سوژه جدید:


شکنجه گاه خانه ریدل:

-لینی حواست کجاس؟...گفتم کیش!
-هوم...باشه...بذار کمی فکر کنم!
-آنی مونی، این پیتزا به اندازه کافی کش نمیاد...ببر یکی دیگه برام بیار!
-بچه ها این عکس روفوسو دیدین؟اولین جارو سواریشه...به جای اینکه سوارش بشه از جارو آویزون شده!


درحالیکه مرگخواران سرگرم انجام تفریحات سالم و ناسالم بودند در شکنجه گاه باز شد و لودو دوان دوان بطرف محل تجمع مرگخواران رفت.
-جمع کنین...ارباب داره میاد!

ظرف سه ثانیه بساط بازی و خورد و خوراک و استراحت مرگخواران ناپدید شد و هر مرگخواری با جدیت بطرف یکی از اسیران رفت...
باورود لرد سیاه مرگخواران تعظیم کردند.لرد با عصبانیت به اسرا اشاره کرد.
-چی شد؟هنوزم حاضر نیستن اعتراف کنن؟

رز ویزلی آخرین مهره شطرنج را که در دستانش پنهان کرده بود ناپدید کرد.
-نه ارباب...فکر میکنم باز مجبوریم از کروشیو استفاده کنیم.

لرد با اشاره سر مجوز اجرای طلسم شکنجه روی اسرا را صادر کرد و از شکنجه گاه خارج شد.


چند دقیقه بعد...اتاق لرد سیاه:

-تو مطمئنی آنتونین؟

آنتونین سرش را به نشانه تایید تکان داد.
-بله ارباب.مطمئنم.هیچکدوم از اسیرا رو شکنجه نمیکنن.یه عده سرگرم بازی میشن.بعضیا غذا میخورن.بعضیا میخوابن.حتی دیروز بلیز رو دیدم که داشت برای نجینی نامه عاشقانه مینوشت!خلاصه...اینا هر کاری انجام میدن بجز شکنجه اسیرا...چون مطمئن هستن که شما بالاخره دستور اجرای کروشیو رو بهشون میدین و اسیرا هم اعتراف میکنن.

لرد با عصبانیت از جا بلند شد.چهره اش از شدت خشم سرخ شده بود.
-چطور جرات میکنن؟این شکنجه گاه باستانیه!این رسم ارتش سیاهه که اسرار رو اول اونجا شکنجه کنن.اونوقت این تنبلای بی مصرف...میدونم باهاشون چیکار کنم...گوش کن...


شکنجه گاه:

بلیز زابینی مرگخواران را دور خود جمع کرده بود و با هیجان برایشان تعریف میکرد.
-هوم...پشت در بودم.رفته بودم مرخصی بگیرم.شنیدم که آنتونین ما رو لو داد.اربابم بهش دستور داد یه تار موی ماگل براش بیاره.ارباب تصمیم گرفته به شکل یه اسیر ماگل وارد اینجا بشه و ببینه ما چیکار باهاش میکنیم!زود برگشتم که به شما خبر بدم.حواستونو جمع کنین.

رز با یک حرکت لینی را مات کرد.
-اوممم...خب...الان ما باید چیکار کنیم؟ارباب رو شکنجه کنیم؟یا نکنیم؟

یاکسلی...کجایی که یادت بخیر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر آن لحظه رنگی به صورت بلا مانده بود آن مقدار هم از چهره اش پا به فرار گذاشت.

- ارباب...من اربابمو میخوام....

و بلا خواست که جسم یابی کند اما.....

طلسم بدون چوبدستی گریندل والد بدون هیچ تلاشی به آسانی مانع از غیب شدن او شد....

با اشاره ی دست گریندل والد،بلا در قنداقی از آتش پیچیده شد به نحوی که فقط سرش بیرون ماند.

رز با صدای ضعیف و لرزانی گفت:
- آقای...گرین...گرین...گریندل والد.....اِ...ببخشین.....ما از طرف شرکت نظافتی که مسئولان باکینگهام باهاش قرار داره اومدیم و منزل زیبای شما هم در طرح....

ادامه ی حرف رز در صحبت گریندل والد گم شد

پیرمرد ترسناک بلند قد با صدایی خشن شروع به صحبت کرد:
به به به.....آفرین....آفرین....اون ارباب احمقتون هنوز چفت شدگی رو بهتون یاد نداده؟دختر نادون...فکر کردی میتونی بزرگترین جادوکار سیاه در تمام اعصار رو سر کار بذاری؟شماها و اربابتون هنوز کوچیکید که بخواید در مقابل من بایستید سبک مغز ها!

