معجون در حال آماده‌سازی است

داشتم یک آهنگ خیلی بی خود رو که اصلا یادم هم نمی اومد که برای کی و کجا بود زمزمه میکردم، همینطور که داشتم با دل خوش زمزمه میکردم و بشگن میزدم، یک هو دیدم یه صدای تقی بلند شد و وقتی به خودم اومدم فهمیدم از کله ی خودم بوده!
- آخ! چرا میزنی مرد حسابی؟
- نه خیــــــــر! تو مثل این که اصلا تصمیم نداری درست بشی! تکلیف های پیشگویيت رو انجام دادی، نشستی داری سوت میزنی؟
- امم... خوب آخه... چیزه، یعنی یه جورایی.. خوب نه!
- ببین پومانا اگر یه کاری کنی پرفسور ویزلی از گروه امتیاز کم کنه، تبدیل به سوسکت میکنم، بعدشم لهت میکنم!
- دنیسی بهت نمیومد اینقده خشن باشی هاااااااااا!!! بابا کلی وقت داریم، کو تا جلسه ی بعدی کلاس؟
- خوب اگه تکلیف هات توی این هفته زیاد بشن، بوقی میخوای چیکار کنی؟
- خدایی راست میگی، من واقعا اصلاح شدم! من پشیمونم از این همه پشت گوش انداختن این تکالیف؛ نه! فکر نکنم قابل جبران باشه، ولم کن من برم خودمو بکشم.
میخواستم یه جوری در برم از خوابگاه بپرم بیرون که دنیس زودتر دستمو خوند و گفت:
- بیشین بینیم بابا. فعلا کلی کار داری. لازم بشه بعدا خودم میکشمت.
بهش چشمک زدم و گفتم:
- چشم! همین العان تکلیف پیش گوییم رو هم انجام میدم.

دنیس نگاه مشکوکی بهم کرد و آروم ازم دور شد.
گویم رو گذاشتم جلوم و همونطور که پرفسور ویزلی گفته بود بهش زل زدم و دستم رو گذاشتم دوطرفش، اما هر کار میکردم نمیتونستم فکرم رو از اون اهنگه بیخود در بیارم!
- ای خدا! چرا اینطوری شدم؟ حالا که عین یه هافلپافی واقعی میخوام تکلیفم رو انجام بدم نمیشه!
یادم افتاد که اصلا نمیدونم درباره ی چی باید پیش گویی کنم. باید حس نیاز به پیشگویی رو کاملا توی خودم بوجود بیارم، مثل حس نیاز به نفس کشیدن... همینطوری رفتم توی فکر ابن که اما میخواد چیکار کنه و شروع کردم به نگاه کردن به گوی! گوی رو مثل قبل نمی دیدم اما یه چیز هایی توش داشتن ظاهر میشدن.
- ایییییییییییی وایییییییییییییییی! دیدی چی شد؟! ای اما دابزه تک خور!
بعله! درست حدس زدید! من در گوی پیشگویی اما دابز رو دیدم که داره تنها تنها همه ی اون شیرینی هایی که از مغازه ی دوک های عسلی خریده رو میخوره. یکی به من آب قند بده!
صحنه ی جرم کاملا واضح بود! اما گوشه خوابگاه با کلی شیرینی دور و برش نشسته بود و هی اینور و اون ور رو نگاه می کرد.
- بذار اما رو گیر بیارم...
گوی رو سریع جمع کردم، البته قبلش کاملا شرح چیز هایی که توی گوی ظاهر شده بود رو نوشتم، تا بعدا هم تحوبل پرفسور ویزلی بدم و هم مچ اما رو بگیرم. سریع به سمت بچه ها رفتم و دیدم که ای وای! همه ریختن سره هم دیگه و مثلا پیشگویی کردن : سدریک دیگوری داشت محکم پیوز رو بقل میکرد و ازش تشکر میکرد؛ سوزان هم داشت لودو رو قانع میکرد که هنوز کاری نکرده که داره معذرت خواهی میکنه و موارده دیدنیه دیگه که تالار هافلپاف رو حسابی شلوغ کرده بود.
یک هو دره تالار باز شد و اما وارد شد منم از اون ته خم شدم و زیر زیری سعی خودم رو کردم که برم جلو، اما دنیس یک هو از پشت یقه ی لباسم رو محکم چسبید و گفت :
- من دیدم که تو اخرش هم تکلیف پیشگوییت رو انجام ندادی!
- آآآآآآآآآآآخ! نه دنـــــــیس، به جون 8 تا بچه ام انجام دادم! باور کن.
در حالی که دنیس داشت من رو با اون استخون بندی درشت، از روی زمین بلند میکرد، گفت:
- اگه راست میگی بگو چی دیدی؟
- اما دابز رو دیدم که کلی شیرینی از دوک های عسلی خریده و تنها تنها داره میخوره، یه تعارف هم نمیزنه. من العان خودم به خون یه نفر تشنه ام!
- یعنی العان میخوای چیکار کنی؟
- اگه بذاری میخوام برم سهم شیرینی ام رو از اما به زور بگیرم!
دنیس که حسابی خنده اش گرفته بود نگاهی زیرکانه که نشان از یک هافلپافی دارای بهترین خصوصیت های همه ی گروه ها (!) بود، گفت:
- فکر کنم هممون خیلی بی دقتی داشتیم توی پیشگویی، مثل پیش گویی اول پرفسور که ممکن بود یه جاهاییش خطا داشته باشه.
- دنیس من نمیدونم چی میگی، العان میخوام برم سهم شیرینی ام رو از اما بگیرم.
اما همون لحظه دنیس من رو اشتباهی دیده بود که تکلیف انجام نمیدم، درحالی که داشتم سخت کوشانه رو تکلیفم کار میکردم. متاسفانه اون لحظه خون جلوی چشمهام رو گرفته بود و هیچی به غیر از اون شیرینی ها نمیدیدم
اما دابز با صدای نسبتا بلندی گفت:
- بـــــــــــــچه هـــــــــــا! شما ها همتون پیشگویی نوع ضعیف رو انجام دادین؟
همه با نگاهی مشکوک جواب دادن
- آره خوب.
- خیلی خوب، من هم پیشگویی کردم که اسپراوت شیکمو و خیلی از شماها میخوایین همه ی خوراکی های من رو ازم بگیرین! حدس زدم ممکنه خیلی دلتون از این شیرینی ها و نوشیدنی های کره ای بخواد!
از زاویه ی دید اِما قیافه ی مبهوت خودم و نگاه مهربون همه ی بچه ها رو میتونستم تصور کنم که بعد از یک نگاه پر افتخار به اما به اشخاصی که دربارشون پیشگویی کرده بودند نگاه کردند.
سعی کردیم معنی حقیقی پیشگویی هامون رو بفهمیم و دیدمون رو نسبت بهشون باز تر کنیم تا معنی واقعی هر آنچه که توی گوی های پیشگویی میگذره رو بفهمیم!
شب خاطره انگیزی بود و تا نیمه های شب داشتیم با انرژی تمام پیشگویی هامون رو تحلیل میکردیم!



