پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

195
نفر همین الان آنلاین‌اند 76 نفر در «انجمن»
1 عضو 194 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 5 کاربر مهمان
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
سه‌شنبه 8 فروردین 1396 17:18
عضویت
1394/10/16
پست‌ها
13
هری چوبدستی اش را بالا گرفت،بلاتریکس داشت او را عصبانی میکرد.
-"میخوای با اون چوب چیکار کنی؟!سر من بلایی بیاری؟! واقعا؟!هری کوچولو من این بازی رو خیلی وقت پیش یاد گرفتم. حالا آروم اون پیشگویی رو بده به من تا همه چیز......آخ..."
_"کروشیو....."
بلاتریکس بلند شد.به نظر می آمد هیچ مشکلی نداشته باشد:"بدش به من بچه! همین حالا!"
_"پیشگویی؟! پیشگویی وجود نداره،اون از بین رفته.شکسته."
صدای بی روحی گفت:"تو مطمئنی هری؟"
هری برگشت.ولدمورت با صورت دلخراش و پیکر وحشتناکش روبه روی او ایستاده بود.
_"پس گفتی که دیگه پیشگویی وجود نداره؟"گامی به سمت هری برداشت،زخم هری به شدت می سوخت،احساس میکرد که دیگر توان ایستادن ندارد،سعی کرد یک ورد را به زبان بیاورد ولی نتوانست.همه چیز جلوی چشم هایش می چرخید.هری اندیشید که این آخرکار است.با این حال او حداقل پیشگویی را هرچه که بود از ولدمورت دور نگه داشته بود.
-"کروشیو...."
دستان ولدمورت سست شد و مثل بلاتریکس لحظه ای عقب رفت اما همین لحظه ی کوتاه هم کافی بود تا هری بتواند دامبلدور را ببیند.هری متوجه شد که او کلاهش را برسر ندارد.بلاتریکس گفت:"ارباب شما موفق شدید،اون اینجاست."
ولدمورت رو به دامبلدور گفت:"چه خوب که اومدی داشتم برای این پسر توضیح میدادم که پیشگویی هنوز از بین نرفته است."
دامبلدور نگاهی به هری که حالا سعی داشت از جایش بلند شود انداخت وگفت:"درسته ولی تو نمیتونی بهش دست پیدا کنی."
ولدمورت قهقهه زد:"نمیتونم؟البته که میتونم من هر قدرتی رو که فکرشو بکنی دارم،من باهوشم،قدرتمندم پس هرکاری رو میتونم انجام بدم!"
بعد مکثی کرد:"استیوپفای!"
دامبلدور با او مبارزه کرد،هری پشت سر مجسمه ی جادوگر شکسته ایستاده بود.
هری نمیتوانست تصور کند چه اتفاقی در حال رخ دادن است با این حال احساس میکرد ولدمورت هر لحظه ناامیدتر میشود.یعنی پیشگویی کجا بود؟هری باید پیدایش میکرد.باید حفظش میکرد.
نگاهی به اطرافش انداخت و بالاخره آن را دید،کلاه دامبلدور جایی نزدیک بلاتریکس افتاده بود،هری به سمت او به راه افتاد و در یک لحظه ی حساس کلاه را قاپید.درون کلاه چیزی شبیه بخار بود،هری حدس زد باید پیشگویی باشد.با این حال در عرض چند ثانیه بلاتریکس او را دید.
او کلاه را کشید:"ارباب پیدایش کردم."
حالا ولدمورت،بلاتریکس،هری و دامبلدور کلاه را میکشیدند،هیچ کدامشان جرأت نداشت برای برداشتن چوبدستی اش کلاه را رها کند.
ناگهان هری برق عجیبی را درون بخارهای درون کلاه دید،بدون اینکه بداند چرا دستش را درون کلاه کرد و سپس گرمای آشنای شمشیرگریفیندور را حس کرد.
بلافاصله ولدمورت ناپدید شد و بلاتریکس را نیز با خود برد.


هری که گیج شده بود به سمت دامبلدور برگشت.دامبلدور توضیح داد:"اون خیلی چیزها داره هری،ولی هرگز نمیتونه در مقابل عشق و شجاعت کاری بکنه،نسخه ی اصلی پیشگویی پیش من بود،با این حال مطمئن بودم که تو میتونی دوباره شجاعت
را پیدا کنی."
هری سری تکان داد،آن شب آنقدر حادثه از سر گذرانده بود که نمیتوانست چیز بیشتری درک کند.
در همان زمان فاج وارد تالار شد.
*************
(متاسفانه یه خرده طولانی شد،دیگه هر مشکلی داره بزرگی خودتون ببخشید)

هوم...طولانی بودن مهم نیست.هیچوقت سوزه رو فدای اندازه ش نکنید تا وقتی لازمه بنویسید تا حق مطلب رو ادا کرده باشید.پستتون کمی مبهم بود.یه جاهایی از روی سوژه پریدین و جایی که لازم بود بیشتر به موضوع پرداخته بشه از روش رد شدین.سوژه پیشگویی که نسخه اصلیش در دست دامبلدور بود میتونست جالب تر از این از کار دربیاد اگر بهش بیشتر پرداخته میشد.ولی یه مرتبه بدون توضیح و رفع ابهام سوژه جدید شمشیر گریفندور وارد شد و در نهایت مشخص نشد این دو به هم چه ارتباطی پیدا کردن.

