جیمز سیریوس پاتر
از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.
ماگل
- تولد نقش
- 1386/07/17
- آخرین ورود
- یکشنبه 7 خرداد 1396 12:37
- عضویت
- 1386/07/13
- پستها
- 1531
فرض كنين بهترين دوست شما يعني صميمي ترين دوستتون تو هاگوارتز براش اتفاقي افتاده و مرده! احساسات و اين جور چيزا و چجورگي مردنش رو تعريف كنيد.
همه چیز برایش تکراری بود ، تمامی این صحنه ها را پیش از آن نیز دیده بود ، در قدح اندیشه ی پدرش ، هنگامیکه پدرش این خاطره را به او و برادرش نشان میداد، آلبوس دامبلدور ، بزرگترین مدیر هاگوارتز و همچنین نزدیک ترین شخص به پدرش را به خاک می سپردند .
در آن تشییع جنازه ، جادوگران بسیاری حضور داشتند و حتی سانتور ها ، مردم دریایی ...
و در این لحظه ، جیمز به سنگ قبر سفیدی که متعلق به آلبوس دامبلدور بود خیره شد.
درست در کنار آن ، تابوت شیشه ای و زیبایی قرار گرفته بود ، تابوتی که بازتاب نور خورشید از آن به طور اعجاب آوری زیبا بود.
جیمز ، دورتر از همه ، با چهره ای بدون حالت ، به تابوت تدی خیره شده بود ، هنوز نمی توانست مرگ او را باور کند ، مرگ برادر ناتنی اش را ، خیلی ناگهانی بود، خیلی...
فلش بک :
تدی با چهره ای بشاش دوباره گفت :
- بس کن ترسو ! د بجنب دیگه ! بیا !
سپس ، درحالیکه ردای جیمز را گرفته بود او را به سمت دریاچه کشید ، به نظر بی خطر می آمد ، دانش آموزان زیادی برای آب تنی در درون دریاچه بودند.
- اما تدی...
- تو که اینقدر ترسو نبودی !
تدی با گفتن این جمله شروع به در آوردن ردایش کرد.
جیمز با نگرانی دوباره به دریاچه نگاه کرد ، او شنا را دوست داشت ، اما آنروز احساس عجیبی داشت، شاید بهتر بود از خیر آب تنی می گذشتند ، جیمز دوباره دهانش را باز کرد تا بهانه ای بتراشد :
- تدی ، من...
در همین لحظه ، چندین اتفاق پشت سر هم افتاد ، ناگهان ، صدای جیغی تدی و جیمز را به خود آورد .
تدی برگشت ، در آخرین لحظه دخترکی سال اولی را دیدند که جیغ می کشید و سپس شاخک هایی که مشخصا متعلق به ماهی مرکب دریاچه بود.
دانش آموزان شروع به جیغ و فریاد کردند ، هیچ کس به شاخک هایی که دخترک را لحظه به لحظه بیشتر در آب فرو می برد توجهی نداشت .
جیمز محو تماشا شده بود ، اکثر دانش آموزان از آب بیرون آمده بودند و مانند جیمز خیره به دریاچه نگاه می کردند ، با صدای فریاد کوتاهی جیمز به خود آمد ، دانش آموزان به شخصی اشاره می کردند که به سمت دریاچه می دوید.
- نه ! نه ! نه تدی ! نه !
جیمز به دنبال او دوید اما دیر رسید ، تدی خود را به درون دریاچه انداخت و سعی کرد خود را به دخترک برساند ، اما لحظه ای بعد ماهی مرکب او را با خود به اعماق دریاچه برده بود.
- تدی ! تدی برگرد !
تدی توجهی نکرد ، نفس عمیقی کشید و به زیر آب رفت .
برای چند دقیقه سکوت همه جا را فرا گرفته بود ، نفس جیمز در سینه اش حبس شده بود ، هیچکس چیزی نمی گفت و لحظه ای بعد :
- اونجارو !
جیمز برگشت و به نقطه ای از دریاچه که آلبوس سورس به آن اشاره می کرد چشم دوخت ، دخترک ، با بی حالی و در حالیکه از سرما می لرزید چهار دست و پا از آب بیرون آمد ، دوستانش دورش را گرفته بودند.
جیمز با نگرانی دوباره به دریاچه نگاه کرد ، چشمانش در جستجوی تدی همه ی دریاچه را زیر نظر داشت .
- اون لوپینه !
جیمز تدی را دید ، زانو هایش سست شد ، برای لحظه ای قلبش از حرکت ایستاد ، تدی روی آب بود و شاخک های ماهی مرکب درست زیر پیکر او دیده می شدند.
لحظه ای بعد ، آب آبی و زلال دریاچه به رنگ سرخ خون در آمد .
تدی مرده بود...
جیمز ، با به یاد آوردن این خاطره ی ناخوشایند چشمانش را بست.
به همین راحتی تدی را از دست داده بود ، به اطراف نگاه کرد ، دخترک سال اولی که تدی او را نجات داده بود با رنگی پریده به تابوت او خیره شده بود.
جیمز جلو رفت ، چشمش به چشمان بسته ی تدی افتاد ، به یاد بازی ها... شوخی ها ... و روزهایی افتاد که با او سپری کرده بود...
گرمای خاصی را بر روی صورتش احساس کرد ، دیگر نمی توانست جلوی فرو ریختن اشکهایش را بگیرد...