2. چرا بعضی از پیشگویی ها ضعیف و نادرست از آب در میاد ؟ توضیح بدید ! ( 5 امتیاز )

به خاطره فشاری که توی اون لحظه به خودمون میاریم و عدم تمرکز! پیشگویی ها چون قطعات و ثانیه هایی از آینده هستند اگر به درستی و با تمرکز صحیح اون هارو از آینده بیرون نکشیم و کنار هم قرار ندیم ممکنه که ثانیه های غیر مرتبط کنار یکدیگر قرار گرفته و پیشگویی ما خراب بشود

تکلیف اول :

- پیشگویی می کنم الان با مخ میخوری زمین !
-
- پیشگویی می کنم الان ریش دامبل می پیچه دور گردنت !
-
- پیشگویی می کنم همین الان ، گلگو میاد می خورتت !
-
- پیشگویی می کنمـ...
- منم پیشگویی می کنم اگه همین الان دهنتو نبندی گرگ می شم !
جیمز در حالیکه با گوی بلورینش روپا می زد نیشخندی نثار تدی که بر روی کاناپه دراز کشیده و چشمانش را به آتش شومینه دوخته بود ، کرد .

- اووووه ! دیشب به اندازه ی کافی کشیدم ! حالا تا ماه دیگه وقت هست تا مشکل کوچولوی پشمالو پیداش شه !
- به خاطر دیشب متاسفم...
تدی دستانش را به میان موهایش برد ، بلافاصله رنگ موهای آبی فیروزه ایش به صورتی کمرنگ تغییر کرد .
_ بی خیال بابـ.... جیــــــــــــغ !


جیمز بر روی زمین زانو زده و صورتش را با دستانش پوشانده بود .
تدی با عجله از کاناپه پایین پرید و به او نزدیک شد .
- چی شد؟
جیمز یکی از دستانش را در مقابل او نگه داشته و مانع از نزدیک شدنش شد :
- جلو نیا بوقی ! رنگشو عوض کن !
تدی آهی کشید و لحظاتی بعد موهای سیخ سیخی طلایی رنگش را صاف می کرد .
جیمز غرولند کرد : اینطوری بهتره ...
و با رضایت سرش را تکان داد ، چشمانش در جستجوی توپش اطراف تالار را از نظر می گذراند .
و بالاخره آن را دید ، درست کنار پنجره ، به طرز وحشتناکی تکه تکه شده بود ، لبش را گزید ، اگر پرسی می فهمید...


به طرف گوی شکسته هجوم برد ، بزرگترین قسمتی را که از آن به جا مانده بود با دو دستش در دست گرفت ، چشمانش را نیمه باز کرد و با چهره ای متعجب به تصاویری که در گوی ظاهر می شدند خیره شد :

مه غلیظ داخل گوی تبدیل به ابر های پراکنده و آبی رنگ در مقابل قرص کامل و درخشان ماه شد ...
یکی از شب هایی بود که با کمک آلبوس سورس ، تدی را برای تغییر شکل کنار بید کتک زن آورده بود ، بخار نفس های گرمش بر روی گوی سرد می نشست ، ساکت بود .
و بالاخره تدی را دید ، آزاد شده بود ! از حفره ی بید بالا آمد و در مقابل جیمز ایستاد ... خودش را دید که با ترس در مقابل گرگینه عقب عقب می رفت ... تدی به سوی او پرید و ...

- جیــــــغ !
آخرین قسمت گوی هم از دستانش افتاد و به هزاران تکه ی دیگر تقسیم شد ...

تکلیف دوم : 5 امتیاز

میشه من صحبت های بقیه رو جمع آوری کنم و نتیجه ی کلی رو بگم؟
نکته : شما نگفتید به چه صورت بنویسیم! پس من با این روش انجامش میدم :

جواب این سوال از دید افراد مختلف :
آلبوس دامبلدور : می تونه دلایل مختلفی داشته باشه ، مثلا همین تریلانی زمانی پیشگویی درست کرد که من کنارش بودم !
پ.ن : لازم به ذکر است پیشگویی تریلانی در کتاب هفت کاملا درست " نبود .

پرسی ویزلی : من فکر می کنم برای اینکه پیشگویی خوب و کامل انجام بدیم باید کنار پروفسور دامبلدور باشیم همیشه !

جیمز هری پاتر : اگه می خواید پیشگویی کامل و بی نقص داشته باشید از دامبلدور دوری کنید !
تد ریموس : عووووو ! عوووووواوووو !

نتیجه ی کلی : ( تکلیف اصلی )

بستگی به وضعیت روحی و جسمی پیشگو داره ، در صورتی که پیشگو تعادل ذهنی نداشته باشه و یا خواب آلود باشه ، یا حتی از چیزی عصبانی و خوشحال باشه .... در این صورت پیشگویی معمولا نادرست خواهد بود !
زیرا چون برای اینکه ( ) به گفته ی پروفسور ویزلی ، ذهن یک پیشگو هنگام پیشگویی باید خالی از هر موضوع و احساسی باشد ! که در اینصورت پیشگویی فرد قابل قبول تر و واقعی تر خواهد بود !

1)

کلاس پیشگویی، زمان حال
پرسی ویزلی دوربین را روشن کرد و کلاس در سکوت فرو رفت. پرسی توضیح مختصری داد:
- این یک پیشگویی نسبتا ضعیفه ! میگم ، نسبتا ضعیف.
-آخ!
پرسی با چشم غره ای به دو دانش آموز گریفندوری سفید ، آن دو را ساکت میکند.

- نود سال قبل -*
زیر نویس کم کم محو شد. تصویر به مردی تغییر پیدا کرد که شنل بلندی به تن داشت. شنل آبی رنگ او ، روی زمین میکشید و صدای خش خش وحشتناکی را بوجود می آورد. به نظر میرسید مقصد او کافه ی هاگزهد میباشد. مرد در کافه را باز کرد. وارد اتاقک کوچک و کثیفی شده بود. بی اعتنا به اطرافش به طبقه ی بالا رفت.

غیژژژژژژژ
در اولین اتاقک را باز کرد. وارد اتاقک شد. یک میز زهوار در رفته دید. اتاق مثل سالن پایین ، کثیف و البته خیلی کوچک تر بود. به نظر میرسید هوا در اتاق جریان دارد ولی اتاق هیچ روزنه ای به بیرون نداشت. در برای دومین بار باز شد.
- ببخشید، فکر کردم اینجا مستراحه !
جادوگری که نزدیک بود وارد اتاق بشود، با شرمندگی در اتاق را بست. دامبلدور کلاه شنلش را انداخت. ( در کلاس سرو صدای سوت و تشویق باعث شد که پرسی فریاد بکشد تا پسرها ساکت شوند. ) در اتاقکی که دامبلدور در آن نشسته بود برای بار سوم باز شد.

-پرفسور ..؟؟
- اوه! سیبیل!
- سیبل هستم پرفسور ..
دامبلدور : سیبیل با ریش فرقی نداره سیبل! اصلا چطوره صدات کنم تِر تِر !
تریلانی سرش را به آهستگی تکان داد. به سمت دمبلدور آمد و روبروی او نشست. کت بزرگش را از روی دوشش برداشت و بی مقدمه حرفش را آغاز کرد :

- باید برای شما یک پیشگویی انجام بدم پرفسور؟
دامبلدور: بله! البته اگر مشکلی نباشه.. البته اول باید راجع به مسائل دیگه ای صحبت کنیم. شما پسر دارید ؟
تریلانی : خیر پرفسور! من ازدواج نکرده ام.
دامبلدور: پسر داشتید هم من باهاش کلاس نمیذاشتم!! خب، مسئله ی مهمی هست . اون هم حقوقه! من به همه ی اساتیدم میتونم تا سقف صد گالیون پول بدم.
ترلانی : همش همین؟
دامبل : تازه با استفاده از کمیته ی امام مرلین این کار انجام میشه وگرنه که بیست و پنج تام بهتون نمیدادم ! من به دیوید بکام واسه کلاس خصوصی هامون پنجاه تا بیشتر نمیدم ، اون وقت به شما چروک های چلاسیده ..!

تریلانی ابتدا کمی باخودش فکر کرد. شانس بهتری نداشت. بنابراین به ناچار قبول کرد. یک گوی رو روی میز گذاشت و دستش را روی گوی کشید .. چشمانش بسته شد. کم کم از صندلی اش فاصله گرفت و به هوا بلند شد.
دامبل : به به !به به !
تریلانی با لگد در دهان آلبوس کوبید و اورا ساکت نگه داشت. سپس، شروع به چرخیدن به دور خود کرد. چرخشش طولانی تر شد.. سریع تر و سریع تر ..

سیبل: ایول! چه حالی میده!
دامبل: !
در همین لحظه رعد و برقی زده شد که حاصل تلاش دست اندر کاران و بچه های با مرام جلوه های ویژه است! سیبل با صدای دورگه ای شروع به صحبت کرد :

" اهم اهم ! سیبل هستم چهار ساله از مهد کودک یاس های خال خالی .. "
کارگردان : نه نه! اون یکی صفحه اس!
سیبل :اهان فهمیدم ..
و با صدای دورگه ای و با چشمان باز و گشاد شده ای شروع به پیشگویی کرد :
" کسی از راه میرسه که قدرتمنده و می تونه لرد سیاه رو شکست بده .. از کسانی زاده میشه که سه بار در برابرش ایستادگی کرده ان و وقتی ششمین ماه ..
- هفتمین!
- ببخشید () ، و وقتی هفتمین ماه می میره به دنیا می یاد .. و لرد سیاه با نشونی اونو حریف خودش معرفی میکنه ، اما اون قدرتی داره که لرد سیاه ازش بی بهره ست.. و یکی از اونا باید به دست دیگری کشته بشه چون یکی اشون باید بمیره تا دیگری زنده بمونه .. کسی که میتونه لرد سیاه رو شکست بده وقتی ماه هفتم بمیره زاده میشه .. وقتی ماه هفتم بمیره !
دامبل : ! ببینم نمیتونی ببینی اونی که زاده میشه سیفیده یا سیاه ؟

سیبل روی میز افتاد و شروع به لرزیدن کرد .. در همون موقع در باز شد و کسی داخل..
سوروس : دامبلدور ! دامبلدور ..

و فیلم در همین جا به پایان رسید. دانش آموزان شروع به اعتراض کردند !
- استاد فیلمش خوب بود بذارید ببینیم چی میشه آخرش ..

- استاد چرا قطع کردی ، بذار ببینم اون یارو آلبوسو میکشه یا نه !

- میشه من برم از سیبل تهرانی امضا بگیرم؟ ()

پرسی : نمیشه ! فیلمش از اینجا به بعد به خاطر داشتن جلسات خصوصی دامبلدور و عله سانسور شده ! تا همین جاش بس بود ، متوجه شدید که امکان داره یک پیشگویی چطور به وقوع بپیونده و یا اینکه کاملا غلط باشه ! بنا براین نمیشه اطمینان داشت که همه چیز دقیقا همون طوریه ! این یکی از مواردی بود که پیشگویی در اون درست اتفاق افتاده ولی خیلی از موارد مثلا پیشگویی در این رابطه که دامبلدور ازدواج موفقی خواهد داشت ، کاملا غلط بوده !!

بارتی دستش رو بلند میکنه:
-آقا آقا ! ببخشید .. شما گفتید پیشگویی باید با گوی های بلورین باشه ..
- نه ! حتما لازم نیست این طوری باشه ! بعضی وقت ها پیشگویی به صورت یک الهامه ! ولی اینجا هم یک گوی بلورین حضور داشت .در ضمن بچه ها ، این اتفاق واقعیت داشته و چنین چیزی در حدود نود سال پیش واقعا اتفاق افتاده بوده و هری پاتر که الان نوه هاش در این مدرسه هستند ، کسی بوده که با لرد سیاه مبارزه کرده !

پرسی پشتش رو به دانش آموزان میکنه تا روی تخته تکلیف انها رو بنویسد.

* = به این دلیل نود سال پیش ، چون میخواستم مثل یک اتفاق قدیمی باشه!

2)

پیشگویی کار هر کسی نیست. کسی که چشم بصیرت داشته باشه و اتفاقاتی در زندگی اش افتاده باشه که خیلی غیر طبیعی تر از سایر جادوگران باشه یا اینکه ارث برده باشه این فن و هنر رو می تونه این کارو انجام بده. خیلی از موارد پیشگویی درست از اب در میادش و خیلی از اونها هم به نظرم میتونه اتفاقی باشه . خیلی از اونها هم کاملا ، صد و هشتاد درجه متفاوت با اتفاقی که می افته پیشگویی میشن! مثلا یکی پیشگویی میکنه که یکی تصادف میکنه ، ولی بر عکسش میشه. تصادف که نمیکنه مثلا یکی رو هم از تصادف نجات میده ! به نظرم به چند عامل بستگی داره :

1)- استعداد . ( که خیلی مهمه )
2)- تجربه !
3)- عقلانی بودن پیشگویی. ( یک سری از اتفاقات که پیشگویی میشن خیلی غیر ممکن هستند. مثلا اینکه یکی شب بخابه صبح که بیدار میشه موهاش مثه موهای آوریل لاوین شه! هیچ کس چنین پیشگویی رو قبول نمیکنه ! )
4)- تمرکز در هنگام پیشگویی !
5)- فرو رفتن در اعماق وجود خودمون و گوی بلورین!
6)- جو گیری !
7)- منوی مدیریت ! ( کافیه که پیشگویی کنی که مثلا گابر بلاک میشه! اون وقت میتونی بری و اون رو بلاک کنی! که یعنی پیشگویی ات درست بوده !! )

متشکرم استاد!

