هوریس اسلاگهورن
مدیر رسانهای جادوگران پلاس، بانکدار گرینگوتز، نگهبان دروازه هاگوارتز
از باشگاه اسلاگ!
شاغل
محفل ققنوس
جادوگر
همکار دیوان جادوگران
جادوگران پلاس
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1405/07/01
- آخرین ورود
- دیروز ساعت 23:56
- عضویت
- 1405/06/26
- پستها
- 43
افتخارات
آنچه هوریس در آن لحظه نمیدانست، این بود که دعوت از مدیر مدرسه، همیشه به معنای حل شدن مشکل نیست. بهویژه وقتی کسی که قرار است مشکل را حل کند، خودش یکی از دلایل اصلی وجود مشکل باشد.
دامبلدور در هاگوارتز کم تجربه نبود. سالها مدیریت مدرسه، چندین جنگ جادویی و تعداد قابل توجهی جلسه با وزارت سحر و جادو را پشت سر گذاشته بود. اما هیچکدام از اینها او را برای مواجهه با بنیانگذاری که سوار بر باسیلیسک به مدرسه برگشته بود، آماده نکرده بود.
البته شاید اگر هوریس پیش از این اتفاقات نامهای با عنوان «احتمال بازگشت بنیانگذاران و سایر دردسرهای تاریخی» برایش میفرستاد، شرایط فرق میکرد. ولی هوریس معمولاً نامههایش را برای دعوت به مهمانی میفرستاد، نه گزارش بحران.
دابی با صدای بلندی در محوطه ظاهر شد.
- پروفسور دامبلدور! دابی پیامرسان! خبر بد! دابی بد!
- دابی عزیز، امیدوارم این بار خبر بدت مربوط به نارضایتی خیارشورها در آشپزخانه نباشه.
- نه پروفسور قربان! خبر مربوط به برگشتن سالازار اسلیترین بود! و لرد ولدمورت! و پیوز! پیوز نامه نوشت! دابی نامه ننوشت! دابی بیگناه بود!

دامبلدور عینکش را کمی بالاتر برد و به سمت ورودی نگاه کرد.
- سالازار؟
- بله قربان. روی باسیلیسک بود تازه.
- باسیلیسک؟!
- بله قربان. سالازار قربان هم چندتا ماگل میخواست. ظاهراً برای شام.
دامبلدور چند لحظه سکوت کرد. ظاهراً در ذهنش داشت بین چندین تصمیم دشوار، یکی را انتخاب میکرد. هوریس امیدوار بود تصمیمش هرچه هست، شامل سپردن مسئولیت پذیرایی از مهمانان به او نباشد...
اما آیا چنین شد که باید میشد؟
دامبلدور در هاگوارتز کم تجربه نبود. سالها مدیریت مدرسه، چندین جنگ جادویی و تعداد قابل توجهی جلسه با وزارت سحر و جادو را پشت سر گذاشته بود. اما هیچکدام از اینها او را برای مواجهه با بنیانگذاری که سوار بر باسیلیسک به مدرسه برگشته بود، آماده نکرده بود.
البته شاید اگر هوریس پیش از این اتفاقات نامهای با عنوان «احتمال بازگشت بنیانگذاران و سایر دردسرهای تاریخی» برایش میفرستاد، شرایط فرق میکرد. ولی هوریس معمولاً نامههایش را برای دعوت به مهمانی میفرستاد، نه گزارش بحران.
دابی با صدای بلندی در محوطه ظاهر شد.
- پروفسور دامبلدور! دابی پیامرسان! خبر بد! دابی بد!

- دابی عزیز، امیدوارم این بار خبر بدت مربوط به نارضایتی خیارشورها در آشپزخانه نباشه.

- نه پروفسور قربان! خبر مربوط به برگشتن سالازار اسلیترین بود! و لرد ولدمورت! و پیوز! پیوز نامه نوشت! دابی نامه ننوشت! دابی بیگناه بود!

دامبلدور عینکش را کمی بالاتر برد و به سمت ورودی نگاه کرد.
- سالازار؟

- بله قربان. روی باسیلیسک بود تازه.
- باسیلیسک؟!
- بله قربان. سالازار قربان هم چندتا ماگل میخواست. ظاهراً برای شام.

دامبلدور چند لحظه سکوت کرد. ظاهراً در ذهنش داشت بین چندین تصمیم دشوار، یکی را انتخاب میکرد. هوریس امیدوار بود تصمیمش هرچه هست، شامل سپردن مسئولیت پذیرایی از مهمانان به او نباشد...
اما آیا چنین شد که باید میشد؟
افرادی که لایک کردند












مرگ پدر ساده تر از این است که او تو را به عنوان غریبه ببیند و تو او را بشناسی 






چجوری میخوری که انقدر میشه کارد بخوره به شکمت؟! 

آقای جاگسن از من خواستن تا توی جلسه شکنجه تو شرکت کنم و ابتکار عمل رو دستم بگیرم... که منم با شوق قبول کردم. 
