مهمان‌خانه پاتیل درزدار

باشد که الف دال پیروز باشد !

تق تق تق !!
رونا به سمت در رفت و در رو باز کرد !
_بله ؟!
_ ام .. سلام خانوم روینکلا .. حالتون خوبه ؟! ..
_ بله ؟!
می خواستم بگم که .. چند تا آدم نا حسابی صبح پایین بودن و .. داشتن یه چیزایی راجع به الف دال و محفل می گفتند .. نمی خواستم فضولی کنم .. اما خب حرف های جالبی بود که نمی شد نشنیده گرفتشون ..
همه اعضاء الف دال جلوی در جمع شده بودن و حیرت زده به تام نگاه می کردن ..
_ جون بکن تام , چی شده ؟!!؟؟
_ خب .. از ما نشنیده بگیرید ها .. خوب نیست بفهمن حکم جاسوس پیدا کردم .. می دونین که من اصلا ..
_ تام !!!!!
گودریک با خشم به او نکاه می کرد
_ راستش یکی از اوباشای جاسوسشون مثل اینکه راپرت داده .. می دونن اینجایین .. داشتن برنامه ریزی می کردن که یهو غافل گیرتون کنن و ..
_ بچه ها دست به کار شین!
_ گرابلی به هوش میای یا ..
_ کسی منو صدا کرد ؟! فکر کنم اسممو شنیدم ..
_ به گروه های 5 نفره تقسیم شین ! زود !!!
_رونا اونجوری نگاه نکن ! خودت سرگروه یکی از گرو ها میشی
دیدالوس برو اون شنل های سپر مدافع رو بیار .. به همه باید یکی برسه !
هرجور وردی که بلدینو رو هم اجرا کنین و هرطور که می تونین دفعش کنین !
این دفعه دیگه باید شکستشون بدیم !!!
صدای هورا ها در جنب و جوش اتاق خاموش شد .
رون به سمت گودریک می رفت ..
_من یه نقشه دارم !
_ برو بچه وقت نداریم
شانه هایش را بالا انداخت و گفت :
_ فقط فکر کردم اگه بهشون رو دست بزنیم و .. ما اونا رو غافلگیر کنیم موفق تریم ..!
نگاه گودریک با نگاه گرابلی تلاقی کرد , گودریک لحظه ای مکث کرد و :
_خود خودشه .. همین کار و می کنیم !!

باشد که الف دال پیروز باشد .

گودریک وقت استراحت داد تا همه استراحت کنند......

همه بعد از شنیدن صدای گودریک که دستور بریک داد مثل ... وا رفتند !

دیدا زیر بغل هستیا را گرفت و او را به سمت کاناپه هدایت کرد . روونا در حالی که با دستمال جیبی اش عرق هایش را خشک می کرد به گودریک که به چشمان بسته ی گرابلی زل زده بود نزدیک شد .

- بینم گودریک ، از کی تا حالا نفرین نابخشودنی انجام میدی ؟ الف دال و جادوی سیاه ؟

- این چیزا به تو نیومده بچه ؛ من اینجا دستور میدم که چیکار کنیم . افتاد ؟

-ها ؟ آهان ! باش .

روونا به تخت گرابلی نزدیک شد و صورتش را فیس تو فیس او قرار داد . لب های رئیس کبود شده بود ! فک تازه جا افتاده ی گرابلی مانند آتشی بر دل روونا نشست و

قطرات اشک بر روی صورت گرابلی سقوط می کرد . اشکها با چشم های گرابلی تلاقی کرد و بر روی گونه اش جاری شد .
الف دالیان که باری دیگر برای تمرین از جا خاسته بودند ، آن منظره را تماشا می کردند

گودریک برخاست و افراد را به طرف خود خواند .
- خب . امیدوارم که این استراحت کوتاه تاثیر بسزایی در روحیتون گذاشته بشه .

- حالا می خوایم همین نفرین مرگ رو روی همدیگه اجرا کنیم . البته از سپر مدافع استفاده می کنیم.

در این لحظه هم همه ای در بین الف دالیان در گرفت .

