قصر خانواده مالفوی

-چیزی گفتی عزیزم؟
-اصن چرا نمیفهمید من نمیخوام با این دختره...چی بود اسمش اها جسیکا ازدواج کنم.
-چیزی شده؟
-نه اقای ترینگ پسر ما یکم شوخ طبعه به همین دلیل از این حرفا میزنه، تو چی گفتی اسکورپیوس اگه دلت نمیخواد این ناخونا بره تو حلقومت پس دیگه حرف نزن و ابرمون رو نبر."او ایم جمله رو خیلی اروم به اسکوپیوس گفت به طوری که کسی دیگه نشنوه."

اسکورپیوس که ترسیده بود دیگه چیزی نگفت، چند دیقه بعد جسیکا برای همه شربت اورده بود و رفت به همه یه دونه شربت داد، تو هر شربت یه پرتقال گنده گذاشته بود .
-جسیکا دخترم عجب شربت های خوشمزه و بامزه ای درست کردی.
-واقعا؟!
-اره خیلی عالین.
-اینا اینا که شربت نیستن اینا معجون های هکتورن که داده بود من به زور به خورد شماها بدم.
-چی؟!
-شوخی کردم.

استوریا که دیگه نزدیک بود ناخوناش رو تو حلقومه جسیکا فروکنه ولی خودشون کنترل کرد که ناگهان اسکورپیوس داد زد:
-من بازم میخوام.
-باشه الآن بازم میارم.

معلوم بود که اسکورپیوس به خاطر این شربتا از جسیکا خوشش اومده بود ولی هنوز راضی به ازدواج با او نبود.

آستوریا متوجه رضایت نسبی پسرش میشه و تصمیم میگیره که این رضایت رو کمی تشدید کنه.
-ببین پسرم...خوشگله...موهاشو ببین. عجب رنگی داره!

چهره ی اسکورپیوس کمی میره تو هم.
-مامان...کل ایل و تبار ما موهاشون همین رنگیه! من...بابا...بابابزرگ...جد و آبادمون. من از این رنگ خوشم نمیاد. تازه آستیناش چرا گشادن؟

آستوریا آرزو میکنه که ای کاش به همون رضایت نسبی راضی میشد.
-گشاد نیست پسرم. این نشون دهنده ی تناسب اندامشه. و این که زیاد به ظواهر اهمیت نمیده. دختر ساده ایه. سادگی همیشه خوبه. حالیت شد یا حالیت کنم؟

اسکورپیوس اعتراضی نمیکنه و با بغض سر جاش میشینه.

مدت کوتاهی در سکوت سپری میشه. تو این فاصله آستوریا به دراکو اشاره میکنه که بحث اصلی رو شروع کنه. ولی دراکو غرق در تماشای مجسمه ی برنجی خانوادگی ترینگ شده بود و اصلا اشاره ها رو نمیدید.درست تو همین لحظه فکر دیگه ای به ذهن آستوریا میرسه.
-ببین پسرم...اینا خیلی پولدارن. از فامیلیشونم مشخصه. ترینگ! این تو رو یاد چیزی نمیندازه؟

-نخیر!
-صدای سکه ای که روی زمین میفته. من مطمئنم این نام خانوادگی ربطی به ثروت افسانه ای ترینگ ها داره. به مادرت اعتماد کن. این بابای مشنگتم که اصلا این طرفو نگاه نمیکنه. مجبورم خودم وارد عمل بشم. ببخشید!

آستوریا ببخشید رو با صدای بلند میگه و توجه همه رو به خودش جلب میکنه.
-همونطور که میدونین امشب این جا هستیم تا درباره پسرمون اسکورپیوس و تمایل شدیدی که برای تشکیل زندگی با دختر زیبای شما جسیکا داره صحبت کنیم.

