شبی از شب‌های ریونکلاو

وینکی طی یه عملیات فوق خفنگانه یه چاقو از توی رو قوریش(!) در میاره و به طرف ملت وحشت کرده می گیره...
-تو عجب نابغه ای هستیا آنیت...
-تازه کجاشو دیدی...طرح هایی هم در زمینه انفجار سیگارت توی دهن و کوبیدن همر توی سر دارم
-فعلا بزار به این برسیم بعدا بقیه ش برای بعد
آنیت با فریادی ملت رو متوجه می کنن که اگه از جاشون تکون بخورن پخ پخ!
وینکی یه نگاه گذرا به ملت توی تالار می ندازه و نگاهش روی سرژ ثابت می مونه...
-هااا این یارو رو واسم بیار...
آنیت اخمی می کنه و سپس رو به وینکی می گه:نه بابا سر اینو چطور می خوای ببری؟با این ریشا؟کار حضرت فیله
سرژ:
وینکی دوباره نگاهی به ملت می ندازه و نگاهش رو کورن ثابت می مونه...
آنیت بدون اینکه از وینکی سئوال کنه اسم کورن رو صدا می کنه...
کورن هم که به شدت توی جو آهنگ ام پی توی گوشش رفته بود حرف آنیت رو نمی فهمه...
در همین حال ملت کورن رو هل میدن جلوی پای وینکی و کورن زانو می زنه...
کورن:با مو چه کار داری؟
وینکی:می خوان بکشمت
کورن:کی؟مونو؟
وینکی به ویولت دستور می ده تا عینک دودی کورن رو دربیاره...
کورن:نهههههه!!!!
ویولت عینک دودی رو در میاره و کورن شروع می کنه به لرزیدن و می ره توی تریپ تشنج
وینکی چاقوشو بالا می بره و با خنده ای شیطانی به سمت بدن کورن فرود میاره...
موها ها ها ها....
این صدای خوفناک فضا رو پر می کنه و ادوارد در با بدنی عجیب غریب وارد معرکه می شه...
چشمای ادوراد جای زانو هاشو گرفته بود و دهنش وسط سینه اش باز شده بود...
یکی از دستاش جای یکی از پاهاش رو گرفته بود و مغزش وارد شکمش شده بود و در این میان قلبش توی سرش می تبید...
چاقو روی بدن کورن ثابت می مونه...
وینکی به فکر فرو می ره...
به آنیت اشاره می کنه که جلو بیاد و چیزی توی گوشش میگه...
برقی از توی چشمان آنیت رد میشه...
آنیت و وینکی:
...

ویولت عملیات آنتحاری چسبوک بازی رو راه می ندازه و ملت اندر کف چسب میرن و بهش می چسبن!
چند لحظه بعد...

_ آخیش! ... چه حالی داد!
ملت با تعجب به چشمای وینکی نیگا میکنن و میگن:
_ هن؟! چی چی حال داد؟! چسب؟!
وینکی میزنه تو سر خودش و با عشق به گیوتین نیگا میکنه و میگه:
_ این!

ملت چشماشون مثل توپ تنیس میشه!
وینکی و گیوتین: :bigkiss:

از اون طرف...
ادوارد بونز که ناراحت بود که چرا این قدیمیا اینقدر نامردن و ایناها، هویجوری میره چسب رو بر میداره و با تفکر بهش نگاه میکنه و زیر لب میگه:
_ هووومکیوس! یعنی اگه این رو بخورم، چی میشه؟!!
و یه ضرب، چسب رو خالی میکنه توی حلقوم مبارک!