بلا به سختی توانست نفرین گریندل والد را خنثی کند
و فریاد زد:

- دیگه اجازه نمیدم به اربابم بیشتر از این توهین بشه

و چوبدستیش را بیرون کشید

-آوادا کداورا...

اما طلسم قبل از برخورد با گریندل والد کمانه کرد

دهان بلا از تعجب باز ماند.

رز با حیرت گفت:

- چی شد؟

و گریندل والد خندید
خنده ای وحشتناک...
و بار دیگر با صدای خشنش گفت:
- بچه جون...من برای حفاظت از خودم ابزارهای بسیار قدرتمند تری از پروته گو دارم.

دستش را بروی دهان بلاتریکس کشید و دیگر صدایی از حلق بلا در نیامد

با خشمی آشکار گفت:
- فعلا قدر ت نمایی بسه و میریم سر اصل مطلب ....

گریندل والد دستش را در هوا به سمت چیزی برد و آنرا گرفت و فشار داد..
یک دفترچه ی کهنه و رنگ و رو رفته در دستش پدیدار شد.

بار دیگر گریندل والد خوف انگیز شروع به صحبت کرد:
- ارباب نادان شما از مرگ می ترسه....در دورانی که در گروه آتشکاران و تحت تعالیم خودم بود همیشه سعی داشت انچنان در جادوی سیاه کند و کاو کنه تا بتونه راهی برای زنده کردن و زنده نگه داشتن هرچند موقت افراد دلخواهش و یا حتی خودش پیدا کنه!....روزی از روزها من در همین اتاق نشسته بودم که این دفترچه از طرف آلبوس به دستم رسید....بله این همان دفترچه ی آرزوهای ارباب شما بود....اون در تلاش های مذبوحانه ای سعی کرد این رو از من بدزده اما نتونست ....و الان هم بخاطر این که در گذشته خودش نتونسته این کار رو انجام بده ،به گردن شما انداخته....
اما امشب من هم برای پاسخ به تمامی اعمالش نه دفترچه رو به شما میدم نه میذارم از این جا برید....شما پیش من میمونید تا خواسته ی من از ولدمورت برآورده شه....

و با گردش اندک چوبدستیش،اژدهایی سپیدفام به سمت خانه ی ریدل به پرواز در آمد..

رز به حرف آمد:
ولی ج ....ج...جناب گ...گریندل والد.....شما از کجا میدونید که ما

چند نفریم؟
گلرت باز هم خندید
از همان خنده های وحشتناک..
و گفت:
- واقها از این که ولدمورت یک همچین آدمهای ساده لوحی رو دنبال خودش راه انداخته خجالت می کشم....دختر نادون خودت همین الان لو دادی که ما چند نفریم....تو حتی به حرفهای خودت هم توجه نداری....نصیحت من رو آویزه ی گوشت بکن که اون اینه که سعی من ذهنتو بسته نگه داری!

و سپس فریاد زد:
- آتشکاران....گروگان ها رو بیارید!

و در باز شد.

بلا از شدت تعجب فریاد زد:چــــــــــــــــــــــــــــــــــی؟!

و دهان رز باز ماند.

نفر اول از یاران گریندل والد کسی نبود جز ویکتور کرام که با اشخاصی دست بسته وارد شد که آنها لودو و لینی بودند
و پیرمرد قدبلند ترسناک دوباره خندید...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
و یاکسلی هنوز از داغ مرگ دخترش ضجه میزد.


::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
توضیح:
آتشکاران گروه 3500نفره از یاران گریندل والد بودند که برای خود حتی چارت سازمانی هم داشتند

جلوی خانه گریندل والد
در با صدای قیژی باز شد و مرگخواران با دلهره ی بسیار وارد فضای خاک گرفته ی خانه ای شدند که تکان خوردن در آن باعث ایجاد صدایی می شد که حتی یک ماگل را مطمئن می کرد جادو وجود دارد. وگرنه امکان نداشت خانه فرو نریخته باشد.

- لوموس ماکسیما!

نوری از چوبدستی لودو که حالت بسیار خفنی گرفته بود بیرون رفت و اتاق رو روشن کرد. درواقع مجموعه ای از تار عنکبوت ها، آشغال ها، ....