-زیادم شدید نیست.
-خب...داشتم میگفتم...دخترتون واقعا زیبا و شایسته اس. بی نظیره.
-رنگ موهاش مزخرفه.
-و ما امیدواریم امشب با جواب مثبت از این جا بریم.
-منفی هم قبوله.

خلاصه:

اسكورپيوس عاشق پالى چپمن شده، ولى آستوريا مخالفه. بالاخره مجبور ميشه كه دست از فكر كردن به پالى برداره. ولى از ياد عشق سابقش، رز ويزلى ميوفته! آستوريا و دراكو، براى منصرف كردنش، اونو به خواستگارى جسيكا ميبرن.
....................................

قبل از اينكه آستوريا بتواند عكس العملى نشان دهد، اسكورپيوس به داخل پريد.

-رُ...اِه! جسيكا!...رز كو؟!

جسيكا با دهان باز، به اسكورپيوس خيره شده بود.

-اَى شيطوووون... بيا بيرون ببينم!

و با حركت آكروباتيكى، پشت در پريد. ولى خب... رز پشت در هم نبود.
لحظه اى بعد كه اسكورپيوس زانو زده و زير مبل هارا ميگشت، پدر جسيكا پيدايش شد.
-اوا...چرا دم دريد هنوز؟ بفرماييد تو...به به! خوش اومدين! صفا...پسرم؟ چيزى گم كردي؟!

آستوريا، قبل از اينكه آبرو ريزى بزرگترى راه بيوفتد، دراكو را به سمت داخل خانه، هل داد. سپس به سرعت، به سمت اسكورپيوس رفت. و او را از روي زمين بلند كرد.

-نه! اسكورپيوس يه كم شوخه!

سپس به دراكو چشم غره اى رفت. دراكو نيز به سرعت، به سمت پدر جسيكا رفت و مشغول سلام و احوال پرسى شد.
آستوريا ناخن هايش را روى پهلوى اسكورپيوس گذاشت و صدايش را تا حد امكان پايين آورد.
-آبرو ريزى كنى، اينارو فرو ميكنم تو پهلوت و كبد و كليه ات رو ميكشم بيرون. فهميدى؟
-يعنى...يعنى واقعا نيومديم خواستگارى رز؟...نه؟!...باشه عيب نداره، پالى هم قبوله ها...اونم نه؟!

با اين كه باورش براى او سخت بود، ولى گويا بالاخره مجبور به قبول اين حقيقت شد كه آنها براى خواستگارى جسيكا ترينگ آمده بودند.

آستوريا لبخندى زد و اسكورپيوس رو از خودش جدا كرد.
-آره...خواستگارى...ولى نه خواستگارى رز! همون چند سال پيش كه با رز نامزد كردى، واسه هفت جد خاندانمون بسه! خواستگارى يكى ديگه داريم ميريم!
-كى؟!
-شب ميبينى!

اسکورپیوس به سمت اتاقش رفت تا لباسش را اماده کند برای خواستگاری و بعد به حموم بره در همین لحظات که داشت لباسش رو اماده میکرد با خودش میگفت:
-حتما داریم میریم خواستگاری رز،مامان برای اینکه منو سوپرایز کنه به من نگفت،اره!

او با خوشحالی لباسی رو که برای خواستگاری میخواست بپوشه رو روی تختش گذاشت ک به سمت حموم رفت و در حموم با صدای زیبایش،شعر میخوند!
شعری که اسکورپیوس در حموم میخوند:
حمومی آی حمومی وای که من چقده خوشحالم!

او از حموم امد بیرون،رفت تا موهاش رو خشک کند ،مثل این ارایشگر های ماهر به موهاش مدل داد بعد رفت تا لباسش رو که روی تخت بود رو بپوشه،او اول شلوار سیاهش بعد پیرهن سفیدش،بعد هم کت سیاهش رو پوشید در اخر سر یک کروات سیاه هم بست تا خوش تیپ تر به نظر بیاید!

