پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

132
نفر همین الان آنلاین‌اند 52 نفر در «انجمن»
2 عضو 130 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس
مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
تولد نقش
1396/11/23
آخرین ورود
چهارشنبه 21 تیر 1396 22:21
عضویت
1384/05/16
پست‌ها
791
مینروا و بچه ها از در وارد می شن و مستقیم به سمت پذیرش می رن .
مامور پذیرش : هی ممد نگاه کن ببین چه لباسای ضایعی دارن ! اینا دیگه کین ؟!

ممد فرصت جواب داده پیدا نمی کنه چون مینروا شروع به صحبت می کنه :
- ما دنبال آقای دامبلدور می گردیم . اینجا اتاق گرفتن .
پذیرش : بزارید ببینم تو لیست هست یا نه .(تو دلش : چه فامیل زاقارتی !)
در همون حالی که مامور داره تند تند لیست رو ورق می زنه آرتی رو به مامانش می کنه :
- شاید بتونیم با دادن نشونه های ظاهری بابا بفهمیم اینجاست یا نه .
آنیتا : آره بابام قیافش همیشه تکه !
مینروا : آره تابلو ترین مردیه که دیدم !
بعد رو به پذیرش می کنه :
- می بخشید آقا . نمی خواد بگردید . فقط بگید شما این چند روزه مردی با ریشای غیر عادی ندیدین ؟ به عبارت دیگه یه کپه ریش که ازش یه چیزی آویزون باشه ندیدین ؟!
پذیرش : هووومزج ... چرا دیدم !

مینروا : کو کو ؟
پذیرش : اوناها همونیه که بردنش تو آمبولانس . برید بهش می رسید . مثل اینکه حالش بد شده بود !
آنیتا جیغی می کشه و از حال می ره !
آرتی به دلیل عجله آنیتا رو بغل می کنه (خواهر برادرن !) و با مادرش به سمت آمبولانس می رن .

--- دو دقیقه قبل ، بیرون هتل ---

دو اغفالگر مینروا و بچه ها رو می بینن .
اغفالگر 1 : می گی چی کار کنیم ؟ اگه بفهمن آلبوس با ما بوده کارمون زاره !
اغفالگر 2 : من یه فکری دارم ! دنبالم بیا .
هر دو به سمت راننده آمبولانس می رن .
اغفالگر 2 : آقا چرا نمی ریم بیمارستان ؟
راننده : نه مثل اینکه سر پایی مداواش می کنن . خوشبختانه قرص اکسه تاثیر زیادی نداشته و تاثیرش خیلی خفیف بود . امان از این ملتی که این قرصا رو به خورد جوون(!) مردم می دن !(ستاد مبارزه با مواد مخدر ! - کپی رایت بای اسکی !)
اغفالگر 1 : بیا اینو بزار جیبت بشین بریم بیمارستان . وضعیت اضطراریه !

راننده : این گوشه نداشته بید !

گرومپ !

اغفالگر شماره 1 یه دونه می خوابونه در گوش راننده و همه با هم می شینن تو ماشین .
- واسه من ناز می کنه !!!

آمبولانس حرکت می کنه و به سمت بیمارستان می ره ...

--- در همین لحظه ، داخل هتل ---

صحنه اسلوموشن می شه . مینروا و آرتی و بارش!(آنیتا) از در خارج می شن . مینروا دستشو دراز می کنه تا آمبولانسو بگیره ولی حدودا شونصد متر اونورتر آمبولانس داره می ره در نتیجه دست مینروا بهش نمی رسه و می خوره زمین !

آرتی : نــــــــــــــــه !

آنیتا به هوش میاد و با دیدن آمبولانس که داشت می رفت دوباره جیـــــــغ می کشه و از حال می ره !

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1383/08/04
آخرین ورود
یکشنبه 20 آبان 1403 09:08
عضویت
1384/06/25
پست‌ها
1709
مینروا: ای آلبوس ... مردی که مردی! نباید یه چیزی از خودت توی این خراب شده بزاری؟
آنیت: مامان حالا چیکار کنیم؟ نکنه هیچ وقت نتونیم بریم سفر؟
مینروا: غصه نخور دختر ... آرتی برو زنگ بزن به این وسایل موگولی ( عامیانه ماگلی) ببین ما بخوایم بریم سفر باید چیکار کنیم!
آرتی: باشه مامی
مینروا: آییی پسر مواظب باش در و همسایه نفهمن ما از وسایل موگولی استفاده میکنیما آبرومون میره.
آرتی: مواظبم مامان.
و بدون توجه به دو فردی که با سرعت از کنار پنجره اتاق عبور کردند از اتاق خارج میشه.

همون لحظه در یکی از اتاق های هتل

اغفالگر شماره یک: ای بابا چرا این قرصه بهش نساخت؟ نمیره بیفته رو دستمون؟
دوربین زوم میکنه روی چهره آلبوس که پر از جوش و اینا شده. آلبوس به شدت داره میلرزه و در حال تشنجه از دهنشم کف داره میاد بیرون و حدقه چشمشم کامل سفید شده.
اغفال گر شماره دو: هوم عکس العملاش عادیه فکر کنم خودتو ناراحت نکن هنوز باهاش کار داریم!
دو اغفالگر: غوووووهاهاها

مکان: یکی از هواپیماهای شهر لندن

مینروا: ببخشید خانوم مهماندار گفتید اسم این وسیله که الان سوارشیم چی چی بودش؟
مهماندار
آنیت: اوا مامان ! نه خانوم مهمان نواز چی چی بودی؟ حالا ولش. این مامانم یه ذره شوخ طبعن نگران نباشید.
مهماندار: دکتر میخواین؟
مینروا: دکتر دیگه چیه؟
آرتی در حال بررسی کردن جداره داخلی هواپیماست که میگه:
- باب این موگولا بی سوادن فکر کنم منظورش شفا دهنده هست.
مهماندار روبه یکی از ممد های موجود:
- اینجا چند عدد فرد مشکوک موجود میباشد لطفا چندتا پلیس بفرستید اینجا!
مینروا: ببخشید خانم پلیس چیه؟
مهماندار

در همان اتاق مشکوک

اغفالگر شماره یک: مثل اینکه دیگه نفس نمیکشه!
اغفالگر شماره دو: اوهوم متوجه شدم فکر میکنم مجبوریم زنگ بزنیم بیان ببرنش شاید هنوز یه امیدی باشه.
اغفالگر شماره یک: باشه پس من زنگ میزنم.

چند لحظه بعد
طبقه پایین هتل مینروا و آرتی و آنی آپارات میکنن.
آنیت: ای واییییی ما پایین تر از سن قانونی بودیم آپارات کردیم.
آرتی: اشکال نداره ... مگه ندیدی چی میخواستن با اون وسایل موگولیشون سوراخ سوراخمون کنن.
مینروا: این حرفا رو ول کنین من میخوام آلبوسکمو ببینم!
مینروا به سمت هتل اشاره میکنه و همراه با بچه ها دوان دوان وارد میشه اصلا هم به برانکاردی که روی آن پارچه سفیدی قرار داشت و همراه با دو فرد مشکوک از کنارشون گذشت توجهی نمیکنه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط بلیز زابینی در 1385/10/16 15:22:57
ویرایش شده توسط بلیز زابینی در 1385/10/16 15:40:41
ماگل
تولد نقش
1396/09/23
آخرین ورود
یکشنبه 19 اردیبهشت 1389 19:17
عضویت
1385/10/14
پست‌ها
387
توضیح: من پست سر کادوگران کبیر رو ادامه دادم!
-----------------------------------------------------------------

سه عضو خانواده دامبلدور به سمت اتاق های خودشون میرن که آماده بشن...


-در اتاق مینروا و آلبوس-

مینروا بر روی تخت مشترکش با آلبوس نشسته و عکس آلبوس رو به طرز عشقولانه ای در دست گرفته و زارت زارت(!) داره گریه میکنه!

مینروا: آخه چرا این کارو کردی آلبوس؟...من که دوستت داشتم....ما که زندگی خوبی داشتیم....بچه های خوبی داشتیم!....آخه چرا؟! ...ما که همیشه با هم خوب....

در این لحظه مینروا یاد دعوای پریروزش با آلبوس میفته!

مینروا: همون بهتر که رفتی! ...برو به درک...تو همیشه ذاتت کثیف بود!(ستاد مبارزه با فحش های رکیک!)

در همین لحظه آرتیکوس وارد اتاق مامان مینی! میشه...

آرتی: مامان مینی...من وسایلامو برای سفر آماده کردم. شما حاضرین؟
مینروا: آره پسرم

در این لحظه آنیتا وارد اتاق میشه!

آنیتا: مامان مینی...مسواکمم بیارم؟
مینروا: مگه داریم میریم پیک نیک دختر چشم سفید؟!
آنیتا: آخه داریم میریم هتل!...به هر حال اونجا باید بمونیم و تحقیقات به عمل بیاریم!
مینروا: من پول کفن و دفن باباتو ندارم بدم بعد پول هتل تو رو بدم؟!
آرتی: مامان ولی بابا که نمرده!
مینروا: میمیره پسرم میمیره!...نگران نباش...هر چه زودتر میمیره!
آرتی و آنیتا:


و در یک صحنه ی فوق رومانتیک آنیتا و آرتیکوس همدیگه رو در آغوش میگیرن!(دقت کنید که هیچ بی ناموسی ای اتفاق نیفتاده...چون آنیتا و آرتیکوس خواهر برادرن!)


-پنج دقیقه بعد-

مادر و دختر و پسر خانواده ی دامبل آماده شدن و چمدوناشونو بستن...

آنیتا: خب حالا با چی بریم؟!
مینروا: بیا رو سر من سوار شو برو!
آنیتا: مامان شما چرا این شکلی با من رفتار میکنی جدیدا؟
مینروا: به خاطر اینکه تو دختر اون مردی!
آنیتا: خب مگه شما زنش نیستی؟

آرتی خودشو میندازه وسط صحبت خواهر و مادر...

آرتی: به نظر من با چوب جاروی بابا میتونیم بریم!
مینروا: با اون قراضه؟!...بابات نکرد اون چوبشو عوض کنه!...یادمه از وقتی ماه عسل رفتیم تا الان چوبشو عوض نکرد
آنیتا: مامان مگه شما ماه عسلم رفتین؟!


-فلش بک-

آلبوس و مینروا سوار بر جاروی نو آلبوس شدن...ریش های آلبوس هنوز سیاهه و چین و چروک صورت هر دو وجود نداره!

آلبوس: مینی اونجارو میبینی؟...من وقتی ده سالم بود اونجا درس میخوندم!
مینروا: وا مگه تو ده سالگی درس میخوندی؟!
آلبوس: ها؟!...چی؟!...نه منظورم این بود که....یعنی....
مینروا: راتو برو خالی بند!


آلبوس و مینروا با چوب جادو به سمت کنار دریا میرن تا ماه عسلشونو اونجا برگزار کنن!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط اسکاور در 1385/10/16 2:44:33
[url=http://godfathers2.persiangig.com/hammers/Pro
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 5 فروردین 1389 10:45
عضویت
1385/10/14
پست‌ها
32
در همان حال...جلوی خانه آلبوس و خانواده...دو نفر مجهول الحال زیر سایه درختی بزرگ وایسادن بصورتی که صورتهاشون در زیر سایه پنهان شده...

مجهول اول: هومک...به گمونم نقشمون داره درست پیش میره...

مجهول دوم: هه هه(خنده موذیانه)...اصلا فکرشو نمیکردم جون تو.. .

در همین لحظه چند متر اونور تر آرتیکوس دامبلدور که روی جاروی قدیمی پدرش نشسته (نوع چوب جارو: پیکان جوانان ۶۷ دارای ترمز خودکار...این چوب جارو هم اکنون به فروش میرسد...برای کسب اطلاعات بیشتر تماس حاصل فرمایید!) با سرعت بدنبال پستچی بدبخت راه افتاده و داد میزنه:

هوووی...وایسا...یه ذره آروم تر برو...کارت دارم...

پستچی، با صدای حاکی از ترس و وحشت: چیکارم داری...وای نمیسم...اصلا تو کی هستی؟ ؟

- بابا وایسا جون مادرت این جاروهه نمیکشه...قدرت اسب بخارش ضعیفه...

پستچی در یک لحظه فوق دراماتیک بر میگرده و همین که چهره آرتی رو میبینه، به سادگی و معصومیت این جوان همیشه در صحنه پی میبره و سرعتشو کم میکنه...

پستچی: چیه...بوگو بینم...
آرتی که حالا در کنار پستچی پرواز میکنه نفس زنان میگه:...میخواستم...ببینم...شما...اون...نامه رو...جلوی در...خونه ما...انداختی؟

پستچی، متفکرانه: بله...چطور مگه؟

آرتی: از کجا فرستاده بودنش؟

پستچی لحظه ای مکث میکنه و سرش رو به طرف آرتی بر میگردونه تا جواب بده...

(تعویض صحنه...)

زمان: همان موقع

مکان: هتلی که آلبوس و اغفالگران در آن اتاق گرفتند...

دوربین روی دری قرمز و بزرگ زوم کرده...از پشت در صدای موزیک کاملا غرب زده بسیار بلندی شنیده میشه و از سر و صدا معلومه که خیلی شلوغه...

روی در نوشته شده: هتل (از ذکر نام برای صدمین بار معذوریم...این قدر گیر ندید...) برگذار میکند...بی جامه پارتی شماره ۵! با حظور خواننده قلب ها: (ذکر این اسم واقعا شرم آور و خارج از محدوده اس...اصلا حرفشم نزن...)

در قرمز ناگهان باز و به سرعت بسته میشه...دو اغفالگر (که قبلا به آنها اشاره شد...) زیر بغل آلبوس رو گرفتن و دارن کمکش میکن راه بره...

آلبوس نفس زنان: ای وای قلبم...آخه یکی نیست به شما بگه...این کارا از من گذشته...آاای قلبم...چقده شلوغ بود اونتوو...ای وای...مینروا کجایی...اصلا دیگه نمیتونم صبر کنم...من باید برگردم خونه...باید بفهمم سر زن و بچم چی اومده...ای وای...

اغفالگر شماره یک با لحنی مهربان آمیزانه(!) : خیله خب...خیله خب...آروم باش...الان باهم میریم خونتون...ما پودر پرواز داریم...با اولین شومینه میریم خونتون...نگران نباش...بریم بالا وسایلتو جمع کنیم...بیا بریم...

آلبوس: ای واای...باشه...باشه...بجنبید...برییم...

و هر سه به سرعت به سمت آسانسور ها حرکت میکنن...

(تعویض صحنه...خانه آلبوس همان موقع...)

-دینگ دینگ! (برای بووقها: اشاره به صدای زنگ)

مینروا: کیه؟

آرتیکوس: منم مامان...درو باز کن...فهمیدم نامه از کجا بوده...

چند لحظه بعد درون خانه...

مینروا که حالا متوجه شده آلبوس کجاس...با حالتی متفکرانه و در عین حال فوق خشانت بار میگه: هوووم...که اینطور...وقتشه بریم به اون هتل کذایی و ته توی قضیه رو شخم بزنیم...

آنی: منظورتون اینه که ته توشو در بیاریم..

- اهه..اینقد ایراد نگیر دختر مگه نمیبینی من با چه مشکلاتی باید سر و کله بشکونم...

- سر و کله بزنم...

- میزنمتا!!!! عجب...هوووم اینطور که از نامه بابات پیداس یه نفر یه عکسی از من مثل همونیکه از بابات برای ما فرستادن براش فرستاده که نشون بده من مردم...(در دلش: خدا نکنه!)
...یعنی کی میتونه اینکارو کرده باشه...برید آماده شید...داریم میریم هتل باباتون...آلبوس اگه دستم بهت نرسه...

و دو فرد مجهول هنوز خانه آلبوس و خانواده رو زیر نظر دارند.....

...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ویرایش:

ای وای ببخشید...من سرگرم نوشتن بودم...که متوجه نشدم مالدبر قبل از من داستان رو ادامه داده...این پست ادامه پست بلیز هست...ناظر محترم
اگه صلاح دونستن که نمایشنامه مالدبر ادامه پیدا کنه میتونن نمایشنامه منرو پاک کنن

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 23:59:15
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/16 0:00:37
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/16 9:30:55
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/16 9:38:12
من فکر می کنم هرگز نبوده قلب من این گونه گرم و سرخ:
احساس می کنم در بدترین دقایق این شام مرگزای
[b]چندین هزار چشمه خ
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1383/08/04
آخرین ورود
یکشنبه 20 آبان 1403 09:08
عضویت
1384/06/25
پست‌ها
1709
جییییییغ ویییییییف نامه؟ یکی منو بگیره ... جیییییییغ
بلافاصله مینروا بر روی آرتی شیرجه زده و نامه رو از دست آرتی میقاپه ...
مینروا: آنیت اون عینک مامانی رو بده ...
آنیت: مامان عینکتون هفته پیش موقع دعوا با بابایی مثل اینکه شکست. همون مشته بودش ....
مینروا: ای بابا دختر یه عینک جور کن دیگه میخوام ببینم توی نامه چی نوشته. شاید این بابای خرفتتون هنوز زنده باشه.
آنیت و آرتی: اواااا مامان...!
مینروا: آنیت میگم برو یه عینک بیار!
بلافاصله آنیت با سر و صدا به طبقه بالا میره و در راه یه بار هم صدای برخورد وی باز زمین شنیده میشه.

در همون لحظه دوربین میچرخه روی عده ای معلوم الحال که از بیرون خانه خانواده دومبول رو زیر نظر داشتن و ما هم از آشکار کردن هویت آنان معذوریم.

چند لحظه بعد.
خانواده دومبول به جز خود دومبول مشغول خواندن نامه هستند:
متن نامه:
مینروا...؟ مینروا چرا جواب نمیدی؟ اهو اهو اهو زنده ای؟ من شوهر خوبی نبودم .. گذاشتم ازت سوء استفاده کنن بعد بکشنت ... نه من خیلی غمگینم. آخه چرا مردی؟ بخدا بعد پارتی برمیگشتم ... حالا اگر زنده ای جوابمو بده از ناراحتی در بیام.

دوستدار همیشگی تو پشمک


سکوت سنگینی در فضای خانه حکم فرما میشه و سپس:
- مینروا: نه یکی آلبوس منو چیز خورش کرده. دوباره شوهر مظلوم منو به راه های خلاف کشوندن. دارن ازش سوء استفاده میکنن.
آرتی: مامان ... بابایی قویه میتونه از خودش مواظبت کنه.
مینروا: البوس من انقدر ... انقدر سادست که ... (بغضش میترکه)
آنیت: مامان بهتر نیست از این پستچیه بپرسیم که این نامه رو از کجا آورده؟
مینروا: هوم؟ ... خوب گفتیا چرا دخترم میشه.

مینروا میپره کنار پنجره و بیرون رو نگاه میکنه. بلافاصله صحنه اسلوموشن میشه مامور پستچی داره در هوا پرواز میکنه.
مینروا: آرتی بپر تا ماموره دور نشده بگیرش بیارش اینجا باید از زیر زیبونش حرف بکشیم.
آرتی: چشم مامانی!
و به سمت انباری میدوه و در یک چشم به هم زدن با یک عدد جارو مربوط به بچگی های البوس به دونبال فرد پستچی از خانه خارج میشه.
مینروا: آنیت دخترم ... برو از آشپزخونه یکم وسایل بیار شاید مجبور بشیم دست به اعمال زور بزنیم ... میدونی که من برای آلبوسکم هر کاری میکنم

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط بلیز زابینی در 1385/10/15 16:01:28
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 5 فروردین 1389 10:45
عضویت
1385/10/14
پست‌ها
32
پشت در خانه...شخصی با ردایی بلند و قهوه ای از سرما به شدت در حال لرزشه...و روی رداش به رنگ سفید نوشته: پستچی ویژه اداره پست سریع السیر FedExius ! (میان برنامه ارزشی و تبلیغاتی اسپانسر: آیا شما هنوز از جغدهایتان استفاده میکنید؟ دیگر زمان آنست که به دنیای سریع قرن ۲۱ بپیوندید...کارکنان ورزیده و خاک صحنه خورده ما، بسته پستی شما را در کمتر از ۱۲ ساعت به هر کجای دنیا خواهند رساند! پست سریع السیر FedExius! )

پستچی پس از در زدن های متمادی منصرف میشه...

پستچی: هووهووی...سرده...نه...اینا خونه نیستن...مجبورم بسته رو بندازم برم...

بسته رو از لای در رد میکنه و سوار جاروی فوق پیشرفتش میشه و به سرعت در دوردستهای افق ابدیت ناپدید میشه...و صدای باد زمستانی فضا رو پر میکنه...روی بسته پستی نوشته شده: از طرف آلبوس دامبلدور، اتاق ۳۶۵ هتل (نام هتل و اسم شهر بدلیل مسائل فوق امنیتی سانسور گردید...لطفا اسرار نکنید...)

(صحنه عوض میشه...)

زمان: ۸ ساعت قبل

مکان: هتلی در شهری که از ذکر نامش شدیدا خود داری میورزیم. ( هتل دارای برنامه های تفریحی متنوع برای تمام اعضای خانواده میباشد از جمله بی جامه پارتی های شبانه.)

آلبوس دامبلدور در حال گرفتن دوش آب گرم در حمام یکی از اتاقهای هتل است...و در آنسوی اتاق دو جوان اغفالگر که از نام بردنشان معذوریم با صورتهای کاملا شطرنجی شده به خوردن کاپوچینی(!) مشغولند...

اغفالگر شماره یک با صدای بلند: آلبوس...حالا دیدی با ما اومدی بد نشد؟

آلبوس از درون حمام: بله...ولی خانوادم؟ بچه هام؟ اونا چه فکری میکنن؟ حتما تا حالا نگران شدن...

اغفالگر شماره دو : میدونی چیه؟ تو زیادی بهشون اهمیت میدی...واست خوب نیس...میگیری نکته رو؟این دوره زمونه دیگه خانواده دوستی و زناشوری و این حرفا خز شدن...( اطلاعیه مهم انجمن پاسداران زبان پارسی: هموطن گرامی، بیایید دست در دست هم دهیم و زبان دیرینه پارسی را با بکار نبردن کلماتی همچون خز، خفن، ایول، دمت گولی و غیره زنده نگاه داریم... با تشکر از همکاری شما!)

آلبوس: آره ولی...
در همون موقع زنگ در به صدا در میاد...
دینگ دینگ...
اغفالگر شماره یک به سمت در میره و در رو باز میکنه...

چند لحظه بعد...

آلبوس: کی بود؟؟
اغفالگر: امم...یه یارویی بود گفت اینو بدم بتو...یه عکسه...چقد ترسناکه ولی...هه هه...

ده دقیقه بعد...

آلبوس که با یه حوله سفید خودش رو پیچیده روی زمین ولو شده، عکس توی دستشه و زار زار گریه میکنه...

- ای وای...ای هوار...دیدی چی به سر زنم اوردن...ای وای مینروا...ببین همه موهاشو کندن...البته اونکه مویی رو سرش نداشت...ولی اینو ببین کاملا مشخصه که ازش سو استفاده کردن...شکنجش دادن... بعدشم کشتنش...نگا کن چه زخمای عمیقی هم داره...ای واای...مدونستم نباید بیام اینجا....

اغفالگر شماره یک که بالا سر آلبوس داره قدم میزنه میگه: ببین...این...این اصلا ممکنه واقعی نباشه...تو از کجا میدونی؟؟ یکی میخواسته باهات شوخی کنه...

آلبوس : آخه کی؟؟

اغفالگر شماره دو در حالی که از آنسوی اتاق با لیوان آب قند به آلبوس نزدیک میشه میگه: اصلا میدونی چیه...تو که لازم نیست بری اونجا...یه نامه سریع السیر با پست FedExius بفرست (لازم به ذکر است که در اینجا تبلیغات اسپانسر به دلیل کمبود وقت و بودجه حذف گردید.) اگه تا فردا ازشون خبری نشد...یا جواب نامتو ندادن اونوقت...هممم...اونوقت معلوم میشه کار از کار گذشته بوده و تو هیچ کاری نمیتونستی براشون بکنی...

آلبوس لحظه ای به فکر فرو میره...و در حال فکر کردن به حرفای اغفالگر شماره دوه...
اغفالگر یک با لحنی فوق اغفالگرایانه: تازه...من واسه امشب سه تا بلیت خریدم برای همون پارتی که قولشو دادم...

آلبوس یک لحظه دیگه فکر میکنه و بعد روشو بر میگردونه به طرف اغفالگر یک...از نگاهش معلومه که تصمیمشو گرفته...

(تعویض صحنه...)

زمان: ۸ ساعت بعد...
مکان: خانه آلبوس و خانواده...
آرتیکوس که تازه بهوش اومده لنگان لنگان خودشو به کنار در میرسونه، نامه رو بر میداره و با صدای بلند میگه: مامان...یه نامه داریمم.....


من خودم پست مالدبر رو پاک کردم...از نظر من هم اصلا پست خوبی نبود و داستان رو کاملا خراب کرده بود...از این به بعد اینجور پست ها توسط خود من پاک میشن!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 8:46:44
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 10:28:55
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 10:36:37
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 10:37:35
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 10:40:14
ویرایش شده توسط سر کادوگان کبیر در 1385/10/15 10:43:31
ویرایش شده توسط اسکاور در 1385/10/15 22:18:55
من فکر می کنم هرگز نبوده قلب من این گونه گرم و سرخ:
احساس می کنم در بدترین دقایق این شام مرگزای
[b]چندین هزار چشمه خ
ماگل
تولد نقش
1396/09/23
آخرین ورود
یکشنبه 19 اردیبهشت 1389 19:17
عضویت
1385/10/14
پست‌ها
387
آرتی: مامان مامان!...مردی مامان؟!!...چی شده آنیتا؟
آنیتا: وای بابام مرد!...وای مامانم مرد!...وای یتیم شدم!...وای بدبخت شدم!

آنیتا بر روی پاهاش میزنه و صورتشو چنگ میندازه و از صورتش خون سرازیر میشه!
آرتیکوس به سمت آنیتا میاد و اونو میگیره و البته دقت میکنه که با آنیتا تماس نداشته که بی ناموسی پیش نیاد!
آرتی بعد از اینکه آنیتا رو از اون حرکات فوق خشن بازمیداره(فوق دومبولیسم!) به سمت عکسی میره که بر روی زمین افتاده بود و مچاله شده بود.
عکس رو صاف میکنه و شروع میکنه به نگاه کردن!

آرتی: این کیه؟

درون عکس آلبوس دامبلدور به طرز فجیعی ریشاش کنده شده و موهاش از ته زده شده و آثار شکنجه بر روی کله و صورت و بدنش نمایانه و عصاش هم به داخل شیکمش فرو رفته!!!

آرتی: هزار دفعه گفتم عکس های خشن نگاه نکنید!


-پنج دقیقه بعد-

مینروا و آنیتا بر روی تخت دو نفره ی مینروا-آلبوس! خوابیدن و آریتکوس براشون آب قند آورده و داره با قاشق میکنه دو دهنشون!

مینروا: وای...وای...دیدی چی شد؟...آلبوسم نیست...آلبوسم مرد...آلبوسم به رحمت ایزدی پیوست!(با تشکر از ستاد طرفداری از دیالوگ های ادبی!)
آرتی: چیزی نشده که مامان...یه عکس فوق خشن دیدی...شب میخوابی صبح بلند میشی یادت میره!(نکته برای بوق ها!: آرتی هنوز متوجه نشده که اون عکس، عکس جسد آلبوس بوده!)

مینروا در یک لحظه ی فوق انتحاری بلند میشه و یه چک میخوابونه تو گوش آرتیکوس!

آرتی: مگه من چی کار کردم مامان جون؟! (با تشکر از ستاد تربیت درست فرزندان و ستاد برخورد با والدین مخصوصا جوانان!)
مینروا: بابات مرده بعد تو به من میگی بخواب؟!...آخه بدبخت!...تو یتیم شدی...من که میرم پس فردا یه شوهر دیگه میگیرم!
آرتی: یعنی بابا شمارو طلاق داده؟!...پس برای همینه که هنوز برنگشته!


جیـــــــــــــــــــــــــــــغ!


در یک لحظه آنیتا به طرز ارزشی ای قاطی میکنه و به صورت فوق انتحاری پتو رو کنار میزنه و در همون یک لحظه میپره و با لگد میره تو صورت آرتیکوس!!

آرتیکوس همون طور که در هوا داشت چرخ میخورد تا به زمین بیفته شروع میکنه به حرف زدن!

آرتیکوس: مگه من چی کار کردم خواهر عزیز تر از جونم؟! (با تشکر از ستاد سازندگی زندگی سالم برای جوانان و ستاد برخورد مسالمت آمیز جوانان!)

کله ی آرتیکوس به تیزی توالت مینروا(!!) میخوره و بیهوش میشه!...آنیتا و مینروا هم غش میکنن...


صدای زنگ در خونه به صدا در میاد...

دینگ دینگ!
-کسی خونه نیست؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط اسکاور در 1385/10/14 20:09:37
ویرایش شده توسط اسکاور در 1385/10/14 20:57:39
[url=http://godfathers2.persiangig.com/hammers/Pro
ماگل
تولد نقش
1396/11/23
آخرین ورود
چهارشنبه 21 تیر 1396 22:21
عضویت
1384/05/16
پست‌ها
791
- ... و هم اکنون همکارمون خانم فاطی پاتر اخبار سینمایی رو به سمع و نظرتون می رسونن . خانم فاطی پاتر بفرمایید .
- بله از آقای جاسم گرنجر متشکرم . همانطور که اطلاع دارید مسابقات اسکار هالی ویزارد برای سومین بار در حال برگذاریند و فیلمسازان از سراسر جهان اثرات خودشونو برای شرکت در این اسکار می فرستن . در همین راستا امروز شاهد اکران فیلم "توطئه مرگبار" از کارگردان نام آشنای سینمای جادویی ، هدویگ بودیم ...
تق !

مینروا تلویزیونو خاموش می کنه و کنترل رو کنارش روی مبل می زاره .
- اه این آلبوس هم که نیومد . یه روز که باهاش کار داری دیر میاد پیداش نیست .
مینروا بلند می شه و به سمت آشپزخونه می ره . صداش برخورد پاشنه کفشش به زمین شنیده می شه .
صدای جیغ آنیتا از بالای پله ها : مامان بابا نیومد ؟
- نه هنوز .
مینروا به مسیرش ادامه می ده . به جلوی پله ها که می رسه ...
پیتکو پیتکو !(صدایی شبیه یورتمه اسب !)
مگی پاش پیچ می خوره و میفته زمین .
آنیتا در حالی که مثل همون حیوون نجیبی که دو خط بالاتر ذکر شده از پله ها پایین میاد می گه :
- مامان می خوای من خودم ببرم کفشتو بدم کفاشی ؟
- نه لازم نیست الان بابات میاد .
- چرا خودت درستش نمی کنی ؟ ... مگه با طلسم نمی شه درستش کرد ؟
- اگه بابات اون روز برا تنبیه آرتیکوس کتاب "طلسم های پرکابرد" گیلدی رو از پنجره به طرفش ننداخته بود الان می تونستم طلسمو توی اون کتاب پیدا کنم ! ... اصلا ملاحظه نمی کنه ... ببین چقدر دیر کرد .
- می گم مامان خب چرا با وجود اینکه کفشت خرابه بازم اونو پات می کنی ؟ ... خب درش بیار دیگه !
- مادر جان کف زمین کثیفه ... می خوای رو کثافت راه برم ؟
- مامان من همین دیروز شستم اینجاها رو !
- خب کثیف می شه دخترم ... یه روز وقت کمی نیست .

در باز می شه .
- سلام مامی ... سلام همشیره
مگی : تا الان کجا بودی ؟ ... ما تو این خونه یه مرد نباید داشته باشیم ؟
آرتیکوس : با بچه ها رفته بودیم هاگزمید مسابقه جاروسازی هاگزمید با آفتابه سازی دیاگون بود ... نمی دونید چه بازی ای بود که !
آرتیکوس ام پی تری پلیر گوش کنان و حرکت کله زنان! به سمت اتاقش در طبقه بالا می ره .

تق تق تق
مگی : کیه ؟
- یه مجهول !
- چی کار داری ؟
- دامبلدور مرده ... اینم عکسش .
عکسی از زیر در میاد تو اتاق .
...
...
...
گرومپ !
- ا مامان چی شد چرا غش کردی ؟ ... این چیه دستت ؟
...
...
...
گرومپ !
صدای آرتیکوس از طبقه بالا میاد :
- مامان این صدای چیه ؟ ... مامان ؟ ... مامان ؟
صدای قدمهای آرتی توی راه پله شنیده می شه که با عجله برداشته می شن ...................

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1396/10/10
آخرین ورود
شنبه 19 مهر 1399 22:11
عضویت
1385/07/03
پست‌ها
2608
اناکین به من گفته بود خارج رول ننویس ولی 3 تا نکته هست که نمیشه نگم.sorry
نکته ها:
1-مالدبرعزیز تا اونجائی که من میدونم اینجا مرگخواران و محفلیها(اگه دلشون بخواد)میتونن پست بزنن در واقع این پستها در راستای ماموریتهای مرگخواران قرار میگیره پس من ادامه پست بلیز را مینویسم.
2-دوستان میدونم جو نوشته ها به سمت طنز رفته و اقتضا میکنه منم طنز بنویسم ولی الان یه جورائی طنز نویسیم نمیاد حسش نیست پس جدی مینویسم.ببخشید.
3-من از انی مونی در پستم استفاده نمیکنم چون طبق طرح قبلی الان با البوس واقعی در دژ مرگ میباشند.
*************************
مرگخواران با سرعت هر چه تمام تر به سوی پله ها حرکت کردند تا خودشان را به محفلیها برسانند و کار را برای همیشه تمام کنند در این میان هر کدام اشتیاقی خاص برای این کار نشان میدادند(همه مشغول دویدن بودند)...
بلیز چشمانش را برق خاصی فرا گرفته بود و معلوم بود که عزمش جزم تر از همیشه میباشد...بلا حالت متدبری به خود گرفته بود و برای هر واقعه ای اماده بود...رودولف خشونت در چشمانش موج میزد به نظر میرسید نعوذابالله خود ارباب هم نمیتونه جلودارش باشه...انتونی هم که معلوم الحال بود...
...ارباب نگاهی به مرگخوارانش در حین دویدن کرد و دید که انسجامی ناگسستنی در وجود هر کدام از انها موج میزند انها الان مصداق لارز یکی برای همه و همه برای یکی بودند...برایش سخت بود که این خبر ناخوشایند را به انها بدهد ولی چاره ای نبود حقیقت همیشه تلخ بوده و هست....ارباب در جلوی بلیز که در واقع جلودار مرگخواران بود و با سرعت بیشتری از انها به سمت پله ها میدوید ظاهر شد و گفت:...با همتونم همونجائی که هستید بایستید...
همه بدون کم و کاست متوقف شدند همه در یک سوال مشترک بودند اونم اینکه:چرا ارباب نمیزاره ما بریم بالا و حساب اونا رو برسیم؟!!...ولی اونا هیچ وقت به خودشون اجازه نمیدانند که در مورد دستورات ارباب چون و چرا بکنند...از طرفی ارباب خودش همیشه به موقع و کامل دلایل کارهایش را البته اگر لازم بود برای انها توضیح میداد...ارباب لب گشود:بچه ها اونا الان جائی که انتظارشو دارید نیستند....مرگخوارها با تعجب ارباب را مینگرند...
ارباب:اونا غیب شدند و به خانه البوس برگشته اند...اهی از نهاد مرگخواران بلند میشود...
ارباب:درسته که اونا تونستند فرار کنند ولی شما تلاش خودتون را کردید و از اون مهمتر شجاعانه قصد جنگیدن داشتید نه بزدلانه قصد فرار کردن(کاری که محفلیها کردند)...من به شما افتخار میکنم و مطمئنم یه روز به ارزویتان خواهید رسید و در زیر رکاب خودم محفلیان را به خاک و خون خواهید کشید....
مرگخواران در ابتدا روحیه شان را باختند ولی با صحبتهای ارباب دوباره به وضعیت ارمانی خود برگشتند و منتظر بقیه صحبتهای ارباب بودند...ارباب ادامه میدهد:و اما یک خبر خوب هم براتون ادارم...
گوشهای مرگخواران تیز میشود...._باید بدونید که انها فقط توانستند بزدلانه از یک روی سکه رودرروئی با ما بگریزند ولی هنوز روی مهمتر سکه در انتظارشان است...مثل اینکه شماها فراموش کردید بدل البوس در خانه البوس میباشد...قضیه جالب شده انها در اینجا از دست ما گریختند ولی به جائی پناه بردند که کمین ما در انتظار انهاست...با وجود بدل/ انها روی امنیت و ارامش را حتی در خانه خود البوس هم نخواهند دید...بدل البوس در اونجا به دستور من سعی میکند بین انها تفرقه ایجاد کند و طبق نقشه های من پیش برود ما موفق خواهیم شد درسته؟.....
مرگخواران با اتحاد قوا و فریادی که بر تن زمین رعشه مینداخت یکصدا در جواب ارباب غریدند:VICTORY OR DEATH....

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آنتونین دالاهوف در 1385/7/20 1:23:05
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
چهارشنبه 27 دی 1385 23:14
عضویت
1385/05/31
پست‌ها
319
مرگخوارا: گو گوم گوم!(صدای پا)
دامبلدور: بچه ها ساکت.
بلا: در اتاق باز نمیشه!
ولدمورت: برو کنار بی عرضه!
ولدمورت حدود دو ساعت با 129394859 عدد جادو امتحان میکند ولی در باز نمیشود.
ولدمورت: آهان! یادم رفته بود! آلاهومورا!
بلیز: آ! در باز شد.
ولدمورت: دامبلدور من از همین الان میگم که خودتو تسلیم کنی...
ناگهان در بهم میخورد.
زن مشنگ: ایییش! مرتیکه بی چشم و رو.
ولدمورت: ا! مثل اینکه اشتب اومدیم.
مالدبر: ارباب من اتاق اونا رو پیدا کردم. این در در واقع با یک نوع جاودوی سه فرموله که...
ولدمورت مالدبر را از جلوی در کنار میزند:
برو بابا این مرگخوار فینگیلی داره پا جا پا من میذاره. آلاهومورا!
در باز نمیشود.
ولدمورت: کابارو. آلباتارو
(بعد دو ساعت)
بلاتریکس: مثل اینکه دامبل بازم ازون جادوهاش استفاده کرده
ولدمورت: ای جووونی یادت بخیر. اگه الان مث اون وقتا جوون بودم میکشتمت بلا! حیف. بهتره از کله ی بلیز استفاده کنیم!
مالدبر: نه بابا همونطور که من گفتم بهتره از وردای ساده که فرمولای شارپشون از نود و دو کاراکتر...
اسنیپ: نه بابا مثل اینکه باز این مالدبر قات زده. بهتره از همون کله ی بلیز استفاده کنیم.
ولدمورت: اوکی. 1،2،3!
در: ترق.
بلیز: آخخخخخ.
ادامه دارد...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
I Was Runinig lose

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.