کمی به اینتر بیشتر عشق بورزید!بندهارو با اینتر از هم جدا کنید همینطور دیالوگ هارو با اینتر به یه خط پایین بفرستید.وقتی متن تو هم باشه خوندنش سخته و چشم رو اذیت میکنه و باعث میشه خواننده بیشتر از حد لازم تمرکز کنه و این زیاد خوشایندش نیست.
با این همه فکر میکنم اینا ایراداتیه که با فعالیت توی ایفای نقش میتونه رفع بشه.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/10/21 20:27:14
قدم قدم تا روشنایی، از شمعی در تاریکی تا نوری پرابهت و فراگیر !
میجنگیم تا آخرین نفس !!
میجنگیم برای پیروزی !!!
برای عـشـــق !!!!
برای گـریـفـیندور !!!!!
ماگل
تولد نقش
1396/09/24
آخرین ورود
یکشنبه 1 فروردین 1395 17:08
عضویت
1394/10/07
پست‌ها
7
هری چوب دستی خود را بالا گرفت:"بکاه" افسون از چوب دستی جداشت و به بلاتریکس خورد.
بلاتریکس حالا نقش بر زمین شده بود.اما هنوز میخندید."منو بکش هری کوچولو. منو بکش،من سیریوس رو کشتم" و سپس خنده ای بلند سر داد.
هری چنان با انگشتهایش به چوب دستی که در دستش بود فشار می اورد که جرقه های سرخی از نوک ان بیرون میزد.به سختی خودشو کنترل کرده بود.
لحظه ای خنده بلاتریکس قطع شد.په پشت سر هری چشم دوخته بود،اما بار دیگر خندید.
هری به سرعت برگشت.انگار کا با پتک به سرش میزدن.جای زخمش از درد میسوخت،ولی اینجا جای نشون دادن ضعف نیست.
ولدمورت با خنده ای بر دهان شکاه گونه خودش به هری خیره شده بود.
-وقتشه که مرگو بغل کنی هری!
در حین گفتن کلمات دستان سفید استخوانی خودشو باز کرد.
حرکت سریع هری برای خلع سلاح کردن ولدمورت کافی نبود
-کروشیو
هری بار دیگر با افسون شکنجه مواجه شد.روی زمین افتاد.میدانست اینبار دیگر ولدمورت اورا خواهد کشت!همه چیز کم کم رو به تاریکی میرفت.
در یکی از دریچه ها اتش سبزی نمایان شد.شخصی به داخل سالن وزارتخونه خالی قدم گذاشت که باعث شد ولدمورت چند قدم به عقب برود.
دامبلدور اومده بود.تو اون موقعیت لبخند عجیبی بر لبهای هر نشست.
بلاتریکس خودشو به سمت یکی از دریچه ها فرستاد و غیب شد.
-کار خیلی احمقانه ای کردی تامی!اینجا و امشب اومدی هری رو بکشی.متاسفانه باید بت بگم بازم نمیتونی.
ولدمورت حرفی نزد و فقط چوبدستی خودشو چرخوند و اتشی عجیب نمایان شد.ولدمورت فریادی از خود سر داد.اتش به صورت ماری بزرگ در امد.
بی شک دامبلدور هم اماد بود.مار به سوی ولدمورت گرفت.از حوضچه پشت سر اب زیادی به سوی مار هجوم برد.برخورد اب و اتش بخار زیادی درسته کرده بود.دامبلدور به سرعت هری را به گوشه برد.
-بهدت دستور میدم،خواهش میکنم دخالت نکن.
هری باعلامت سر حرف او را قبول کرد.
دامبلدور دوباره چوبدستی خودشو بالا گرفت ولی گویی انتظار داشت ولدمورت فرار کرده باشد.
در ان لحظه صدای سکستن بلندی به گوش رسید و تمام شیشه های حوض و اطراف اون به هوا بلند شدند.چشم های قرمز ولدمورت بار دیگر نمایان شد.حرکت چوبدستی خود را به صورت اشاره وار به سوی دامبلدور کرد.در یک لحظه تمام شیشه ها به سوی دانبلدور به پرواز در امدن.دامبلدور با حرکتی سریع چوبدستی خود را چرخاند و سپری نامریی در جلوی خودش به وجور اورد که شیشه ها پس از برخورد با ان پودر میشدند.
در این لحظه صدای انفجاری به گوش رسید و رنگ سبزی فضای وزارتخونه را پر کرد.
همه افراد وزارت خونه از طریق اتش سبز امده بودن .لحظه ای همه از تعجب خوشکشان زد.
ولدمورت خنده تلخی سر داد و سپس دودسیاه و...
ولدمورت رفته بود.اما حالا همه میدانستند.
فاج هراسان به یکی از کاراگاه اا گفت به خبرنگار پیام امروز بگید بیاد.مردم باید بدونن اون برگشته.



.
.
.
پایان

نوشته تون رو خوندم و ایراداتش رو میگم برای ورود به ایفای نقش لازمتون میشه.

یه دور قبل از ارسال پست اونو بازخوانی کنید تو پستتون غلط نگارشی هایی دیده میشه که با یه دور بازخوانی برطرف میشدن.و دیگه اینکه یکم با اینتر مهربان تر باشید!نوشته تون خیلی تو هم شده و این خوندن و برای خواننده سخت میکنه.

