روونا ریونکلاو
از ℌ𝔬𝔤𝔴𝔞𝔯𝔱𝔰
جادوگر
- تولد نقش
- 1405/07/27
- آخرین ورود
- دیروز ساعت 02:43
- عضویت
- 1405/07/10
- پستها
- 19
...
ویژگی شخصیتی:کنجکاوی و عطش دانایی
[ کوچه ی دیاگون ]
با اشتیاقوکنجکاوی پا به کوچه میگذارم.
سرم را به اطراف میچرخانم و مغازه هایی دنجوبامزه و البته عجیبی را میبینم که دور تا دور خیابان را گرفته اند. قدم هایم را آهسته تر میکنم تا با دقت بیشتری نگاه کنم؛ نام یکی از آنها را به آرامی زمزمه میکنم.
-الیواندرز
گویا فروشگاه چوبدستی بود، چند نوجوان با ردا های سیاه رنگی هم درون مغازه خرید میکردند.
جلو تر میروم و اینبار به چپ نگاهی میاندازم؛ یک کتاب فروشی جادویی!
باز هم زمزمه میکنم
-باید جالب باشه
جلوی ویترین مغازه میایستم و با وجد به کتاب ها خیره شده ام که صداهایی مرا به خود میآورد.
با گیجی به دور خود چرخ میزنم تا منبع صدا را بیابم.
گویا صدا از بخش جنوبی کوچه میآمد؛ دامنم را در دست میگیرم و با قدم هایی سریع و بلند خودم را به آنجا میرسانم.
بسیار کنجکاو بودم که چه خبر میتواند شده باشد.
+وای نگاه کن
+چقدر قشنگه
+آره این نیمبوس (2000) دوهزاره، سریع ترین مدل تا به امروزه
با صدای مردمی که جلوی ویترین ایستاده بودند گام هایم آرام تر میشوند؛ یعنی آن سه نفر در مورد چه صحبت میکردند!
خودم را میانشان جای میدهم و سرم را بالا می آورم.
-واهای
ناخودآگاه از دهنم میپرد، یک جاروِ پرنده ی شیک و خوش رنگ درون مغازه بود.
برای این چوب خوش تراش آن همه آدم مغازه را دوره کرده بودند که خب، حق هم داشتند.
واقعاً زیبا بود!
جلو تر میروم، مغازه های جادویی تمام نشدنی بودند؛ سرکی دیگر به اطراف میکشم که ناگهان در گوشه ای از خیابان مغازه ای عجیب حس کنجکاوی ام را قلقلک میدهد.
فروشگاهی نسبتاً پرت و دور تر از دیگر مغازه ها با حال و هوایی تاریک و جادویی بود.
جادویی و عجیب بودنش را احساس میکردم، گویی چیزی در آنجا مرا صدا میزد!پس دیگر درنگ را جایز ندیدم و به سوی اش رفتم.
سر درش نوشته شده بود [ اجناس دستدوم ]

چندبار در میزنم (تق تق..تق تق) اما کسی در را باز نمیکند؛ ناچاراً دستگیره ی در را میچرخانم و در را باز میکنم.
https://dl.jadoogaran.org/media/files/50100/2026/11/3a7f3ab8ce93d33c14ac445436c4fd9d.mp3
تا میخواهم وارد شوم فردی را جلوی خود میبینم که گویی میخواهد از آنجا خارج شود.
پسری قد بلند و لاغر اندام با موهای سرخ مواج، اخمی عمیق میان ابروان نارنجی رنگش جا خوش کرده بود و کتابی در دست داشت.
از روی اسم و ظاهر کتاب حدس میزنم در مورد رئیسجمهوران دانشآموز هاگوارتز باشد.
+اجازه میدید؟!
دماغش را بالا داده و مغرور میپرسد
انگار که تازه به خود آمدم با عجله کنار میروم تا رد شود.
-متأسفم، بفرمایید
سری تکان میدهد و دور میشود.
بالاخره داخل میشوم؛ در همان لحظه ی اول خشکم میزند.
در نظرم شگفت انگیز ترین جایی میآمد که تا به حال نظاره کرده ام.
https://dl.jadoogaran.org/media/files/50100/2026/11/98151aea36a53bd4973b91ca746b54e1.mp3
هر طرف پر از وسیله و اجناس قدیمی بود.
چوبدستی های شکسته و یا شنل هایی دست دوم که رد معجون بر روی آنها مانده بود.
طرف دیگر، سر تا سر کتابهایی جادویی و قدیمی که غباری نامحسوس بر روی آنان آرمیده بود دیده میشد.
معجون ها و ترازو های برنجی نامتوازن،

انواع جامومدال و عتیقه ها

و هزاران چیز دیگر که در آنجا چیده شده بود.
اما چیزی که بیشتر از همه مرا جذب کرد شئ ظریفی بود، بنظر میرسید قدمت زیادی داشته باشد. نزدیک تر میروم تا بهتر رویتش کنم.
شبیه به...
شبیه به تاج بود؛ درواقع یک نیم تاج، نیم تاجی به رنگ نقره ای با الماس های آبی رنگ و یک سر عقاب.