-جیــــــــــغ! ســــــــــــوســـــــــک! جیـــــــــغ!

درحالی که لینی به جیغ کشیدن ادامه می داد مرگخواران به آرامی وارد خونه شدند و به بررسی اتاق های مختلف پرداختند.

- جیــــــــــغ! من تو این خونه نمیام! جیــــــ... وایسا ببینم من واسه کی دارم جیغ میزنم؟!!!

در خانه

- بلا بیا اینجا رو ببین. این اتاقا انگار به ترتیب خاصی شماره گذاری شدن. نگاه کن. از دو تا 12 ستاره رو پیدا کردم.

بلا که با نگاهی موشکافانه درحال نگاه کردن به ستاره ها بود گفت :من پیشنهاد میکنم از هم جدا بشیم و کم کم خونه رو بگردیم. بلاخره یه گروه پیداش میکنه. البته به شرطی که تو خونه باشه...

- هممم ولی من نمیفهمم. بابام میگفت توی هر ستاره ای باید یه هوموگلوسورمات باشه. عجیبه!

- باشه. خب تقسیم میکنیم. آنتونین، تو با ایوان برید اتاق شماره 12. لودو و لونا برن اتاق 11. اسکورپیوس و...

کمی بعد
- رز و من هم میریم اتاق شماره 1. صبر کن ببینم. اتاق شماره 5 کجاست؟

بلا با تعجب به فضای خالی بین دو اتاق زل زد. در این حین رز به آرامی شروع به لمس کردن دیوار کرد.

- هی اینجا یه دستگیره هست. ولی قفله. روشم نوشته Priv.

و در همین حین با فشار دادن دستگیره به سمت پایین چند کلمه روی در ظاهر شد : نکو نب

- هان فهمیدم. نکو نب. برعکسش میشه بن و کن. رمز بن و کنه.

صدایی از در بیرون آمد: واقعا فکر میکردی انقدر بی مزه باشه؟ بهت پیشنهاد میکنم با این مخ بیخیال باز کردن من بشی.

و صدایی خشن و ترسناک از پشت ادامه داد : مگر اینکه شخصا با من کار داشته باشی؟

بلا به آرامی برگشت و با گریندل والد رو به رو شد.

بلا :

در همین حین

- هی آنتونین چرا تو همیشه انقدر عجولی؟ خب بیکار بودیم زودتر اومدیم؟ یکم به لونا میخندیدیم خب. ندیدی چطوری داشت ستاره ها رو مطالعه می کرد؟

- ساکت باش ایوان. ما باید دفترچه رو پیدا کنیم تا پیش لرد عزیز بشیم.

[spoiler=خلاصه سوژه]
لرد دختری رو که اطلاعات بسیار سری از نقشه حمله بعدی محفل -که ظاهرا قراره روش جدید رو اعمال کنن- میدونه و اونو به دست مرگخوارا سپرده تا از اون اطلاعات بدست بیارن ولی دختره زیر شکنجه میمیره. مرگخوارا که میدونن لرد با دوسنتن این موضوع اونارو نمیبخشه سعی میکنن پنهانش کنن و مونتوگمری تغییر شکل میده و شبیه دختره میشه. طی اتفاقات مختلفی که توی پست ها میفته در نهایت مونتگومری به حالت عادی برمیگرده و لرد هم متوجه مردن دختر میشه. اما ناگهان یادش میفته که دامبلدور دفترچه ای داره که راز زنده کردن کسی که اطلاعات زیادی رو داره، توش نوشته. با اون راز میتونه دخترو برای ساعاتی زنده کنه تا اطلاعاتو ازش بگیره. حالا این دفترچه توی خونه ی گریندل والده و لرد مرگخواراشو میفرسته و به اونا سه روز مهلت میده تا دفترچه رو براش بیارن. از طرف دیگه غول ها که میدونن محفل نقشه ای داره، لردو تحت فشار قرار میدن که اگه نقشه رو نفهمی اتفاقات بدی میفته و لرد میگه تا سه روز دیگه نقشه ی محفل لو میره و جای هیچ نگرانی نیست. و حالا گریندل والد از زندان بیرون اومده و گروه بزرگی رو تشکیل داده. از طرف دیگه مرگخوارا به خونه ی گریندل والد رسیدن اما به جاش کاخ باکینگهام قرار داره ...[/spoiler]

- بدبخت شدیم رفت!