الف)
شب تيره همه جا دامن گسترانيده بود و پنجره هاي روشن ساختمان تقريبا مخروبه اي در سياهي شب چون دو چشم بهت زده به نظر مي رسيد گويي از تنهايي خود در آن برهوت بيمناك بود.صداي جير جير حزن انگيز تابلوي چوبي پوسيده اي كه به زحمت به ساختمان چنگ زده و سرپا ايستاده بود پنجه بر دلِ سياه شب مي كشيد و گويي دست نوشته كودكانه اي را كه بر آن حك شده بود از ته دل جيغ ميزد:"پيشگويي, يافتن افراد با قدرت گوي بلورين".

در داخل ساختمان مرد رو به كچلي و چاقي و بر روي مبل پارچه اي در مقابل گوي بلورينش لميده بود و به نظر مي رسيد در خواب باشد كه ناگهان در ساختمان باز مي شود و پيرمرد چروكيده اي وارد مي شود... نور انعكاس يافته از شمع كوچكي در ريش مرد چشم را ميزد و همه جا را روشن مي كرد. پيرمرد در حالي كه چيزي را زير لب زمزمه مي كرد بر روي صندلي روبه روي مرد نشست.

-آه... گلرت! بالاخره پيدات ميكنم...همين امشب. آقا بلند شو! معذرت ميخوام شما بايد كسي رو برام پيدا كنيد.
-چيه؟ چي ميگي؟ اين موقع شب. نميتونستي تا صبح صبر كني؟ مرد چاق غرولندي كرد اما با بيشترين سرعتي كه دستان كوتاه و خپلش به او اجازه ميداد گويش را برداشت... اين روزها مشتري كم شده بود.
-من دنبال كسي ميگردم... دامبلدور اين را گفت و مرد بلافاصله او را ساكت كرد:...ساكت شو بايد تمركز كنم.

مرد چاق دستان خپلش را دور گوي حلقه كرد و فارغ از هرگونه فكر و خيالي با ذهنش در ميان درياي ابر خاكستري رنگ گوي بلورين شيرجه رفت... دامبلدور را ميديد كه با حركتي حماسي به جلو ميدود و جوان خوش اندامي كه به سويش مي آيد چهره پيرمرد درون گوي برق ميزند... باقي ماجرا را نميبيند سر و صداي اطرافش بلند شده است. صداي قل قل پاتيلي از طبقه بالا و جير جير تابلو جلوي در.

-خوب چي شد؟
-صبر داشته باش! مرد چاق اين را ميگويد و دوباره متمركز ميشود... ظهور عرق سردي را بر پيشانيش حس ميكند و دريايي از ابر خاكستري كه موج ميزنند, در ميان آن همه رنگ خاكستري دست چروكيده و سياهي را ميبيند كه كيسه گاليوني را دردست همان جوان خوش اندام ميگذارد و دست او را مي فشارد...
-ببخشيد! شما چيزي از دوستتون دارين؟ يه يادگاري؟ منظورم يه قسمتي از بدنشه!
-اوه آره اينا هست... ببينيد. اين يه مشت از تارهاي موي اونه. اين دندان سوم آسياي اونه و اينم ناخون پاشه!

مرد چاق درحالي كه به دامبلدور خيره شده بود متوجه شد كه آن دست سياه سخاوتمند دست همين پيرمرد بوده است. بلافاصله به خود آمد و ادامه داد: بله! من با لمس اينا بهتر ميتونم دوستتون رو فراخواني كنم! دستش را جلو ميبرد و يك تار از موي طلايي رنگ را برمي دارد. گوي را باحالت نمايشي بر مي دارد نگاهي به آن ميندازد و رو به پيرمرد ميگويد: چشماتون رو ببندين و به دوستتون فكر كنين... چشماتون روببندين.

مرد چاق وقتي از بسته بودن چشمان دامبلدور مطمئن ميشود آهسته به طبقه بالا ميرود.
-بدو زن كه شانس درخونه مون رو زده! يه پيرمرد پولدار اومده يكي رو پيدا كنه. يه تار از موي طرف رو هم آوردم. زود باش يه تار مو از من بكن! مرد درحالي كه منتظر بود زنش تار مويي از او بكند با اوقات تلخي سري تكان داد و گفت: اين كار عاقبت منو تاس ميكنه!!

مرد دو تار مو يكي طلايي و ديگري خرمايي را در دو ليوان حاوي معجوني ريخت و ادامه داد: من ميرم روي تپه تاكستنلي. توهم مثل هميشه اين معجون رو مي خوري و به شكل من كه در اومدي ميري پايين و آدرس اونجا رو به پيرمرده ميدي. اگه شانس باهام يار باشه امشب يه كيسه گاليون كاسب ميشم!
-بازم اشتباه نكرده باشي! مطمئني كه طرف به اين پيرمرده بدهكار نيست؟ مثل اون دفعه كه يارو قلچماقه كتكت زد نشه!
-نه بابا! اون يه اتفاق بود. پيشگويي هاي من هميشه درسته! خودم ديدم كه پيرمرده يه كيسه گاليون به اون داد.

زن و شهر دو معجون را به سلامتي هم سر ميكشند و بعد از اندكي لرزيدن و آه و ناله از طعم بد معجون به سمت طبقه پايين راهي ميشوند كه مرد چاق آخرين نكته ها را يادآوري ميكند: حواست باشه زودتر از پنج دقيقه نفرستيش! من بايد برسم اونجا...
خوب بابا حواسم هست! زن غريد....

مرد به سمت تپه تاكستنلي راهي ميشود غافل از اينكه براي يك كيسه گاليون چه بهاي سنگيني را بايد بپردازد...

ب)
كاساندرا تريلاوني در كتاب "پشگويي, علم بي دانش" به اين موارد موثر در پيشگويي اشاره ميكند:

1)تكيه كامل پيشگويي ضعيف, به دانش محدود جادوگران باعث خطاي آن شده.
2)خستگي, اضطراب و حواسپرتي عامل مهمي در ايجاد خطا است.
3)نگاه مغرضانه به موضوع و پيش داوري در پيشگويي تاثير دارد.
4)محيط نامناسب (گاهي ديده شده به دليل نور زياد و يا برعكس نور خيلي كم باعث نديده شدن برخي صحنه ها در گوي ميشود همچنين شلوغي محيط مؤثر است)
5)عدم سلامت و دقت وسايل پيشگويي. هرگونه ترك برداشتگي در گوي بلورين, ضربه ديدن و يا گرماي زياد در حد دماي ذوب گوي بلورين.
6)عدم آشنايي پيشگو با نماد هاي پيشگويي (مثلا كلا نماد قدرت و...)
7)اعتقاد نداشتن به پيشگويي

1.رولی بنویسید و در اون پیشگویی ضعیفی رو خودتون انجام بدید و یا با کمک گرفتن از کتاب های قدیمی پیدا کنید و بیارید !