این طرف...
وینکی یه طناب دار آماده کرده و میخواد خودشو دار بزنه! ملت هم دست و پاشو گرفتن و که نره! از وینکی اصرار، از ملت انکار!
_ بذار برم نگو نه! نگو بی تو نمیشه! میدونم که میدونی، با تو دیگه نمیشه!
ملت یک نگاه" باز جو گیزر شد" به وینکی می ندازن و دست و پاشو ول میکنن!
وینکی میره طرف دار و میگه:
_ وقتی مردم، با اون چسب، منو برگردونین!!!
و طناب رو میندازه دور گردن غاز مانندش و میره که صندلی رو ول بده، که ییهو ادوارد که داشت قیقاج می رفت(!) به وینکی میگه:
_ من همه چسبو خوردم! منتظر اثرشم!
وینکی:

در این لحظه، آنیت که زننده ی پست هست و میخواد که خودش رو مطرح بکنه و در ضمن، این سوژه به فکر خودش اومده بود و عمرا به یکی دیگه بدتش() می یاد جلو و به وینکی میگه:
_ ها وینکی! من از این نظریه تو خیلی خوشم اومده و برای اینکه عملیاتت موثر واقع بشه، یه نظر دارم برای امتحان کردن دار و گیوتین!
وینکی با خوشحالی میگه:
_ بوگو بوگو! قول میدم همه جا پست بزنم! بوگو! پست درخواستی میزنم! بوگو!
آنیتا با نگاهی خبیثانه رو میکنه به ملت و میگه:
_ تو میتونی چند تا هورکراکس برای خودت داشته باشی! البته میدونی که برای درست کردن هر هورکراکس باید یک نفر رو از هستی ساقط کنی!
و بعد تعظیم بلند بالایی برای وینکی میکنه و میگه:
_ ارباب! من در خدمت شمت هستم!( تریپ اسنیپ و دم باریک!)
ملت :
_ هن؟!!!!
وینکی و آنیت:

یه صدایی از اون وسط می گه:یه لحظه وایسید ببینم!!
ویولت از بین جمعیت متراکم ریون خودش رو به زور(!)میکشه بیرون و به کله بریده وینکی می گه:
_:وایسا ببینم!مگه قرار نبود با هم تحقیقاتت رو ادامه بدیم؟تو به چه حقی خودسرانه به انجام تحقیقات مشغول شدی؟؟
بعد ملت هم به صورتی متفکرانه و بس عمیقانه می رن تو بحر کارای ویولت تا این که خودش کم کم یه لامپی تو مایه های دو ولت بالا سرش روشن می شه.
_:چیه بچه ها؟
کریچ که از وجود این همه آی کیو که در ریون موج می زده داشته به مرز جنون می رسیده به ویولت می گه:
_:به نظر تو الان وینکی می شنوه تو چی می گی؟
ویولت به حالت دو نقطه دی در می یاد:
_:اهم!خب نه!ولی من میتونم یه کاری کنم بشنوه!
ملت میرن تو کف آی کیوی ویولت .و ویولت هم یه چسب از توی جیبش در می یاره.
_:چسب مرده زنده کن!الان سر وینکی رو می چسبونم سر جاش!چی فکر کردین؟

