شبی از شب‌های ریونکلاو

سوژه جدید:

هلنا در حالی که می دوید و گریه می کرد؛ وارد تالار ریون شد و از آن جا یک راست به طرف خوابگاه دختران رفت. تمامی افراد حاضر در تالار با تعجب او را نگاه کردند. فلور پرسید:
چی شده؟

آماندا با حالتی که باور کردنش مشکل بود؛ گفت:
- من که نمی دونم.

فلور رو به تری گفت:
- برو ببین چه خبره. منم الان باهات می آم.

بعد از این حرف نگاه به بقیه کرد و با تهدید منیویش را نشان داد و ادامه داد:
- از جاتون جم نمی خورین تا من بر گردم. هیچ کسی هم به پروانه هام دست نمی زنه. وگرنه...

بعد به منیویش اشاره کرد و به دنبال تری پیش هلنا رفت. تمامی بچه ها بعد از این که مطمئن شدند فلور رفته؛ با خوش حالی به طرف کلکسیون پروانه های او رفتند و بدون این که حتی استرس داشته باشند؛ آن ها را دستکاری کردند.

چند دقیقه بعد:

فلور و تری در حالی که هر دو دست های هلنا را گرفته بودند؛ پایین آمدند. فلور با عصبانیت رو به آماندا نگاه کرد و گفت:
- اون می گه یکی می خواست اونو بغل کنه و یک دفعه خونشو خورده.

آماندا سرش را به شدت تکان داد و با مظلومیت و ناراحتی با صدای بچه گانه ای گفت:
- کار من نبوده.

تری با خشم گفت:
- اگه کار تو نبوده کار کیه؟ تنها خون آشام هاگوارتز تویی.

دافنه این وسط اضافه کرد:
- و استفن سالواتور.

فلور چشم غره ای به نشانه "ساکت!" به دافنه رفت و در حالی که لحظه به لحظه صدایش بلند تر و بلند تر می شد رو به آماندا ادامه داد:
- ما خون آشام دیگه ای نداریم. حتما تویی. اگه تو نیستی؛ پس کیه؟ حتما داری دروغ می گی.

...

+ لازم نیست این خون آشام حتما لینی باشه. می تونه هر کسی باشه و این که، این که آماندا ممکنه دروغ گفته باشه که کار خودش نیست.

لونا به آسمون نگاهی کرد . او یک پرنده ی قرمز دید‍‍‍‍‍ که گردنش برق می زد. لونا به لینی گفت: لینی ببین گردنبند ماریه تا دست پرنده هه ست.
لونا و لینی دنبال آن پرنده رفتند. اونا انقدر دویدن که خسته شدن لونا یه فکری به سرش زد. لونا به گوریلا گفت: هر کی بره برام اون گردنبندو از دست اون پرنده بیاره من بهش کلی موز میدم.
گوریلا به دنبال اون پرنده رفتن. پرنده که حسابی خسته شده بود به لونه اش برگشت که بالای یه کوه بود. گوریلا یواشکی آمدند یکی از گوریلا دستشو دور گردن اون پرنده فشار داد. پرنده گردنبند ماریه تا رو به گوریلا داد. گوریلا تو دل خود گفتن: این گردنبند بهتر از یک عالمه موز است، چون ما با خوردن موزا دل درد میشیم.
گوریلا گردنبندو بردن پیش خودشون. لونا که اونا رو دید بهشون گفت: زود باشین اون گردنبندو به ما پس بدین.
گوریلا فرار کردن و لونا ورد ایمریو رو خوند. بعدش لونا در دل خود گفت: ای گوریل بیا اینجا. گردنبندو بده به من و برو با بقیه دعوا کن.
گوریل رفت پیش لونا و گردنبندو به او داد و رفت با بقیه دعوا کرد. بعدش اونا با خوشحالی گردنبندو به ماریه تا تحویل دادن.




پایان

آیا این جا فیلم کینگ کونگ ست؟!
آیا گوریل ها لینی و لونا را برای احیای سنت حسنه ی مرلین گرفته اند؟!
یا آن پرنده ی نارنجی مادر داماد بود یا اون جونور انیمیشن آپ!؟
آیا لینی بله را گفته که اینقدر شاد است!؟
اصلا مگه اینجا زنگ تفریح ریونکلاست که سوال می پرسیم!؟

جواب تمام این پرسشها در ادامه ی شبی از شبهای ریونکلا

- چی؟ انگشت؟ کجا رو میگی؟! بازم اسنورکک شاخ چلوسیده(!؟) دیدی!؟ برو بابا خدا شفات بده!