محو تماشایش گشته بودم، ناخودآگاه دستم را جلو میبرم تا لمسش کنم که صدایی مرا میخکوب میکند.
آنقدر سرگرم دیدن وسیله ها بودم که حتی متوجه نبودن هیچ فروشنده ای نشدم.
همانطور که حرف میزند پشت پیشخوان میایستد
+اینجا چیکار میکنی دختر جون؟!
مرد مسن و عبوسی بود با کمری که اندکی خم گشته بود.
لبخندی کوچک میزنم و صادقانه پاسخ میدهم
-خسته نباشید، راستش من برای خرید وسایل مورد نیازم به دیاگون اومدم ولی مغازه اتون رو که از دور دیدم نتونستم جلوی کنجکاویم رو بگیرم؛ و باید بگم واقعا وسایل جالبی اینجا هست.
سری به معنای تأیید تکان میدهد و میپرسد
+خب حالا چیزی هم پسندیدی؟!
و یکی از ابروهایش را بالا میاندازد، انگار با حالت چهره اش میگفت حق نداری بدون خریدن از اینجا بروی.
بی اختیار نگاهم به سمت نیم تاج کشیده میشود؛ پیرمرد رد نگاهم را دنبال میکند.
+آه، نیم تاج جادویی
از روی پایه اش برمیداردش
+داستان های جالب زیادی در موردش گفته شده؛ مثلاً اینکه این تاج فقط برای ریونکلاو های اصیله و یا یکی دیگه اینکه هر کسی این نیم تاج رو داشته یاشه حتماً عضو ریونکلاو میشه.
با تعجب نگاهم را میان تاج و فروشنده جابهجا میکنم.
-واقعیت داره؟!
شانه ای بالا میاندازد و مرموزانه لب میزند
+شاید آره شایدم نه؛ میتونی خودت بفهمی
با پایان حرفش نیم تاج را به سمتم هل میدهد.
متوجه شده بودم که سعی دارد هرطور شده آن را بفروشد؛ در مواقع دیگر معمولاً این کار را نمیکردم اما...
اما این نیم تاج فرق دارد؛ چیزی درونش هنوز هم صدایم میزند.
آوایی که فقط خودم حسش میکردم؛ و از طرفی دیگر واقعاً کنجکاو بودم داستان های پشتش واقعیت دارد یا خیر.
دوباره به تاج خیره میشوم و بالاخره تصمیم میگیرم.
همانطور که میرفتم تا به قطار برسم نگاهی به دستم انداختم، نیم تاج را از توی پارچه اش خارج کردم و بر روی سرم قرار دادم؛ گویا که آرامش را به وجودم تزریق کرده باشند آرام شدم و لبخندی بر روی لبانم نقش بست.
خوشحال بودم که بالاخره حس کنجکاوی و آن عطش غیر قابل کنترلم باعث اتفاق خوبی شده بود.
...
@روونا ریونکلاو
قلمت خیلی روون و قشنگه، و توصیفاتت رو هم من به شخصه دوست داشتم. فقط اینو یادت نره که روونا ریونکلاو یکی از بنیانگذار های هاگوارتزه، پس باید بیشتر شبیه بنیانگذار رفتار کنه تا یه جادوآموز.
تایید شد.
مرحله بعد: فعالیت در ایفای نقش جادوگران تا وقتی که با صلاحدید ارشدهای گروهت به مرحلهای برسی که بتونی با دریافت عنوان جادو آموخته به تمام بخشهای این دنیای جادویی دسترسی پیدا کنی.
فراموش نکن تا اون زمان علاوه بر شهر لندن، دسترسیت برای فعالیت در کوچه دیاگون، دهکده هاگزمید، مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز، قلعه هاگوارتز و سرسرای چهارگانه هم باز شده.
ویژگی شخصیتی:کنجکاوی و عطش دانایی
[ کوچه ی دیاگون ]
با اشتیاقوکنجکاوی پا به کوچه میگذارم.
سرم را به اطراف میچرخانم و مغازه هایی دنجوبامزه و البته عجیبی را میبینم که دور تا دور خیابان را گرفته اند. قدم هایم را آهسته تر میکنم تا با دقت بیشتری نگاه کنم؛ نام یکی از آنها را به آرامی زمزمه میکنم.
-الیواندرز
گویا فروشگاه چوبدستی بود، چند نوجوان با ردا های سیاه رنگی هم درون مغازه خرید میکردند.
جلو تر میروم و اینبار به چپ نگاهی میاندازم؛ یک کتاب فروشی جادویی!
باز هم زمزمه میکنم
-باید جالب باشه
جلوی ویترین مغازه میایستم و با وجد به کتاب ها خیره شده ام که صداهایی مرا به خود میآورد.
با گیجی به دور خود چرخ میزنم تا منبع صدا را بیابم.
گویا صدا از بخش جنوبی کوچه میآمد؛ دامنم را در دست میگیرم و با قدم هایی سریع و بلند خودم را به آنجا میرسانم.
بسیار کنجکاو بودم که چه خبر میتواند شده باشد.
+وای نگاه کن
+چقدر قشنگه
+آره این نیمبوس (2000) دوهزاره، سریع ترین مدل تا به امروزه
با صدای مردمی که جلوی ویترین ایستاده بودند گام هایم آرام تر میشوند؛ یعنی آن سه نفر در مورد چه صحبت میکردند!
خودم را میانشان جای میدهم و سرم را بالا می آورم.
-واهای
ناخودآگاه از دهنم میپرد، یک جاروِ پرنده ی شیک و خوش رنگ درون مغازه بود.
برای این چوب خوش تراش آن همه آدم مغازه را دوره کرده بودند که خب، حق هم داشتند.
واقعاً زیبا بود!
جلو تر میروم، مغازه های جادویی تمام نشدنی بودند؛ سرکی دیگر به اطراف میکشم که ناگهان در گوشه ای از خیابان مغازه ای عجیب حس کنجکاوی ام را قلقلک میدهد.
فروشگاهی نسبتاً پرت و دور تر از دیگر مغازه ها با حال و هوایی تاریک و جادویی بود.
جادویی و عجیب بودنش را احساس میکردم، گویی چیزی در آنجا مرا صدا میزد!پس دیگر درنگ را جایز ندیدم و به سوی اش رفتم.
سر درش نوشته شده بود [ اجناس دستدوم ]

