محفل به روایت فتح

محفلی ها : شایدم :


لرد :
خانه ی رایدل

الکتو در حالی که به خاطر دیدن چهره ی لرد در خواب ، بیدار شده بود به سمت اتاق لرد روان شد .
- ای بابا این مای لردم شب و روز حالیش نیس . معلوم نسی باز چه خوابی دیده .

- اِ ... واسا بینم . پس مای لرد کجاس ؟

الکتو در طول راهرو حرکت می کرد و جسد های متحرک مرگخوارهایی که مست خواب های شتری - پنبه دانه ای بودند با لگد از خواب بیدار می کرد .

- پاشین نعشه ها ! معلوم نیس باز مای لرد کجا گذاشته رفته .
- گفتم که باید قلادشو میبستین .
جمیز در حالیکه تازه از خواب بیدار شده بود ییهو از پشت میله های زندان این را گفت .

ملت مرگخوار :
جمیز :

رودولف : هوی ! الکتو ؛ اونجارو چک کن . به احتمال زیاد پشت میز توالت دار خودشو آرایش می کنه !

خانه ی گریمولد

ولدی و بلا ، طناب پیچ شده با دهان بسته پشت میز با محفلیون به مذاکره نشسته بودن .

دامبل : خب بگو بینیم . چرا این دختره رو فرستادی اینجا ؟ اصن بگو اینجا چیکار می کنی ؟ این کارا از تو بعیده تام ؛ ریسک بزرگی کردی .

ولدی : هومم ممم میم محمو...

دامبل :
- چی میگه این ؟ ترنسلیت تو پرشن لطفا .

مرلین - وجدان پرسیوال برایان : شق ( افکت برخورد دست مرلین با گردن لخت آلبوس ) بوقی دهنش بستس !

آلبوس در حالی که گردنش را میمالید گفت : اوه ، ببخشید .
و دهان ولدمورت را باز کرد .

ولدی :

- خب داشتی می گفتی .
- داشتم می گفتم خودم کردم که لعنت بر دامبل باد .

شترق . در باز شد و روونا طبق عادت همیشگی اش که آواز می خواند ، وارد شد .
- یوها ها ها هی هی هی هه ههه هه هه . اِ سلام پروفسور ، باز من نبودم کار دست خودت دادی . چرا همه دورت جمع شدن ؟

چشمان روونا با دیدن بلا و ولدمورت که دست بسته بودند پر از اشک شد .

- ارباب ! مای لرد ! چرا شما دست بسته اید ! واااااااااااااااااااااای اوهو اوهو اوهو اوهوم نه . جییییییییییییییییییغ .

محفلیون : جااااااااااااااااااان ؟ ای خائن

رووی :

ادامه دهید ...

خانه ریدل

جیــــــــــــــــــــــــــــــــــغ جیاغو جیغو جیـــــــــغ عوجیغ !

صدای جیغ های منحدم کننده جیمز همچنان داشت با نت های بم از حلقوم مبارک جیغول نوازیده می شد !

کم کم کاغذ دیواری های خانه ریدل شروع به کنده شدن کردن و بعد از چند دقیقه لوستر کبیر پذیرایی اماده فرود برس سر گولاخ لرد بود که ناگهان فکر به سر سیفیت لرد زد و لرد با خوشحالی آپارات کرد !


خانه گریمولد

بلا همچنان مشغول به کوبیدن سر خود به دیوار بود که ناگهان لرد کبیر بروی دستان او ظاهر شد و بلا با تمام قدرت بدون اینکه توجهی به شی مورد نظر در دستان خود بکند آن را به سوی دیوار حواله کرد !

لرد درحال پرواز ازاد به سوی دیوار خانه فحش رکیکی حواله بلا کرد و با کله سیفیت و گولاخ خود به سوی دیوار حواله شد !

بلا که فحش رو شنیده بود رو به صداکرد و گفت : خودت ترشیده ای ، من خودم ردولف دارم ، تازه اش هم مای لرد گفته ، می خواد ردولف سربه نیست کنه تا با من ..... .

بلا که همچنان داشت با صدا حرف می زد قرص ها کم کم داشتن ار خودرا از دست می دادن ، بلا به سوی صدای که به او فحش داده بود برگشت و با صحنه ای بسی چند دلخراش رو به رو شد و با تمام قدرت از اعماق وجود فریاد زد ، این فریاد باعث شد تا همه ی محفلی های حاظر به سوی اتاق هجوم بیارند !