آشفته و نگران در حال قدم زدن بود. بی قرار و مضطرب به سمت میزش حرکت کرد. به آرامی پشت میز نشست. به گوی بلورینی که در مقالبش قرار داشت به سردی نگاه کرد. در دلش لعنی به معلم درس پیشگویی فرستاد.هییچ علاقه ای به درس پیشگویی نداشت. و میدانست اصلا پیشگوی خوبی نیست. ولی مجبور بود به دستور پروفسور ویزلی یک پیشگویی هرچند کوچک انجام دهد . پس با بی میلی گوی بلورین را به جلوی خود کشید. انگشتان دراز و کشیده اش را به دور گوی حلقه کرد و با دقت به آن زل زد.سعی کرد همه چیز را از ذهنش دور بریزد و تمرکز کند.با تمام توان ذهنش را متمرکز کرد ولی تنها چیزی که در گوی میدید چهره زرد رنگ خودش بود.
با عصبانیت از جایش بلند شد و با ضربه دستش گوی را پرتاب کرد.گوی بر روی زمین افتاد و کاملا خورد شد.
اسنیپ با عصبانیت به سمت خورده شیشه هایی که از گوی پیشگویی باقی مانده بود حرکت کرد.
چوب جادویش را به سمت آنها گرفت و آرام زیر لب زمزمه کرد : ریپارو!
شیشه های خورد شده بار دیگر در کنار هم قرار گرفتند. اسنیپ گوی را به آرامی از روی زمین بلند کرد و بر روی میز گذاشت. بار دیگر پشت میز نشست . چشمانش از شدت عصبانیت سو سو میزد.بار دیگر کارهای قبلی را تکرار کرد و با دقت و تمرکز بیشتری به گوی خیره شد. کم کم تصاویری مات و مبهم در گوی نقش بست. اسنیپ سرش را به گوی نزدیک تر کرد . پسری لاغر اندام ، با صورتی زرد رنگ و موهایی چرب و روغن زده را دید که دماغ دراز و عقابی شکلش در صورتش به شدت خودنمایی میکرد.
پسرک بر روی چوب جارو با افتخار نشسته بود و دستانش را به نشانه پیروزی بالای سرش برده بود. در میان انگشتان لاغر پسرک ،اسنیچ نمایان بود !
اسنیپ با اخم از گوی پیشگویی فاصله گرفت . رفته رفته اخم هایش جای خود را به نیشخندی داد. صدای خنده اسنیپ سراسر اتاق را پر کرد.زیرا در نظر او ، پیشگویی اش کاملا ابلهانه بود.

2.چرا بعضی از پیشگویی ها ضعیف و نادرست از آب در میاد؟ توضیخ دهید!

1- بی توجهی افراد و نداشتن دقت و تمرکز کافی
2- نداشتن علاقه به علم پیشگویی
3- نداشتن حالت خوب و مناسب روحی و روانی
4- نداشتن استعداد پیشگویی . زیرا فقط تعداد معدودی از افراد ، استعداد این علم را دارند.
5- نداشتن نیت پاک!

1.رولی بنویسید و در اون پیشگویی ضعیفی رو خودتون انجام بدید و یا با کمک گرفتن از کتاب های قدیمی پیدا کنید و بیارید !

خانه ی اربابی مالفوی زیر خروارها تار عنکبوت و خاک گم شده بود! از چلچراغ ها تار عنکبوت آویزان بود و به روی تابلو ها گرد فراموشی نشسته بود.شومینه در آتش خودخواهی و غرور سوخته بود و آخرین آثار قدرت بر روی صندلی ای نشسته بود!
نارسیسا مالفوی در مرکز سرسرا و بر روی صندلی ای نشسته بود و با چشمان بی فروغش دیوارهای خانه را نظاره می کرد! زنجیر خاطرات گذشته به دور قلبش پیچیده بود و او را آزار می داد!
در همین لحظات صدای زنگ در او را از عالم خویش بیرون آورد.کارگری به نام لینا گروو به خانه ی او آمده بود تا با نظافت خانه قدری از سنگینی کوله بار خاطرات گذشته بر شانه های نارسیسا بکاهد!
_سلام خانوم! منو شخصی به اینجا فرستاده برای نظافت!
_چه کسی؟
_مایل بود که اسمش فاش نشه! ممکنه امر کنید که از کجا کارمو شروع کنم؟
نارسیسا بی تفاوت به اینکه باید از کجا آغاز کند گفت:
_تو می تونی از نظافت انبارهای زیر زمین کارتو شروع کنی و اشیاء قدیمی رو هم بیاری به من بدی!
لینا گروو در حالی که تعظیم می کرد و عقب عقب می رفت به طرف زیر زمین حرکت کرد و نارسیسا را تنها گذاشت!
از جایش بلند شد و آرام آرام در خانه قدم زد! دستانش را به روی اشیاء خانه می کشید و آه سرد حسرت از سینه ی ملولش بیرون می آمد!
بی اختیار به دنبال رد پای دخترک که به روی کف خانه مانده بود رفت که به زیر زمین ختم میشد!در را به آرامی باز کرد و با منظره ی عجیبی رو به رو شد!
لینا گروو به روی یک گوی سفید خم شده بود و چشمانش نقطه ای عجیب را جست و جو می کرد!
_ چی کار می کنی اون جا؟
_هـ هـ هـیچی خانوم!
_ چی دیدی اون تو؟
دخترک در حالی که نفس نفس می زد گفت:
_ به گمانم اون دوباره بر می گرده! من دارم ورود مردی رو می بینم به داخل این خونه که قامتش بلنده! و این خونه باز هم محل آمد و شد میشه! اون می یاد...
و سپس آرام تر گفت:
_ من می دونم اون مرد کیه!
نارسیسا در حالی که لبخند کم رنگی به روی لب هایش نقش بسته بود گفت:
_اوووووه! دختر بیچاره ! سال ها از آن روز ها میگذره و اون برای همیشه از پیش ما رفته!

2.چرا بعضي از پيشگويي ها خراب يا نادرست از آب در مي آيد؟

1) عدم داشتن تمرکز فکری!
2) قصد هایی که یک پیشگو داره و ممکنه بخواد شخص رو گول بزنه و به معنای کلمه شیاد بودن و کلاه بردار بودن!
3) عدم مهارت در این زمینه!
4) نداشتن چشم پیشگویی
5)نمی دونم این درسته یا نه ولی من شنیدم که ساعتی که طرف داره پیشگویی می کنه هم تاثیر داره! مثلا صبح اصلا نمیشه پیشگویی کرد ولی بجاش شب خوب جواب میده!
بقیه مواردم بچه ها گفتن!

تکلیف اول:

رولی بنویسید و در اون پیشگویی ضعیفی رو خودتون انجام بدید و یا با کمک گرفتن از کتاب های قدیمی پیدا کنید و بیارید !

لونا ، جیمی ، هدویگ ، آریانا و لیلی در راهروهای هاگوارتز از این سو به این سو می رفتند و به دنبال کلاس پیشگویی می گشتند. بعد از یک ربع تلاش و جست و جو بالاخره کلاس پیشگویی را پیدا کردند.