- خب این یه ریسک بزرگه . اگه یه نفر سپرشو یه لحظه از دست بده که فاتحش خوندس !

- خب درسته . من خیلی وقت بود که می خواستم یه تغییراتی تو الف دال انجام بدم و یکم گرد و خاک ها رو بگیرم . دنبال یه فرصت می گشتم که حالا پیدا کردم . الف دال جای حرفه ای هاس . تنها عاملی که باعث شده گرابلی اینجوری بشه و از اون جوخه ای های جوجه و مرگخوارا شکست بخوریم ، بی عرضه بودن بعضی از شماست . ( و دستش را به سمت روونا که تازه به جمع پیوسته بود دراز کرد ) .

ملت الف دال : اِ ... راس میگی ؟
گودریک :

چند لحظه بعد گودریک طناب پیچ شده روی تخت کنار گرابلی بیهوش دراز کشیده بود !

ملت الف دال روونا رو که هنوز مات و مبهوط مونده بود به علت تجربه و ریش سفیدی ( ! ) و همچنین کسی که هنگام انتخابات برای معاونت تنها کسی بود که بجز گودریک گریفیندور درخواست داده بود ، به عنوان مدرسشون انتخاب کردن

- بچه هاولی من در اون حد نیستم که ...
دیدا : دیگه حرفی توش نیس . هیس . منم بت کمک می کنم .

-باش ! خب بچه ها ، من مثه گودریک نیستم که همش دستور بدم و بگم خودتونو بکشید .

چوب جادویش را تکان مختصری داد و تکه های وسایل اتاق که شکل تخت به خود گرفته بودند ، ازهم جدا شده و به آدمک هایی تبدیل شدند که تمام بدنشان از آینه تشکیل شده بود .

-خب بچه ها . همونجور که می بینید این آدمکا از آیینه تشکیل شدند . معنیش اینه که هر چی نفرین به سمتشون بزنید منعکس می کنند . تنها راهی که شما می تونید اونا رو نابود کنید اینه که در شغاعی از اون قرار بگیرید که نتونید خودتونو توشون ببینید . دیدا ...

- ممنونم . آره . البته این روش خطر های خاص خودشو داره و ممکنه نفرینی که میفرستید ، برگرده و به خودتون بخوره . اما شما رو آماده ی مقابله با هر طلسمی می کنه که از هر طرف میتونه به طرف شما حمله ور بشه . خب . بیاین شروع کنیم .

همه شروع به فرستادن وردها و طلسم های مختلف به جهات مختلف تر شدند . در این لحظه گودریک که از حرص چشمانش پر از اشک شده بود ، از طریق ارتباط مغزی با گرابلی در حال صحبت بود .

در ذهن گودریک

دل میرود ز دستم صاحب دلان پلنک را
ویلی بیا روونا بیچاره کرده مارا
!
با ذخیره شدن این پیام در اینباکس مغز گرابلی ، رئیس شروع به انجام واکنش های مقاومتی می کنه که باعث می شه که فرشته مرگو شکست بده و یک قدم دیگه به بهوش اومدن نزدیک بشه .

تق تق تق ... ! ( افکت برخورد مشت لاغر تام ، مهمانخانه دار ، به در ! ) .

ادامه دهید ...

فردا صبح!

با صدای زنگ ساعت گودریک الف دالی ها مثل همیشه از جا پریدند و به حالت خبر دار ایستادند.همه به جز دیدالوس.

گودریک اندکی نگاه های معنی داری به دیدالوس انداخت ولی دیدالوس اصلا حواسش نبود.و اینجوری بود:

گودریک که بسیار عصبانی بود سر دیدالوس فریاد زد: دِ بیدار شو دیگه خواب آلود.میخوای دعوت نامه بفرستم؟

دیدالوس که انگار برق گرفته بودش از جا پرید و در حالت خبردار ایستاد.

گودریک گفت:خب ما باید تمرین کنیم...تمرین های سخت...خب از کجا شروع کنیم؟

گودریک اندکی فکر کرد و گفت:خب فهمیدم...همه حالت شنا بگیرن ببینم...همه سریع 200 تا شنا برن...همین الان.