چندبار در میزنم (تق تق..تق تق) اما کسی در را باز نمیکند؛ ناچاراً دستگیره ی در را میچرخانم و در را باز میکنم.
https://dl.jadoogaran.org/media/files/50100/2026/11/3a7f3ab8ce93d33c14ac445436c4fd9d.mp3
تا میخواهم وارد شوم فردی را جلوی خود میبینم که گویی میخواهد از آنجا خارج شود.
پسری قد بلند و لاغر اندام با موهای سرخ مواج، اخمی عمیق میان ابروان نارنجی رنگش جا خوش کرده بود و کتابی در دست داشت.
از روی اسم و ظاهر کتاب حدس میزنم در مورد رئیسجمهوران دانشآموز هاگوارتز باشد.
+اجازه میدید؟!
دماغش را بالا داده و مغرور میپرسد
انگار که تازه به خود آمدم با عجله کنار میروم تا رد شود.
-متأسفم، بفرمایید
سری تکان میدهد و دور میشود.
بالاخره داخل میشوم؛ در همان لحظه ی اول خشکم میزند.
در نظرم شگفت انگیز ترین جایی میآمد که تا به حال نظاره کرده ام.
https://dl.jadoogaran.org/media/files/50100/2026/11/98151aea36a53bd4973b91ca746b54e1.mp3
هر طرف پر از وسیله و اجناس قدیمی بود.
چوبدستی های شکسته و یا شنل هایی دست دوم که رد معجون بر روی آنها مانده بود.
طرف دیگر، سر تا سر کتابهایی جادویی و قدیمی که غباری نامحسوس بر روی آنان آرمیده بود دیده میشد.
معجون ها و ترازو های برنجی نامتوازن،

انواع جامومدال و عتیقه ها

و هزاران چیز دیگر که در آنجا چیده شده بود.
اما چیزی که بیشتر از همه مرا جذب کرد شئ ظریفی بود، بنظر میرسید قدمت زیادی داشته باشد. نزدیک تر میروم تا بهتر رویتش کنم.
شبیه به...
شبیه به تاج بود؛ درواقع یک نیم تاج، نیم تاجی به رنگ نقره ای با الماس های آبی رنگ و یک سر عقاب.