نکته دیگه اینکه متوجه شدم چندان با علائم نگارشی میونه ای ندارید!ولی این علائم دلبخواهی نیستن و توی هرجمله ای با توجه به حس و حال و فضای اون جمله باید ازشون استفاده بشه.مثلا چندجا در پایان جمله نقطه نذاشتین و...این کار باعث میشه جمله ناتموم به نظر بیاد و خواننده دنبال بقیه ش بگرده ناخوداگاه.
در کنار همه اینها سوژه کمی سریع پیش رفته.بیشتر در قسمت پایانی پست.فاج یه دفعه وارد شده و بدون هیچ مقدمه ای میگه باید به مردم اطلاع داده بشه.ضمن اینکه این کار چندان از این شخصیت جاه طلب برنمیاد و باعث شده خارج از کاراکتر این حرکتش به نظر برسه به نظر من میشد پستو تو همون قسمت غیب شدن ولدموت تموم کرد که مقابل چشم های وحشت زده فاج اتفاق میافته.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/10/8 16:37:41
کروشیوووو!!!
ماگل
تولد نقش
1393/10/07
آخرین ورود
سه‌شنبه 30 آبان 1396 06:15
عضویت
1394/09/21
پست‌ها
36
هری ب اطرافش نگاه کرد،ب سمتی نگاه کردک بلارفته بود،چهره ای کریه اشنایی دیدک ب اون خیره شده بود..
بلابادرماندگی ب ولدمورت نگاه میکردازاینک نتوانسته بودندازپس چندبچه مدرسه ای بربیایندناراحت بود،تودلش گفت خداخفت نکنه هری خودم میکشمت..باجیغ چوبشوب سمت هری گرف ک لردسیاه گف بروگمشوبلا..ببین بقیه کجان الان دامبلدورمیادکلکمون کندس..هری باچشمای گردب لردنگاه میکرد،اینک چطورب اونجااومده بودبراش عجیب بود..لردفرصت فکرکردن بیشترب اون نداد..باقهقهه گفت:بیااینجاهری ب سمت مرگ بیاپسر..
بلامثل سگ پاسوخته گف،ارباب اونوب من بسپرید
لردگفت،بس کن بلا
بلا عقب نشست وبرای هری خط ونشان میکشید..
صدای مبارزه شنیده میشدهری ازغم ازدست دادن پدرخوانده اش تودلش خون گریه میکردآی ازغم یتیمییییییی
پاشدک بره لردوبفرسته سینه قبرستون ک...
دامبلدورجون بارون ولونااومدن.دامبلدوریواشکی ب رون ولوناگف ک هری روببرند..هری مقاومت میکردک رون گف،زرنزن هری پاشوبریم،لوناحواس بلاروپرت کردورون وهری برگشتندپیش بقیه..
دامبلدورب لردگف،این دفعه اشتباه بدی کردی تام..تاحالاخواستی مخفیانه ب کارات برسی ولی حالا..
لرددرجوابش نوری سبزرو ب سمتش فرستاد..دامبلدورجاخالی دادوگف همش همین تام?هاهاها
بلانعره زدباصدای نکرش وگف ارباب فاج کفتارداره میادبایدبریم دیگ پیش گویی هم نابود شده اربااااااااب..
لردگفت پاتردفعه بعدتوهم پیش پدرومادراحمقت میری..
وگورشونوگم کردندالبته فعلا..

توی پستتون تو تاپیک معرفی شخصیت هم گفتم.اگر با گوشی میخواید فعالیت کنید واقعا به مشکل میخورید و هم خودتون اذیت میشین و هم کیفیت پستایی که میخوای بزنید میاد پایین.مثل این پست که پر از غلط تایپی و املاییه.برای شما که با گوشی پست زدین کاملا طبیعیه ولی چون اساس این سایت رو نوشتن و رول زدن بنا شده و یکی از اصول زیبایی نوشته نداشتن غلط تایپی یا نگاریشه در نتیجه برای اغلب اعضا این پذیرفته نیست.

پستتون شکلک نداره چون من طنز حسابش کردم درحالیکه شکلک میتونست به پستتون رنگ و جلوه دیگه ای بده. نوشته بسیار در همه.مثلا معمولش اینه بعد از هر بند با یه اینتر دیالوگ رو به خط پایین منتقل کنید و بین هر بند یا پاراگراف دو تا اینتر بزنید تا نوشته از اون حالت تو همیش بیاد بیرون.

همه اینا اگر ناشی از محدودیت فعالیت با گوشیه باز هم توصیه م اینه دستگاهو عوض کنید چون اینطوری عملا نمیتونید فعالیت کنید.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/9/25 18:49:27
درودبرجادوی سیاه..

فقط ارباب..

فقط اسلیترین..

تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
تولد نقش
1396/11/23
آخرین ورود
دوشنبه 20 آذر 1396 17:49
عضویت
1394/09/17
پست‌ها
4
بومممممممم... وییییییییییییژ... تـــــــــــــــــــــــق!

صدای انفجار های مهیب زمین و زمان را به لرزه در می آورد. پرتو های نورانی از سمتی به سمت دیگر روانه و پس از منحرف شدن توسط دو مبارز به در و دیوار دهلیز وزارتخانه برخورد می کردند.
هری در حالی که یکی از مجسمه های میان حوض به دستور دامبلدور از او محافظت می کرد، سرش را گرفته بود و با اضطرابی غیر قابل وصف نبرد آن دو جادوگر بزرگ اعصار را تماشا می کرد.

دامبلدور طلسمی را روانه ولدمورت کرد که اجرای ضد طلسم آن توسط حریف موجب شکسته شدن شیشه های اطراف شد. ولدمورت چوبدستی اش را بالا آورد... خرده شیشه ها که هر یک در حکم خنجری تیز و برنده بودند از زمین فاصله گرفتند و ناگهان با سرعت زیادی به سمت دامبلدور و هری روانه شدند. دامبلدور پیر به سرعت چوبدستی اش را رو به روی صورتش نگه داشت و طلسمی را زیر لب زمزمه کرد. ناگهان تمام خرده شیشه ها تبدیل به شن و ماسه شدند. هری از جایش بلند شد. کنار دامبلدور ایستاد. برای مدتی به دلیل وجود شن در هوا چیزی قابل رویت نبود. تا اینکه پس از فرو نشستن گرد و خاک ها... ولدمورت نا پدید شده بود.