همه چیز برایش تکراری بود ، تمامی این صحنه ها را پیش از آن نیز دیده بود ، در قدح اندیشه ی پدرش ، هنگامیکه پدرش این خاطره را به او و برادرش نشان میداد، آلبوس دامبلدور ، بزرگترین مدیر هاگوارتز و همچنین نزدیک ترین شخص به پدرش را به خاک می سپردند .
در آن تشییع جنازه ، جادوگران بسیاری حضور داشتند و حتی سانتور ها ، مردم دریایی ...
و در این لحظه ، جیمز به سنگ قبر سفیدی که متعلق به آلبوس دامبلدور بود خیره شد.
درست در کنار آن ، تابوت شیشه ای و زیبایی قرار گرفته بود ، تابوتی که بازتاب نور خورشید از آن به طور اعجاب آوری زیبا بود.
جیمز ، دورتر از همه ، با چهره ای بدون حالت ، به تابوت تدی خیره شده بود ، هنوز نمی توانست مرگ او را باور کند ، مرگ برادر ناتنی اش را ، خیلی ناگهانی بود، خیلی...
فلش بک :
تدی با چهره ای بشاش دوباره گفت :
- بس کن ترسو ! د بجنب دیگه ! بیا !
سپس ، درحالیکه ردای جیمز را گرفته بود او را به سمت دریاچه کشید ، به نظر بی خطر می آمد ، دانش آموزان زیادی برای آب تنی در درون دریاچه بودند.
- اما تدی...
- تو که اینقدر ترسو نبودی !
تدی با گفتن این جمله شروع به در آوردن ردایش کرد.
جیمز با نگرانی دوباره به دریاچه نگاه کرد ، او شنا را دوست داشت ، اما آنروز احساس عجیبی داشت، شاید بهتر بود از خیر آب تنی می گذشتند ، جیمز دوباره دهانش را باز کرد تا بهانه ای بتراشد :
- تدی ، من...
در همین لحظه ، چندین اتفاق پشت سر هم افتاد ، ناگهان ، صدای جیغی تدی و جیمز را به خود آورد .
تدی برگشت ، در آخرین لحظه دخترکی سال اولی را دیدند که جیغ می کشید و سپس شاخک هایی که مشخصا متعلق به ماهی مرکب دریاچه بود.
دانش آموزان شروع به جیغ و فریاد کردند ، هیچ کس به شاخک هایی که دخترک را لحظه به لحظه بیشتر در آب فرو می برد توجهی نداشت .
جیمز محو تماشا شده بود ، اکثر دانش آموزان از آب بیرون آمده بودند و مانند جیمز خیره به دریاچه نگاه می کردند ، با صدای فریاد کوتاهی جیمز به خود آمد ، دانش آموزان به شخصی اشاره می کردند که به سمت دریاچه می دوید.
- نه ! نه ! نه تدی ! نه !
جیمز به دنبال او دوید اما دیر رسید ، تدی خود را به درون دریاچه انداخت و سعی کرد خود را به دخترک برساند ، اما لحظه ای بعد ماهی مرکب او را با خود به اعماق دریاچه برده بود.
- تدی ! تدی برگرد !
تدی توجهی نکرد ، نفس عمیقی کشید و به زیر آب رفت .
برای چند دقیقه سکوت همه جا را فرا گرفته بود ، نفس جیمز در سینه اش حبس شده بود ، هیچکس چیزی نمی گفت و لحظه ای بعد :
- اونجارو !
جیمز برگشت و به نقطه ای از دریاچه که آلبوس سورس به آن اشاره می کرد چشم دوخت ، دخترک ، با بی حالی و در حالیکه از سرما می لرزید چهار دست و پا از آب بیرون آمد ، دوستانش دورش را گرفته بودند.
جیمز با نگرانی دوباره به دریاچه نگاه کرد ، چشمانش در جستجوی تدی همه ی دریاچه را زیر نظر داشت .
- اون لوپینه !
جیمز تدی را دید ، زانو هایش سست شد ، برای لحظه ای قلبش از حرکت ایستاد ، تدی روی آب بود و شاخک های ماهی مرکب درست زیر پیکر او دیده می شدند.
لحظه ای بعد ، آب آبی و زلال دریاچه به رنگ سرخ خون در آمد .
تدی مرده بود...
جیمز ، با به یاد آوردن این خاطره ی ناخوشایند چشمانش را بست.
به همین راحتی تدی را از دست داده بود ، به اطراف نگاه کرد ، دخترک سال اولی که تدی او را نجات داده بود با رنگی پریده به تابوت او خیره شده بود.
جیمز جلو رفت ، چشمش به چشمان بسته ی تدی افتاد ، به یاد بازی ها... شوخی ها ... و روزهایی افتاد که با او سپری کرده بود...
گرمای خاصی را بر روی صورتش احساس کرد ، دیگر نمی توانست جلوی فرو ریختن اشکهایش را بگیرد...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!

(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
)
) به بقیه نگاه می کردند. پلاکارد بزرگي نیز بر روی میز با مضمون «تحریــــــــــم می کنیــــــــم!» به چشم میخورد...

) وارد شد. نگاه سریعی به دانش آموزان انداخت و جام آتش را بر روی میز اساتید گذاشت. در حالی که همان لبخند ملیح را بر لب داشت با صدای بلندی شروع به صحبت کرد:





چرا نشه؟ آخرین دفه نماینده از هافل...
همه برن کنار! قهرمان هاگوارتس وارد می شود. 