کارگاه داستان‌نویسی

پیس...پیس...پیس...
هان چی میگی؟
گیر افتادیم ؟
نه پس فکر کردی برنده شدیم؟
آره میتونیم غیب بشیم.
ولی با طناب بستنمون...حتما طناب طلسم ضد غیب شوندگی داره...
نه...همه مثل تو باهوش نیستن.
ولی اگه نتونیم اونوقت...
راه بهتری داری؟
پس این تنها راه نجاته...
با... باشه...


تایید نشد ! یه مقدار پست های قبلی و بعدی که تایید شدن رو بخونید که کمی بهتر بنویسید . دیالوگ ها و فضا سازیتون مشخص باشه .

هرمیون: رون... رون...صدامو میشنوی؟

- چی میگی؟

- حالت خوبه رون؟

- توقع داری حالم چجوری باشه؟ یه گرگینه گروگانمون گرفته، بهتر از این ممکن نیست...

- خوب منم حالم خرابه تو میگی چیکار کنیم؟

- چیکار قراره کنیم؟ خوب فرار می کنیم دیگه...

- آخه چطوری؟

- من چه بدونم همیشه تو باهوش گروهی خوب یه فکری بکن دیگه. بعد از گذشت چند دقیقه هرمیون گفت: رون من یه بطری کوچک شیشه ای تو جیبم دارم، توش معجون تغییر شکله، هروقت گرگه خوابش برد میزنمش زمین و میشکنمش تا باهاش طناب رو ببریم.

رون گفت: فکر خیلی خوبیه، پس باید منتظر باشیم...


تایید شد !

هری و رون و هرمیون نشسته بودن سر میز گریفندور تو سراسری بزرگ :
( صدای انفجار )
دو پسر مو سفید در حالی که مبارزه می کردن از سر میز رد شدن .
پسر مو سفیدی که قرمز پوشیده بود گفت : اشتباه نکن ورجیل برادر گلم تو دو راه بیش تر نداری . یکی که قبول کنی باختی و مثل بچه ادم بمیری ! ها ! یک راه دیگه هم هست که من بمیرم دیگه بقیر این دو راه که راهی نیست ها اه یک راه سوم وجود داره که هیچ کدوم نجنگیم ها غیر این سه راه که راهی نیست ها ! اه یک راهم وجود داره راه برزیل اته ابادان که همیشه راه فرار ...... .
ورجیل : خفه شو دانته !
هری : اقا شما دانته دیول می کرای هستی ؟
دانته : نه من داود ام داود زی ..... دانته سرش به نجات دنیا با کلود ، ایچیگو کوروساکی گرم بود قرار شد این پلان من بازی کنم !
هرمیون ، رون ، هری : :pashmak:


تایید شد !

شخصیت ها: رون ویزلی - هرماینی گرنجر - فنریر گری بک(گرگینه و مرگخوار)
محیط: جنگل
اشیا: چادر - طناب - ظرف غذا یا آب سگی با نام Fido - بسته غذای سگ(استخوان)
چهره ها: رون ویزلی= سرخورده و نگران / هرماینی گرنجر= عصبانی / فنریر گری بک= موذیانه

شاخه هاي درختان در باد تكان ميخوردند و تصويري از ترس را نشان ميدادند. هرميون خود را تكاني داد و زير لب با صدايي خسته گفت:رون؟بيداري؟
ارزشي ايجاد شد و بدنبالش صدايي ظعيف:بيدارم كردي
هرميون سرش را صاف كرد و با لحن تلخي ادامه داد:واي چقدر سرده.همش تقصير توئه كه ما الن اينجايين.
صداي زوزه اي به گوش رسيد و مردي پشمالو جلوي انها ظاهر شد.يك گرگينه.

رون خودشد را تكان داد و زير لب گفت:هرميون ساكت.فنريز اينجاست.
هرميون همچنان به متهم كردن رون ادامه داد و از چهره اش ميشد فهميد كه عصباني است.
چشمان فرو رفته گري بك بر روي هرميون قفل شد و خنده اي هولناك سر داد.نگراني رون بشتر شد.چه ميشد اگر او بلايي سر هرميون مي امد.اگر گري بك به او حمله ميكرد و گازش ميگرفت...
اما بر خلاف انتظار رون چشمان گري بك از موهاي هرميون بر روي سياهي بين درختان ماند.سپس خنده اي ديگر سر داد و شروع بدرست كردن اتشي كرد.
بسته را از كنار ظرف غذاي سگي بر داشت و شروع به خوردن كرد و همچنان به اعماق جنگل خيره ماند.


