پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

81
نفر همین الان آنلاین‌اند 37 نفر در «انجمن»
0 عضو 81 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

47 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

كلاس نجوم و ستاره‌شناسی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 5 اسفند 1387 16:30
عضویت
1386/11/26
پست‌ها
277
تکلیف اول:اخرین انفجار ابر نواختر ی مربوط به سال 1054 هست.از شما میخواهم رولی در رابطه با جریان دیده شدنش توسط اولین شخص (که جادوگر بوده)و ثبت ان بنویسید.

_وااایی از خوشحالی نمیدونم دارم چی کار میکنم.
_از خوشحالیه چی؟
_میدونی که ما چند سال از کلاس نجوم محروم بودیم اما حالا باورم نمیشه که دارم میرم کلاس نجوم خیلی خوشحالم.
جیمی سری تکان داد و رو به لیلی گفت:اره منم خیلی خوشحالم میدونی معلمه این در س کیه؟
لیلی کتاب نجوم را برای هزارمین با گشود و گفت:اون طور که شنیدم پروفسور بلک استاد این درسه.
لیلی و جیمی به اریانا و هدویگ که در اخر کلاس نشسته بودند پیوستند و منتظر پروفسور بلک شدند.
کلاس تقریبا شلوغ بود همه داشتند در مورد درس نجوم و استادش صحبت میکردند که به محض شنیدن صدای قدم هایی بلند و باز شدن در کلاس همه از فرط هیجان نفسشان را در سینه حبس کردند.
الفرد بلک وارد کلاس شد و صحبت هایش را چنین اغاز کرد:
سلام.همان طور که فکر کنم همتون میدونید ما چند سالی میشد که کلاس نجوم نداشتیم اما بالاخره امسال تونستیم این کلاس رو برپا کنیم و شما رو از دنیای ناشناخته ی نجوم اگاه سازیم.
اریانا اهسته در گوش لیلی گفت:چه قدر ادبی صحبت میکنه.
_خوبه!تو هم باید ازش یاد بگیری.
الفرد بلک با نگاهی به معنای ساکت به ان دو دختر نگاهی انداخت و به صحبت هایش ادامه داد:خب,زیاد صحبت نمیکنم و میرم سر اصل مطلب;لطفا کتاب هایی که مربوط به درس نجوم هست رو باز کنید تا اولین درس رو بدم.
بچه ها کتاب هایشان را از زیر جامیزشان برداشتند و اولین صفحه از کتابشان را گشودند و با تصاویری از ستارگان و سیاره ها و موجودات فضایی روبرو شدند.
اریانا که متعجب به صفحات خیره شده بود گفت:ااااه,من تاحالا با همچین تصاویری مواجه نشده بودم.
لیلی گفت:درسته.واقعا نمیدونم چرا ما این همه سال همچین کلاسی رو نداشتیم.
جیمی رو به دوستانش گفت:چرا شماها نمیفهمید ؟
_چی رو نمیفهمیم؟
_پروفسور داره توضیح میده اونوقت شماها دارید قصه س سال های پیش رو میخورید؟
به این ترتیب لیلی و اریانا به صحبت های جالب و شنیدنی بلک گوش دادند.
_خب,برای امروز دیگه کافیه فکر کنم در مورد ابر نواختر به اندازه ی کافی توضیح دادم حالا میخوام که درمورد ابر نواختر تحقیق کنید و به کلاس بیارید از توجه همتون متشکرم میتونید برید.
همه ی کسانی که در کلاس حضور داشتند از این که کلاس نجوم این قدر زود تموم شده غرغری کنان به سمت خروجی رفتند.

نیمه شب در کتابخانه

جیمی در لابه لای قفسه های کتاب خانه دنبال کتاب ستاره شناسی میگشت تا بالاخره کتابی خاک خورده و بسیار قدیمی و قطور یافت.سپس با صفحه زدن ان و گشتن دنبال ابر نواختر چنین یافت.

ابر نواختر ها

قابل توجه ترین نواختری که پس از اختراع تلسکوپ ظاهر شد
ستاره ای بود که ارنست هارویک(Ernest Hanwarg)اختر شناس المانی,در سال 1885 در کهکشان امرته المسلسه
و به نام ان امرته المسلسه S داده شد. اگر این ستاره کمی روشن تر بود,با چشم غیر مسلح دیده میشد.در ان زمان کسی نمیدانست که کهکشان مزبور چه قدر دور است یا چه قدر بزرگ است.اما پس از نتیجه گیری های هایل در باره ی فاصله ی این کهکشان ,ناگهان روشنایی نواختری که در سال 1885 ظاهر شده بود,دانشمندان را دچار حیرت کرد.این نواختر میبایست 10000برابر
روشن تر از نواختران معمولی باشد.
این یک ابر نواختر (Super nova)بود.

انفجار ابر نواختری

انرژی که از انفجار هر ابر نواختر ازاد میشود,میتواند ده ها هزار سیاره نظیر زمین را ویران کند.
همگی ابر نواختر ها ویرانگر نیستند,ولی این انفجار ها عناصر بوجود امده در درون ستارگان را در فضای میان ستاره ای منتشر میکنند تا در ان جا به ستارگان و سیارگان تازه تبدیل شود.

جیمی پس از خواندن این اطلاعات جالب قلمش را به رنگ اغشته کرد و روی کاغذ سفیدی نوشت و سپس ارام از کتابخانه خارج شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
چهارشنبه 27 مرداد 1395 22:51
عضویت
1387/03/29
پست‌ها
389
تکلیف جلسه ی اول:

همانطور که در متن اشاره کردم ، آخرین انفجار ابر نواختری مربوط به سال 1054 هست . از شما می خواهم رولی در رابطه با جریان دیده شدنش توسط اولین شخص ( که جادوگر بوده ) و ثبت آن بنویسید.

صبح بسیار سردی بود هرمیون طبق معمول همیشه کتاب به دست در حیاط مدرسه قدم می زد و باشور و شوق فراوان مشغول خواندن کتاب نجوم خود بود.
- اوه هرمیون تو اینجایی... می دونی ما چقدر دنبال تو گشیم ؟ هرمیون؟ هِرمیوووووووووون؟
- رون؛ هری بیایی ببینید اینجا رو گوش بدین مطمئنم که براتون خیلی جالبه در مورد آخرین انفجار ابرنواختره حتما پرفسور الفرد بلک از دیدنش خیلی خوشحال میشه البته اولش کلا در مورد ابرنواخترا توضیح داده...بذارید براتون بخونمش:

ابرنواختر

یک انفجار ستاره ای که در آن کل ستاره تحت تاثیر قرار می گیرد. بدنبال انفجارنورانیت ستاره حتی به اندازه 20 قدر می تواند درخشانتر شود..ابرنواخترها با توجه به بودن یا نبودن هیدروژن در طیفشان به دو دسته یعنی ابرنواختر نوع یک ونوع دو تقسیم می شوند.ابرنواخترهای نوع یک(Type I) نشانی از وجود هیدروژن در طیفشان ندارند در حالیکه ابرنواخترهای نوع دو(Type II) دارند.در حال حاضر می دانیم که دلیل اصلی انفجار بودن یانبودن هیدروژن نیست بنابراین دسته بندیهای جدیدی تعریف شده اند.دومدل برای توجیه انفجار وجود دارد.

در مدل اول٬ ابرنواخترهای با هسته رمبنده می باشند که در حقیقت ستاره های پرجرمی هستند که سوخت هسته ای درونشان به اتمام رسیده است و با توجه به اینکه جرم هسته به ماوراء حد چاندراسخار میرسد انقباض هسته تا رسیدن به فشار دژنره نوترونی ودر واقع تبدیل شدن ستاره به یک ستاره نوترونی ادامه پیدا می کند ودر نتیجه این وضعیت مواد ستاره در لایه های بالایی جو به بیرون پرتاب می شوند.در مدل دوم ابرنواختر در ستاره های دوتایی بسیار نزدیک رخ می دهد که در آن جرم ستاره کوتوله سفید بدلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از حد چاندراسخار بیشتر می شود وستاره کوتوله سفید به حالت انفجار می رسد وابرنواختر بوجود می آید.

- هرمیون اما احسااس نمی کنی این با اون چیزی که پرفسور ازمون خواست ..
- صبر کن ایناهاش ...

بدنبال انفجار ابرنواختری یک ستاره نوترونی بوجودمی آید که احتمال دارد در مرکز پوششی کروی از ابرباشد که این ابر همان مواد ستاره است که به بیرون پرتاب شده است.این ابر یا سحابی ٬باقیمانده ابرنواختری(supernova remanent) نام دارد.باقیمانده های ابرنواختری که یک تپنده در میان آن باشد PLERION نامیده میشود.آهنگ مشاهده ابرنواختر در یک کهکشان معمولی در حدود یک ابرنواختر در صد سال است ودر کهکشانهایی که از لبه دیده می شوند بدلیل غبارهای تیره کننده بسیارکم هستند.در هزاره گذشته تنها پنج ابرنواختر در کهکشان راه شیری مشاهده شده است بعلاوه ابرنواختر SN 1987 که در ابر ماژلانی که احتمالا یک کهکشان قمر کهکشان راه شیری می باشد. با آمدن فن آوری CCD به میان ستاره شناسان آماتور همواره برتعداد ابرنواخترهایی که در دیگر کهکشانها کشف می شوند افزوده شده است.تلسکوپهای خودکار نیز که با هدایت کامپیوتر بطور اتوماتیک به عکسبرداری ومقایسه عکسها از هزاران کهکشان طی یک شب می پردازند کمک بزرگی به کشف ابرنواخترها کرده اند.

- اما هرمیون ...
ابرنواختر سال 1054 بعنوان منشاء سحابی خرچنگ در صورت فلکی ثور توسط ادوین هابل معرفی شده است.مانند دوابرنواختر سال 1006 و1181 این ابرنواختر توسط ستاره شناسانی از مشرق زمین ثبت شده بودند.ستاره شناسانی از چین ٬کره٬ مسلمانان واروپاییان در ثبت این ابرنواخترها سهم داشته اند.نشانهایی از ابرنواختر سال 1054 در نقاشیهایی در قاره آمریکا به چشم می خورد.
- گفتی کی؟!
- ادوین هابل؛ اینجا در موردش نوشته!

ادوین هابل، دانشمند اخترشناس امریکایی (۱۸۸۹ - ۱۹۵۳) کسی بود که ثابت کرد برخی از سحابی‌های بیضی شکلی که در آسمان دیده می‌شوند، کهکشان‌هایی هستند که در فاصله‌ای بسیار دور از کهکشان ما قرار دارند.

او کسی است که اولین طبقه بندی را از شکل کهکشان‌ها ارائه کرد. طبقه بندی او تا مدتها توسط اخترشناسان مورد استفاده بود. ادوین هابل برای اولین بار رابطه‌ای میان سرعت و فاصلهٔ کهکشان‌ها بدست آورد که می‌توانست مقیاسی از عالم را نتیجه دهد.

آثار عمیق هابل بر کیهان‌شناسی رصدی غیر قابل انکار است. همانگونه که نیکولاس کپرنیک در شناخت منظومه شمسی و ویلیام هرشل در شناخت کهکشان راه شیری تأثیر گذاشتند، ادوین هابل بر شناخت ما از عالم تأثیر گذاشت.

هابل با مشاهدات خود عنوان کرد که بسیاری از اجرام سحابی گونی که مشاهده می‌شوند، اجرامی هستند که بسیار بزرگ‌تر از اجرام داخل کهکشان راه شیری اند. او این اجرام را "جهان‌های جزیره ای" نامیده بود. در سال ۱۹۳۲ او موفق شد تا یک خوشهٔ کروی را در خارج از راه شیری و در M۳۱ کشف کند و ثابت کرد که M۳۱ کهکشانی مثل کهکشان ماست.

ادامهٔ پژوهش‌های هابل منجر به گشودن دریچه‌هایی جدید به کیهان‌شناسی شد: انبساط عالم، سن عالم، مهبانگ و چیزهای دیگر.

هابل از طریق مشاهدات خود و بررسی انتقال به سرخ کهکشانها و مقایسهٔ آنها با یکدیگر به این نتیجه رسید که "کهکشان‌های دورتر با سرعت بیشتری در حال دور شدن هستند." این نتیجه را امروز به عنوان "قانون هابل" می‌شناسیم.

به پاس خدمات و تلاشهای علمی ادوین هابل در اخترشناسی و خصوصا کیهان شناسی، ۳۰ سال بعد از مرگش، اولین تلسکوپ فضایی تاریخ را به یاد او "هابل" نامیدند.

-خب نظرتون چیه؟
- من که نمی تونم هیچ نظری بدم! اصلا نمیشه در مورد عکس العمل های پرفسور بلک پیش بینی کنی!
- گفتی پیش بینی؟ درست شنیدم رونالد ویزلی؟!

هر سه به طرف صدا بر می گردن:
- تریلانی!!!!!!
- اوه نه! هیچی پرفسور ما باید بریم دیرمون شده، روز خوبی داشته باشین!

تالار عمومی

- شما ها چرا نمی فهمین؟
- چیو هرمیون؟
- ببینید ... زمانی که این اتفاق افتاد همون روزی بوده که ولدمورت دوباره برگشته بوده! دوباره قدرت گرفته بوده!
- یعنی چی؟ چی می خوای بگی؟
- اینکه می بینید من انقدر راحت دارم براتون می خونم از دفتر خاطرات شخصی ادوین هابل استخراج شده! که بعد از سالهای زیادی در دره گودریک پیدا شده!
ببینید... اون تو یه غار زندانی بوده! که توش پر از جنازه و ارواح بودند!
- یعنی ..
- بله ..یعنی همونجایی که هورکراس هم بوده! ببینید اون ادوین هابل رو مجبور به کاری کرده، اون از زمان وقوع این انفجار کاملا با خبر بوده! اون منتظرش بوده! یا...
- می خوای بگی اون خودش عامل این کار بوده!
- اره! اوهوم ..یه همچین چیزی رون! ولی هیچ مدرکی ندارم که بخواییم اینو اثبات کنیم!
- ما می تونیم از آلفرد بلک بپرسیم! یا از توی همون دفتر خاطرات!
- اما اون چیزی به ما نمی گه! و باید بگم متاستفانه چند برگ از اون دفتر خاطرات که دقیقا مربوط به این موضوع میشه پاره شده!
- نه...نمی گه! همونطور که تا به حال به پرفسور دامبلدور نگفته!
- یعنی ...
- اره ..دقیقا هری! دلیل این همه درخواستی که پرفسور دامبلدور برای دیدن آلفرد بلک داشته همین بوده!

- هِِی بچه ها شما اینجایین؟ مگه الان کلاس نجوم ندارین؟
- اوه ...نه دیر شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 27 تیر 1387 14:38
عضویت
1387/03/26
پست‌ها
15
هاگوارتز، امتحان نجوم

صبح دل انگيزي بود و خورشيد با تمام قدرت در اسمان مي درخشيد!! در بالاي بلندترين برج هاگوارتز، در زير تيغ خورشيد، امتحان نجوم برگزار شده بود!

هری اصلا به ورقه ی هرمیون و لاوندر براون که در دو طرفش نشستن نگاه نمی کنه و جوابارو از ورقه ی اون ها نمی نویسه! بلكه با تلاش و كوشش در حال تقلب كردن است!

ممتحن فرتوت با عصبانيت به هری نگاه می کنه:

- پسرم... داری چی کار می کنی؟

هری: هیچی!

و با نگاه خاص و دلربایی به ممتحن نگاه می کنه ( ) ممتحن متوجه سیفیدی بيش از حد هری میشه ، چشمکی میزنه و هیچی بهش نمیگه.

آمبریج و هشت نفر دیگه از در هاگوارتز میان بیرون میبینن شب نیست و سکانس اشتباه شده، از دوباره بر می گردن تو. ( در راستای هری پاتری کردن نوشته !)

از اون ور جنگل بن، سنتور معروف كتاب هاي هري كاتر (!) داد میزنه:

« امروز یه ستاره پر جرم تر از خورشید خیلی سیفید و درخشانه »

هری از اونجایی که هوشش از همه بالاتر بود و آخر فهم و این حرف هاست منظورشو می فهمه و سریع سرشو بالا می کنه و نور سفید خیره کننده ای میبینه. سریع بر می گرده تا موضوع رو به ممتحن بگه؛ ولي با كمال تعجب ميبينه كه يارو از اون موقع تا حالا به اين حالت ،به او خیره مونده.
هری: مـ... من یه نور سیفید تو آسمون دیدم.

ممتحن در همون حالت با لحن کشداری میگه:

سيــــــــــــــــــــــفيـــــــــد!

هري يه چك ميزنه تو گوش يارو و طرف خودشو جم و جور میکنه:

- هان... نور سیفیـــ...آه یعنی منظورم... نور سفیددیدی؟

هری: بله آقا تو آسمون!

ممتحن پیر که خودش يه زماني اخترشناس بود، هیجان زده پرسید: کی می تونه....

هرمیون مهلت نداد، يه نفس عميق كشيد و شروع كرد:

- ذخیره هیدروژنی اون خورشید تموم شده . در نتیجه ، لایه های بیرونی اون خورشید منیسط شده اند و همون خورشید بسیار بزرگ شده ، طوری که ممکنه اندازه ی قطر آن به اندازه ی خورشید ، دمای سطحی آن نیز کاهش بیابد . در نتیجه خورشید ، سرخ رنگ دیده می شود . از لحاظ مراحل تحولی ، اصطلاحا ستاره به مرحله ی غول سرخی وارد شده . ستاره های درخشان سرخ یا نارنجی رنگی را که با چشم غیر مسلح در آسمان شب می بینیم ، همگی در مرحله ی غول سرخی به سر می برند . پس از مرحله ی غول سرخی ، مراحل پایانی زندگی است و ستاره های کم جرمی مانند خورشید به کوتوله سفید تبدیل ...اوه نه اشتباه گفتم...

همه داد می زنن و هو می کنن.

هرمیون نفسی تازه می کند و دلخور ، ادامه می دهد:
- اگر یه کم فرصت بدین می گم ! اون ستاره ی پر جرم تر از خورشید ، پس از مرحله ی غول سرخی سرنوشت شومی داره. پایان زندگی این ستاره با انفجاری« اَبَرنواختری » همراه است . در انفجار اَبَرنواختری این ستاره مقدار زیادی از جرمش را از دست می دهد و برای مدت زمان کوتاهی ، در حد چند روز ،..

در این بین ممتحن و هری آرام صحنه رو ترک می کنن!! و ملت هم دارن تند تند از همدیگه تقلب می زنن.(همه چیز به روال عادی برگشته)

هرمیون همچنان بی توجه به اطرافش ادامه میده:

- ....به درخشندگی خیره کننده ای می رسد . در طول تاریخ چند انفجار اَبَرنواختری ثبت شده است . یکی از مشهورترین آن ها انفجار اَبَرنواختری سال 1054میلادی است . این اَبَرنواختری به حدی درخشان است که در نور روز نیز با چشم دیده می شود . روز های بعد فقط ابرگازی باقیمانده ی این انفجار با تلسکوپ قابل مشاهده است . اخترشناسان عقیده خواهند داشت که پس از انفجار اَبَرنواختری ، ستاره باقیمانده به ستاره ی نوترونی یا سیاهچاله تبدیل می شود .»(کپی پیست نکردما. هرمیون سر کلاس حواسش جمع بود )

بچه ها که ورقه های کاملشون رو تحویل داده بودن با چهره ای متفکرانه و با احساس ،( ) به هرمیون گوش می دادند. ستاره ی پر جرم هم مظلومانه انفجار ابرنواختریش را به پایان برد.

________

تکلیف دوم:

علی بنگی (به سکون ی در علی و فتح ب در بنگی) ،منجم قرن سوم هجری و از بنیان گذاران مطالعه عملی ستارگان بود.علی بنگی پس از فارق التحصیل شدن از مدرسه ی جادوگری دار الاوراد بغداد در سن بیست و چهار سالگی به مواد مخدر کشیده شد در آن زمان خانواده ی او نمی دانستند که چه تحول بزرگی در زندگی علی به وقوع پیوسته و او را طرد کردند.علی پس از سال ها استعمال بنگ و زندگیی حقیرانه در زیر پل ها ،در سن سی سالگی با اضافه کردن مواد جادویی خاص و به کاربردن جادوهای ابدائی خود(که هیچگاه برای جامعه ی علمی فاش نکرد) توانست سفر های بسیاری را در عالم خیال به ستاره های دوردست انجام دهد. وی چند سال بعد از اولین سفر و در کتابی با نام « الکواکب فی الرائسی » نظریه ی انبساط دنیا را اعلام کرد.علی اولین و تنها کسی بود که توانست انفجار ابر نو اختری را از نزدیک مشاهده کند و مراحل آن را به ثبت برساند.علی در سن هشتاد و چنج سالگی ،خسته ، فرسوده و گمنام در زیر یکی از پل های بیروت جان سپرد . اکثر کتاب های او توسط مردم سورانده شد . از مجموعه آثار او که بالغ بر هشتاد رساله می شدند تنها سه مورد تا کنون باقی مانده است که در موزه ی تاریخ جادوگری عراق به دور از دسترس عموم قرار دارد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 29 بهمن 1397 15:27
عضویت
1383/04/15
پست‌ها
1771
اول تکلیف دوم:

آماندا استارینگلاو، از نخستین کسانی بود که میزان درخشش ستاره ها را مورد مطالعه قرار داد. مطالعات او تا آخرین دم مرگش همچنان ادامه داشت، و نزدیکان او به خاطر دارند که او حتی در زمان بیماری نیز شب ها با تلسکوپ از بستر بیماری به آسمان بالا نگاه می کرد. مطالعات او در زمینه درخشش قابل تحسین بود، و کشفیات او منجر به بالا رفتن سطح علمی نجوم در آن دوران گشت. اما آخرین نظریه او تمام شهرتش را تحت تاثیر قرار داد و باعث تمسخر او و دانشش در ملاء عام شد. آماندا اعتقاد داشت که هر ستاره مختص انسانی - چه جادوگر و چه ماگل- در این جهان است، و درخشش هر ستاره به درخشش روح بزرگ انسانش نسبت دارد.



-----------------
اولی:

---
-این ستاره منه، نگاه کن، ببین چه چشمک می زنه....

پسرک در سکوت به جایی که پدرش نشان داده بود چشم دوخت. ستاره پرنور و آبی، گویی از پهنه لاجوردی آسمان پهناور دست تکان می داد و برای او چشمک می زد. پدر دستش را حرکت داد:

-اون یکی روببین، همونی که کنار مال منه! اون ستاره توئه...خوب نیگاش کن...

پسرک نگاه کرد. ستاره اش جایی در آن آسمان بزرگ، نشسته بود و به او نگاه می کرد و لبخند می زد...چشمانش عمق درخشش ستاره را می کاوید، که در پهنه بیکران می درخشید و نورش تمام جهان را پر می کرد.

ناخواسته چیزی در ذهنش جرقه زد. فکرش به پیش روزهایی می رفت، که هنوز پنج سالش بیشتر نبود. یاد مادربزرگش می افتاد که شبی مثل همین امشب، آسمان را به او نشان داده بود. یاد چهره پرمهر او بود که با صدای لرزانش می گفت:

-دارن کوچولوی من...این ستاره ها رو نگاه کن...هروقت که یکی از اونها خاموش بشه، کسی دراین جهان می میره...

پدر لبخند زد. می دانست که دوست داشتنی های آسمان پسرش را مجذوب کرده است. ستاره پردرخشش پسرش را می دید که می تابید و لبان کوچک او را، که با هر چشمک ستاره هر بار لبخندی بر آنها می نشست.

پسرک به آسمان چشم دوخته بود. احساس می کرد همه ستاره ها را دوست دارد؛ احساس می کرد درآن پهنه بیکران و آبی، دست ستاره اش در دستان ستاره پدر گره خورده است...

دست پدر را آرام گرفت. پدر به نگاه او به آبی بالا نگاه می کرد و به دو ستاره ای که از ابتدای جهان در کنار هم بودند. دلش می خواست این دو ستاره هرگز از هم دور نشوند.

دست پسرش را گرفت و او را بلند کرد. دیگر وقت خواب رسیده بود.

---------

-پدر! پدر! پدر کــمـک!

پدر سراسیمه از خواب بلند شد. نگاهش بلافاصله به جای پسرش برگشت، جای پسرش خالی بود. قلبش درون سینه تپیدن گرفت و سراسیمه از جا بلند شد.

-دارن! دارن! دارن کجایی..؟

صدای جیغ پسرش فضا را پر کرد. پدر با عجله به طرف حیاط دوید. نفسش تند می زد و قلبش تا گلو بالا آمده بود. احساس می کرد قلبش همین لحظه به بیرون پرتاب می شود. ناگهان دارن را دید که در گوشه حیاط از درختی بالا رفته بود.

-دارن!

دارن سر بلند کرد و نگاه وحشت زده اش را به او دوخت. نگاهش میان او و آنچه زیر پایش بود، در نوسان بود.

پدر به زیر پای او نگاه کرد. دلش از سینه جدا شد و وحشت در صورتش نمایان شد. سراسیمه به زیر پای او نگاه می کرد.

گرگ بودند. چند گرگ وحشی، گرگ هایی که هرگز به این حوالی نمی آمدند. دلش در سینه کوبیدن گرفت و با عجله به طرف او دوید.

هنوز شب بود. دارن وحشت زده به پدرش چشم دوخت که نزدیک می شد... و ناگهان دیگر پدرش نبود. به جای پدر، گرگ خاکستریی می دید که با دهان کف آلود به سمت گرگان دیگر می دوید.

دارن با عجله به آسمان شب نگاه کرد. دلیلش را فهمیده بود. به دو ستاره ای نگاه کرد که پدر چند ساعت پیش نشانش داده بود و حالا دیگر دیده نمی شدند. نوری عظیم تر آسمان را در بر گرفته بود. ماه کامل در آسمان می درخشید...

-نه! پدر! نزدیک نشو!

گرگ ها به پدر تغییر شکل یافته ای می نگریستند که وحشیانه به سویشان می دوید. چشمانشان خصمانه به او خیره شده بود، و آب از دهانشان روان بود.

گرگ به جمع گرگان دیگر نزدیک شد. در یک آن، چندین و چند گرگ در هم آمیختند و صدای غرش و زوزه گرگانه با سکوت آرام شب در آمیخت. دارن خدا خدا می کرد که ماه هنوز پشت ابر نرود. اگر ماه می رفت، اگر پدرش به شکل اول خود برمی گشت، اگر خسته و نالان، میان یک دسته گرگ تنها می افتاد...

چشمانش را بست که نبیند. در دلش به ستاره ها فکر می کرد، به دو ستاره ای که با هم بودند. خدا خدا می کرد که آن دو همیشه با هم بمانند.

سر و پای گرگ ها خونین شده بود. همگی در هم آمیخته بودند و هدفشان تنها یک گرگ بود؛ گرگ بیگانه ای که آنها را از شکارشان بازداشته بود.

گرگ خاکستری زوزه ای کشید. زوزه ای از روی درد بود، دردی جانکاه که وجودش را فرا می گرفت و ربطی مبهم به پسرکی داشت که روی درخت نشسته بود. به زحمت تلاش می کرد برخیزد. گرگان بیگانه دورش را گرفته بودند، و با خشنودی به دشمن زخمی خود می نگریستند.

پدر بر چهار دست و پا ایستاد. تنش می لرزید، دیگر توان ایستادگی نداشت. اما در میان غرایز گرگانه اش، حسی مبهم از علاقه ای که به پسر روی درخت مربوط میشد، به اونیرو می داد. نمی دانست که آن چیست، دیگر نمی دانست، اما هر چه بود، نیروی عجیبی داشت...

ناگهان جست زد و بر گرگان حمله کرد. گرگ ها که غافلگیر شده بودند، برای لحظه ای از او عقب افتادند و تنشان از خون همسانانسان سرخ شد. لحظه ای طول نکشید که دوباره بر سر او ریختند و از او پیشی گرفتند.

دارن چشمانش را باز کرد. هنوز ماه پشت ابر نبود، هنوز مانده بود تا پدرش مغلوب شود. به ماه نگاه می کرد که کم کم نورش در پشت ابر پنهان میشد و دو ستاره همراه را نمایان می ساخت.

باید کاری می کرد. قلبش محکم در سینه می کوبید، فکرش به سرعت کار می کرد. شاخه ای از درخت کند و با تنها طلسمی که بلد بود، آن را آتش زد.

بوی آتش گرگان پیر را هشیار کرد. آتش از بالای درخت لحظه لحظه به آنها نزدیک می شد. دارن خم شده بود و شاخه سوزان را تا جایی که می توانست پایین می برد. اما قدش کافی نبود؛ شعله از بالا به انبوه گرگان افتاد.

صدای زوزه دردناک چند گرگ بلند می شد. شعله سرخ و بی رحم پشمشان را سوزانده بود. در حالی که به خود می پیچیدند، از گرگ خاکستری دست برداشتند و به بیرون دویدند. دارن شاخه دیگری شکست و شعله سوزانش را روی چند گرگ دیگر انداخت. پدرش را می دید و مواظب بود که شعله اش تن او را آزار ندهد. گرگ ها زوزه کشان از درد دویدند و دور شدند.

حس پیروزی در دارن شعله زده بود. دلش می خواست با سرفرازی از درخت پایین بیاید و پدر را درآغوش گیرد....

ولی چیزی مشکل داشت. هنوز قلبش تند و تند می زد، هنوز سراسیمگی در تمام وجودش رخنه داشت. ماه کم کم پشت ابر می رفت. به پدرش نگاه کرد.

پدر نگاهش را به او دوخت و زوزه ای سر داد. زوزه اش چون ناله آدمی بود که از رنج درعذاب است. همچنانکه ماه در پشت ابر پنهان می شد، پدر کم کم تغییر شکل می داد و به خودش تبدیل می شد.

دارن به پدر خسته اش چشم دوخت. بر تن پدرش خون جاری بود، خونی از صدها زخمی که برای دفاع از او حاصل شده بود. دارن وحشت زده به تن رنجور پدر نگاه می کرد.

از لای شاخه ها پایین آمد وبا عجله کنار تن پدر زانو زد. پدر بیهوش افتاده بود. دارن با ترس به او نگاه می کرد. پدر برای لحظه ای چشمانش را باز کرد وبه دارن چشم دوخت.

دارن در چشمان پدر خیره شد. چیزی در این چشمان بود، چیزی در این روشنایی سیاه بود که کم کم رو به نابودی می رفت. فکرش ناگهان پیش چند ساعت قبل رفت، که به ستاره ها چشم دوخته بود و حرف مادربزرگ را به یاد می آورد...

پدر آرام چشمانش را بست. دارن، با حسی از ترس و حیرت، به آسمان بالا چشم دوخت. در کنار ستاره ای که متعلق به او بود، ستاره ای با تمام قدرت می درخشید. دارن چشمان اشکبارش را بست. ستاره پرنور آرام در پهنه آسمان خاموش شد...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1387/4/13 13:25:11
[b][font=Arial]«I am not worried, Harry,» 
said Dumbledore
, his voice a little stronger despite
the freezing water
. «I am with you.»[/font]  [/b]
ماگل
آخرین ورود
سه‌شنبه 23 مهر 1392 18:06
عضویت
1387/03/06
پست‌ها
197
تكليف اول:

آريانا دامبلدور ، درون شنل نامرئي بزرگي پنهان شده بود. آرام آرام به درب بزرگي نزديك ميشد كه در انتهاي تالار بزرگ ريونكلا قرار داشت.
درب بزرگ را با يك فشار آرام باز كرد. كسي آنجا نبود. پس شنل نامرئي را درآورد و مشغول ديدن لوازم درون اتاق شد. چيز خاصي درون آن نبود. فقط چند قفسه پر از كاپ و مدال قديمي و چند بطري و كتاب. همين! آريانا شنيده بود كه درون اين اتاق چيزهاي جالبي وجود دارد ، ولي مثل اينكه اشتباه فكر ميكرد. خواست از اتاق خارج شود كه چشمش به درب كوچكي در گوشه ي اتاق افتاد. پس در كوچك را باز كرد و خود را درون اتاقي يافت كه پر بود از سكه ها و چيزهاي جادويي و جالب. ابتدا، دستكشهاي جادويي توجه آن را جلب كرد كه به جاي گرم كردن دست ، دماي دست را تنظيم ميكردند. اما بعد ، چشمش به قدح انديشه اي افتاد كه درست در گوشه ي سمت راست اتاق بود.
اول فكر كرد كه كار درستي نيست كه درون قدح برود. اما از شدت كنجكاوي ، نتوانست خودش را كنترل كند و بالاخره وارد قدح انديشه شد:

مردي با چشمهاي آبي روشن و موهاي طلايي رنگ ، روي مبل راحتي نشسته و مشغول نوشيدن چاي بود. مرد ابتدا چاي را روي ميز گذاشت و بعد به طرف تلسكوپ بزرگي رفت.
مرد ، به درون تلسكوپ نگاه كرد.
ناگهان صداي در به گوش رسيد. مرد آهي كشيد و ناراحت ، از اينكه كسي مزاحم كارش شده ، به طرف در رفت و در را باز كرد.
_ سلام جان! داشتي چيكار ميكردي؟
مرد ديگري كه كمي شوخ طبع تر و مهربانتر از جان به نظر ميرسيد ، به همراه بسته ي بزرگي وارد خانه شد.
جان به آرامي گفت: داشتم به كارهام ميرسيدم كه تو مثل هميشه مزاحمم شدي.
مرد دوم خنديد و گفت: مزاحم؟ اين طور نيست. يه روزي از من تشكر ميكني كه امروز اومدم ديدنت.
جان خنديد و گفت: منظورت چيه؟
مرد لبخندي زد و گفت: توي بسته اي كه ميبيني تمام وسايل براي ما هست. ما كارآگاهان خوبي ميشيم.
جان با ناراحتي گفت: مايكل؟ فكر ميكني ما كي هستيم؟ هركول پوارو؟ يا شايد هم شرلوك هولمز؟ من نميخوام كارآگاه باشم. ميخوام ستاره شناس بشم. من اين كارو بيشتر دوست دارم.
مايكل با نااميدي گفت: باشه. تو به اون كار مسخره ي نجوم ادامه بده. اما يه روزي توي روزنامه خواهي خواند كه مايكل جونز ، مشهورترين كارآگاه دنيا ميباشد.
جان لبخندي زد و گفت: اميدوارم.
مايكل چاي برداشت تا بخورد. و جان به طرف تلسكوپش رفت. شب قشنگي بود و ستاره ها به زيباترين حالات ممكن در آسمان شب ميدرخشيدند.
مايكل گفت: مزاحم كارت كه نيستم؟
جان كه تمام حواسش به ستاره ي بزرگي بود كه در اسمان ميدرخشيد گفت: نه. به هيچ وجه. به نظرت اون ستاره ي بزرگ چيه؟
مايكل گفت: خودت خوب ميدوني كه من چيزي از نجوم نميفهمم.
جان گفت: اون ستاره كمي غير عادي به نظر مياد.
مايكل خنديد و گفت: واقعا؟ خب اگه اين طوريه ، تو هم غير عادي به نظر مياي.
جان كه ديگر از اين شوخيهاي دوستش خسته شده بود گفت: خيلي درخشانه. خيلي پرنور و زيبا.
ناگهان صداي عجيب و بلندي به گوش رسيد. مثل يك بمب. و اين صدا ، جان و دوستش و حتي آريانا را هم ترساند.
جان گفت: اين صدا ، از آسمان بود. درست مثل رعد و برق...با اين تفاوت كه اين صدا خيلي وحشتناكتر از رعد و برقه.
مايكل كه هنوز آثار ترس را ميشد در چشمانش ديد گفت: حالا كه چي؟
جان جواب مايكل را نداد. در عوض ، دوباره كنار ميكروسكوپش رفت. بعد با خود زمزمه كرد: هووم..اين ستاره ي درخشان رو من از چند روز پيش در آسمان ديده بودم. حتي در روز هم ميشد نور اين ستاره رو ديد.
ناگهان آريانا متوجه شد كه تصوير درون قدح انديشه تغيير پيدا كرده. او باز هم در همان خانه بود. جان هم در خانه بود و پشت ميز بزرگي نشسته بود. كمي پيرتر از گذشته شده بود. مرد جواني هم كنارش نشسته بود. اما مايكل نبود. به نظر مي آمد كه مرد جوان براي مصاحبه آمده. چون پرسيد:
پرفسور جان كوارو؟ اون روز رو كامل شرح بدين. چه اتفاقاتي افتاد؟
جان لبخند كمرنگي زد و گفت: من و دوستم مايكل در خانه نشسته بوديم و حرف ميزديم. شب قشنگي بود. من درون تلسكوپم را نگاه كردم و ستاره اي را ديدم كه خيلي پرنور و درخشانتر از ساير ستاره ها بود. اون ستاره رو از چند روز پيش ديده بودم. ناگهان صدايي وحشتناك به گوشمان رسيد. مثل يك بمب. من ميدانم كه اين واقعه ، مردم را خيلي ترساند. اين اتفاق تا آن روز ، فقط 1 بار اتفاق افتاده بود و مردم هم چندان به اين موضوع اهميت نداده بودند. ولي در آن سال ، كه سال 1054 هم بود ، اين صدا خيلي وحشتناكتر از قبل بود.
مرد جوان چيزهايي نوشت و بعد دوباره پرسيد: بعد چه كار كرديد؟
جان جواب داد: روزها تحقيق كردم. و بالاخره دليلش را يافتم. ستاره اي كه من ديده بودم ، در واقع جرم بيشتري از خورشيد داشت. اين ستاره پس از مرحله ي غول سرخي ، منفجر ميشه و مقدار زيادي از جرمش را از دست ميده. دليل اين انفجار هم همينه. اين نوع انفجار را انفجار ابر نواختري ميگويند.
مرد جوان دوباره چيزهايي نوشت و تشكر كرد.
ناگهان همه چيز تغيير كرد و آريانا خودش را درون همان اتاق انتهاي تالار ريونكلا يافت. آريانا لبخندي زد و با خودش گفت: پس جان كوارو ي معروف ايشون بود. چه جالب!
آريانا شنل نامرئي را پوشيد و از اتاق خارج شد.

تكليف دوم:

لوايانا پارتيپسانا. اين جادوگر ، كه اولين جادوگر نجوم شناس بود ، به فضا هم سفر كرد.
اين شخص ، توانست ابتدا به موقعيت خورشبيد و ماه و ستارگان و سياره ها پي ببرد و اولين تقويم ها را بسازد.
او همچنين ، به تحقيق در زمينه ي سياره ها پرداخت و توانست به فضا نيز سفر كند.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آریانا دامبلدور در 1387/4/13 12:51:38
خوشبختي به سراغ كسي مي رود كه فرصت انديشه درباره ي بدبختي را ندارد.
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
یکشنبه 24 شهریور 1387 02:58
عضویت
1387/03/19
پست‌ها
39
زن جوان به آرامی وارد فضای باز شد.عطر شب بو ها و سبزه های تازه محیط همیشه اورا به وجد می اورد .نوزاد کوچکی در اغوش داشت.شنل بلند سیاه موهای قهوه ای رنگش را پوشانده بود .با چشمان براق فندقی رنگ به آسمان بالای سرش خیره شده بود.به سـتارگانی که به گرد ماه جمع شده بودند.گویا همگی نگران کودکی بودند که قربانی سرنوشت خواهد شد.!زن جوان در جستجوی ستاره ی دخترش بود.ستاره ای از ستارگان دب اکبر.ستاره ای خاموش در میان حریر شب .

جلوتر رفت.شنل بلندش را به زمین انداخت.ستارگان همچون زینت هایی بر روی حریر لطیف شب می درخشیدند.بغض گلویش را می فشارد.همسرش برای رسیدن به قدرت زن جوان را مجبور کرده بود تا کودک خود را قربانی الهه قدرت کند.! زیرا که از قدیم گفته شده بود که الهه قدرت فقط از زنان قربانی می گیرد و این خود افسانه ای جداست.! زن بیچاره تنها کودکش را در اغوش فشرد.می دانست که تا چند ثانیه دیگران با دستان لرزانش خنجر بر قلب کوچک فرزند می زند و خون ان را به سنگ های کنار چمنزار می مالد تا قربانی پذیرفته شود.گل ها با الهه ها سخن می گفتند.خبر قربانی کوچک به زودی به گوش الهه قدرت می رسید و او قربانی را می پذیرفت و همسرش قدرتمند می شد.این فکر ها همچون خنجری بر قلبش فرو امد.چطور ممکن بود؟چطور می توانست کودک شیرخواره اش را قربانی الهه قدرت کند.او قدرت نمی خواست بلکه ان مرد قدرت طلب در جستجوی چیزی بود که در حقیقت به او تعلق نداشت.!

دستان لرزانش را به زیر پیراهن برد و از جیب مخفی بلیز کهنه اش خنجر طلایی رنگ با حاشیه های نقره ای بیرون اورد.کودک اشک می ریخت.چشمان درشت ابی رنگش باری به از اشک درخشان و باری از بوی گلهای بنفشه خندان می گشت.به فرزندش خیره شد.نمی توانست .نمی توانست قربانی دهد.او طالب قدرت نبود.هرگز نمی خواست که..!

چاره ی دیگری نداشت.اگر کودک را قربانی نمی کرد حق برگشت به خانه را نداشت.همسر بی رحم در پی قدرت او را به خانه راه نمی داد و زن بیچاره در میان کوچه های سرد تنهایی اواره می گشت.!

به سمت دریاچه کوچکی که در امتداد کاج های بلند قرار داشت حرکت کرد.اگر فرزندش قربانی میشد خون پاک او همراه دریاچه و رود ها روان می شد.بلکه نیروهای فرازمینی ..جادوگران و ساحران باستانی و رود خروشان انتقام تنها دخترش را بگیرند.!

خنجر را بیرون کشید و شروع به زمزمه کرد.اشک در چشمانش جمع شده بود اما چاره ی دیگری نداشت :الهه ی قدرت..الهه ی جاودانگی و ثروت..اکنون از سر اجبار فرزند خود را قربانی تو می کنم تا بلکه همسرم به قدرت حریصانه اش برسد.ان مرد طماع قدرتمند بودن را به زندگی فرزندش ترجیح می دهد.اه الهه ی قدرت و جاودانگی و اکنون این قربانی را از او بپذیر و بدان که تا دنیاست از زندگی متنفر خواهم بود.!

سپس به چشمان ابی دخترک و دستان تپلی که برای گرفتن دست مادر بی وقفه تکان می خورد نگاه کرد.قطرات اشک از چشمان فندقی رنگش می چکید.!احساس تنفر از زندگی..احساس انتقام

خنجر را بالا برد ...صدای فریاد اسمان بگوش رسید و صدای خروش رود ها .یک ثانیه به اسمان بالای سرش خیره شد....اسمان به خشم امده بود.ستاره ی سوم از سمت راست در دب اکبر در حال مرگ بود اما چه مرگ با شکوه و زیبایی.اسمان مرگ دخترک را زیبا و با شکوه جلوه می داد بلکه که دل مادر بیچارهاش بدرد نیاید.

توده ای از ابر به دور ستاره جمع شده بود.نور های ناشی از دقایق پایانی انفجار اسمان را روشن کرده بود نور سرخ و زرد چشمان زن جوان را می زد.توده ی نقطه ای شکل به کنار رفت و سپس هاله ای از نور با تاللوء در اطراف ستاره بوجود امد و صدایی به گوش رسید.صدایی که مشخص نبود زن است یا مرد.صدایی دوگانه..صدای یک الهه : فرزندت را قربانی کن که چاره ای جز این نداری..فرزندت نمی میردبلکه به خواست یک الهه نیرویی جدیدی میگیرد دختر الهه قدرت تا ابد در کنار من به خدمت خواهد گماشت و اوازه او در افسانه های یونان ثبت می گردد.! به همسرت بگو که قربانی پذیرفته شد و بزودی شاهد قدرت در زندگیش باشد

زن از شدت شادی گریست.به اسمان با شکوه نگاه کرد.صدای الهه قدرت در گوشش می پیچید خنجر را بالا برد و چشمانش را بست .صدای جیغ در تمام فضا طنین انداخت

ستاره ی دخترک منفجر شد و در همان لحظه ابر ها جمع شدند.هاله ی نور مرگ ستاره در اطراف توده ای ابر قرار گرفت و ستاره ی بزرگتری به وجود امد.نوزاد کوچک دقایقی بی صدا ماند.انچنان که فکر مرگش در ذهن مادر جای افتاد اما بعد به طرز شیرینی می خندید.هاله ای از نور خدایان اطرافش را گرفته بود.اسمان رعدی زد و رعد بر صورت نوزاد فرود امد و دقایقی بعد اثری از او نبود...!

هزاران سال بعد در اساطیر یونان این چنین امد که مرد از شنیدن خبر بسیار شادمان شد {خبر این که قربانی پذیرفته شده } و از انجایی که نمی دانست دخترش هم اکنون دختر الهه قدرت است هرلحظه منتظر بود تا هدیه اش از سوی خدایان به دست برسد.اما تا پایان عمر به دنبال قدرت می دوید و هر گاه که که ذره ای به ان نزدیک میشد از دستش می گریخت.

در افسانه ها چنین امده است که زن جوان هرچند روز یک بار به کنار چشمه درخشانی که فرزند را قربانی کرده بود می رفت و با دختر الهه قدرت صحبت می کرد.البته اورا نمی دید و رو به اسمان با صدایش سخن می گفت و سرانجام در همان جا جان به جان افرین تقدیم کرد

تکلیف دوم :

الکسا کامبر جادوگران بزرگی بود که در واپسین لحظه های زندگی موفق به کشف یک سیاره شد.موفق به رسم تقویم و کشف ستاره ی مرگ شد.از ان رو که از ان پس قربانی های الهه ها وقتی قربانی می شدند ان ستاره می درخشید و این چنین در اساطیر یونان امد که :محل زندگی دختر الهه قدرت در میان ان ستاره است!


فکر نمی کنم احتیاجی به توضیح بیشتر باشه.اکثرریت الهه قدرت رو می شناسند و می دونند که از اساطیر یونانه

با تشکر از شما عزیزان!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1396/07/21
آخرین ورود
پنجشنبه 20 آذر 1399 03:38
عضویت
1385/12/25
پست‌ها
1511
تکلیف اول ) همانطور که در متن اشاره کردم ، آخرین انفجار ابر نواختری مربوط به سال 1054 هست . از شما می خواهم رولی در رابطه با جریان دیده شدنش توسط اولین شخص ( که جادوگر بوده ) و ثبت آن بنویسید . (بیست و پنج امتیاز )

استوارت پشت پنجره بلند و باریک اتاقش نشسته بود. پنجره ای که هر شب مهمان نگاه های مشتاق چشمان استوارت از یک طرف ، و چشمک های آسمان از طرف دیگر بود. اطراف پنجره را سنگ سیاه رنگ پوشانده بود وزمین هم با موزائیک سیاه رنگ فرش شده بود. در پشت پنجره ، آسمان فراخ سرمه گون ، با رخنه های درخشانش خودنمایی می کرد. صورت سیم فام ماه و چشمک های ستارگان جلوه ای به آسمان می داد و انوار ان در شیشه تسلکوپ های جادویی استوارت منعکس می شد.
استوارت جام تهی از نوشیدنی اش را کنار گذاشت. چیزی داشت توجهش را جلب می کرد. در میانه آسمان ، در افق های دور دست ، نوری شروع به درخشیدن کرده بود ، نوری که حدود دو درجه از آسمان را احاطه کرده بود و و همچنان می درخشید. استوارت قلم پر و کاغذش را برداشت و شروع به یادداشت کرد :


بعد 37 درجه و سه دقیقه .... میل 44 درجه و 59 دقیقه


نگاه کرد. نور هنوز داشت می درخشید. درست در منطقه میانی صورت فلکی سگ بزرگ و درخشش آنچنان زیاد بود که شعرای یمانی دیگر دیده نمیشد ! استوارت می توانست حدس بزند که این چیست ! حتما یک انفجار ستاره ای بود. هیچ دلیل دیگری برای چنین درخشش ناگهانی ای وجود نداشت. استوارت حدس می زد که ستاره ای منفجر شده باشد : یک ابرنواختر !
استوارت شئ گرد و بزرگ شیشه ای کنار دستش را برداشت. یک شیشه طلسم شده که با قدرت جادو بزرگنمایی 1200x داشت ! استوارت تلسکوپ جادویی را با چوبدستی در برابر خودش در هوا معلق نگاه داشت و نگاه کرد. یک ابر بزرگ و درخشان می دید ، ابری وسیع و در حال انبساط که نور وحشتناکی از خود منتشر می کرد. ابری که مشخص نبود نارنجی است یا زرد !
استوارت صبر نکرد ، تمام دیده هایش را بر روی کاغذ نوشت ! او شاهد یکی از برگترین ابرنواختر های تاریخ بود. استوارت کاغذ را برداشت و با سرعت به سمت اتاقش دوید تا آن را برای مرکز نجوم جادوگران بفرستد ...
بوسیله ی تخیل خودتون یک نجوم شناس جادوگر را معرفی کنید .
ژان پل نوژان : او جادوگری فرانسوی بود که از بدو تولد عاشق نجوم بود. او کسی بود که افسون های بزرگنمایی را گسترش داد و اولین تلسکوپ جادویی را اختراع کرد. او ده ها سال قبل از دانشمندان ماگل هیئت بطلیموسی را رد کرد و هیئت مهرگرد(شمسی) را بنیان نهاد.او درسن 76 سالگی توانست جایزه مرلین درجه یک را به خاطر فعالیت های علمی و خدمت هایش به دنیای جادوگری بگیرد. وی دو روز پس از اینکه نوزدهمین قمر مشتری را کشف کرد درگذشت !

<><><><><><><><><><><><><><><><><>
من اطلاعات کاملی در مورد ابرنواختر سال 1054 نداشتم برای همین مختصات اون رو کاملا اتفاقی انتخاب کردم!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
هلگا معتقد بود ...
« هوش و علم ، شجاعت و غلبه بر ترس و حتی نجابت و وقار به وسیله سختکوشی قابل دسترسیه ! »


تصویر تغییر اندازه داده شده






A Never Ending Story ...
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 30 شهریور 1388 22:50
عضویت
1386/12/09
پست‌ها
333
مشق 1)

-توپو بندازي اينجا! باب يه خورده دقت كن! بوقي!

-ببينم ادي كجا رفت؟

-بيخيال اون! توپو بنداز!

شب بود و خانواده اي شاد و خرم، براي گذراندن تعطيلات، به كنار دريا آمده بودند.از آن جايي كه در سال 1054 ، لباس اختراع نشده بود و ملت خودشونو با لنگ مي پوشوندن()، مجبور بودن زياد تحرك از خودشون نشون ندن. زيرا در غير صورت، همون لنگ هم از دورشون كنار مي رفت و اعضا و جوارحشون ديده مي شد . آنتونين و بارتي، مشغول توپ بازي در كنار دريا بودند و پدر و مادرشان در حال گرفتن حمام آفتاب. در اين بين تنها ادي، اين پسر سيفيد ميفيد دور تر از آن خانواده، مشغول پيدا گردن صدف و حلزون از كف دريا بود.

خانواده اش در آن هواي خوب، كوچك ترين توجهي به وي نمي كردند و به همين دليل او هر لحظه دورتر مي شد و به تجمع 100 نفري توريستي در كنار دريا نزديك مي شد. همچنان به آب خيره بود كه ناگهان نور خيره كننده اي در آب ديده شد و به همراه آن صداي بلندي نيز به گوش رسيد.ادي از ترس خود را كنار كشيد و از آب دور شد. مدتي طول كشيد تا متوجه شد كه آب رنگش روشن نشده. بلكه اين آسمان بود كه مانند روز روشن شده و آب تنها تصوير آسمان را منعكس مي كند!

چه اتفاقي افتاده بود؟ آسمان مانند روز روشن شده بود و صداي جيغ مانندي نيز از آن به گوش مي رسيد. تصميم گرفت خود را به خانواده اش برساند. اما خشكش زده بود. در سمت چپش، ملت توريست خشك و مبهوت به آسمان نگاه مي كردند.لحظه اي بعد ادي متوجه شد منبع نور از يك ستاره نسبتا بزرگ است. سال 1054 بود و از اون جا كه عقل مردم در حد بز پايين بود() و ادي نيز از اين قاعده مستثنا نبود، براي گرفتن ستاره به سرعت به طرف ستاره حركت كرد. ستاره هر لحظه از سحل دورتر مي شد و ادي نيز به دنبال آن در حركت بود.دقيقا از بين محفل توريست ها گذاشت و در همان موقع بود كه به خاطر جنبش زياد وي، لنگ وي باز شد و تمامي جوارح ادي، در ميان توريست ها خودنمايي كرد. از شانس بد وي، جد آلبوس دامبلدور نيز در آن بين بود.

جد آلبوس:

ادي بدون توجه به لنگ، همچنان مي دويد و در پشت سرش جد آلبوس، كه چشم طمع به وي دوخته بود به دنبالش حركت مي كرد.

-تو رو خدا واسا! كلاس خصوصي هاي من حرف نداره! باور كن راست مي گم!

به ظاهر ادي اين حرف ها را گوش نمي داد. نور خير كننده آن باعث شده بود كه ادي فقط هر چند وقت يكبار به آن نگاه كند تا مسير خود را بداند. در پشت سرش جد دامبلدور با سرعت زيادتر به وي نزديك مي شد. چيزي نمانده بود تا ادي در چنگال وي بيفتد كه ناگهان....

شاپاق!

پاي جد آلبوس، به تكه سنگي گير كرد و با صورت، به زمين كوفته شد! در همان موقع ستاره در پشت دريا غروب كرد و بار ديگر سياهي شب، ساحل را در آغوش گرفت. ادي كه اشك در چشمانش جمع شده بود() در همان جا ايستاد و زانوي غم بغل گرفت و هاي هاي گريه كرد . چند متر آن طرف تر جد آلبوس كه به هوش آمده بود، آن تكه حوري را در ساحل ديد كه گريه مي كند. پس به آرامي به آن جا رفت تا او را استعمال كند
======================

مشق 2)

ساعت 9 شب...اخبار

-بينندگان عزيز به يه خبر فوري گوش كنيد! چند دقيهق پيش باستان شناسان يك كتيبه رو پيدا كردند كه در اون سرگذشت يكي از دانشمندان مربوط به عصر حجر!!! نوشته شده. سازمان ميراث فرهنگي از دادن اطلاعات كامل معذوره. ولي تنها چيزايي كه ما ازش مي دونيم اينه كه نام اين فرد توماس اندرسون هست و ايشون يه نجوم شناس هست كه براي اولين بار تونست خوشه پروين، سياره پلوتون و دو ستاره باستاني كه تا همين الان ما اونو يك خرافات مي پنداشتيم كشف كنه. در ضمن ايشون ظاهرا فرمول هايي رو كشف كردن براي محاسبه مدت زمان يه ستاره كه اداره ميراث فرهنگي از انتشار اون فعلا خودداري كرده.

تصوير عوض مي شه و بار ديگه تصوير مجري تلويزيون ظاهر مي شه.

-ادامه خبرها! رئيس جمهور ما محمــ...........

پايان!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
[b]تن�
ماگل
آخرین ورود
شنبه 16 تیر 1403 12:33
عضویت
1386/08/09
پست‌ها
85
تكليف اول
در فاصله اي بسيار دور, آنقدر دور كه حتي تصورش هم مشكل است, ستاره عظيم الجثه اي آماده مي شود تا زندگي را بدرود بگويد. ستاره شروع به بزرگ شدن مي كند گويي مي خواهد براي آخرين بار اظهار وجود و قدرت نمايي كند و برود.

شراره هاي آتشينش در فضاي اطراف پيش مي روند و هر چيز را- كه براي بهره مندي از گرما به او نزديك شده بودند- در برگيرند. گرماي وحشتناك و نور كور كننده اش را به هر سو مي رود.
در نهايت ستاره شروع به فروپاشي مي كند. آخرين توانش را براي پيوستن به عدم جمع مي كند. انفجاري مهيب و سياهي مطلق. اما در پس اين سياهي مطلق نيرويي دهشتناك نهفته است. جاذبه اي پرالتهاب و مكنده كه حتي نور را به سوي خود جذب مي كند.

نور ناشي از انفجار به سرعت پيش مي رود. سالها در راه است و هر جا سرك مي كشد. يكي از اين قسمت هاي كوچك منظومه شمسي است.
سال 1054. مردم مثل هميشه براي كار هاي روزمره از خانه خارج مي شوند. يكي از مشنگ ها از خانه اش خارج مي شود. خميازه اي مي كشد و به آسمان خيره مي ماند. با گره انگشتانش چشمش را مي مالد تا از آنچه مي بيند مطمئن شود. دو خورشيد در آسمان نوافشاني مي كنند
در پي اين حادثه بسياري از مردم به خانه هايشان پناه مي برند. خيل كثير ديگري به كليساها ميروند.

-اين عذابي از سوي خداست.
-پايان دنيا نزديك است.
-نه بابا! اين نعمته!
-شايد خورشيد زاييده!
عمده مردم با اين عقايد به آسمان نگاه مي كردند. اما بسياري از آنها فهميده بودند نوري كه در آسمان مي درخشد هيچ آسيبي به آنها نمي رساند. هيچ كدام از آنها فكر نمي كردند كه به پديده نادري مي نگرند كه احتمال وقوع مجدد با اين مشخصات خيلي كم خواهد بود.

اما بازخورد اين پديده در ميان جادوگران بسيار بيشتر بود. "ماتئوس دوپلخواي" بزرگترين پيشگو و اخترشناس زمان خود بلافاصله بهترين دوستانش كه آنها هم از جمله پشگوها و اخترشناسان بودند را دعوت كرد.

ماتئوس در زمان مقرر در اتاقش نشسته بود و منتظر ورود مهمانانش بود.
در به صدا در مي آيد و گروه كوچكي متشكل از چند پيرمرد وارد مي شوند.
-چه خوب شد كه اومدين. بنشينيد. پيرمرد ميزبان نگاهي با مهمانانش رد و بدل مي كند و زماني كه لبخند هر يك را مشاهده كرد شروع به صحبت مي كند.

-خوب, جاناتان با سانتور ها حرف زدي؟
-بله مَت! البته به چه سختي و با چه اكراهي... اما بالاخره موقور اومدن. خودشه. اين نور همونيه كه پيش بيني شده بود.
-كلاوس! تو چي فكر ميكني؟ ماتئوس پرسيد.
-صد در صد درسته. همه چي جور در مياد. حتي يك دقيقه هم اين ور و اون ور نشده.

وقتي لبخند جمع مهر تاييدي بر سخنان كلاوس زد, ماتئوس بلند شد و با صداي لرزانش شروع به حرف زدن كرد: " اين ستاره هر شونصد سال يكبار ظاهر مي شود و هر بار پديده خيلي عجيبي اتفاق مي افتد!" اوه خداي من يعني اين اتفاق عجيب چه خواهد بود؟ و ما چقدر خوشبخت هستيم كه اين پديده را خواهيم ديد.
در دهكده دور افتاده اي مردي مضطرب جلوي در خانه اي قدم مي زند. ناگهان صداي گريه بچه اي سكوت را مي شكند و پيرزني از در خارج مي شود.

-خدا رو شكر! هم بچه سالمه و هم مادر! پيرزن گفت.
مرد به آرامي بچه را در آغوش مي گيرد و به آن خيره مي شود. و به آرامي زمزمه مي كند:
-"اسمشو ميذارم آلبوس"
و به اين ترتيب پديده هزاره متولد مي شود.
توضيح آنكه فسيل شناسان عمر آلبوس دامبلدور را هزار و خرده اي تخمين زده اند.

تكليف
نجموم الدوله از اخترشناسان بزرگ آسلام است كه برگ اول شناسنامه او را مشاهده مي كنيد...
تصویر تغییر اندازه داده شده
اين دانشمند شهير آسلام اولين كسي بود كه دريافت ستاره ها نقاط نوراني هستند كه به سقف آسمان چسبيده اند. هم چنين او فهميد كه خورشيد نور مي دهد و موجبات روشنايي زمينيان را فراهم مي آورد. اگر چه اين كشفيات به ظاهر ابتدايي هستند اما نقش شگرفي در پيشرفت ستاره شناسي دارند. به طوري كه بعد ها كپلر, گاليله, خواجه نصير و حتي كاساندرا تريلاوني به تمجيد از او پرداختند. كپلر مي گويد:" اين مرد بزرگ بالغ بر 163 كيلوگرم وزن داشته!".

نظريه توليد سياهچاله از انفجار ابرنوااختري از اين دانشمند است كمتر از دو نظريه ديگر او مورد توجه است. او همچنين مطالعاتي در مورد قوانين حاكم بر مركز سياهچاله(مكاني كه به نظر مي رسد معادلات فيزيكي ما در آنجا صادق نيست داشته است. كه در نهايت در تشنگي دست يافتن به اين علوم غريب هلاك شد!.

كتاب ستارگان بر آسمان جادويي جادوگران هم مي درخشند تاليف اين دانشمند سالها از منابع معتبر ستاره شناسي جادوگري بوده است. در اين كتاب اسراري همچون" دامبلدور چگونه رد پسران سفيد را از روي ستارگان پيدا خواهد كرد." مورد بررسي قرار گرفته است.

تکلیف دوم امتحان تعیین سطح

1 . اگر ستاره ای در شهر تهران ( هر شهری ) ساعت 8 شب طلوع کند ، یک ماه بعد زمان طلوع این ستاره چه ساعتی خواهد بود ؟
د .6 عصر

3 . کدام یک از صورت فلکی های زیر در همسایگی صورت فلکی اژدها قرار ندارد ؟
ه . ذات الکرسی

4 . فرضیه زمین مرکزی متعلق به کدام دانشمند است ؟
الف .ارسطو

5 . انجام کدام یک از کار های زیر به انرژی کمتری تیاز دارد ؟
الف . فرستادن سفینه به سمت خورشید

6 . کدامیک از پدیده های نجومی زیر هرگز اتفاق نمی افتد ؟
ب . عبور مریخ از نزدیک خوشه پروین


7 . کدام گزینه غلط است ؟
الف . شدت میدان مغناطیسی سیاره زهره در حدود نصف شدت میدان مغناطیس سیاره زمین است .

8 . نوازنده فلک لقب کدام سیاره منظومه شمسی است ؟
ب . زهره

9 . کدام سیاره نماد بد شگونی بوده ( در زمان قدیم ) ؟
ه . مریخ ( بهرام )

10 . کدام یک جزو اقمار مریخ است ؟
الف)فوبوس

سوال کمکی __ کتاب « گردش اجرام آسمانی » متعلق به کدام دانشمند است ؟
الف . نیکولاس کپرنیک

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط الفیاس دوج در 1387/4/10 21:45:25
ویرایش شده توسط الفیاس دوج در 1387/4/10 21:52:44
تصویر تغییر اندازه داده شده
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
تولد نقش
1386/07/17
آخرین ورود
یکشنبه 7 خرداد 1396 12:37
عضویت
1386/07/13
پست‌ها
1531
همانطور که در متن اشاره کردم ، آخرین انفجار ابر نواختری مربوط به سال 1054 هست . از شما می خواهم رولی در رابطه با جریان دیده شدنش توسط اولین شخص ( که جادوگر بوده ) و ثبت آن بنویسید .

سال 1054 میلادی - بیابان کالاهاری – آفریقا :
بر روی شن های سرد و متحرک بیابان دراز کشیده و به آسمان چشم دوخته بود ، ستارگان بیشماری به او چشمک می زدند ، به یاد داشت که در کتابی مشنگی تعداد آنها را حدودا دو میلیون خوانده بود ، اما به نظر خیلی بیشتر می آمدند...
آهی کشید و با لبخند کمرنگی به ستاره ی شمالی خیره شد ، درخشان تر و بزرگتر از بقیه ی هم نوعانش در آسمان تاریک می درخشید .

همان سال _ همان زمان _ کهکشان
- گورگول ! گورگول ! اون ستاره ی پر حجم تر از خورشید رو می بینی گورگول؟
گورگول : همون ستاره ی پر حجم تر از خورشید فرمانده؟
فرمانده : نه گورگول ، اون ستاره ی پر حجم تر از خورشید !
گورگول : آهان ! فهمیدم ! اون ستاره ی پر حجم تر از خورشید !

فرمانده سر مثلثی شکلش را به علامت تایید تکان داد و به سوی آینه سفینه اش حرکت کرد ، در مقابل آینه ی قدی اش ایستاد و نگاهی به سر و وضع نامرتبش انداخت ، شاخک های بلندش را صاف کرد و شکاف های بینی اش را بررسی کرد ، گرد و خاک فرضی روی شانه اش را تکاند و دستی به سر کچلش کشید . زوزه ی موجود فضاییانه ای (!) کشیده و یوفو اش را به سمت همان ستاره ی پر حجم تر ازخورشید تغییر جهت داد .

ساعتی بعد :
فرمانده در حالیکه دستهای سه انگشتی اش را بر روی دکمه های بیشماری فشار میداد ، بدون آنکه به گورگول نگاه کند گفت : گورگی بپر برو که وقتشه ابرنواختر تشکیل شه !
گورگول لبخند زشتی زد و میله ی بلند و باریکی را از کنار در سفینه برداشت ، سوار بر حباب شیشه ای شد و از سفینه بیرون پرید ، همراه با میله به ستاره نزدیک شد ، این باعث افتخارش بود که تمام کردن عمر آن ستاره اینبار به عهده ی او بود !
با لبخندی ملیح به ستاره نزدیک شد ، میله را نزدیک کرد و ...

زمین _ بیابان کالاهاری:
بیگ بنگ !

- جیـــــــــــــــغ !

و اینگونه شد که جدجدجدجدجدجد آلفرد بلک ، اولین کسی بود که بزرگترین انفجار ابرنواختری را دید ...
غافل از اینکه در گوشه ی دیگری از جهان ، گورگول ، چندمین شهید راه ترکاندن ستاره ها بود و پیکر نحیفش ، در اعماق کهکشان راه شیری شناور ماند بود ... تا ابد !

بوسیله ی تخیل خودتون یک نجوم شناس جادوگر را معرفی کنید .

سلام .
من یک نجوم شناس جادوگر هستم ! من خیلی گولاخ هستم ، من دیشب به فضا رفتم و در آنجا پیاده روی کردم . من موجودات فضایی را گرفته و برای آزمایش آنها را به زمین آورده ام . من میدانم که زمین تخت نیست ، بیشتر شبیه صندلی یا همچین چیزی است ! من اما واتسون را دوست میدارم ، ستاره های آسمانم را برایش به ارمغان خواهم آورد ، من پسرخاله ی توحید طفرپور...


جملات بالا ، جملات انتخاب شده از متن کوتاهی در کتاب " دور فضا با جاروی پرنده " نوشته ی مایک فورنیس ، منجم و محقق فضایی 23 ساله ، است .
فورنیس کتاب های بسیار در مورد کهکشان راه شیری ، راه چایی ، راه قهوه ای ، راه شکلاتی و... تالیف نموده !
و جامعه ی جادوگری تا به امروز از نعمت وجود این دانشمند بزرگ بی نصیب نبوده است !


پا..یان ! گلِ یاس ! معلم...مادر ماست ! ( ک.ر.ب دختربچه های دبستانی ! )

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.