قلم‌پر تندنویس

من تا حالا چند تا مصاحبه رو خوندم و برام خیلی عجیبه که بعضی از اعضا مثل پیوز ، لینی وارنر ، آرنولد پفکی و... بعد از این همه سال فعالیت هنوز هم توی سایت هستن. از دوران دبیرستان با سایت آشنا می شن و انگار دیگه نمی خوان و نمی تونن از این دنیای خیالی دل بکنن یا ولش کنن.

ما لحظه به لحظه به سمت مرگ حرکت می کنیم و داریم فرصت کممون برای زندگی دنیایی رو توی این سایت به فنا می دیم.

همه یکجوری از اینجا حرف می زنن که انگار واقعا داخلش زندگی می کنن! دوست پیدا می کنن ، مهارت ها اجتماعی یاد می گیرن ، عشقو تجربه می کنن...؟!

درسته که این سایت تفریحیه اما آیا تفریحات بهتری وجود ندارن که باعث رشد و ترقی من توی دنیای واقعی بشن. مثلا سفر کردن ، کتاب خوندن ، موسیقی و...

اغراق نمی‌کنم، جوگیر هم نیستم، امّا اعضای سایت مجازی جادوگران، برای من، واقعی‌تر از آدمایین که هر روز توی دنیای واقعی می‌بینم.

راستشو بخوای، آدم به هر جای دنیا که برسه، باز از خودش می‌پرسه: خب که چی؟!

ما فکر کردن درباره ی این چیز ها هیچ وقت برای هیچ سنی بد نیست. اتفاقا اگر از سن کم شروع بشه بهتره. خیلی هم بهتره. چون باعث میشه خیلی اشتباهات و کار های نادرست رو از همون سن انجام ندی و جلوی تصمیم ها و راه اشتباه رو بگیری.

یک لحظه به عقل خودش شک می کنه که نکنه هاگوارتز واقعا وجود داره؟

ما لحظه به لحظه به سمت مرگ حرکت می کنیم

من تا حالا چند تا مصاحبه رو خوندم و برام خیلی عجیبه که بعضی از اعضا مثل پیوز ، لینی وارنر ، آرنولد پفکی و... بعد از این همه سال فعالیت هنوز هم توی سایت هستن.

انگار دیگه نمی خوان و نمی تونن از این دنیای خیالی دل بکنن یا ولش کنن.

ما به این سایت اومدیم چون دوست داریم هاگوارتز واقعی باشه. دوست داریم توی هاگوارتز درس بخونیم و با زندگی شگفت انگیز و جادویی آزادی که خانوم رولینگ به نمایش گذاشت سر و کار داشته باشیم نه دنیای واقعی که محدودیت هایی داره و در اون جادوی کتاب هری پاتر نیست که مثلا زمان برگردان داشته باشه. با اینکه خودمون هم می دونیم هری پاتر فقط فقط یک داستانه اما تخیلمون و اون نیاز هاگوارتزی ای که داریم ما رو به اینجا می کشه. هممون انقدر تخیلی شدیم که داریم از زندگی واقعی به زندگی خیالی سایت جادوگران پناه می بریم و لحظه لحظه هامون رو برای چهار تا رولی که به هیچ جا هم نمی رسه از دست می دیم.

شخصیت واقعیم پس چی؟

اما جدی، همیشه و حتی اون قدیم ها که تازه عضو سایت شده باشی مشخص بود که عضو سر حال و با مرامی هستی. پیش دوستات موندی، پشتشون وایستادی و هر چی رو شروع کردی هم خیلی قدرتمند ظاهر شدی. از اوباش هاگزمید گرفته تا خود هافلپاف و هاگوارتز که به قول خودت دانش آموز نمونه بودی اکثرا.

در کل خوشحالم که به سایت برگشتی. سعی کن بمون و فعالیت کنی و بنویسی. پست هات یه طنز خاصی دارن و من شخصا خیلی لذت میبرم از خوندشون.

در مورد نظارت و مدیریت و این صحبت ها هم، کاملا باهات موافقم. اون موقع ( که نمیدونم کی بوده دقیقا، من بودم تو سایت؟ نبودم؟ ) که نذاشتن تنهایی محفل رو مدیریت کنی واقعا کار اشتباهی بوده.

تو از ریونی بودن ویژگی تسترال‌خون بودنش رو داری فقط. وگرنه سر همین مصاحبه که دیوانه کردی مارو برادر!

بالاخره ریتایی گفتن.. قلم‌پری گفتن.. مگه کم الکیه؟

اولا مصاحبه‌ی من مصاحبه‌ی پر طرفداری نخواهد بود.

چیو داری به چی می فروشی ها؟ آملیا دلت میاد اصلا؟

راجع به سوال 14 و جو محفل، مخالف اینم که محفل جو خاصی نداشته. همین الانش خاص ترین جو موجود رو داره:|

مدیران ایفا منظورت بود دیگه؟ منو لا به این مظلومی

خوب بعضی دوستان ترجیحشون بود که کلا وارد فضای مجازی نشن و حتی اگه شدن با ایفا شون فعالیت کنن. و ما اینو به عهده ی شخص گذاشتیم که اگه دوست داره از نقشش بیاد بیرون.

بهت پیشنهاد میکنم ، داستان کوتاه "Death of Ivan Ilych" رو از تولستوی بخونی. دقیقا همین موضوعاتی که مطرح کردی ، تو این رمان کوچیک مطرح شده و بررسی شده. عنوان فارسیش رو نمیدونم و شاید اصلا به فارسی ترجمه نشده باشه. در هر صورت ولی اگر به این موضوعات فکر میکنی، این داستان رو حتما بخون.