رودولف که تازه با صدای پقی ظاهر شده بود، بدون معطلی این را بیان کرد و با عصبانیت به کاخ باکینگهام خیره شد و بر عصبانیتش افزوده شد.

- این دیگه چیه؟ پس خونه گریندل والد کجاس؟

رز آهی کشید و نقشه ای را به دست رودولف داد و گفت:

- اینو نگاه کن، نقشه نشون میده خونه ی گریندل والد درست اینجاست، اما ببین به جاش چی اینجاس؟

بلا رز و نقشه را کنار زد و پرسید: تو اینجا چی کار میکنی؟

رودولف که تازه به یاد آورده بود برای چه به آنجا آمده بود گفت: به ما خبر داده شده که گریندل والد یه گروه عظیم تشکیل داده، باید قبل از اینکه تصمیم بگیره خونه شو بازدید کنه اون دفترچه رو پیدا کنیم.

روفوس با وحشت گفت: ولی خونه ش که نیست.

رودولف نقشه را دوباره از رز پس گرفت و بعد از نگاه موشکافانه ای به آن، نفس عمیقی کشید و گفت:

- خیالم راحت شد. شما نقشه رو اشتباه دیدین، نگاه کنین، خونه ی گریندل والد درست اون طرف کاخه. باید سرع تر وارد اونجا شیم!

مرگخواران که فرصتی برای کشیدن نقشه ای برای ورود به خانه ی گریندل والد نداشتند، سریعا به سمت آنجا آپارات کردند. باید قبل از رسیدن گریندل والد به آنجا، دفترچه را کش میرفتند.

بنابر ماده ی 4 قانون نواخت پست بنده هم اکنون پستی خواهم نواخت

نیمه شب بود

همه چیز در سکون

حتی نسیم هم نمی وزید

به ناگاه

صدای انفجاری مهیب ،تمام محوطه ی نورمنگارد را لرزاند

دیوار جلویی زندان دیگر وجود نداشت

مردی از ورای گرد و غبار به پیش می آمد که پیمان ناگسستنی خود را شکسته بود

مردی که سالیان سال چه جادوگران و چه عوام از شنیدن نام او وحشت داشتند

مردی بسیار بلند قد و تنومند که حالا بعد از این همه سال بسیار لاغر شده بود

وحشت از گریندل والد دلیل خاصی داشت...کشتن صرف برایش معنا نداشت .او مانند گرگی که قبل از خوردن غذایش با آن
بازی میکند ، قبل از مرگ قربانیش او را متحمل درد و عذاب بسیار شدیدی میکرد.

پایش به زمین سخت رسید.

چوبدستیش را به سمت آسمان بلند کرد.

آریستو مومنتوم!

دایره ای بزرگ و طلایی رنگ در آسمان پدید آمد.
به ناگاه شعاع هایی بسیار از همان نور طلایی به زمین هبوط کرد به نحوی که زمین برای لحظاتی روشن شد همچون روز.

آری

بار دیگر گریندل والد و یارانش گرد هم آمدند.

و پیرمرد ترسناک لب به سخن گشود:

من ....گلرت گریندل والد....بزرگترین جادوکار دنیا در تمام اعصار ...بار دیگر به این افتخار میکنم که در جمع یاران وفادارم
هستم.از همه ی شما متشکرم که دعوت دوباره من را اجابت کردید.اینبار برای همیشه از کارهای گذشته توبه کردم...دوست
گرامیم آلبوس دامبلدور هم مرا به جمع خودشان خواند و من دعوت وی را قبول کردم.اما ترس از این دارم که برای شما
عزیزانم این شائبه پیش آید که چون توانایی من تحلیل رفته این تصمیم را گرفتم اما اکنون برای اثبات این که هنوز هم همان
هستم خواهش میکنم فقط بنگرید.

چوبدستی بلندش را حرکات عجیبی داد بدون ادای هیچ وردی....به ناگاه تمام درختان آن جنگل انبوه به سان مشعل ،شعله ور شدند.
گریندل والد با چوبدستیش به آسمان اشاره کرد....شعله ی آتش درختان بسیار شدید شد و درختان آتش خود را به آسمان
پرتاب کردند.
فضا به نحوی شده بود که یاران وی از ترس شعله ور نشدن به یکدیگر چسبیده بودند.

گریندل والد چوبدستیش را پایین آورد...به یکباره همه چیز به حال اول باز گشت و درختان سرسبز و خرم شدند.

ویکتور کرام با غرور و تفاخر فریاد زد:این است گریندل والد!