الف دالی ها:

بعد از بیست دقیقه تمام الف دالی ها به شدت شنا رفته بودند و الان خیلی خسته شده بودند.همه دستانشان درد می کرد ولی...

گودریک گفت:پیشرفت خوبی بود...خب حلال بلند شین می خواهیم 200 تا دیگه شنا بریم.

الف االی ها آنقدر خواهش و تمانا کردند تا گودریک حرفش را پس گرفت و دستور داد همه ورد آواداکداورا را روی آدمک های چوبی تمرین کنند.

-باید سعی کنین که بدون گفتن کلامی ورد آواداکداورا رو بگین.

دیدالوس که چوبدستی اش را به سمت زمین بی وقفه می چرخاند گفت:یعنی باید ورد آواداکداورا...اوخ نه!

با گفتن کلمه ی آواداکداورا این ورد از چوبدستی دیدا خارج شد و پس از کمانه با زمین به یکی از آدمک ها خود و آن را ترکوند!

گودریک گفت:حواست باشه.اگر خورده بود به من میدونی چی شده بود؟

دیدالوس اندکی فکر کرد و گفت:مثل آدمکه؟

گودریک:

بعد از ساعتی_تمام الف دالی ها ورد را آموختند!

گودریک وقت استراحت داد تا همه استراحت کنند......

ادامه دهید

باشد که الف و دال پیروز باشد .
گودریک کلید را داخل قفل کرد و به آرامی آن را چرخاند . قفل با صدایی باز شد .گودریک در را باز کرد و وارد اتاق شد . همه جا تاریک بود و چشم چشم را نمی دید .

دورکاس چوب دستیش را در آورد و آن ر ا روشن کرد . دیگران نیز این کار را کردند و پشت گودریک وارد اتاق شدند . همه با تعجب به اطرافشان نگاه می کردند .اتاق آنقدر بزرگ بود که حتی اگر صد نفر هم بودند به راحتی در آن جا می شدند .

در گوشه و کنار اتاق وسایلی به چشم می خورد که برای هیچ کس آشنا نبود و هیچ کس دلیل آن را نمی دانست .گودریک تختی پیدا کرد و گرابلی بی هوش را روی آن قرار داد و شروع به صحبت کرد .

- خوب دوستان اینجا جمع شید .

همه ی ارتشی ها به سمتش رفتند و دور او جمع شدند . انگار هیچ کس خبر نداشت که چه اتفاقی قرار است به وقوع بپیوندد .

- خوب تعجبی نیست . ما همه می دونیم که برای مبارزه با جوخه ای ها و مرگ خواران اونقدر اماده نبودیم که پیروز بشیم و یا آسیب چندانی نبینیم .
دیدیم که گرابلی عزیز چطور برای نجات دادن جون شما از خود گذشتگی کرد و مورد اثابت افسون ها قرار گرفت .

این ها فقط بخاطر بی تجربه گی و آماده نبودن شما برای مقابله با آن ها .
من شما رو اینجا آوردم که با کمک دورکاس آموزش های لازم رو برای دفاع از خود و در بعضی مواد حمله به شما بدهم . وسایلی که اطرافتون هست از قبل آماده شده . این وسایل برای آموزش دفاع در برابر جادوی سیاه استفاده می شه که فردا شما رو با اونها آشنا می کنم .

ما برای حدودا یک هفته اینجا می مونیم تا شما ها آماده بشید . توی این مدت هم حال گرابلی خوب می شه و ما با توانایی هایی که بدست آوردیم می تونیم جوخه ای ها و حتی مرگ خواران رو هم شکست بدیم .

می دونم که الان همتون خسته اید و من رو هم ببخشید که توی این وضعیت وقت خوابتون رو می گیرم . اما گفتن این حرف ها لازم بود . امیدوارم همتون درکم کنید .

خوب فکر می کنم دیگه وقته خوابه .