البوس با کمی دلهره در رو باز کرد و همچین که درباز کرد از خنده کف سالن ولو شد ، و همه ی محفلی ها به ترتیب بعد از البوس روی زمین از خنده ولو شدن !

البوس که داشت خودشو کم کم کنترل می کرد آروم از زمین پاشد و به هیکل شپلخ شده ی لرد بر روی دیوار نگاه کرد و دوباره تعادل خود رو از دست داد !

بلا کرشیوی حواله ی مالی کرد و گفت : به مای لرد من می خندی ؟
مالی گاهی به هم قطاری هاش کرد و گفت : عجب قرص خفنی بود ، هم این مو وزوزیه رو کلا دچار نقص عضو در صورت کرده ( به خاطر کوبیدن بیشماری کله خود به دیوار ) و هم اون کچله رو حواله دیوار .

البوس نگاهی به محفلی ها کرد و گفت : اگه سیاه ترین آدم روی زمین و عشقش تو دستان شماباشن چیکار می کنید ؟

محفلی ها :

آن شخصی که در کیسه ی لرد بود،کسی جز جیمز نبود!

جیمز همچنان داشت به لرد لبخند می زد و بعد گفت:میشه بزاری برم؟

لرد که حالا داشت کله اش را در دیوار می کوبید، با صدای بلند فریاد زد:نـــــــــــــه!

جیمز هم از ترسش جیغی کشید و باعث شد لرد گوش هایش سوت بکشند.

لرد:

لرد با کله س بی مویش به دیوار کوبید و باعث شد که جای کله اش بر روی دیوار بماند و بعد بدون کوچکترین دردی به سمت جیمز برگشت و گفت:تو توی کیسه ی من چیکار می کنی؟وسایل نازنین من کجان؟

جیمز گفت:ولم کن بمر تا بهت بگم!

لرد گفت:من هالو نیستم...ببرید این جیمز رو بیاندازید توی زندانمون!

جیمز جیغ و داد می می کرد تا آزاد شود و همین باعث شد که گوش بلیز نیز مانند گوش لردش سوت بکشد.


در همان هنگام_در نزدیکی های خانه ی ریدل!


دیدالوس دیگل با قیافه ای خواب آلود داشت به دامبلدور در محفل با سپر مدافعش اطلاعات می فرستاد.

او می خواست به دامبلدور بفهماند که جیمز و اون دوربین کوچکی که همراهش است،الان در خانه ی ریدل قرار دارند.

(البته این خنده ها مخصوص لرد است!)


کمی بعد در خانه ی گریمولد!


پاترونوسی که مخصوص دیدالوس دیگل بود(یک پلنگ سیاه آمریکایی)به دست دامبلدور رسید...پلنگ شروع به حرف زدن کرد و همه چیز را تعریف کرد...

دامبلدور به بلاتریکس که داشت همچنان با کله ی خونین و شکست ناپذیرش به دیوار قرمز رنگ شده می کوبید نگاهی کرد و به ریموس که داشت دوربینی که در جیب جیمز بود کنترل می کرد گفت:

-چه خبر؟

-جیمز داره بقیه ی مرگخوارا هم کَر می کنه!

در همان هنگام بر روی دستان بلاتریکس چیزی ضاهر شد...

ویرایش کارگردان:آخه بوقی؟ضاهر؟یا ظاهر؟

نویسنده:

ادمه دهید...

بلا كه همچنان سرش را يك بند به ديوار مي كوبيد مدام زيرلب مي گفت :

- نون بگيرم ، نفت بگيرم ، هن هن مي خواي برم دوغ بگيريم

( نويسنده : )

دي دي دي ديدي ديم ( افكت ناشي از سيستم جديد اطلاع رساني )

دوربين بيشتر بر روي نوشته ها زوم مي كند و كماكان چيزهاي بيشتري ظاهر مي گردد .

- بلا ، بلا ، نون چيه ؟ نفت چيه ؟ ببين خوب گوش كن مي خوام كه بري تو راهروي چپ طبقه دوم ، اونجا دري هستش كه روش نوشته خطر ريش ريش شدن ، اون در رو باز مي كني و روي ديوار راتش كليك مي كني ببخشيد با چوب دستي ات سه تا ضربه مي زني .

