آستوریا گرینگرس
از زير سايه ى ارباب
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1396/01/08
- آخرین ورود
- سهشنبه 18 مهر 1396 19:34
- عضویت
- 1396/01/02
- پستها
- 240
* از همین نقطه رول من رو ادامه بدید و سعی کنید این ماجرا رو درست کنید... با نجات دادن سه برادر... یا اینکه خودتون رو بذارید جاشون تا مرگ بیاد سراغتون. در مورد پایانش و اینکه چه اتفاقی میفته و حتی مراحل درست شدن این ماجرا خودتون رو محدود به مثال های من نکنید. خلاقیت به خرج بدید و راحت بنویسید! (30 نمره)
-اوا ! چرا اینجوری کردن؟
آرسینوس، بی توجه به دانش آموزان، بهت زده، به سه برادر در حال غرق شدن خیره شده بود.
هکتور، با زور ملاقه و تهدید به معجون پراکنی، کلاس نازنین معجون سازی را از آن خودش کرده بود و حالا، آرسینوس بخت برگشته مانده بود و کلاس تاریخ جادوگریی که در اولین جلسه اش، تسترال وارانه، بوق زده بود وسط تاریخ جادوگری یک ملت و مشغول تماشای نابودی آن بود.
او مسئول بود!
او در مقابل کودکانی که دیگر داستان سه برادر را نمیشنیدند، مسئول بود.
او در مقابل این دانش آموزانی که قهرمان داستان های کودکیشان، پیش چشمانشان در حال غرق شدن بودند، مسئول بود.
او در مقابل کودکانی که قرار بود از نسل این سه برادر باشند و سالیان سال، پزش را بدهند و چاخان سر هم کنند، مسئول بود.
او در مقابل کودکان گرسنه ی سومالی و کودکان کار هم مسئول بود حتی!
ناگهان این حس مسئولیت، او را به خودش آورد.
- نگران نباشید بچه ها...همه چی درست میشه!
و خودِ آورده شده اش را زیر بغلش زد و به سمت رودخانه دوید.
با رسیدن به لبه ی رودخانه، با ذکر "یا ارباب، یا هیچ کس"، آماده ی پرش به داخل آب شد که ناگهان پتکی از ناکجا آباد، فرق سرش فرود آمد... پتک، توسط حقیقتِ بلد نبودن شنا، فرق سرش فرود آمده بود...بله! آرسینوس، شنا بلد نبود. پس تیکافی کشید و بال بال زنان، در لبه ی رودخانه متوقف شد.
باید راه دیگری پیدا میکرد.
- آقایون سه برادر، میبخشید که مزاحم میشم. فقط خواستم بگم که همه چی درست میشه. اصلا نگران نباشید.
جوابی که برادران سه برادر، به او دادند، اصلا جواب اخلاقی به دلداری آرسینوس نبود. پس گوش های آرسینوس یه طور خودکار، آن را نشنیده گرفتند. آرسینوس به دویدن در حاشیه ی رودخانه ادامه داد که ناگهان شاخه ای در چشمش فرو رفت. با فریاد "آی چشمم" ایستاد که ناگهان فکری به سرش زد. پس از عذرخواهی از درخت، شاخه را جدا کرد. دوید تا به سه برادر برسد.
- آقایون محترم سه برادر، لطفا این شاخه رو بگیرید تا من بتونم نجاتتون بدم!
معلوم بود كه برادران، اصلا علاقه اى به اين كار ندارند. اما خب...ترجيح ميدادند كه حداقل، بى تلاش نميرند! پس به نوبت شاخه را گرفتند... و در كمال تعجب، نجات يافتند!
کار سختی بود. اما آرسینوس موفق شد. او تاریخ را نجات داده بود!
-اوا ! چرا اینجوری کردن؟

آرسینوس، بی توجه به دانش آموزان، بهت زده، به سه برادر در حال غرق شدن خیره شده بود.
هکتور، با زور ملاقه و تهدید به معجون پراکنی، کلاس نازنین معجون سازی را از آن خودش کرده بود و حالا، آرسینوس بخت برگشته مانده بود و کلاس تاریخ جادوگریی که در اولین جلسه اش، تسترال وارانه، بوق زده بود وسط تاریخ جادوگری یک ملت و مشغول تماشای نابودی آن بود.
او مسئول بود!
او در مقابل کودکانی که دیگر داستان سه برادر را نمیشنیدند، مسئول بود.
او در مقابل این دانش آموزانی که قهرمان داستان های کودکیشان، پیش چشمانشان در حال غرق شدن بودند، مسئول بود.
او در مقابل کودکانی که قرار بود از نسل این سه برادر باشند و سالیان سال، پزش را بدهند و چاخان سر هم کنند، مسئول بود.
او در مقابل کودکان گرسنه ی سومالی و کودکان کار هم مسئول بود حتی!
ناگهان این حس مسئولیت، او را به خودش آورد.
- نگران نباشید بچه ها...همه چی درست میشه!
و خودِ آورده شده اش را زیر بغلش زد و به سمت رودخانه دوید.
با رسیدن به لبه ی رودخانه، با ذکر "یا ارباب، یا هیچ کس"، آماده ی پرش به داخل آب شد که ناگهان پتکی از ناکجا آباد، فرق سرش فرود آمد... پتک، توسط حقیقتِ بلد نبودن شنا، فرق سرش فرود آمده بود...بله! آرسینوس، شنا بلد نبود. پس تیکافی کشید و بال بال زنان، در لبه ی رودخانه متوقف شد.
باید راه دیگری پیدا میکرد.
- آقایون سه برادر، میبخشید که مزاحم میشم. فقط خواستم بگم که همه چی درست میشه. اصلا نگران نباشید.

جوابی که برادران سه برادر، به او دادند، اصلا جواب اخلاقی به دلداری آرسینوس نبود. پس گوش های آرسینوس یه طور خودکار، آن را نشنیده گرفتند. آرسینوس به دویدن در حاشیه ی رودخانه ادامه داد که ناگهان شاخه ای در چشمش فرو رفت. با فریاد "آی چشمم" ایستاد که ناگهان فکری به سرش زد. پس از عذرخواهی از درخت، شاخه را جدا کرد. دوید تا به سه برادر برسد.
- آقایون محترم سه برادر، لطفا این شاخه رو بگیرید تا من بتونم نجاتتون بدم!

معلوم بود كه برادران، اصلا علاقه اى به اين كار ندارند. اما خب...ترجيح ميدادند كه حداقل، بى تلاش نميرند! پس به نوبت شاخه را گرفتند... و در كمال تعجب، نجات يافتند!
کار سختی بود. اما آرسینوس موفق شد. او تاریخ را نجات داده بود!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!























صبر کنید ببینم شما از کجا میدونین من مرگم؟

برگشت و گفت:بله خودم هستم!
خخخخ و بعضی ها هم شروع به دویدن و داد کشیدندی همچنین بهضیا سعی کردندی با شاخه درخت نجاتشان دادندی در اخر پروفسور بنده ی خدا که با مظلومیت در جلسه ی اول به شاگردانش نگاه میکرد و فکر این مصیبتی بود که در تاریخ به وجود اورده بود
اخه سه برادر انقدر پخمه مارو باش نوستالژی های کودکیمونو با کیا سر کردیم پروفسور با خود حرف میزد و کنار رودخونه راه میرفت که فریادی اونو به خودش کشوند
