دژ مرگ

++ سوژه جدید ++

- بله همون طوری که داشتم عرض میکردم در از این قسمت میتونین تابوت های میخ دار رو مشاهده کنین که ما فرد مورد نظر رو میذاریم داخلش و درب رو میبندیم. این قسمت کار خیلی کلاسیکه، اما برای اینکه وجهه جادویی دستگاه هم حفظ بشه هر کدوم از میخ ها مجهز به طلسم گرما دهی هوشمنده که وقتی وارد بدن فرد بشه بنا به تشخیص خودش میزان داغی میخ رو تا جاییکه دوست داره بالا میبره!

لرد سری تکون داد و با بی تفاوتی دستی به روی تابوت کشید. تمام وسایل و شیوه های شکنجه به نظرش قدیمی و کهنه بود. باید تفاوتی به وجود میاورد. نمیخواست شکنجه ها همون هایی باشن که زمان سالازار هم مورد استفاده قرار میگرفته. برای همین رو به دافنه میگه:

- همه این وسیله ها، شکنجه ها، جادو ها...چرتن! دوزار ارزش ندارن. قدیمی شدن، بوی کهنگی میدن. تو خیر سرت مسئول شکنجه گاهی! چه کار مثبتی در این راستا انجام دادی؟

دافنه با تعجب به هوگو نگاه میندازه و به آرامی از هوگو میپرسه:
- ببینم ما باید چیکار میکردیم؟

- کروشیو. هوگو میری سریع تر لودو و بلا رو بر میداری میاری اینجا. با هر چهار نفرتون کار دارم.

هوگو همون طور تعظیم کنان از شکنجه گاه بیرون میره تا لودو و بلاتریکس رو با خودش بیاره. چند دقیقه بعد هر چهار مرگخوار رو به روی لرد ایستادن و سعی میکنن متوجه بشن که لرد سیاه چه نقشه ای توی سرش داره.

- ابله ها، دارین سعی میکنین فکر منو بخونین!؟ کروشیو! چه جسارتا! خیلی خب مسخره بازی بسه. دلیل اینکه شما چهار نفر رو اینجا جمع کردم اینه که براتون ماموریتی دارم. شما وظیفه دارین ظرف مدت دو هفته همه چیز رو توی این شکنجه گاه عوض کنین. همه روش ها و وسایل مورد استفاده باید جدید و مبتکرانه باشن. باید خلاقیت و کارایی داخلشون موج بزنه. باید این شکنجه گاه در تمام اعصار و قرون تک و نمونه بشه. باعث شرمساریه که ما هنوز از روش های قدیمی استفاده میکنیم.

لودو برای چاپلوسی چند قدم جلو رفت و گفت:
- :pretty: ببخشین ارباب، میدونین که من وزیرم و سرم به شدت مشغول مملکت داریه. اما حالا که شما دستور میفرمایین حتما تمام تلاشم رو میکنم.

لرد توی چشم های لودو نگاه میکنه و میگه:
- بهتره همه تون تمام تلاشتون رو بکنین. چون اگه مهلت دو هفته ای تون تموم بشه و همه چی اون طوری که من میخوام نباشه، خودم شخصا چندتا روش مبتکرانه برای شکنجه تون اختراع میکنم و روتون آزمایش میکنم!

(پست پایانی)

هوگو که تازه از دستشویی برگشته بود فریاد زد:
-بالاخره فهمیدیم.آلبوس دامبلدور بوده!

بلا نگاه اعتراض آمیزی به هوگو انداخت.
-این نمیتونه دامبلدور باشه.رداشو نمیبینی؟نه زرقی، نه برقی نه رنگ نارنجی و زردی...این یکی دیگس.من حدس میزنم سیریوس باشه...سیریوسه...خودشه.بکشین کنار.میخوام بکشمش.خودم باید بکشمش.جلوی منو نگیرین.

