پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

327
نفر همین الان آنلاین‌اند 202 نفر در «انجمن»
1 عضو 326 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

49 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 8 کاربر مهمان
سوزانا هسلدنold
ماگل
تولد نقش
1396/05/04
آخرین ورود
چهارشنبه 4 مرداد 1396 15:10
عضویت
1396/04/04
پست‌ها
4
سوروس اسنیپ شخصیت پر رمز و راز و سختگیر ،حال در حال پرسه زدن در راهرو های قلعه بود تا مبادا جادوآموزی بیرون از خوابگاهش نباشد ،پیش خودش فکر کرد که اگر کسی از گروه گریفیندور ها بود بدجور آن شخص بیچاره را تنبیه کند،اخر گروه گریفیندور برایش یادگار خاطرات تلخ و خوشی بودند که مربوط به گذشته او میشد.در همین افکار پا به اتاق کلاس مانندی گذاشت ،کلاس پنجره های بلند اما خاک گرفته داشت و در گوشه ای از اتاق آینه ی باشکوهی به چشم میخورد.آینه توجه سوروس را جلب کرد.قدم زنان به آینه نزدیک شد و چشمش به عبارتی که با خط خوش در بالای آینه نوشته شده بود افتاد:من چهره ی تو را نشان نمیدهم بلکه آرزوی قلبی ات را نشان میدهم،با اینکه می دانست آرزوی قلبی اش چیست به آینه نزدیک شد.زانوانش سست شد،در آینه تصویر جوان تر خود را همراه با دختری با موهای بلند طلایی دید،و آن دختر کسی نبود جز لی لی.لی لی دختر و مادری شجاع،عشق کودکی و مخفیانه اسنیپ بود،ناگهان آن شخصیت سختگیر و جدی تبدیل به کودکی بی دفاع شد.خاطرات و تصاویر از جلوی چشمش یکی یکی رد میشدند،آن روزی که برای اولین بار لی لی را دید،آن روزی که لی لی به گروه گریفیندور ها رفت و فاصله بینشان کمی زیاد شد،آن روزی که لی لی برای همیشه دوستی با او را پایان داد و...آن شب در دره گودریک بدون شک بدترین روز زندگی سوروس اسنیپ بود حتی بدتر از روزی که لی لی و جیمز باهم ازدواج کردند،روزی که وارد خانه ی پاتر ها شد،دیوار خانه تنگ تر و تنگ تر میشد و اسنیپ صحنه ی رو به رویش را باور نمیکرد،او به دست خودش عزیز ترین دوست و عشقش را به کشتن داده بود،درونش خالی و تهی شد و بر روی زمین زانو زد و بدن بی جان لی لی را در اغوش گرفت ،پسر کوچک آنها هم مانند اینکه فهمیده باشد چه اتفاقی افتاده بی صدا می گریست...تصاویر به حال بازگشتند.حال سوروس مانند آن شب در خانه پاتر ها بر روی دو زانوی افتاده و محو تصویر رو به رویش بود،مانند آن شب گونه هایش خیس از اشک نقره ای بودند اما این بار بی صدا...

درود فرزندم.

سوژه ای که انتخاب کردی جای کار بیشتری داره. توصیفاتت اما خوبن و به جان. کاش یکم دیالوگ مینوشتی تا رولت بهتر باشه.
و با اینتر دوست باش. بیشتر فاصله بده تا راحت تر رولت خونده بشه.

امیدوارم این اشکالات تو ایفا حل بشه.

تایید شد!

مرحله بعد: گروهبندی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/5/1 0:17:07
ماگل
تولد نقش
1396/05/01
آخرین ورود
چهارشنبه 6 شهریور 1398 01:41
عضویت
1396/04/30
پست‌ها
18
►تصویر شماره 3 کارگاه نمایشنامه نویسی◄

اسنیپ به دنبال صدا در راهروها پیش رفت. مطمئن بود که پای شنل نامرئی درمیان است و همچنین یک پاتر! از پله ها بالا رفت، از مجسمه ها رد شد، پیوز برایش مزاحمت ایجاد کرد، اما توانست اورا هم رد کند.