-
این فقط ظاهر آرام لونا بود! پشت این ظاهر آرام می تونست هر اتفاقی در حال افتادن باشه! البته نه هر اتفاقی.. لونا فقط یه کم شاکی و عصبی شده بود.. چون دیشب هم قبل از خواب با لینی داشتن پاندای کونگ فو کار نگاه می کردن.. هنوز جو آرامش درون گرفته بودش.. آرامش درون.. آرامش درون!

ولی خب دقیقا پشت این آرامش درون داشت لینی رو نفرین می کرد:

- تو رو خدا نیگاش کن! دختره ی سرخوش اسنورکک ندیده داره با گوریلا پی پی پینوکیو بازی می کنه! آخه اینا پاشون اشتباهی بره روت که شتک میشی! هی.. آرامش درون.. آرامش!

لینی هم اصلا به این چیزا فکر نمی کرد..وسط گوریلایی که به انگوری گفته بودن برو جلو بوق بزن، شاد و خندان برای خودش اوانع بازی های راهنمایی و دبستان رو به اجرا گذاشته بود.. (اگه بازی های مهدکودک و دبیرستانم می خواستن بازی کنن شخصا مجبور می شدم پستو پاک کنم! ) حالا هم که گوریلا و لینی داشتن با هم والیبال بازی می کردن.. البته لینی نقش توپو داشت!

- لونا تو هم بیا بازی خیلی حال می دهههه! !
لونا بیا دیگه یه توپ کم داریم!
لونا من می خوام با این آبی سورمه ایه دوس شم... ببین یه قشنگه!
لونا بیا برای تو هم یکی پیدا می کنیم.. اینا هم یه خل و چل دارن که همش یه پرنده نارنجی رو می بینه!
لونا... لونا... هههههههیی!
فرار کنین.. اون روی تسترالش بالا اومد.. الان هممونو می زنه!

-

پست قبلی هم خودم بودم! مجبورم دیگه! شرمنده!

××××××××××××××××

لونا همینطور که فحش میداده به اطرافش نگاهی میندازه. اونجا یه جای سبز و قشنگ بود و درخت های زیادی داشت.

گوریل لینی رو از روی کمرش زمین میذاره و به سمت لونا میره. دست لونا رو میگیره و به زور اون رو کنار لینی میبره. لونا جیغ بنفشی میکشه و با یه حرکت تکواندویی گوریل رو از خودش دور میکنه!

گوریل به سمت لینی میره و با ناراحتی بهش نگاه میکنه. سپس صداهای عجیب غریبی از خودش در میاره و باعث میشه بقیه ی گوریل ها هم بیان پیش لونا و لینی.

- هی گوریل بوقی! اینقدر داد و بیداد نکن! واااای جیـــــــــــــــغ! لینی پاشو! اینجا پر از گوریله! من میترسم ...

لینی همچنان بیهوش روی زمین خوابیده بود. گوریل آب دهنش رو که اندازه ی یه سطل آب بوده روی لینی میریزه و همون موقع لینی چشماشو باز میکنه. با ترس اطرافشو نگاه میکنه و از اون همه گوریل تعجب میکنه.

لونا که فکر میکرد الآن لینی با دیدن گوریل ها دوباره غش میکنه ، با صحنه ای مواجه شد که نزدیک بود خودش غش کنه.

لینی با همه ی گوریل ها و حیوونای عجیب غریب دوست شده بود و باهاشون بازی میکرد.

- لونا تو چرا نمیای باهامون بازی کنی؟ اینا خیلی باحالن! کاش میشد بیاریمشون تالار!

لونا :

ناگهان حیوان عجیبی از جلوی لونا رد شد. حیوان روی دوتا پاهاش راه میرفت و هم دم درازی داشت و هم یه نوک نارنجی متمایل به قرمز! دستهاشم مثل پاهای اردک پرده داشت!