تایید شد !

سوز سردی از بیرون چادر به داخل می آمد ...

فنریر که در کنار سگ بدترکیبش ایستاده بود ، کامل آن دو را زیر نظر داشت . مطمئن بود که تحویل دادن این دو دوست صمیمی پسری که زنده ماند ، میتوانست نزد مرگخواران و اربابشان محبوبیت کسب کند .

رون آرام و به طوریکه فنریر عاجز از شنیدن صدای او بود ، به هرمیون گفت : توی بد دردسری گیر افتادیم . به زودی هم کشته میشیم . همیشه خواستم اینو بگم ولی شرایطش پیش نیومد . همیشه بهت علاقه داشتم !

- اه رون خفه شو ! ما قرار نیس کشته بشیم . فعلا هم فکری به حال فرارمون از اینجا کن تا بلایی سرمون نیومده . بعدا هم در مورد این مسائل صحبت میکنیم .


- شما دو نفر چی بهم میگید ؟ وقت رفتنه ! باید بریم .


لحظه ی مرگ و جدایی آن دو نزدیک تر میشد ...

- نارنجی ، تو با یاکسلی میری ولی این دختر با من میاد !
و لبخندی شیطانی بر لبان فنریر نقش بست !


رون و هرمیون برای همیشه از هم جدا شدند ...


تایید شد !

هرمیون، حالت خوبه؟
این جمله را زمانی که رون هیچ نشانی از امید در چهره اش دیده نمیشد، به هرمیون گفت.
-تو چی؟ فکر میکنی حالم خوبه؟؟؟
-فکر نکنم، چون منم گرسنمه!
-رون، دارم جدی باهات حرف میزنم، تو الآن به فکر گرسنگیتی؟
-خوب میخوای به فکر چی باشم؟
-به یه راهی که از اینجا فرار کنیم.
-اوه، هرمیون فکر میکردی داشتم تا الآن چیکار میکردم؟
-رون بس کن. ما باید تو این موقعیت به فکر یه راهی باشیم.
-راه که خیلی زیاده ولی ما باید منتظر بشیم تا یکی بیاد و ما رو از دست این گرگینه مرگخوار نجات بده.
-پس ما چیکار کنیم؟
-صبر، ولی اگه میشد ازمون پذیرایی کنه خیلی خوب بود مگه نه؟
-تو از یه مرگخوار انتظار داری که ازمون پذیرایی کنه؟
رون، رون حواست کجاست؟؟؟
-چند لحظه چیزی نگو دارم میگردم تا ببینم چیزی برای خوردن پیدا میشه یانه...
-اوه، باشه منم یه راهی واسه خلاص شدن از دست این گرگینه پیدا میکنم.
-اوخ
هرمیون با نگرانی از رون پرسید: چی شد؟
-اوه، هیچی میخواستم غذای سگ رو بردارم یهو گازم گرفت اوخ
-نمیدونستم غذای سگم میخوری!
-تو بعضی مواقع گرسنگی آدمو به هرکاری وامیداره.
-واقعا که رون
چند دقیقه به سکوت گذشت و بعد هرمیون متفکرانه گفت:
-رون بیا سعی کنیم طناب رو از خودمون جدا کنیم بعدشم یه فکری به حال اون سگه میکنیم.
-چطوری؟
-من وقتی که تو به فکر غذا بودی داشتم یه قسمت از طناب رو پاره میکردم. اگه یه کم دیگه تلاش کنیم حتما موفق میشم.
-میدونستی خیلی آدم بافکری هستی؟
-رون حوصله بحث ندارم، هی رون موفق شدم
-چی شد؟
-باهوش طناب رو پاره کردم، ما آزاد شدیم.
-با چی؟
-نمیدونم، یه چیزی رو زمین بود، حسش کردم و برداشتمش دیدم تیزه، باهاش طناب رو پاره کردم.
-خوب این یارو مرگخواره رو چیکار کنیم؟
-میزاریم خوابش ببره؛ ها! چطوره؟
-فکر بدی نیست...


تایید شد !