يه سري اسباب اونجا هستش كه مي خوام همشون رو بريزي تو گوني و به نينجاهاي پياده لرد كه تا نيم ساعت ديگه دم در ساختمون محفل مي رسن تحويل بدي .

بلا دست از كله كوبي برمي دارد و به نوشته ها خيره مي شود .

- اَه... فكر كنم ماي لرد شبكه ي جديد لردسل باز كرده

نيم ساعت بعد

نينجاهاي پياده مدل لاك پشت نينجايي رو در و ديوار حياط محفل ايستادند . در آن ضلمات شب فقط پيكره ي سياهي ديده مي شدند كه مانند پرنده اي بر روي ديوارها نشسته اند .

سر دسته ي نينجاها نزديك بلا شد و درحالي كه او و كيسه ي درون دستش رو برانداز كرد گفت :

- چرا اين قدر دير كردي بلا ؟

- به من چه ؟ آدرس رو دقيق نداده بوديد .

- خوب ، خوبه . بهتره كيسه رو بدي به ما تا ببريم .

- باشه فقط مواظب باشيد تا به جايي نخوره ، آخه طفلي دردش مي گيره .

- بلا مثل اين كه واقعاً رواني شدي ، دردش نمي گيره مي شكنه .


فردا صبح

لرد بر روي كاناپه ي پوست مارش كه در اتاق تاريك و نمور خانه ريدل بود لم داده بود و تيريپ گالومي به كيسه نگاه مي كرد .

- هوركراكس عزيز من ، هوركراكس عزيز ....ارباب مي دونه كه مي خواي مال من باشي ... هوركراكس عزيز ...

لرد به سرعت جستي زد و كيسه را از روي ميزي چوبي كه يكي از پايه هايش شكسته بود وبه زور ساتور مورگانا هنوز سراپا بود برداشت و آن را باز كرد و ....

- جِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــغ

-

-

- تو اينجا چكار مي كني؟

خانه ی ریدل

ولدمورت با دقت مشغول کند و کاو نقشه هایی که توسط بلا از " همون جایی که محفلی ها نقشه هاشون رو نگه می دارن" فرستاده شده بود!

ولدمورت زیر لب: واقعا جالبه! یه ساختمون چه قدر نقشه می تونه داشته باشه! نقشه مرلین گاه ، نقشه ی اتاق دامبل ، حتی نقشه ی سیاسی خونه ی گریمولد هم داره! کم مونده آناتومی دامبل رو هم نقشه کنن!

در همین حین به نقشه ی عجیب و غریبی رسید که به طرز فجیعی مبهم بود.

" نقشه ی دالان های سری، محل نگهداری هورکراکس های ربوده شده!"

- عجب! یعنی واقعیت داره؟! ماآآآآآآآآآآ( لرد معمولا از این اصوات استفاده نمی کنه!) پس این مردک، هورکراکس های نازنین من رو می رفته قایم می کرده؟! . هورکراکس عزیز منه! ( لرد برای ساعتی تیریپ گالومی میره!)

یک ساعت و اندی بعد...

لرد با کوفتگی شدیدی چشماش رو باز کرد و با تعجب به اطرافش نگاه کرد.

- اوم... چی شد؟! ها... بلیز، بلیز... اونجایی؟

بلیز به صورت جومونگی از پشت در وارد شد!

- خوب حالا من یه چیزی گفتم، تو اونجا چی کار می کردی؟!

- خوب من برای خدمت باکیفیت بیشتر به شما 24 ساعته پشت در کشیک میدم!

لرد: آفرین! ... یه کاری برات داشتم، باید یه جوری به بلا پیغام بدیم! احتمالا مجبوریم یکی دو نفر دیگه رو بفرستیم به صورت کلاسیک از لای پنجره ی محفل پیغام بدن.

- نه! اصلا به این چیزا احتیاجی نیست، یه سری جادوی گولاخ روی مرگخوارای نسل جدید و یه عده خاص دیگه کار گذاشتم که خیلی خفنن!

- کو کو ؟ ببینم!

محفل ققنوس...