لونا: اه نه. مثل اینکه دیر رسیدیم.
هدویگ: مشکلی نیست در می زنیم و از پروفسور معذرت می خوایم ، چون اولین جلسس مطمئنن ازمون ایرادی نمیگیره.
هر پنج نفر موافقت کردند و هدویگ جلوتر از همه در زد و وارد کلاس شد.
- اممم ... پروفسور ، ببخشید که دیر رسیدیم. آخه اولین جلسه بود و پیدا کردن کلاس یه کم مشکـ...
پروفسور پرسی ویزلی: اشکالی نداره. فقط چون جلسه ی اوله ، دیگه تکرار نشه.

پنج نفری وارد کلاس شدند و به سمت تنها میز خالی که در گوشه ی کلاس بود رفتند و نشستند. یک گوی در وسط میز به چشم می خورد که چیزی جز غبار درونش دیده نمی شد.
- خب بچه ها! به گروه های چهار نفری تقسیم بشین تا کار با گوی رو بهتون یاد بدم. امروز کار ما پیشگویی ضعیفه.

لیلی: آریانا می خوای تو بری؟
آریانا: چرا من؟ خب جیمی بره!
جیمی: من نمیرم ، من از پیش لیلی جم نمی خورم! لونا بلند شو برو.
لونا: من؟ لیلی خیلی دوسم داره نمی ذاره برم. هدویگ برو دیگه!
هدویگ: ا لیلی! همین طوری نشستی منو نگاه می کنی؟ نا سلامتی ما یه روز دوستای صمیمی هم بودیم.
لیلی: من نمی دونم با هم به توافق برسین. چون منو خیلی دوس دارین نمی تونم برم چون دوری از من براتون سخته. پسبین خودتون یکی رو انتخاب کنین. بیاین رای گیری کنیم! کیا میگن آریانا بـ...

در همان لحظه پروفسور پرسی بالا سر اونا وایساده بود و چپ چپ نگاهشون می کرد.
- همه به گروه های چهار نفره تقسیم شدن جز شما پنج نفر!
هر پنج نفر به اطراف خود نگاه کردند و وقتی دیدن همه به گروه های چهار نفره تقسیم شدن جز خودشون ، خجالت زده شدن.
- اصلا خودم انتخاب می کنم. آقای پیکس بلند شو برو میزی که سه نفره و آقای کریوی و دوشیزه ویزلی و آقای لوپین نشستن بشین.

جیمی با ناراحتی دوستانش را ترک کرد و به سمت تنها میز سه نفره رفت و نشست.
- خب بچه ها. حالا همتون فکرتونو متمرکز کنین روی گوی هایی که وسط میزه و ببینین چه چیزی توش می بینین. هر میزی باید یک پیشگویی رو که درون گوی دیده روی کاغذ پوستی بنویسه و آخر کلاس به من تحویل بده. پس خوب متمرکز شین روی گوی ها و به هیچ چیز دیگه ای توجه نکنین. تا آخر کلاس فرصت تحویل یه پیشگویی ضعیف رو دارین ، مشغول شین.

لیلی ، هدویگ ، آریانا و لونا سرهایشان را جلو آوردند و به گوی چشم دوختند. ده دقیقه ی تمام فقط به گوی نگاه می کردند و هیچ صدایی از آن ها در نمی آمد. لونا سرشو بلند کرد و به میزی که جیمی رفته بود نگاه کرد. دنیس کریوی مشغول یادداشت سریع پیشگویی هایی بود که بچه ها می دیدند.
لونا: همه دارن یه چیزی می بینن جز ما ، اصلا مشکل از گوی ما هستش. چیزی جز غبار خاکستری نشون نمیده ، پس بیخودی زحمت نکشین.
در همون لحظه هدویگ با خوش حالی گفت: وای من دارم یه چیزی می بینم. بیاین سمت من شما هم می بینین.
همگی سرهایشان را پشت سر هدویگ آوردند و به گوی خیره شدند.
لیلی: آره منم می بینم. اینا کین؟ انگار خیلی خوش حالن!
لونا: هفت نفرند بنابراین ممکنه بازیکنان کوییدیچ باشن.
هدویگ: درسته اون تیم مائه ، ببینین لباساشون یاسیه.
لونا: تا اون جایی که من یادمه لباس شما زرد قناری و یه چیزی در همین مایه ها بود.
لیلی: لونا تو که تو تیم ما نیستی پس حرف نزن. لباسامون عوض شده.
هدویگ: اون چیه که دست یکیمونه؟ اصلا اون کدوممونـ...
لیلی: وای اون منم که دارم یه چیزی رو می گیرم. چیو می گیرم؟
هدویگ: اونیم که داره سعی می کنه گویو لمس کنه هدویگه.
لیلی: اونیم که داره همراه من اون چیزو می گیره تویی جیمی.
لونا: با بی خیالی بلند شد و کاغذ پوستی و قلم پرشو بیرون آورد و شروع به نوشتن کرد.
لونا: من که چیزی از اینایی که میگین سر در نمیارم ، پس شما پیشگویی کنید و منم می نویسم.

هدویگ جیغی زد و گفت: ( با این جیغش پروفسور ویزلی چشم غره ای به او رفت و سرها به سمت او برگشت. اما هدویگ بی توجه به اطرافش حرفشو زد ) وای اون یه جامه و چون اینا بازیکنان کوییدیچن پس جام کوییدیچه که داره ...
لیلی با خوش حالی فراوان: پس یعنی ما ...
هدویگ: چه رویایی و خوب.
لونا که هیچی از حرفاشون نمی فهمید فقط تند و تند می نوشت.
لیلی و هدویگ در رویاهای خود غوطه ور شده بودن و کلاس رو فراموش کرده بودن.
لونا اونا رو تکون داد و گفت: بلند شین بابا هنوز پیشگویی نصف صفحه هم نشده ، بازم پیشگویی کنید.
آریانا: ولشون کن لونا. بیا دو تایی با هم بازی کنیم.
برق در چشمان لونا نمایان شد: خیله خب خوبه. اما فقط پنج دقیقه و قایمکی. نباید پروفسور بفهمه.
آریانا: باشه. بیا بریم ...
لونا: نون بیار کباب ببر مشنگا تنها بازیه که الان می تونیم بکنیم.
آریانا: بلدم ، اول من دستتو می زنم.
و هر دو مشغول بازی شدن. بعد از چند دقیقه بازی لونا رو به آریانا گفت: دیگه بسه. زودباش اینا رو از خواب و خیال بیرون بیار تا پروفسور نیومده.
اما هرچه سعی کردن نتونستن از خواب و خیال بیرونشون بیارن.
لونا: آریانا بیا خودمون دو تا پیشگویی رو کامل کنیم.
آریانا: موافقم.

