_رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
ریتا در حالی که از خوش حالی بالا و پایین می پرید فریادی از خوش حالی زد .
لورا و هستیا در حالی که گوش های همدیگر را گرفته بودند با عصبانیت به ریتا نگاه کردند.
زاخار بالاخره از روی تخت بلند شد و نعره زد:خب معلومه که رسیدیم!حالا چرا ما رو از خواب بیدار می کنی؟
ریتا در حالی که دهنش را به صورت:D باز کرده بود سر جایش نشست و گفت:خب آخه این دیالوگو توی فیلم دیدم می خواستم بگم!
کینگزلی به طرف ریتا رفت و کتاب درسی را از دست او گرفت و گفت:خب!حالا که رسیدیم به سیاهچاله بزار ببینم چی می شه.
سپس شروع به خواندن برای جمعیت هافل کرد:
"از طریق سیاهچاله ها میتونید به گذشته و آینده سفر کنید ، سیاهچاله رو نقطه حال اسم گذاری کردن، و این درحالیه که به دلیل عدم وجود زمان ، شما با وارد شدن به دو تونل که اونها رو tx و ty ناگذاری کردن میتونید به گذشته و آینده سفر کنید و از نقطه حال بیرون بیاین"
ناگهان سفینه تکان شدیدی خورد.ریتا فریادی کشید وبه طرف فرمون حرکت کرد اما بلافاصله نور شدیدی که وارد سفینه شد همه را بر جایشان میخ کوب کرد و سپس خاموشی...
چند ساعت بعد
کینگزلی در حالی که با زحمت چشمانش را باز می کرد به اطراف نگاه کرد.یک ساختمان خیلی گولاخ به صورت حرف H در هوا معلق بود.دانش آموزان مختلفی به وسیله ی موتور های پرنده به طرف ساختمان می آمدند.همه ی دانش آموزان با موهای سیخ سیخی و آرایش های خفنی مشاهده می شدند.کینگزلی با وحشت گفت:ما کجاییم؟
ریتا در حالی که سعی می کرد از زیر لورا و هستیا بیرون بیاید و پایش را از دماغ زاخار بیرون بکشد فریاد زد: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
هر چهار هافلی با هم فریاد زدند:ساکت.
با این صدای فریاد ها همه ی دانش آموزان به طرف آن ها آمدند.یکی از پسر ها که خشتک شلوار جینش تقریبا روی زمین کشید می شد
با خنده آن ها را نشان داد و گفت:عجب قیافه هایی!انگار از عهد دقیانوس اومدند!
لورا در حالی که اشک در چشمانش جمع شده بود به پیراهنش نگاه کرد گفت: نامرد! کلی پول اینو دادم.
صدای خنده بیشتر شد.ناگهان سه زن با ردا های بلندی ظاهر شدند.زنی که جلوتر از همه بود بر سر پسرک فریاد زد:شکبولت مسخره بازی رو تموم کن.
چهار هافلی به طرف پسرک و سپس به طرف کینگزلی برگشتند.پسرک در حالی که سرخ شده بود به طرف سه خانم رفت و با لکنت گفت:پرف.. سور مدلی،پرفسور اسکیتروپرفسور جونز به خدا من کاری نکردم.این پنج نفر خیلی غیرعادی اند! همین!
سپس سرش را پایین انداخت.پنج هافلی به سه پرفسور نگاه می کنند.هستیا در حالی که آب دهنش را قورت می داد نجواگونه گفت:اینجا..اینجا هاگوارتزه اون هم لورا و اون پشت هم من و ریتا هستیم. و این نشون می ده که ما الان در آینده هستیم.
لورا به هاگوارتز و سپس به خودش نگاه کرد.چقدر بزرگ و خشن شده بود و بدتر از همه آن تب خال گنده.سپس در بغل هستیا قش کرد.