مرگخواران به سختی جلوی بلای جوگیر را گرفتند.زندانی همانطور که لبخند میزد با تغییر شکلهای پی در پی سرگرم پیاده روی روی اعصاب مرگخواران بود.

چند ساعت بعد:

لرد سیاه وارد شکنجه گاه شد.
-خب...موفق شدین یا یکیتونو برای شکنجه ببرم؟

مرگخواران به هر نقطه شکنجه گاه بجز چشمان لرد نگاه میکردند.صدای ضعیفی از جمع به گوش رسید.
-ببخشید.من میتونم یه چیزی بگم؟

بلا با عصبانیت رو به لرد سیاه کرد.
-ارباب به این آبدارچی اجازه حرف زدن ندین.باز میخواد جسارت کنه و جلوی شما درباره دستشویی و فشار خونش حرف بزنه.

لرد اشاره ای به بلا کرد.بلا سر جایش نشست.لرد قدم زنان به هوگو نزدیک شد.
-حرفتو بزن.ولی اگه ارباب رو خشمگین کنی مطمئن باش اولین شکنجه شونده خودت خواهی بود.سرتو میکنم تو قوری و میذارم ساعتها دم بکشی.

هوگو در حالیکه ارباب رو به خاطر ابداع روشهای جدید شکنجه تحسین میکرد شروع به صحبت کرد.
-ارباب ما کلی از این بازجویی کردیم.تنها چیزی که متوجه شدیم این بود که این جونور محفلی نیست.چون به سادگی اسم شما رو تلفظ میکرد!یه اکسپلیارموسم بهش زدیم.اصلا نترسید.حالا نقشه من اینه...


دو روز بعد، مقر محفل:

-ای مرگخوار پست فطرت.درسته که ما از طلسم شکنجه گر استفاده نمیکنیم.ولی روشهای خودمونو برای بازجویی داریم.الان میگم ریموس سرب داغ تو حلقت بریزه.برای من تغییر شکل میدی؟

ریموس لوپین روبروی زندانی جدید محفل نشسته بود.
-آروم باش سیریوس.این کارو قبلا کردیم.حرف نمیزنه.اگه اون علامت شوم روی دستش نبود در مرگخوار بودنشم شک میکردم.این دو روزه ما رو گیج کرده.هی تغییر شکل میده.بیشتر طلسها هم تاثیری روش نداره.اعصاب نذاشته برای ما!

سیریوس با جدیت به بازجویی ادامه داد...


پایان سوژه

هر مرگخواری با نگاه کردن به زندانی که خودشو شبیه نجینی کرده بود، میفهمید که خنده ای شیطانی دور لباش یه چشم میخورد.

2 ساعت بعد، جلسه مرگخوار ها، بدون حضور لرد:

سوروس گفت:
- ما نمیتونیم بفهمیم اون کیه.ما بدبخت شدیم. :worry:

- چطوره هر روز یه نفرو بدیم تا لرد اونو شکنجه کنه و بعد از یه مدتی خسته بش؟
- من به شدت مخالفم.

وزیر دیگر نفسی کشید و گفت:
- هووم...اون خودشو به هر شکلی میتونه در بیاره.پس یه دگرگون نماست.

لودو بگمن با تحقیر آمیز ترین نگاه ممکنبه آقای دیگر، گفت:
- اما نمیتونه غول یا مار بشه که.احمق.

مرگخوار ها، به هیچ نتیجه ای نرسیدند که ناگهان هوگو عزمش رو جمع کرد و زمزمه کرد:
- میتونم حرف بزنم؟

بلاتریکس داد زد:
- یکی دهن اون آبدار چی رو ببنده.

اما ریگولس مخالفت کرد و گفت:
-ممکنه اون یه نظر خوب داشته باشه. :zogh:

هوگو گفت:
- فشارم افتاده، میتونم برم دستشویی؟غذا هم نخوردم.

10 دقیقه بعد، شکنجه گاه برای حل کردن مساله زندانی.:

مرگخوار ها به محض باز کردن در دژ مرگ، متوجه تغییر شدند.
زندانی به شکل آلبوس دامبلدور در آمده بود.