صدای سوت خفیفی به گوش می رسید... شن و ماسه های روی زمین به آرامی شروع به حرکت کردند... به ناگاه رخوت شدیدی سراسر بدن هری را در بر گرفت. عضلاتش سست شد و به زمین افتاد.

در دنیایی دیگر

همه جا و همه چیز تیره و تار بود. معلوم نبود وارد چه دنیایی شده. گویی همه جا هست و هیچ جا نیست. از اعماق تاریکی، قامتی سیاه پوش و سیاه رنگ و سیاه پوست بدون صورت و اعضای صورت به سمت او آمد. از آن پیکره سیاه رنگ صدایی به گوش رسید:
- بیا هری... بیا پیش من... ما هر دو از یک روح و خونیم.

فشار سنگینی به سر و سینه هری وارد میشد. بی اختیار و بدون فکر به سمت آن موجود رفت و با او همراه شد.

مدتی قدم زدند. هر چه پیش می رفتند تاریکی بیشتر میشد... موجوداتی که سر تا پاشان از لجن پوشیده شده بود در اطراف آنها ظاهر می شدند اما نمی توانستند آسیبی به هری برسانند. تا اینکه به دروازه ای رسیدند. درون آن پر از پیکر هایی که گویی اسیر شده بودند... اسیر ذهنی!
پیکر سیاه رنگ شروع به صحبت کرد.
- خب هری... نیمی از راه رو اومدی... نیمه مهم تری از اون باقی مونده. اما می تونی با ما همراه بشی.

هری که گویی ناگهان به خود آمده باشد به عقب پرید و گفت:
- تو کی هستی؟ من کجام؟ پروفسور دامبلدور کجا هستن؟

با ترس به اطرافش نگاه کرد و پرسید:
- تو ولدمورتی؟

به نظر رسید که پیکر سیاه رنگ بی چهره پوزخندی زد!
- نه پسر جون... من ولدمورت نیستم... من چیزی فراتر از اونم. من نهایت هر چه هستم که ولدمورت سعی داشت به اون برسه. من نهایت همه اون چیزی هستم که تمام جادوگران سیاه میخواستن بهش برسن. من خود سیاه ترین سیاهی در عالمم.

هری که مبهوت سخنان او شده بود پرسید:
- ما اینجا چیکار می کنیم؟

- خودت چی فکر می کنی؟ به نظرت این نمیتونه راهی باشه برای پایان دادن به همه چیز؟ من چیز هایی رو می دونم که تو هنوز نمی دونی. چیز هایی رو می تونم به تو نشون بدم که هنوز اتفاق نیفتاده! اما می دونی... با دیدن آینده قلب نداشته ام به درد میاد! بیا... بیا تا بهت نشون بدم... کمی از گذشته و کمی از آینده...

...

هری در خرابه ای ایستاده بود، پیکر بی جان پدر و مادرش را دید.

تصویر بعدی... سدریک با اصابت پرتو سبز رنگ به زمین افتاد.
... سیریوس با خنده خشکی گوشه چشمش به درون طاق سقوط کرد.
... دامبلدور از بالای برج ستاره شناسی با حقارت به زمین سقوط کرد
... فرد، ریموس، نیمفادورا، دابی، اسنیپ، ... تصویر مرگ همه این افراد از جلوی چشم هری رد می شد...

نفسش بند آمده بود. سیاهی گفت:
- و فکر می کنی چرا هری... چرا این افراد به بد ترین شکل ممکن جانشون رو از دست دادن؟

-...

- به نظرت می تونه دلیلی بجز وجود تو داشته باشه؟ بهتر نیست که با من، به سرزمین من بیای؟


در خارج از این عالم عجیب، دامبلدور به همراه تمام اعضای محفل ققنوس بالای سر هری جمع شده بودند. نفس هایش سنگین شده بود... قطرات اشک از چشمان اعضای محفل در حال جاری شدن بود... و بالاخره... آخرین بازدم هری دمی را به همراه نداشت...

