لینی: من بازم می گم اصالت یه چیز ذاتیه و با هوش و یا هیچ چیز دیگه ای به دست نمیاد. مثالشم زدم. یک دو رگه نمی تونه اصیل زاده بشه حالا میخواد وزیر یا رئیس جمهور هم باشه!
اوهوم، اصالت تو دنیای هری پاتر دقیقا همینیه که شما میگین و ربطی به این سه مورد نداره. الان اومدیم اینجا بحث کنیم که همین چیزا روشن شه! اما چون در مورد سختکوشی مطرح شد که اصالت به دست میاد منم گفتم با هوشم میشه.
خب به نظر من اسلایترینیا صفت اصلیشون با وقار بودن نیست! چرا که اکثر کسایی که دیگرانو مسخره میکردن از گروه اسلی بودن و این دو تا تناقض داره.
حالا که پست مریو خوندم، تازه حرف بلیزو درست متوجه شدم. اوهوم درسته. ولی در مورد اسلی ها همون که مری گفت
ولی در مورد نجابت! باز هم این خصوصیت اصلیه اسلی ها نیست. ممکنه یه شخصی خیلی نجیب باشه اما چون اصیل نیس، هرگز حتی اگه خودشم بکشه نمیتونه بره اسلی!
خصوصیت اصلی هر گروه به این معناس که اگه اون صفت توی تو بیشتر از بقیه صفتا باشه بتونی توش بری که به دلایل بالا نجابت نمیتونه صفت اسلایترین باشه.
من در مورد هوش اطلاعات زیادی ندارم ولی من از معلممون شنیدم که گفت هوش اکثرش ذاتی و ارثیه! اگه دقت کنین معمولا فرزندان خانواده هایی که مامان بابا بسی باهوشن بچه ها هم اکثرا باهوشن. البته نمیگم اکتسابی نیس، ولی اکثرش ذاتیه! اما بعضیا دارن و ازش استفاده میکنن و در نتیجه نمیدونن باهوشن، ولی بعضیا دارن و ازش استفاده میکنن و میدونن باهوشن!
من هیچ وقت شاگرد اول کلاسمون رو ( البته تو دوران راهنمایی ) باهوش خطاب نمیکردم! نه تنها من بلکه هیچ کدوم از بچه های مدرسه مون. فقط همون خرخون بهش میگفتیم! هر شاگرد زرنگ و اولی که باهوش نیست. خیلی از شاگرد اولا فقط کتابو قورت میدن و میان تحویلت میدن! وقتی سوال عینا از کتاب بیاد دیگه هوش میخوای چی کار؟ مطالب کتابو کپی کن بره!
در مورد ریاضی و فیزیک هم به هر حال اون قدر مسائل حل کردن که با اونایی که تو امتحان میاد آشنا باشن و درست جواب بدن. واسه همینه بشون میگن خرخون دیگه!
در مورد نوزاد و اینا، اول حرفم گفتم که ممکنه کسی هوششو داشته باشه ولی چون ازش استفاده نمیکنه هرگز نمیفهمه که واقعا باهوشه! و اون کسانی که یهویی استعدادشون کشف میشه همین دسته ان که نمیدونستن مغزشو دارن و الان تازه فهمیدن!
در مورد موضوع آخر سوسک و عنکبوت! رز به نظر من تو از اولم اون قدر ازش نمیترسیدی که این اتفاق افتاده! چون من کسی رو میشناسم که خواهرش مدام اونو مجبور میکرد سوسک بکشه و کلی هم با سوسک دنبال برادر بدبخت میذاشت! اون برادر هرگز ترسش از سوسک نریخت! با اینکه هزاران بار لمسش کرد و مجبور شد واسه اینکه خواهرش دنبالش نذاره سوسکارو نفله کنه! رز واقعا فکر میکنی اگه دو سه بار سوسک بکشی بازم دیگه ازشون نمیترسی؟ عمرا
من با حرف بلیز موافقم هر کسی از چیزی حرف میزنه که نداره، منتهی اینکه اسلیترین ها حرف نمیزنن به خاطر اینه که مخی وجود نداره پیشنهاد میکنم حداقل تنتون به یه راونی بخوره تا شاید راه بیفتین.