خلاصه :

مرگخوارا زندانی جدیدی دارن که شکنجه نمیشه!
لرد سیاه به مرگخوارا دستور میده هویت زندانی رو کشف کنن.شاید اینجوری بشه راهی برای شکنجه کردنش پیدا کرد.مرگخوارا شروع به تحقیق میکنن.زندانی رو جلوی مقر محفل میبرن ولی فرد ویزلی اونو نمیشناسه.
روفوس ادعا میکنه زندانی مالی ویزلیه و خودشو جای یه مرد جا زده!
مرگخوارها ایده های مختلفی رو امتحان میکنن تا بفهمن که زندانی مالی هست یا نه که بالاخره ریگولوس زندانی رو تهدید میکنه که بهش پست هاش (که خیلی طولانیه) رو میده تا بخونه و بترکه که زندانی میترسه و شخصیت خودش رو نشون میده که هاگرید بوده . لرد و هاگرید درگیر میشن و لرد هاگرید رو تهدید میکنه که طلسم مرگ رو امتحان میکنه روش . هاگرید هم از ترس سر جاش وایمیسته .


-------------
هاگرید به لرد نگاه میکرد و لرد به هاگرید . صحنه خشنی بود و تمام مرگخواران از ترس به گوشه از شکنجه گاه پناه برده بودن و فقط نگاه میکردن . لرد که خشنود به نظر میرسید به هاگرید نزدیک تر شد و چوب دستیش رو به طرفش گرفت .

-خب حالا میگی نقشتون چیه ؟ اومدی جاسوسی کنی و محیط اینجا رو ببینی ؟ میگی یا بدم مادام ماکسیم رو بیارن اینجا جلوت شکنجه کنن ؟

هاگرید کمی عقب تر رفت و ناگهان شروع به لرزش کرد . بعد از چند ثانیه سایزش کوچیک تر شد و به زمین افتاد . صورتش کوچیک تر شد و گوش و دماغش از بین رفت . لباس هاش از بین رفت و رنگ پوستش به سبز تبدیل شد . لرد که شوکه شده بود سر جاش وایستاد و نگاه میکرد . ریگولوس از گوشه ای سرش رو بیرون آورد و فریاد زد :

-این که نجینیه . هاگرید به نجینی تبدیل شد .

لرد همچنان با تعجب به مار محبوبش که یکی از جان پیچ هاش بود نگاهی انداخت و کمی جلوتر رفت تا با دقت بیشتری به مار نگاه کنه .

-چطور ممکنه ؟ این زندانی خودش رو تبدیل به نجینی کرد !

مار تکونی به دمش داد و با صدای مارگونه و به زبان ماری گفت :

-(ترجمه شده : ) حالا اگر میتونی از یه جان پیچت بگذری منو بکش ببینم .

لرد که کم کم عصبی شده بود وردی خوند و مار رو به درون قفسی انداخت . چوبش رو دوباره تکون داد و تمام مرگخواران رو از گوشه های مختلف بیرون کشید و فریاد زد :

-از الان تا فردا مهلت دارید بفهمید این کیه ! از فردا هر روز که موفق نشید یکی رو تا حد مرگ شکنجه میکنم !

-میکشمت...میخورمت!

لرد سیاه بی حرکت سر جایش ایستاده بود.
آنتونین که بشدت نگران حال لرد بود با شجاعت به دنبال غول دوید و با چوب دستیش چند ضربه به پای غول زد که غول کلا متوجه ضربات نشد!
-ارباب شما الان از ترس میخکوب شدین؟...یا سعی میکنین از خودتون ضعف نشون ندین؟یا تلاش میکنین با زیبایی انکار ناپذیرتون غول رو تحت تاثیر قرار بدین؟اگه جواب صحیح آخریه که ضمن عرض پوزش باید بگم بی اثره.ارباب فرار کنین.داره میاد.من بیشتر از این نمیتونم قهرمانانه برای شما بجنگم!

