پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

119
نفر همین الان آنلاین‌اند 41 نفر در «انجمن»
1 عضو 118 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 3 کاربر مهمان
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
یکشنبه 31 مرداد 1395 09:13
عضویت
1395/05/27
پست‌ها
4
هدویک روی شانه ی هری نشسته بود و با چشم های درشت و براقش به هری زل زده بود هری باناراحتی از هگریت پرسید :هدویک که قصد ندارد به من حمله کند؟ هگریت خندید و گفت چرا این سوال را پرسیدی معلومه که نه!چون این جغد ها دست آموز هستند. هدویک هو هویی کرد و پر هایش را به گردن هری مالید.
_نکن هدویک قلقلکم می یاد و بعد خندید. هگریت گفت چه زود با هم دوست شدید حتما دوسان خوبی برای هم می شوید راستی هری من باید برم جایی کار دارم تو وهدویک می تونید کنار اون فواره منتظر من بمونید و بعد در جمیت محو شد. هری گفت بیا بریم هدویک .
هری چوبی دستش گرفت و به هدویک نشان داد خب هدویک برو دنبال این چوب و بعد چوب را به هوا پرت کرد هدویک از جایش تکان نخورد او جوری به هری خیره شد که انگار می گفت:تو واقا فکر کردی من سگم به جای این کار ها به من غدا بده!و بعد رویش را از هری برگردانند هری گفت هدویک قهر نکن من نمی خواستم اذیتت کنم هدویک بیا من کمی از کیک تولدم را دارم می خوری و بعد دستش را داخل جیبش کرد و کیک له شده ای را از آن بیرون آورد و روبه روی هدویک گرفت انگار به هدویک بیشتر بر خورده بود جوری به هری نگاه کرد که انگار می گفت انتظار داری من این آشغال رو بخورم وبعد پر کشید و رفت هری خیلی ترسید نکند دیگر بر نگردد؟که هگریت از راه رسید چی شده هری چرا این قدر ناراحتی؟
_همین الان هدویک پر کشید و رفت.
نگران نباش هری رفته شکار خیلی زود بر می گردد بیا بیم بقیه ی خرید هایت را بکنیم

دو تا نمایشنامه ی قبلی رو بخون و ایراداتی که داشتن رو تو خودت پیدا کن و برطرف بکن، بعد از علائم نگارشی ام یدونه فاصله بذار!

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1395/5/28 23:59:58
ماگل
تولد نقش
1395/05/30
آخرین ورود
دوشنبه 29 خرداد 1396 23:47
عضویت
1395/05/26
پست‌ها
7
تصویرکارگاه شماره 4


