لرد به سمت لودو رفت و روی صندلی چرمی مهمان؛ جلوی میز لودو نشست و پاهاشو انداخت رو پاش. باقیه مرگخوارها هم وارد اتاق شدن و دور تا دور اتاق به صورت نیم دایره ای وایسادن. لودو هرچی سعی کرد نتونست لبخند مصنوعی ای برای این موقعیت تحویل بقیه بده، برای همین با ترس روی صندلی نشست و گفت:
- اوه، چه افتخار بزرگی....نصیب من شده!
لرد دستش را داخل رداش میکنه و لودو از ترس مثل فنر از روی صندلی بلند میشه! لرد مجوز رو که حالا بر اثر ارباب ارباب گفتن ها کاملا به شکل یه ورق سفید اومده بود میندازه روی میز لودو و میگه:
- من یه مشکلی دارم لودو.
لودو با ترس زیر چشمی نگاهی به پنجره میکنه تا ببینه میتونه خودش رو از اون تو پرت کنه بیرون یا نه. صدای لرد اما اونو از فکر در میاره:
- چه وزیر باهوشی داریم. یعنی بعد از این همه وزارت هنوز نفهمیدی که اینجا زیر زمینه؟ یادت نگرفتی این پنجره ها الکی هستن و با جادو درست شدن؟ بیخود به فکر بیرون پرت کردن خودت نباش!
لودو که میفهمه کاملا گرفتار شده با ترس شروع به صحبت میکنه:
- ارباب، خیلی خوشحال شدم که...شما رو اینجا دیدم. میگم که خب...شما دستور میدادین من خدمت میرسیدم. چرا شما زحمت...
لرد که از صحبت های لودو خسته شده بود کروشیویی به سمت لودو میفرسته و بعد دوباره به کاغذ اشاره میکنه و میگه:
- هوم. منو ارباب صدا کردی. ولی تا جاییکه یادمه گفته بودی نباید من رو ارباب صدا کنن. میبینی که. مجوزمون تبدیل به یه تیکه کاغذ پوستی بی مصرف شده.
بلاتریکس و هوگو دو قدم جلوتر میان و به لودو خیره میشن. از قیافه هاشون مشخصه که زیاد هم خوشحال نیستن. لودو که موقعیت رو خوب درک کرده بالاخره لبخند مصنوعی رو تحویل لرد میده و میگه:
- خ...خب چه کمکی از دستم بر میاد ارباب؟
لرد به جلو خم میشه و با صدای نه چندان آرومی میگه:
- بذار رک باشم. ما اومدیم اینجا که یا یه مجوز درست و حسابی بگیریم، یا تو رو با خودمون ببریم یه دوری باهات بزنیم. خیلی وقته نیومدی شکنجه گاه. گمونم دلت برای اونجا تنگ شده. میتونیم بریم اونجا و بیشتر گب بزنیم! البته اگه مجوزی که میخوام تا دو دقیقه دیگه روی میزت نباشه!
- اوه، چه افتخار بزرگی....نصیب من شده!
لرد دستش را داخل رداش میکنه و لودو از ترس مثل فنر از روی صندلی بلند میشه! لرد مجوز رو که حالا بر اثر ارباب ارباب گفتن ها کاملا به شکل یه ورق سفید اومده بود میندازه روی میز لودو و میگه:
- من یه مشکلی دارم لودو.
لودو با ترس زیر چشمی نگاهی به پنجره میکنه تا ببینه میتونه خودش رو از اون تو پرت کنه بیرون یا نه. صدای لرد اما اونو از فکر در میاره:
- چه وزیر باهوشی داریم. یعنی بعد از این همه وزارت هنوز نفهمیدی که اینجا زیر زمینه؟ یادت نگرفتی این پنجره ها الکی هستن و با جادو درست شدن؟ بیخود به فکر بیرون پرت کردن خودت نباش!
لودو که میفهمه کاملا گرفتار شده با ترس شروع به صحبت میکنه:
- ارباب، خیلی خوشحال شدم که...شما رو اینجا دیدم. میگم که خب...شما دستور میدادین من خدمت میرسیدم. چرا شما زحمت...
لرد که از صحبت های لودو خسته شده بود کروشیویی به سمت لودو میفرسته و بعد دوباره به کاغذ اشاره میکنه و میگه:
- هوم. منو ارباب صدا کردی. ولی تا جاییکه یادمه گفته بودی نباید من رو ارباب صدا کنن. میبینی که. مجوزمون تبدیل به یه تیکه کاغذ پوستی بی مصرف شده.
بلاتریکس و هوگو دو قدم جلوتر میان و به لودو خیره میشن. از قیافه هاشون مشخصه که زیاد هم خوشحال نیستن. لودو که موقعیت رو خوب درک کرده بالاخره لبخند مصنوعی رو تحویل لرد میده و میگه:
- خ...خب چه کمکی از دستم بر میاد ارباب؟
لرد به جلو خم میشه و با صدای نه چندان آرومی میگه:
- بذار رک باشم. ما اومدیم اینجا که یا یه مجوز درست و حسابی بگیریم، یا تو رو با خودمون ببریم یه دوری باهات بزنیم. خیلی وقته نیومدی شکنجه گاه. گمونم دلت برای اونجا تنگ شده. میتونیم بریم اونجا و بیشتر گب بزنیم! البته اگه مجوزی که میخوام تا دو دقیقه دیگه روی میزت نباشه!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!


: هوی کچل لندهور از پشت کو ه اومدی الان تعطیله
هس ) میکنیم