پرفسورها با سرعت به طرف هافلی ها رفتند.لورا ی بزرگ به بچه ها نگاه کرد و ناگهان چیزی را مشاهده کرد:آن بچه ها خیلی آشنا بودند.ریتا ی بزرگ هم احتمالاً همین احساس را داشت زیرا با صدای آرامی گفت:این ها خیلی آشنایند.
هافلی ها در حالی که به ماجرا فکر می کردند به واقعیتی رسیدند:آنها هاگوارتز را خراب کرده بودند.آن هم در آینده!سپس یکی یکی بر روی یکدیگر غش کردند.
پرفسور پیوز فریاد زد:پرسی،ویولت بیاین اینا ببرید تو اتاق من!
بالاخره بچه ها بهوش آمدند و اولین چیزی که نظرشان را جلب کرد عکس ها متعددی از دانش آموزان هافلی بود.ریتا با صدای آرامی گفت: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
بچه ها بدون توجه به او به در و دیوار نگاه می کردند.زاخار با اعتراض گفت:خب اگه این همه شما ها گولاخ شدین و کینگزلی هم بچه داره چرا اثری از من نیست؟
لورا به طرف در لیزری رفت.صدای پچ پچی از پشت در می آمد.
_جناب وزیر پیوز،این بچه ها خیلی غیر عادی اند.خیلی هم شبیه...نمی دونم شبیه کی بودند.
صدای مردانه ای به کسی گفت:اسمیت!وقتی داری حرف های پرفسور مدلی رو می نویسی جوهر ها را به همه طرف پخش نکن.خیلی خوب!ما این رو بررسی می کنیم.خب کاراگاه کینگزلی شما چی می گید؟
صدای مرد دیگر گفت:من باید ببینمشون.همین!
هافلی ها به یکدیگر نگاه کردند.هستیا اشکش را پاک کرد و گفت:ما به مقام های خوبی رسیدم ولی خودمون رو فراموش کردیم بچه ها.هر پنج هافلی به طرف هم رفتند و محکم همیدگر را در آغوش گرفتند.ناگهان در باز شد و شش نفر وارد اتاق شدند.پیوز به بچه ها نگاهی انداخت و فریاد زد:کی هستید؟قیافتون شبیه منافقینه!نکنه شما؟
کینگزلی بزرگ به طرف بچه ها آمد و با حرکت چوبدستی اش طنابی را دور آنها بست.کینگزلی کوچک از خوش حالی فریادی کشید.زاخار به او نگاه عاقل اندر سفیهی انداخت.کینگزلی کوچک گفت:آخه هیچ وقت نتونسته بودم این ورد رو درست انجام بدم.ولی حالا من...
ولی نتوانست ادامه بدهد زیرا کینگزلی بزرگ پایش را بر روی پای ریتا ی کوچک گذاشته بود.ولی چون می خواست نیفتد یکی از میز ها را واژگون کرد.پرفسور ریتا خم شد تا قاب عکسی که بر روی زمین افتاده بود را بردارد که ناگهان فریادی کشید.همه ی بزرگ ها به سمت او خم شدند تا بتوانند عکس را ببینند و تنها چیزی که دیدند خودشان بودند.هافلی های اصیل!پرفسور هستیا گفت:این دختره که این جا ست منم!
وزیرپیوز با چشمان اشک آلود به خود نگاه کرد و گفت:یادتونه هاگوارتز چی بود؟
ناگهان کینگزلی بزرگ سال فریاد زد:پس بچگی هامون کوشند؟
همه برگشتند و تنها چیزی که می دیدند طناب جویده شده ای بود.
همان موقع:
بچه ها در حالی که به طرف سفینه ی خود می رفتند به هم می خندیدند.بالاخره سوار سفینه شدند و همه جز ریتا فریاد زدند: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
ریتا در حالی که از خوش حالی بالا و پایین می پرید فریادی از خوش حالی زد .
لورا و هستیا در حالی که گوش های همدیگر را گرفته بودند با عصبانیت به ریتا نگاه کردند.