نوشته جالب و خلاقانه ای بود.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/9/19 17:33:24
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
یکشنبه 15 فروردین 1395 15:08
عضویت
1394/08/25
پست‌ها
58
دمبلادرو پرت میشود گوشه ای اما مثل فنر از جاش بلند میشه و به تام میگه:هرکاری کنی آخرش تو شکست میخوری تام مطمئن باش نمیتونی بیشتر از من عمر کنی.
لرد سیاه:ساکت باش بابا پشمک همین امشب ریشتو میزنم.
دامبلدور: :vay: هیچ وقت جلو من به ریش به سبیل به ته ریش بد نگو اکسپل...
اما دامبلدور زود تر از اونچه که فکر میکرد طلسمش شکسته شد.تو همین احوال یه دفعه هری پاتر که همه این دعوا ها سر اونه پیدا میشه
هری :عه پروفسوردارین دعوا میکنین با تام
دامبلدور:پ ن پ دارم خودمو برای پیژامه پارتی آماده میکنم اصلا چرا اومدی اینجا برگرد میزنه نفله ات میکنه.
هری:اممم خب باشه پروفسور روحتون شاد
ششششششششششششش و هری پاتر رفته وبد
دامبلدور:نهههنهنههنهه کجا برگرد بابا بوقی خواستم احساسی کار کنم.
تام که از خنده مرده بود به خودش اومدو گفت:تموم شد پشمک اینم از کمک پسری که زنده موند.
دمبلدور:ممممممم تام میدونی چیه من همیشه تو رو دوست داشتم باور کن
تام:عه راست میگی
دامبلدور یواشکی :دیگه تو بیار ماست بگیر
تام: چیزی گفتی پشمک
دامبلدور:نه باب...
تام فریاد زنان:چوب دستیتو بنداز آواداکداورا
اما مجسمه سانتوری دامبلدور طلسمش کرده بود خود را وسط می اندازد وتبدیل به مشتی خاک میشود
تام: بوقی شانس آوردی آواد....
اما قبل از اینکه طلسم مرگ را کامل بگوید برای بار دوم صدای بلند آپارات سرسرای وزارت خانه را میلرزاند اما این بار فوج و بقیه اعضای وزارت خانه می آیند و همه افراد تازه وارد دامبلدور و لرد سیاه را میبینند که روبه روی هم ایستاده بودند و صدای بلند سکوت همه جا را میگیرد اما تام خود را ناپدید میکند.
فوج:کینگزلی برو کنک دامبلدور
دامبلدور:ولم کن هری رو پیدا کن بیارش پیشم
کینگزلی:نگران نباش جناب مدیر حالش خوبه
دامبلدور:ساکت بابا این پسره تعارف سرش نمیشه
اما فوج درگیر موضوع دیگری بود تام ریدل برگشته بود.

هوم خب من چند نمونه از مشکلات پستو یادآورد بشم.اول اینکه بین بندها و دیالوگ هاتون سعی کنید به اندازه دو تا اینتر فاصله بذارید.دوم بعد از اتمام جمله ها حتما از علایم نگارشی مثل نقطه و ویرگول و اینا استفاده کنید.وقتی از این شکلک ها استفاده نمیکنید جمله تون ناقص به نظر میاد و انگار هنوز ادامه داره.قبل از ارسال پست همیشه یه دور بخونیدش تا غلط های نگارشی احتمالیش برطرف بشن.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/9/10 20:29:49
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
دوشنبه 16 فروردین 1395 21:29
عضویت
1394/09/06
پست‌ها
44
دامبلدور یک هو ظاهر میشه!
_کار احمقانه ای کردی امشب اومدی اینجا تام.مامورهای وزارت تو راهن!

ولدمورت سرتاپای دامبلدور رو نگاهی میندازه:
_به دستمال کاغذی فین شده سالازار که تو راهن!به من چه؟!

دامبلدور به ولدمورت میگه:
_خیلی بی ادب شدی جدیدا تام!!اون از اینکه وسط قبرستون از تو دیگ لخت میایی بیرون،اینم از این حرفت!

ولدمورت شونه ش رو بالا میندازه و میگه:
_همینه که هس پیری!حالا برو کنار بذار کله زخمی رو بکشم راحت شم!

دامبلدور سریعا جلوی ولدورت وای میسته:
_اولا اینکه خودت هفتاد سالته،دوما که عمرا بذارم دستت به هری برسه!

ولدمورت یه لبخند زد و یکهو غیب میشه!
هری پاتر از اونور که نشسته بود رو زمین یکهو یه جوری میشه...و دامبلدور میفهمید قضیه چیه،ولدمورت بدن هری پاتر رو تسخیر کرده بود.
_هری!این تو نیستی.مبارزه کن هری!

هری پاتر که از درد به خودش میپیچه،به دامبلدور میگه:
_منو بکش!

دامبلدور هم یه نگاه به راس،یه نگاه به چپ میکنه،دید کسی دور و برش نیست،چوبدستیش رو میکشه و میگه:
_باشه!آواداکادورا!

طلسم سبز رنگ از چوب دستی دامبلدور خارج میشه و میچسبه به سینه هری پاتر و هری پاتر درجا میمیره!
دامبلدور هم به سبک فیلمای وسترن،نوک چوب دستیش رو فوت میکنه و میگه:
_شرمنده هری...من که میخواستم اخرت تو رو بکشم.الانم هم تو رو کشتم و هم تام رو...بقیه جان پیجا هم مرلین بزرگه...تا تام بخواد قدرت بگیره،یکی رو پیدا میکنیم بره اونا رو بپوکونه!مرلین بیامرزتت!

اینجوری دامبلدور گند میزنه به درام قضیه و رولینگ ورشکست میشه!







منظورتون از نمایشنامه این بود دیگه در مورد عکس؟!



بله منظورمون همین بود.

تایید شد.

گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/9/7 19:25:07
وقتی رو سرت این همه منقار سیاهست...مشکلات تورو میبره کنار دیوار
گاردتتو باز کن تا قوی تر بشی...بدون همه تاریکی ها یه جور فریبندگی ست
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
یکشنبه 27 دی 1394 10:49
عضویت
1394/09/04
پست‌ها
5
- اربااااب... ارباااااب... به جون این توله بلک هامون تقصیر ما نبود. اون پسر خیکی ـه زد شکست ـش.
-زر نزن بلاتریکس. به جون دایی مرحومم، مورف کبیر، اگه دیگه نگاهت کنم. چه برسه به این که بگیرمت.

همزمان با جیغ و آه و ناله و شیوه و تضرع و ابراز خاک بر سری و همه ی موارد دیگر بلاتریکس، هری مثل اسکل ها از پشت حوض داد زد:
- اربابت اینجا نیست بلاتریکس! اون صدات رو نمی شنوه. هه هه هه هه. چقدر هم خوب صداش رو تقلید می کنی.

لرد نگاهی به بلا کرد و گفت:
- سالاد وکیلی اون پیشگویی رو ترکوندین فدای سرم. این بچه رو چرا دیگه به این روز انداختین. کلاً بالاخونه تعطیله!

- ارباب به خدا ما اینو دیگه کاریش نکردیم. این دیفالت ـش همین بوده. میگن عیب کارخونه ای داشته از اول.

دوباره فریاد هری به گوش رسید:
- اوی سلیطه! میگم اون کچل اینجا نیست. منو خر نکن من خودم خرم!

لرد سری تکون داد و آروم پشت حوض رفت و کنار هری وایساد. یه لگد بهش زد و گفت:
- نمی شنوم پاتر؟

هری نگاهی به لرد کرد و گفت:
- جل الخالق! قیافه ش رو هم تقلید می کنی؟
- من خود خود جناب لرد ولدمورت کبیر، وحشت کهکشان ها هستم پاتر اسکول!
- میشه دست بزنم دماغتون که مطمئن بشم؟
- اگه زود دست میزنی بزن. میخام بکشمت برم! یالا دست بزن.

هری:
لرد:
هری:
لرد:
هری:

لرد: توله بلاجر پدر تسترال مادر فلوبر! میگم به دماغم که میخواستی دست بزنی دست بزن! چرا کف میزنی؟
- کف؟! شامپو؟! صابون؟! ماشین لباسشویی؟! خودت روشن می کنی؟! شیب؟! بام؟! عله کبیر؟! چاخانوف صغیر؟! بنده ی حقیر؟!

برد با حالت تضرع روی به آسمان کرد و گفت:
- یا سالازار کبیر! نمیشه اینو راحت ش کنی؟ به جون بچه ـم برای خودش میگم. یا دامبل کجایی بیا ان توله بلاجرو جمع ـش کن!

در همین هنگام دامبلدور وسط سرسرای ورودی وزارت ظاهر شد. نگاهی به ولدمورت و هری و بلاتریکس و حوض برادران جادویی و هر چی اون جا بود و نبود انداخت. عجب هیزی ـه این بی شرف.
سپس آرام آرام به سمت لرد رفت و گفت:
- تام... چی شده این وقت شب منو از خواب ناز و توی بغل گِلـ... گُل هام کشیدی بیرون؟!
- هیچی بابا بیا یه جنگ بکنیم سریع یا تو منو بکش یا من تو و این بابا رو بزنم شپلخ کنم. حوصله ـمون سر رفت به جون داداش. این گوساله هم اعصابمو به هم ریخت.

دامبلدور دستی به ریش ـش کشید و با توجه به ابعاد ریش ـش این کار ساعتی طول کشید! بعد از اون گفت:
- کاکو حالو این وقتو؟ نَمیشه بذاریم فردا ظُهری وقتی؟ حالو وقت خوابه کاکو.
- والا راست ـش رو بخای منم خیلی حال و حوصله ـش رو ندارم. ولی قراره عکس بگیرن ازمون وسط جنگ. اونو چیکارش کنیم خب؟
- بابا موردی نداره که. دوربین رو بده به این هری... بابا یه عکس که می تونه بگیره دیگه! بعد یه ژست می گیریم عکس می گیریم می فرستیم.
- اوکی من که پایم. فقط پس یادتون باشه به همه بگیم یه جنگ خفن و درست حسابی داشتیما. شیشه ها خورد شده و برادران جادویی منفجر شدن و اینا.
- باشه تام. مشکلی نداره. هری که کلاً بنده خدا این چیزا رو خیلی درک نمی کنه. به خودشم میگیم جنگ شده باور می کنه.
- بسیار عالی آلبوس. پس هری عکس رو بگیر.

هری: 3... 2... 1... چیلیک.


هووووم... تایید میشود!

فقط اینکه جساراتا شما شناسه قبلیتون چی بوده؟


شناسه؟! قبلی؟! قبلاً؟ قلبی؟! قلباً؟! ماشین لباسشویی؟! خودت روشن می کنی؟! شیب؟! بام؟! عله کبیر؟! چاخانوف صغیر؟! بنده ی حقیر؟!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آرسینوس جیگر در 1394/9/6 14:09:02
ویرایش شده توسط barney در 1394/9/6 14:33:05
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 30 آبان 1394 16:45
عضویت
1394/07/09
پست‌ها
16
به نام خدا
تمام اتاق های وزارتخانه ساکت بود و تنها صدای شکستن مجسمه های سنگی درون محوطه اصلی می امد . دامبلدور و ارباب تاریکی در حال مبارزه سختی بودند.
دامبلدور که متوجه ضعف خود در برابر ارباب تاریکی شده بود بود اینکه نگاهش را از نقطه اتصال تلسم ها بر دارد فریاد زد:
_هری ...برو ؛ خودتو نجات بده...من دیگه خیلی پیرم، همین روزا میمیرم ....
_چشم پروفوسور، من خودمم یه، یه ساعتی هس تو همین فکر میکنم ....خدا حافظ و روحتون پیشاپیش شاد
دامبلدور که به شدت مات مبهوت این حرکت صد امتیازی هری پاتر بود و از گفته خود مثل تسترال پشیمون شده بود با صدای بلندی گفت :
_هری قاطر....برگرد ....حالا من یه چی گفتم ....بوقی....
_برو بابا..... پشمک .....دلت خوشه....نیرو عشق کیلو چن
دامبلدور که به زور جلوی تلسم های ارباب را میگرفت بیخیال غرور و اینا شد و گفت:
_تام....هدف تو که من نیستم .....هدف تو پاتر بود که رفت ....من و تو که دعوا نداریم ...
ارباب با چشمان قرمز پر ابهتش به دامبلدور نگاهی کرد و گفت:
_اخه هیپوگریف....من چی بگم بهت....اگه نصف ریشت مغز تو کلت بود، ما دیه مشکلی نداشتیم که....پسره رو فرستادی رفت حالا میگی تو هم نکشیم
_اولا طبق اخرین تحقیقات ریش ما از طریق های مختلف به سیر کردن ویزلی ها کمک میکنه و دوما تو الان بدویی بهش میرسیا...
دامبلدور قیافهی چروکش را به شدت در هم کشید اما دل ارباب به حال قیافه اش که اکنون به شدت شبیه قیافه گربه شرک شده بود نسوخت و ادامه داد:
_ ما در کشتن شما مصمم هستیم پس دست پا نزنید ...قیافتم اینجوری نکن ....اوادا....
قبل از اینکه ارباب ورد را به طور کامل به زبان بیاورد صدایی از ته وزارتخانه بلند شد:
_نههههههههههههههههههههه
مفتش های وزارتخانه همراه با وزیر خود امده بودند و این صدای وزیر بود که دامبلدور را از مرگ حتمی نجات داده بود
_پس تو برگشتی
ارباب تاریکی که از این همه بی نظمی عصبانی شده بود و بعد از انهمه سر کله زدن با دامبلدور توان مبارزه با انهمه ادم را در خود نمیدید ، یک نگاه"وزارتخونه که نیست دیونه خونس"به وزیر انداخت و فورا غیب شد
وزیر که قیافه اش از نگاه پر ابهت ارباب کش امده بود به ارامی گفت:
_حالت...خوبه البوس
_فقط من دستم به هری قاطر نرسه ...پسره بوقی....

متن خوبی بود.طنزش هم اندازه بود.ولی شما چرا انقدر با اینتر قهرین؟بین دیالوگاتون با بند قبلی دوتا اینتر بزنید و از هم جداشون کنید.چیز دیگه ای که من تو متن شما میبینم عدم استفاده از شکلک و همینطور علایم نگارشیه.شکلک ها برای پستای طنز ه کار میرن و در واقع ما به کمک اونا بخشی از احساساتی رو که نیازه به خواننده منتقل بشه انتقال میدیم.متن شما با اینکه طنزه از یه شکلک هم توش استفاده نشده و این باعث میشه در نگاه اول اینطور به نظر خواننده برسه که با یه نوشته جدی رو به روئه.

در استفاده از علائم نگارشی هم تاکید موکد دارم.این علایم هرچند کوچک به نظر میان ولی وقتی ازشون در جمله استفاده نمیکنید جمله هاتون ناقص میمونن و این اصلا قشنگ نیست.

تایید شد.

گروهبندی
و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/8/21 21:23:33
اگه به لحجم بخندی با تبغم نصفت میکنم
ماگل
تولد نقش
1395/12/24
آخرین ورود
یکشنبه 24 خرداد 1405 20:57
عضویت
1394/08/13
پست‌ها
292
دو راهی همیشه وجود داشته، گاهی بر سر انتخابی ساده و گاهی دو راهی که زندگی شما را رقم می زند. انتخاب ها راه ما را میسازند. سیاه یا سفید؟ خوبی یا بدی؟ نفرت یا عشق؟ هر دو مرد طلسم های خود را پرتاب می کردند. یکی با پشتوانه عشق و دیگری نفرت. دو مظهر سیاهی و سفیدی روبروی هم ایستاده بودند. حمله و دفاع، جنگ جنگ بود. حتی اگر شما انتخاب را کرده باشید؛ حتی اگر منتظر باشید درست مثل داستان ها و فیلم ها به پایان خوب و خوشی برسید؛ حتی اگر پسرک کوچکی در گوشه ای از سالن پنهان شده باشد و به انتخابش، به قهرمانش بنگرد. پسرک! پسرک دیگر تحمل نداشت، میخواست حمله کند. میخواست نشان بدهد که ضعیف نیست، پسرک میخواست انتقام بگیرد؛ انتقام خانواده اش انتقام تنها کسانی را که در این دنیا داشت و به سادگی از او گرفته شده بود. پسرک نمیخواست قهرمانش را هم از دست بدهد. با بی قراری از پناهگاهش بیرون پرید، فریادی زد از سر خشم، نفرت، هر چه که بود پسرک میخواست حمله کند و انتقام بگیرد. جن کوچک با صدای: نه!هزن آولدی خود را به سمت او پرتاب کرد. جن ها در موقعیت های مختلف مسئولیت های مختلفی هم داشتند. و این یکی خود را مسئول محافظت از جان پسرک میدانست و چه وظیفه شناس بود این جن خوب. قهرمان کم کم داشت پیروز میشد؛ اما کی دیده است که ارباب تاریکی به سادگی پس بکشد؟ کم کم صدا های دیگری از اطراف سالن میرسید نیروی کمکی قهرمان بالاخره رسیده بود. فرار، واژه عجیبی است. گاهی یک نوع اتش بس موقت است. گاهی قبول شکست است و گاهی فرار شروعیست برای حمله دوباره... پرده ها افتادند، صدای کف حضار تمام سالن را فرا گرفت. هری پاتر، پسر برگزیده، ایستاده بود و به سن نگاه میکرد. افکارش مغشوش بودند، پسر ارشدش چه زود بزرگ شده بود؛ آن روز در وزارتخانه چه زود گذشته بود؛ قهرمان چه زود او را ترک کرده بود و ارباب تاریکی سال ها بود که بالاخره برای همیشه رفته بود. هیچ کس قطره اشک کوچکی که از چشم او چکید را ندید. تو پیش نمایش درست میاره ولی وقتی ارسال میشه همه متنو پشت سر هم میاره (بدون اینتر )ببخشید دیگه. پیش نمایش متن جالبی بود. سایت گاهی از این باگ ها داره.همونطور که میبینید ویرایش منو هم در ادامه اورده و اینتر نزده.هیچ ایده ای ندارم چرا اینطوریه! تایید شد. گروهبندی و معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط saba76 در 1394/8/13 15:37:41
دلیل: اینتر نمیخوره
ویرایش شده توسط saba76 در 1394/8/13 15:48:52
ویرایش شده توسط saba76 در 1394/8/13 15:57:11
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/8/21 20:43:26
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/8/21 20:48:13
دلیل: اینتر نخوردن
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/8/21 20:49:50
این بدترین شکنجه دنیاس، اینکه صبر کنی و بدونی هیچ کاری از دستت ساخته نیست.

the hunger game | 2012 | Gary Ross


تصویر تغییر اندازه داده شده

تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
جمعه 29 آبان 1394 17:43
عضویت
1394/07/28
پست‌ها
3
هری پاتر هرگز ستاره هیچ تیم "کوییدیچ" نبود، که موقعی که سوار یک جارو بالای زمین پرواز می کند امتیاز بیاورد. او هیچ وردی نمی دانست، هیچ وقت به یک اژدها کمک نکرده بود تا از تخم بیرون بیاید و هرگز یک ردای نامریی نپوشیده بود.
جلد کتاب هری پاتر و سنگ جادو
هری پاتر و سنگ جادو

تنها چیزی که تجربه کرده بود یک زندگی غیرقابل تحمل با خانواده دورسلی ها یعنی عمه و شوهر عمه وحشتناکش و پسر نفرت انگیزشان دادلی، یک پسر قلدر خیلی گنده لوس و مغرور بود. اتاق هری در پای پله ها قرار داشت و تا سن یازده سالگی هیچ کس برایش جشن تولد نگرفته نبود.

اما آن چه این وضع را تغییر می دهد نامه اسرارآمیزی است که به وسیله یک جغد نامه رسان به دستش می رسد. نامه ای با یک دعوت نامه به مکانی افسانه ای که هری و هر کسی که درباره آن می خواند آن را نشدنی می یابد.

برای هری این مکان افسانه ای جایی است که در آن نه فقط چند تا دوست پیدا می کند، ورزش های هوایی انجام می دهد و در هرچیزی از کلاس ها گرفته تا غذاها جادو وجود دارد، بلکه چیزهای متعدد بزرگی هم انتظارش را می کشد… اگر هری بتواند از مبارزات جان سالم به درببرد.

مروری بر کتاب

هری پاتر 11 ساله یک پسر انگلیسی یتیم است که مجبور است با عمه و شوهر عمه وحشتناکش، که دورسلی ها نام دارند و پسر خپله و لوسشان دادلی زندگی کند. آنها با هری ظالمانه رفتار می کنند و او را دوست ندارند.

اما همه چیز با یک اتفاق شروع به تغییر می کند و آن موقعی است که یک جغد نامه رسان نامه ای اسرارآمیز را به دست هری می رساند. این نامه ای است که اعلام می کند هری در مدرسه سحر و جادوی "هاگوارتز پذیرفته شده است.

هری با همراهی مردی با هیکلی خیلی بزرگ از "هاگوارتز" یعنی شخصی به نام هاگرید، که شکاربان مدرسه است، برای مدت کمی برای خرید از دورسلی ها دور می شود. هاگرید مطمئن می شود که هری همه وسایل مدرسه (عصا، ردا و غیره) را به شکل مناسبی از مغازه های مربوط به سحر و جادو در خیابان دیاگون می خرد. هاگرید همچنین به هری همه چیز را درباره والدین مرحومش "جیمز و لیلی پاتر"، جادوگران افسانه ای که آنها هم در هاگوارتز حضور داشته اند، می گوید. اگرچه هری دلش برای والدینش تنگ می شود، اما از این که که می فهمد که جادو در خانواده اش جا دارد خوشحال می شود!

هری مجبور است از خیابان دیاگون به سوی دروسلی های وحشتناک بر گردد. اما درباره مدرسه جدیدش هیجان زده است... و نمی تواند تا اول سپتامبر روزی که می تواند به هاگوارتز برود منتظر بماند.

در روز بزرگ، در میان خوشحالی دروسلی ها هری به ایستگاه "کراس کینگ" می رود. جایی که او باید در سکوی عجیب "نه و سه ربع" سوار قطار سریع السیر هاگوارتز شود. هری در موقع سوار شدن به قطار با "رون ویزلی" و جادوگر مشتاقی به نام "هرمیون گرنجر" که بعداً نزدیک ترین دوستانش می شوند ملاقات می کند. موقعی که ترن در قلعه عظیمی توقف می کند هری متحیر می ماند. او نمی تواند باور کند که این مکان دیدنی اسرارآمیز واقعاً مدرسه هاگوارتز است.

دوست من!

شما باید بر اساس آخرین تصویری که در کارگاه نمایشنامه نویسی قرار داده شده یعنی این که در مورد نبرد دامبلدور و ولدمورت در وزارت خانه هست نمایشنامه ای بنویسید و ارسال کنید.متاسفانه من نمیتونم نه این پست و نه پست قبلی رو تایید کنم.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/8/8 11:09:05

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.