معجون در حال آماده‌سازی است

اگر دقت داشته باشد سنت ایران ، نیز دارای همچنین شخصیت هایی بوده است!
به عنوان مثال ، شاه نامه ، رستم ، اسفندیار روئین تن و... که همگی یک اسطوره بوده اند نیز وجود داشتند که بیشتر به حماسه ی ارباب حلقه ها شباهت دارد.
ولی باید به این نکته توجه کرد که ما پذیرفته ایم کتاب های جادوگری و تخیلی را فقط مختص غرب بدانیم.
اینکه کتاب های زیبایی مثل " گنج قلعه متروکه " که یک کتاب رمان ایراانی و عالی است را نمی خوانیم و به دیگر کتاب های غربی و تخیلی گراییده می شویم ، نویسندگان ایرانی را بر این می دارد تا از این موضوع دست بکشند....

هر جا يه فرهنگ داره.مردم هم در هر دوره يه تيپ كتاب رو دوست دارن.ما در گذشته كتاب هاي خوبه داشتيم الان هم داريم ولي در سبك ديگر.

خلی سادست: تقاضا نیست. سودی نداره.

اون کتاب ها هم اگه به زبانی غیر از انگلیسی می بود مسلما اینقدر نمی تونست پخش بشه.

خوب در این مورد من باید بگم که ماخودمون رو دست کم گرفتیم، بزارید براتون یه مثال بزنم شای د ربطی نداشته باشه ولی چندان هم بی ربط نیست!!
همه این یکی رو قبول داریم که دو سه هزارسال قبل ایران وروم قدرت های دنیا بودن ؛این یکی رو الان داشته باشید ؛
الان کدوم یک ازشما فیلمی در مورد ایران باستان سراغ دارین؟ یا دیدین؟نه اگر دیدین به ما هم بگین
درحالی که چیزی که فراونه فیلم در مورد روم باستان وحتی یونان (مثل تروی وگلادیاتورویا ژولیوس سزار و.......)یا بعضی کشورها که در گذشته چیزی
نبودن و دارن برای خودشون تاریخ سازی میکنن مثل همین انگلیس و امریکا و ...... که در گذشته هیچ چیز نبودن ولی الان دارن فیلمهایی میسازن که
اصلا ربطی به گذشته اونا نداره چون اصلا تاریخ درست و حسابی ندارن ولی ما با این همه تاریخ کی فیلمی در مورد مثلا زمان هخامنشیان یا ساسانیان
درست کردیم؟حالا انتظار دارین هری پاتروارباب حلقه ها هم داشته باشیم؟
این اولین بار من بود که نظر میدم امیدوارم منظورم رو به درستی بیان کرده باشم

به نظر من هم محدوديت هاي ديني و هم عقب ماندگي فكري مردم ما باعث شده كه ما نتونيم كتاب هايي موفق در دنيا بنويسيم . مي دونم بعضيا ميان ايراد مي كنن كه ما عرضه ي اين كار هارو داريم و ...
در واقع اصلا اين طور نيست . در مملكتي كه مترجم براي ترجمه ي بعضي چيز ها به بدبختي بيفته و مجبور بشه كه اون هارو عوض كنه چنين امكاني وجود نداره . بعضياي ديگه ميگن كه ما شاهنامه نوشتيم و گلستان و بوستان و از اين حرف ها ...
به اين ها هم ميگم آيا اين هارو نويسنده هاي ما الان نوشتن ؟ شما كم كه مياريد مي افتيد به تعريف شاهنامه . شاهنامه رو فردوسي .... سال پيش نوشته و كسي نبوده بياد سانسورش كنه و بهش مجوز نده . نكته ي بعدي اينه كه مردم ما انسان هايين كه باور ندارن كتاب هاي فانتزي مي تونه جالب باشه . اونايي كه اخبار سايت رو مي خونن مي بينن همين مادره كه مي خواد هري پاترو از كتابخونه ي ايالتشون حذف كنه حتي اين داستان رو نخونده ولي با بعضي عقايد خرافي با اين داستان مخالفه . از اين انسان ها تو كشور ما بيشمارن . همين مادر بزرگ من بهم ميگه : اين هري پاترو رو نخون واقعيت نداره و جادو جنبله ! . براي همچين مملكتي اگه كسي بياد صد برابر هري پاتر رو هم بنويسه كسي اعتنا به كتابش نمي كنه هيچي ، يك قران هم فروش نميكنه ، مردم هم بهش فحش ميدن ، ليس هم مي گيرتش مي برتش زندان ! حالا خودتون بگيد آيا ميشه تو اين مملكتي هري پاتر و ارباب حلقه ها و از اين چيز ها درست كرد ؟
_________________
قانع شين !

من با این نظر که میگن محدودیت های دینی باعث کند شدن ادب ما شده مخالفم. چرا که از نظر من با حذف مسائل حاشیه ای و پرداختن به مسائل اصلی انسانها که بیشتر به جلادادن روح برمی گرده فرهنگی غنی تر و مفهومی تر داریم. کتابی مثل هری پاتر تقریبا توسط تمامی گروه های سنی و فرهنگها قابل درکه. اما اشعار لطیف و دقیق و پر از معنای حافظ و مولانا و سعدی و یا حکایتهای عبید زاکانی و سعدی و نویسنده های دیگه رو هر کسی نمیتونه بفهمه.. اصلا مقایسه آثار پربار و مفید نویسنده های قدیمیتر ایران با کتابهای صرفا سرگرم کننده مثل ارباب حلقه ها و هری پاتر کار درستی نیست.
ارباب حلقه ها، هری پاتر، دارن شان، کتابهای ویکتورهوگو و غیره به همراه زیبایی های خودشون شاید یه سری چیزهایی که در فرهنگ غرب کمه مثل عشق و وفاداری و این چیزا رو آموزش بدن اما هیچ وقت به پای شاهنامه فردوسی نمیرسن!
ابدا کار درستی نیست که فرهنگ و اعتقادات قدرتمند ایرانی رو با آثار کشورهایی مقایسه کنیم که شروع تمدنشون از همین ورود دین و مذهب بوده...

اونقدر کتابهای تخیلی و ساده خوندیم که مغزمون تنبل شده.. چند تامون شاهنامه رو کامل خونده؟ کدوممون حکایات سعدی رو با موشکافی و عبرت آموزی خونده؟؟ چند نفرمون درک میکنه مولوی توی اشعارش دقیقا چی میخواد بگه؟؟


اینکه توی کشور ما در مسائل بی ناموسی حساسیت زیادی به خرج داده میشه به خاطر اینه که اینها بیشتر از اینکه مفید باشن مضرن! ما ایرانی هستیم.. نباید تا این حد خودمونو با فرهنگ غرب قاطی کنیم.. ما ایرانی هایی هستیم که فلسفه وجود انسانها رو توی دینمون داریم.. توی کتاب آسمانیمون در مورد روح ما و ارزش های والای فطریمون و استعدادهای خداییمون صحبت شده و اعتقاداتمون رو به دنیا محدود نکردیم! فردی که اونقدر دیدش باز باشه و این قدر آگاهی داشته باشه خب معلومه که نمیاد یه داستان تخیلی بنویسه.. میره داستان واقعی مینویسه.. میره در مورد عشق به خدا مینویسه.. میره در مورد تاریخ کشور خودش مینویسه.. اونا هم از تاریخچه و تخیل کشور خودشون مینویسن. از کریسمس، از فرشته های ولنتاین، از مرلین های جادوگر، از خوناشامهای شب و ما باید از دیوها بنویسیم و پهلوانانی که به زورشون بیشتر از جادو متکی بودن و از آرش های کمانگیر و غیره و غیره...


بهرحال ما اونقدر استعداد داریم که داستانهایی صد برابر زیباتر از فانتزی های خارجی بنویسیم. میتونیم یک فانتزی بنویسیم که هری پاترو بذاره توی جیب کوچیکش ..

چرا در ایران هری پاتر نداریم،ارباب حلقه ها نداریم،شکسپیر نداریم،هوگو نداریم،گوته نداریم،نداریم و نداریم و نداریم.کمی هم به چیزهایی که داریم فکرکنیم.البته جز این هم ظاهرا کسی فکر نمی کنه!من نمی گم ما مادام بگیم شاهنامه داریم،حافظ داریم،مولانا داریم،چون اصلا حوزه ی کار و اثر اینها با هم متفاوت هست ولی من با خوندن این سوال ، به این مسئله فکر کردم و پرس و جو کردم و به این نتیجه ی کلی و ناقص رسیدم که هر جا روی تخیل و خلاقیت آدم ها نظارت صورت بگیرههیچ ابتکاری باقی نمی مونه.برای مثال همین سانسورهایی که روی ترجمه ی هری پاتر صورت گرفته و ... اینها نشون می ده که ناظران فرهنگی دوست دارند همه ی آثار رو،به نفع خودشون تغییر بدن و مطابق میل وسلیقه ی اون ها دیگران رفتار کنند و به خاطر همین هست نویسندگانی که همیشه کار برجسته و متفاوت ارائه دادند که دستشون بازه و ظاهرا این تفکر نه فقط در مورد کتاب که در موسیقی،در مورد سینما،مطبوعات و خیلی جاهای دیگر هم برقرار است و همین باعث می شه وقتی همه چیز در جای واقعی خودش نباشه هر چه بیشتر مصنوعی می شه و تصنع هم به نحوی به سمت پوچی و سطحی بودن پیش می بره این آثار رو ، و ...
فکر می کنم کاملا واضح باشه که چرا ما هری پاتر نداریم،ارباب حلقه ها نداریم.ما خیلی چیزهای دیگر هم نداریم...

*ولی خب هرچی نداشته باشیم جادوگران رو داریم.خدا جادوگران رو از ما نگیره!!!!

هان رومسای عزیز لطفا عنوان این تاپیکو درست کن! خیلی ضایعه!«........... ؟یا...؟»

جالبه همه ی نظراتتون کپیِ هم شده!
من قبلا گفتم، دوباره هم میگم:
1ـ دینی که به اشتباه به آن ایمان دارن، یعنی دینی که خیلی دستکاری شده توش، نه دین اسلام واقعی.
2ـ خشونت ذاتیِ خلق و خوی آریانی که به تخیل نمیخوره... البته تخیل هم دارن... با مواد مخدره
3ـ عقب ماندگی بیش از حد از لحاظ روحی و فرهنگی که باعث میشه دل خوشی برای نوشتن و خوندن نباشه
4ـ بیحالی! نشسته ن، و یک یویو دستشون گرفتن و بالا پاین میدن، و اصلا توجهی ندارن که فرهنگشون خیلی وقته به فنا رفته، و ذوق و سلیقه پخ پخ!
5ـ غرور بیش از حد. میگن: ما که شاهنامه داریم... این لوس بازیا چیه؟
6ـ بند بالا، احساس میکنن اینجور کتابها لوس بازیه.
7ـ وجود شخصی به نام مرجع و یا مجتهد، یا بهتر بگم، کابوس، عامل عقب ماندگی، و اون مجتهد، از جیبش چی درمیاره؟ تکفیر! بله، توی این دوره زمونه هم تکفیر و تمرد و فتوا هست!
برین گریه کنین!
تنها چیزی که بندهای بالا رو خنثی میکنه، یک حرکت استبدادی از طرف کساییه که استعدادشو دارن، میتونن بنویسن، و عرضه ی اینو دارن جلوی بندهای بالا واستن!

هووووم...این تاپیک موضوع جالبی داره و من خیلی ازش خوشم اومده چون چند وقت پیش با دوستام داشتیم همین بحثو می کردیم...
ببینین مساله اینه که ما چند درصد..چقدر افسانه و قصه های تخیلی و فانتزی قدیمی داریم؟یه نگاهی بندازین می بینین کمه!خیلی کم!انگار که این ملت ایرانی از اول می خواستن یا جدی و علمی بنویسن یا هیچی ننویسن.انگار که افسانه ها و قصه های سرزمینمون رو از دست داده باشیم!انگار که نطفه ی تخیل رو توی ملت ما کور کرده باشن!چند وقت پیش داشتم یه کارتون ژاپنی نگاه می کردم به اسم ناروتو که در مورد چند دسته نینجای مختف و روابط واون ها و یه پیشگوییه قدیمیه.با خودم نشستم فکر کردم توی فرهنگ ما چه چیزی هست که بشه براساس اون یه سریال انیمیشن مناسب برای نوجوانان و جوانان درست کرد؟که کشور های دیگه رو تحت تاثیر خودش قرار بده؟قصه های شاهنامه؟با یه فیلم نامه ی خوب...شاید.قصه های هزار و یک شب؟خیلی قدیمیه.بچه های الآن دیگه اون قدر توی تکنولوژی های جدید غرق شدن که اونا به نظرشون بی رنگ و لعابه.
رفتم سراغ نویسنده های جدید ایرانی.می خواستم از بینشون یه داستان تخیلی نوجوون پسند انتخاب کنم.هیچی پیدا نکردم جز چند تا کتاب کوچولو که ناشرهای معروفی هم نداشتن.الآن شما دارین روی وزارت ارشاد بحث می کنین،اینارو ول کنین.اینقدر تقصیر هارو گردن یکی دیگه نندازین.فرهنگ خودمونو ببینین.اصلا چند درصد مردمش کتاب می خونن که حالا بخوان کتاب تخیلی بخونن؟این نسلی که خودمونم توش هستیم داره یه تکونایی می خوره و می بینه توی دنیا چه خبره.تعداد کتاب های تخیلی رو که طی همین 5سال اخیر چاپ شدن رو با قبلش مقایسه کنین!ببینین چقدر زیاد شده!معلومه که داره یه تحولی ایجاد میشه و اکثر نویسنده های اون کتاب های تخیلی کم تعداد،همه نوجوون و جوون هستن نه یه بزرگسالی که اصلا سبکش همین باشه. از دلایلی که داستان های تخیلی بچه های خودمون چاپ نمی شن یکی اعتماد به نفس پایین خود بچه هاست.که فکر می کنن کاراشون به درد چاپ نمی خوره.یکی دیگه ترس ناشراس.خب می ترسن یه کتاب تخیلی ایرانی چاپ کنن و ضرر کنن.حق هم دارن.بازار ترجمه الآن خیلی داغ شده!داخلی رونق چندانی نداره.خلاصه در یک کلام این که باید از پایه یه تکونی بخوریم و هنر نویسنگی رو بین خودمون جا بندازیم.
هووم..همین!

jack sparro شما که این قدر سرتون می شه چرا خودتون شروع نمی کنید یه کتاب بنویسین و هر چه زودتر چاپش کنید...اصلا اگه براتون سخت که نظر بدین و خیلی براتون این تاپیک پیش پا افتاده است می تونید نظر ندین...
.ببین این که چرا کسی داستاناشو چاپ نمی کنه حتما دلیلی داره که به خودش مربوطه...اما من فکر می کنم دلیل کاملا مشخصی که در همگان مشترکه اینه که کسی توبی ایران (غیر از بحث در دین و اعتقاد و تعصب حرف می زنم چون در مورد اونها کاملا مشخص و بحث شده...)داشتم می گفتم که توی ایران کمتر کسی پیدا می شه که داستان تخیلی بخونه خیلی ها هستن که اصلا از کتاب تخبلی خوششون نمی یاد ..همین هری پاتر ..تو وقتی می ری به یکی می گی که کتاب هری پاتر رو خوندی و دوستش داری بهت چی می گه؟؟؟؟نمی گه این کتاب بچه گانه است و جنبه ی تخیلی بودنش مربوط می شه به بچه ها می شه...؟؟؟؟
در حال حاضر هر کسی که دنبال کتاب رمان می گرده دنبال کتاب های عاشقانه ی ایرانیه....توی کتاب خانه ها بیشتر کتاب هایی که طرفدار دارن کتاب های عاشقانه است...و همیشه این کتاب ها از همه قدیمی تر به نظر می رسن....