لونا محو تماشای این موجود شده بود که ناگهان چیز براقی تو گردن اون موجود دید. چشماشو کمی تیز کرد. از تعجب نفسش بالا نمیومد.

با انگشتش به حیوان اشاره کرد و داد زد : لینی ... ل ... لینی ... گردنبند ماری تا!

لینی به لونا نگاه کرد ، سپس با چشمش انگشت لونا رو دنبال کرد. اما چیزی ندید.

اون حیوان غیب شده بود. یعنی کجا رفته بود؟!

خلاصه سوژه:

لونا به طور اتفاقی گردن بند ماریه تا رو از یه پنجره پایین میندازه. ماریه تا که دوباره وارد تالار شده و از این موضوع خبر نداره از بچه ها می پرسه که گردنبندش دست کیه. بچه ها هم تقصیرو گردن روونا میندازن. ماریه تا که حسابی قاط زده با بچه ها روونا رو تبا مشت و لگد تو کما بره.
بچه ها یه تابوت واسه روونا ترتیب دادن و ماریه می خواد وسایل روونا رو بگرده. در همین حین لونا و لینی به سمت پایین پنجره ای که گردنبند اونجا افتاده حرکت می کنن که یه دفعه یه گوریل از نا کجا آباد سبز میشه؛ لینی رو بیهوش می کنه و اونو به یه جای عجیب پر از حیوونای مختلف می بره.

لونا شروع به ماساژ دادن سرش میکنه و ناله کنان به این فکر میکنه که چرا باید این همه تو سری بخوره. بعد از بیرون اومدن از این افکار با قدم هایی تند دنبال لینی راه میفته تا بره گردنبندو پیدا کنه.

- خب لونا بگو ببینم پایین اون پنجره به کجا میرسید؟

لونا دستی رو سرش میکشه و با حالت استیصال (!) به لینی نگاه میکنه.

- چته لونا؟ پرسیدم پایین اون پنجره ی لعنتی کجا بود؟؟؟

- امممم... خب میدونی؟! انگار یادم رفته...

- چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

لونا که خودشو حسابی تو خطر میبینه حرفشو پس میگیره و به لینی اشاره می کنه که دنبال من بیا و بی هدف و بدون اینکه بدونه کجا میخواد بره لینی رو دنبال خودش میکشه.

- بیا لینی حالا باید از این طرف بریم. نه نه از این طرف... صبر کن یه لحظه... آهان فهمیدم بیا دنبالم!

- لونا؟

- هوووممم؟ حرف نزن حواسمو پرت میکنی. خب حالا از اینور.


- لونـــــــا؟؟؟؟؟؟؟ اینجا کدوم گوریه؟؟؟

ناگهان یه گوریل میپره جلوی لینی و لینی رو به این حالت سپس به این حالت در میاره و در آخر هم لینی بیهوش میشه!

گوریل بیچاره (!) هم از این حالت های لینی تعجب میکنه و ازش خوشش میاد و کشون کشون لینی رو دنبال خودش میکشه.

لونا که از اون موقع تا حالا تو شوک بوده به خودش میاد و با داد و بیداد دنبال گوریل و لینی راه میفته و در آخر گوریل لینی رو به یه جای عجیب و غریب و پر از حیوون های مختلف میبره...

و حالا یه مشکل جدید تو راهه!
_______________________________________

باز هم تغییر سوژه!! شرمنده دیگه عادت کردم!

لینی آهسته بدون اینکه کسی متوجه بشه، پشه ای رو از روی دماغش میپرونه و به سمت لونا میره. پس گردنی ای به لونا میزنه و میگه:

- دیوانه! بزن بریم اون گردنبند لعنتی رو پیدا کنیم تا ماری نزده همه مونو بکشه. هرچی میکشم از دست توی بوقی میکشم.

لونا با بی میلی و ناچارا قبول میکنه و بدون توجه بقیه از صحنه خارج میشه. لینی دوباره یکی میزنه پس گردن لونا و میگه:

- احمق جون! برو ببین اون پنجره ای که گردنبندو از توش انداختی پایین میرسه به کجا؟ همین طوری که نمیتونم بریم بگردیم!