زاخار بالاخره از روی تخت بلند شد و نعره زد:خب معلومه که رسیدیم!حالا چرا ما رو از خواب بیدار می کنی؟
ریتا در حالی که دهنش را به صورت:D باز کرده بود سر جایش نشست و گفت:خب آخه این دیالوگو توی فیلم دیدم می خواستم بگم!
کینگزلی به طرف ریتا رفت و کتاب درسی را از دست او گرفت و گفت:خب!حالا که رسیدیم به سیاهچاله بزار ببینم چی می شه.
سپس شروع به خواندن برای جمعیت هافل کرد:
"از طریق سیاهچاله ها میتونید به گذشته و آینده سفر کنید ، سیاهچاله رو نقطه حال اسم گذاری کردن، و این درحالیه که به دلیل عدم وجود زمان ، شما با وارد شدن به دو تونل که اونها رو tx و ty ناگذاری کردن میتونید به گذشته و آینده سفر کنید و از نقطه حال بیرون بیاین"
ناگهان سفینه تکان شدیدی خورد.ریتا فریادی کشید وبه طرف فرمون حرکت کرد اما بلافاصله نور شدیدی که وارد سفینه شد همه را بر جایشان میخ کوب کرد و سپس خاموشی...
چند ساعت بعد
کینگزلی در حالی که با زحمت چشمانش را باز می کرد به اطراف نگاه کرد.یک ساختمان خیلی گولاخ به صورت حرف H در هوا معلق بود.دانش آموزان مختلفی به وسیله ی موتور های پرنده به طرف ساختمان می آمدند.همه ی دانش آموزان با موهای سیخ سیخی و آرایش های خفنی مشاهده می شدند.کینگزلی با وحشت گفت:ما کجاییم؟
ریتا در حالی که سعی می کرد از زیر لورا و هستیا بیرون بیاید و پایش را از دماغ زاخار بیرون بکشد فریاد زد: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
هر چهار هافلی با هم فریاد زدند:ساکت.
با این صدای فریاد ها همه ی دانش آموزان به طرف آن ها آمدند.یکی از پسر ها که خشتک شلوار جینش تقریبا روی زمین کشید می شد
با خنده آن ها را نشان داد و گفت:عجب قیافه هایی!انگار از عهد دقیانوس اومدند!لورا در حالی که اشک در چشمانش جمع شده بود به پیراهنش نگاه کرد گفت: نامرد! کلی پول اینو دادم.
صدای خنده بیشتر شد.ناگهان سه زن با ردا های بلندی ظاهر شدند.زنی که جلوتر از همه بود بر سر پسرک فریاد زد:شکبولت مسخره بازی رو تموم کن.
چهار هافلی به طرف پسرک و سپس به طرف کینگزلی برگشتند.پسرک در حالی که سرخ شده بود به طرف سه خانم رفت و با لکنت گفت:پرف.. سور مدلی،پرفسور اسکیتروپرفسور جونز به خدا من کاری نکردم.این پنج نفر خیلی غیرعادی اند! همین!
سپس سرش را پایین انداخت.پنج هافلی به سه پرفسور نگاه می کنند.هستیا در حالی که آب دهنش را قورت می داد نجواگونه گفت:اینجا..اینجا هاگوارتزه اون هم لورا و اون پشت هم من و ریتا هستیم. و این نشون می ده که ما الان در آینده هستیم.
لورا به هاگوارتز و سپس به خودش نگاه کرد.چقدر بزرگ و خشن شده بود و بدتر از همه آن تب خال گنده.سپس در بغل هستیا قش کرد.
پرفسورها با سرعت به طرف هافلی ها رفتند.لورا ی بزرگ به بچه ها نگاه کرد و ناگهان چیزی را مشاهده کرد:آن بچه ها خیلی آشنا بودند.ریتا ی بزرگ هم احتمالاً همین احساس را داشت زیرا با صدای آرامی گفت:این ها خیلی آشنایند.