ببین من چقدر فسیلم که اینا فسیلتر از من پیدا نکردن :(((((

تصمیم داره رشته تحصیلیش رو تغییر بده.

از اون Mainstream گروه های داخل کتاب و گروهایی که همه دوست دارن عضوشون بشن دور بودن !

اون پست اینقدر افتضاح بود که حتی با وجود تاکید هافلپافی ها به حمایت از تازه واردها، ولی اون پست من نادیده گرفته شد ((

مدیرا اگه همشون حذف شناسه بکنن سایت بهشت میشه

رو ناظر اول تالار )رز زلر( انجام میده بازم سخته. ولی خوب برای من لذتبخشه ...

ملت عکس خودشون رو روی پروفایل تلگرام نمیذاشتن و همدیگه رو با شناسه صدا میکردن که خیلی برام عجیب بود.

یه رول بود که توش پیوز، مثه یه پدربزرگ نشسته داره [پست نفر قبلی که از اتفاق منم رو کپی پیست میکنه و عصاش رو بر سر ناظر بیچاره فرو میاره. کلا مظلوم گیر اورده]با نوههاش درباره دوران طلایی هافلپاف صحبت میکنه

دارین؟ یا شایدم ندارین.

شغل اصلی من نوشتن هست.

درسته که این سایت تفریحیه اما آیا تفریحات بهتری وجود ندارن که باعث رشد و ترقی من توی دنیای واقعی بشن. مثلا سفر کردن ، کتاب خوندن ، موسیقی و...

دارین ماردن نوشته:
قصد توهین ندارم ، ولی هر کی ندونسته این پستت رو بخونه آلبوس ، یک لحظه به عقل خودش شک می کنه که نکنه هاگوارتز واقعا وجود داره؟ البته از این حرف ها و پست ها توی سایت خیلی زیاده و نود درصد بچه ها اگه بخوان چیزی درباره ی سایت یا اعضاش بگن مثل شما ازش حرف می زنن.



می دونین ، هممون دیوونه ایم.
من تا حالا چند تا مصاحبه رو خوندم و برام خیلی عجیبه که بعضی از اعضا مثل پیوز ، لینی وارنر ، آرنولد پفکی و... بعد از این همه سال فعالیت هنوز هم توی سایت هستن. از دوران دبیرستان با سایت آشنا می شن و انگار دیگه نمی خوان و نمی تونن از این دنیای خیالی دل بکنن یا ولش کنن.

ما لحظه به لحظه به سمت مرگ حرکت می کنیم و داریم فرصت کممون برای زندگی دنیایی رو توی این سایت به فنا می دیم. من خودمم که دارم این حرفا رو می زنم جز این دسته هستم و گاهی اوقات از خودم می پرسم : یعنی واقعا کاری مهم تر از جادوگران وجود نداره که بخوام انجامش بدم؟

خیلی هامون فقط یکی دو سال با کنکور فاصله داریم. حتی بعضی ها زن و بچه هم دارن ولی هنوز تو جادوگران فعالیت می کنن! و جالب اینجاست که هیچکدومشون هم از این همه زمانی که برای جادوگران گذاشتن پشیمون نیستن و اون رو از دست رفته نمی دونن. همه یکجوری از اینجا حرف می زنن که انگار واقعا داخلش زندگی می کنن! دوست پیدا می کنن ، مهارت ها اجتماعی یاد می گیرن ، عشقو تجربه می کنن...؟!

گاهی اوقات از خودم می پرسم : الآن من این رولو ارسال کردم. خب ، چی شد؟ چه اتفاقی افتاد؟
جواب : شخصیت ایفاییم بیشتر جا افتاد.
سوال : که چی بشه؟ از این جا انداختن شخصیت چه سودی به من می رسه؟ مشکلات زندگیم حل می شن؟ اصلا چرا باید یک شخصیت خیالی رو توی این سایت خیالی جا بندازم؟ شخصیت واقعیم پس چی؟ آیا با این شخصیت خیالی ضعف های شخصیت واقعیم پوشیده و حل می شن؟ تازه ، شخصیتی رو که دارم جا می ندازم و رولی که می نویسم یک داستان معنا گرا که به کار چند نفر دیگه هم بیاد و چند نفر ازش درس بگیرن. دارم شخصیتی رو جا می ندازم و رولی رو می نویسم که به هیچ کس هیج سود و ضرری نمی رسونه.
درسته که این سایت تفریحیه اما آیا تفریحات بهتری وجود ندارن که باعث رشد و ترقی من توی دنیای واقعی بشن. مثلا سفر کردن ، کتاب خوندن ، موسیقی و...

پس این وسط این سوال پیش میاد که اصلا چرا ما اینجا هستیم؟ چرا توی سایت جادوگران فعالیت می کنیم؟ دلیلش اینه : ما به این سایت اومدیم چون دوست داریم هاگوارتز واقعی باشه. دوست داریم توی هاگوارتز درس بخونیم و با زندگی شگفت انگیز و جادویی آزادی که خانوم رولینگ به نمایش گذاشت سر و کار داشته باشیم نه دنیای واقعی که محدودیت هایی داره و در اون جادوی کتاب هری پاتر نیست که مثلا زمان برگردان داشته باشه. با اینکه خودمون هم می دونیم هری پاتر فقط فقط یک داستانه اما تخیلمون و اون نیاز هاگوارتزی ای که داریم ما رو به اینجا می کشه. هممون انقدر تخیلی شدیم که داریم از زندگی واقعی به زندگی خیالی سایت جادوگران پناه می بریم و لحظه لحظه هامون رو برای چهار تا رولی که به هیچ جا هم نمی رسه از دست می دیم.