وقتی از اتاقش بیرون امد،استوریا گفت:
-وای قند عسلم مو زدم چقد امروز خوش تیپ شده ایشالا که امروز همه چی خوب پیش رود.

اسکورپیوس:

دراکو هم دقیقا مثل اسکورپیوس شده بود ولی استوریا وقتی دراکو امد بیرون به او گفت:
-اوهوی شوهرم،ببین این اسکور هم از تو زودتر لباس میپوشه و بهتر بلده تا موهاشو درست کنه حتی سلیقش هم ازتو بهتره.

دراکو که یه شاخ شدات دم دراورده بود و گفت:
-اخه همسر نازنینم من فقط یه دیقه دیر کردم بعد من خودم این لباس رو واسه اسکور خریدم تا مث ه م باشیم!

-نخیر من واسش خریدم!

دراکو :

-خوب دیگه چقدر حرف میزنید بریم دیگه تا دیر نکنیم.

چند دقیقه بعد عمارت خانواده ی ترینگ :
-دینگ دینگ.

جسیکا:
-پدر من الان در را باز میکنم.

-باشه دخترم.

جسیکا به سمت در میرود تا ان رو باز کند و وقتی دررو باز کرد....

قصر خانواده مالفوى ها

-اسكـــــــور!

اسكورپيوس كه هنوز جاى ناخون هاى آستوريا روى دستش خودنمايى ميكردن، لوس كردن رو جايز ندونست و سريعا خودش رو به پذيرايى رسوند.
-جونم مامان خوشگلم ؟

آستوريا سرش رو بالا آورد.
-جمع كن اون قيافه رو! ايكاش يه موى من رو به ارث برده بودى!...حيف!

كمى سرش رو تكون داد و بعد، مسأله مهمترى رو به ياد آورد.
-آها...پاشو حاضر شو! شب ميريم خواستگارى.

اسكورپيوس باورش نميشد.
-مامان؟ چى گفتى؟!
-كرى مادر ؟! گفتم داريم ميريم خواستگارى.
-واى...خواستگارى...رز...واى مامان!

آستوريا لبخندى زد و اسكورپيوس رو از خودش جدا كرد.
-آره...خواستگارى...ولى نه خواستگارى رز! همون چند سال پيش كه با رز نامزد كردى، واسه هفت جد خاندانمون بسه! خواستگارى يكى ديگه داريم ميريم!
-كى؟!
-شب ميبينى!

آستوریا با نهایت قدرتش ناخن هایش را در دست اسکورپیوس فرو کردو گفت:فکر کردی منو بابات احمقیم؟البته که بابات هست اما فکر میکنی منم احمقم؟
فکر میکنی نمیفهمم همینجوری داری میچرخی تو گروها اول گریفندور بعد هافلپاف بعدشم لابد ریونکلاو..پس کی نوبت اسلیترین میشه؟
-ما...ما....
-داری ادای گاو ها رو در میاری؟
-مامان...توروخدا
دراکو که میدانست پسرش در چه عذابی است با لحن عاقل اندر صفیحانه ایی گفت:
-رز با اینکه ویزلیه اما گله!و البته مرگخوار هم هست!وشاید بتونی یه تجدید نظری بکنی.
آستوریا برای بار اول آرام شده بود تصمیم گرفت تا کمی فکر کند!
سوهان ناخن هایش را در آورد و حدود یک و نیم ساعت در همان حال باقی ماند.
-اهم!... اهم.. دراکو.
-جانم؟
-اون دختره رو یادت میاد؟
دراکو با حالت پوکر وارانه ایی جواب داد:
-نه.کدوم؟
-همون که اومده بود میگفت مرگخوار بکنیدم خفن میشم.همون که خانواده باباش اسلیترینی ان همون دوست رز!
دراکو که تازه متوجه منظور همسرش شده بود گوشی مشنگی اش را از جیبش در آورد و گفت:بابام خوشحال میشه!تازه میتونیم فکر رز و موز یا هرچیز دیگه ایی رو از ذهنش بیرون کنیم!
شماره ای را گرفت و بعد از گذاشتن قرار خواستگاری خودش را به حمام آپارات کرد.
فلش بک-عمارت ترینگ
صدای خنده های شیطانی همه جا را پر کرده بود.
-هو ها ها ها ها!جسیکاااااا جسیکااااا شب خانواده ی مالفوی میاد هو ها ها هاها ها
-
-
بابا چیکار کردید؟
بابای جسیکا با نگاهی ترسناک وار او را نگاه کرد و گفت:
-امشب قرار خواستگاری گذاشتم
خلاصه جسیکا که تازه متوجه عمق فاجعه شده بود سعی کرد تا خود را به جزایر بلاک آپارات کند.اما هیچ کس نمی توانست خود را به آنجا آپارات کند پس نظرش را عوض کردو خودش را به حمام آپارات کرد...