جینی ویزلی بعد از برداشتن چند کتاب از قفسه کتابخانه روی اولین صندلی پشت میز مخصوصی نشست و مشغول مطالعه شد. به سکوت احتیاج داشت و قرار بود برای حل معمای بسیار مهمی به هری کمک کند. صورتش کمی رنگ پریده به نظر می آمد اما حل معمایی که قولش را به هری داده بود از صورت رنگ پریده اش مهم تر بود. چند دقیقه بعد نگاه کوتاهی به اطرافش انداخت که با هیبت دراکو ملفوی شرور درست کنار میزش مواجه شد!
جینی از دیدن دراکو صورتش جمع شد و تنش مثل چوب خشک شد. از درون ناله کرد: اوف! باز این احمق اینجا پیداش شد.
- به به خانم خانما.. چطوری جیگر؟
جینی با تعجب نگاهش کرد. درست روبروی او همراه با چند کتاب در دستش ایستاده بود. صورت غرق در خنده اش که سعی می کرد ناشیانه آن را به رخ بکشد مدام نشان جینی می داد.. آدامسی که در دهانش بود را به چندش آورترین حالت ممکن می جوید. جینی حالش داشت از او بهم می خورد و نمی توانست تحملش کند. با اینکه تمرکزش را حسابی برهم زده بود نگاهش را ازش گرفت و دوباره سرگرم مطالعه شد.
پوزخندی گوشه لبهای دراکو مهمان شد و گفت: چیه جوجو زبونتو موش خورده؟
جینی محلش نکرد اما انگار دراکو دست بردار نبود.
- چیه سر و شکلمون مورد پسندت نشد؟! عب نره شوما چپکی مارو بین!
قهقهه زد...
همان موقع سروکله چند نفر از دوستان دراکو پیدا شد. جینی ماندن را صلاح ندید و خواست از روی میز بلند شود که دراکو مانعش شد. انقدر پررو بود که بازویش را گرفت: هوی دخی؟! مثکه باتو بودما.
جینی زد به سیم آخر و در حالی که سعی داشت بازویش را از پنجه های پر قدرت دراکو بیرون بکشد با غیض گفت: ولم کن آشغال!
دراکو پوزخند تند و تیزی تحویل جینی داد و با فک منقبض شده اش گفت: هشه آروم چته جوجه!، ببینم هری تو حیاط چی داشت بهت می گفت؟
- به تو چه نکبت!
جینی هرکار می کرد نمی توانست خودش را از چنگال سفت و وحشیانه دراکو نجات دهد. کم کم تمام افراد کتابخانه دور ما جمع شدند و هرج و مرج عجیبی بپا شد!
- الان جیغ و داد را میندازما، ولم کن!
دراکو: صبر کن الان حالیت می کنم!
جینی تا آمد به خود بیاید دراکو یک عدد چاقوی جیبی از داخل جیبش در آورد و گرفت سمت شکمش. جوری خودش را به جینی چسباند که کسی جز خودشان نمی توانست چاقو را ببیند.
- تو جیغ و داد راه بنداز ببین من چطوری این چاقو رو میکنم تو شکمت! حالیته؟
جینی به خوبی می دانست مقاومت فایده ای ندارد. صدتا فحش روی زبانش غلط می خورد تا نثار دراکو کند اما می ترسید کار دست خودش دهد. از ترس تیزی چاقو اختیار از کفش رفته بود. دراکو بازوی جینی را به ظاهر صیمانه در برگرفت و آن چاقوی لعنتی هم در دستانش پشت کمر جینی قرار داد و آهسته زیر گوشش گفت: حرکت کن.
تقریبا جینی را داشت روی زمین می کشید می برد که با صدای محکم و پر قدرت هری پاتر درجا میخکوب شد. دراکو مثل برق گرفته ها در راهروی کتابخانه خشکش زد.
هری لب زد: داری چه غلطی میکنی؟!
از میان جمعیت جمع شده در کتابخانه گذشت و بدون در نظر گرفتن شرایط سیلی محکمی به صورت دراکو زد.
هری گفت: ولش کن، خجالت نمی کشی همش تو مدرسه شر بپا می کنی، دست کثیفتو از بازوی جینی بردار! همین الان!
لحن حرف زدن هری آنقدر جدی و محکم بود که دراکو سکوت کرده بود. مات و مبهوت به صورت سرخ هری نگاه می کرد. ناگهان جینی را به یک طرف هلش داد و با چاقو به سمت هری یورش برد. هری و دراکو بدجور با یکدیگر درگیر شده بودند.
هری دندانهایش را از زور خشم روی هم فشرد و دراکو را به سمت یکی از قفسه های کتابخانه که درست پشت سرش قرار داشت پرتش کرد. تعداد عظیمی از کتابها بر روی دراکو سقوط کرد که باعث خنده سایرین شد.
دراکو کتابها را از روی خودش پس زد و سریع از روی زمین بلند شد. حواسش نبود چاقویی که در دستش است همه دارند نگاه می کنند. به قدری وحشی شده بود که با همان چاقو به سمت هری هجوم آورد اما هری به موقع جاخالی داد و چاقو درست وسط میزی که چند دقیقه پیش جینی ویزلی داشت روی آن مطالعه می کرد فرود آمد. دراکو عمدا خودش را با چاقو زخمی کرد تا برای هری دردسر جدیدی درست کند.
در آن گیر و دار سروکله پرفسور مک گونگال پیدا شد.
- اینجا چه خبره؟
چه کسی از حاضرین جرات داشت جلوی دراکو ملفوی شرور اتفاقات حقیقی که در کتابخانه رخ داده بود را توضیح دهد؟! خب معلوم است هیچ کس!
پرفسور با عصبانیت از هری پرسید: گفتم اینجا چه خبره؟
هری ترجیح داد سکوت کند.
دراکو خودش را به غش و ضعف زد: آی!.. آخ! مردم.. هری من و با چاقو زخمی کرد.
پرفسور مک گونگال متعجب شد: این چی داره میگه هری!
جینی ویزلی سریع به میان آمد: داره دروغ میگه چاقو مال خودشه پرفسور، دراکو مزاحم من شد رو من چاقو کشید همه شاهدن هری اومد من و نجات بده!
پرفسور که کاملا گیج شده بود با منگی گفت: شما سه نفر همراه من بیاید، میریم پیش دامبلدور!
همان لحظه هری داد زد: صبر کنید! من می تونم اتفاقات رو بهتون نشون بدم!
پرفسور مک گونگال بهت زده انگشتان دستش را درهم فشرد: نشون بدی؟!
او از داخل جیبش یک جستجوگر ساعتی بیرون آورد، جستجوگر بود اما درست مثل یک ساعت. به جینی لبخند عمیقی زد و عقربه های ساعت را به عقب چرخاند. در یک چشم بهم زدن همه چیز به عقب برگشت و پرفسور مک گونگال خودش شاهد ماجرا شد. دراکو کم مانده بود از ترس پس بیفتد چون همه چیز را داشت با چشمان خودش می دید. هری و جینی هم دست در دست یکدیگر کنار پرفسور ایستاده بودند. بعد از اتمام ماجرا و اتفاقات پیش آمده زمان به حالت طبیعی خودش بازگشت و همه خوشحال و خندان با یکدیگر درحال صحبت در مورد هوش و زکاوت هری پاتر بودند.
پرفسور مک گونگال از عصبانیت کبود شده بود تهدید آمیز یقه دراکو را در دست گرفت و از کتابخانه بردش بیرون.