لرد سیاه به چهره غولی که بطرفش میدوید زل زده بود و چانه اش را میخاراند.غول فریاد خشمگینی سر داد.اخمهای لرد باز شد.
-یافتم!این روبیوس هگریده.

صدای ریگولوس از ناکجا آباد به گوش رسید.
-ارباب اونو که من قبلا یافته بودم!تازه..دوساعته زل زدین بهش...از رو صداش شناختینش؟

لرد کروشیویی بطرف ریگولوس فرستاد.ولی چون کلا اطلاعی از محل اختفای ریگولوس نداشت کروشیوی ارسالیش از پنجره خارج شد و پس از طی مسیری نسبتا طولانی به خانه گریمولد رسید و وارد مقر محفل شد.از خسارات احتمالی کروشیوی سرگردان هیچ اطلاعاتی در دست نیست.

لرد سیاه چوب دستیش را بطرف هگرید گرفت.
-همونجا بمون!درسته که شکنجه نمیشی.ولی این دلیل نمیشه که کشته هم نشی.وایسا وگرنه...

غول مکثی کرد و بالاخره متوقف شد!

مرد غول آسا گرو گروپ کنان به طرف روفوس قدم برداشت.با گذاشتن پاش روی زمین، زلزله یا از اون بدتر، ریزش خونه روی میداد و این یعنی عصبانیت لرد ولدمورت.
روفوس زمزمه میکرد:
- من نباید جیغ بزنم... نه- قول دادم.ببین غوله جون، من تو رو انقدر ناز کردم، شکنجه نکردم-جلو نیا دیگه...
غول یک قدم دیگه برداشت.روفوس نتونست جلوی خودشو بگیره و -

جــــــــــــــــــــــــــــــیغ جــــــــــــــــــــــــــیغ.عه عه عه

لودو بگمن، وزیر جدید سحر و جادو خمیازه ای کشید و گفت:
- چته تو اینقدر عر عر میکنی؟

نگاهش از صورت قرمز از ترس روفوس به آندرو افتاد که با حیرت به غول ذل زده بود؛لودو داد زد:
- روسریت کو بی حیا!؟ من وزیرم و دستور...
حواس لودو از دعوا با آندرو به اونطرف شکنجه گاه افتاد.غول رو در روی روفوس و پشت به جمعیت میخواست روفوسو بفرسته اون دنیا که ناگهان...لرد داد زد:

- توی پدر سوخته، به من پشت میکنی؟نشونت میدم.
لینی با کمک کمی از آماندا، تونست دهنشو ببنده و یکم دهنشو جابه جا کرد تا خوب جا بیفته و نالید:
- ارباب، شما این جا بودین؟

ارباب چشم غره ای رفت و گفت:
- پ...( چون برای حاظرین بد آموزی داشت این جوری ادامه داد:) پس میخواستی کجا باشم؟

ارباب با غرور یک دستش رو مشت کرد و دست دیگشو به اون زد.آستین هاشو بالا کشید و گفت:
- هی..تو..غول احمق..نباید به ارباب پشت میکردی و جوابشو همین جا میدی.
لرد چوبدستیشو به طرف اون گرفت و داد زد:

- کروشیو.

غول شکنجه نشد و لرد سر کچل پر ابهتشو مالید و در دل نالید:
-اکهی.یادم رفته بود.

غول به طرف ارباب دوید.

ریگولوس رفت نزدیک زندانی و گفت:
_ ببین عمو! یا میگی کی هستی یا رک و راست مجبورت میکنم همه پست های رول منو بخونی!

زندانی که آوازه پستهای مثال شاهنامه و بلند بالای ریگولوسو شنیده بود از ترس کپ کرد گوشه دیوار و سرشو به نشانه مخالفت تکون تکون میداد ... :worry:

ریگولوس که حال کرده بود به زندانی نزدیکتر شد و خنده ای شیطانی کرد و گفت:
_ یوهاهاها ... ترسیدی؟ همینه داداش! چی فکر کردی! اینجا دژ مرگه! اینقدر پست میدم بخونی تا بترکی!