بلا مشغول حرکات ژانگولری ناشی از دارو بود و دامبل و مالی هم به دلیل وخامت اوضاع، فرار کرده بودن و در اتاق رو قفل کرده بودن. در همین وضع خطوط سیاهی روی دست بلا ظاهر شدن .

- یا سالازار! اینا چی هستن؟! ( این شکلک در اینجا به دلیل عدم وجود شکلک نزدیک تر به هدف نویسنده آورده شده و هدف از آن صرفا نکته ی کوبیدن کله به دیوار است! )
ولی به من چه، ایهو ... هاها.. یوههااهاها...( افکت رفتار های روانی!)

دوربین روی خطوط روی دست بلا زوم می کنه:

" بلا... این سیستم جدید اطلاع رسانی لرده، باید یه سری شی با ارزش رو از محفل بدزدی، اونا برای ارباب خیلی باارزشن. به این مسیری که میگم برو...

آنچه گذشت:

تام ریدل خبیث با یک پرواز لندن تهـ..لندن بلا رو می فرسته خونه ی گریمولد. تام دروغگو بااحساسات لطیف و پروانه ای محفلی ها و دامبلدور پیر بازی می کنه و بهشون میگه این یه کار خیره چون بلاتریکس مدتیه به مرض روانی دچار شده حالش بده نمی تونه تو خونه ی ریدل بمونه باید بره یه جای خوب و مناسب و آروم و پر مهر و محبت.

خانوم جاسوسی بیش نبودن و در نقش بلا رپورتر اومده بودن آمار بفرستن برای سر عاری از موی تامی. در اونطرف هم دیدالوس دیگل در یک حرکت خودجوش رفت خونه ی ریدلا و با همکاری گزارشات بلا دستگیر شد.

اما محفلی ها می فهمن که بلا جاسوسه و سعی می کنن بهش اطلاعات غلط بدن ولی مرلین خواست. دشمن مهره یدیگه ای به نام بتی بریسویت رو می فرسته تا کسب اعتماد کنه از محفلیها.

بتی به اهل گریمولد میگه مشکلات روانی بلا شدید شده و اون این اواخر هی برای لرد نامه می فرسته و گزارش می ده که محفل داره چیکار می کنه، برای همین من قرصاشو آوردم که حالش خوب شه.

در حالی که بتی با محفلی ها مصاحبه می کنه بلا زیر شنل نامرئی اسناد و مدارک جمع می کنه و همه رو برای تام می فرسته.