و...( دوس داشتم ادامش بدم ولی خیلی طولانی میشد)

با اینتر بیش از این لاو بترکون،
تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط Benjamin.P در 1395/5/28 1:20:07
ویرایش شده توسط Benjamin.P در 1395/5/28 1:25:12
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1395/5/28 23:55:54
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
جمعه 12 شهریور 1395 10:56
عضویت
1395/05/26
پست‌ها
1
هری و هاگریت در کوچه ی دیاگون قدم بر می زدند ولی مدام صدای اعتراض مردم نسبت به هیکل هاگریت بکند می شد:
_هی هیکل گند تو از سر را بکش کنار!
_تو باز مانده ی نسل غول ها هستی!
هاگریت که انگار به این حرف ها عادت داشت سعی می کرد با خونسردی خودش را از سر راه دیگران کنار بکشد هری جلوی هگریت راه می رفت او تقریبا از خجالت سرخ شده بود که ناگهان دختر مو قرمزی ار جلو محکم به هری خورد هر دوی آن ها روی زمین افتادند دختر گفت آخ سرم و با دست سرش را محکم گرفت هری جلو آمد و به دختر کمک کرد تا از زمین بلند شود.هری گفت من واقعا معذرت می خواهم! دختر جواب داد عیبی ندارد یه اتفاق بود من جینی ویزلی هستم.
_من هم هری پاتر هستم
برای هری عجیب بو د که جینی مثل بقیه با تعجب به او نگاه نکرد یا بلند فریاد نزد "هری پاتر" هگریت پیش آن ها آمد و گفت هری می بینم گه دوست پیدا کردی!من این دوروبر ها یک کاری دارم ساعت 2 بیا جلوی چوب دستی فروشی و بعد به سرعت از آن جا دور شد. جینی گفت تا اخر عمرت که نمی تونی این جا وایستی بیا من یک جایی رو بلدم که می شه اون جا نشست . جینی و هری کنار فوارهای نشسته بودند هری گفت جینی چرا وقتی گفتم من هری پاتر هستم تعجب نکردی جینی جواب داد چی می گفتم می گفتم تو واقعا هری پاتر هستی خب اینو که خودتو هم می دونستی!من عادت ندارم با کسی این طوری حرف بزنم چون باعث می شه پیش من احساس راحتی نکنه!اوه ساعتو ببین فکر کنم دوست تو الان منتظرته هری
_خداحافظ جینی.

بر می زدند؟!
حواست به غلط املاییات باشه. بزرگترین مشکلت همینه.
از طرفی ام حواست باشه که وسط جمله ت اگه میخوای دیالوگ بیاری بین دوتا از " اینا بذاریش.

در کل،

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1395/5/28 23:53:51
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1397/01/14
آخرین ورود
سه‌شنبه 2 شهریور 1395 10:19
عضویت
1395/04/08
پست‌ها
37
نقل قول:

ابرکسس مالفوی نوشته:
نقل قول:

ابرکسس مالفوی نوشته:
وقتی هری با کمک هاگرید از دست خانواده دارسلی فرار کرد جوری خوشحال بود که میخواست بال در بیاره. به هاگرید گفت:
(( این خونواده دارسلی به من یه دلار هم ندادن چه طوری برم وسیله ای که می خوام بخرم؟))
هاگرید گفت:(( خب کاری نداره مگه پدر و مادرت تو گرینگاتز برات یه گالیون هم نذاشتن برو اونجا تمام پولت اونجائه.))
هری با هیجان تمام با هاگرید به سمت کوچه دیاگون حرکت کردند. وقتی به آنجا رسیدند طبق معمول آنجا پپر از ساحره های پیر و جوان بود که یا برای خرید وسایل برای هاگوارتز آمده بودند و یا وسیله ای می خواستند.
هری با اشتیاق به همه نگاه می کرد داشت فکر می کرد چه بخرد که به دردش بخورد و یک مرتبه به یاد گوی فراموشی نویل لانگ باتم در سال اول هاگوارتز افتاد و تصمیم گرفت یک گوی فراموشی بخرد تا بتواند وقتی چیزی را فراموش می کند بداند چیست؟؟ و تصمیم گرفت یک گوی فراموشی بخرد پس به هاگرید گفت:(( من یه گوی فراموشی می خرم.))
هاگرید گفت:(( اونجا گوی فراموشی داره.))
هری با سرعت به سمت مغازه رفت و یک گوی فراموشی را به قیمت 5 گالیون خرید و به سمت ایستگاه قطار به راه افتاد که همان موقع دو تا از دوستانش رون و هرمیون را دید. با خوشحالی به سمتشان دوید و دائم به همه بر خورد می کرد و معذرت خواهی می کرد. وقتی به آنها رسید از دیدنشان خوشحال شد و آنها به او گفتند که دارند کتابهای سال جدید را می خرند . هری کتابهای سال جدیدش را خریده بود.
وقتی آن ها کتاب ها را خریدند به سکوی نه و سه چهارم رفتند و سوار قطار هاگوارتز شدند و دوباره سال جدیدی را در آنجا آغاز کردند.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1397/01/14
آخرین ورود
سه‌شنبه 2 شهریور 1395 10:19
عضویت
1395/04/08
پست‌ها
37
نقل قول:

ابرکسس مالفوی نوشته:
وقتی هری با کمک هاگرید از دست خانواده دارسلی فرار کرد جوری خوشحال بود که میخواست بال در بیاره. به هاگرید گفت:
(( این خونواده دارسلی به من یه دلار هم ندادن چه طوری برم وسیله ای که می خوام بخرم؟))
هاگرید گفت:(( خب کاری نداره مگه پدر و مادرت تو گرینگاتز برات یه گالیون هم نذاشتن برو اونجا تمام پولت اونجائه.))
هری با هیجان تمام با هاگرید به سمت کوچه دیاگون حرکت کردند. وقتی به آنجا رسیدند طبق معمول آنجا پپر از ساحره های پیر و جوان بود که یا برای خرید وسایل برای هاگوارتز آمده بودند و یا وسیله ای می خواستند.
هری با اشتیاق به همه نگاه می کرد داشت فکر می کرد چه بخرد که به دردش بخورد و یک مرتبه به یاد گوی فراموشی نویل لانگ باتم در سال اول هاگوارتز افتاد و تصمیم گرفت یک گوی فراموشی بخرد تا بتواند وقتی چیزی را فراموش می کند بداند چیست؟؟ و تصمیم گرفت یک گوی فراموشی بخرد پس به هاگرید گفت:(( من یه گوی فراموشی می خرم.))
هاگرید گفت:(( اونجا گوی فراموشی داره.))
هری با سرعت به سمت مغازه رفت و یک گوی فراموشی را به قیمت 5 گالیون خرید و به سمت ایستگاه قطار به راه افتاد که همان موقع دو تا از دوستانش رون و هرمیون را دید. با خوشحالی به سمتشان دوید و دائم به همه بر خورد می کرد و معذرت خواهی می کرد. وقتی به آنها رسید از دیدنشان خوشحال شد و آنها به او گفتند که دارند کتابهای سال جدید را می خرند . هری کتابهای سال جدیدش را خریده بود.
وقتی آن ها کتاب ها را خریدند به سکوی نه و سه چهارم رفتند و سوار قطار هاگوارتز شدند و دوباره سال جدیدی را در آنجا آغاز کردند.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1395/05/20
آخرین ورود
یکشنبه 26 دی 1395 00:19
عضویت
1395/05/19
پست‌ها
4
[/center].php?post_id=312368]عکس
به اطرافم با شور و اشتیاق نگاه میکردم همه جا پر بود از ساحرها و جادوگرانی با ردا های بلند و رنگین که با عجله از اینور به اونور خیابان دیاگون میرفتن تا بحال انجا را انقدر شلوغ ندیده بودم داشتم با دقت به جغدی با چشمان زرد و بدنی قهوه ایی نگاه میکردم غرق در چشمان درشتش بودم که صدای مادرم مرا پراند از چشمان ان جغد دل کندم و دوان دوان به ان سمت خیابان رفتم وارد مغازه چوبدستی فروشی اولیوندر شدیم چوب های جادوی از هر نوع و رنگی دور تا دور مغازه در قفسهایی بلند چیده شده بود به طرف پیشخوان رفتم کمی قد بلندی کردم و چهره مهربان مردی نسبتا میانسال با چشمانی به رنگ ابی و لبخندی ملیح را رو ب رویم دیدم
_خب میبینم که یکی اینجا به چوبدستی نیاز دار
با شوق و صدایی تقریبا مانند فریاد گفتم
_بله اقا من
مرد خنده ای کرد و چوبدستی اش را تکان داد جعبه های مختلف روی پیشخوان قرار گرفتند بعد از 3 امتحان بالاخره مرد گفت
_همین است درخت گردو ریسه ی قلب اژدها 32 سانتی متر انعطاف ناپذیر خب تو باید قوی باشی
باورم نمیشد من چوبدستی خودم رو دارم این عالیه
چشمانم از شادی برق میزند چوب را گرفتم مادرم گفت
_الکسیا مواظب باش چوبدستیت رو لطفا بده به من تا مدرسه نرفتی نباید ازش استفاده بکنی
و چوبدستی ام را گرفت و درون جعبه اش گذاشت
_خدا نگهدار خانوم بلک
_اوه متچکرم جناب اولیوندر
اولیوندر کلاهش را از سرش بر میدارد و یکم سرش را خم میکند
_خب لکسی خرید هات تموم شد
،سکوی نه و سه چهارم همیشه مکان رویایی برای بچه هایی مثل من روزی که داخل اون قطار بزرگ میشیم و دنیای جادویی خودمون رو می سازیم کوپه ی شماره 7 تقریبا خالی بود 7 عدد مورد علاقم بود پس چمدان سنگینمو گذاشتم کنارم و نشستم کنار پنجره چتری های مشکیم رو کنار زدم اما فایده ای نداشت انها همیشه در چشمهایم بودند به هم کوپه ایم نگاه کردم او هم داشت منو نگاه میکرد سریع خودمو جمع و جور کردم پسر چشم ابی با موهای قهوه ای بینی ای سربالا داشت که صورتش را بانمک جلوه میداد با لبخند بزرگی گفت
_ من جوزف ام
_من الکسیاام میتونی لکسی صدام کنی
با لبخندی شیطنت امیز گفت _سلام لکسی
_سلام جوزف
با خودم فکر کردم خب فکر نکنم جوزف اولین دوستم باشه تصورش برام خنده دار بود
بعد از خریدن خوراکی های مختلف و عوض کردن لباس ها با ردا های مخصوص هاگوارتز و طی کردن مکان های جادویی و وصف نشدنی بالاخره به هاگوارتز رسیدیم مدرسه ای مانند غولی بزرگ و سیاه ،سیاه مثل فامیلیم بلک ،
ما را به تالار بزرگی که برای خوردن غذا و سخنرانی بود بردند سال دومی ها با غرور به ما نگاه میکردند و بزرگترها با مهربانی، من با هم کوپه ایم به اسلیترین ملحق شدیم و من چیزی را که تا امروز ارزویش را داشتم گرفتم


اول! تو مثکه با علائم نگارشی قهری، هوم؟!
هر جا جمله تموم شد، چه بری خط بعد و چه نری باید نقطه بذاری.

دوم! "آ" رو "آ" بنویس، نه "ا". این خیلی مهمه.

سوم! علامتِ "_" برای وقتاییه که میخوای دیالوگتو سرِ خط بگی، وسطِ خط نمیتونی _ بذاری، برای دیالوگایی که وسطِ خط مینویسی میتونی از " استفاده کنی اول و آخرِ دیالوگ. ولی پیشنهاد من اینه که همون بری سر خط و _ بذاری.

در عاخر! لحن محاوره ای یا ادبیو برا پستت انتخاب کن و تا آخر پست با همون ادامه بده، قاطی نباید بشن.

درخواست نقد بدی و اینا، ردیف میشی.


تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1395/5/19 19:06:15
nariana
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
چهارشنبه 17 شهریور 1395 11:01
عضویت
1395/05/18
پست‌ها
1
هری جادوگر های زیادی را می دید که بچه های خودشان را دنبال خود می کشیدند خیلی از بچه ها دماغ خود را به شیشه ی مغازه ی جارو فروشی چسبانده بودند یکی می گفت وای نیمبوس 2000 آخرین مدل جارویی که تا به حال ساخته شده هگریت به هری گفت هری هری چی کار می کنی هری حواسش کاملا پرت بود یکی از جادو گر ها محکم به هری بر خورد کرد و مو های هری از روی زخمش کنار رفت مرد با چشمانی گرد گفت هری پاتر !!!!افتخار بزرگی نسیب من شده.من ریگموسوس ابلوس اسلوواک هستم البته شما می توانید من را ابلوس صدا کنید مرد تا زانو خم شد و کلاهش را از سرش برداشت او روبه هری کرد و گفت مرد جوان من صاحب یکی از مغازه های این کوچه هستم تخصص ما فروش چیز های کمیاب و حتی نایاب است و برای این که از شما معذرت خواهی کرده باشم..... لطفا دنبال من بیایید هری و هگریت دنبال مرد راه افتادند مرد صاحب زیبا ترین مغازه ی کوچه ی دیاگون بود او چوب دستی اش را در آورد وگفت اکسوموس سپس در مغازه باز شد مرد داخل مغازه رفت انگشتر گرانبهایی را از داخ ویترین برداشت وبه هری داد وگفت مرد جوان این انگشتر رو وقتی بزرگ تر شدی به کسی بده که از همه بیش تر دوستش داشته باشی انگشتر یاقوت بزرگی وسط خود داشت که دور تا دور آن با نگین های سفید تزیین شده بود هری گفت من واقعا ممنونم.بعد ها در روز ازدواج با جینی ویزلی هری آن انگشتر را به عنوان هدیه ی ازدواج به او داد.

اول اینکه بقول لرد وختی چندین تا علامت تعجب بذاری تو میزان تعجبی که میخوای نشون بدی هیچ تاثیری نداره. این اشتباهه.

دوم اینکه هر جا نقطه میذاری یا هر علامت نگارشی دیگه ای، بعدش یک دونه فاصله هم بذار.

وقتی میخوای تعلیق رو نشون بدی سه تا نقطه بذار نه بیشتر نه کمتر. و اینم بگم که هروقت جمله ت تموم شد یا لازم بود حتما نقطه یا ویرگول رو بذار! چون من اینارو اصلا تو پستت نمیبینم.

رو پاراگراف بندی ت هم کار کن، با اینتر دوست باش.


تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1395/5/19 19:00:03
ماگل
تولد نقش
1396/09/06
آخرین ورود
جمعه 7 اردیبهشت 1403 16:14
عضویت
1388/06/31
پست‌ها
66
دامبلدوکیشن
یا چگونه تعطیلات خود را دامبلدوری بگذرانیم


صبح بود، تابستون بود و هاگوارتز کلن خواب بود که ناگهان :
با نوای کاروان ... بار بندید همرهان ...
آلبوس ولفریک برایان پرسیوال ممد دامبلدور به طمأنینه از خواب بیدار میشه و چوبدستی ش ک رو حالت آلارمه رو فشار میده و از زیر پتو ی گلبافت گل نرم گل بو ی گل گلی ش بیرون میاد.
هنوز خیلی مونده بود تا هری پاتر به هاگوارتز بیاد و دامبلدور از همین حالا پلن بی نظیرشو آماده کرده بود که چطوری طی هفت سال یه کاری کنه که هری لرد سیاهو نابود کنه؛ البته اول باید هری پاتر لرد سیاه رو به زندگی برگردونه. بعدشم هری خودشو بکشه، سوروس هم خود دامبلش رو سر به نیست کنه. { خدا بیامرز از علاقمندان بالیوود بود }

دامبلدور بعد از مسواک زدن، اصلاح موهای زائد، لوسیون مخصوص، افتر شیو، فرو کردن ریش ها و پشم ها در سطلی از ماس، گذاشتن ماسکِ خیار بر صورت و اقداماتی از این قبیل ردای رسمی شو به تن کرد و از خوابگاه اختصاصی خودش رفت که وارد اتاق کارش بشه. دستگیره ی در که به شکل یه گورکن ِ گوگولی بود تکونی خورد و گف :

- جمله ی موردعلاقه برای سنگ قبر؟
- آنکه اینجا در زیر این سنگ هم آغوش با خاک شده، عاشقی دل خسته بود

