جادوگران | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
خوش آمدید، Guest
نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج‹
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
آنلاینها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
×
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
×
آنلاینها
18 کاربر(ها) آنلاین هستند (14 کاربر(ها) در حال مرور انجمن هستند)
15
مهمانان
3
اعضا
×
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
×
شبکه پرواز
به شبکه پرواز خوش آمدید! شومینهها و دودکشها را باز کنید...
آخرین گروهبندیها
ریونکلاو
گریفیندور
اسلیترین
پیام امروز
روزنامه صدای جادوگر
جلسه هفتم ماگل شناسی
بگیر بشین بچه!عجب گیری کردیما! جلسه آخر کاری نکن منم تو کلاسم مث بقیه همتونو بکشما! این تنها کلاسیه که کشته نداده تا الان
بارتی نگاه استکبارانه ای به جیمز کرد و سپس بسوی تخته رفت:
برخورد ماگل ها با جادوگران
-همون طور که میدونید،ماگلها از وجود جادو و جادوگران خبر ندارن.یا حداقل،ما فکر میکنیم که خبر ندارن. ولی تفکرات ماگلها در مورد ما چیه؟
خب اگر در زندگی ماگلها دقت کنید،میبینید که ماگلها،البته بعضیاشون،از جادو خوششون میاد.اما چون وجود نداره اونو در جاهایی مثل کتاب یا بازیهای رایانه ای نشون میدن.مثلا کتابهایی مثل کتاب دلتورا که در مورد قدرت جادویی یک کمربنده یا بازیهای کامپیوتری که در مورد این کتاب هستش.
بارتی مکث کوتاهی کرد و سپس ادامه داد:
ولی بعضی از ماگلها هم هستن که از این جور چیزها خوششون نمیاد و دارن سعی میکنن حتی کتابها و تمامی چیزهایی که مربوط به جادو و جادوگری میشه رو ممنوع کنن.برای همین،ما در دنیای جادویی،ماگلها رو به دو دسته تقسیم کردیم:
دسته اول اسمشون مثبتگرایان و دسته دوم منفیگرایان هستن.
بارتی دست از صحبت کردن برداشت و دوباره به سمت تخته رفت. چوبش را از ردای دراز و سبز رنگش دراورد و سپس دو کلمه "منفی گرایان" و "مثبت گرایان" را بر روی تخته نوشت.سپس،رویش را به سمت دانش آموزان کرد و با صدایی گرفته گفت:
یکی از مثبت گرایان جادو که حتی میگفت جادو وجود داره،آقای اسمیت ویندرتن بود که کتابها و مقالات زیادی در مورد جادو نوشته بود.ایشون حدود 30 سال در مورد جادو تحقیق کرد و سر انجام،به دلیل این که خیلی به جاوگران و جادو علاقه داشت و احترام زیادی میگذاشت،وزارت خونه تصمیم گرفت وی رو جادوگر کنه.اما ایشون چندسال بعد،بدست مرگخواران کشته شد.
بارتی به پرسی ویزلی چشمکی زد و با صدای بلند گفت:
تکلیفتون اینه که در مورد اسمیت ویندرتن مقاله ای بنویسید.لازم نیست از روز تولدش شروع کنید.میتونید بگید چطور جادوگر شد و چطور کشته شد.
بگیر بشین بچه!عجب گیری کردیما! جلسه آخر کاری نکن منم تو کلاسم مث بقیه همتونو بکشما! این تنها کلاسیه که کشته نداده تا الان
بارتی نگاه استکبارانه ای به جیمز کرد و سپس بسوی تخته رفت:
برخورد ماگل ها با جادوگران
-همون طور که میدونید،ماگلها از وجود جادو و جادوگران خبر ندارن.یا حداقل،ما فکر میکنیم که خبر ندارن. ولی تفکرات ماگلها در مورد ما چیه؟
خب اگر در زندگی ماگلها دقت کنید،میبینید که ماگلها،البته بعضیاشون،از جادو خوششون میاد.اما چون وجود نداره اونو در جاهایی مثل کتاب یا بازیهای رایانه ای نشون میدن.مثلا کتابهایی مثل کتاب دلتورا که در مورد قدرت جادویی یک کمربنده یا بازیهای کامپیوتری که در مورد این کتاب هستش.
بارتی مکث کوتاهی کرد و سپس ادامه داد:
ولی بعضی از ماگلها هم هستن که از این جور چیزها خوششون نمیاد و دارن سعی میکنن حتی کتابها و تمامی چیزهایی که مربوط به جادو و جادوگری میشه رو ممنوع کنن.برای همین،ما در دنیای جادویی،ماگلها رو به دو دسته تقسیم کردیم:
دسته اول اسمشون مثبتگرایان و دسته دوم منفیگرایان هستن.
بارتی دست از صحبت کردن برداشت و دوباره به سمت تخته رفت. چوبش را از ردای دراز و سبز رنگش دراورد و سپس دو کلمه "منفی گرایان" و "مثبت گرایان" را بر روی تخته نوشت.سپس،رویش را به سمت دانش آموزان کرد و با صدایی گرفته گفت:
یکی از مثبت گرایان جادو که حتی میگفت جادو وجود داره،آقای اسمیت ویندرتن بود که کتابها و مقالات زیادی در مورد جادو نوشته بود.ایشون حدود 30 سال در مورد جادو تحقیق کرد و سر انجام،به دلیل این که خیلی به جاوگران و جادو علاقه داشت و احترام زیادی میگذاشت،وزارت خونه تصمیم گرفت وی رو جادوگر کنه.اما ایشون چندسال بعد،بدست مرگخواران کشته شد.
بارتی به پرسی ویزلی چشمکی زد و با صدای بلند گفت:
تکلیفتون اینه که در مورد اسمیت ویندرتن مقاله ای بنویسید.لازم نیست از روز تولدش شروع کنید.میتونید بگید چطور جادوگر شد و چطور کشته شد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
در مورد ماگل آزاری می نویسیم
دستش را در گلوی مرد مقابلش حلقه کرد ، مرد می توانست بوی تعفن را از دهان جادوگر حس کند ... عاجزانه ناله کرد : « تو رو خدا من رو نکش ! »
بلیز لبخند کریهی زد و گفت : « کارهای بهتر از کشتن هم وجود داره ! »
و سپس چوبدستی اش را به سمت مرد ماگل گرفت و زیر لب گفت : « ایناستور»
مرد فریادی زد و مقدار زیادی خون از بینی و گوش هایش سرازیر شد. جادوگر خنده وحشتناکی کرد و گلوی مرد را رها کرد. انها در کوچه تاریک و خلوتی بودند و بلیز که حوصله اش سر رفته بود قصد داشت چوبدستی اش را بار دیگر به ورد هایی پلید آلوده کند !
بلیز بلند شد ، مرد همچنان بر سطح آلوده زمین کوچه که با سنگفرش قهوه ای رنگی پوشیده بود افتاده بود و داشت خون ها را از روی لبش پاک می کرد ...
بلیز بار دیگر چوبدستی اش را جلو گرفت و بلند گفت : « کراشیو ! »
ماگل فریادی از درد و عجز کشید ، فریادی که نشان از دردی عمیق در بدنش بود ، فریاد گوشخراش و جان آزار !
بلیز بار دیگر خندید ، خنده ای که مو بر تن هر جنبنده ای راست می کرد و سپس دوباره چوبدستی اش را گرفت و گفت : « میخوام از یکی از ورد های محبوب دوست عزیزم استفاده کنم ! نظرت چیه ؟ سکتوم سمپرا ! »
کارد هایی نامرئی شروع به بردین بدن ماگل کرد ، مرد بی دفاع به گریه افتاد : « بسه ! خواهش میکنم بسه !»
نمی توانست درک کند ، جادوگری که مقابلش بود بی دلیل او را آزار میداد و این برایش غیر قابل فهم بود !
بیلیز لبخند کجی زد و گفت : « آره ، فکر می کنم بسه ات باشه ! آواداکداورا ! »
مرد ماگل نور سبزی را درخشان دید و ناگهان در خاموشی لذت بخشی فرو رفت : مرگ ...
بلیز خنده ابلهانه ای کرد و گفت : « احمق ! ... »
سپس چوبدستی اش را غلاف کرد و برگشت و از سمت دیگر کوچه تاریک بیرون رفت ...
دستش را در گلوی مرد مقابلش حلقه کرد ، مرد می توانست بوی تعفن را از دهان جادوگر حس کند ... عاجزانه ناله کرد : « تو رو خدا من رو نکش ! »
بلیز لبخند کریهی زد و گفت : « کارهای بهتر از کشتن هم وجود داره ! »
و سپس چوبدستی اش را به سمت مرد ماگل گرفت و زیر لب گفت : « ایناستور»
مرد فریادی زد و مقدار زیادی خون از بینی و گوش هایش سرازیر شد. جادوگر خنده وحشتناکی کرد و گلوی مرد را رها کرد. انها در کوچه تاریک و خلوتی بودند و بلیز که حوصله اش سر رفته بود قصد داشت چوبدستی اش را بار دیگر به ورد هایی پلید آلوده کند !
بلیز بلند شد ، مرد همچنان بر سطح آلوده زمین کوچه که با سنگفرش قهوه ای رنگی پوشیده بود افتاده بود و داشت خون ها را از روی لبش پاک می کرد ...
بلیز بار دیگر چوبدستی اش را جلو گرفت و بلند گفت : « کراشیو ! »
ماگل فریادی از درد و عجز کشید ، فریادی که نشان از دردی عمیق در بدنش بود ، فریاد گوشخراش و جان آزار !
بلیز بار دیگر خندید ، خنده ای که مو بر تن هر جنبنده ای راست می کرد و سپس دوباره چوبدستی اش را گرفت و گفت : « میخوام از یکی از ورد های محبوب دوست عزیزم استفاده کنم ! نظرت چیه ؟ سکتوم سمپرا ! »
کارد هایی نامرئی شروع به بردین بدن ماگل کرد ، مرد بی دفاع به گریه افتاد : « بسه ! خواهش میکنم بسه !»
نمی توانست درک کند ، جادوگری که مقابلش بود بی دلیل او را آزار میداد و این برایش غیر قابل فهم بود !
بیلیز لبخند کجی زد و گفت : « آره ، فکر می کنم بسه ات باشه ! آواداکداورا ! »
مرد ماگل نور سبزی را درخشان دید و ناگهان در خاموشی لذت بخشی فرو رفت : مرگ ...
بلیز خنده ابلهانه ای کرد و گفت : « احمق ! ... »
سپس چوبدستی اش را غلاف کرد و برگشت و از سمت دیگر کوچه تاریک بیرون رفت ...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
هلگا معتقد بود ...
« هوش و علم ، شجاعت و غلبه بر ترس و حتی نجابت و وقار به وسیله سختکوشی قابل دسترسیه ! »
A Never Ending Story ...
« هوش و علم ، شجاعت و غلبه بر ترس و حتی نجابت و وقار به وسیله سختکوشی قابل دسترسیه ! »
A Never Ending Story ...
تکلیف:در مورد ماگل آزاری رولی بنویسید(30 امتیاز)
- بیا عزیزم همینجا پارک کنیم، ببین چه با صفاست، هم سبزه، هم درخت داره، هم رودخونه داره!
- باشه جیگرم!
و بدین ترتیب دو ماگل دل داده ی قصه ی ما از ماشین پیدا شدند و بساط پیک نیک رو پهن کردد. خوراکی همه جوره موجود بود و پرندگان هم براشون آواز می خندند و نسیم ملایمی هم می وزید و خلاصه جو فرح بخشی بر رول حاکم بود.
- خانمی اون بسته ی چیپس رو مگه نیاوردی؟
- چرا باب، همینجا... هوممم... انگار جا گذاشتم!
چند دقیقه بعد:
- عزیزم میشه یه لیوان آب به من بدی؟
پووووووووووف( افکت بیرون ریختن محتویات دهان با فشار!)
- بهت گفتم آب بده یا آب شنگولی؟
- آب بود که....
ماگل نر! محتویات شیشه رو بو کرد و اول ابرو در هم کشید و بعد به حالت دو نقطه دی در آمد:
- حالا زیادم بد نیستا!
-
چند دقیقه بعد تر!
پِت پِت پِت ! (افکتی مجهول برای مرموز شدن رول)
- تو یه صدایی نمیشنوی؟
- چرا... یه صدایی میاد... انگار صدای موتور ماشینه!
هر دو با هم:
ماشین که مقادیری بالاتر پارک بود، خود بخود راه افتاده بود و کم کم به آنها نزدیک میشد... نتیجه آن شد که هر دو جیغ کشان از مسیرش کنار رفتند و ماشین هم در یک سرازیری سرعت گرفت و به سمت دره طی طریق کرد!
بر بالای یکی از درختان، فرد به جرج گفت:
- بزن قدش!
-
- بیا عزیزم همینجا پارک کنیم، ببین چه با صفاست، هم سبزه، هم درخت داره، هم رودخونه داره!
- باشه جیگرم!
و بدین ترتیب دو ماگل دل داده ی قصه ی ما از ماشین پیدا شدند و بساط پیک نیک رو پهن کردد. خوراکی همه جوره موجود بود و پرندگان هم براشون آواز می خندند و نسیم ملایمی هم می وزید و خلاصه جو فرح بخشی بر رول حاکم بود.
- خانمی اون بسته ی چیپس رو مگه نیاوردی؟
- چرا باب، همینجا... هوممم... انگار جا گذاشتم!
چند دقیقه بعد:
- عزیزم میشه یه لیوان آب به من بدی؟
پووووووووووف( افکت بیرون ریختن محتویات دهان با فشار!)
- بهت گفتم آب بده یا آب شنگولی؟
- آب بود که....
ماگل نر! محتویات شیشه رو بو کرد و اول ابرو در هم کشید و بعد به حالت دو نقطه دی در آمد:
- حالا زیادم بد نیستا!
-
چند دقیقه بعد تر!
پِت پِت پِت ! (افکتی مجهول برای مرموز شدن رول)
- تو یه صدایی نمیشنوی؟
- چرا... یه صدایی میاد... انگار صدای موتور ماشینه!
هر دو با هم:
ماشین که مقادیری بالاتر پارک بود، خود بخود راه افتاده بود و کم کم به آنها نزدیک میشد... نتیجه آن شد که هر دو جیغ کشان از مسیرش کنار رفتند و ماشین هم در یک سرازیری سرعت گرفت و به سمت دره طی طریق کرد!
بر بالای یکی از درختان، فرد به جرج گفت:
- بزن قدش!
-
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
- بوووم!خوش ندارم خواهرمو در حال راز و نیاز با کسی در انظار عمومی ببینم!
-
- قووورت!منظورم اینه که...جیییییغ!مــــامـــــان!بیا ببین لیلی داره چی کار میکنه!
-
- بوم!بوف!جیییغ!خرچ!گمشو از خونه ما برو بیرون پسره ی عجیب غریب!
چند ساعت بعد در یک پارک ماگلی
سوروس درحالی که آثار چنگ پتونیا رو روی دست و صورتش نگاه میکرد به لیلی گفت:تنبون ندیده مرلین!(در راستای هری پاتری شدن!) این خواهرتو و مادرتو... چه قدر خانوم های خشنی هستند!حالا می خوای چه کار کنی؟
لیلی پادمجون پای چشمش رو توی چوبدستیش نگاه کرد و گفت:راستش...من مامانم زیاد خشن نیست!امیدوارم بابام نفهمه!
- معلومه خونوادتم دوست ندارن با پسر اسنیپ ها بگردی!اصلا بهتره من و تو تمومش کنیم تا راحت به جیمی جونت برسی!
لیلی که صبرش تموم شده بود ، مشتی به شکم سوروس زد و با داد گفت:پسره بوفالو!پس تکلیف هری چی میشه؟!
- باز شروع کردی؟!از کجا معلوم دختر نباشه؟!
لیلی موهای سرخش رو از جلوی چشمش کنار زد و گفت:مثل همیشه!زود تر هری به دنیا بیاد من از شر این بحث ها با تو خلاص شم!
- باشه!بحثو عوض نکن!باید یه درس خوبی به این پتونیا ی تو بدیم!هستی؟
لیلی:چه جورم!گوشتوبیار جلو!
سوروس:چه کارم داری؟!
- بوفالو منحرف!می خوام نقشه رو در گوشت بگم!
فردا شب-اجرای نقشه کاملا محرمانه!
لیلی و سوروس وارد آشپزخونه شدن.پدر و مادر لیلی چند دقیقه قبل از خونه رفته بودن و پتونیا توی خونه تنها بود.اون از پله ها پایین اومد و لیلی و سوروس رو دید و گفت:لیلی؟دوست داری به بابا بگم با اون صمیمی شدی؟!
سوروس:ما میخوایم تو رو شکنجه بدیم پتونی!(اوج محرمانه!)
لیلی:منو ببخش پتونی!پپورتیوس!
پتونی:ججججججیغ!(جیمز سیریوس:نکته!حرف "ی" رو باید بکشید!)
پتونی : جییییـــغ!
- وینگاردیوم له بوق!
- آوداپولاردا!
- کروسیو!
بعد از اجرای ورد ها پتونیا که فکر می کرد رو به موته کف زمین افتاده بود و با دستاش گلوش رو گرفته بود و با چشم های باز به سقف نگاه میکرد و خلاصه فکر میکرد رو به موته که بعد از چند لحظه متوجه خندیدن سوروس و لیلی شد.
پتونیا:منو میزارید سرکار بوقی ها؟سوروس!می خوای به بابام بگم هری یا هلی کیه؟ترسو!
سوروس که برق خشم تو چشماش چشمک زد(!؟) دو جمله اول رو نشنیده گرفت و داد زد:به من نگو ترسو!
سپس بشکنی در هوا زد و صدایی مثل صدای کسی که توی لوله ی تنگ گیر کرده باشه در فضا پیچید.در یک عملیات ژانگولرانه چندین جانور نقاب پوش به اسم مرگخوار، دور پتونیا ظاهر شدند و چوبدستی هاشون رو به سمت بینی اون نگه داشتند.پتونیا هم که از رو نمی رفت دوباره فریاد زد:ترسوووو!فقط بلدی بشکن بزنی؟!
سوروس دست هاش رو به هم زد و گفت:بچه ها!وقت بازیه!
- کروشیو!
- کروشیو!
- سوروس بگو ولش کنن!تو حق نداری این کارو بکنی!
- گندزاده!
- نشونت میدم!کارت عروسیم با جیمز رو با جغد پیشتاز برات میفرستم!
- غلط کردم!لیلی!نــــــه!
پتونیا:
-
- قووورت!منظورم اینه که...جیییییغ!مــــامـــــان!بیا ببین لیلی داره چی کار میکنه!
-
- بوم!بوف!جیییغ!خرچ!گمشو از خونه ما برو بیرون پسره ی عجیب غریب!
چند ساعت بعد در یک پارک ماگلی
سوروس درحالی که آثار چنگ پتونیا رو روی دست و صورتش نگاه میکرد به لیلی گفت:تنبون ندیده مرلین!(در راستای هری پاتری شدن!) این خواهرتو و مادرتو... چه قدر خانوم های خشنی هستند!حالا می خوای چه کار کنی؟
لیلی پادمجون پای چشمش رو توی چوبدستیش نگاه کرد و گفت:راستش...من مامانم زیاد خشن نیست!امیدوارم بابام نفهمه!
- معلومه خونوادتم دوست ندارن با پسر اسنیپ ها بگردی!اصلا بهتره من و تو تمومش کنیم تا راحت به جیمی جونت برسی!
لیلی که صبرش تموم شده بود ، مشتی به شکم سوروس زد و با داد گفت:پسره بوفالو!پس تکلیف هری چی میشه؟!
- باز شروع کردی؟!از کجا معلوم دختر نباشه؟!
لیلی موهای سرخش رو از جلوی چشمش کنار زد و گفت:مثل همیشه!زود تر هری به دنیا بیاد من از شر این بحث ها با تو خلاص شم!
- باشه!بحثو عوض نکن!باید یه درس خوبی به این پتونیا ی تو بدیم!هستی؟
لیلی:چه جورم!گوشتوبیار جلو!
سوروس:چه کارم داری؟!
- بوفالو منحرف!می خوام نقشه رو در گوشت بگم!
فردا شب-اجرای نقشه کاملا محرمانه!
لیلی و سوروس وارد آشپزخونه شدن.پدر و مادر لیلی چند دقیقه قبل از خونه رفته بودن و پتونیا توی خونه تنها بود.اون از پله ها پایین اومد و لیلی و سوروس رو دید و گفت:لیلی؟دوست داری به بابا بگم با اون صمیمی شدی؟!
سوروس:ما میخوایم تو رو شکنجه بدیم پتونی!(اوج محرمانه!)
لیلی:منو ببخش پتونی!پپورتیوس!
پتونی:ججججججیغ!(جیمز سیریوس:نکته!حرف "ی" رو باید بکشید!)
پتونی : جییییـــغ!
- وینگاردیوم له بوق!
- آوداپولاردا!
- کروسیو!
بعد از اجرای ورد ها پتونیا که فکر می کرد رو به موته کف زمین افتاده بود و با دستاش گلوش رو گرفته بود و با چشم های باز به سقف نگاه میکرد و خلاصه فکر میکرد رو به موته که بعد از چند لحظه متوجه خندیدن سوروس و لیلی شد.
پتونیا:منو میزارید سرکار بوقی ها؟سوروس!می خوای به بابام بگم هری یا هلی کیه؟ترسو!
سوروس که برق خشم تو چشماش چشمک زد(!؟) دو جمله اول رو نشنیده گرفت و داد زد:به من نگو ترسو!
سپس بشکنی در هوا زد و صدایی مثل صدای کسی که توی لوله ی تنگ گیر کرده باشه در فضا پیچید.در یک عملیات ژانگولرانه چندین جانور نقاب پوش به اسم مرگخوار
، دور پتونیا ظاهر شدند و چوبدستی هاشون رو به سمت بینی اون نگه داشتند.پتونیا هم که از رو نمی رفت دوباره فریاد زد:ترسوووو!فقط بلدی بشکن بزنی؟!سوروس دست هاش رو به هم زد و گفت:بچه ها!وقت بازیه!
- کروشیو!
- کروشیو!
- سوروس بگو ولش کنن!تو حق نداری این کارو بکنی!
- گندزاده!
- نشونت میدم!کارت عروسیم با جیمز رو با جغد پیشتاز برات میفرستم!
- غلط کردم!لیلی!نــــــه!
پتونیا:
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
دلم تنگ شده برات
چون نیستی اینجا برام
من فرشته ی قصه گو تو بودی تو شبام
چون نیستی اینجا برام
من فرشته ی قصه گو تو بودی تو شبام
در مورد ماگل آزاری رولی بنویسید
- هوووی ماگل !
- هین؟
- میخوام آزارت بدم !
- چرا جادوگر بوقی؟
- چون معلمم گفته !
- آها باشه ، آزارم بده! چوب معلم گله !
- اوکی .
وینگاردیوم لویوسا توپ ماگل !
با فریاد جیمز ، توپ رنگارنگ بچه ماگل که ماگل هم به آن چسبیده بود به سمت جیمز حرکت کرد .
- وینگاردیوم لویوسا ، ای بوق به هر چی رولیدن زوریه !
با حرکت چوبدستی جیمز ، توپ و ماگل هر دو در هوا معلق شدند .
ماگل : جیــــــــــغ!
جیمز : ادای منو درنیار !
ماگل که در هوا به توپش چسبیده و تاب میخورد با اضطراب جواب داد :
- ببخشید...
- !
-
- اکسیو توپ ماگل !
و اینگونه شد که توپ ماگل همراه با خودش با سرعت به سمت جیمز هجوم برده و با جاخالی وی به دیوار محکم و سیمانی پشت سرش برخورد کردند .
تق !!!
توپ و ماگل محکم بر روی زمین افتادند ، جیمز با چهره ای خشمگین و عبوس نزدیک شد ، چوبدستیش را به سمت ماگل نشانه گرفت ،
- هیچ وقت ، در حضور من ، ادای منو درنیار ! کروشیو!
ماگل به خود پیچید : جیـــــــــغ !
- گفتم جیغ نکش ! کروشیوتر !
- جیــــــــــغ تر!
- عهه! کروشیو کروشیو کروشیو !
- جیغ ! جیغ ! جیغ !
- اه! آواداکداورا بابا !
- جیــ....
عجب جادوگر سیاهی بودم من ! برم مرگخوار شم !
- هوووی ماگل !
- هین؟
- میخوام آزارت بدم !
- چرا جادوگر بوقی؟
- چون معلمم گفته !
- آها باشه ، آزارم بده! چوب معلم گله !
- اوکی .
وینگاردیوم لویوسا توپ ماگل !
با فریاد جیمز ، توپ رنگارنگ بچه ماگل که ماگل هم به آن چسبیده بود به سمت جیمز حرکت کرد .
- وینگاردیوم لویوسا ، ای بوق به هر چی رولیدن زوریه !
با حرکت چوبدستی جیمز ، توپ و ماگل هر دو در هوا معلق شدند .
ماگل : جیــــــــــغ!
جیمز : ادای منو درنیار !
ماگل که در هوا به توپش چسبیده و تاب میخورد با اضطراب جواب داد :
- ببخشید...
-
!-
- اکسیو توپ ماگل !
و اینگونه شد که توپ ماگل همراه با خودش با سرعت به سمت جیمز هجوم برده و با جاخالی وی به دیوار محکم و سیمانی پشت سرش برخورد کردند .
تق !!!
توپ و ماگل محکم بر روی زمین افتادند ، جیمز با چهره ای خشمگین و عبوس نزدیک شد ، چوبدستیش را به سمت ماگل نشانه گرفت ،
- هیچ وقت ، در حضور من ، ادای منو درنیار ! کروشیو!
ماگل به خود پیچید : جیـــــــــغ !
- گفتم جیغ نکش ! کروشیوتر !
- جیــــــــــغ تر!
- عهه! کروشیو کروشیو کروشیو !
- جیغ ! جیغ ! جیغ !
- اه! آواداکداورا بابا !
- جیــ....
عجب جادوگر سیاهی بودم من ! برم مرگخوار شم !
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
تکلیف:در مورد ماگل آزاری رولی بنویسید(30 امتیاز)
شب بود.سکوت همجا را فرا گرفته بود.چمنهای سبز،در نور ماه میدرخشیدند.جغد کوچکی،به امید پیدا کردن نان شب،به جنگل بیکران پناه آورده بود و در انتظار لقمه ای چرب بود.ناگهان،با صدای پاقی،فردی با ردای بلند در کنار درخت پدیدار شد.صدای خش خش برگ درختان در زیر پایش شنیده میشد.با قدمهایی بلند در جنگل،بسوی تاریکی میرفت.
نور کم سویی از پنجرهای کلبه سوسو میزد.صدای ناهنجار فردی از درون کلبه شنیده میشد.به آرمی چوبش را به بیرون کشید و نزدیک کلبه شد.چوبهای دیواره کلبه پوسیده و خراب بودند.کلبه از دور،حقیر و کوچک بنظر میرسید.کمی به کلبه نزدیک تر شد و سپس زیر لب،وردی را زمزمه کرد:
آلوهومورا
در کلبه با صدای جیر جیر مانندی باز وصدای زننده مرد برای لحظه ای خاموش گردید.در چهار چوب در،مرد چاقی ظاهر شد.مرد به دلیل موهای نامرتب و لباسهای گشادش،شبیه به دلقک بود.کفشهایش ورقه ورقه و شلوارش پر شده از لکه های رنگها رنگ بود.مرد که گویا بطری در دست داشت،چشمانش را باریک کرده و سپس به لوسیوس خیره شد:
تو..کی هستی؟...چرا اینجا اینقدر تاریکه؟اینجا چکار میکنی؟
لوسیوس نگاه نفرت آوری به مرد انداخت.پوزخندی زد و سپس با لحن مسخره ای گفت:
شاید اگر کم تر میخوردی و مینوشیدی،دلیل تاریک بودنو میفهمیدی.
لوسیوس چوبش را کمی بالاتر برد.به مرد خیره شد و سپس شعله ای را بسویش روانه ساخت.بطری از دست مرد افتاد و شروع به جیغ کشیدن کرد.صدایش،که نشانه ای از درد و رنج بود در جنگل طنین میانداخت.لوسیوس تکانی به چوب داد و درد به اتمام رسید.وسپس،وردی دیگر را بسویش فرستاد.لبخد کج و کوله ای بر لبان لوسیوس نشست و سپس ورد دیگری را بسوی مرد بیچاره روانمه ساخت.
شب بود.سکوت همجا را فرا گرفته بود.چمنهای سبز،در نور ماه میدرخشیدند.جغد کوچکی،به امید پیدا کردن نان شب،به جنگل بیکران پناه آورده بود و در انتظار لقمه ای چرب بود.ناگهان،با صدای پاقی،فردی با ردای بلند در کنار درخت پدیدار شد.صدای خش خش برگ درختان در زیر پایش شنیده میشد.با قدمهایی بلند در جنگل،بسوی تاریکی میرفت.
نور کم سویی از پنجرهای کلبه سوسو میزد.صدای ناهنجار فردی از درون کلبه شنیده میشد.به آرمی چوبش را به بیرون کشید و نزدیک کلبه شد.چوبهای دیواره کلبه پوسیده و خراب بودند.کلبه از دور،حقیر و کوچک بنظر میرسید.کمی به کلبه نزدیک تر شد و سپس زیر لب،وردی را زمزمه کرد:
آلوهومورا
در کلبه با صدای جیر جیر مانندی باز وصدای زننده مرد برای لحظه ای خاموش گردید.در چهار چوب در،مرد چاقی ظاهر شد.مرد به دلیل موهای نامرتب و لباسهای گشادش،شبیه به دلقک بود.کفشهایش ورقه ورقه و شلوارش پر شده از لکه های رنگها رنگ بود.مرد که گویا بطری در دست داشت،چشمانش را باریک کرده و سپس به لوسیوس خیره شد:
تو..کی هستی؟...چرا اینجا اینقدر تاریکه؟اینجا چکار میکنی؟
لوسیوس نگاه نفرت آوری به مرد انداخت.پوزخندی زد و سپس با لحن مسخره ای گفت:
شاید اگر کم تر میخوردی و مینوشیدی،دلیل تاریک بودنو میفهمیدی.
لوسیوس چوبش را کمی بالاتر برد.به مرد خیره شد و سپس شعله ای را بسویش روانه ساخت.بطری از دست مرد افتاد و شروع به جیغ کشیدن کرد.صدایش،که نشانه ای از درد و رنج بود در جنگل طنین میانداخت.لوسیوس تکانی به چوب داد و درد به اتمام رسید.وسپس،وردی دیگر را بسویش فرستاد.لبخد کج و کوله ای بر لبان لوسیوس نشست و سپس ورد دیگری را بسوی مرد بیچاره روانمه ساخت.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
سکانس اول
-ماموریت امروزمون چیه جیمز؟
-سرکار گذاشتن پلیس مشنگی؟
-از کی تا حالا این فکرا به ذهنت می رسه؟
-از وقتی که پیش در آمد هری پاتر منتشر شده!
-چـــــــی می گی؟!حالا امشب کارمونو شروع کنیم؟
-چرا که نه!به دور از چشم بابا!
سکانس دوم
با عینک پروازی که آن دو به چشم زده اند،باد آن ها اذیت نمی کرد.حتی برق شیطنت در پشت آن عینک ها نیز معلوم بود.آن ها درست بر فراز شهر تهران بودند!معمولا بیشتر ماموریت های خود را در حوالی میدان آزادی انجام می دادند.این بار هم در نزدیکی آن جا به دنبال مامورین پلیس می گشتند.اگر چه در ارتفاع 10 متری تشخیص انسان ها از یکدیگر دشوار بود،اما بالاخره توانستند تو مامور ارشاد آسلامی را پیدا کنند.آن دو آخرین نگاه را به یکدیگر انداختند و برای کم کردن ارتفاع تنه ی خود را بر روی جادو خواباندند.هم اکنون آن ها دقیقا در پشت موتور مامورین قرار داشتند.
-بزن بریم!
دست های تد و جیمز به سوی کلاه مامورین دراز شد و از سر آن ها برداشته شد.با همان سرعتی که جارو در حال پایین آمدن بود،اوج گرفت.
-ها ها ها!بزن قدش!
آن دو درست از بالای برج آزادی گذشتند و به مشنگ هایی که ا وحشت به آن دو چشم می دوختند نگاه می کردند.تد و جیمز خبر نداشتند که آن دو مامور، آن ها را سوار بر جارو دیده اند!تفنگ مامورین به سوی آن دو دراز شد!
تق تق تق تق!
جیمز و تد به راحتی می توانستند فشنگ های آتشینی که از کنار آن ها رد می شود را ببینند.چند تا از فشنگ ها، به دیواره برج آزادی برخورد می کرد و بدنه سفید و صیقلی آن را به بوق می کشید.فشنگ ها هر لحظه به جاروها نزدیک تر می شدند.اما به خاطر صدای بسیار زیاد باد نمی توانستند صدای آن ها را بشنوند!
همان اتفاقی که جیمز از آن ترس داشت،روی داد!یکی از آن فشنگ ها، به دست تد خورد!
-نه!....تــــــد!
پیکر نحیف تد با مظلومیت تمام از جارو به پایین سقوط کرد.ردایش در برخورد با باد، می رقصید!او از دیدرس جیمز خارج شد!هر چه بود تا چند لحظه ی دیگر مامورین به او نزدیک می شدند. در چشم های جیمز دیگر شادی دیده نمی شد!فقط یک چیز می شد از نگاه او دریافت!انتقام!
با سرعت تمام به سوی مامورینی که هر لحظه به تد نزدیک تر می شدند رفت!
-می کـــــشمتون!
مامورین متوجه جیمز شده بودند.نمی دانستند این اتفاق هایی که در حال رخ دادن است دقیقا چیست!انسان هایی که پرواز می کنند!فقط می دانستند که باید آن ها را از بین ببرند!
تق تق تق تق!
جیمز به هیچ یک از تیر ها توجهی نمی کرد.یکی پس از دیگری آن ها را جا می گذاشت.سه متر دیگر تا رسیدن به آن ها نمانده بود!چوبدستی خود را به سوی تفنگ آن دو گرفت و لحظه ای بعد هر دو تفنگ تبدیل به دسته گل شد! حیف که سرنوشت نگذاشت او کمی از جیغ زدن ماموران بخندد!زیرا در همان موقع کامیونی که به سرعت از خیابان می گذشت محکم به جاروی او برخورد کرد و او را از جاروی خود جدا کرد! جیمز به کمر بر روی زمین افتاد.درد آن قدر عجولانه بر بدنش مسلط شد که نتوانست پیکر تد که برای جلوگیری از خونریزی خود تقلا می کرد،ببیند.صدای آمبولانس در گوشش طنین می افکند! او تنها می توانست خورشید سوزان را ببیند که پرتو هایش را بر او تحمیل می کرد.و سپس همه چیز برایش تاریک شد.او بیهوش شده بود!
-ماموریت امروزمون چیه جیمز؟
-سرکار گذاشتن پلیس مشنگی؟
-از کی تا حالا این فکرا به ذهنت می رسه؟
-از وقتی که پیش در آمد هری پاتر منتشر شده!
-چـــــــی می گی؟!حالا امشب کارمونو شروع کنیم؟
-چرا که نه!به دور از چشم بابا!
سکانس دوم
با عینک پروازی که آن دو به چشم زده اند،باد آن ها اذیت نمی کرد.حتی برق شیطنت در پشت آن عینک ها نیز معلوم بود.آن ها درست بر فراز شهر تهران بودند!معمولا بیشتر ماموریت های خود را در حوالی میدان آزادی انجام می دادند.این بار هم در نزدیکی آن جا به دنبال مامورین پلیس می گشتند.اگر چه در ارتفاع 10 متری تشخیص انسان ها از یکدیگر دشوار بود،اما بالاخره توانستند تو مامور ارشاد آسلامی را پیدا کنند.آن دو آخرین نگاه را به یکدیگر انداختند و برای کم کردن ارتفاع تنه ی خود را بر روی جادو خواباندند.هم اکنون آن ها دقیقا در پشت موتور مامورین قرار داشتند.
-بزن بریم!
دست های تد و جیمز به سوی کلاه مامورین دراز شد و از سر آن ها برداشته شد.با همان سرعتی که جارو در حال پایین آمدن بود،اوج گرفت.
-ها ها ها!بزن قدش!
آن دو درست از بالای برج آزادی گذشتند و به مشنگ هایی که ا وحشت به آن دو چشم می دوختند نگاه می کردند.تد و جیمز خبر نداشتند که آن دو مامور، آن ها را سوار بر جارو دیده اند!تفنگ مامورین به سوی آن دو دراز شد!
تق تق تق تق!
جیمز و تد به راحتی می توانستند فشنگ های آتشینی که از کنار آن ها رد می شود را ببینند.چند تا از فشنگ ها، به دیواره برج آزادی برخورد می کرد و بدنه سفید و صیقلی آن را به بوق می کشید.فشنگ ها هر لحظه به جاروها نزدیک تر می شدند.اما به خاطر صدای بسیار زیاد باد نمی توانستند صدای آن ها را بشنوند!
همان اتفاقی که جیمز از آن ترس داشت،روی داد!یکی از آن فشنگ ها، به دست تد خورد!
-نه!....تــــــد!
پیکر نحیف تد با مظلومیت تمام از جارو به پایین سقوط کرد.ردایش در برخورد با باد، می رقصید!او از دیدرس جیمز خارج شد!هر چه بود تا چند لحظه ی دیگر مامورین به او نزدیک می شدند. در چشم های جیمز دیگر شادی دیده نمی شد!فقط یک چیز می شد از نگاه او دریافت!انتقام!
با سرعت تمام به سوی مامورینی که هر لحظه به تد نزدیک تر می شدند رفت!
-می کـــــشمتون!
مامورین متوجه جیمز شده بودند.نمی دانستند این اتفاق هایی که در حال رخ دادن است دقیقا چیست!انسان هایی که پرواز می کنند!فقط می دانستند که باید آن ها را از بین ببرند!
تق تق تق تق!
جیمز به هیچ یک از تیر ها توجهی نمی کرد.یکی پس از دیگری آن ها را جا می گذاشت.سه متر دیگر تا رسیدن به آن ها نمانده بود!چوبدستی خود را به سوی تفنگ آن دو گرفت و لحظه ای بعد هر دو تفنگ تبدیل به دسته گل شد! حیف که سرنوشت نگذاشت او کمی از جیغ زدن ماموران بخندد!زیرا در همان موقع کامیونی که به سرعت از خیابان می گذشت محکم به جاروی او برخورد کرد و او را از جاروی خود جدا کرد! جیمز به کمر بر روی زمین افتاد.درد آن قدر عجولانه بر بدنش مسلط شد که نتوانست پیکر تد که برای جلوگیری از خونریزی خود تقلا می کرد،ببیند.صدای آمبولانس در گوشش طنین می افکند! او تنها می توانست خورشید سوزان را ببیند که پرتو هایش را بر او تحمیل می کرد.و سپس همه چیز برایش تاریک شد.او بیهوش شده بود!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
[b]تن�
