انستیتو ژنتیکی دیاگون

آگوستوس ماسکشو روی صورتش میزنه و وارد اتاق میشه.لرد خوش تیپ روی تخت دراز کشیده و با اشتیاق خاصی به عکس گذشته خودش خیره شده.
-اومدی دکتر؟زودتر کارتونو شروع کنین.صبر و تحمل من دیگه تموم شده.میخوام مثل قبل ترسناک به نظر برسم.

آگوستوس به آرومی بالای سر لرد میره وشروع به توضیح دادن میکنه:
-خب ارباب...ببینین...این عمل جراحی بسیار پیچیده و سختیه.ولی من با مهارتهای خاص خودم مطمئنم که به خوبی از پسش بر میام.شما اصلا نگران نباشین.چون من تجربه زیادی در این زمینه دارم. آماه این؟

لرد با تعجب میپرسه:پس بقیه دکترا و پرستارا کجا هستن؟شما که قصد ندارین شخصیت به این مهمی رو به تنهایی عمل کنین؟

آگوستوس به سختی آب دهنشو قورت میده:
-اممم...خب...من که گفتم من مهارت و تجربه زیادی دارم.شما که یادتون نمیاد..من دکتر مخصوص خانه ریدل بودم...حالا اگه اجازه بدین این عمل سخت و پیچیده رو با وسیله های مخصوصم شروع کنم؟

لرد با حرکت سر موافقت خودش رو اعلام میکنه.آگوستوس قیچی کوچکی از جیبش در میاره و روی میز کنار تیغ کوچکی که از قبل گذاشته بود قرار میده و شروع به توضیح دادن میکنه.
-خب...ما از موهاتون شروع میکنیم.من فکر میکنم با توجه به اینکه این موها موهای واقعی شما نیستن و ریشه اونا هنوز به خوبی در کله مبارک شما جا نیفتاده، با این دو وسیله بتونیم از شر موها خلاص بشیم.اگه این روش موثر نبود سراغ نقشه شماره دو یعنی سوزوندن موها خواهیم رفت.


لرد سیاه با شک و تردید به دکتر آگوستوس که با تیغ و قیچی بالای سرش ایستاده خیره میشه...

بلا و آگوستوس با هم از اتاق خارج شدند! در حالی که در چهره ی هر دوی آنها آثاری از نگرانی دیده می شد به یکدیگر خیره شدند انگار می خواستند با نگاه هایشان چیزی به یکدیگر بگویند. بالاخره آگوستوس به زبان آمد و گفت: خب دکتر کجاست؟ با هاش چیکار کردی!

بلا در حالی که لبخندی شیطانی بر لب داشت گفت: اون دنیا!

-چی؟

-اون دنیا مشکلیه؟

آگوستوس که این چهره را می شناخت، از وحشت عصبانیتی که در پس این چهره نهفته بود بریده برریده گفت:اممم... چیزه! نه در واقع الان کسی رو نداریم لرد رو عمل کنیم!

بلا اخمی کرد و گفت:عقلت هر چند قرن یه باری هم کار می کنه!

- بلهه!خب حالا چیکار کنیم؟

- حالا که فکر می کنم، می بینم بهتره خودت عملش کنی!

-چی؟

-مشکلیه؟

باز هم همان نگاه آگوستوس را ترساند! این بار بریده بریده تر از دفعه ی قبل گفت: من؟ اممم نمی دونم بتونم!

بلا چوبدستیش را سمت آگوستوس نشانه رفت و گفت: فکر کنم بتونی نه؟

آگوستوس که دید کاملا احساسش درست بوده بالاجبار گفت: بله! حتما می تونم!

بلا چوب دستی را در ردایش فرو کرد و گفت: آفرین خیلی فکر درستی می کنی!

آگوستوس آب دهانش را قورت داد و به سمت دری رفت که پشت آن لرد منتظر بود تا به شکل اولیه اش برگردد!