شق شق شق شـــــــــــــــق!
یکی از اعضای تالار مذبور: هاااااااااااان؟
شق... شق
در های بزرگ تالار شروع به لرزیدن می کنن و صدای راه رفتن یکی از همون اعضای مذبور توی تالار میپیچه!
کریچر در رو با صدای وحشتناکی که چیزی شبیه کوبیده شدن دیگ به ملاقه هست ، باز میکنه و جلوی در ظاهر میشه!
یه کلاه منگوله دار روی سرشه و منگوله جلوی چشمانش جا به جا میشه و چشمای اون هم مسیر منگوله رو دنبال میکنه!
کریچر: هدفت واقعا از اینکه این موقع شب میای در خونه ی مردم رو میزنی چیه؟هان؟ آخه بشر تو خجالت نمیکشی؟ تو حیا نمیکنی؟ جفت پا بیام توی صورتت؟
صدای نازک و تو دماغی یه آدم کوچولو از جلوی در به گوش میرسه:هاااا...من..از اینجا کاری دارم...شما کریچر باشید؟
کریچر:آره!
صدای نازک: من با وینکی کار داریمش!
کریچر: منظورت چیه؟صداش کنم بیاد؟خوب الآن اونا توی خوابگاه خوابن! کارتو بگو فردا بهش میگم!
صدای نازک: باشه پس!
و به صورت ناگهانی در شکسته میشه و آدم کوچولو به همراه یه شی بزرگی که روی کولش گذاشته و روش یه پارچه کشیده وارد میشه!
کریچر:
صدای نازک: این سفارشه وینکیه!بهش بگین کاری داشت باز به خودم بگه!
کریچر:باوش! بسه دیگه پاشو برو!
و با یک عدد تیپای ملیح اون رو از در میندازه بیرون و در رو میبنده!( میدونم که بالا گفتم در شکسته ،پشت صحنه درستش کردن!)
کریچر به طرف شی پارچه به سر میره و با انگشت بهش ضربه میزنه! بعد به نتیجه نمیرسه بدو بدو میره بچه های تالار رو خبر میکنه (به جز وینکی) ! همه جمع میشن!
کریچر:نهههههههههه...سرژنزدیکش نشو خطرناکه!
سرژ:از کجا فهمیدی؟
کریچر:معلومه!
آنیتا :نمیشه که یکی باید ببینه این چیه!
و فوری به طرفش میره (تصویر به حالت اسلوموشن در میاد!) آنیتا قدم به قدم به شی نزدیک میشه اطرافیان هرکدوم با چهره هایی متعجب به اون نگاه میکنن و بعد هرکدوم به سمتی میدون تا سنگر بگیرن! آنیتا دستشو به طرف پپارچه میبره و اونو کنار میزنه ،ملت چشماشونو بستن تا شاهد مردن کسی نباشن! و بلکه یک فرجی بشه و نجات پیدا کننو به این زودی رستگار نشن ،اما چیزی منفجر نمیشه!!!!(تصویر از حالت اسلوموشن خارج میشه!)
آنیتا:مااااااااااااااا این چیه؟
راجر:گیوتینه!
ملت:گیوتین میخواد چی کار؟
صدای جیغی شنیده میشه و ملت برمیگردن دنبال صدا و میبینن وینکی اونجاست :وای بالاخره آوردنش! آخ جون...حالا میتونم به تحقیقاتم ادامه بدم!بچه ها برین کنار لطفا..برین کنار...
بچه: تو گیوتین چی کار داری؟
وینکی: میخوام نشون بدم که گیوتین بهتر از دار زدنه! میخوام اثبات کنم! البته از اونجایی که دستگاه درد سنج ندایم تا من بتونم اثباتش کنم ، باید خودم شخصا امتحانش کنم!
بیقه:ها؟
وینکی:شخصا امتحانش کنم دیگه!برید کنار!
وینکی ملت رو هل میده و سرش رو میذاره زیر تیغه ی براق گیوتین که برقش آدم رو یاد لامپ های فشار قوی میندازه که برقو هدر میدن نامردا!
وینکی: بچه با من کاری ندارین؟
-نه قربونت!خوش بگذره!
شق!
سر وینکی درست جلوی پای بچه ها میفته و بدنش سمت دیگه باقی میمونه! همه با تعجب به این تصویر خیره شدن و تازه فهمیدن که وینکی مرده نتیجه تحقیقاتش هنوز معلوم نیست...

سوژه جدید:پارتی ریونکلاو.
هدف:همینطوری دور هم باشیم بخندیم!
=====================================
همه بچه ها عین شلغم نشسته ان و هیچ کاری ندارن انجام بدن البته به جز راجر که داره کتابای شریف رو میخونه و کلو که مثل همیشه کله اش تو کتابه و ویولت که داره باز یکی از اون اختراعات خانمان سوزش رو درست میکنه و رزی که داره پست ویولت رو ویرایش میکنه و اسکاور که داره دستمال میسازه و ...اهم!تصحیح میکنم:هرکی مشغول کار خودشه که یهو آنیتا میپره وسط تالار(شایدم یه ذره اون ور تر!من چه میدونم!مگه من تالار رو اندازه گرفتم؟؟؟)
_"میگم بچه ها من حوصله ام سر رفته!
الکسا دو دقیقه در طول عمر پر بارش دست از بندری زدن ور میداره:منم همینطور.
اسکی یه دستمال...عادی(!)در میاره از تو جیبش:منم همینطور.
ویولت هم اون اختراع به درد نخورش رو میندازه یه گوشه:منم همینطور.
کلو هم کله اش رو به زدر از تو کتاب در میاره:منم همینطور!
راجر که عین بچه آدم داره مطالعه میکنه میگه:خب هی نگید منم همینطور منم همینطور.گرچه منم همینطور! ولی خب یه پیشنهاد بدین!
چون همه ملت دوباره به خودش خیره میشن میگه:خب بابا بیاید یه کار خفن دسته جمعی انجام بدیم!
آوی که هنوز جوگیر بندری زدنه برای اولین بار تو عمرش یه پیشنهاد معقول میده:بیاید یه پارتی راه بندازیم من خودم واسطون بندری میزنم!آها بیا!حالا بیا!
دزیره:ایول بابا!فقط یه شرط داره!عین بچه مثبت ها نیاید فقط بشینید ها!بیاید وسط.با خودتون همراه بیارید...اهم!این آخری رو...
ملت:عالیه!!
بعد به حالت دو نقطه دی به همیگه خیره میشن!!
=====================================
بچه ها بیاید اینجا پست بزنید.این پارتیه به مناسبت عید نوروزه!