هرمیون:رون واقعا من از دست تو چی بگم؟
رون:یه چیزی بگو دیگه.!
هرمیون:دارم جدی میگم.
رون:منم.
هرمیون:دیوانه همه ی اینا زیر سر توئه دیگه.
رون:هرمیون درست و واضح حرف بزن.
هرمیون:تو بودی که گفتی بیا بریم به اون گرگینه نشان بدیم که ما از اون گرگینه ها قوی تریم.
رون:خب که چی؟
هرمیون:ای وای.خب به خاطر تو این جا گیر یک گرگینه افتادیم.
رون:ببخشید حالا یه کاری بکن.
هرمیون:هیچ کاری نمیتونم بکنم چون اون چوبدستیمون رو گرفته.
رون:نگاه کن ما ها را به این شجاعی زندانی کرده اونوقت داره غذای سگ میخوره!
هرمیون:احمق اون داره غذای سگ میخوره یا سگش؟
رون:خب...سگش!
هرمیون:پس چی میگی؟
رون:ولی ما را به این شجاعی که زندانی کرده!
هرمیون:دیگه حرف نزن که داری میری روی مخم.
رون:باشه.
رون با بیحوصلگی:حالا کی از اینجا خلاص میشیم؟
هرمیون:نمیدونم.
رون:چه عجب یه چیزی را نمیدانستی1
هرمیون:ساکت شو.
خودم هم هیچی نفهمیدم!میدونم تائید نیست!

- یکم اینورتر، نه نه حواست باشه چی کار میکنی! ممکنه همه نقشه هامونو خراب کنی!

هرمیون با بی حوصلگی و آه کشان، رون را که همانند برج زهرمار پشتش نشسته بود و سعی میکرد بندهای دستشان را باز کند تحمل میکرد.

رون که هر لحظه بیش از پیش چهره اش شاداب میشد، طوری که گویی ندایی اندرون قلبش او را به ادامه دادن کار وا میداشت، همچنان اصرار کنان از هرمیون میخواست تا کارهای لازمه را برای آزادیشان انجام دهد.

هرمیون همانطور که به رون تکیه داده بود با قیافه ای کلافه گفت: رون خواهش میکنم. این کارا نتیجه ای نداره!

رون که حالا از شدت تمرکز لبانش را هم میگزید پاسخ داد: تو متوجه نیستی هرمیون. این عملاتیه که همیشه مشنگا انجام میدن و در نهایت به پیروزی میرسن. حالا ما که جادوگریم باید بهتر بتونیم اون کارو انجام بدیم.

هرمیون با تعجب پرسید: چی؟ یعنی فقط همینکه تو فیلم دیدی قابل انجامه و یه مشت مشنگ انجامش دادن به باور قلبی رسیدی که ما هم موفق میشیم؟

رون نفس عمیقی کشید و گفت: فقط نیاز به امید بیشتر داریم. میگن با جذب انرژی های مثبت میتونیم بر هرچیزی غلبه کنیم. پس نا امید نشو و یک بارم که شده به شوهرت اعتماد کن!

رون و هرمیون ناگهان هردو متعجب میشوند و هاج و واج ابتدا به یکدیگر و سپس به فیلم بردار و کارگردان و دیگر عوامل فیلم برداری خیره میشوند. آنها که هنوز در این سکانس فیلم ازدواج نکرده بودند ...

کارگردان نگاهی به فیلمنامه می اندازد و تعجب سراسر وجودش را فرا میگیرد و از پروردگار طلب نزول گشایشی بر قلبش و توان ادامه دادن فیلم برداری را میکند. این اتفاق می افتد و کارگردان سریع نسخه ی صحیح شده را به روی صحنه میفرستند!

دوربین از دور رون و هرمیون را نشان میدهد که همچنان به تلاش های جان گداز خویش ادامه می دهند. چهره ی رون امیدوارتر و بشاش تر از همیشه است ...

ناگهان صدای فنریر گری بک شنیده شد و لحظه ای بعد همانند فرشته های مرگ به سمت آن ها میشتافت. رون که چشمانش هم از شدت تمرکز و تلاش بسته شده بود آخرین زور خود را زد تا بلکه به نتیجه برسد.

- ایییییی ااااااا ههههیی ... هاااااا!

رون که از خوش حالی در پوست خود نمی گنجید سعی کرد دستان آزاد شده اش را همچنان پشت هرمیون پنهان کند تا فنریر که هرلحظه به آن ها نزدیک تر میشد متوجه رها شدن او نشده باشد.