هر دو به گوی خیره شدن.
- وایسا ببینم آریانا. اون تو نیستی که کنار جیمی وایسادی؟
آریانا نگاهی به گوی انداخت و با خوش حالی گفت: آره فکر کنم خودمم. وای یعنی منم…
و آریانا هم در رویاهای خود غوطه ور شد.
لونا تنها ماند و شروع به تکمیل پیشگویی کرد. بعضی از قسمت های آن را از خود می ساخت و یه چیزی سر هم می کرد و بعضی دیگر را از توی گوی. در آخر هم شروع به خواندن نوشته هایش کرد:

تکلیف جلسه ی اول کلاس پیشگویی:

در گوی غبار خاکستری رنگی مشاهده می شود. بعد از گذشت زمان کسانی در گوی نمایان می شوند. تعداد آن ها هفت نفر است بنابراین می توان گفت که بازیکنان یک تیم کوییدیچ هستند. با کمی دقت متوجه می شویم که رنگ لباس آن ها یاسی رنگ و به همان رنگ لباس تیم هدنور است. با دقت بیشتر شخصی را می بینیم که در حال گرفتن وسیله ی طلایی رنگی است. شخصی دیگر سعی در لمس کردن گوی دارد و شخص دیگری با کمک شخصی اول شیء طلایی رنگ را می گیرد. بله ، کسی که در حال گرفتن وسیله است لیلی پاترکاپیتان تیم هدنور است و کسی که سعی در لمس کردن دارد هدویگ است. شخص سوم هم جیمی پیکس معاون تیم هدنور است.

اعضایی که این پیشگویی را دیده اند:

لیلی پاتر – هدویگ – جیمی پیکس – لونا لاوگود


زنگ به صدا در می آید و لونا برگه را به پروفسور تحویل می دهد. بقیه را از خواب و خیال در می آورد و هر پنج نفر ( که جیمی نیز به آن ها پیوسته بود ) از کلاس خارج می شوند و دوباره سر گردان در راهروها به دنبال کلاس بعدی می گردند.

دلایلی که پیشگویی ضعیف یا اشتباه میشه

ممکنه اون شخصی که می خواد پیشگویی کنه در اون لحظه فکرش رو روی یک چیزی جمع کرده باشه که همین موضوع باعث میشه که فکرش در اون پیشگویی تاثیر داشته باشه.
اگر شخص پیشگو کننده تمایلی به پیشگویی نداشته باشد ، حوصله نداشته باشد و یا به اجبار به پیشگویی بپردازد پیشگویی ضعیف یا اشتباه می شود.

رولی بنویسید و در اون پیشگویی ضعیفی رو خودتون انجام بدید و یا با کمک گرفتن از کتاب های قدیمی پیدا کنید و بیارید !

كلاس خيلي ساكت بود. همه ي بچه ها پشت ميزهايشان نشسته بودند و انتظار آمدن استادشان را ميكشيدند. آريانا با چهره اي مظلوم ، درحالي كه سرش را محكم در دست گرفته بود ، ساكت و آرام به صحبت هاي آلفرد و جيمي كه در رديف پشتي او نشسته بودند گوش ميداد.
آلفرد با حالتي تمسخر آميز به جيمي ميگفت: چي داري ميگي؟ پرسي استاد فوق العاده ايه. من واقعا از اون خوشم مياد.
جيمي: جدي؟ تو كه تا ديروز داشتي ميگفتي پرسي ويزلي فقط براي جلب توجه دخترا مياد سر كلاس پيشگويي!
آلفرد كه انگار انتظار چنين چيزي را نداشت با عصبانيت گفت: خب...آره. من اينو گفتم. ولي به هرحال بعضي اوقات پاچه خواري لازمه!
آريانا با شنيدن اين جمله خنده اش گرفت.
ناگهان سكوت باورنكردني بر كلاس حكمفرما شد و قطعا دليل اين سكوت وارد شدن پرسي ويزلي به كلاس بود.
پرسي ويزلي با ابهت خاصي رو به كلاس گفت: سلام بچه ها. امروز ما بايد پيشگويي ضعيف رو با هم كار كنيم.اميدوارم آماده باشيد و البته بايد هم باشيد. با توضيحاتي كه من جلسه ي پيش به شما دادم بايد براي اين نوع پيشگويي كاملا آماده باشيد. خب. شروع كنيد.
همه گوي هايشان را درآوردند. دوباره سرش تير كشيد و آريانا مجبور شد يك لحظه سرش را با دست بگيرد ولي فايده اي نداشت. سر دردش كاهش پيدا نميكرد.آريانا با خود فكر كرد كه بهتر است او هم مثل بقيه روي گويش تمركز كند. اما سردرد به او اجازه نميداد كه به راحتي تمركز كند.
پرسي ويزلي ، درحالي كه سعي ميكرد تمركز بچه ها را به هم نزند مشغول درآوردن كتابهايش از كيفش شد.
آريانا با خود گفت: فقط تمركز كن. روي گوي تمركز كن. وبعد خودش هم مثل بقيه ي بچه ها ، روي گويش خم شد. سرش دوباره تير كشيد. چيزهاي مبهمي درون گوي ميديد. بعد دوباره سرش درد گرفت.
پرسي ويزلي قدم زنان به طرف راجر رفت و گفت: خب؟ چي توي گوي ديدي؟
راجر كمي فكر كرد و بعد رو به پرسي گفت: ام...من خودم رو ديدم كه داشتم دستشوئي دخترا رو تميز ميكردم.
كلاس از شدت خنده منفجر شد.
پرسي ويزلي درحالي كه سعي ميكرد خنده اش را از بچه ها پنهان كند گفت: خوبه! فكر ميكني چرا چنين چيزي رو توي گوي ديدي؟
راجر شانه اش را بالا انداخت.
يكي از بچه هاي شرور با صداي بلند گفت: راجر؟ از تو بعيده!
پرسي ويزلي با صداي بلند گفت: ساكت! بسه ديگه. ممنون راجر.
بعد پرسي ويزلي به طرف آريانا آمد.
آريانا سرش گيج رفت ، اما توانست بلند شود و پشت ميزش بايستد.
پرسي ويزلي رو به آريانا گفت: تو چه چيزي توي گويت ديدي؟
آريانا كه به سختي ميتوانست تعادلش را حفظ كند گفت: من ...راستش من...نتوانستم چيزي توي گوي ببينم.
پرسي با تعجب گفت: چرا؟
آريانا با آرامي گفت:من توي اين مدت داشتم سعي خودم رو ميكردم. ولي سرم گيج ميرفت. اصلا حالم خوب نبود.
پرسي سرش را نااميدانه تكان داد و گفت: دوباره سعي كن.
با ناراحتي گفت: اما...پرفسور!
پرسي با جديت گفت: يك بار ديگه سعي كن. مطمئنم اگه حواست رو جمع كني و به سردردت فكر نكني موفق ميشي.
آريانا در حالي كه آرزو ميكرد اي كاش هيچ وقت كلاس اين قدر ساكت نبود ، به آرامي روي گوي تمركز كرد. خيلي آرام. و ناگهان پرسي ويزلي را ديد كه درون يك گودال تاريك افتاده بود. بله...خود پرسي ويزلي بود.
آريانا سرش را تكان داد و رو به پرفسور ويزلي گفت: من شما رو درون گويم ديدم.
چند نفر خنديدند. پرسي گفت: جدا؟ خب؟
آريانا به سختي آب دهانش را قورت داد و گفت: شما رو ديدم كه توي گودال تاريكي افتاده بوديد. خودتون بوديد.
پرسي به فكر فرو رفت و خواست چيزي بگويد كه زنگ به صدا درآمد و آريانا به سرعت از كلاس خارج شد.