مرگخواران به سرعت به اتاق لرد برگشتند.آگوستوس به تخت خواب نزدیک شد.
-سرورم...منو میشناسین؟

لرد نگاهی به چهره آگوستوس انداخت.
-هوووم...همون دکتر ابلهی هستی که هشت تا آمپولو یه جا زدی به من؟

آنتونین درحالیکه سعی میکرد خود را ناراحت و غمگین نشان دهد تکه کاغذی را جلوی لرد گذاشت.
-سرورم...من واقعا متاسفم.اگه ممکنه اینجا رو امضا کنین.

بلا فورا کاغذ را برداشت:

بدین وسیله من لرد ولدمورت کبیر، آنتونین دالاهوف را به عنوان جانشین بلا عزل خود معرفی کرده و لقب "لرد" را به ایشان اعطا میکنم.دخترم،هورکراکسهایم(البته اگر داشته باشم!) و همه اموالم از این پس متعلق به لرد آنتونین دالاهوف است.


بلاتریکس بعد از مقادیری چشم غره رفتن به آنتونین با عصبانیت کاغذ را پاره کرد.


دقایقی بعد:

بلاتریکس با محبت دستی به موهای زیبای لرد کشید و عکسی از گذشته را به او نشان داد.
-بله سرورم.داستان همینی بود که گفتم.شما لرد کبیر، سرور ما هستین و الان چهره شما همونطوری شده که میخواستین.

لرد سیاه نگاهی به جادوگر کچل و وحشتناک داخل عکس انداخت.کمی آن را بررسی کرد و گفت:
-ولی به نظر من این چهره با ابهت تر و جذابتره...من چهره واقعی خودمو میخوام.سریع منو به حالت قبل برگردونین!

آگوستوس وحشتزده جواب داد:
-ولی سرورم...این غیر ممکنه.ما چطور میتونیم شما رو برای همیشه کچل کنیم؟چطور میتونیم اون حالت و رنگ عجیب رو به چشماتون بدیم؟اینا با عمل امکانپذیر نیستن...از اینا گذشته...چطور میتونیم بینی شما رو...

لرد معترضانه سری تکان داد:
-به من ربطی نداره.راه حلشو خودتون باید پیدا کنین.خودتون تصمیم بگیرین که از کدوم قسمت شروع کنیم!

بعد از سه چهار ساعت جراح از اتاق عمل بیرون امد و رو به بلا گفت :
عمل موفقیت آمیز بود و همه چی رو به راهه ، همان طور که گفته بودید

- وای راست می گی ؟ یعنی لرد جونم خوشگل و جذاب نه یعنی جذاب تر از قبل شد . حالا کی لرد جونم به هوش می یاد تا اون چهره جذابشو ببینم ؟

- حدود 2 ساعت دیگه ولی تا اون موقع می یان با من قهوه بنوشید و کمی گپ بزنیم ؟

- چی گفتی ؟ آه حتما بیا کارت دارم

- آخ جون

2 ساعت بعد

- کجا بودی ؟

- هیچ جا رفتم حساب یکی رو برسم

- کی رو ؟

- دکتر ، یه درخواست کوچیک ازم داشت من هم براش انجام دادم . حالا اونو ول کن . لرد من حالش چه طوره ؟

- نمی دونم ، وقتی رفتم تو اتاق داشت با خودش یه چیزی زمزمه می کرد
- حتما اسم منو داشت زمزمه می کرد تام جون اومدم .

در اتاق لرد :

- وای لرد جونم چقدر خوشگل شدی چقدر جذاب تر شدی . بیا ببینم:bigkiss:

- . تو کی هستی ؟

- من کی هستم ؟ ارباب من بلا هستم نزدیک ترین و محبوب ترین و زحمت کش ترین خادم شما .

- چی ، خادم ؟ من کی هستم که بخواد خادم داشته باشه .