فنریر نیز مدام همانند کودکان خردسال تازه به دوران رسیده جعبه ی بیسکوییت اسخوان شکلی را جلوی آن ها تکان تکان می داد. رون با دیدن چوبدستی که از لای جیبش بیرون زده بود منتظر فرصت شد، وقتی در موقعیت و فاصله ی مناسبی از آن ها قرار گرفت شیرجه ای به سمت فنریر زد و چوبدستی او را قاپید و اینبار این او بود که فنریر را تهدید به عقب رفتن میکرد.

هرمیون هم طناب ها را از خودش جدا کرد و ذوق کنان در آغوش رون جای گرفت و گفت: فکر نمیکردم روزی برسه که بشه بهت اعتماد کرد و اتفاقا به نتیجه هم رسید!

رون که ابتدا خوش حال شده بود، با جاری شدن آخرین جمله از زبان هرمیون چهره اش درهم رفت. مدتی بعد آن ها کیلومتر ها از آنجا دور شده بودند و رهایی یافته بودند.

بعد از اتمام فیلم تمام عاملین فیلم از یکدیگر تشکر کرده و برای حاضر شدن روی سن در روز دیگر، از یکدیگر خداحافظی کردند و هرکدام به خانه ی خویش بازگشتند.

قصه ی مزخرف ما به سر رسید اما برخلاف بقیه ی داستان ها نجینی به خونه ش رسید!

تایید شد‏!‏

شب هالوين اسكورپيوس مالفوي با يك سنگ وارد خانه شان شد:مامان بابا كجاييد؟استريا در حالي كه دست هايش را خشك ميكرد به اسكور نزديك شد.دراكو هم پشت سر او وارد هال شد:اسكور مگه نگفتي تو هاگوارتز ميموني؟چرا مامان گفتم.ولي بعد به خودم گفتم كه بجاي تمرين با هم تيمي هام،برگردم با شما ها تمرين كنم،بهتره.دراكو گفت:هم تيمي!چه قدر مسخره،بيا اسكور ما داشتيم شام ميخورديم.اسكور:ممنون سيرم.اين سنگه برات آشنا نيست؟دراكو:تو اينو از كجا پيدا كردي،اسكور؟اين سنگ براي احضار روحه!اسكورپيوس:توي جنگله ممنوعه.آلبوس نشونم داد.دراكو:استريا نظرت درباره ي استفاده از اين چيه؟استريا:يا مرلين.دراكو سنگو روشن كرد چون كه سنگش update شده بود.بلافاصله تصوير ولدمورت روي ال اي دي مالفوي ظاهر شد و گفت:سلام،دراكو ميدونم كه فقط تويي كه جرأت اين كارو داري،اولا كه من برنميگردم اون ور اين دنيا بيش تر خوش ميگذره!با بلا جام جهاني كوييديچ راه انداختيم.نگا كن،هر كي از هر كي متنفر بود با اون هم گروه.اينجا ليلي داره با بلا بازي ميكنه جيمز با اسنيپ.سدريك ديگوري دنبال چانگ ميگرده،ولي هنوز پيداش نكرده.دراكو،به مامان بابات بگو اگه دوست دارن بيان اينجا.باي باي!وقتي تصوير ولدمورت رفت،عكس العمل اين مدلي بود.دراكو گفت:اون بلاتريكس بود؟ استريا گفت:هي واي من! اسكور:ميكشت آلبوس!

شما باید بر اساس این عکس نمایش نامه خودتون رو بنویسید.
تایید نشد.

- آی یارم بیا... دلدارم بیا... حالا دست دست دست دست... :hungry1:

در چادر کوچک سه جوینده ی جاودانه ساز ها، رون به شدت در حال خوندن آوازهای بسی جک و خفن جواد بود. البته دوستان از پشت صحنه اشاره می کنن آهنگ هاش جواد رو رد کرده و به محمد جواد رسیده.
هرمیون که سعی می کرد روی نوشته های کتاب تمرکز کنه قیافه اش کج و کوله شده بود و هر از چند گاهی نگاه بسیار بسیار خشنی به رون می انداخت که زهر نگاه فیل رو در جا می کشت، اما رون مثل شیر شعر های بسی جک تر و خفن محمد جواد تر میخواند.

بالاخره صبر هرمیون تموم شد و کتاب قطور و شوفصد صفحه ای که دستش بود رو با قدرت، شدت و مهارتی همچین تپل به سمت رون پرت کرد.
صحنه آهسته شد و قیافه ی رون که تازه متوجه این عمل هرمیون شده بود به سرعت در هم رفت و سعی کرد خودش رو از جلوی کتاب کنار بکشه. اما در همین حین کتاب به رون برخورد کرد و از پهنا وارد سوراخ سمت چپ دماغش شد!