همه راهروها ساکت بودند و هیچ صدایی شنیده نمیشد جز صدای زمزمه پسری که همه اورا پسر برگزیده میخواندند.

بالاخره وارد اتاقی شد که صدا از آن می امد. وقتی وارد شد، کوزه ای که در دستش بود را روی میز کناری اش گذاشت و با احتیاط جلورفت. همچنان که جلو میرفت، متوجه ایینه ای در گوشه اتاق شد. نگاه تردید آمیزی به آن انداخت و آهسته آهسته جلو رفت که ناگهان صدای شکستن گلدانی که روی میز گذاشته بود به عقب برگشت.

چیزی در دلش میگفت به سمت آینه نرود؛ دوست داشت به دنبال صدایی که مطمئن بود عامل ایجاد آن هری پاتر است برود، اما ایینه توجهش را بیشتر جلب میکرد.

به سمت آیینه رفت و روبروی آن ایستاد و... ناگهان سرجایش خشکش زد؛ چیزی که میدید باور نمیکرد! لیلی اوانز، عشق دوران جوانی اش، زنده بود! زنده بود و دست های اورا محکم میفشرد و با علاقه به چشمهایش نگاه میکرد. با دیدن صحنه، زانو هایش سست شدند و بی اختیار روی زمین افتاد. اشکهایش سرازیر میشدند اما او نمیخواست جلوی آنها را بگیرد و تا میتوانست گریست.

تا نزدیکی های صبح، نشسته بود و به آیینه نگاه میکرد؛ حالا میفهمید چرا موقع آوردن این آیینه به مدرسه، دامبلدور گفته بود که تا حد ممکن به آن آیینه نگاه نکنند!

درود دوباره فرزندم

این رولت خیلی بهتر بود. توصیفات به جا و کامل بودن. طوری که خواننده میتونه خودشو تصور کنه.
به نظر میاد تازه وارد نباشی، اگه شناسه داشتی حتی لازم نبود رول ورودی بزنی؛ کافیه الان به مدیرا اطلاع بدی تا به گروهبندی هم لازم نداشته باشی.

به هرحال... تایید شد!

مرحله بعدی: گروهبندی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/30 21:41:43
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/30 21:42:58
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/30 21:43:29
ماگل
تولد نقش
1396/05/01
آخرین ورود
چهارشنبه 6 شهریور 1398 01:41
عضویت
1396/04/30
پست‌ها
18
►تصویر شماره 3 کارگاه نمایشنامه نویسی◄
اسنیپ به دنبال صدا در راهروها پیش رفت مطمئن بود که پای شنل نامرئی درمیان است و همچنین یک پاتر. از پله ها بالا رفت از مجسمه ها رد شد پیوز برایش مزاحمت ایجاد کرد اما توانست اورا هم رد کند. بالاخره وارد اتاقی شد که صدا از آن میامد. وقتی وارد شد کوزه ای که در دستش بود روی میز کناری اش گذاشت و با احتیاط جلورفت. همچنان که جلو میرفت متوجه ایینه شد و ناگهان صدایی از پشت سرش آمد. اسنیپ برگشت و دید گلدانی که روی میز گذاشته بود شکسته. دوست داشت به دنبال هری برود اما ایینه توجهش را جلب کرد. به سمت آیینه رفت و روبروی آن ایستاد چیزی که میدید باور نمیکرد لیلی دست های اورا محکم میفشرد و با علاقه به چشمهایش نگاه میکرد. با دیدن صحنه زانو هایش سست شدند روی زمین نشست و تا میتوانست گریست که ناگهان دامبلدور ازراه رسید. او میگفت که خیلی وقتت را جلوی این ایینه تلف نکن و حرفهای فیلسوفانه دیگر که باعث شد اسنیپ با حسرت برای آخرین بار به ایینه نگاهی بیندازد و دور شود.


درود بر تو فرزندم.

هووووم... این زیاد نمایشنامه نبود. بیشتر مثل یه گزارش خیلی کوتاه و سریع و خلاصه شده بود. یکم مفصل تر بنویس. شاخ و برگ بده بهش. بذار خواننده احساسات و اون صحنه رو درک کنه.

