سال‌اولی‌ها از این طرف: کلاه گروه‌بندی

مارکوس فنویک نوشت:
ای کلاه خردمند، که سال‌هاست ذهن‌ها را خوانده‌ای و سرنوشت‌ها را شکل داده‌ای، به سخنم گوش فرا ده.

من نه به‌دنبال قدرتی کودکانه‌ام که اسلیترین وعده می‌دهد، و نه به شجاعت کور گریفندوری دل بسته‌ام.

وفاداری بی‌چشم‌داشت هافلپاف نیز برای آنان که خوابند، مفید است.

اما من , نه من بیدارم.

در ریون‌کلاو، دانشی هست که نه تدریس می‌شود، نه ثبت.
حقیقت‌هایی مدفون میان سطرهایی فراموش‌شده، رازهایی که مرگ را معنا می‌کنند.
من آنجا خواهم آموخت.
نه برای افتخار، بلکه برای فهمیدن.
نه برای فهمیدن، بلکه برای تسلط.

مرا در ریون‌کلاو بگذار، کلاه.
من به‌دنبال مرگم.

هرماینی گرنجر نوشت:
درود!
قبل از هر چیز مطمئنم که کلاه گروهبندی خودش همه چیو میدونه...
اما
می‌دونم که انتخاب بین گروه‌ها کار سختیه، اما امیدوارم بتونم منظورم رو خوب برسونم. من همیشه ارزش زیادی برای یادگیری و دانش قائل بودم، اما چیزی که واقعاً در قلبم می‌خوام، شجاعت و ایستادگی در برابر بی‌عدالتیه. می‌خوام از هوش و ذکاوت خودم برای کمک به دیگران استفاده کنم و برای باورهایی که بهشون ایمان دارم، بجنگم.

می‌دونم که گریفیندور خونه‌ی شجاعانه. جایی که می‌تونم کنار کسایی باشم که حاضرن برای دفاع از خوبی‌ها خطر کنن. من می‌خوام بخشی از این خونه باشم و تمام تلاشم رو بکنم که لایق این افتخار باشم.

پس با این توصیفات، فکر نمی کنم انتخاب گروهم برات کار سختی باشه!!!

مورگانا لی‌فای نوشت:
درود بر کلاه گروه بندی ناظر که جز او هیچکس نیست اینجا حاضر!
چرخ زهوار در رفته و زنگ زده ی دوران دوباره چرخید و ما پس از سالها دوری و کشمکش با ماتریکس و اِنتیتی هایش،موفق شدیم پا به این جادوکده ی باستانی بگذاریم.
حرکت اجرام و کیهان گویا اینگونه مقدر کرده بود که ما درست در ساعت مقدس امروز که پیشواز قمر در عقرب فرداست، پا به عرصه ی جادو بگذاریم باشد تا صورت فلکی قوچ به پشتوانه ی نیروی لایزال جادوی مان منور شود!
از علم شما به وجود ما همین بس که ما عاشق زاده شده ایم،عاشق میزی ایم و عاشق خواهیم نمرد!
آنقدر عاشق که نمیگذاریم پیکر های زیبای جادو آموزان به یغمای خاک برود و خونشان حیف و میل شود!از ایشان تاکسیدرمی های با دوام و محکم میسازیم و خونشان را در شیشه نگه میداریم تا دی ان ای شان حرام نشود!
ستاره ی صبحگاهی
ستارگان و افلاک را دوست میداریم و به هوش کلاغ وارمان مینازیم.
(جاناتان: پس من چی؟منم بگو)
یه کلاغی هم اینور داریم که حرف میزنه.روپایی هم میزنه.کافیه به قلعه من سر بزنین
(جاناتان:روپایی نمیزنما..)
خلاصه که داشتیم میفرمودیم
صبوریم و مهربان،عاشق هستیم و عالم،در جستجوی رمز و راز های کیهان،ستارگان و افلاک!
پیانیستیم و شاعر،آوازه خوان هستیم و نوستالژیک و فقط کمی تند و تیز
خلاصه که گلی هستیم از گل های ابیس
(جاناتان:به پنجه کلاغ ریونکلاو قسم دروغ میگه!خون منو تو شیشه کرده.از مودی بودنش نگم.. )

لوسیوس مالفوی نوشت:
درود بر شما
بازم من کلاه بزرگوار
مراحل یک به یک و به نحو احسن انجام شد .
اسلایترین مارو مرحمت بفرمایید.

دراکو مالفوی نوشت:
"فکر نمی‌کنم نیاز باشه زیاد وقتت رو تلف کنی... اسلترین دقیقاً جاییه که بهش تعلق دارم. تمام خانواده‌م اونجا بودن، و من بهتر از همه‌شون خواهم بود. بقیه گروه‌ها... برای آدمای معمولین. من قرار نیست کنار یه مشت مشنگ‌زاده توی هافلپاف بشینم.
ما دوتامون می‌دونیم که اسلترین تنها گزینه‌ست. هوش و زرنگی مهمه، ولی قدرت واقعیه که دنیا رو شکل می‌ده. من اومدم که نام مالفوی رو بزرگ‌تر کنم... و اسلترین تنها جاییه که می‌تونه همچین چیزی بسازه.
می‌دونی، حتی قبل از اینکه پامو بذارم تو هاگوارتز، همه می‌دونستن کجا می‌رم. پدرم گفت کلاه اصلاً لازم نیست روی سرم بمونه، چون اسلترین خودش دنبال امثال من می‌گرده."