- ارباب منو یادتون نمی یاد ؟

- نه باید یادم بیاد . اصلا من کی هستم .

بلا یه نگاه به لرد و یه نگاه به اطراف اتاق انداخت سپس دوان دوان از اتاق خارج شد و وحشت زده شروع به جیغ کشیدن کرد و به آگوستوس نگاه کرد گفت :
منو و حتی خودشو یادش نمی یاد . نمی دونه چیکارس .
لرد فراموشی گرفته
-

بالاخره پس از بحث های نیمه جدی بین آگوستوس و بلا بالاخره صورت لرد سیاه انتخاب شد و مسئول انستیتو با فتوشاپ و برنامه فیس و برنامه های مزخرف مشنگی دیگه صورت لرد رو ساخت و نشون مرگخواران داد.
- آه! این با این چشم ها لرد خیلی جیگر میشه!
- و با اون بینی یه کم مهربون تر به نظر می آد! خب بریم بیاریمش. ببخشید آقا اتاق عمل کجاس؟

مسئول انستیتو با تعجب به چهره ی درست شده نگاه کرد و آن را با حرکات عظیم لرد مملکت تطبیق داد. در حالی که به زور جلوی بالا آوردنش را میگرفت گفت:
- اولین اتاق با در آبی سمت چپ راهروی سمت راستی. سرمون خلوته. پس همین الان میگم جراح بیاد.

و با این بهانه ی قابل قبول سریعا دستش را جلوی دهانش گرفت بع سمت در دوید. آخر او خود جراح بود!! آگوستوس با قدم هایی متین که به زور جلوی تبدیل به جست و خیز شدنشان را میگرفت به سمت لرد سیاه آمد و گفت:
- ارباب! صورتتون انتخاب شد!نمیدونین چه قیافه ی جی... چه قیافه ی با ابهتی پیدا کردین!

لرد سیاه با چشمانی رویایی به درختان بیرون پنجره خیره شد و خود را در ردایی سیاه و بلند با چشمانی گیرا و موهای فشن تصور کرد. سپس در تصورش بینی اش را پاک کرد و به حالت عقابی آن خیره شد! لرد سیاه همراه آگوستوس که جلوتر می رفت. آگوستوس چندین بار راهرو را رفت و برگشت و این رفتارشان برای پیرمردی با ریش و موی بلند سفید که در یکی از اتاق ها بود سرگرمی شد. بالاخره اتاق را پیدا کردند و جراح هم آمد. برای لرد پس از چندین ساعت چشم هایی شهلای آبی رنگ و موهایی فر فری حنایی و بینی عروسکی کوچکی آماده شده بود.آگوستوس قبل از به هوش آمدن لرد درون اتاق رفت با دیدن آن قیافه ی رنگ و لعاب دار یکی در سر خودش و یکی دیگر در سر بلا زد و به جراح اشاره کرد که بیرون بیاید. آنها میخواستند با ذهن جویی قیافه ی مورد علاقه ی لرد را پیدا کنند و آن را ایجاد کنند. پس از ذهن جویی موفقیت آمیز کاشف به عمل آمد که قیافه ی مورد علاقه ی لرد موهایی فشن خاکستری رنگ، بینی عقابی و چشم هایی گیراست که بنا بر آن شد که با همین خصوصیات قیافه ساخته شود.تنها مشکل این بود که موی خاکستری در دسترس نبود. مرد جوان گفت:
- مشکلی نیست... یه پیرمرد هست که میخواد موهاشو بفروشه... دقیقا همین رنگیه که میخواین.... موهاشو بیارم برای ایشون؟

- البته! خدا رو شکر که مرگمون عقب افتاد!

مرگخواران سیاه پوش مثل سایه، کوچه های تاریک و باریک دیاگون طی می کردند. تا آنجا که به یک تابلوی کوچک چوبی رسیدند که روی آن با خط ریزی نوشته شده بود، انستیتو ژنتیکی؛ لرد سیاه با دیدن این تابلو خنده ای از روی خوشحالی به لب آورد.آگوستوس در را باز کرد و ب لرد اشاره ای کرد و گفت: بفرمایین ارباب!