گورکن پاق کنان غیب شد و به جایش دستگیره تبدیل به یه بچه گربه شد :

-محل نوازش مورد علاقه ؟
- جایی درون پشم ها

گربه هم با موفقیت پاق کنان غیب شد و به جاش یه پرنده ی ناشناخته بر نویسنده ظاهر شد و :

- طعم آدامس مورد علاقه ؟
- دارچین فرو شده در دهان معشوق ِ عشق

اون هم پاق کنان غیب شد و به جاش یک ببعی ظاهر شد :

- بعععع !
- جان؟
- دو تا دیگه بعععع!
- بعععععععع؟
- یکی دیگه بعععع!
- قرمه سبزی عشقولکانه ؟
- بعععععععع؟ نعععععع!

و بعد نوشته ای روی دستگیره ظاهر شد :
try again in 86400 seconds

- لعنت بر این شرکت سیکیوریتی برایان پرسیوال ولفریک ممد دامبلدور! آخه برا چی باید از اتاق خواب به اتاق کار رمز خفن بذارم ؟!

این گونه شد ک آلبوس دامبلدور به ریش درازش را جمع کرد و به رختخواب برگشت و با چوبدستی و ریش هایش بازی کرد و نرفت توی اتاق کارش و اون نامه هه رو با شمشیر گریفندور نتونست باز کنه. ایشالا فردا اینکارو میکنه



ازونجایی که قبلا در ایفای‌نقش بودی، نیازی به تایید تو کارگاه نمایشنامه‌نویسی و حتی گروهبندی نداری. می‌تونی یکراست برای معرفی شخصیت بری.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لینی وارنر در 1395/5/15 22:40:05
[هعی]
... می ترسم از یاد ببرم اسمت را
به سان شاعران که می ترسند از یاد ببرند
آن کلمه را
که زاده شد از شکنجه ی شب
آن کلمه را
که می نماید همتراز خدا
اما
همیشه به یاد خواهم داشت جسمت را
اما همیشه دوست خواهم داشت
جسمت را
اما همیشه پاس خوهم داشت جسمت را
بدان سان که سربازی
جنگش درهم شکسته
بی کس و بی مصرف
پاس می دارد
تنها پای برجای مانده اش را ...

[/هعی]
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
دوشنبه 18 مرداد 1395 11:03
عضویت
1395/04/27
پست‌ها
11
هری چرا این جوری به مردم زل زدی فکر نمی کنی شاید اونا از این کارت بدشون بیاد؟
یا ناراحت بشن؟هری محو تماشای زن ها و مرد های جادوگری بود که باعجله از این مغازه به آن مغازه می رفتند و خیلی عجله داشتند و مدام به هم بر خورد می کردند.
هگریت دوباره تکرار کرد هری چرا به مردم این جوری نگاه می کنی شاید یکی از آن ها از روی عصبانیت یک طلسم دماغ دراز کن طرفت بفرسته!!!هری که انگار تازه از دنیای خیالات خود بیرون آمده بود با دست پاچگی جواب داد من متاسفم ولی هگریت توی 11 سال گذشته من یک بچه ی معمولی بودم و این اتفاق ها یعنی خریدن چوب جادو یا ورود به دنیایی که تا حالا در موردشون توی کتاب های افسانه ای می خواندم کمی سخت است راستش را بخواهی من فکر می کنم که این اتفاق ها یک خواب شیرین است و هر لحظه ممکن است با صدای خشن عمو ورنون از خواب بپرم!!!
هگریت می دانست که هری در این 11 سال گذشته زندگی خوبی نداشته ورنون ها با او رفتاری مثل یک خدمتکار داشته اند. هگریت گفت هری من می خواهم به علاوه ی هدیه ی تولدت یعنی هدویک یک چیز دیگر هم به تو بدهم تا مطمعا" شوی که خواب نیستی هاگریت از کوچه پس کوچه های زیادی عبور می کرد و هری را هم دنبال خود می کشید برای هگریت کار آسانی بود چون همه با دیدن هیکل او از سر راهش کنار می رفتند ولی کار برای هری آسان نبود محکم به آدم های سر راهش بر خورد می کردو مجبور بود مدام عذز خواهی کند بعد از مدتی هگریت جلوی یک فروشکاه کوچک با شیشه های خاک گرفته ایستادو گفت:هری رسیدیم هگریت سرش را خم کرد تا داخل مغازه شود.
پیر مردی با پشت خمیده جلوی آن ها ایستاده بود او گفت: چی کار می تونم براتون بکنم؟؟
هگریت جواب داد ما برای خرید <شکوفه های رویا نشان> به این جا آمده ایم. پیرمرد برگشت و بی هیچ حرفی قفسه های خکی مغازه را زیر رو می کرد.پیرمرد با گل رزی برگشت که به رنگ طلا بود و برق می زد او گفت بلدی چه جوری با هاش کار کنی؟؟
بعد از این که یک رویا دیدی و یادت رفت که رویا چی بوده یا دلت خواست دو باره رویاتو تکرار کنی یکی از این پر گل رز هارو می کنی و می خوری تا دوباره همه چیزو به یاد بیاری. از مغازه بیرون آمدند هگریت به هری گفت:باید تو را به خانه ی ورنون ها ببرم فقط یک روز دیگرصبر کن تا این کابوس در خانه ی ورنون ها تمام شود.
هری از یک روز پرماجرا در کنار هگریت حتی اگر یک رویای بی نهایت شیرین باشد با تمام وجود لذت برد این بهترین جشن تولد تمام 11 سال عمرش بود.


نمایشنامه خوبی بود. توصیفات خوبی هم داشتی.
یکم با اینتر بیشتر رفیق باش و دیالوگات رو از سایر قسمتای متن جدا کن.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لینی وارنر در 1395/5/12 11:59:35
ماگل
تولد نقش
1398/04/22
آخرین ورود
سه‌شنبه 19 شهریور 1398 15:00
عضویت
1395/04/21
پست‌ها
6
تصویر شماره‌ 5


همگی به صورت مرتب و تروتمیز سر میز سرسرای عمومی نشسته بودند و برای گروهبندی انتظار می کشیدند. ناگهان در سرسرا باز شد و موجودی سیبیل دار و بی ریخت با عجله و دوان دوان وارد سرسرا شد.بعد از اینکه به مدت کوتاهی توجه همگی را به ظاهر صدکیلویی و رفتار عجیب خودش جلب کرد، به صورت رندوم برسر یکی از میزها نشست تا نوبت ایشان بشود. مدتی گذشت تا اینکه همگی گروهبندی شدند و او آخرین نفر بود که کلاه را برسر می گذاشت.

- خب بزار ببینم پسرک...
- من دخترم ای کلاه بی ادب! حتما به بابا ناصرالدین میگم به حسابتو برسه!
- پس چرا اینقدر سیبیل داری؟ در عمر خویشتن هرگز چنین چیزی رو ندیده بودم.
- خب ما دخترا توی ایران تا سن هیجده سالگی این شکلی هستیم. بعدش که وارد دانشگاه میشیم، دماغ عمل میکنیم، گونه میذاریم، اعضای مهم بدنمونو پروتز میکنیم مثل لب و ...
- بسه بسه! نمیخواد ادامه بدی. تا به حال هرگز توی هاگواترز یک ایرانی نداشتیم. توی وجودت هیچ سخت کوشی احساس نمیکنم.
- یه وقت فکر نکنی همه ایرانیا اینطورینا ! ما کلا سعی می کنیم خیلی بهینه حرکت و تلاش کنیم تا یه وقت توی مصرف انرژی زیاده روی نکرده باشیم.
- پدر و مادرت هردو ماگل زاده اند. گویی هزاران نژاد و قوم با یکدیگر وصلت کرده باشند و تو پدیدآمده باشی. هیچ اصالتی نیز در تو نمی بینم.
- عه عه عه ! ما ایرانیا تو دنیا حرف اولو تو اصالت میزنیم. دیگه نزنی این حرفو ها. البته تازگیا یکمی ترکیبی کار میکنیم وگرنه ما اولین تمدن بشریت هستیم.
- شجاعت و هوش هم که کلا مشاهده نمیشه. عجب موجودی هستی تو! به راستی گیج شده ام!
- من میگم بزار یه گوشه ای تو هاگواترز، زیر بوته ای جایی بخوابم، همینجوری بالاخره سیستم کار دستم میاد. ممنان!:kiss:
- باعشه!

و بدین ترتیب ایرانیان وارد هاگواترز شدند و قلمروی خودشان را توسعه دادند. هنر نزد ایرانیان است و بس!



با اینکه تقریبا کل پستت دیالوگ بود و توصیف خاصی نداشتی و در نهایتم کلاه از گروهبندیت عاجز موند، ولی فکر می‌کنم آمادگی لازم برای ورود به ایفای‌نقش رو داری.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لینی وارنر در 1395/5/11 11:59:45
فری دمبه ، گرد و قلمبه!

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.