کودریک چوب دستیش را در آورد و به آن حرکتی داد . تمام وسایل خوبه جمع می شدند و به هم می چسبیدند و حالت تخت به خود می گرفتند . حدودا بیست تخت آماده شد و همه به رختخواب رفتند تا فردا را با امادگی آغاز کنند ...

**ماموريت الف دال**

سوژه ي جديد


باشد كه الف دال پيروز باشد!!


در سياهي شبانگاهي لندن ، در حالي كه خيابان شامل باريكه نوري از دو چراغ بود ، صداي پاقي بلندي شنيده شد و بلافاصله پس از صدا پيكر مرد قدبلندي پديدار شد كه زن بيهوشي را در بغل گرفته بود .

چند لحظه بعد صداي پاق هاي بيشتري شنيده شد و درست پشت سر آن مرد عده ي زيادي پديد گشتند .
يك نفر از آنها كه ريش بسيار بلندي هم داشت به سمت مرد قدبلند آمد و گفت :

- حالا چه كار كنيم گودريك ؟! بايد كجا بريم .

- مرد درحالي كه به زني كه در آغوشش بيهوش بود نگاه مي كرد پاسخ داد :

- مي ريم به پاتيل درزدار .


نيم ساعت بعد

گودريك به همراه ارتش دامبلدور و گرابلي بيهوش در آغوش وارد پاتيل درزدار شدند .
گودريك نگاهي به اطراف كرد و سپس به سمت پذيرش رفت و رو به مردي كه پشت ميز ايستاده بود گفت :

- ما كم و كسري داريم .

مرد برگشت و از ميان كليد اتاق ها هتل ، كليدي را كه از همه بزرگتر بود برداشت و به گودريك داد و سپس گفت :

- طبقه ي آخر ، انتهاي راهرو .

الف داليون :

دوركاس به سمت گودريك آمد و گفت :

- قضيه چيه؟! چرا يه اتاق گرفتي ؟!! ما اين همه آدميم ، تو فقط يه اتاق گرفتي؟

گودريك با وجود غمي كه از بيهوشي گرابلي در دل داشت لبخندي زد و گفت :

- اين يه اتاق ساده نيست ،بيا بريم خودت مي فهمي .

------------------------
الف دالي ها پس از شكست از جوخه اي ها و مرگ خواران در كافه ي سه دسته جارو (براي اطلاع بيشتر از داستان به اين تاپيك مراجعه كنيد)به سمت لندن فرار كردند .
گرابلي و گودريك كه فكر يه همچين روزي را مي كردند از قبل خبر داشتند كه پاتيل درزدار يه سري وسايل آموزشهاي حرفه اي آورده ، اونجا رو رزرو كرده بودند .
بنابراين پس از بيهوشي گرابلي ،گودريك الف دالي ها رو براي تمرين مبارزه و دوئل به اينجا آورد .

ادامه ي داستان باشما ...

ويرايش : شعار يادتون نره.
ويرايش دو: سعي كنيد داستان رو حول آموزشهاي سخت نظامي كه گودريك به الف دالي ها ميده بگردونيد.