هافلی ها در حالی که به ماجرا فکر می کردند به واقعیتی رسیدند:آنها هاگوارتز را خراب کرده بودند.آن هم در آینده!سپس یکی یکی بر روی یکدیگر غش کردند.
پرفسور پیوز فریاد زد:پرسی،ویولت بیاین اینا ببرید تو اتاق من!
بالاخره بچه ها بهوش آمدند و اولین چیزی که نظرشان را جلب کرد عکس ها متعددی از دانش آموزان هافلی بود.ریتا با صدای آرامی گفت: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
بچه ها بدون توجه به او به در و دیوار نگاه می کردند.زاخار با اعتراض گفت:خب اگه این همه شما ها گولاخ شدین و کینگزلی هم بچه داره چرا اثری از من نیست؟
لورا به طرف در لیزری رفت.صدای پچ پچی از پشت در می آمد.
_جناب وزیر پیوز،این بچه ها خیلی غیر عادی اند.خیلی هم شبیه...نمی دونم شبیه کی بودند.
صدای مردانه ای به کسی گفت:اسمیت!وقتی داری حرف های پرفسور مدلی رو می نویسی جوهر ها را به همه طرف پخش نکن.خیلی خوب!ما این رو بررسی می کنیم.خب کاراگاه کینگزلی شما چی می گید؟
صدای مرد دیگر گفت:من باید ببینمشون.همین!
هافلی ها به یکدیگر نگاه کردند.هستیا اشکش را پاک کرد و گفت:ما به مقام های خوبی رسیدم ولی خودمون رو فراموش کردیم بچه ها.هر پنج هافلی به طرف هم رفتند و محکم همیدگر را در آغوش گرفتند.ناگهان در باز شد و شش نفر وارد اتاق شدند.پیوز به بچه ها نگاهی انداخت و فریاد زد:کی هستید؟قیافتون شبیه منافقینه!نکنه شما؟
کینگزلی بزرگ به طرف بچه ها آمد و با حرکت چوبدستی اش طنابی را دور آنها بست.کینگزلی کوچک از خوش حالی فریادی کشید.زاخار به او نگاه عاقل اندر سفیهی انداخت.کینگزلی کوچک گفت:آخه هیچ وقت نتونسته بودم این ورد رو درست انجام بدم.ولی حالا من...
ولی نتوانست ادامه بدهد زیرا کینگزلی بزرگ پایش را بر روی پای ریتا ی کوچک گذاشته بود.ولی چون می خواست نیفتد یکی از میز ها را واژگون کرد.پرفسور ریتا خم شد تا قاب عکسی که بر روی زمین افتاده بود را بردارد که ناگهان فریادی کشید.همه ی بزرگ ها به سمت او خم شدند تا بتوانند عکس را ببینند و تنها چیزی که دیدند خودشان بودند.هافلی های اصیل!پرفسور هستیا گفت:این دختره که این جا ست منم!
وزیرپیوز با چشمان اشک آلود به خود نگاه کرد و گفت:یادتونه هاگوارتز چی بود؟
ناگهان کینگزلی بزرگ سال فریاد زد:پس بچگی هامون کوشند؟
همه برگشتند و تنها چیزی که می دیدند طناب جویده شده ای بود.
همان موقع:
بچه ها در حالی که به طرف سفینه ی خود می رفتند به هم می خندیدند.بالاخره سوار سفینه شدند و همه جز ریتا فریاد زدند: رسیدیم!رسیدیم!بچه ها باورتون می شه ما موفق شدیم؟
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لورا مدلی در 1388/5/13 18:26:18

در آمده بود، با احتیاط از سفینه خارج شد. ولی این کار حالت تهوع اش را تشدید کرد و او که دیگر نمی توانست طاقت بیاورد با سرعت به دستشویی رفت.
؟! جمع کنین بساط ساز زدنتون رو!
.
!
به سر می بردند مشنگ شماره یک با اشاره کارگردان دیالوگ هاش رو از توی جیب کت فراکش در میاره و شروع به خوندن می کنه:


... برو بیرون آبرفورث 