فعلا تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/30 14:41:08
هستیا جونزold
ماگل
تولد نقش
1396/04/31
آخرین ورود
یکشنبه 10 دی 1396 21:28
عضویت
1396/04/29
پست‌ها
5
_تو شیطانی.نحسی.من دختری مثل تورو نمیخوام.

+من بهت ثابت میکنم که شیطانی نیستم مامان

_تــــو دختر من نیستی.

از ابتدای زندگیم مادرم منو به این اسم میشناخت.

شیطان

او بار ها سعی کرد مرا بکشد تا از شر نحسی من خلاص شود.ولی من اینجام.

سعی کردم به خودم مسلط باشم.درمیان آن همه دانش اموز کسی متوجه اشک های من نمیشد.

اشک هایم را پاک کردم .ردا و دامنم را مرتب کردم .در اینه ی کوچک خودم را نگاه کردم .چشم های دورنگ.ابی و قهوه ای مثل مهری که به پیشانی ام زده بودند خبر از اهریمنی بودنم میداد

با نگاه به اطراف موجی از ارامش درونم شکل گرفت.تمام دیوار های ان قلعه را دوست داشتم. روی دیوار ها نقاشی های متحرکی را دیدم .ان ها به نظر خوشحال و شاد می امدند ولی فقط من متوجه شدم که انها با دلهره به من مینگرند.

سعی کردم تا به ان ها بی اعتنا باشم

با خود گفتم

+اینجا خانه ام است.دیگر به ارامش میرسم.ارام به همراه بقیه ی دانش اموزان وارد سرسرای بزرگ شدم.

نگاهم به سقف سحر امیز و زیبای بالای سرمان افتاد.

غرش اسمان خبر از اتفاق های نگوار میداد.

ترسیدم ولی اهمیتی ندادم.

روی چهار پایه ی نسبتا بلند کلاهی کهنه وجود داشت.

با خوشحالی نگاهم را به کلاه انتخابگر دوختم.

پیرمرد باستانی با ردایی که همرنگ ان موها و ریش های بلند و نقره فامش بود از جای خود بلند شد .اژ پشت عینک نیم دایره ای اش همه جا را با دقت از نظر خود گذراند.

نگاهش چند ثانیه روی من ثابت ماند.

با لبخند گفت

_مفتخریم که ورود دانش اموزان جدید را پذیرا هستیم.
پیش از شروع جشن.دانش اموزان گروه بندی میشوند.
مطمئنم که دانش اموزان با استعدادی هستند.این طور نیست پروفسور مگ گونگال

نگاهم به زنی افتاد که کنار چهار پایه ایستاده بود.لاغر و قدبلند.اثار زیبایی جوانی اش هنوز در صورت چروکیده اش قابل مشاهده و قابل تحسین بود.
چهره ی ارام و جدی اش جای تردیدی باقی نمیگذاشت که نمیتوان روی حرفش حرف زد

جواب داد

_همینطوره پروفسور دامبلدور

با لبخند جلو امد

._خب بچه ها من این کلاه رو روی سر شما میگذارم.اون شمارو به گروه مربوطه میفرسته.

این بار نترسیدم.نور امیدی در دلم روشن شد.

_کریستال ریدل

با شنیدن اسمم جلو رفتم و اروم روی صندای نشستم.

مک گونگال اروم کلاه رو روی سرم گذاشت.کلاه از سرم بزرگتربود.کل صورتم با کلاه پوشیده شده بود

ارام گفتم

_خیلی دوست دارم توی ریون کلاو باشم .تو چی فکر میکنی کلاه.

ولی فقط یک کلمه از دهان کلاه درامد.

شـــــــیــــــــطـــــــان

درود دوباره بر تو فرزندم.

یکم بهتر شد. فقط اینکه بین دیالوگ و گویندش فاصله ننداز.

ارام گفتم:
_خیلی دوست دارم توی ریون کلاو باشم .تو چی فکر میکنی کلاه؟


از علائم نگارشی هم در پایان جملاتت استفاده کن.