ويرايش سه : ارسال پست براي عموم آزاد است

در اثر كشتي يك غول بيايوني با هيولاي هشت پا و هشت چشم گوگولي ناز خودمون(ygrin:) زمين لرزه با هوار درجه ريشتر بر پهناي لندن ايجاد مي شه و درست در طرف ديگر زمين كه ژاپن بود يك تسونامي گوگولي مياد كه در اثر اون يك نفر دارفاني را گودباي مي كنه*. در مسافرخونه ي درزدار هم حال و هواي شبيه به بودن در يك همزن برقي برقرار مي شه و تلپ تلپ از بالا چوب و خاك و مسافران در حالي كه همديگر رو در آغوش گرفتن پايين مي ريزن و سبب شطرنجي شدن تصوير مي شن
: يوهااا..تالاپ تولوپ شپلخت!
: شپلخت ..زووورت پوف ديش!
: آفرين آري بزن..مشت دوم هزار!
هراز گاهي در هاله اي از مه و گرد و غباري كه دور ددوتا غول رو فرا گرفته بود كله و سر و دست و بوق يكي ميامد بيرون و به سرعت دوباره به مه برمي گشت(فضاسازي دعواهاي تام و جري مانند)
اديب تشويق كنان در ژرفاي فكر فرو رفته بود و به اين فكر مي كرد كه از چه چيزي بر ضد غولها ميشه استفاده كرد.
توي ذهن اديب: ..چه طلسمي روي غول ها اثر داشت؟...شامپو ضد شوره؟...صابون عروس؟..كرم دور چشم ببك؟..طلسم دور چشم؟..طلسم ملتهبه؟...هن طلسم ملتهبه ي چشم..خب حالا وردش چي بود
در اين لحظه تكه اي ديگه از سقف مي شكنه و مرد موفرفري با يك ساحره كه توصيفاتش در اين موال نمي گنجد تلپي ميوفته زمين و بار ديگر صفحه شطرنجي مي شه! پيرزن و پيرمرد حاضر در صحنه هم از ضعف شديد در عضلات قادر به تكان خوردن نبودند و زير دست و پاي آراگوك و گراپ در دست تيليت بودند
ثانيه ها و دقيقه ها و ساعت ها مي گذشت و گراپ و آراگوك مشغول نبرد بوند و گهگاهي هم صداي "قلوه قلوه!" از هركدامشان برمي خواست.
در همين هنگامه ناگهان گروهي از جادوگرا و ساحره ها كه در راس آنها پيرمردي با انبوه ريش قرار داشت وارد شدند و مثل كافه نديده ها در صدد تصاحب منطقه براومدند و با يك اردگي گراپ را از سوژه به بيرون پرت كردن
-: برو بچ هر كدوم بريد يك اتاق براي خودتون بگيريد خواستيد ضغري ها و ممدها رو بندازيد برن تو هم خوابگاه بي ناموسي خودشون نخواستيد بذاريد زندگيشونو بكنن در جوار افراد باشخصيتي مثل ما
بلافاصله عده اي از خلق نديد بديد به سمت ميزها يورش بردند و با در دست گرفتن آفتابه و انواع اقسام آلات موسيقي مشغول انجام حركاتي موزون نظير بندري و برك و تكنو و ...زدند.عده اي ديگر هم از نديد بديدها به خوابگاه ها حمله ور شدند و صداي فريادهاي (اهم اهم چيزه همون) از ساحره و جادورگ برخواست
اديب هم به حالت مشغول نظاره خلق نديد بديدي بود كه به مهمانخانه جديدش حمله ور شده بودند. آراگوك هم خسته از نبرد طاقت فرسا به حالت yeyebrow: صحنه رو مي ديد!
اديب: هوي آري ما بايد يه كاري بكنيم از دست مزاحما خلاص بشيم
آري: آهاآها :

مرد که موهای بور فرفری داشت جلوی پیشخوان وا میسته و با صدای نازکی میگه : اومدم یک ساحره برای خودم جفت و جور کنم ... چشاش طلایی باشه ... موهاش بلند و سیاه ... چشم های درشت و لب های قلوه ای

آراگوگ : بیا راهنماییت کنم!!
و همچنان با لبخند شیطانی مرد مذکور رو به طبقه بالا هدایت میکنه ...!

طبقه بالا
آراگوگ یک در چوبی رو که روش نوشته بود :
"خوابگاه دختران بیوه"
راهنمایی میکنه و میگه : بفرمایین!
در باز میشه ... سکوتی خوف انگیز بر فضا مستولی بود.
ــ جییییغ!
ــ یوها ها ها!
ــ هووااااا!
ــ جییییغ!
ــ عر عر!
مرد یکی میزنه پس گردن آراگوگ که بر اثر همین ضربه یکی از چشماش میفه !
ــ مردک بی معنی منو آوردی یک ساحره پیدا کنم یا آوردی کلبه وحشت؟!؟
آراگوگ هم یک گاز از آئورت یارو میگیره و میگه : برو بابا! انگار ساحره آب نبات قندیه! همینی که هست!
و مرد رو هل میده تو!