بتی از اونجا میره و وقتی به خونشون می رسه با هم به ریش دامبلدور می خندن.

~~~~~~~~~

- پرفسور ریشاتون داره می جنبه!

دامبلدور به ریشش نگاهی می کنه و آهنگ بندری اون رو به راحتی می بینه.

- هیچی نیست.. چندتا موش اونجا لونه کردن احتمالا امشب عروسی دارن.. نازی!

بلا که رو به روی تابلوی عمه ش وایستاده بود و داشت خودش و عمه ی مرحومشو رو از نظر زیبایی مقایسه می کرد گفت:

- ببین دامبلدور موشها هیچ وقت عروسی نمی گیرن.. اصن رسم ندارن.. همینجوری هرکی هرکین.. من خودم از پیتر پتی گرو شنیدم .. اتفاقا همین الان ارباب داشت می گفت که پیتر به خاطر این رسمشون اعصاب مای لرد رو خط خطی کرده.

بلا وقتی نام اربابش رو برد چندین قلب در اطراف موهای کاملا هیجانیش، ظاهر شدن و بعد از اون که "خط خطی" رو گفت قلبها بزرگتر شدن و مثل آدامس بادکنکی ترکیدن.

دامبلدور که به شدت از وجود موشها منزجر شده بود دست کرد توی ریشش و یک موش رو از دم گرفت و بیرون آورد. دامبلدور موش رو با یک ضربه ی سوبایی جلوی باک بیک انداخت و به بلا گفت:

- بلاتریکس تو بازم با اربابت مکاتبه داشتی؟
- نه ارباب خودشون اومده بودن دم در یه سری مدرک بگیر..اممم.. چطوری عمه جون؟!

دامبلدور شیشه ی قرصها رو به مالی می ده و بهش اشاره می کنه که هرچه سریعتر چندتاشونو بنداز تو حلق بلا. مالی با استفاده از قوه ی قهریه و یادآوری خاطره نبرد هاگوارتز بلا رو مجبور می کنه که قرص رو بخوره.

ولی خب وقتی یه آدم سالم قرص می خوره.. اوه اوه!

بلا

لرد سیاه قبل از این که شروع به صحبت کنه،نامه ی بلا رو دریافت کرد و رو مرگخوارانش گفت:بلا می گه دیدالوس دیگل رفته شیر بخره و خبر مهمی تو گریمولد نیست ولی به نظر من این کاراشون بو داره.

مرگخوارا :

در همین هنگام دیدالوس با حرکات جیمز باندی وارد خونه ی ریدل شد .در همین هنگام مورگانا هم با تکه های بدن مورفین وارد گشت.دیدالوس دوباره قایم شد ( این دفعه پشت مبل)و وقتی مورگانا دور شد دیدالوس از پناهگاهش بیرون آمد و یاد گربه ای افتاد که کشته و عذاب وجدان دوباره به سراغش اومد. (آخه محفلی رو چه به این کارا)به همین دلیل فردی از پشت سرش به راحتی از این فرصت استفاده کرد و گفت:اکسپلیارموس ! مای لرد این جا من یک مهمون ناخونده پیدا کردم.

مرگخوارا به سالن اصلی اومدن و با دیدن دیدالوسی که بی حرکت روی زمین افتاده بود تعجب کردن. بتی رو به لرد سیاه کرد و گفت: مای لرد از قرار معلوم از نقشه ی شما بو بردن و می خوان شما رو دور بزنن. این رو هم فرستادن این جا که مثلا جاسوسی بکنه. ولی به همین خیال باشن. (رو به دیدالوس)

لرد سیاه: کروشیو بتی من می خواستم اینا رو بگم. حالا این محفلی رو ببرین سیاهچال ببینم چطوری بلا رو برگردونم .

نارسیسا: مای لرد چرا نمی ذارین اون جا بمونه و با توجه به این که ما گروگان داریم از اونا اطلاعات بگیره؟یا قبل از اون که اونا بفهمن یکم بیشتر اطلاعات برامون بیاره.

لرد سیاه: ولی من که نمی تونم براش جغد بفرستم . چون دیگه قضیه از پشت پرده به طور کلی میاد بیرون.

ایوان: پس باید یک نفر رو بفرستید.

آنتونین: اونم باید فردی باشه که بتونه سر اونا رو موقعی که بلا اطلاعات رو بر می داره گرم کنه.

بارتی: قضیه رو هم لو نده.

رودولف: یکی باشه بلا ازش بدش زیاد نیاد.همون اول قبل از این که خبر رو بهش بده بکشتش.

مورگانا: مای لرد من برم مغز مورفین رو سر هم کنم.

مورگان: برای یک خانم به تنهایی بده، منم باهات میام.