تایید شد!

مرحله بعد: کلاه گروهبندی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/30 14:37:55
ماگل
تولد نقش
1397/03/23
آخرین ورود
شنبه 25 اسفند 1397 19:14
عضویت
1396/04/29
پست‌ها
5
تصویر شماره 5 کارگاه نمایشنامه نویسی



وارد سرسرا شدیم.....اینجا خیلی باحاله دقیقا همون توصیفای پدر حتی نمیتونم باور کنم بلاخره منم میتونم بیام هاگوارتز این عالیه اما..
من نمیخوام بیفتم اسلیترین
همه خانوادم اسلیترینی هستن احتمال اینکه تو گروهی غیر اسلیترین بیفتم خیلی کمه..من اینو نمیخوام
.
.
.
-دراکو مالفوی
خدای من ...صدام کردن. استرس داشتم نمیدونستم چی میشه.

کلاه گروهبندی رو گذاشتن رو سرم ... این چرا اینقدر بزرگه!

یهو صداشو شنیدم بدون معطلی گفت:اسلیترین

عصبانی شدم این بود همون کلاه معروف ...اصلا دید من چی دوست دارم.. حتی فکر هم نکرد... هه از یه کلاه انتظار دیگه ای ندارم

یکی اومد کلاه رو از روی سرم برداره اما.. کلاه داد زد :گریفیندور


میتونستم صدای همهمه رو بشنوم ، کلاه نظرش عوض شد؟! اما مگه میشه تو همین چند ثانیه... من چرا دارم غر میزنم ؟این همونی بود که میخواستم حالا بهش رسیدم تو دلم خطاب به کلاه گفتم :بابت حرفایی که زدم متاسفم و به سمت میزی که همه با تعجب نگام میکردن رفتم . نگاهشون برام مهم نیس ثابت میکنم لیاقتشو دارم.

درود بر تو فرزندم.

جالب بود... دراکوی جدیدی بود کلا... مرزهای کتاب رو جا به جا کردی.
بد نبود. ولی خیلی جای توصیف بیشتری داشت. خیلی. یکم بیشتر وقت بذاری روی نوشته هات، میتونی بهتر بنویسی حتی!
امیدوارم این مشکل با ورود به ایفا برطرف بشه...

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/29 20:38:46
من نمیتونم همه کارهای خوبی که این دنیا نیاز داره رو انجام بدم ...
اما این دنیا به تموم کار های خوبی که از دست من برمیاد نیاز داره .
هستیا جونزold
ماگل
تولد نقش
1396/04/31
آخرین ورود
یکشنبه 10 دی 1396 21:28
عضویت
1396/04/29
پست‌ها
5

_تو شیطانی.نحسی.من دختری مثل تورو نمیخوام.

+من بهت ثابت میکنم که شیطانی نیستم مامان

_تــــو دختر من نیستی.

از ابتدای زندگیم مادرم منو به این اسم میشناخت.

شیطان

او بار ها سعی کرد مرا بکشد تا از شر نحسی من خلاص شود.ولی من اینجام.

اشک هایم را پاک کردم و در اینه ی کوچک خودم را نگاه کردم .چشم های دورنگ.ابی و قهوه ای مثل مهری که به پیشانی ام زده بودند خبر از اهریمنی بودنم میداد

با نگاه به اطراف موجی از ارامش درونم شکل گرفت.

با خود گفتم

+اینجا خانه ام است.دیگر به ارامش میرسم.

ارام به همراه بقیه ی دانش اموزان وارد سرسرای بزرگ شدم.

غرش اسمان خبر از اتفاق های نگوار میداد.ولی اهمیتی ندادم

با خوشحالی نگاهم را به کلاه انتخابگر دوختم.

مردی با ریش بلند و نقره ای ایستاد

_مفتخریم که ورود دانش اموزان جدید را پذیرا هستیم.
پیش از شروع جشن.دانش اموزان گروه بندی میشوند.
مطمئنم که دانش اموزان با استعدادی هستند.این طور نیست پروفسور مگ گونگال

زنی که مگ گونگاا نام داشت جواب داد

_همینطوره پروفسور دامبلدور

با لبخند جلو امد.