کریچر که به شدت دچار مرض ضایعاتی مفرط شده بود، این شکلی میشه: ygrin:
و میگه:
_ خب ققی، من میخواستم تو رو امتحان کنم!
بعد یه سیگار برگ از ناکجا آباد سفلی در می یاره و میزاره گوشه لبش! اما چون آتیش نداشت، رو به آوی میگه:
_ تو!
آوی از جا می پره و سرش میخوره به سقف!
_( کریچ): برو برای من از منقل هری، آتیش بیار! زود باش! وگرنه به جرم کلاه برداری، اعدامت میکنم!!!!
آنیتا زیر لب میگه:
_ جفنگیاته! بعدا فراریت میده!!!

آوریل که خیلی ترسیده بود، برای اینکه آنیت نویسنده ی روله، ازش خواهش میکنه که همراهش باشه! و چون آنیتا خیلی بوقه، الکسا رو به جای خودش می فرسته!

الکس و آوی هویجوری دور هم باشیم، خوش و خرم و سرشار از شارژ زندگی، میرن سمت اتاق هری تا ازش آتیش و یه ذره از مشتقاتش رو بگیرن!!

وقتی که میرسن به در اتاق هری، به صورت خیلی آنتحاری، یه دیالوگ مشکوک می شنون:
_ کارت درسته!
_ اگه کسی بفهمه کار ما بوده چی؟!
_ به راحتی آب خوردن، زندانیش میکنیم تا آبا از آسیاب بیفته..
_ اگه دنبالشون اومدن چی؟
_ به راحتی خوابیدن، از زندگی ساقطشون میکنیم!
_ اووو! هری خیلی توپی!
_ ممنون راجر!

آوی و الکس یک صحنه بندری می زنن و به حساب خودشون می یان یواشکی برگردن.
اون طرف در:
راجر از اونجایی که شریف درس میخونه و درجه هوشش یه چیزی در حد تیم ملیه دارقوزاباد علیا هست() نگاهش به پایین در جلب میشه که چند تا سایه دارن حرکت میکنن.
یواشکی هری رو متوجه در میکنه و پاورچین پاورچین نقطه چین(!) به سمت در میرن!

اون طرف، جای کریچ و ملت:

کریچ در حالی ککه سوار ققی شده، داره سیر و سیاحت میکنه و ناگهان نظرش به آنیتا که داشت با فلور یواشکی حرف میزد، حلب میشه:
_ هی تو.. .آنیتا! پاشو بیا بازجوییت کنم!!
آنیتا معصومانه یه نیگا به کریچ میندازه و میگه:
_ من همشهری؟! توی این غربت، منو بازجویی میکنی؟! دلم به همین همشهریم خوش بود که اونم تو زرد از آب در اومد!!!( hammer:)
و شروع میکنه به اشک ریختن اینجوری:
کریچر که دلش میسوزه برای تنها همشهریش، منصرف میشه و میگه:
_ به فلور هم که نمیشه حرفی زد... اصلا... اصلا...
همون موقع اسکاور به حالت گوپسی و جفت پا میپره وسط و به کریچ میگه:
_ اصلا چی؟!!
و کریچر:
_ خود نامردشه، بیگیرینش!!