در همین هنگام بتی دری رو که به سیاهچال راه داشت رو بست و گفت: مای لرد ، اون محفلی رو دست و پا بسته تو سیاهچال انداختم .تکون بخوره دریچه ی زیر پاش باز می شه تو استخر تمساح ها می افته. ارباب چیزی شده اون جوری نگا می کنین؟

دقایقی بعد دم در گریمولد

دینگ دینگ

جیمزوقتی تصویر بتی رو تو آیفون تصویری دید جیغ زد: این کیه دیگه؟

دامبل: این یه مرگخوار جدیده .خودیه جواب بده.

محفلیون:

دامبل: اصلا خودم جواب می دم... (آیفون رو بر داشت و ادامه داد) بله بفرمائید.... شما؟..... البته که می دونم از طرف تامی اومدین برای این که مطمئن شم آقا گرگه نیستید اسمتون رو پرسیدم. بفرمائید تو.

بتی خیلی راحت تر از اونی که فکر می کرد وارد شد و گفت: من قرصای بلا رو آوردم.یادش رفته بود ببره . برای این که مطمئن شم حتما می خورتش باید خودم برم بهش بدم. مشکلی که نیست؟

دامبل: ا...

- خوبه فقط بهم اتاقشو نشون بدید.

دامبل: طبقه ی بالا اتاق دوم ولی...

بتی:ممنون . می دونید اگه قرصاشو نخوره حالش بد می شه ،چون دچار یک بیماری روانیی شده که اونو به همه چی مشکوک می کنه .واسه همین مای لرد اونو فرستاده این جا که کمی آروم بشه . ولی از وقتی اومده همش داره به مای لرد جغد می فرسته که وضعیت این جا این جوری ،وضعیت این جا اون جوریه ،حالا کی رفت ،کی اومد و از این جور چیزا. لطفا یکم رعایتش رو بکنی.

دامبل: خوب شد که گفتی ما فکر می کردیم اون داره جاسوسی می کنه.یک نقشه هم کشیده بودم که سرکارتون بذارم .منو ببخشید. حالا راحت برو بهش قرصاشو بده من اینایی که بهش شک کرده بودن رو تنبیه کنم.

بتی لبخندی زد و گفت: زیاد هم بهشون سخت نگیر ولی با این حال ممنونم که متوجه شدید. با اجازه من رفتم.

دامبل صبر کرد که بتی وارد اتاق شود ، بعد گفت: حالا ببینید اشتباه می کردید. گناه نداشت به این طفل معصوم بد گمان شدید؟!

محفلیون: حق با توئه.

جیمز: من نمی دونستم بلا مثل یک نهنگ معصومه.

مالی در افکارش: ولی من هنوزم فکر می کنم پاتیلی زیر نیم پاتیلشونه.

در اتاق بلا بتی ماجرا رو برای بلا توضیح داد و در آخر اضافه کرد:حواست باشه بلا اینا فکر می کنن تو بیماریه روانی داری. خوب نقشتو بازی کن. موفق باشی. من می رم حواسشونو پرت کنم تا تو اطلاعاتو بر می داری.فردا هم میام دنبالت ببرمت.

بلا: حالا حتما باید امشب این جا بمونم؟

- ارباب گفته برای محکم کاری بمونی.

بتی به طبقه ی اول رفت و گفت: خوب من تو روزنامه مطلبی در باره ی محفل می خوام بنویسم . اگه اجازه بدیدمصاحبه باهاتون رو امروز انجام بدم.

دامبل:به شرطی که بعد از این که چاپ شد یک نسخشو برامون بفرستید.

بتی تبسمی کرد و گفت:حتما ! برای این کار نیازدارم همتون چند دقیقه وقتتونو بدید به من بدید و بیاید این جا.

مالی: متاسفم . من باید برم غذا رو درست کنم.

بتی: حیف شد. چون اگه یکیتون نباشه نمی تونم کاری بکنم.

محفلیون: مالی ما غذا نخوایم کی رو ببینیم.

دامبل : خودتو لوس نکن یک شب همه با هم می ریم تو رژیم و به حرفت گوش می دیم.

مالی خواست چیزی بگه که آرتور اون رو روی صندلیی که از غیب ظاهر کرده بود نشوند. سپس بتی قلم پر تند نویسش رو به همراه کاغذ پوستی روی میز گذاشت و گفت: خب شروع می کنیم . اولین سؤال ، شنیده شده محفلیون باعث به وجود آمدن آلودگی صوتی در این حوالی شدند . دلیلش چیه؟

دامبل: خب دلایل زیادی داره یکیش اینه که، متاسفانه بچه های امروزی دچار انرژیه زیادی هستن و به خاطر همین گاهی این جیمز ما جیغ های بلندی می کشه. می خواید نمونشو بشنوید؟