_خب بچه ها من این کلاه رو روی سر شما میگذارم.اون شمارو به گروه مربوطه میفرسته.

_کریستال ریدل

با شنیدن اسمم جلو رفتم و ازوم روی صندای نشستم.

بعد از قرار گرفتن کلاه روی سرم با خود گفتم.

_خیلی دوست دارم توی ریون کلاو باشم .تو چی فکر میکنی کلاه.

ولی فقط یک کلمه از دهان کلاه درامد.

شـــــــیــــــــطـــــــان


درود بر تو فرزندم.

هوووووووم... اعتراف میکنم جالب بود. ولی این موضوع نداشتن توصیفات، یک مقدار توی ذوق میزنه. چون نوشته نتونسته اون حداقل حس و حال صحنه و شخصیت هارو به خواننده منتقل کنه.
برو و بهترش کن...

فعلا تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/29 20:31:20
ماگل
آخرین ورود
شنبه 31 تیر 1396 16:20
عضویت
1396/04/28
پست‌ها
2
تابستون شده بود هری هم خونه ی سیریوس بلک.کریچر هم که اصلا تعطیلات سال نو رو میگذروند که بد و بی راه نثار هری و سیریوس و نمیدونم غیره میکرد هری در حال کتاب خوندن بود یهو یکی همچین زد پس کلش که به مدت 5 ثانیه اسمشو یادش نبود رون شونه های هریرو همچین تکون میداد که جرج گفت:فکر کنم با اون ضربه ای که زدی اگه اسمش یادش بود تا الا از یادش رفته
کم کم رون ولش کرد هری تا به خودش اومد فرد بیخ گوشش جیغ کشید هری در جا زانو زد و موهاشو تو چنگ گرفت:خدایا گناه من چی بود اینارو آفریدی تا عذابم بدن؟(عذر از طرفدار ها)
رون گفت:پاشو داش حواست هست امروز چه روزیه؟باید بریم کوچه ی دیاگون پس فردا مدرسسسسسسست میفهمی؟مدرسهههههههههههههه!!!
هری:خوب به من چه
رون:تربچه خونت کجاست؟تو باغچه!بابا پاشو بریم یهو دیدی زنده به گورت کردم
آقا یهو هدویگ میاد داخل و بسته ای رو محکم پرت میکنه رو پای فرد صدای نالش بلند میشه که آی پام واخ پام شما یک لحظا اون کارتن بزرگ پفک چیتوز رو تصور کن داخل پر از کتابه اونم همونه که هدویگ با چند جغد دیگه آوردن هیچی دیگه رون به کوچه ی دیاگون رسید کلاغه به اونجا نرسید

درود بر تو فرزندم.

چیزی که نوشتی خوب بود. ولی نمایشنامه نبود. بیشتر شبیه یک گزارش بود که در 5 دقیقه به سرعت و بدون هیچ دقتی نوشته شده باشه.
داخل توصیفاتت، مثل خط آخر، شکلک استفاده نکن. شکلک برای دیالوگ هستش.