در لابی !!
ادیب نشسته و داره مگسا رو شکنجه میده!
مگس ماده یا صدای زیر که به خودش متعلق بود : قولوه قولوه !
از اون طرف هم مگس نر هی " جناق جناق" میکرد!

در همین زمان در لابی با شدت باز میشه و غول بی شاخ و دمی در آستانه در ظاهر میشه!
غول یک راست میره جلو و به ادیب میگه :
ــ من گراپ هستم! تو با این کارت زد بهم کار و کاسبی من! تو نباید این کار رو کرد!
ادیب هم در همین لحظه از عصابنیت دستاش رو مشت میکنه که باعث میشه دو مگس دار فانی رو وداع کنن

گراپ چماغش رو بالا برد که در همین لحظه آراگوگ دوان دوان از بالای پله ها طی یک عمل ژانگوری میپره رو گراپ و چون هر دو تا تقریباً هم قد بودن شروع میکنن به کشتی گرفتن!

تام صاحب مهمانخانه ي پپاتيل درزدار يه روز ديگه رو شروع كرده بود و حاضر و اماده بود كه بره و پشت پيشخوان بشينه و به كار فوق مشكله پراندن مگسهاي بلاگرفته باشه. از موقعي كه خوابگاه مختلط بي ناموسي وزرات شروع به كار كرده بود و انواع اقسام فاطي ها و ممدها را پذيرفته بود كارو كاسبي تام در حد كلنگ شده بود و به شدت سطحش اومده بود پايين. تام همچنان به پيرزن و پيرمردي كه روي يكي از ميزها نشسته بودند نگاه مي كرد و مطمئن بود تنها دليلي كه اونها به اينجا اومدن اينه كه توانايي شون ديگه از حد مونتاگ*()هم پايين تر اومده و خوابگاه آسلامي گراپ اونا رو نمي پذيره!
تام دوتا مگس رو با طلسم كار كرد و گرفت دستش (يكي اين دست يكي اون دست!)
مگس ماده با زير صدايي از تام: من ديگه نمي تونم اينجا بمونم ..من از دست تو خسته شدم ..مي خوام برم با ممد مگسه ازدواج كنم ...داد منو از اين مرد بستان مستر تام!
مگس نر با بم صدايي از تام: برو ..مگه من از تو خوشم مياد مي رم تو تا فاطي مگسي براي خودم مي گيرم ...تو ديگه بدرد نمي خوري..با هم تفاهم نداريم
در همين حال بود كه ناگهان يك مرد قد بلند آبي پوش همراه يك غول بي شاخ و دم و هشت پا هشت چشم وارد مي شن و به سبب حضور پربركت اون هيولا مقداري از در و چهارچوب در هم به داخل مياد!
- بفرماييد در خدمتم..اتاق مي خوايد؟...چند نفره باشه خوبه ؟..ده نفره مناسبه؟
- نه بوقي ما اومديم اينجا رو از تو تحويل بگيريم در حد بز زنگوله پا هم نمي فهمي ... با مگسا بازي مي كني؟....قراره يك هيئت از قزوين بيان اينجارو تحويل بگيرن و خلاصه حالي ببرن ..تو هم پاشو جمع كن رو از اينجا اخراجي!
هيولا: نه بدرد مي خوره!ههه

لحظاتي بعد مهمانخانه رنگ و بوي ديگه اي گرفت و هر گوشه از اون تصاويري از يكي از فاطي هاي منتخب به چشم مي خورد . تابلوي سردر مهمانخانه هم عوض شد بود و روش نوشته شده بود
"" مهمانخانه ي درزدار...پذيراي مهمانان با خانمان و مسافران """
&& صغري بخريد---> تام را اشانتيون ببريد&&
برنامه هاي مهمانخانه هرروز با حضور جمعي از بزرگان
شب ها برنامه ي بندري با حضور آلبوس دامبلدور!
اولين مسافر با صداي زوورت جلوي در ظاهر شد و به سمت پيشخوان كه مرد آبي پوش پشت آن ايستاده بود رفت
....