به ناگاه سه هزار نفر در مقابل عظمت اربابشان سر تعظیم فرود آوردند.

و این است مشکل عظیم سد راه ولدمورت.............


ـــــــــــــــــــــــ
مرگخوارانی که برای بازرسی خانه ی گریندل والد رفته بودند با صحنه ی عجیبی مواجه شدند.

آنها اکنون وسط کاخ باکینگهام ایستاده بودند
ــــــــــــــــــــــ
هیچکس تاکنون نتوانسته بود از ناله های دردآلود یاکسلی بکاهد

چرا که وی جز آن دختر ،کس دیگری در این دنیا نداشت....

مرگخواران از اطراف در کنار رفتند تا کرکس و گرگ بتوانند بدون له کردن آن ها وارد خانه شوند. دو غول با عصبانیت و قدم هایی سنگین که خانه را به لرزه در آورده بود به وسط اتاق رفتند و درست مقابل لرد قرار گرفتند.

لرد که از ورود ناگهانی آن ها خوشش نیامده بود گفت: دلیلی برای حضورتون به اینجا نمیبینم.

هر دو غول که زبان آن ها را بلد بودند ابتدا لحظه ای سکوت کردند و بعد گرگ گفت: به ما گزارش داده شده که محفل میخواد عملیات مهمی بر علیه شما انجام بده.

کرکس ادامه داد: و از اونجایی که ما با هم متحد هستیم این یعنی در خطر افتادن ما.

لرد با خشم نگاهی به مرگخواران که موجب مرگ دختری که کلیه ی اطلاعات محفل را داشت انداخت و بعد خطاب به دو غول گفت:

- ما اوضاعو تحت کنترل داریم. تا سه روز دیگه نقشه ی محفل برامون روشن میشه. بهتره شما برین از غول ها محافظت کنین.

بعد از مدتی کلنجار رفتن غول ها با لرد، بالاخره رضایت به خروج از آنجا را دادند. ولی مرگخواران و لرد سه روز بیشتر برای یافتن همه چیز نداشتند. وگرنه غول ها بر علیه آن ها میشدند.

- بلا، چند تا مرگخوارارو بردار و برو خونه ی گریندل واند. باید یادداشت های دامبلدورو برام پیدا کنی.

بلا با تردید پرسید: ارباب، ورود به اونجا کار سادی نیـ...

- ساکت باش بلا. خودتون این مشکلو بوجود آوردین، خودتونم درستش میکنین. جنازه ی دختره رو ببرین زیرزمین، خودتونم میرین دنبال اون دفترچه. دو روز بیشتر فرصت ندارین.

با نگاه غضبناکش تک تک مرگخواران را از نظر گذراند و گفت: فقط امیدوارم اون واقعا این موردو کشف کرده باشن.

مرگخواران نگاهی به یکدیگر انداختند و یکی یکی از اتاق خارج شدند تا راهی برای ورود به خانه ی گریندل والد پیدا کنند.