فعلا تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/29 20:29:26
...دو تا عشق تنهای تنها...
...كنار هم بی پروای بی پروا...
...هستن اما تنها و دور...
...دورن اما كنار هم و عاشق...
mynameisali
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 1 مرداد 1396 23:11
عضویت
1396/04/25
پست‌ها
1
عکس شماره۵
دانش آموزان سال اولی با دلهره وهیجان ایستاده اندو پرفسورمک گونگال کلاه رنگ ورورفته ای راروی چها رپایه می گذارد:کلاه گروه بندی بود.
کلاه گروه بندی گفت:-من گروه بندی می کنم.ذهنتو می خونم اگه باهوشی می بر مت ریونکلاو،شجاع باشی گریفیندور،غرورداری اسلی ترینت می کنم وسخت کو شی می گم هافلپافی.کافیه منوروسرت بزاری بگم مال کدوم گروهی.-جاناتان وینز (شخصیت اصلی).پرفسور مک گونگال اینراگفت و جانا تان زیرلب گفت:-همیشه من اولینم.باترس ولرزبالا رفت کلاه راروی سرش گذا شت.-می بینم که جزوه خاندان بلکی ولی مهربونی. عقلت خوب کارمی کنه،باشر فی عجیبه دوسه قرنی میشه که دیگه کسایی نیستن که همه ی ویژگی های چهارگروه داشته باشن. وای سخت شد.-قول می دم دیگه شجاع باشم تا برم گریف.-وای چی شد.دردل اش گفت:-شجاع می شم قول می دم.-پس که اینطو رگریفیندوردوست داری. کلاه دقیقه ای ساکت وبی حرکت ومانندآخرسرگفت:- قولتودادی به یه گروهم علاقه داری.گریفیندور.تمام دانش آموزانی که روی میز گریفیندورنشسته بودند دست زدند.استادان نیز آرا م ومودبانه دست زدند. جاناتان به میزی که به خودش تعلق داشت رفت: گریفیندور.ارشدآن جابلند شدوبااودست داد.همه گریفیندوری هاخوشحال شدندکه بعدازاین همه سال،بعدازمرگ سیریوس بلک حالادرگروه خودیک بلک دارند
(ببخشیداگه یه ذره انگار کمه.)

درود فرزندم

متن تو درواقع اصلا نمایشنامه یا رول نبود.
نمایشنامه درواقع شامل توصیفات و دیالوگ هایی که فضا رو به خواننده انتقال بده. متنت پر از دیالوگه و باید توصیف بیشتر میداشت.
با اینتر هم دوست باش. فاصله بده و بذا چشم خواننده آروم و راحت روی نوشته های بچرخن.

فعلا... تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/29 0:47:20
جادوهمان کاریست که ماباعقل وشعورمان می کنیم:)
setiiiiiiii
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 27 مرداد 1401 20:06
عضویت
1396/04/28
پست‌ها
2
این اولین باریه که جادوی له وی کورپوس مد میشه
من از نوشتن زیاد خوشم نمیاد فقط برای عضو شدن اینو نوشتم ببخشید اگه چرته


►تصویر شماره 9 کارگاه نمایشنامه نویسی◄
هری ناگهان خودش رو وسط حیاط هاگوارتز میبینه. سرش رو میچرخونه و اسنیپ جوون رو میبینه که داره توی کتاب معجون سازی کهنش چیز هایی رو مینویسه که یهو یه صدای اشنا میشنوه
_ درود زرزروس
خودشه. اون پدرشه. همراه سیریوس و ریموس و پیتر پتی گروی خائن.
_ چی مینویسی زرزروس؟
_بدش به من
_اوه اوه له‌وی‌کورپوس(غ.ل)
پیتر پتی گرو پرسید:
_(غ.ل) یعنی چی؟
_سیریوس جوابش را داد:
_یعنی غیر لفظی دیگه بی سواد
بعد ادامه داد:
_امتحانش کن جیمز
جیمز پاتر چوبدستیش را به سمت اسنیپ گرفت ولحظه ای بعد اسنیپ توی هوا برعکس شده بود.
دسته ای از دختر ها شروع کردن به تشویق کردن جیمز اما یهو صدای یه دختر اومد:
_اینجا چه خبره پاتر
این صدای مادر هری لی‌لی بود.لی لی ادامه داد:
_همین الان اون رو به حالت اولش برگردونید.
جیمز نگاهی به کتاب معجون سازی قدیمی انداخت و و چوبدستی اش را به طرف اسنیپ گرفت. اسنیپ نگاهی به اون چهار نفر انداخت و بعد کتابش رو از دستشون گرفت. ناگهان هری احساس کرد که کسی اون رو به عقب میکشه، برگشت و با اسنیپ چشم تو چشم شد.

درود فرزندم

رولت درواقع یه جورایی شبیه گزارشه؛ گرچه تا آخر هم این لحن تا حدودی عوض میشه. سوژه‌ت هم جای کار بیشتری داره... خیلی بیشتر.
دیالوگ هاتم با دوتا اینتر از توصیفاتت جدا کن تا ظاهر پستت بهتر باشه.