زندانی هی عقب عقب تر میرفت و ریگولوس با خنده شیطانی بهش نزدیکتر میشد که در همین لحظه ناگهان زندانی که ریز جثه و لاغر بود شروع کرد به قد کشیدن. دست و پاهاش دراز و کلفت شدن و عضله هاش زدن بیرون! ریشاشم شروع کرد در اومدن و لباساشو پاره کرد و زندانی ای که تا دو دقیقه پیش از ریگولوس یه هوا کوچیکتر بود حالا سه برابر ریگولوس شده بود. () ریگولوس مادر مرده هم که از ترس گرخیده بود و گوشه آشپزخونه آچمز شده بود با لکنت زبون گفت:
_ فهههــــمیدم ... ایـــــن ... روبیوس هاگریـــــ ...

ولی هنوز جمله ش تموم نشده بود که زندانی با مشت محکم تو سرش کوفت و بیهوشش کرد...

لینی که دلش قدری بحال روفوس سوخته بود، گفت:

- می خوای ببرش تو آشپزخونه و ازش بخواه یه غذایی درس کنه. اینجوری معلوم می شه طرف مالی هست یا نه!


آشپزخانه ریدل

روفوس در حالی که پیشبندی را بدور زندانی می بست گفت:

- ببین ما- زندانی...ما اینجا بهت غذا نمی دیم. تو باید خودت زحمت آشپزیو بکشی. منتهی قبل از اینکه غذاتو بخوری ما تستش می کنیم تا ببینیم سمّیش کردی یا نه! خوب شروع کن!

روفوس رویش را از زندانی برگرداند و آهسته به لینی گفت:

- دیدی نقشمو چه خوب اجرا کردم؟ الانه که مالی خودشو لو بده!

لینی نگاهی به زندانی که هنوز تکانی نخورده بود انداخت و گفت:

- نقشه من بودا!

مدتی گذشت. صدای فریاد لرد که درخواست ناهار کرده بود شنیده شد و آنی مونی آن سه را از آشپزخانه بیرون انداخت. در طول این مدت زندانی هیچ حرکتی نکرده بود. روفوس دوباره زندانی را به دژ مرگ بازگردانده و مشغول شکنجه او بود.

لودو و ریگولوس به زحمت دستگاه کروشیوی الکتریکی را خاموش کردند. با اینکار خنده های زندانی هم قطع شد.

ریگولوس صندلی ای را جلوی زندانی گذاشت و روی آن نشست. سپس در حالی که سعی می کرد مخوف جلوه کند گفت:

- ببین زندانی اگه حرف نزنی ما هم بهت آب و غذا نمی دیم تا زودتر بمیری!

ناگهان آندرو در حالی که کتابی در دستش بود وارد شد. صورتش رنگ پریده و موهایش پریشان بود. ریگولوس با صدای بلند سرفه کرد تا آندرو را بخود آورد. آندرو از جا پرید و گیج و منگ اطرافش را نگاه کرد. کمی بعد بخود آمد و گفت:

- نمی دونم چطور از اینجا سر درآوردم! می خواستم برم آشپزخونه... همش بخاطر این کتاب شاهنامست!

ریگولوس که علاقه مند شده بود تکرار کرد:

- شاهنامه؟

- آره. دارم نبرد رستم و اسفندیار رویین تنو می خونم!

آندرو موهایش را عقب زد و به سرعت از اتاق بیرون رفت. ریگولوس با بهت گفت:

- رویین تن؟! خیلی کلمه آشناییه...یادم باشه برای فهمیدن معنیش یه سر به فرهنگنامه ریدل بزنم. ولی باشه واسه بعد! فعلا باید هویت این عمو رو بفهمیم!