حالا که هیچ کس ادامه نداد خودم ادامه ش میدم.
باشه .......باشه ........باشه ؛ سیوروس ببرش آرومش کن تا ببینم باید با این نادون ها و جسد چکار باید بکنم.
اسنیپ تعظیم بلندبالایی کرد و با حالت سرد همیشگی خودش گفت:اطاعت ارباب !ـ
چوبدستی لرد سیاه در یک دایره ی کامل چرخید ، نور آبی رنگی پدیدار شد و جسد بی جان دختر یاکسلی در یک محفظه ی یخی موقت قرار گرفت.
صدای قدم های سنگین لرد سیاه در دل مرگ خواران خاطی هراس می افکند. در چشمان سرخ لرد ، عصبانیت موج میزد.
صدایی مانند شلاق در سالن پیچید و فریاد دردآلود بگمن در کل ساختمان طنین افکند.
مگه نگفتم و تأکید نکردم به اون دختر احتیاج دارم؟چکارش کردید؟حرف بزن بلا!.لرد سیاه این کلمات را با صدای بیروح و سردش به زبان می آورد در حالی که این لحن وی همیشه مانند سوهان روح بود برای مرگ خواران..
من.....من .....ارباب.....ارباب...چیزه....من......-
بسه دیگه بلا.....دلم به این خوش بود که حداقل یه ساحره قابل داره من،سلطان تاریکی رو همراهی میکنه....نا امیدم کردی بلاتریکس.
تو چی لودو؟تو چه بهونه ی مزخرفی میخوای تحویلم بدی؟
ارباب...ما کارش نداشتیم.خودش ضعیف بود و نتونست مقاومت کنه!.بگمن این را گفت.-
-ها ...ها....ها. جالب ترین مزخرفی بود که تا بحال شنیده بودم.لرد سیاه این را گفت و مستقیم در چشمان آبی بگمن خیره شد.
اما........
آن چشمان آبی لرد سیاه را یاد کسی انداخت؛ یاد کسی که همیشه از او می ترسید .ناگهان فکر ترسناکی ذهن لرد را مشغول کرد
آیا ممکن بود دامبلدور شخصا بگمن را برای مقاصد جاسوسانه تسخیر کرده باشد؟دست لرد سیاه به طرف چپ سینه ی بگمن رفت؛لرد کف دستش را بالای قلب بگمن گذاشت و شروع به زمزمه کردن ورد هایی بسیار طولانی کرد.پس از سه دقیقه بادهایی رنگی از سمت راست آن دو شروع به وزیدن کرد که در عرض یک دقیقه با چرخش به دور آنها تبدیل به گردبادی سریع شد اما ......به فاصله ی بیست ثانیه دست لرد سیاه از بدن بگمن جدا شد ،بگمن در مرکز گردباد قرار گرفت اما از سر جایش تکان نمی خورد. گردباد به تدریج از بالای سر بگمن خارج شد ،لرد سیاه چوبدستی اش را بالا آورد و در هوا ضربدری کشید با حرکتی سریع، آن را به بدن بگمن وارد کرد
و این،طلسم سپر آهنین بود؛ سپری که از جادوگران ضعیف النفس در مقابل تسخیر شدگی محافظت می کند..
حال دیگر خیال لرد سیاه راحت شد چرا که به یاد می آورد خاطرات تلخی را از زمانی که بگمن با رضایت توسط دامبلدور تسخیر شده بود ،وچه خسارات سنگینی متحمل شده بود که مرگ مکنر از جمله آن خسارات بود زیرا که مکنر خیلی آسان میتوانست با خطرناک ترین جانوران ارتباط برقرار کند؛ و حال دیگر او را در اختیار نداشت
اما به خود آمد و فهمید که جنازه ای در مقابلش است که موفقیتش در عملیات اصلی بر ضد دنیای سفید بسته به اطلاعات آن است ، و مشتی مرگ خوار خاطی که حتی ارزش تنبیه شدن هم نداشتند.
ناگهان به یاد بازرسی پارسالش از خانه ی گریندل والد و خانه ی پدری دامبلدور افتاد. در آنجا دفتر چه ای یافته بود که در آن نشان داده شده بود آیا میتوان مرده ای را که دارای ارزش اطلاعاتی است برای مدتی زنده کرد؟!
اما او که گستراننده ی بلامنازع دامنه ی جادو بود تا بحال چنین مطلبی به ذهنش خطور نکرده بود . آیا ممکن بود دامبلدور و گریندل والد توانسته باشند چنین جادویی اختراع کرده باشند؟ . با یک حرکت ساده ی چوبدستی،دفترچه را فراخواند و قصد عزیمت به نورمنگارد کرد . اما.....
زمین به لرزه در آمد .......صدای گامهای بسیار سنگینی می آمد....و صدای بسیار بلند از دور فریاد زد:ولدمورت....ما دیگه این شرایط رو نمیتونیم تحمل کنیم....
این صدای بلند برای کرکس، گرگ {فرمانده} غولها بود....
و باز هم شورشی دیگر....
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دِ بنویسید دیگه!!!!!!!!!!!!!!!ـ