در این لحظه صدای نویسنده در فضای رول پیچید و گفت:
- هه هه هه هه... صحنه آهسته بود.

بعد از قطع شدن صدای نویسنده نوبت به هرمیون رسید که چادر رو بذاره روی سرش:
- مرتیکه ی گوسپند الاغ! چه کارای شعینیه انجام میدی؟ یعنی چه آخه؟ این از تو اینم از اون هری بی شعور که منو با توی گوسپند تنها گذاشته و رفته دنبال یللی تللی... بعد من میخوام بشینم کتاب بخونم ببینم چجوری اون ولدک بی ناموس رو بکشیم، اونوقت تو نشستی داری برای من امشو شو شه میخونی؟ :vay:

رون:

- چرا دو تا شکلک پشت هم میزنی ابله؟ الان نمیگی این ریگولوس میاد گیر میده این بچه رو تأیید نمی کنه؟

رون که بدفرم در ترس و وحشت فرو رفته بود گفت:
- باو آخه دو تا دلیل برای ترس وجود داشت دیگه. هم اینکه تو قاطی کردی و دیوونه شدی، هم توی حرفات اسم اون ولدکو گفتی و الان این مزدورا میریزن میگیرنمون به فنا میریم. البته الان خودمم دوباره اسمشو گفتم!

لحظاتی بعد صدای هلیکوپتر، تانک، زره پوش، اسب، شتر و انواع و اقسام وسایل نقلیه ی نظامی در طول تاریخ به گوش رسید.
ناگهان صدای بلندی از بیرون چادر به گوش رسید:
- آآآآآآآآووووووووووووووو ( افکت زوزه کشیدن )

بعد چند ثانیه صدای این بلندگو پلیسیا به گوش رسید:
- فنریر گری بک هستم از اداره ی آرشاد لرد ولدمورت. به ما گزارش رسیده که شما دختر و پسر جوان در این چادر در حال اعمالی بسی بی ناموسی هستین. هر چه سریع تر دستاتون رو سرتون بذارین و بیاین بیرون. مدارک جرم رو هم از بین نبرید که کار داریم باش. آآآآآآآووووووووووووو...

رون و هرمیون:
فنریر گری بک:
نویسنده ی پست:

دقایقی بعد رون و هرمیون در حالی که بسته شده بودن در وسط محوطه ای که حالا کاملاً نظامی شده بود قرار داشتن و در حال بازجویی شدن بودند!

- آقا به جون مامانیم ما کاری نمی کردیم. تازه داشتیم دعوا هم می کردیم. ببینین این دختره کتابو کرد تو سوراخ چپ دماغم.

فنریر خنده ای کرد و گفت:
- بیا... دیدی داری دروغ میگی. اول گفتیی کاری نمی کردیم ولی بعد گفتی داشتیم دعوا می کردیم. تازه حتماً یه کاری کردی، یه پیشنهادی دادی که بی ناموسی بوده و این دختره تو رو گرفته زیر بار کتک دیگه. فک می کنی من نمی فهمم اینا رو؟

هرمیون که دید اوضاع مناسبه به فنریر گفت:
- حاج گری بک... میگم ما از این بیسکوییت استخونیا هم داریما، خیلی هم خوشمزه س. میخواین؟ اگه ما رو آزاد کنین بهتون میدم بخورینش. :pretty:

فنریر که با این پیشنهاد دامنش به کلی از دست برفت کل اون منطقه ی نظامی رو در کسری از ثانیه شپلخ کرد و بعد از گرفتن بیسکوییت استخونی از هرمیون خودش هم رفت پی کارش و رون هم مُرد!

پ.ن: در جواب اونایی که می پرسن رون چرا مرد باید بگم که این مشکل شخصیه نویسنده با رون بوده و به هیچ کس ربطی نداره... اهه!





-----
برو باوو تو هم !
لوس !
واسه من مثه کودکان طفل معصوم ستم دیده از این قرتی بازیا در نیارید. در خفا نور بالا بدید، بعدشم یه راست برید شخصیت وردارید دیگه. این جوجوک بازیا چیه دیگه !
در راستای حمایت از شکلک متوالی:
تایید شد !!!