پاسخ به: داستانهای دو پستی
(پست اول)
-دیدی چی شد؟ اونقدر معجون هم زدم که آخرش خراب شدم!
سیوروس مطمئن نبود درست شنیده باشد.
-چی شدی؟ خراب؟
هکتور غمگین چوب دستیش را بالا گرفت. رو به سیوروس!
-آواداکداورا!
اتفاقی نیفتاد...ولی نیفتادن اتفاق باعث نشد که سیوروس جا نخورد!
-تو خل شدی؟...خل بودی البته...برای امتحان کردن قدرت لعنتیت از این طلسم روی من استفاده می کنی؟ الان اگه کار می کرد کی جواب مادرم رو می داد؟
هکتور اهمیتی به مادر سیوروس نمی داد. او خراب شده بود و از صبح همان روز هیچ طلسمی را نمی توانست اجرا کند. همین یک ساعت پیش به آشپزخانه نفوذ کرده بود و بطری های ویتامین را یکی پس از دیگری سر کشیده بود...حالا احساس قدرت می کرد! ولی احساس جادوگر بودن، نه!
-من حتی نمی تونم یه آلوهومورا بزنم. ظهر دو ساعت پشت در تالار موندم. چون نتونستم بازش کنم.
-و سعی نکردی این کارو با دست انجام بدی؟
هکتور غمگین تر از آن بود که فکر کند. سیوروس چوب دستی هکتور را گرفت و بررسی کرد.
-البته تو ایراد زیاد داری...ولی این دفعه استثنائا فکر نمی کنم ایراد از تو باشه. چوب دستیت ترک برداشته. و مغزش زده بیرون.
هکتور بی اختیاز مغزی متلاشی شده و بیرون زده را تصور کرد و از این تصور به شکل ویبره واری هیجان زده شد.
-اوهوی! مغز چوب دستیت که مغز نیست. یا موی تستراله...یا پر ققنوسه که به نفعته این یکی نباشه...یا ریسه قلب اژدها یا یه همچین چیزایی... باید یه چیزی پیدا کنیم که به جای مغز ازش استفاده کنیم که چوب دستیت تعمیر بشه.
-دیدی چی شد؟ اونقدر معجون هم زدم که آخرش خراب شدم!
سیوروس مطمئن نبود درست شنیده باشد.
-چی شدی؟ خراب؟
هکتور غمگین چوب دستیش را بالا گرفت. رو به سیوروس!
-آواداکداورا!
اتفاقی نیفتاد...ولی نیفتادن اتفاق باعث نشد که سیوروس جا نخورد!
-تو خل شدی؟...خل بودی البته...برای امتحان کردن قدرت لعنتیت از این طلسم روی من استفاده می کنی؟ الان اگه کار می کرد کی جواب مادرم رو می داد؟
هکتور اهمیتی به مادر سیوروس نمی داد. او خراب شده بود و از صبح همان روز هیچ طلسمی را نمی توانست اجرا کند. همین یک ساعت پیش به آشپزخانه نفوذ کرده بود و بطری های ویتامین را یکی پس از دیگری سر کشیده بود...حالا احساس قدرت می کرد! ولی احساس جادوگر بودن، نه!
-من حتی نمی تونم یه آلوهومورا بزنم. ظهر دو ساعت پشت در تالار موندم. چون نتونستم بازش کنم.
-و سعی نکردی این کارو با دست انجام بدی؟
هکتور غمگین تر از آن بود که فکر کند. سیوروس چوب دستی هکتور را گرفت و بررسی کرد.
-البته تو ایراد زیاد داری...ولی این دفعه استثنائا فکر نمی کنم ایراد از تو باشه. چوب دستیت ترک برداشته. و مغزش زده بیرون.
هکتور بی اختیاز مغزی متلاشی شده و بیرون زده را تصور کرد و از این تصور به شکل ویبره واری هیجان زده شد.
-اوهوی! مغز چوب دستیت که مغز نیست. یا موی تستراله...یا پر ققنوسه که به نفعته این یکی نباشه...یا ریسه قلب اژدها یا یه همچین چیزایی... باید یه چیزی پیدا کنیم که به جای مغز ازش استفاده کنیم که چوب دستیت تعمیر بشه.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
هوای به این خوبی اونوخت عین بچه گربه ها داری میلرزی!
) و از مغازه خارج شد و بورگین هم رویش نمی شد که به او بگوید ((تعارف اومد نیومد داره آبجی!)).
به آن خیره شده بود.چشمانش مثل موهای روغن خورده اش که...نه! ولی به هر حال برق می زدند.
به خاطر این کار دراکو 50 امتیاز از گریفندور و هافل پافو ریون کم می کنم! 50 تا هم برای این کار شماها کم می شه.50 تای دیگه هم از همه شون کم می کنم چون الان اعصاب ندارم!50 