لرد سیاه به ردایش تابی داد و از پله های ساختمان بالا رفت. درون سالن با کاشی های سفید پر شده بود و دور تا دور اتاق را وسایل عجیب و غریب پر کرده بود. لرد که کنجکاوانه به اطراف می نگرید با شنیدن صدای آگوستوس توجه اش جلب شد. او می گفت: بفرمایین روی این صندلی بنشینین!

لرد روی صندلی که با چرم قرمز رنگ پوشیده شده بود نشست. آگوستوس به لرد نزدیک شد و پرسید: خب ارباب می خواین چه شکلی بشین؟

لرد در حالی که از درون بسیار ذوق زده بود اما دوست نداشت کسی از این مسئله با خبر شود، با بی میلی گفت: نمی دونم! هر طور خودتون می دونین!

آگوستوس سری تکان داد و گفت:باشه پس من و بلا بریم. یکی از طرح ها رو برای این ارباب عزیز خودمون انتخاب کنیم!

ارباب با صدایی خشن و بی روح گفت: هر غلطی دوست دارین بکنین؛ فقط سریع تر ارباب کلی کار داره!

آگوستوس و بلا با تعظیم کوتاهی از اتاق خارج شدند و به بیرون از سالن رفتند! لرد سیاه لبخندی به لب آورد و به قیافه ی بعد از عملش اندیشید.

در افکار لرد

خب احتمالا بهم موی سیخ سیخ سیاه میاد و چشم های سیاه پر رنگ! اینقدر بدم میاد از چشم رنگی مثل این مرتیکه ی ریش! دماغمم باید عقابی باشه که خفن و ترسناک بنظر بیام! اینقدر بدم میاد از این دماغ های عروسکی از اباهت آدم کم می کنن! نه شاید مدل مو هام فر فری باشه بهتره البته نه مثل بلاتریکس نباید نا منظم به نظر بیام. ریش هم که اصلا نباید داشته باشم! ایول چقدر بعد از این عمل خوشگل و خفن می شم!

در خارج از افکار لرد

-دماغشون باید عروسکی باشه، بلا تو چی می گی؟

-آره! با چشم های آبی!

-عالیه!

سوژه جدید:

بلاتریکس با نگرانی به اتاق لرد نگاه کرد...
-مای لرد، شما مطمئنین که باز میخوایین دکوراسیون اتاقتونو تغییر بدین؟

لرد سیاه با عصبانیت جواب داد:
-آره...همه این آینه ها رو بیرون ببر.نمیخوام چشمم بهشون بیفته.

بلاتریکس آینه ها را برداشت و از اتاق خارج شد و به جمعی از مرگخواران که سرگرم بازی شطرنج خونین بودند پیوست.رودولف اولین شخصی بود که متوجه چهره درهم و گرفته بلاتریکس شد.
-چیزی شده؟

بلا به آینه ها اشاره کرد...
-ارباب...من فکر میکنم ارباب از ظاهرشون ناراضین.امروز دستور دادن همه آینه های اتاقشون رو نابود کنم.این افسردگی روی قدرت جادوییشونم تاثیر منفی گذاشته.من نگرانم!

مرگخواران دست از بازی برداشتند.آگوستوس کمی فکر کرد...چهره عجیب لرد شاید برای مرگخوارانش جذابیت خاصی داشت ولی ظاهرا برای خودش اینطور نبود.
خب اینکه کاری نداره...ما کمکش میکنیم.من تجربه زیادی دراین زمینه دارم.


مرگخواران به پیشنهاد آگوستوس به اتاق لرد رفتند...