مرگخوارا زندانی جدیدی دارن که شکنجه نمیشه!
لرد سیاه به مرگخوارا دستور میده هویت زندانی رو کشف کنن.شاید اینجوری بشه راهی برای شکنجه کردنش پیدا کرد.مرگخوارا شروع به تحقیق میکنن.زندانی رو جلوی مقر محفل میبرن ولی فرد ویزلی اونو نمیشناسه.
روفوس ادعا میکنه زندانی مالی ویزلیه و خودشو جای یه مرد جا زده!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شکنجه گاه:

-ببین عمو...حرف میزنی یا...

روفوس در ادامه حرفش کمی بطرف زندانی خم شد.
-یا ثابت کنم مالی ویزلی هستی؟

زندانی لبخندی به روفوس زد.روفوس طلسم انگشت نگاریش را متوقف کرد.
-ببین...به زبون خوش بگو کی هستی؟محفلی هستی؟نیستی؟بگو مرگ بر محفل...

سکوت...

-اصلا بگو مرگ بر ارباب!

طلسم کروشیوی لرد درست از بیخ گوش روفوس رد شد.صدای لرد از دور دستها به گوش میرسید.
-مرگ بر خودت و پدر و مادرت.باز چشم منو دور دیدی داری توطئه میکنی؟

روفوس زیر لب زمزمه کرد:
-آخه ارباب...اون همه حرفو نشنیدی...فقط اون جمله ننگین آخریو شنیدی؟...لینی؟تو داری چیکار میکنی؟:vay:

لینی وارنر سرش را از روی کاغذی که جلویش پهن شده بود بلند کرد.
-عکسشو میکشم...خیال دارم بچسبونمش به در و دیوار.که ملت شناساییش کنن و مژدگونی بگیرن!هوش ریونی رو داشتی؟:zogh:

روفوس نگاه ملتمسانه ای به زندانی انداخت.
-میبینی که با چه جور موجوداتی درگیرم.بابا بگو کی هستی.مثل بچه آدم شکنجه شو.اگه ارباب بیاد بیچاره میشی ها!گفته باشم....ولی جان من...مالی ویزلی نیستی؟

فرد با صدای بلند داد زد: جینا یه لحظه صبر کن! بابا من چیکار کنم خب اون یه وسیله شوخی معیوب بیشتر نبود! باور کن اگه درستش کنم خیلی ازش خوشت میاد.

جینا با گام های عصبانیش بدون اینکه به حرف های فرد گوش بده شلپ شلپ کنان به راهش ادامه میده. فرد نگاهی به جینا و نگاهی به زندانی میندازه و میگه: چی میگی عمو؟ چیکار داری وایسادی دم در خونه مردم دعواهای خانوادگی رو میبینی؟ مگه خودت خوار و مادر نداری؟!

بعد زندانی رو کنار میزنه و دنبال جینا به راه میفته. زندانی که هنوز دم در وایساده سوت زنان نگاهی به داخل خونه میکنه. ماری با تعجب به لونا میگه: پس چرا اینطوری شد؟! فرد که این رو نشناخت!

لونا که در فکر فرو رفته میگه: چی بگم، این یارو زیادی عجیب غریبه. بیا زودتر برش گردونیم به دژ شاید فکری به سر خودمون و بقیه برسه. بعد از گفتن این حرف هر دو به راه میفن و در کسری از ثانیه خودشون رو به زندانی میرسونن و بعد از انداختن اون داخل گونی و گره زدنش خودشون رو غیب میکنن!

داخل دژ:

...یعنی اصلا نشناختش؟

لونا سر تکون میده و میگه: نه اصلا. فکر کردم شاید به خاطر اینکه داشت با دوست دخترش دعوا میکرد حواسش نبود ولی واقعا نشناختش.

روفوس آستین هاش رو بالا میزنه و میگه: بابا چرا حرف الکی میزنین. من که گفتم این مالی ویزلیه! بذارین برم جلو ثابت میکنم! :vay: