پرسی ویزلی
از تو میپرسند !!
ماگل
- تولد نقش
- 1383/11/19
- آخرین ورود
- پنجشنبه 30 بهمن 1404 04:03
- عضویت
- 1384/05/18
- پستها
- 3736
دو ساعت بعد
لرد سیاه ، با ابهت تمام ، به نرده های انتهایی کشتی تکیه داده و به غروب خورشید نگاه میکنه و تنها چیزی که میبینه ، صندوقچه قدیمی پر از سکه و طلای ارزشمند هست که انتظارش رو میکشه و تنها چیزی که در نظرش بی ارزش مینماید ، پایین و پایین تر رفتن خورشید عظیم است ... چیزی که باعث میشود ، ساعاتی در رسیدن به گنج نابش عقب بیفتد .
فریادی لرد رو از جا میپرونه و رشته عریض افکارش رو پاره میکنه : هووووووووووی !
رگه های سر لرد که حتی تاره مویی بی ارزش برای احاطه کردن آن ها در اطرافشان وجود نداره با تغییر رنگ ناگهانی ، ماهر ترین نمایشگر میزان عصبانیت لرد سیاه هستند : ای مرض ... ای کوفت ... ای درد بی درمون ... ای چیزه مرلین ! اه اه ... اونو از روی سرت بردار بوقی ، چرا تو همه جات بوی پیاز گندیده میده آخه ؟
کوییرل که اشک در چشمانش حلقه زده ، با صدای گرفته ای رو به لرد سیاه : خوب چیکار کنم ارباب ، نمیره دیگه بوش . یه مدت روی عرشه کار کردم تا شاید هوای تازه بوشو از بین ببره ، الانم که یه هفتس توی زغال خونه کار میکنه بلکه هوای گرم بتونه این کارو بکنه !
لرد سیاه که تنها چیزی که براش ارزش داره ، گنجینه با ارزشش هست که حاضر نیست لحظه ای رو برای فکر نکردن به اون به هدر بده ، در نتیجه با خشانتی که در صداش نهفته هست سوال میکنه : چی باعث شده که خلوت اربابت ، ثروتمند ترین جادوگر زمین رو به هم بزنی ؟
کوییرل با لبخند مضحکی پاسخ داد :
زغال تموم شده ، سرعت کشتی رفته رفته در حال کاهشه ! چیکار کنم من ارباب ؟
لرد : هوووووووم ؟ تموم شده ؟ سرعت کم شده ؟ رسیدن به گنج سخت شده ؟ ... سرعت نباید کم بشه ، من باید زودتر به گنجیه آبا و اجدادیم ( ! ) برسم ؛ منتظر چی هستی احمق پس من این همه نیرو برای چی چپوندم تو این کشتی که ان قریبه که به گل بشینه ، ازشون استفاده کن دیگه ، زغال های طبیعی !
لرد سیاه ، با ابهت تمام ، به نرده های انتهایی کشتی تکیه داده و به غروب خورشید نگاه میکنه و تنها چیزی که میبینه ، صندوقچه قدیمی پر از سکه و طلای ارزشمند هست که انتظارش رو میکشه و تنها چیزی که در نظرش بی ارزش مینماید ، پایین و پایین تر رفتن خورشید عظیم است ... چیزی که باعث میشود ، ساعاتی در رسیدن به گنج نابش عقب بیفتد .
فریادی لرد رو از جا میپرونه و رشته عریض افکارش رو پاره میکنه : هووووووووووی !
رگه های سر لرد که حتی تاره مویی بی ارزش برای احاطه کردن آن ها در اطرافشان وجود نداره با تغییر رنگ ناگهانی ، ماهر ترین نمایشگر میزان عصبانیت لرد سیاه هستند : ای مرض ... ای کوفت ... ای درد بی درمون ... ای چیزه مرلین ! اه اه ... اونو از روی سرت بردار بوقی ، چرا تو همه جات بوی پیاز گندیده میده آخه ؟
کوییرل که اشک در چشمانش حلقه زده ، با صدای گرفته ای رو به لرد سیاه : خوب چیکار کنم ارباب ، نمیره دیگه بوش . یه مدت روی عرشه کار کردم تا شاید هوای تازه بوشو از بین ببره ، الانم که یه هفتس توی زغال خونه کار میکنه بلکه هوای گرم بتونه این کارو بکنه !
لرد سیاه که تنها چیزی که براش ارزش داره ، گنجینه با ارزشش هست که حاضر نیست لحظه ای رو برای فکر نکردن به اون به هدر بده ، در نتیجه با خشانتی که در صداش نهفته هست سوال میکنه : چی باعث شده که خلوت اربابت ، ثروتمند ترین جادوگر زمین رو به هم بزنی ؟
کوییرل با لبخند مضحکی پاسخ داد :
زغال تموم شده ، سرعت کشتی رفته رفته در حال کاهشه ! چیکار کنم من ارباب ؟ لرد : هوووووووم ؟ تموم شده ؟ سرعت کم شده ؟ رسیدن به گنج سخت شده ؟ ... سرعت نباید کم بشه ، من باید زودتر به گنجیه آبا و اجدادیم ( ! ) برسم ؛ منتظر چی هستی احمق پس من این همه نیرو برای چی چپوندم تو این کشتی که ان قریبه که به گل بشینه ، ازشون استفاده کن دیگه ، زغال های طبیعی !
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرسی ویزلی در 1386/9/22 20:18:05
چای هست اگر مینوشی ... من هستم اگر دوست داری


به
و سپس به
و پس از آن به
تغيير شكل داد و رو به مرگخواران گفت :
) 

قابلی نداشت !


:root2:

