کارگاه داستان‌نویسی

سه شب تا کریسمس مانده بود و من و چندتا از بچه های فامیل دور پدرم که یه جورایی نقش بابا قصه گوی فامیل رو داشت نشسته بودیم.
من توی اون جمع از همه بیشتر سن داشتم بعد از من سرینا دختر خاله ام بود که اون گوشه ی گوشه نشسته بود و جاناتان را در آغوش داشت و خواهر کوچک ترم کریستینا که روی پای پدرم نشسته بود و نیکولاس و کوین هم گوشه ی سمت چپ پدر نشسته بودند و انگار مبهوت شده بودند در جذابیت داستان پدرم و در آخر لارا خواهر سرینا که تقریبا دو سالی از من کوچک تر بود کنار من ایستاده بود و ما دونفر بر فراز همه ایستاده بودیم.
پدرم همیشه به زیبایی داستان میگفت انگار صدایش وقتی داستان میگفت قلب همه ی مارا جذب میکرد . صدایی بسیار نرم و نوازش کننده و با آهنگی خاص که نمیشد هیچ صدایی جای صدایش را در گوش فرد بگیرد و باعث حواس پرتی شود .
بعد از یک ساعت داستان تعریف کردن دیگر پاهایم را حس نمیکردم انگار خشکشان زده بود ولی دلم نمیخواست بنشینم و برای اینکه به پا هایم بی محلی کنم خودم را کمی روی مبلی که پدرم روی آن نشته بود انداختم.


من چندتا از پست های دیگران رو خوندم و دیدم همه اسم شخصیت ها و موقعیت ها رو بر اساس هری پاتر گذاشتن
اگه منم قراره در مورد هری پاتر بنویسم بهم بگین
من فقط توصیف صحنه ای که داده بودین رو گذاشتم
اگه مشکل داره حتما بگین.
من یه نمایشنامه معمولی و از نظر توصیف بسیار ضعیف رو نوشتم


دوست عزیز چون پست ها باید بر اساس کتابهای هری پاتر زده بشه ازتون می خوام همین پست رو تغییر داده و شخصیت هاشو عوض کنید و دوباره بفرستین. منتظر پستتون هستم.

تایید نشد!

دو خانواده پاتر و ویزلی دور هم جمع شده بودند و درباره ی خاطره هایی که در هاگوارتز اتفاق افتاده بود صحبت میکردند. هری درباره مبارزه خود با ولدمورت صحبت میکرد ولیلی با اشتیاق به حرف های پدرش گوش میداد. جیمز با لبخندی که بر لبش بود درباره قانون شکنی های پدرش در هاگوارتز فکر میکرد و برای این که خودش نیز آن کار هارا انجام دهد نقشه میکشید.هرمیون و رون نیز خاطرات خود را زنده میکردند با هم میخندیدند.


نوشته بسیار کوتاهی برای یک نمایش نامه بود. بهتر بود از عبارات توصیفی استفاده می کردین. لطفا همین نوشته را کمی توصیفی تر بنویسید. منتظر پست بعدی شما در این تاپیکم.

تایید نشد!

در یکی از ظهرهای تابستان خانواده ی پاتر در منزل مشغول پذیرایی از رون و هرمیونی بودند و بچه ها مشغول بازی و شیطنت . هری که از صدای آنها به ستوه آمده بود گفت:"وقت قصه اس همه بیان اینجا" پنج بچه و بزرگترها به دور هری جمع شدند؛ هری از اونها پرسید که چه داستانی رو دوس دارن بشنون که یکدفعه آلبوس سوروس بلند شد و گفت:"بابا قصه ی نبرد برج ستاره شناسی رو بگو" بچه های دیگه با اعتراض گفتند:"صد بار شنیدیش هنوزم میخوای بشنویش؟" هری گفت:"خیله خوب، این بار داستان ابر چوب رو براتون تعریف میکنم،چوبی آنقدر خارق العاده که آرزوی هر جادوگر و ساحره ای بود" همه ی بچه ها سراپا گوش بودند و کلمه ای از دهان هیچ یک خارج نمیشد. هری داستان را از داستان سه برادر شروع کرد و پیش برد،بچه ها پلک هم نمیزدند و هری نیز با شور و شعف داستان را پیش میبرد. زمانی که هری در داستان چوب را شکست، بچه ها با ناراحتی از هری پرسیدند:"آخه چرا شکوندیش؟" جیمز که شوخیش گل کرده بود گفت:"اگه نمیخواستیش میدادیش به من!!!" هری در فکر فرو رفت و ناراحت از جای خود برخاست و به سمت اتاق زیر شیروانی،همان جایی که آینه ی آرزوها بود رفت و در مقابلش ایستاد و برای مدتی به آینه خیره شد؛ شخص درون آینه دستش را در جیب کرد وچوبی را بیرون آورد،چوبی بلند و با کنده کاری های عجیب؛ به آن نظاره کرد و آن را دوباره در جیب گذاشت...

تایید شد.

با سلام

روز هالووین بود همه دور هم بودند هری ، رون ، هرمیون ، جینی،

آلبوس سوروس، رز ، هوگو و تد آنها قرار گذاشتند تا هر کس دور

یک داستان ترسناک تعریف کند ولی ناگهان در همین لحظه زنگ

خانه به صدا در آمد هری بلند شد و در را باز کرد و چند کودک را دید

که با لباس های هالووین برای جمع کردن شیرینی و شکلات آمده

اند یکی از انها لباس هیولا دیگری زامبی و کوچکترینشان هم لباس

اسکلت پوشیده بود هری با لبخندی چند آب نبات برتی بات به آنها

داد وقتی آنها رفتند هری مدتی ایستاد و به بیرون نگاه کرد هوا

تاریک بود و درختان ههمچون هیولاهایی ایستاده بودند و هوا سوز

سردی داشت سپس هری در را بست و پیش بقیه رفت و گفت

خوب حالا نوبت کیه قصه تعریف کنه؟؟

آلبوس سوروس سریعا گفت نوبت منه و شروع کرد به گفتن تازه

به جاهای ترسناک داستان رسیده بود که ناگهان چراغ ها خاموش

و آتش شعله ور و آرامش بخش بخاری دیواری خاموش شد خانه

بسیار سرد شد سرمایی که هری آن را بسیار خوب می شناخت

ولی امیدوار بود اشتباه کرده باشد سریعا هری ، رون ، جینی و

هرمیون چوبدستی هایشان را در آوردند و ناگهان در اتاق به شدت

باز شد و آنها موجودی شنل دار سیاه و بلند قد را دیدن رز ، آلبوس

سوروس ، تد و هوگو وحشت زده فریاد زدند ولی هری سریعا فریاد

زد اکسپکتو پاترونوم و موجود فرار کرد دوباره همه چیز به حالت اول

باز گشت رز وحشت زده پرسید اون چی بود؟؟ رون گفت یه دیوانه

ساز بود اونا...ولی هری حرفش را قطع کرد و گفت اونا هنوز خیلی

برای این چیزا کوچیکن ، بچه ها دیگه وقت خوابه.

اگر خیلی مسخره و چرند شد ببخشید دیگه چون من تازه کارم و

زیاد کارم خوب نیست.

با تشکر

دوست عزیز برای نوشتن مطلبتون لازم نیست اینقدر از دکمه اینتر استفاده کنین. حالت فعلی پست شما به قالب شعر نزدیکه. حتما پست های اعضای دیگه رو بخونین که براتون مفیده. هم به قالب پست ها و هم متن و نوع نوشته ها توجه کنین.

تایید شد.

هوا تازه حالت طبیعی خودش رو بدس آورده بود.
هری و هرمیون ترتیبی داده بودند که دور هم جمع بشن.
همه مشغول گفت گو بودند نا گهان هری بان شد و با چند سرفه ی کوتاه به صحبت مشغول شد:اهم اهم اهم،هرماینی و من ترتیبی دادیم تا امروز رو جشن بگیریم چون امروز آلبوس بابا میره هاگوارتز.
یکدفعه صدای تق تقی میاد و هدویک با نامه ای وارد میشه.

هری با خوش حالی به سمت آلبوس برمیگرده و چشمکی میزنه
بعد نامه رو از هدویک میگیره و با صدای بلند شروع به خواندن میکنه:
(جناب آقای آلبوس سورس عزیز...)
نا گهان جینی با صدای بلندی هاکی از خشم فریاد میزنه :
آخه مرد اول براش توضیح بده و بعد شروع کن به خواندن اون نامه
هری با حیرت به جینی وبعد به رون وبعد آخر هم به هرمیون نگاهی میندازه تا میاد حرف بزنه جینی میگه :
الان وقتش نیست عزیزم وقت خوابه. :evilsmile:

تایید شد.

هری عینکش را از چشمش برداشت و با گوشه ای از پیراهنش شیشه هایش را پاک کرد ، سپس دوباره به چشمش زد و گفت :

-خب کجا بودم؟

هوگو که شوق و ذوقش از چهره ی معصومانه اش کاملا بارز بود گفت :
- همونجایی که به غوله گفتید پخ .

- آهان یادم اومد... به غوله همینی که گفتم پخ برگشت و عین مونگول ها نگام کرد . منم چوب جادوم رو در آوردم گفتم اکسپلیارموس ...

بچه ها :

تدی با تعجب گفت :
- عمو هری اشتباه می کنیا... اون مال اون تیکه ی جنگ تو مدرسه بود ، من خودم دیشب کتاب هفت رو تموم کردم ، تازه چند ماه پیش هم که فیلمش اکران شد اونجا هم دیدم .

هری که انگار چیزی را می خواست به سختی به یاد بیاورد چهره اش را در هم فشرد. پس از مدتی فکر کردن گفت :
- تدی جان حق با توئه ، ولی نمیدونم چرا هرچی فکر می کنم بقیه ی ماجرا یادم نمیاد .

سپس سرش را به سمت گوشه ای از اتاق چرخاند و رو به جینی گفت :
- خانم ، قربون دستت ، برو از قفسه ی کتابهای اتاق کارم اون کتاب هری پاتر و سنگ جادو رو بیار...

جینی از سرجاش بلند شد و گفت :
- داستان و داستان گویی فعلا تعطیله ، بیاید بریم سر میز که وقت شامه ، پست هم از این طولانی تر بشه ممکنه ناظر حوصله اش سر بره تایید نکنه .

سپس همه به سمت میز رفتند ،خوشحال و خندان زندگیشان را ادامه دادند .

تایید شد!

کریسمس فرا رسیده بود و همگی در خانه شاد و خوشحال بودند.از پنجره ی بزرگی که در خانه وجود داشت،باریدن برف نمایان بود.شومینه ای در وسط حال خانه وحود داشت که میتوانست کل خانه را گرم کند.هری در خانه را باز میکند و با چندین خوب که در بقل خود دارد،وارد شد.بچه ها دور پدران را گرفتند و بلند بلند فریاد میزدند:مامان،بابایی اومد!

جینی هیجان زده از آشپز خانه به بیرون آمد و به سمت بقل هری آمد.هری چوب هارا روی میزی که کنارش قرار داشت گذاشت و به گرمی جینی را بقل کرد.کمی بعد به طرف میز آشپز خانه رفتند و شروع کردن به حرف زدن.جینی که همیشه لبش خندان بود،اینبار هم با لب خندان گفت:هری،خوشحالم که کریسمس کنار مایی،بچه ها پدرتون یکی از شجاع ترین و بهترین شوهر و همچنین بابا های دنیاست!

ناگهان جینی فریادی زد و گفت:غذام سوخت!

و دوان دوان به سمت آشپزخانه رفت.کمی بعد یک مرغی که تبدیل به کربن شده بود را به پایین آورد و همگی با هم خندیدند.مجبور بودند همان مرغ را بخورند چون شب شده بود و پختن یک غذای دیگر بسیار طول میکشید.


تایید شد!
("بقل" اشتباهه. "بغل" درسته.)

یک روز افتابی بود نسیمی خنک میوزید و من از بچه ها خواسته بودم که بیان اینجا امروز براشون برنامه ای داشتم میخواستیم تا اخر شب بازی کنیم ! ......... توی نشیمن نشستیم و بچه ها دور من جمع شدن و من گفتم.. هوگو ، رز و بچه های من ما امروز اینجا جمع شدیم تا من برایتون یک داستان خوب تعریف کنم داستان یک مار: یکی از روز ها بود که ....... ( تا اخر داستان و نجات جینی را تعریف کردم ) هوگو خواست حرف بزند اما از ترکیب صورتش فهمیدم خجالت کشیده بر زبان بیاورد اما بالاخره گفت عمو هری شما از همون موقع خاله جینی رو دوست داشتید . هری سرخ شد اما جواب داد اره اما نه مثل الان چون من بچه بودم و درک این مسائل برام سخت بود خب بریم سراغ یک.. همین موقع جینی وارد شد و گفت اما من از همون روز اول دوستش داشتم اما کمی سرخ شد چون فالگوش وایساده بود ولی نباید اینکارو میکرد به جینی لبخند زدم و ادامه دادم بیاین بریم بازی و از در خارج شدیم. "قسمتی از دفتر خاطرات هری جیمز پاتر"

اواسط ژانویه بود باد سردی با سرعتی زیاد شروع به وزیدن کرده بود و همچون شلاقی بر سر و صورت رهگذران برخورد می کرد ‏،‏ در یکی از خانه های کنار جاده ‏،‏ خانواده ای صمیمی دور هم نشسته بودند و در حال صحبت با هم بودند ‏:

نوزده سال گذشته بود و این اولین کریسمس آلبوس سورس بود که بعد از یک ترم درس خواندن در هاگوارتز دوباره به خانه شان برگشته بود.‏ ‏

هری ‏،‏ تمام اعضای خانواده خودش و رون رو دور خود جمع کرده بود و در حال حکایت داستان های سراسر ترس خود در طول سالهای تحصیلش در هاگوارتز از پودر کردن کوییریل و ماجراهای وحشتناکش در جنگل ممنوعه گرفته تا حماسه هایی که در سال هفتم در برابر ولدمورت در هاگوارتز ایجاد کرده بود.

-‏ یادش بخیر اون زمون که تو حیاط یا رو بوم می شستیم با پودر و آب پهن می کردیم رو آفتاب ‏،‏ حالا با یک شامپو فرش ....‏ ببخشید چی میگم من ‏،‏ کجا بودم ؟
آلبوس ‏:‏ همون جایی که تنهایی تو وسط جنگل ممنوع با پدر بزرگ سیریوس بودین و...
-‏ آهان ‏،‏ فهمیدم ‏،‏ یادش بخیر ‏،‏ بعد از فرار کردن پیتر ‏،‏ و تبدیل شدن ریموس به گرگینه و زخمی شدن سیریوس،‏ من دنبال سیریوس رفتم و اونو کنار دریاچه دیدم که دیوانه ساز ها می خواستن اونو ببوسن ‏،‏ و من رفتم با یه سپر مدافعی که در سول تاریخ هیشکی مثل اونو ندیده بود ‏،‏ تمام دیوانه سازها رو فراری دادم ‏،‏ در این حین ریموس به شدت به طرفم حمله کرد که من با یه جا خالی و پریدن روش ‏،‏ اونو آروم کردم و دست وپاشو بستم و همراه با سیریوس بردم داخل قلعه و بقیه شم که قبلا گفته بودم ‏.‏ ا
گرم ‏
باورتون ‏
نمیشه ‏
از ‏
رون ‏
و ‏
هرمیون ‏
بپرسین ‏
،‏ مگه ‏
اینطوری ‏
نبود ‏
؟

رون و هرمیون ‏:‏ ‏
-‏ مگه اینطوری نبود ؟ ‏
رون و هرمیون ‏:‏ چرا ‏،‏ چرا اینطوری بود !‏ :worry: :worry:

-‏ خوب می ریم سراغ سال چهارم ‏:
-‏ بعد از اینکه من به راحتی از پس دم شاخی مجاری اوم و اول از همه تو دریاچه به گروگانا رسیدم و چون بقیه نرسیده بودن همشونو خودم آزاد کردم ورسوندم ساحل ‏،‏ رسیدیم به هزار تو ‏،‏ به راحتی راهمو از بین اون همه دیوانه ساز و گریفین و عنکبوت و...‏ باز کردم و لی نمیدونم چی شد وقتی می خواستم جام رو بردارم ‏،‏ سدریک از راه رسید و با اون رفتیم خونه ریدل اینا و اونجا اول سدریک با ولد مورت مبارزه کرد ولی نتونست شکستش بده و من فقط با یک اکسپلیآرموس ‏،‏ ولدمورتو شکستش دادم و اون با مرگخواراش فرار کرد و منم با جام و جسد سدریک برگشتم هاگوارتز و به همه گفتم که چه اتفاقی افتاده و ملت جادوگر هم منو به عنوان بهترین هشدار دهنده پذیرفتند و رفتن که واسه جنگ با لرد آماده بشن ‏،‏ هه هه هه!‏

-‏ چیه ؟ چرا اینطوری نگاه می کنین ؟

بقیه ‏:‏ ‏


هری در ذهنش ‏:‏ یعنی من این همه کارو انجام دادم ؟ یا مثل لاکهارت شدم ؟

-‏ خوب بچه ها ‏،‏ فعلا برین بخوابین تا فردا ادامه ماجرا رو بهتون بگم !‏ شب ‏
بخیر همتون ‏. :kiss:

‏====================‏
سلام بر همگی ‏،‏ بطفا نظرتون رو راجع به این نمایشنامه قید فرمایید.

هری روی صندلی نشسته بود و دوستان و خانواده دورش.
هری آلبوس رو(پسرش)روی پاهایش نشونده بود و مثل تمام پدر هاس مسئولیت پذیر داشت نصیحتش میکرد-آره پسرم .اسم تو از دو تا جادوگر بزرگ گرفته شده یعنی آلبوس و سورس. توخم مثل ما جادوگری و بزودی به مدرسه هاگوارتز می روی و مثل بقیه جادوگری رو یاد میگیری.
آلبوس داشت کنجکاوانه به حرف های هری گوش میداد که ناگهان جنی گفت-پسرم بهتره که دیگه بری بخوابی.
دخترم تو هم برو.
شب بخیر