سلام به همگی
این صدای سرد برای یاکسلی بود
پس از تعظیمی بلند بالا........ـ
به به جناب یاکسلی خودمون
چه خبر از اوضاع محفل؟
یاکسلی:خب همون طور که سرورم تا الان خود به خود فهمیدن موفقیت اخیرمون در دستگیری یکی از منابع اطلاعاتی محفلی ها،باعث شدت گرفتن انگیزه ی انتقام جویی در بین مرگ خواران شده و تمام افتخار من اینه که تونستم حداقل از میزان سوءظن شما به خودم کم کنم سرورم.
اما هیچ کس خبر نداشت که یاکسلی به خاطر بی حرمتی شاید ناخواسته اش به نجینی و خود لرد سیاه در حال مجازات بود.
بله بله . تلاش های تو رو تو این زمینه دست کم نمیگیرم اما یک مشکل کوچیک هست یاکسلی!ـ
ولی سرورم من سعی کردم نقشه ای بکشم که امکان کوچکترین اشتباه توش نباشه.
نه نه نه
مرگ خواران همون طور که میدونین من زمانی به یاکسلی که جلوم ایستاده اعتماد زیادی داشتم اما الان حس میکنم که از من خسته شده!
نه سرورم-به هیچ وجه
تظاهر نکن وینستون-لرد سیاه میدونه که تو آدمی نبودی که به این سادگی ها مقابل وسوسه دامبلدور وا بدی!ـ
قربان دروغ به سمعتون رسوندن-رو به سمت روزیه کرد و زیر لب گفت :می کشمت دهن لق
ولی امشب اینجا یه سورپریز برای یاکسلی عزیزمون دارم-دم باریک دختره رو بیار .
دست و پایه دم باریک به لرزه در آمد-قاشق دالاهوف روی زمین افتاد-بلا بیرون رفت-لوسیوس رنگ به رنگ شد.
دم باریک رفت بالا و کسی را آورد که مونتگمری بود با نشانه هایی از آن دخترک.
لرد سیاه با نگاهی به چشمان لودو تا آخر داستان را فهمید چرا که ماهر ترین ذهن جوی تمام اعصار بود.
فریاد خشم لرد مانند رعد و برقی بود که همه را سر جایشان برای لحضاتی خشک کرد.
ابله ها...........بی شعور ها .............نادون ها.............یه منبع اطلاعاتی مهم رو از دست دادیم فقط به خاطر زیاده روی یه مشت دیوونه.
و واژه ی کروشیو در کل منطقه طنین انداز شد.
سرورم.جسارت من رو ببخشید اما میشه بپرس...ـ
فعلا خفه خون بگیر یاکسلی...سی لنسیو!
لب های یاکسلی به هم دوخته شد و صدایش در نیامد
احمق ها.........من بهتون گفتم فقط فعلا یه سری اطلاعات رو از زیر زبونش بکشید و یه کم بترسونیدش.......نگفتم بکشیدش..
برید جنازه شو بیارید
لحظاتی بعد جنازه ی ساحره جوانی جلوی چشمان حاضرین قرار گرفت که بی نهایت شبیه یاکسلی بود..
طلسم زبان بند یاکسلی شکست و با صدای بلندی فریاد زد:این که دختر منه. ارباب شما رو به تار موی متبرک جدتون اسلیترین بزرگ قسم میدم نگین که مرده! خواهش میکنم بگین که میتونین برش گردونین........ارباب خواهش میکنم....شما که خودتون میدونین اون یه اصیل زاده س ...ارباب برای من تو زندگی فقط همین مونده......
و فریاد و ضجه مرد بر آسمان بلند بود
بله یاکسلی اما اون خیلی وقت بود که برای محفل کار میکرد و من برای اخذ اطلاعات دستگیرش کردم و از تو هم بعید بود که یه همچین دختری رو تربیت کنی که خیلی راحت به کوچکترین وسوسه ی محفلی ها به اونها بپیونده و به دنیای سیاه و لرد ولدمورت بزرگترین جادوگری که دنیا تا حال به خودش دیده پشت کنه!ـ
ارباب.......تا آخر عمر نوکریتونو میکنم..........خاک پاتون میشم اما این قاتلا رو به سزای عملشون برسونید.....
ارباب من جزای تمام خیانت های دخترمو گردن می گیرم اما......وای...........وای........وای
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تصمیم لرد سیاه و عکس العمل مرگ خواران با نفر بعدی

- تا جایی که من میدونم بین جادوگرا فقط مرگخوارا هستن که آش خون میخورن. باید دست به کار بشیم.

سوروس رفت تا موهای دختر را بکند و با آنها معجون درست کند. مونتگومری رفت تا بر طبق گفته ی لودو کشک بخرد، آنی مونی همه ی وسایل آش را آماده کرد و رز و لینی وظیفه ی خرد کردن مخلفات را بر عهده گرفتند و با مهارت شروع به کار کردند. آنتونین آتش زیر دیگ را روشن میکرد. آگوستوس وسایل و بشقاب ها و سالاد و... را میبرد و سر میز میگذاشت و اسکورپیوس انتخاب شده بود تا برود و از اژدهای درون حیاط خون بگیرد!!!

-آخه چرا من؟ نمیشه یکی دیگه تون بره؟
- حرف نباشه! بدو برو.