لونا با حرکت سرش میگه " باشه " و به سمت پنجره حرکت میکنه. ماری با دیدن لونا که سرشو از پنجره کرده بیرون و پایینو نگاه میکنه، میره به سمتش، یکی میزنه پس گردنشو میگه:

- آ آ آ ! اینجا داری چی کار میکنی؟ من از نبود گردنبندم دارم میمیرم اونوقت تو سرتو از پنجره کردی بیرون و هوا میخوری؟

لونا که متوجه شده پایین پنجره کجاس، سرشو داخل تالار میکنه و میگه: نخیرم اصلنم هوا نمیخوردم.

و چشماشو میبنده و همین طور که واسه ماری زبون در میاره به سمت لینی میره.

- آخ! چش نداری تو؟

لونا دست از زبون درازی برمیداره و بعد از باز کردن چشماش زنوفو میبینه که به عینک شکسته ش زل زده. زنوف یه پس گردنی به لونا میزنه و میگه:

- مرلینا! آخه چرا اینقدر دختر منو حواس پرت آفریدی!

لونا زیر لب ناسزایی میگه و به لینی میرسه و میگه: بزن بریم.

لینی دوباره میزنه پس گردن لونا و میگه: لعنتی! نمیتونستی یه جور بری و بیای که کسی نفهمه؟ همیشه باید لومون بدی؟

لونا شروع به ماساژ دادن سرش میکنه و ناله کنان به این فکر میکنه که چرا باید این همه تو سری بخوره. بعد از بیرون اومدن از این افکار با قدم هایی تند دنبال لینی راه میفته تا بره گردنبندو پیدا کنه.

دوربین از زاویه ی نیمرخ صورت روونا رو نشون میده، زوم این میکنه و اتفاقی شپش های روی موی دماغ روونا رو نشون میده که دارن دستاشون رو به نشونه ی پیروزی تحویل دوربین میدن، حالا زوم اوت میشه و صحنه کلی رو نشون میده؛ ریونی ها دور روونا جمع شدن و یه جعبه دستمال کاغذی به صورت (- چی کارش کنم؟ + بده بغلی! - بغلی بگیر ...) وار بین ریونی ها رد و بدل میشه!

لینی که نگران از دست دادن یه عوض غیور ریونی هست رو به ماریه تا تقریبا با صدایی نکره گونه صحبت میکنه: آخه لعنتی اون گردنبند انقدر برات از یه انسان زنده مهم بود؟

ماریه تا شرمنده یادآوری میکنه: خب البته این یه بار مرده و اگه یه بار دیگه بمیره اسمش تو کتاب گینس به عنوان بانویی که دو بار مرد ثبت میشه!

جعبه ی دستمال کاغذی میفته دست تری و تری همون طور که داره به زور کلوچه ای رو تو دهن روونا جا میده میگه: حداقل آخر عمریش مزه ی کلوچه رو حس کنه!

لونا که تو دلش هوس ِ حلوا کرده پیشنهاد میده: چطوره بریم سنگ قبر ترتیب بدیم؟ این دیگه زنده بشو نیست! الکی داره از پولی که واسه تعمیر تالار جمع کردیم پای این جنازه میره!

لینی پیش خودش حساب کتاب میکنه و میفهمه از دست دادن یه عضو بهتر از از دست دادن پولاییه که از راه کافه در میاد پس موافقت میکنه و همگی از اتاق خارج میشن؛ البته اون بین ارگ برمیگرده جعبه ی دستمال کاغذی رو میذاره رو شکم روونا و کلوچه رو از دهنش میکشه بیرون و میذاره تو دهن خودش و چند لحظه بعد روونا میمونه و دستگاه های متصل بهش!

اندکی بعد - تالار

- آها .. یکم چپ تر ... خوبه! همینجا بذاریدش!

چند تا مرد این شکلی ( ) تابوتی رو صاف میذارن وسط تالار!

ماریه تا: ولی اول من باید گردنبندمو پیدا کنم! قبلش باید خوب وسایل روونا رو بگردیم!

روونا که تموم اون مدتو در حال غیبت کردن بودو بانوی چاقو مفت گیر آورده بود که وراجی کنه، از اینکه از حرف خالی شده بود خوشحال به نظر میرسید، با لبخندی روی لب به طرف در تالار نزدیک میشد.. در بین راه مدام اینور اونورو میپائید بلکه بتونه ماری رو پیدا کنه!