محو تماشایش گشته بودم، ناخودآگاه دستم را جلو میبرم تا لمسش کنم که صدایی مرا میخکوب میکند.
آنقدر سرگرم دیدن وسیله ها بودم که حتی متوجه نبودن هیچ فروشنده ای نشدم.
همانطور که حرف میزند پشت پیشخوان میایستد
+اینجا چیکار میکنی دختر جون؟!
مرد مسن و عبوسی بود با کمری که اندکی خم گشته بود.
لبخندی کوچک میزنم و صادقانه پاسخ میدهم
-خسته نباشید، راستش من برای خرید وسایل مورد نیازم به دیاگون اومدم ولی مغازه اتون رو که از دور دیدم نتونستم جلوی کنجکاویم رو بگیرم؛ و باید بگم واقعا وسایل جالبی اینجا هست.
سری به معنای تأیید تکان میدهد و میپرسد
+خب حالا چیزی هم پسندیدی؟!
و یکی از ابروهایش را بالا میاندازد، انگار با حالت چهره اش میگفت حق نداری بدون خریدن از اینجا بروی.
بی اختیار نگاهم به سمت نیم تاج کشیده میشود؛ پیرمرد رد نگاهم را دنبال میکند.
+آه، نیم تاج جادویی
از روی پایه اش برمیداردش
+داستان های جالب زیادی در موردش گفته شده؛ مثلاً اینکه این تاج فقط برای ریونکلاو های اصیله و یا یکی دیگه اینکه هر کسی این نیم تاج رو داشته یاشه حتماً عضو ریونکلاو میشه.
با تعجب نگاهم را میان تاج و فروشنده جابهجا میکنم.
-واقعیت داره؟!
شانه ای بالا میاندازد و مرموزانه لب میزند
+شاید آره شایدم نه؛ میتونی خودت بفهمی
با پایان حرفش نیم تاج را به سمتم هل میدهد.
متوجه شده بودم که سعی دارد هرطور شده آن را بفروشد؛ در مواقع دیگر معمولاً این کار را نمیکردم اما...
اما این نیم تاج فرق دارد؛ چیزی درونش هنوز هم صدایم میزند.
آوایی که فقط خودم حسش میکردم؛ و از طرفی دیگر واقعاً کنجکاو بودم داستان های پشتش واقعیت دارد یا خیر.
دوباره به تاج خیره میشوم و بالاخره تصمیم میگیرم.
همانطور که میرفتم تا به قطار برسم نگاهی به دستم انداختم، نیم تاج را از توی پارچه اش خارج کردم و بر روی سرم قرار دادم؛ گویا که آرامش را به وجودم تزریق کرده باشند آرام شدم و لبخندی بر روی لبانم نقش بست.
خوشحال بودم که بالاخره حس کنجکاوی و آن عطش غیر قابل کنترلم باعث اتفاق خوبی شده بود.
...
@روونا ریونکلاو
قلمت خیلی روون و قشنگه، و توصیفاتت رو هم من به شخصه دوست داشتم. فقط اینو یادت نره که روونا ریونکلاو یکی از بنیانگذار های هاگوارتزه، پس باید بیشتر شبیه بنیانگذار رفتار کنه تا یه جادوآموز.
تایید شد.
مرحله بعد: فعالیت در ایفای نقش جادوگران تا وقتی که با صلاحدید ارشدهای گروهت به مرحلهای برسی که بتونی با دریافت عنوان جادو آموخته به تمام بخشهای این دنیای جادویی دسترسی پیدا کنی.
فراموش نکن تا اون زمان علاوه بر شهر لندن، دسترسیت برای فعالیت در کوچه دیاگون، دهکده هاگزمید، مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز، قلعه هاگوارتز و سرسرای چهارگانه هم باز شده.
افرادی که لایک کردند
ویرایش شده توسط روونا ریونکلاو در 1405/8/18 13:34:20
ویرایش شده توسط دولورس آمبریج در 1405/8/19 12:11:59
ویرایش شده توسط دولورس آمبریج در 1405/8/19 12:11:59
🦅 ᴡɪᴛ ʙᴇʏᴏɴᴅ ᴍᴇᴀꜱᴜʀᴇ —