بتی به طبقه ی بالا نگاه کرد و وقتی بلا رو اون جا ندید گفت: خب اگه لازم می بینید...

تدی یک نیشگون از جیمز گرفت و جیمز یک جیغ بلند نصیب همه کرد. قلم پر خودنویس از شدت جیغ غش کرد و بتی وقتی به خودش اومد، یک قلم پر جدید و جایگزین کرد و گفت: خب من فکر می کنم بتونم بقیه ی دلایل رو حدس بزنم و حالا می ریم سراغ سؤال دوم....

در طی این مدت بلا در زیر شنل نامرئی به اتاق دامبل ، آشپز خونه و هر جایی که فکر می کرد محفلی ها اون جا نقشه هاشون رو نگه می دارن رفت و نقشه های زیادی رو جمع کرد. در آخر به اتاق خودش بازگشت و نقشه ها رو برای اربابش (اربابمون)پست کرد . سپس بدون شنل نامئی از اتاقش بیرون رفت و گفت: بتی منتظر چی هستی برو دیگه. بهت گفتم که قرصامو سر موقع می خورم.

بتی(در دل: آخیش تموم شد ) باشه به خودت فشار() نیار من رفتم.

بتی بعد از خداحافظی از محفلیون از گریمولد خارج شد و به خانه ی ریدل آپارات کرد. با دیدن لرد تعظیمی کرد و گفت: ماموریت به خوبی انجام شد مای لرد.اونا بیش از اندازه ساده لوح اند حتی برای بلا گریه هم کردن.

همه ی مرگخوارا به همراه لرد به این عکس العمل محفلیا خندیدند. و لرد گفت: می دونستم این طوری عمل می کنن.

خانه گریمالد

مالی: آلبوس دیدی؟ نه دیدی؟ دید هرچی من بهت میگم میگی نه؟ دیدی؟

- مالی چی شده؟ باو چشام در اومد از بس دیدم. باشه قبول، ولی حالا چی کارش کنیم؟ دیگه نمیشه حرف زد جلوش. دیدی؟ تو هم دیدی؟ تقی به توقی خورد رفت نامه نوشت واسه تامی کچل.

ملت محفلی:

- خب یعنی چی؟ چرا قهر می کنین؟ خو حالا چی کارش کنیم؟ یه چیزی گبین دیگه..من که تنهایی نمیتونم خبر الکی بدم. لو میریم خب. بیخیال.

ملت محفلی:

- خیلیه خب بابا، له ام کردین، خب بسه دیگه...ممنون خیلی ممنون. ماچ نکن، اوی بچه میگم ماچ نکن ریشام به هم چسبید.

در همین لحظات که ملت محفلی در حال ماچ و بغل کردن آلبوس بودن، بلا از اتاقش برگشته بود و رو به همه گفت:
- کروشیو.

محفلیون:

- ببخشید فکر کردم اینجا خونه خودمونه. معذرت میخوام، یه چند وقتیه اعصاب ندارم هی به همه کروشیو میزنم. شرمنده.

دامبلدور که نصف دیشاش در اثر کروشیو بلا ریخت گفت:
- طوری نیست، بشین و استراحت کن اگر کاری چیزی هم داشتی lا رو صدا بزن. جیمز هم دم دستته.

- باشه، ممنون...ببخشید میتونم بپرسم آقای دیگل کجاست؟

- دیدا رو میگی؟ هیچی رفته بود تا سر کوچه دوتا شیر بخره بیاد، نه که صفش شلوغ میشه اینه که طول میکشه. کاری باهاش داری؟

- نه، من برم تا اتاقم و بیام.

بلا خیلی سریع به طرف اتاقش حرکت کرد و وقتی وارد اتاقش شد شروع به نوشتن کرد:

مای لرد

دیدالوس اونجا نیست. رفته شیر بخره.

بای

طبقه پایین

- دیدی؟ دیدی؟ نه دیدی؟

- عهههههه

- خب دیدی آلبوس؟ رفت خبرا رو بده به ولدی.

- آره دیدم، میشه راحت سرکارشون گذاشت. یه نقشه حسابی دارم.

...

-قربان می تونید بگید چی رو برای شما باید بیاره؟

-اون باید کارای محفل رو برام با نامه بفرسته من واقعا برای دامبلدور متاسفم که خیلی ساده بود و حرف های منو باور کرد.

لرد از جا بلند شد و گفت:امروز من بالاخره تونستم یک نقشه ی خوب و بی نقش بکشم که کلک همه ی محفلی هارو می کنه

در همان لحظه خانه ی گریمولد!

مالی که با بقیه ی محفلی ها در حال فکر کردن بود گفت:ولی...چطوری بهش اعتماد کردی؟

-مالی دوست من...تو به من اعتماد نداری؟