در افکار روونا: دِهَــ.. پـَ کجاس این دختر؟! دابی که گفت تو دو مین میرِ...

روونا هنوز پاشو از در تالار تو نذاشته که با یه گله انگشت که به طرفش دراز شدن روبرو میشه!

چماقی به سمت روونا پرت شده و اونو نقش زمین میکنه!

فلش بک ( 2 مین پیش! )

- پس یکیتون دهنشو وا کنه و بگه این گردنبند لعنتی من کوووووو؟

ارگ نگاهی با ملت رد و بدل میکنه.. عرق روی پیشونیشو پاک میکنه .. نگاهی به ماری میکنهو ... اونو به یادش میارهو ... دنیا دیگه مثه ماری نداره .. نداره نمیــ... اهم.. خودشو کنترل میکنه .. نگاهی پروتز یافته از وحشت ابهتِ آستاکبارانه ی ناظر اندر ( سفیه - سفیح - صفیح - صفیه - سفیر - وزیر! ) به ماری میکنه و میگه:

- آجی آخه..
- آجیو درد! آجیو کوفت! تو رول آجی ماجی یُخدی! بیلمیرم؟!

ملت اینجوری از لبای ماری آویزون میشن ..

- زود باش ارگ.. اعتراف کن! میدونم کار تو بوده..
- نه کار من نیست!

- پس کی برداشتش هان؟ با توام ! دِ وا کن اون دهنو دِ ..
- کارِ ...( کیو بگم آخه ؟! ) ... کارِ اونه!

ارگ دستشو به سمت روونا که تازه داشته به تالار وارد میشده دراز میکنه و بقیه هم چون دیواری کوتاه تر از دیوار روونا پیدا نمی کنن، ازش تبعیت میکنن..


زبانحال روونا !

او را دیدم، که دست منفورش را به سمت من گمارده و قلبم را نشانه میگرفت .. گویی که جانم میرود!

روونا اونقدر با بانوی خیکی صحبت میکنه که همه ی صحبتاش تموم میشه و دیگه نمی تونه حرف بزنه ..( سین - .. و اینا )، خلاصه نمی تونه قبل از صانحه وصیت کنه و ... و بــــوم!

- بیب.. بیب.. بیبــ.. ^^^^^^..ـــــبیــــــــــــ...قلب روونا از حرکت باز می ایسته...ــــــــــــــــــــ...ـــب! ( نه بابا روونا چیز جونه .. میره تو کما ! )

راوی: خلاصه اینکه ماری هنوز نیومده مرتکب قتل میشه !

ادامه بدین..

ماری سعی میکنه با حرکات مختلف اونارو وادار به اعتراف کنه.

ماری:

ریونیا:

ماری:

ریونیا:

ماری:

ریونیا:

ماری بعد از اینکه میبینه حرکاتش فایده ای نداره، تصمیم میگیره از قدرت نطقش استفاده کنه و میگه:

- من دو تا شاخ رو سرم دارم؟

ریونیا با تعجب یه نگاه به هم میندازن و میگن: نه.

لینی این وسط آروم زمزمه میکنه: مگه اینکه تو این مدت که نبودی کاری کرده باشی ...

ماری بدون توجه به لینی دوباره میپرسه: به نظرتون من کند ذهنم؟

لونا سریعا واکنش نشون میده و میگه: هیچ ریونی ای کودن نیست!

ماری سعی میکنه درک کنه که چرا لونا به جای واژه ی کند ذهن از کودن استفاده کرده، اما بیخیال میشه و میپرسه:

- وقتی یه چیزیتون گم میشه و مطمئنین که سرجاش گذاشتین، حدس میزنین چه اتفاقی افتاده؟

ارگ نیشخند گشادی میزنه و میگه: یحتمل یکی برش داشته!

آندرو که نزدیک ترین شخص به ارگه با تمام قدرتی که داره با پاش به پای ارگ میکوبه و ارگ از شدت درد خم میشه و کج میشه و شل میشه و پرت میشه زمین و از صحنه حذف میشه.

ماری که متوجه پرت شدن حواس ملت ریونی از اصل ماجرا شده فریاد میزنه:

- پس یکیتون دهنشو وا کنه و بگه این گردنبند لعنتی من کوووووو؟