تکلیف کلاس معجون سازی.



_ دراکوووووووو

دراکو از ترس سرجایش میخکوب شد و خودش رو به مرلین سپرد. چند ثانیه بعد که دراکو با ترس سرشو به طرف استوریا چرخاند...

دووووووووم

چند تا ماهی تابه در حال پرواز بالای سر دراکو بودند و کمی بعد دراکو با صدای خشم الود استوریا به خود امد.

_الحق که به بابات رفتی یه ذره به ننت می رفتی اینقدر نمی سوختم , بیجور چی به خورد بچه دادی؟ طفلک به کل بالا خونرو رهن داده , نمی فهمه چی میگه.

_ خوخوخو به به به نظرت چی چیکا کار کن...یم؟

_ زود باش خودتو جمع کن بچرو ببریم پیش هکتور شاید اون با معجوانش تونست یه کاری بکنه.

صدای سرفه ی اسکورپیوس بلند شد. مثل اینکه بالاخره معجون داشت اثر میکرد. آستوریا ناگهان برگشت و پشت سر اسکورپیوس نشست وشروع کرد به داد و بیداد:
- اسکوری مامان چش شده؟... قناری من، حرف بزن! ... دراکو! پاشو ببین این پسره چشه؟!

دراکوی له و لورد شده که دیگر تحمل کتک های آستوریا را نداشت، به هر زور و زحمتی بود، خودش را به اسکورپیوس رساند. با صدای لرزان گفت:
- اسکورپیوس... باباجان... همون موقع بهت گفتم که دست از سر پالی بردار تا هم من نمیرم هم تو!

آستوریا که رنگ از چهره اش پریده بود، با صدای لرزانتر از دراکو گفت:
- چی؟! اسکوری من مرده؟!

دراکو سعی میکرد فاصله اش را از ناخن های آستوریا حفظ کند. با چهره ای که رنگش از ارغوانی به بنفش و صورتی و گلبهی و بژ و در نهایت قرمز، تغییر رنگ میداد، گفت:
- ن... نمیدونم! شاید...

آستوریا از کوره در رفت و فریاد زد:
- ای زهر نجینی تو اون روحت دراکو با این فکر کردنت و نظر دادنت! من با خودم چی فکر میکردم که سر خطبۀ عقد بله رو دادم؟!

صدای ناله مانند اسکورپیوس، دهن آستوریا را گل گیری کرد.
- رز... رز...

آستوریا با نگاهی، از آنهایی که به تسترال صفت ها می اندازند، به دراکو انداخت. سپس رویش را به سمت اسکورپیوس برگرداند و گفت:
- کدوم رز؟

اسکورپیوس بی خبر از همه جا، زمزمه کرد:
- ویز...

آستوریا با عصبانیت گفت:
- ویزلی؟
- اوهوم.

دراکو متوجه خطر شد و چهار دست و پا به سمت در حرکت کرد که با صدای آستوریا سرجایش میخکوب شد:
- دراکوووووووووووو!!!!