اصلا این بحث اصالتو بذارین کنار و به بقیه چیزا بپردازین. گریفندور ها شجاعن ، اسلیترین ها موقرن ، هافلی ها سخت کوش و ریونی ها هم باهوش.
تعصب هم نداشته باشین.
ویرایش در پس ویرایش:
من از سوسک می ترسم و اصلا نزدیکشون هم نمی شم. اینم میگم. اما یه بار یه عنکبوت رو گذاشتم بیاد رو دستم بدمش تو اتاقم گذاشتمش رو تختم ببینم چیکار میکنه، مامانم نام صد تا بیماری برام نام برد که دیگه این کارو نکردم. حالا با مقوا باهاشون بازی میکنم. عاشقشونم!
لینی به نظر من اصالت یه چیز ذاتیه و اکتسابی نیست. کسی که خونش دو رگه باشه اگر وزیرم بشه بازم دو رگه است، اگر رئیس جمهور هم بشه باز هم دو رگه است و هیچ وقت اصیل نمیشه. مگه اینکه بره دیالیز
ویرایش: در ضمن عنکبوت از سوسک خیلی خیلی تمیز تره. بگو می ترسی
اول بگم که اصالت اصولا نه به سخت کوشی ربط داره ، نه به علم و نه به شجاعت.
اصالت به پدر و مادر و جد و ورجد آدم بستگی داره.
پس لطفا این موضوع رو بذارین کنار.
این از اصالت.
جمله ی هافل میگه نجابت و وقار. برای همین من باهاش موافقم. من اصلا دختری نیستم که بخوام خودمو خیلی باوقار نشون بدم. اما اگه بخوام و چند روز تمرین کنم، برم جلو آینه ادا در بیارم! و کارایی مث این میتونم با وقار تر از قبل بشم. اگه بخوام و براش تلاش کنم.
این از نجابت.
هوش هم فقط سایز مغز نیس که باو!
هوش چیزیه که مشخص شده نصف بیشترش اکتسابیه. بله اگه کسی اون قدر درجه هوشی ش پایین باشه که نتونه اسم خودشو یاد بگیره سخت کوشی فایده ای نداره. اما همین الان. کسایی هستن که فقط با خرخونی و زور ( البته توی این سایت من ندیدم!) خودشونو بالا می کشن و باهوش خطاب می شن. توی خونه درس می خونن، کتابای اضافه می خرن ، جز به جز حرفا رو یاد میگیرن.
حالا ما همه میگیم خرخون چون حسودیمون میشه خودمون این طوری نیستیم. الان اگه از من بپرسین من میگم خرخونن و من دوست ندارم. اما اگه به ته قلبم برم می بینم که درسو دوست دارم یه جورایی.
اگه شما یه کسی که هوش بالای 160 داره، یعنی میتونه جزو منسایی های بالا باشه ، بندازین توی یه اتاق از نوزادی، اون هوش بالا به هیچ دردی نمی خوره. اینم از این. منسا هم موسسه ایه که افراد باهوش رو جذب میکنه و توش ملت عضو میشن. سایتم داره. یه تست هوش، بعد افراد واقعا باهوش عضو می شن.
اما اگه یه آدمی که خیلی باهوش نیست تلاش کنه میتونه از همه جلو بزنه.
این از هوش.
حالا شجاعت.
اصلا توی کتاب اشاره ای به تواضع و فداکاری گریفی ها نشده. اینو بگم اول. فقط خیلی شجاع بودن و مهربون. به نظر من گروه خوبی نبوده اما بالاخره هر کتابی باید یه بت داشته باشه!