-ارباب به ما اعتماد کنین.کافیه خودتونو به من بسپارین.اول به انستیتو ژنتیکی دیاگون میریم و کمی رنگ و روی شما رو به حالت عادی برمیگردونیم و البته فکری برای رنگ و شکل چشماتون میکنیم....بعد یه جراحی بینی و کاشتن مو.همین.

لرد اخمی کرد.
-کی گفته من از چهره ام ناراضی هستم؟ارباب همینجوری هم بسیار جذاب و با ابهت به نظر میرسه.

آگوستوس لبخند موذیانه ای زد و بطرف در اتاق حرکت کرد.
-باش سرورم...اگه راضی هستین که مشکلی وجود نداره.روز بخیر...

صدای مضطرب لرد آگوستوس را متوقف کرد.
-صبر کن...حالا این انستیتو که میگی کجا هست؟میتونیم همین الان بریم؟!وای به حالت اگه ارباب از نتیجه راضی نباشه.

باشد که الف دال پیروز باشد!

با مختوم اعلام کردن پرونده توسط دامبلدور، جمع محفلیون درون آزمایشگاه نفس عمیقی کشیدند و همگی رو به هم لبخند زدند و خسته نباشید گفتند.

گرابلی پلنک نیز که از نتیجه خیلی راضی بود رو به الف دالی ها گفت:
- بچه ها توجه کنین، به عنوان سخن آخر میخوام ازتون تشکر کنم و بگم واقعا زحمت کشیدید. تحقیقاتمون خیلی خوب پیش رفت. بخصوص دابی نقش خیلی موثری داشت، همچنین از برایان،گودریک و جینی عزیز هم خیلی خیلی تشکر میکنم.

دامبلدور هم برای تایید حرف گرابلی رو به بقیه لبخند ملیحی زد، و به ساعتش نگاه کرد و گفت:
- گودریک دیر نکرده؟ خیلی وقته رفته...

جینی که رفته بود دستاش رو بشوره چشمش به پنجره افتاد و ناگهان فریاد زد:
- مرگخوارا!!

دامبلدور ریشش رو دور کمرش پیچید و دوان دوان به سمت پنجره رفت. نگاهی به بیرون انداخت و رو به بقیه گفت:
- آره خودشونن...

- منتظر چی هستین؟ بریم دخلشون رو بیاریم؟

- نه، فقط باید به گودریک بگم از گریمالد نیاد بیرون تا اینا خسته شن، ما خودمون هم غیب میشیم و بدون اینگه این سیاه سوخته ها بفهمن، از در پشتی گریمالد وارد میشیم.

و در همین لجظه چوبدستی اش را بالا برد و زیر لب زمزمه کرد:
- اکسپکتو پاترونیوم! جانوری عجیب از آن خارج شد و به سرعت به سمت گریمالد به پرواز در اومد.

دامبلدور رو به همه چشمکی زد و همگی با هم غیب شدند تا دوباره فعالیت ضد سیاهی را در محفل از سر بگیرند.

پایان ماموریت الف دال

پایان سوژه

باشد که الف دال پیروز باشد
انسوی ماجرا ، آزمایشگاه کوجه دیاگون
دامبلدر و چند نفر دیگه درحال ازمایش کردن و مطالعه کردن بودند.
دامبلدر روی تحقیق هایی که دابی آورده بود فکر میکنه و بقیه در حال خواندن کتاب کنار اجاق گازی بودند

