كلبه سپيد

دررینگ درررینگ درررینگ درررینگ

- آنیتا جون ، برو تلفنو وردار !
آنیتا در حالی که پیشبندشو با عجله داشت باز میکرد تلفنو برداشت :
- منزل دامبلدور بفرمایید .
- الو شلام . من برادر حمید هشتم رئیش ترگ اعتیاد جامعه جادوگری !
آنیتا با تعجب گفت :
- رئیس چی چی ؟ بخشید مگه شما همون معتاده نبودین که توی مهمونی ریموس بودید ؟
- شرا دیگه همون بودم . من ....
در همون لحظه مینروا از آشپزخونه بیرون آمد و با صدای آروم گفت :
- کیه ؟
آنیتا با دستش رو روی گوشی گرفت و گفت :
- از سازمان ترک اعتیادن !
مینروا : واااااا . احتمالا آلبوسو میخوان رئیس اونجا کنن . شایدم میخوان بهش بابت پاک بودن بیش از حدش جاییزه بدن . بالاخره فهمیدن که اگر یه آدم لایقم برای این عنوان باشه اونم شوهر خودمه .
صدای برادر حمید از پشت گوشی به گوش رسید :
- شما دشترشین !
آنیتا با خوشحالی گفت :
- بله همینطوره
ناگهان لحن برادر حمید تغییر کرد . او با خشم فریاد زد :
- شانم محترم این چه وضعشه پدر معتاد شما محفلو به هم ریخته . بابا یکم مواظبش باشید .این شونه شی میکشه الان به این روژ افتاده ؟ بابا شد ژحمت به ما . ببخشید شد ژحمت به بژیه معتادا ! این کیه دیگه
آنیتا که دهنش از تعجب باز مونده بود تنها به مادرش زل زد . اما مینروا هنوز فکر میکرد شوهرش برنده جایزه شده در حالی که برق شادی از چهره اش میبارید با خوشحالی گوشی رو از آنیتا گرفت و در حالی که اشک شوق میریخت گفت :
- خیلی متشکرم . میدونستم که آلبوس منو . شوهر با استعداد منو ، آلبیه منو ، میخواین بهش بابت پاک بودنش جایزه بدین . واقعا شوهرم حقشه . یه پارچه آقا
صدای فریاد خشم آلود برادر حمید از پشت گوشی برخواست . آنیتا نیز در این مدت تنها با نگرانی شاهد تغییر رنگ دادن مادرش بود که کم کم به رنگ آلبالویی در میامد .
پس از پنج دقیقه
- شلاشه شانم دامبلدور اگر میخواهید شوهرتون با ژمانت آژاد شه بیاین اینجا یه شیژی رو گرو بژاریید تق .
مینروا در حالی که از چشمانش به صورت فواره مانند اشک میریخت ( کارتون ژاپنی ها هستن ) فریاد زد :
- معلوم نیست این مرتیکه معتاد رو کی رئیس این خرب شده کرده . اهو اهو اهو اهو .
آنیتا کنار مادرش نشست و سعی کرد که به او دلداری بدهد :
- مامان غصه نخور این بابا رو اخبالش کردن هی این پاتر بهش چیز میز یاد میده دیگه
مینروا در حالی که صدمین دستمالشو مینداخت گوشه ای گفت :
- دخترم بدو برو اون جاییزه بلند ترین ریش سال باباتو وردار بریم بدیم شاید این بابای معتادت رو آزاد کنن .
یه ساعت بعد در خانه
اعضای خانواده دامبلدور در خونه دور هم نشسته بودند و داشتند به اشک ریختن های مینروا نگاه میکردند .
آلبوس : به شدا پن نپودم اشلا وه ژیافم ویاد ؟
همه نگاه های معنی داری رو به هم انداختند . آرتیکوس گفت :
- میگه که به خدا من نبودم اصلا به قیافه من میاد این کارا رو کنم؟
مدتی سکوت برقرار شد . ناگهان مینروا که اشکاشو پاک میکرد گوشکوبی رو از ناکجا دراورد و فریاد زد :
- آرتی ، آنی ! بیرون !!!
- چرا ؟
- چرا مامان ؟
مینروا با عصبانیت از سر جاش بلند شد و فریاد زد :
- همین که گفتم .
مینروا در یک چشم به هم زدن آنیتا و آرتیکوسو از اتاق بیرون انداخت . سپس در رو پشت سرش محکم بست . بلافاصله آرتیکوس و آنیتا از رو زمین بلند شدند و گوشهایشونو به درچسبوندند . از پشت در صدای دامبلدور بلند شد :
آشه غژیژب وقو قین گارا ؟
آرتیکوس به آنیتا گفت :
- میگه که آخه عزیزم منو این کارا
ناگهان صدای جیغ های مینروا و به دنبال آن صداهای ناهنجار بلند شد :
- دیش جینگ بوووم بوووخ آخ اییییخ آی دیشش دیگه بسه دوووف دیش دنگ !!!
آرتیکوس و آنیتا با نگاه های وحشت زده به هم نگاه کردند . کاملا مشخص بود که داشتند به وضع پدرشان فکر میکردند .
آرتی : آنی بدو برو زنگ بزن نیروی ضربت جادوگری بیاد . فکر میکنم بابا از دست رفت

که یدفعه داداش حمید که معلوم نبود از کجا پیداش شده از پشت سر به هرمیون حمله می کنه و بسته مواد رو بر می داره ومیزنه به چاک
ا ارتیکوس هم طی یه عملیات انتحاری دو تا ملق میزنه ومتاسفانه محکم می خوره به دیوار.دامبی هم که مایوس شده بود می گه:شو رو خدا یه ژرشو بده من.
اما دیگه کار از کار گذشته بود و داداش حمید فلنگو بسته بود.
ارتی که بعد از برخورد جانسوزش با دیوار تازه حالش جا اومده بود چند تا فحش روانه ی داداش حمید کرد که از شدت زشتی هرمیون حالش بد میشه.و رون رفت براش آب قند درست کنه.
دامبی:شه قدر بدشانشم .حالا شه ژوری برم محفل.
آرتیکوس:هری دیگه نداری.
هری:همین بود که ژیژی(دید)دیگه نژارم(ندارم).یه ژره دیگه هم هشت که دوژشون بالائه .تا حالا اشتفاده نکردم.
ارتی:همونو بده بابا مسئله مرگ وزندگیه.
دامبی:شی شی مرگ وژندگیه.ژون خودم مهمتره یا بقیه؟
ارتی:بابا این حرفا از شما بعیده دیگه.شما که اینقدر دنبال حق بودید.
دامبی:من؟لون(اون)دو(تو) فیلم دود(بود)
ارتی:به من چه شما باید برید محفل.هری شروع کن.
************ربع ساعت بعد******************
دامبلدور با لفظ قلم گفت:هری جان چتور تاحالا خودت استفاده نکرده بودی؟
هری:ژون تو می خواشتم اژ دکتر شند (چند)تا موش اژمایشگاهی قرژ بگیرم روشون آژمایش کونم.
دامبی:من دیگر باید بروم به محفل جریانات اتفاق افتاده را توضیح داده ودر اخر به نزد همسر خود بازگردم.
ارتی:یا ریش مرلین اسبق (منظور از اسبق این است که ریشی که قبلا بوده) این دیگه چی بود دادی به بابام؟
****************چند ثانیه بعد محفل ققنوس**************************
دامبی:عزیزان من باید در اینجا بگویم که مشکلات ما روزانه بیشترو بیشتر می شوند .حال هم مشکلی که چندین سال پیش رخ داد دوباره اتفاق افتاده جامعه ی لادسری لم مکبس بسیلر عصثیسی...........
ونتوانست حرفش را ادامه دهد جنس بادوز بالای هری بد ازآب درآمده بود به طوری که حتی دامبل نمی توانست حرف بزند.
ادامه دارد.......................

آرتیکوس یه فکری کرد وگفت من فهمیدم
بعد بدون اینکه توضیح دیگه ای بده فوری طرف دامبل رفت وگفت با با من هم باشما میام یه کاری هم باهات دارم
دامبل گفت :خیلی خوف بیا بریم
بعد وقتی دو نفر توی کوچه با هم تنها شدن یهنی منیروا صداشون رو نمیشنوید دامبل گفت : تو کژا میخوای بیای
آرتیگوس:بابا صدا خیلی تابلوشوده اول باید یه فکری برای اون بکنیم بعد میریم وزارت خونه
دامبل: باژه هر ژِی تو بگی حالا کژا بربریم اول
اول میریم پیش هری پاتر اون همیشه جنسش جوره
دامبل: تو اژ کژا میدونی کلک
آرتیگوس

_________________________

دم خونه ی پاتر ( هری پاتر از دورسلی ها جدا شده خودش رفته توی دره ی گودریک زندگی میکنه)

تق تق تق

هری پای منقل :بیبن کیه رون
رون: اینژا خونه تو من ببینم کی در میژنه
هری: کیه داره در میژنه
آرتیگوس: منم بزبز قندی
رون: این دیگه کیه
هری : این اسم رمژه ژدیده حتما آرتیگوش آومده
یهو هرمیون که معلوم نبود از کجا با سه تا چای نبات پیداش شد یه نگا به رون که پای منقل نشسته میکنه میگه: تو خجالت نمیکشی رون از صبح که اومدیم اینجا نشستی پای این منقل کوفتی
رون جوش نژن بابا بیا توهم بیا یه ژره بکش خیلی حال میده جون داداش
هرمیون
هری : هرمیون یه دقه بپر درو باژکن ای آرتیگوش خودشو کشت
هرمیون میره درو باز کنه
هری به رون میگه: این همه زن تو دنیا تو چرا میخوای اینو بگیری
رون : بشوژه پدر عقش
(البته لازم به ذکره که رون و هرمیون تازه عقد کردن و قراره چند ماه بعد با هم عروسی کنن :bigkiss: )
(اینو گفتم که یه وقت فکر بد نکنین)

چند دقیقه بعد دامبل و آرتیگوس با هم وارد میشن

آرتیگوس: هری یه چیزی بده این بابا ی ما بکشه صداش درست شه الان میخواد بره وزارت خونه این طوری خیلی تابلو میشه
هری که حال راه رفتن نداش با دست به کمد توی اتاق اشاره میکنه میگه:
هری: آبژی گرنژر برو شر ائن کمد اژ توی مشما ژرده یه بشته جنش بده دامبل حالشو ببره

هرمیون به طرف در کمد میره و یه بسته جنس میاره که یه دفعه....

مینروا که داره سرشو تکون میده، میگه:
_ نه...نه عزیزم، کی میگه تو معتادی؟؟!!...بیا....بیا کارت دارم!
و با آرامش تمام آلبوس رو میبره توی همون دستشویی بغلی! و بعد از چند دقیقه دامبل و مینروا از دستشویی می یان بیرون! البته در حالی که زیر دوتا چشم دومبل، بادمجون سبز شده!
آنیتا که میبینه اوضاع اینجوری خیلی سه هست، سریع یک عینک دودی ظاهر میکنه و میده به باباش. اونم از خدا خواسته چون خیلی جلف بود، سریع عینکو میزنه!
ریموس میگه:
_ نه بابا....خیلی خوشتیپ شدی!
_ قربانت...ما اینیم دیگه!
بعد دامبل شروع میکنه به دید زدن ملت و شروع میکنه به حال کردن! همین طوری که نگاهش داره میچرخه، به ولدی میرسه. بعد از مدتی، عینکو در می یاره و دوباره به ولدی نگاه میکنه، بعد دوباره عینکو میزنه و سریع درش می یاره، چشماشو لوچ میکنه و سریع به مینروا میگه:
_ مینی....مینی....بیا بریم!!
ریموس که داشت میخندید، گفت:
_ دومبل؟؟!...کجا؟! چرا پای چشمت سیاهه؟!
دومبل چنان گیج شده بود که گفت:
_ عیبی نداره....مینی، زودباش حاضر شو بریم!
مینروا چشماشو ریز میکنه و میگه:
_ به من میگی مینی؟! مگه صد دفعه نگفتم که...
دامبل با نگاهی غضب آلود به مینروا گفت:
_ نمی یای بریم؟!
_ نولوچ!
دامبل سریع دستشو میبره طرف کمربندشو داد میزنه:
_ خودت می یای، یا با زور ببرمت؟!
صدای قورت دادن آب گلو به گوش میرسه و مینروا سریعا میگه:
_ جان؟!....چرا، می یام!...تو عزیز منی!...تو جیگری!
خلاصه پنج دقیقه ی بعد، خونواده ی دومبل به خونشون میرسن و روی کاناپه ولو میشن. فضا خشن به نظر میرسید. آنی سرشو میکنه توی گوش داداشش و میگه:
_ تو یادته تا حالا بابا خواسته باشه، مامانو بزنه؟!
آرتی سرشو به نشانه ی نفی تکون میده. مینروا یه گوشه کز کرده و هی دماغشو می کشه بالا. آرتیکوس طاقت نمی یاره و میگه:
_ بابا؟!....چرا از اونجا برگشتیم؟؟!
دامبل که به شغل شریف ریش کنی(!) روی آورده، میگه:
_ مینی...ناراحت نباش!....دلیل داشت.....یادمه وقتی به ولدی نگاه میکردم، خودشو میدیدم، حتی با عینک دودی؛ اما وقتی سرژ ولدی شد، با عینک دودی، قیافه ی سرژ رو میدیدم!...امروز هم وقتی عینک آنی رو زدم، قیافه ی بووبو رو دیدم!....یعنی ما الان ولدمورت داریم!!!
مینروا : آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ !
آرتی: مااااااااااااااااااااااااااااااا !
آنی: بابا ایولااااااااااااااااااااااااااااا !
دامبل که از هیجان زدگی اونا، دوباره نشعه شده بود، میگه:
_ خیله خب...من الان باژد بژم مشفل....باژد اعژا رو خیژ کژم! ژاشتی....باژد شاژمان ملل ژو هم مطلع شنم!!
مینروا قیافشو در هم میکنه میگه:
_ الان این چی گفت؟!
آرتیکوس که متخصص معتادها بود و کباده ی اعتیاد رو به دوش میکشید(!) گفت:
_ میگه: من الان باید برم محفل، باید اعضا رو خبر کنم....راستی! باید سازمان ملل رو هم مطلع کنم!
آنیتا سری تکون میده و میگه:
_ اوضاعش خیلی بیریخته!....اگه بره، آبرو ریزی میکنه!...باید لااقل حرف زدنشو درست کنیم!

چند دقیقه بعد
برادر حمید رو با دستهای بسته انداخته بودنش روی زمین و همه دورش جمع شده بودند .
ریموس با عصبانیت فریاد زد :
- چطور جرئت کردی که بی اجاز وارد خونه من بشی ؟
نیمفادورا : واقعا خجالت داره .
برادر حمید : امممم مممم مممم
سیریوس : این چی میگه ؟
مینروا : خب دهنشو باز کنین دیگه .
ریموس با عصبانیت از سر جاش بلند شد و رفت چسب رو از روی دهن برادر حمید برادشت .
برادر حمید : بابا بخدا آلبوش آدرش اینژا رو بهم داد .
مینروا که صورتش به رنگ آبی درومده بود زیر چشمی نگاهی به نیمفادورا انداخت که داشت نخودی میخندید سپس گفت :
- آلبوس من از این کارا نمیکنه . آلبوس من خیلی آدم پاکیه مثل تو معتاد نیست . هیچ وقتم با آدمای معتادی مثل تو نمیگرده
هنوز حرف مینروا تموم نشده بود که برادر حمید زد زیر خنده و همه نیز با چهره های عصبی به او چشم دوختند .
مینروا : کجاش خنده داره ؟ نکنه حسودیت شده ؟
برادر حمید که از فرط خنده صورتش قرمز شده بود گفت :
- آلبوش با معتادا نمیگرده ؟ خودش یه پا ....
آلبوس: اهم اهم اهم . خب ببخسید یه لحظه من با برادر حمید کار دارم .
آلبوس که به شدت عرق کرده بود دست برادر حمید و گرفت و بدون توجه به نگاههای پرسش آمیز دیگران یکراست اونو برد توی دستشویی بغل اتاق و در و پشت سرش بست .
آلبوس با عصبانیت فریاد زد :
- مرتیکه چی داری میگی ؟ چرا جلوی بقیه میخوای بگی من معتادم ؟ بزنم نشفت کنم ؟
برادر حمید : خب آلبوش ژون معتادی دیگه . مگه دروغ میگم ؟
آلبوس با نگرانی نگاهی به در و دیوار انداخت و گفت :
- شی داری میگی شرا ژلوی خانودام این حرف و ژار میژنی ؟ میخوای از خونه بیرونم کنن
برادر حمید :
خب شی کار کنم تو مگه نگفتی بیام اینژا همه شی ژوره ؟
آلبوس با نگرانی گفت :
- آخه اون فرق میکرد ولی .... باشه اصلا من میژارم بری خوبه ؟
برادر حمید در حالی که دستش رو جلو آورده بود گفت :
- اهم اهم اهم
آلبوس : َشقدر بدم راضی میشی ؟
برادر حمید : 1000 گالیون نا قابل
آلبوس : مرد حشابی خونه و ژندگیه من روی هم رفته انقدر نمی ارژه .
برادر حمید فریاد زد :
- آی مردم این آلبوش معت......
آلبوس : باشه بابا . یه لحظه وایشا

پنج دقیقه بعد
آلبوس : آره دیگه دیدم آدم خوبیه گفتم بره
جمعیت
آلبوس : خب شی کار میکردم . دیدم واقعا نیاژ داشته
جمعیت
آلبوس : بالاخره کار اینجور آدما رو باید یه جوری راه انداخت دیگه
جمعیت
نیمفادورا که نمیتونست خندش رو پنهان کنه به مینروا گفت :
- مینروا این شهرت خیلی مشکوکه ها
مینروا در حالی که داره فکر میکنه چطوری دکتر رو بکشه :
- مثل اینکه نتایج آزمایشش اشتباه بوده
جمعیت : آره همین طوره
آلبوس : شما از کجا فهمیدین
.............

چند دقیقه بعد در اطاق باز میشه و مینروا همراه یک نفر وارد میشه...

مینروا: آقای دکتر جوابش تا کی میاد؟
دکتر:نمیدونم خانم!...باید خود فرد رو ببینم!

دکتر به تخت آلبوس میرسه....
دکتر:...ببینید بستگی به این داره که طرفی که مواد بهش داده درصد آتشفشانیش چقدر .... خانم آقاتون که بیهوشه!!
مینروا:واالله چه عرض کنم!

آلبوس بر روی تخت پیش خودش فکر میکنه که عمرا نتونن بفهمن که خودشو زده به بیهوشی!
در یک لحظه در یک حرکت انتحاری دکتر شروع میکنه به قلقلک دادن آلبوس!!
آلبوس:یی ها ها ها هه هه هه هه!

**دقایقی بعد**
آلبوس بر روی تخت نشسته و دکتر داره چکابش میکنه!!!

دکتر:خب عزیزم!...بگو آآآآآآ!!!
آلبوس:آآآآآآآ!!
و دکتر چوبش رو وارد گلوی آلبوس میکنه!!!
دکتر( پیش خودش): این چقدر شبیه گلوی آلبوس دامبلدور خودمونه!!!
دکتر چوبش رو از گلوی آلبوس درمیاره! و ماسکش رو برمیداره!
آلبوس:دکتر حسن مصطفی؟!!
دکتر:آلبوووووس!!!

و در یک حرکت انتحاری حسن و آلبوس همدیگر را در آغوش میکشند!
دامبل در همان حالتی که حسن رو در آغوش کشیده بود نگاهی به آرتی و هری میکنه و چشمکی بهشون میزنه


**خانه ی ریموس**
همه ی مهمون ها بعد از اتفاقی که افتاد دور میز جمع شدند.هری و آلبوس و مینروا و آرتی همراه با حسن به جشن برگشته بودند.

مینروا:...من میدونستم شوهرم این کاره نیست!..اصلا معلوم بود!
نیمفادورا:میدونی مینروا شاید آنفولانزا مرغی گرفته!...چون زیادم ققنوس بازی( بر وزن کفتربازی!) میکنه آلبوس بعید نیست!
حسن مصطفی:نه خواهرم!...آلبوس پاک پاکه!....آلبوس شد دو تومن!....اهم اهم!


ریموس: من یه تحولی رو در جمع احساس میکنم!
همه:چه تحولی؟
ربموس:احساس میکنم نصف جمع یا اسموت کردن یا نیمه اسموتن!
همگی:راست میگه ها...یعنی چرا اینطوری شده؟

ناگهان در یک حرکت انتحاری-اکشنی برادر حمید میز را هل میده و چند نفر رو از پشت صندلی هاشون به زمین میندازه و شروع میکنه به فرار کردن!!
آلبوس:بــــــگـــــیرینـــــــش!

دامبلدور :اه جدا.. بگو ببینم.
ولدی:ژون تو ژورکراشکم همین ژغال های داغ وباحلن.
دامبلدور که اعصابش خورد شده بودگفت:ددددفعه ی دیگه من گذاشتین سر کار حالتون رو می گیرما.
هری:بیشاره اگه من جنشتو ژور نکونم که اژ بین میری.
دامبل:اوه ببخش غلط کردم .غلط کردم.
هری:راه نژاره .
دامبل:خواهش.
هری :چون تویی مبخشم.ولی باش فردارو ژوبرابر حشاب کنیا.
دامبل:باشه.حتما
هری:ولدی میبین.شه قدر اژم حشاب میبره.
*************سر میز شام*****************
مینروا:مرلین کجاست؟
هرماینی:تو اتاقه.
مینروا:واسه چی؟
هری:داش حمید اشموتش کرده
مینروا:نههههههههه.نهههههههههههههه
هری:شرا(چرا)شراااا.شرااااااا
دامبلدور که کم کم نیاز به جنس داشت گفت:هری فیا بیرون یه کاری دارم بات.ده ژود باش.
مینروا:آلبوس چرا این طوری شدی؟الان هر چند وقت یه بار مث هری حرف می زنی.
هری:خانوم من بهدون اشمیان میدم که دامبی ژاک(پاک)ژاکه.
مینروا:ا وا دامبل دو باید ازمایش بدی.من این جوری تو خونه رات نمدم.
دامبل:اژان(الان)نه .حالشو نژارم.
مینی:چرا خوبم داری.
دامبل:نهههههههههههههههههههههههه.
این قسمت به خاطر حمله وحشتناکی که به دامبی جون شد حذف شده .
***************یک ساعت بعد آزمایشگاه**********
دامبی با سر وکله ی شکسته ولب ولوچه ی خونی در گوشه ای از اتاق مشغول گریه کردن بود.
دامبل به هری اشاره کردوگفت:تو.تو بوژی که منو اژ راه به در کرژی .حالا هم اینجا نششتم .تا آژمایش بژم.نتیجهشم معلومه.اون همه آبرو یی که داشتم به باژ فنا رفت.
هری:حالا مشکلی نیشت .این همه وژد بلدی چیژی بلد نیشتی که آژمایش نشون نده.
دامبل:نه شه (که) نژارم.خونو که نمیشه عوژ (عوض)کرد.
هری :پش هیچ غلطی نمیتونی بکنی؟میخوای من خونمو باهات عوژکونم.
دامبل:بدبخت تو که نشف بدنت جنشه.باژ من اژتو بیترم.
هری:راش میگیا!!!!!!!!!!!
در همین لحظه آرتیکوس وارد میشه ومیگه:پاپا .می خوای من نجاتت بدم.
دامبی:تو اژ کجا میدونی ؟
ارتیکوس:یه بار با هری مشغول کار دیدمت.
دامبی:تقشیر من نبودا همش بابب رفیق نابابه.
ارتی:حالا فرقی هم نمی کنه.شما باید خودتون رو بیهوش کنین.
ادامه دارد................

صدای جیغ بنفشی از توی حموم خونه ی لوپین میاد
هری که تو آلم نشه گی داشت به ولدمورت که تازه سر منقل اومده بود بفرما میزد یه دفعه از جا میپره
به ولدی میگه:میبینی داداش نمی شارن آدم تو حال خوش باشه ها
بعد داد میزنه:آبژی (آبجی)گرنژر بپر ببین شی بو شدا (صدا) داد شیگر (جیگر)
بعد روشو به ولدی میکنه میگه:تو بکش داداش حالشو ببر دیگه جنش به این خوفی گیرد نماید ها
______________________________

دم در حموم هرمیون با خودش میگه آخه کی بود از تو حموم داد زد
شاد درست نباشه من برم تو حموم بزار این دامبل رو صدا کنم اون بهتر میدونه چیکار کنه

بعد داد میزنه:عمو آلبووووووووووووووووووس بیا

دامبل هم در عرض 3 سوت دم در حموم حاضر میشه از هرمیون میپرسه

چیشد عموجون سوکس (سوسک) دیدی
هرمیون با خودش میگه این دامبل از کی تا حالا اینجوری شده نکنه این هری رو بدبختش کرده باشه

دامبل میگه نه بابا من که به هری کاری نداشتم خودش منو اورده تو این خط ها حالا اگه به منیروا چیزی نگی یه جایزه ی خوب پیش من داری

بعد میپرسه :حالا چیکار داشتی صدا کردی
هرمیون میگه یه نفر از این تو داد زد

دامبل هم بدون اینکه منتظر حرف دیگه ای بشه چوب دستی رو در میاره با یه ضربه درو باز میکنه وارد حموم میشه

که یهو میبینه برادر حمید وسط حموم واساده یه نفر با کله ی اسمت شده یه لنگ به خودش بسته جلوی برادر حمید نشته روی یه صندلی برادر هم میخواد ریش طرف رو اسمت کنه
دامبل میگه : این دیگه کیه حمید
که یه دفه همون مرده میگه:آلبوس دیگه من رو نمیشناسی مرلینم دیگه
دامبل یه نگاه به دوربین بعد میگه
پس چرا اینطوری شدی
مرلین میگه : این برادر حمید داره کله ی من رو اسمت میکنه میگه مد شده
دامبل تا میخواد جواب بده از پایین صدا میکنن:ناهار حاظره

دامبل هم جواب رو بی خیال میشه به سرعت میره سر میز
لیموس میگه:هری بدو غذا سرد میشه ها

هری هم جواب میده :الن میام داداش تاژه ژوغالش گرم شده

بعد دامبل با یه عملیات انتحاری میپره وسط اتاق که باز هری میگه

آلبوش یه دقه بیا این ولدی می خواد یه چیژی در باره ی هوژوكش بگه
.....

برادر حميد:به به به!جناب مرلين خوش نور!ميبينم كه عنايت فرموده و تبارك اليه شده و نور بيشتري ميتابانيد!(جايش را شما دانيد)السلام و بركات عليه آن!!به به به!
و يه نگاه هوسناك و ناز به مرلين مي اندازه كه مرلين هم يه ابرو كج ميكنه و راهشو ميگيره كه بره كه يهو گليدي ميپرسه وسط ايندو!
-ابرو تو كج نكن برام......دارك حاجي خان يارمه!نيا اين همه اشوه برام......دارك حاجي خان يارمه
و بعد شروع به خوندن يه شعر خواننده معروف ميرتل گريان كرد.يه عده دخترهاي قد و نيم قد و بيريخت و خوشكل كه با مدل موي جديد گليدي بسيار حال كرده بودن شروع كردن به جيق زدن و منتظر تنفس مصنوعي بعد از تمام شدن شعر شدن.در همين حال چند تا زن:
-آها ... آها!آها ... آها!!آقايون دست...
آقايون:چشم.....حالا برعكس خانوما دست...
چند نفر جيق بنفش كشيدن و محيط بنفشي شد و چند نفر كارشون به خاطر بمب شيميايي بعضي ها به سنت مانگو كشيده شد و با كمال تعجب ملت متوجه غيبت مرلين به اتفاق برادر اسلامي ما نشده بودن!!!

××كمي آنطرفتر××
آرتيكوس و هرميون و پانسي و داركو و آنيتا و رون و نينا و مونتاگ و.... دور هم جمع شده بودن داشتن شعر يه چيز(!) دارم مستطيله رو ميخوندن!

××كمي از كمي آنطرفتر××
هري يه پك از زهرماري(چيزي كه ليلي بهش ميگه!)ميكشه و دود ميشه هوا.دودش توي هوا به شكل فنجان و مار و... در مياد.
هري يه آه ميكشه و ميگه:آه...آخ ولدي كه الهي به ژوز خوش نشيني...ما رو قييوني كردي باب....شد(صد)تا هوژوكش دژ كردي اژ خودت...من تو ژو وكشم...وژي باشه بژاي بعد....حايا(حالا)حال نداژم..
جيني با صورت گريان و پر از غم كه با نگاهي پر از عشق ميپره وسط حرف هري و ميگه:هري...هري...تو رو خدا...من با تو هم... خودم نجاتت ميدم...هري...هوي..با تو هم هري...هوي...بيداري يا خوابي؟ديگه به حرف من گوش نميدي؟
هري:ها!!شي؟شرا...شرا گوش ميدم!خدا شورو از آسمون برام آورده...فقط يه ذره خوابم مياد ژون تو...خوررررر...پفففففف....خوررررر...پففف
و بعد به خواب عميقي فرو رفت....

××خيلي دورتر،در آشپزخانه××
مينروا و تانكس و چند تا زن ديگه نشسته بودند و سيب زميني پوست ميكندن و صحبتهاي آداسي رو شروع كرده بودن:
-آره خواهر اين آلبوس كه خداي شوهره...از وقتيكه كه رئيس سازمان ملل شده ها...هر روز يه جواهر برام مياره كه فقط اندازه الماسش اندازه خونمونه!
-واااااااااااا!مينروا جون!پس چطوري تميزش ميكني آخه؟
-با نبوغ پسرم!آرتيكوس!!مياد يه عملياتي فاضلابي روي جواهره اجرا ميكنه كه رنگ سبز جواهرم از رنگ قبليش سبزتر ميشه!!
-كاشكي منم هم يه شوهر و پسر مثل تو داشتيم...اين ريموس كه خاك بر سرش بكنم هنوز نتونسته با دسترسي به مديريت يه سياره بخره!منظورم اين سياره هاي بيكلاس منظومه شمسي نيست ها!نه خارج ميخوام ولي همش ميگه پول ندارم...اااا واااا!خورشت اژدهام روي گاز سر رفت.نميدونيد كه چقدر خوشمزه شده!اگه بخوريد انگشتانتونم با پنجه اژدهاهه ميخوريد...
كه ناگهان....

گیلیدی که بعد از اون عملیات انتحاریداشت یه حالی به بدنش میداد ناگهان صدای جیغ انیتا رو میشنوه
در اثر برخور ای اصوات با گوش گیلیدی یه حالتی شبیه به کپ کردن به اون دست میده(البته درستش یه پله اون ور تر از کپ کردنه)
گیلیدی که بعد از برخورد امواج صوتی دچار قلب گرفتگی لحظه ای شده بود
روی یکی از صندلی های آشپرز خونه میشینه
آنیتا که این وضع گیلیدی رو دیدیه بود دست از جیغ کشیدن برداشت و خواست یه لیوان آب بده دست گیلیدی که یه دفعه برادر حمید وارد آشپز خونه میشه

برادر حمید:آنیتا بدو برو پیشه ننه منیروا ت کارت داره

آنیتا به سرعت خارج میشه
حالا فقط برادر حمید و گیلیدی توی آشپز خونه بودن

بادر حمید:این چه حرکاتیه که تو انجام میدی

گیلیدی که بعد از اون جیغ حالتی شبیه به افراد ((چت مخ)) رو داشت
گفت نیدونم

برادر حمید هم با یع حرکت انتحاری دیگه یه دونه تیغ ژیلت رو از زیر عمامه ش خارج میکنه یه لبخند ناجوری به گیلیدی میکنه میگه
این حرکات فقط یه نتیجه بیشتر نداره اونم یعنی((اسموت))

گیلیدی که بعد از شنیدن این حرف به تته پته افتاده بود گفت

ج ج ج جون آ آ آ لبوس نکن این ک ک کار و ....آخ

درست وسط این حرف بود که برادر حمید عملیات رو شروع کرد

تازه سمت چپ کله ی گیلیدی رو اسموت کرده بود که در آشپز خونه با شدت واشد
و ولدمورت بعد از انجام یه عملیات انتحاری دیگه وارد آشپز خون شد
(والا ما که نفهمیدیم اینا اومدن خاله بازی یا رزمایش)

ولدی یه نگاهی به کله ی نیمه اسموت گیلیدی میکنه به برادر میگه
با این بد بخت چیکار داری اگه راست میگی بیا من رو اسمت کن

لحظه ای بعدولدی از این حرف خودش پشیمان میشه چون برادر حمید
کله ی نیمه اسمت گیلیدی رو بیخیال میشه میره سراق ریش ولدی

یه از حدود دو دقیقه که ریش ولدی هم به صورت ((خفن اندر خفی)) اسمت شده بود

صدای هری پاتر از تو اتاق میاد که:
داداش حمید داره شیکار میکنی بیا شر شفره شام شرد شد ها

برادر حمید که شام رو فراموش کرده بود فوری از آشپز خونه خارج میشه
ولدی وگیلیدی هم که از اساتید چتر بازی با مانع بودن به قیافه ای نیمه اسمت به طرف سفره ی شام هجوم میبرن

که ناگهان وسط راه به مرلین برخورد میکنن که تازه از توالت اومده بود بیرون و میخواست بره سر شام....