-فراموش نمیکنم! هرگز پالی رو فراموش نمیکنم!

اسکورپیوس به هوش اومده بود و پشت سر هم داشت همین جمله رو فریاد میزد.آستوریا با خونسردی وارد اتاق میشه و روی لبه ی تخت میشینه.
-آروم باش. گفتی چی رو فراموش نمیکنی؟

-چی نه...کی رو! پالی رو. من هرگز پالی رو فراموش نمیکنم و شما هم نمیتونین منصرفم کنین.

آستوریا لبخند مادرانه ای میزنه و دستشو روی پیشونی اسکورپیوس میذاره.
-بذار ببینم...تب هم که نداری. خوبه. ولی پالی کیه؟ دوستته؟ چرا با ما آشناش نکردی؟

اسکورپیوس که کمی گیج شده اخماشو میکشه تو هم و با نگاه مشکوکی به آستوریا خیره میشه.
-این یعنی چی؟ شما که پالی رو میشناسین.

آستوریا سعی میکنه خیلی قانع کننده به نظر برسه.
-عزیزم...این اولین باره که اسم پالی رو میشنوم. عجب اسم عجیبی هم داره. به نظرم ضربه ای که به سرت خورد خیلی سنگین بود. کمی استراحت کن. مطمئنم حالت بهتر میشه.

اسکورپیوس جوابی نمیده و آستوریا نفس راحتی میکشه و از اتاق میره بیرون. پشت در اتاق وایمیسه و به فکر فرو میره.
-نباید بذارم با پالی روبرو بشه. این نقشه ممکنه عملی بشه. وانمود میکنیم پالی وجود نداره...هیچوقت وجود نداشته!

خلاصه:
اسكورپيوس عاشق پالى چپمن شده و آستوريا مخالفه. دراكو براى پشيمون كردن اسكورپيوس، بهش معجون عشق داد و اونم بيهوش شد.
.................................................
آستوريا با خشم به سمت دراكو برگشت.

-عزيزم...ببين طبيعيه! معجون عشق قويه و...

باقى جمله ى دراكو، در فرياد هايش گم شد.
آستوريا زمانى كه از خرد و خمير شدن دراكو مطمئن شد، به سمت اسكورپيوس برگشت.
رو به رويش، روى زمين نشست و شروع كرد به كوبيدن به كمر اسكورپيوس.
-تخ كن اسكور...تخ كن بينم! اه اه مثل باباش لوس و بي خاصيته. زرتى هم كه غش ميكنه.

كم كم داشت از كمر اسكورپيوس دود بلند ميشد، اما خبرى از پس دادن معجونى كه خورده بود، نبود.
پس آستوريا از روى زمين بلند شد، مچ پاهاى اسكورپيوس را در دست گرفت و او را با شدت تكان داد.
-تخ كن ميگم. اه...بذار به هوش بياي...به جاى وينكى ميفرستمت ظرف هاى خونه ى ارباب رو بشورى...وايسا...زن ميخواى؟...وايسا و ببين چه زنى برات بگيرم. تخ كن توله تسترال !

صورت اسكورپيوس، از شدت خون جمع شده درون سرش، قرمز شده بود.
آستوريا اين بار، او را به كمر خواباند. دستش را زير گردنش گذاشت و...

چوبدستى اش را در حلق او فرو كرد!
ثانيه اى بعد، اسكورپيوس، از معجونى كه كمى پيش خورده بود، تا شام و نهار روز گذشته را پس داد!

-دراكو! بيا اسكورپيوس رو بذار رو تختش و اين كثيف كارى رو تميز كن!

آستوريا از روى زمين بلند شد. تصميمش را گرفته بود. اسكورپيوس يا پالى را فراموش ميكرد، يا آستوريا او را به جاى وينكى به خانه ريدل ميفرستاد!