دامبلدر با تعجب میگه:
-ولدمورت هم عجب کارهایی میکرده ها
برایان که در مطالعه بود میگه:
-آره واقعا تو این کتاب هم نوشته که اصلا رایدل ها ماگل بودند ولی ولدمورت جادوگر اصیل شده
گودریک با تعجب میگه:
-چه جالب من اینو نمی دونستم باید بیشتر تحقیق کنیم
دامبلدر میگه:
-شاید به دلیل بد بودنش گفتن بعد جادوگر شده
برایان میگه:
-شاید ولی کم امکان داره
دابی نفس زنان در را باز میکند و خستگی میگه:
-عجب بارونی بود،پروفسور دامبلدر این هم تحقیق هایی که گفته بودین
دامبلدر میگه:
-مرسی به موقع اوردی
گودریک در حال کتاب خواندن میگه:
-فعلا من مطالعه میکنم تا یه چیزی پیدا کنم
برایان میگه:
-کسل کننده است خسته شدم
دابی با تعجب می پرسه :
-چی شده
برایان میگه:
-هیچی ،ولدمورت بعدا جادوگر شده یعنی در اصل رایدل ها ماگل بودن ، جالبه نه
دابی با تعجب میگه:
-چه جالب باید بیشتر روش فکر کنیم
دوباره دابی میگه:
-حالا مگه اهمیت هم داره؟
دامبلدر میگه:
-این جزو پرونده ها شده و باید تکمیلش کنیم این پرونده ها برای نابودی ولدمورت بهمون خیلی کمک میکنه
گودریک با خوشحالی میگه:
-ایناها، ایناها ، اینجا نوشته 3 عامل باعث میشه ماگل جادوگر اصیل بد بشن
1_کارهایی کثیف و کارهایی وحشتناک
2_خوردن خون تک شاخ
3_.ما... زبو...ه..حر
برایان میگه:
-چرا سومیش رو نمی خونی؟
گودریک میگه:
-اه ، لعنتی رو سومیش نوشیدنی ریخته
دابی میگه:
-اگه نفهمیم بیچاره میشیم چون باید کامل باشد
دامبلدر میگه:
-شما روی این بیشتر فکر کنید و ببینید که ولدمورت چه کارهایی رو از عمد کرده برای جادوگر اصیل شدن تا من برم ببینم کتابشو پیدا میکنم فعلا خداحافظ
برایان میگه:
-خوب بجه ها بیان اول کارهایی رو که کرده بنویسیم بعد کارهایی که از عمد کرده جدا کنیم
بچه ها مشغول میشوند و تا 1 ساعت صحبت میکنند
دامبلدر در را باز میکنه و میگه:
-کتابش ماله 13 ساله پیشه نه نیست
گودریک میگه:
-ماهم اول کارهایی رو که کرده نوشتیم بعد کارهایی که از عمد کرده جدا کردیم ولی به نتیجه نرسیدیم
دابی میگه:
-ایناها این کتابو من ازش خوشم اومد گرفتم مثل همونه تقریبا گزینه هاشم مثل همه
بریان میگه:
-خوب سریعتر بگو
دابی میگه نوشته
3_حرف زدن به زبون مارها؟
گودریک میگه:
-امکان نداره اون که جادوگر نبوده
دامبلدر میگه:
-من داستانشو میدونم درست 30 سال پیش اون دختری رو کشت اون دختر میتونست به زبون مار ها صحبت کنه بعد جسم خونی اون دختر رو با طلسم وارد خودش کرد تا تونست به زبون مارها صحبت کنه ولی اون دیگه تام نبود یک موجود اهریمنی شده بود رفتار های وحشناک تا اینکه از هاگوارتز بیرونش کردن
برایان میگه:
-عجب خوب دیگه این پرونده تمام شد
دامبلدر میگه:
-همین جا این پرونده هم تموم اعلام میکنم

باشد كه الف دال پيروز باشد!!

سوي ديگر ماجرا ، خانه ي ريدل

لرد سياه كه بر روي كاناپه ي مخصوصش نشسته بود مشغول نوازش نجيني بود، گاهي اوقات چشمانش را مي بست و به چيزي فكر مي كرد ، در همين حال بود كه رابستن نفس زنان وارد شد .

- ار..ار..ارباب...يه..خبر...يه خبردار..دارم.

نجینی که با شنیدن داد وفریاد رابستن به وحشت افتاده بود ،شروع کرد به فش فش کردن......

