نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
مرکز رسانه
خروج
۱
انوار مهتاب، پس از باقی گذاشتن عده ی کثیری از مسافرانش در ایستگاه ابر؛به شیشه ی منازلی میرسید که سالیان طولانی ،در زیر نشان سیاه زیسته و خورشید بدون غروب را، در شادترین رویاهاشان دیده بودند.
دیر زمانی بود که آواز فرشته باد و زوزه ی گرگ ها در هم میپیچید و رویای شیرین آن ها را، به کابوسی هولناک بدل میکرد.
در تمام باغچه ها،بوته های خار -که تنها ثمره ی آن ها تیغ های زهر آلود بود- رشد کرده بودند.اما همین تیغ ها هم امید را در دل باغبان ها جاری میکرد،زیرا افسانه ها سخن از امید به پیروزی؛ تا زمان رشد گیاهان میگفتند و این خار ها نیز باوجود بی عدالتی خالق،گیاه محسوب میشدند.
اهالی دهکده ی لیتل هنگلتون با افسانه ها زندگی میکردند.در انتظار اجرای حکم کیوان،توسط دست تقدیر بودند و برای همین، جز تلاش برای بقا و ادامه ی حیات، عملی دیگر،-حتی تفکر به آنچه برایش تلاش میکردند-انجام نمیدادند.
هوا هر روز سنگین تر میشد و نفس کشیدن را نیز مشکل تر میکرد و تنها خار های رسته در باغچه های تاریک ،به راحتی نفس میکشیدند.
وزارتخانه ی سحر و جادو و محفل ققنوس، آنچنان در مغاک مبارزه با لرد سیاه فرورفته بودند که اهالی لیتل هنگلتون را، به فراموشی سپرده و یا نادیده میگرفتند.
عامل اصلی این تاریکی، اربابی بود که با استفاده از قدرتش،شرایط جوی را به کره ی زمین القا میکرد و تصمیم میگرفت؛ که خورشید در طول چه مدتی،از غرب به شرق بتازد.
لرد ولدمورت کبیر به دور از چشمان فانیان، در آشپزخانه ی قصرش نشسته بود و اشک میریخت زیرا مجبور بود،پیاز را با استفاده از چاقو خرد کند و برای همسرش،غذا تهیه کند.ارباب زن ذلیلان که یک ملت را در وحشت فرو برده بود،از ساحره ای میترسید که هیچ قدرت سیاهی نداشت.
اهالی لیتل هنگلتون از این ماجرا خبر نداشتند وگرنه مدتی را به جشن و پایکوبی میپرداختند.در افسانه ها شعری قرار دارد که خصوصیات آخرین ارباب تاریکی را بیان میکند:
اربابیست از برای زن ذلیلان
اربابیست از برای سبزی خرد کردن و در تاریکی ظرف شستن
.........
، بادراد و بلیز هم دو نفر رو گرفته بودن و مشغول به انجام دادن حرکات موزون بودند..:banana:
..
..
..شما فقط بازیتونو کنید..فردا آلبوسو به تاریخ میسپرم..فقط فردا ایگور باید یه کاری کنی..جو سازی
...بلیز ، به نظرت چی گفت..
..فکر کنم فحش ناموسی داد..
..
و با یه فن کاراته 
ولدی را به پایین پرتاب کرد..چوب دستی لرد نیز از دستش رها شده بود و حالا این ولدی بود که باید دار فانی را ودا میگفت..
... امروز زمان آن فرارسیده است که حق سیاها رو کف دستشون بذاریم ... بیایید با هم بلایی سرشان بیاوریم که تو عمرشون ندیده باشن ! ... هم اکنون زمان آن است حالشون رو بگیریم !(عدم همخوانی لحن صحبت ، از مشکلات دامبلوفسکیه ... نه نویسنده !)