اسکورپیوس در حالی که سرنگی به اندازه ی بشکه در دست گرفته به حیاط رفت.

آنی مونی با سرعت این طرف و آن طرف می رفت و دستور میداد. بالاخره اسکورپیوس در حالی که تلو تلو میخورد خون را آورد و درون آش ریخت. آنی مونی آش را چشید و سرش را به نشانه ی موفقیت تکان داد. مرگخواران آش را بیرون بردند. و وسط سفره گذاشتند. همه سر سفره بودند جز مونتگومری که داشت به شکل واقعی اش در می آمد و سوروس که داشت معجون را آماده میکرد.لرد سیاه پایین آمد. سر سفره نشست و بشقابی مملو از آش خون را جلو کشید و گفت:
- حالا که میخوایم با خیل راحت آش بخوریم، این دخترک رو بیارین تا ببینمش.

قاشقی پر از آش شد و به سمت دهان بی لب لرد سیاه رفت. و نگاه همه ی مرگخواران آن را دنبال کرد. معجون هنوز آماده نبود.

[spoiler=خلاصه سوژه]لرد دختری را که اطلاعات بسیار سری از نقشه حمله بعدی محفل -که ظاهرا قراره روش جدید رو اعمال کنن- میدونه و اونو به دست مرگخوارا سپرده تا از اون اطلاعات بدست بیارن ولی دختره زیر شکنجه میمیره. همون لحظه لرد از مرگخوارا میخواد تا دخترو پیشش ببرن و مرگخوارا که میدونن ارباب از مرگ اون عصبانی میشه و میکشدشون با معجون مرکب پیچیده مونتگومری رو جای دختره میذارن. از طرفی لرد میخواد که مونتی دختره رو پیشش ببره ولی اون خودش دختره س ، پس لودو به جاش این کارو انجام میده و به لرد میگه مونتی همراه آنی مونی داره آش خون اژدها درست میکنه. لرد میگه دختره رو فعلا یه جایی بذارین ، الان میریم آش بخوریم. از طرفی آشی در کار نیست و از طرف دیگه هم تا یک ساعت دیگه مونتی به شکل عادیش برمی گرده و دیگه امکان ساخت معجون بعد از گذشتن یک ساعت از مرگ دختر نیست.[/spoiler]

- نـــــــــــــــــــــــه! من نمیخوام بمیرم!

صورت همه ی مرگخواران به سمت منبع صدا بازگشت. آنی مونی با وحشت این را بیان کرده بود.

- لودو تو منو توی دردسر انداختی ، پس همین الان دوتاییمون معجون میخوریم و جامون با هم عوض میشه.

لودو با ترس گفت: چی؟ من رفتم نجاتمون بدم ... تقصیر من چیه؟

سوروس فریاد زد: هر دو تون خفه شین! من معجون ساز شماها نیستم. الانم بهتره یه فکری به حال دختره کنین.

روونا امیدوارانه پرسید: سوروس مگه نگفتی تا یک ساعت دیگه مونتگومری به حالت عادی بر میگرده؟

- اوهوم.

روونا امیدوارتر ادامه داد: و هم چنین گفتی که تا یک ساعت دیگه نمیشه ازش معجون ساخت!

سوروس که کلافه شده بود پاسخ داد: آره ولی اینا چه ربطی داره؟

روونا بادی به غبغب انداخت و گفت: الان فقط یه ربع از وقتی که فهمیدیم دختره مرده گذشته ، پس همین الانم میتونیم موهاشو بکنیم! ما موی قابل استفاده ی اونو میخوایم و تو گفتی تا یه ساعت دیگه غیر قابل استفاده س ، اما الان که میشه استفاده کرد!

سوروس دستی به چانه اش کشید و گفت: حق با توئه.

و امیدی تازه در دل مرگخواران بوجود آمد. آنی مونی دوباره با وحشت گفت: پس من چی؟ آخه من این آشه رو از کجام در بیارم؟

و رو به لودو گفت: اصلا چرا از خودت مایه نمیذاری؟ چرا همش بقیه رو میکشی وسط؟

بلا با تاسف سری تکان داد و گفت: با داد زدن چیزی درس نمیشه. بهتره بریم ببینیم از جایی میتونیم یه آش جور کنیم یا نه ، اگه نه هم که باید یکیشو درست کنیم!

بار دیگر نا امیدی در چشمان مرگخواران حلقه زد.