فعلا... تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط setiiiiiiii در 1396/4/28 5:24:18
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/28 17:58:11
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/28 17:58:36
golden22boy1380
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 4 مرداد 1396 14:40
عضویت
1396/04/26
پست‌ها
1
کلاه گروه بندی:
هزاران سال پیش یا بلکه بیشتر
همان دوران که من بودم جوان‌تر
چهار جادوگر خوب و گرامی
زرنگ و همدل و پرکار و نامی
که بعد از گردش چرخ زمانه
هنوزم اسمشان بر هر زبانه
در این دنیای پر جنجال و غوغا
نشستند دور هم یک ز یک جا
گریفندور بیباک از یلان بود
هافلپاف عاقل و شیرین زبان بود
یکی ریونکلاو پر عدل و انصاف
یکی اسلیترین خود بین و پر لاف
همه هم فکر و هم آواز همسو
همی کردند فکر بکر از این رو
بنا کردند دانشگاه هاگوارتز
که آموزش دهند جادو و پرواز
همان روزی که کار آغاز کردند
گروهی بهر خود بنیاد کردند
دلیلش گونه گونی سلایق
میان این چهار استاد بالغ
گریفندور شجاعت ارج بنهاد
ولی ریونکلاو هوشش بها داد
هافلپاف سخت کوشی می پسندید
بهین شرط پذیرش را همین دید
ولی اسلیترین قدرت طلب بود
از این رو طالبین جاه بستود
ولی تا این چهار استاد بانی
همی بودند در این دنیای فانی
گروه خویش را گلچین نمودند
همه در کار خود استاد بودند
ولی روزی که این گوهرشناسان
برفتند از جهان با درد و نقصان
کدامین ساحر از روی فراست
شجاعات را ز رندان واشناسد
که گوید در هزاران سال دیگر
گروه دانش آموزان برتر
گریفندور چو راه چاره را یافت
مرا از سر چو بادی تند برداشت
یکایک بانیان عقلم نهادند
شعور و قدرت تشخیص دادند
اگر من را شما بر سر گذارید
بگویم بی خطا در سر چه دارید
نگاهی می کنم بر فکر و خویت
گروهی می نهم در پیش رویت
در هنگام شعر با خود فکر می کردم به کدام گروه بروم،شجاعت،سخت کوشی،باهوشی،قدرت طلبی...
در بین این 4 ویژگی فقط قدرت طلبی را دارم.آیا همین برای عضویت در یک گروه کافی است؟آیا ممکن است بگوید شما در هیچ گروهی جایی ندارید.اگه این اتفاق بیافتد باعث ننگ تمام اصیل زادگانم.نمی گزارم هرگز همچین اتفاقی بیافتد.ناگهان نوبت من شد Mark Golden Prince. همه ناگهان توجهشون به من جلب شد.تعجبی هم نداشت، همه ی خانواده من مرگ خوار بودند.پدرم در نبرد هاگوارتز کشته شد و مادرم در زندان آزکابان است.
من تنها بازمانده خانواده prince هستم.
پروفسور لانگ باتم : بیا اینجا بشین پسر.
مارک:چشم پروفسور
کلاه را بروی سرم گذاشت.
کلاه مدتی ساکت بود.
مارک:لظفا اسلیترین
کلاه:اسلیترین!
از خوش حالی نمی توانسن در پوست خودم بگنجم. دویدم و در جای خودم نشستم.اصلا دقت نکردم که فقط همگروهی های خودم برام دست می زنند و اکثرا گروه های دیگر ما هوووو می کنند


درود بر تو فرزندم.

متنی که نوشتی متاسفانه یه مقدار... هووووووم... نمایشنامه نبود!
نمایشنامه متنیه حاوی دیالوگ و توصیف. برای رسوندن حس و حال داستان یا یک موضوع به خواننده.
و اینکه از علائم نگارشی یادت نره در آخر جملاتت استفاده کنی.

فعلا تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

پیوند فایل:



jpg  (27.61 KB)
40014_596c8fb2003d5.jpg 300X353 px
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1396/4/26 23:38:08

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.