-چرا دارم ولی به اون لرد اعتماد ندارم...اصلا ممکنه اون یک جاسوس باشه.نه؟


دامبلدور دستی به ریش های بلندش کشید و گفت:خب فکر نکنم اون جاسوس باشه... خب ممکنه جاسوس باشه!

مالی با عصبانیت گفت:و تو هم خیالت راحته؟

-فعلا آره...ولی به جیمز خیلی اعتماد دارم...


در همان لحظه در اتاق جدید بلاتریکس!

بلا که چمدن پر از خرت و پرتش را وسط اتاق پهن کرده بود به جیمز گفت:تو دیگه برو من با تو کاری ندارم.

جیمز که می دانست باید چیکار کند به بلا گفت:باشه حتما...

جیمز از در بیرون رفت و در را پشت در بست.نخ یویو اش را که از زیر در در دستانش بود دوبار کشید و دوربینی در آنسوی در،در یویو ی جیمز شروع به کار کرد.

در اتاق بلا_نما از دوربین!!!

دوربین صورتی سفید(!)جیمز در یویو اش شروع به کار کرده بود و بر روی نامه ای که بلا تریکس برای لرد می نوشت زوم کرد...

شرح نامه:

مای لرد!

من بلاتریکسم.اینجا همه چیز خوبه و به نظرم بتنم خیلی چیزا براتون بیارم.اولین خبر اینکه دیدالوس دیگل خیلی وقته که به خونه نیومده و طرفای خونه ی ماست...از این به بعد منتظر خبرای بعد باشید.

خداحافظ!

دروبین که همچنان بر روی نقاشی بلاتریکس زوم کرده بود از فرص بی باطری بودن خاموش شد.ولی آخرین لحظه نشان داد که بلاتریکس سک جغد کوچک هم در چمدان داشته و نامه را با آن فرستاده است.

جیمز سریع یویو اش را از زیر در کشید و یویو را پیش دامبلدور برد.

در اتاق نشیمن_نزد محفلی ها!!!

جیمز به دمبلدور رسید و نفس نفس زنان گفت:خ...خ...خ...

دامبلدور گفت:بگو دیگه بچه جون!جون به سرمون کردی!

جیمز آب دهانش را قورت داد و گفت:خبر دارم.

سپس یویو اش را به دامبلدور داد و گفت:ایو ببنید.

بعد از چند دقیقه که محفلی ها فیلم را میدیدند دامبلدور لبخندی زد و گفت:این که کاری نداره...ما به بلا خبرای غلط میدیم تا لردش گول بخوره...تازه ما هم یک جاسوس داریم...

در همان هنگام_در نزدیکی های خانه ی ریدل!

دیدالوس دیگل داشت با گربه ای که حواسش را پرت کرده بود تا سخنان لرد برای مرگخوارانش را نشنود خفه می کرد!

ادامه دارد...

آیفون تصویری محفل به صدا در اومد و توجه همه رو به خودش جلب کرد.

دینگ دانگ...دینگ دانگ

- جیمز برو در رو باز کن.

-

- کیه؟

- خاله بلا اومد. ولی چقدر زود؟

ملت محفلی: کی؟ خاله بلا؟

جیمز در رو باز کرد و فردی با موهای مجعد و لباسی که حداکثر با یکی دو متر پارچه دوخته شده بود وارد شد. سرش را بالا گرفته بود و از میان چهره های بهت زده محفلیون عبور کرد. به آلبوس که رسید سلام آرامی کرد.

- سلام.

- سلام، دوستان ایشون بلاتریکس لسترنج از دوستان عزیز محفل هستن.

- دوستان محفل؟

- بله، بلا جان شما با جیمز برید به اتاقتون، بقیه هم بمونید بنده تو جیهتون خواهم کرد.

بلا به همراه جیمز به راه افتاد، جیمز کمی جلوتر میرفت تا راهنماییش کنه و به طبقه بالا ببرد. هنگامی که از پیچ پله ها گذشتند آلبوس شروع به صحبت کرد:
- بچه ها، بلا از بس توی جمع مرگخوارا بوده افسرده شده، قرار شده یه هفته بیاد پیش ما تا از این وضع در بیاد. سعی کنید باهاش درست رفتار کنید. لطفا

- اما آلبوس اون یه مرگخواره، چطور بهش اعتماد کنیم؟

- من میگم اعتماد کنید بگین چشم دیگه.عهههه

همگی قبول کردند و قول دادند که با بلا مثل خودشون رفتار کنن و بی احترامی ازشون سرنزنه.

خانه ریدل

-

- چی شده ارباب؟ بلا کجاست؟

- ماموریت داره خونه گریمالد، باید یه چیزی رو واسم بیاره. یو هاهاها