ولدمورت که با نگاهی ترسناک به رابستن خیره شد و فریاد زد:کرشیو رابستن ،ای ابله مگه نمی بینی لرد ولدمورت ومار عزیزش در حال استراحتن؟!

رابستن که از ترس رعشه به تنش افتاده بود خود را روی دو زانو انداخت و با لکنت شروع به صحبت کرد:سرررررر.....ورررر...ممم

ایی....ن... نوکررررررر...حقیرو عفو کنید.....

ولدمورت که تا حدودی عصبانیتش فرو کش کرده بود نوازش نجینی را از سر گرفت و خطاب به او گفت:این دفعه ازت می گذرم اما اگه بازم تکرار بشه مجبوری طعم خشم لرد ولدمورت رو بچشی ....

و سپس ادامه داد:خوب ،چه خبر مهمی داری؟

رابستن از جایش بلند شد و با ترس لرز به ولدمورت نزدیک شدو با صدای جیر جیر مانندی شروع به صحبت کرد: سرورم ،من نزدیک آزمایشگاه در حال کشیک دادن بودم که متوجه شدم یکی از الف دالیا به سرعت از آزمایشگاه خارج شد منم دنبالش رفتم تا اینکه نزدیک میدان گریمولد غیبش زد!

ولدمورت فریاد زد:کرشیو رابستن

رابستن رو به ولدمورت کرد وگفت آخه چرا قربان؟ من که کار بدی نکردم؟

ولدمورت: واسه هیجان ،ادامه بده.....

رابستن:

رابستن دوباره شروع به صحبت کرد:بله قربان ،من نزدیک اونجا جوخه ایی ها رو دیدم که در حال کشیک دادن بودند!

من به سرعت نزدیک اونا شدم و فهمیدم اونا نزدیک مقر ققنوس در حال کشیک دادن هستن .....

ولدمورت دست سفید وباریکش را به نشانه ساکت شدن رابستن بالا برد ورابستن بلا فاصله ساکت شد...

و ادامه داد:این بهترین فرصت واسه رو کم کنیه اون ریش درازه ،اگه شما احمقا این موقعیتو خراب نکنید میتونیم از وجود الف دالیا استفاده کنیم......

سپس با هیجانی وصف ناپذیر رو به رابستن کرد وگفت:سریع برگرد و به جوخه ایی ها اطلاع بده وقتی اون الف دالی رو دستگیر کردن بیارنش اینجا......

رابستن تعظیم بلند بالایی کردو گفت:اطاعت میشه سرورم ،و با عجله خارج شد.......



در همان لحظه خانه گریمولد:

گودریک همچنان در حال چانه زدن با مالی بود اما مالی سفت وسخت بر خواسته خودش پا برجا بود.....

گودریک که آثار در ماندگی در چهره اش هویدا بود رو به مالی کرد وگفت:مالی ما همی از تو تقاضا داریم به خواسته ما جامه عمل بپوشانی و از خر شیطان پیاده شوی.

مالی با لجبازی رو به گودریک کرد و گفت:من سرکه بده نیستم.....

بعدشم ، تا دامبلدورخودش نیاد وبه پام نیافته ،من یه قطره از سرکه رو بهش نمیدم

گودریک:

گودریک رو به مالی کرد و گفت:باشد ما رفتیم به آلبوس اطلاع دهیم ،خدانگهدار ای نواده......

سپس با ناراحتی به سمت در خروجی به راه افتاد...........

بيرون گريمولد

در همان لحظه رابستن با صدای شترقی در میدان گریمولد ظاهر شد و به سمت جوخه ای ها به راه افتاد......

روح مارکوس که برای بار هزارم در حال توضیح نقشه بود با دیدن رابستن که یکهو ظاهر شده بود چهره ی شفاف وبی روحش بی روح تر شد و گفت:تو اینجا چی کارمیکنی؟........



چند لحظه بعد گودریک از خانه خارج شد وبه سمت خیابان اصلی به راه افتاد.........