شجاعت. اگه شما از سوسک میترسین و نزدیکش نمیرین نگین چندشم میشه! ازش میترسین. اما اگه دوبار رفتین جلو با هزار کلنجار و بدبختی یه دم پایی زدین روش ترستون می ریزه. من قبلا از عنکبوت ها وحشت داشتم اما الان عاشقشونم و دائم دنبالشون میگردم تا باهاشون بازی کنم. البته دست نمی زنم بهشون کثیفن!
اول از همه باید بگم که ریونیا باهوشن نه اینکه علمشون زیاد باشه! اگه علمشون زیاد بود باید سر همه کلاسا، به جا هرمیون اونا جواب همه سوالارو میدادن و در نهایت کلی امتیاز میگرفتن!
اونکه یه چیز مسلمه هرکی تلاش کنه علمش میره بالا، اما هوشو نه!
کدوم دانشمند بهره ی هوشی پایینی داشته؟ میشه یکیشونو نام ببری؟ تا اونجایی که من میدونم همه شون هوش بالایی داشتن. حالا بالا هم نه ولی به هر حال باهوش بودن. اینکه مثلا از مدرسه اخراج شده به نظرم ربطی به هوش پایینش نداشته!!!
یک آدم کندذهن با تلاش زیاد میتونه خودشو به دیگران برسونه، اما هیچ وقت معجزه نمیشه که اون شخص بشه باهوش!
هوش رو من با علم یکی نمیدونم. همه میتونن علمو بدست بیارن و مطمئنا تلاش و کوشش یکی از راهاشه! اما فرد باهوش زودتر بدست میاره.
اصالت؟ مثلا کسی که هوشش بالا باشه، از هوشش بهره میگیره و اون قدر پله ها ترقی رو طی میکنه تا مقامش بره بالا و اصالتو بدست میاره. برای مثال کسانی بودن که با هوششون به مثلا یه شاهی کمک های فراوان کرده باشن و در نتیجه یکی از درباریا و اصیلا شده باشن.
همون طور که شما میگی با تلاش میشه محبوب شد، با هوشم میشه محبوب شد! اون تلاش میکنه، یه کار مهمی میکنه و محبوب میشه، این فرد باهوشم، با هوشش یه کار مهمی میکنه و محبوب میشه!
صد در صد هوش نمیتونه همه چیو بوجود بیاره، اما وقتی مثلا بدونی با چی قراره رو به رو بشی، یا چه چیزی در انتظارته، دیگه ترسی تو وجودت نیست و با شجاعت میری جلو!
یه مثال عجیب! مثلا شرلوک هلمز، همیشه ریسک میکرد و با شجاعت جلو میرفت، چون باهوش بود و میدونست میتونه بالاخره به داد خودشم برسه! درسته که شجاعتم داشته ولی بیشتر از اون هوشش بوده که به اون اجازه این کارارو میداده!
ولی من این تجربه ای که ازش حرف میزنی رو قبول ندارم! باز هم اشاره میکنم به شرلوک هلمز! اون خیلی خیلی تلاش میکرد! حتی تو یه قسمتاش، کل کتابای موجود تو یه خونه هه رو میگرده! خب تلاش کرده واسش!
درسته آدمای باهوشی هستن که تلاش نکنن، اما آدمای باهوشی هم هستن که تلاش کنن. اتفاقا به نظر من برعکس، اونایی که هوش بالاتری دارن تلاش بیشتری میکنن. چون هر دفعه باهوششون چیز نکته ی جدیدی رو میفهمن و بیشتر مشتاق میشن!
حالا اصلا من یه چیز کلی رو بگم؟ همچنین داریم دفاع میکنیم از حرفا خودمون که انگار مثلا من که ریونم هوش خیلی بالایی دارم یا شما که هافلی بسیار بسیار زیاد پشتکار داری و اینا. حالا شاید شما همین طوری باشی، ولی من به شخصه همچنین خیلی باهوش نیستم!
ما از روی علاقه گروهارو انتخاب کردیم و داریم از علاقه مون دفاع میکنیم! پس متعصبانه برخورد نکنین.