---------------
* به پست لودو توي خوابگاه مختلط وزرات خونه مراجعه كنيد

پست دوم محفل ققنوس.ماموريت شماره ي 3

در يك كوچه ي بن بست گربه اي به دنبال ته مانده هاي غذا در سطل ها آشغال مي گشت كه ناگهان با صداي پاق كوتاهي يك دختر جوان درست در كنار سطلهاي آشغال ظاهر شد و باعث شد كه گربه وحشت زده به هوا بپرد.بلافاصله چند مرد و زن ديگر هم به دختر جوان ملحق شدند.گربه كه به شدت از اين حضورهاي ناگهاني ترسيده بود پا به فرار گذاشت.
آنها بدون هيچ صحبتي حركت كردند. طولي نكشيد وارد محلي شدند كه گويا مسافرخانه اي بود كه شايد همان پاتيل درزدار بود . به طرف پيشخوان مسافرخانه حركت كردند اما خبري از هيچ موجود زنده اي نبود. جادوگر قد بلندي كه رداي آبي به تن داشت و در كنار دخترك ايستاده بود گفت:
-:‌پس تام كجاست؟ نكنه مرگخوارها گرفتنش؟
-: فكر نمي كنم احتمالا يه جايي همين طرفها خوابيده..يا ..شايدم يه جاي بيهوش افتاده!!
-:ويولت ما الان بايد اينجا چه كار كنيم؟ دامبلدور دقيقا گفت كه توي پاتيل درزدار چه خبره؟
اين حرفها را مردي كه رداي كهنه و مندرسي به تن داشت به دختر جوان گفت. دخترك مكثي كرد و گفت:
-: دامبلدور هيچي نگفت ..فقط در مورد يه پيشگويي و يه جادوگر سياه صحبت كرد..و گفت اينجا مي تونيم جلوشونو بگيريم ...
زن جواني كه آخر از همه ايستاده بود گفت:
-: اما چه طوري ؟!... اون پيشگويي چي بود ويولت؟
ويولت گفت:نقل قول:*
-:ولي ما چه جوري بايد اونو اينجا پيدا كنيم ؟!
-: نمي دونم ...اما..
در اين لحظه نوري سبز رنگ راه پله را روشن كرد ..نوري كه وجودش عجيب بود ..شايد اين نور به خاطر ظهور كنت براكوئر بود..آيا آنها دير كرده بودند؟
مردي كه رداي آبي داشت به همراه ويولت و مرد ديگري كه رداي مندرس به تن داشت به سرعت به سمت راه پله دويدند. بلافاصله ديگران هم به دنبال آنها حركت كردند. صداي پاي آنها در راه پله مي پيچيد. در بالاي پله ها در انتهاي راهرو اتاقي قرار داشت كه درش نيمه باز بود و انوار سبز از آن جا خارج مي شدند. اعضاي گروه بدون هيچ مكثي به سمت اتاق دويدند در حالي كه خودشان را براي نبرد آماده مي كردند.
در داخل اتاق هياكل سياه پوشي در كنار يك قدح پايه بلند كه مايه اي جوشان درون آن بود حلقه زده بودند و در حالي كه چوبهايشان درخشان و نوراني شده بود وردهايي را به صورت شعر مي خواندند.
با ورود "هفت محفلي"،چهار مرگخواري كه در كنار قدح بودند دست از خواندن ورد كشيدند و بلافاصله پرتوهايي را به سمت هفت محفلي فرستادند. دو تا از پرتو ها به سرعت از كنار مرد با رداي مندرس و ويولت گذشتند و باعث شدند كه رداي هردوي آنها به هوا خيزد. دو ورد ديگر به ترتيب از كنار مردي با موهاي قرمز و مرد ديگر كه رداي آبي به تن داشت گذشتند. پرتوي كه از كنار مرد قرمز گذشته بود آنچنان قدرتمند بود كه او را به زمين كوبيد. مرد ديگر هم سپر جادويي اي ساخت كه باعث شد ورد منحرف شود اما سپر كمي بعد متلاشي شد. ورد منحرف شده به دختر جواني كه در كنار ساحره اي ايستاده بود خورد و او را بيهوش كرد. در اين هنگام محفلي هاي ديگر نيز پرتوهاي قدرتمندي به سمت مرگخوارها فرستادند كه تمامي آنها به ديوار برخورد كردند زيرا مرگخوارها زودتر ناپديد شده بودند.
-: ريموس....ادوارد ..آنيتا ..طلسم به اون برخورد كرد..
-: چيزي نشده ..فلامل ..فقط بيهوش شده ..
-: سارا ..جريان چي بود ..طلسمهاي اونها نيروي زيادي رو با خودش داشت .. حتي سپر ادوارد هم دووم نياورد!
ويولت: احتمالا به كنت مربوطه..كنت براكوئر... ريموس اونها داشتند چي كار مي كردند..؟
-: يقينا داشتن كنت رو احضار مي كردن...و اين نيروي اون بود كه به خدمتكاراش داده بود..
-: ريموس ..احضار كردن نيروي زيادي رو مي خواد ..امكان نداره با وسايل معمولي بتونن...اونها نيروي فوق العاده اي رو از اون قدح دريافت مي كردند..
مرد مو قرمز گفت:
اينا مهم نيست ...مهم اينه كه اونا الان كجا رفتن؟
-: نمي تونن با اون قدح مسافت زيادي رو جابه جا بشن ..احتمالا توي دياگون هستن...
--------
* من يه پيشگويي كامل از خودم با توجه به چيزهايي كه گفته شده بود نوشتم...
يك كم طولاني شد ..نه؟!!!!هرچي سعي كردم كوتاهتر نشد...توضيح مي خواست ديگه؟!!!!