دلایلی که پیشگویی ضعیف یا اشتباه میشه

من فكر ميكنم يكي از همين دلايل ، همون چيزي باشه كه من توي تكليف اولم بهش اشاره كردم. يعني وقتي يك نفر آمادگي لازم رو براي پيشگوئي نداشته باشه ، مثل سردرد ، اون موقع است كه نميتونه پيشگوئي درستي بكنه. البته مگر اين كه تمركز داشته باشه.
چون پيشگويي درسيه كه خيلي به تمركز نياز داره ، پس بايد روي اين درس تمركز و دقت زيادي كرد.
يكي ديگر ازاين دلايل ، اينه كه خودش نخواد پيشگوئي كنه و به اجبار مجبور به اين كار باشه.

تکلیف اول:

در گوشه ای از سالن مطالعه کتابخانه هاگوارتز، هرمیون در حالی که انبوه کتابها در اطراف میزش انباشته شده بود دستهایش را طبق فرمول کتاب قطوری که در سمت راستش بود روی گوی بلورین حرکت می داد .
در نظر داشت تا نمره این ترم معجون سازی خود را پیشگویی کند. این دفعه بیستمی بود که این عمل را انجام می داد ولی هر دفعه به جای دیدن نمره اش صحنه ای را می دید که در آن در حال گفتگوی تندی با پروفسوراسنیپ است .
برای لحظه کوتاهی به شدت عصبانی شد، تا جایی که می خواست گوی پیشگویی را به شدت به زمین بکوبد ولی نظرش تغییر یافت و نفس عمیقی کشید و شروع کرد به یافتن کتابی دیگر. از میان کتابها کتابی را باعنوان :

«چگونه به درستی پیشگویی کنیم»

{نکات کلیدی}

اثر: پرسی ویزلی

را انتخاب کرد. باعجله ورق زد و فصل اول کتاب را یافت .
ابتدا باید تسلط کافی را برای در دست گرفتن گوی کسب می کرد و افکارش را از هر گونه فکر بی مورد پاک کرده و فقط به موضوع مورد نظرتمرکز کرده و زاویه نگاهش را نیز باید دقیقا تنظیم می کرد.
هرمیون با خواندن ای موارد ابتدا تعجب کرد چون نسبت به کتابهای قبلی که خوانده بود ،نکات خیلی ساده ای نوشته شده بود و نیاز به انجام کار خاصی نبود .هرمیون تمامی موارد را بادقت بسیار انجام داد و به گوی پیشگویی خیره شد .
تصاویری که ابتدا تار بودند رفته رفته شفاف تر شدند و مه رقیقی اطراف تصویر را فرا گرفته بود . او خود را می دید که در کلبه هاگرید به همراه هری و رون نشسته بود و با حالتی که گریه می کرد برگه ای را به هاگرید نشان می داد که در آن نوشته شده بود :

نمره معجون سازی = E

هرمیون به شدت افکارش بهم ریخت و از روی خشم دستانش را بر روی صفحه کتاب کوبید، در همان لحظه چشمش به پاورقی صفحه کتاب افتاد که با خط ریزی نوشته شده بود :

*عنوان:پیشگویی اختصاصی جادوگران ( دسته بندی : ساده و غیر منطقی)

تکلیف دوم :

ــ پروفسور مکگوناگال در کتاب زندانی آزکابان پیشگویی را از موارد بدون اساس و کم اهمیت جادوگری می پندارد، و می گوید که افراد معدودی واقعا به این علم دست یافته اند و این به این معناست که پیشگویی اولا اساس منطقی ندارد وبر پایه حدس و گمان است .ثانیا پیشگویی واقعی فقط کارافراد خاصی می باشد که این استعداد را تحت شرایط خاصی بدست آورده اند و این می تواند یکی از نقاط ضعف پیشگویی یک فرد باشد .
_ سایر دلایل تکراری مانند : عدم تمرکز حواس، خستگی، قرار نگرفتن در شرایط مناسب....نیز هستند.
_ عدم تسلط دقیق دستها و چشم ها نکته بسیار مهمی است.
ــ و از همه مهم تر استفاده از روش های نادرست و سطحی پیشگویی مانند:

پیشگویی اختصاصی جادوگران!

رولی بنویسید و در اون پیشگویی ضعیفی رو خودتون انجام بدید و یا با کمک گرفتن از کتاب های قدیمی پیدا کنید و بیارید !

مدام در اتاق راه میرف 4 ،5 یا شایدم این ششمین بار بود که تمام اتاق رو
جستوجو می کرد ولی چیزی برای آرامش دادن به خودم پیدا نکرده بود. فکر این که مادرش متوجه شود که گلدان درون خانه - همانی که در هنگام بازگشت از ماه عسل از چین خریده بودند - شکسته است باعث وحشتش میشد . ناگهان چشمش به گوی خاگ گرفته ای در گوشه ی کمد افتاد ،اولین چیزی که به ذهنش رسید اولین کلاس پیشگویی اش با پروفسور پرسی بود ، کلاسی خشک که هرگز در آن موفق نبود ، با تردید گوی را برداشت و با دستمالی که انگار از خود گوی کهنه تر بود سعی کرد سطح آن را پاک کند ، با دقت به سطح کدر گوی نگاه کرد به یاد حرف های پروفسر افتاد که همیشه به نظرش چرت وپرت می آمد ، ولی این بار سعی کرد! تصاویر نامفهومی درون گوی میدید " چهره ی زشت و بیریخت زن همسایه که در حال صحبت با مادرش بود و بر خلاف همیشه داشت می خندید و از او تعریف می کرد ، اتفاقی که از محالات بود " هنوز چشمش روی سطح کدر گوی بود , و داشت شیرینی صحنه ای را که دیده بود مزمزه میکر د و برداشت های مختلفی را که به ذهنش می رسید بررسی می کرد و با این تفکر که یکی از خوش شانس ترین جادوگران دنیاست به فکر ادامه دادن کلاس های پیشگویی افتاده بود که ناگهان در باز شد . مادرش بی درنگ به سمتش آمد و گوشش - که به دلیل خرابکاری ها ی زیاد مثل یه جوراب کش می اومد - را گرفت در حالیکه با دست دیگرش تیکه ی شکسته ی کوچکی از گلدان محبوب خود را به او نشان می داد .

دلایلی که پیشگویی ضعیف یا اشتباه میشه

دلیل اصلی این که پیشگویی ها نادرست در می ایند اینه که افراد دوست داند اون چیزی که خوبه و دوست دارند براشون اتفاق بیافته که این خودش باعث نوعی تلقین میشه وذهن انسان رو درگیر میکنه و واقعیت رو می پوشونه !
البته دلایل دیگه ای هم داره مثل بد برداشت کردن ، مثلا فرد از چیزی که میبینه برداشت درستی نمیکنه و پیشگویی اشتباه میشه