همه در پاتیل درزدار ساکت بودند تا ببینند اسنیب چه کسانی رو برای دویل انتخاب میکنه.اسنیپ که این روزها برای مالفوی کلاس خصوصی گذاشته بود و دویل را به او اموزش میداد برای اینکه مالفوی را به رخ بقیه بکشه با قیافه ای مغرور گفت:مالفوی و..اوم... کی اینقدر جسارت داره تا با مالفوی بجنگه؟
مالفوی مغرورانه رفت و روی میز ایستاد .
هری دستش را بالا برد اما اسنیپ که می ترسید مالفوی جلوی او کم بیاره او را نادیده گرفت .
تا اینکه رومیلدا وین با قیافه ی گستاخ همیشگی و صدایی بلند و محکم گفت:من
اسنیپ با حالتی تمسخر امیز گفت:خوب بیا ببینیم چقدر دووم میاری
رومیلدا رفت و جلوی مالفوی ایستاد انها به هم تعظیم کردند.
اسنیپ با چوب دستی اش صدایی در اورد و دویل اغاز شد.
مالفوی نارانتاگرا.پاهای رومیلدا شروع به حرکت کرد.پنسی پارکینسون روده بر شده بود که رومیلدا چوبدستی اش را به طرف پاهای خودش گرفت و گفت:فینیت اینکانتانم و پاهایش به حالت عادی برگشت.
قبل از اینکه رومیلدا بتواند دوباره حواسش را به دویل جمع کند مالفوی فریاد زد:استیوپوفای اما اینبار رومیلدا با حالتی رقص گونه و نمایشی جاخالی دادو اینبار او شروع کرد:دنساگو
دندانهای مالفوی شروع به بزرگ شدن کردند اما اسنیپ سریع دخالت کرد و دندانهای مالفوی را به حالت عادی برگرداند.
رومیلدا دوباره فریاد زد:اکسپلیارموس
چوبه از دست مالفوی خارج شد
رومیلدا:اچیو و چوب دستی به طرف او امد و او ان را گرفت و دوباره چبش را به طرف مالفوی گرفت:پروفیکولوس توتالوس
مالفوی به حالت خبردار ایستاد و سپس روی زمین افتاد.
رومیلدا رو به اسنیپ کرد و گفت:اوم فکر نمیکنم دیگه بتونه ادامه بده بهتون تبریک میگم واقعا عالی درسش دادین
خندهی تمسخر امیز بچه ها اسنیپ را بیش تر عصبی میکرد