کریچر به این ور اون ور نگاه میکنه و ققنوس رو که تازه از در خوابگاه وارد شده خفت میکنه
هی تو بیا باید دستیار من شی , هر چی اینا میگن بنویس
ققنوس شاکی میشه و میگه: نخیرم همه میدونن از وقتی جادوگران بوده من کارگاه بودم . این من بودم که کارگاه ققنوس بودم نه تو پس بهتره که من ازشون سوال بپرسم و تو بنویسی
کریچر شاکی تر از ققی
مثل این که نمیفهمی اینی که اینجا افتاده وینکیه ... میفهمی .... وینکی....... اگر هر کدوم از اون بی ارزشا بود مثلا اون( با دست پنی رو نشون میده) تو میتونستی کارگاه باشی ولی الان قضیه فرق میکنه
ققی به این ور اون ور یک نگاه میکنه و دفترش رو به حالت تسلیم در مییاره تا یادداشت برداری کنه
کریچر تو طول اتاق قدم میزنه و بعد از کمی فکر رو به دخترا
شما امشب راس ساعت 10 دقیقه پیش کجا بودین
دخترا یک نگاهی به هم میکنن
- خوب خواب بودیم
کریچر: شاهدی هم دارین؟
همه با دست همو نشون میدن
کریچر دستش رو به حالت مرده شورتون رو ببرن تکون میده
خوب میگذریم آلت قتاله چی بوده.؟
ققی بهش اشاره میکنه ههنوز قتلی اتفاق نیافتاده
کریچر: خودم میدونم خب آلت مصدوم کننده چی بوده
پنی: آب
کریچر یک نگاه به پنی میکنه و یک خنده ی پوآرویی میکنه
- همه چیز تموم شد .... قاتل خودش رو لو داد
همه: چی شد؟
کریچر به صورت شرلوک هلمز: آلت اقدام به قتل آب بوده .... چه کسی میتونسته این کارو بکنه..... چه کسی بیشترین ربط رو به آب داشته؟ ها؟ چه کسی جز پنه لوپه کلیر واتر
ققی شاکی: تو چرا گیر دادی به این ... من نمیفهمم یعنی چی ... چه ربطی داره
کریچر: چشمات رو باز کن ققی "کلیر واتر" .... دقت کن "واتر"
همه چیز واضحه
همه با نگاهای عاقل اندر سفیه به کریچر نگاه میکنن

دخترا در کف این سوالا میمونن که «کی باعث و بانی این کار کثیف شده» یا «کی اینجا رو با استخر اشتباه گرفته» یا شایدم «خب ما امشب کجا بخوابیم»
"تق تق"
دختر ها یه نگاه اجمالی به میندازن و میگن: یعنی کی میتونه باشه این موقع شب؟
"تق تــــــــــــــــــــــــــــق! هو مگه نمیشنوی؟!"
آوریل به طرف در میره ؛ قبل از اینکه دستش به سایه ی دستگیره نزدیک بشه در توی صورتش باز میشه و آوریل با دیوار یکی میشه و برای تشخیص آوریل از دیوار باید ازشون بخوایم یه دهن آواز بخونن ،ببینیم کی آوریله ،کی دیواره!
کریچر خودشو میندازه وسط تالار و در حالی که از عصبانیت علامت رعد روی پیشونیش تشکیل شده ،نگاهی به دخترا مینندازه و فریاد میزنه:شما کـــــــــی میخواین بفهمین وقتی بقیه خوابن نباید سر و صدا بکنین؟!هان؟بزنم بلاکتون بکنم؟
(نکته:کاچار هنوز متوجه نشده که تا زانو توی آب فرو رفته!)
همه ی دخترها با هم انگشتشون رو به حالت فلش به سمت وینکی که بی هوش روی زمین افتاده و مرده به سلامتی میگیرن!
کریچر: چی چی؟...
پنی:متاسفم کریچر!اون داشت غرق می شد!
کریچر: هوراااا همیشه منتظر همچین موقعیتی....(متوجه نگاه اطرافیان میشه!)
یه ضربه میزنه توی سرش و خودشو به در و دیوار میکوبه :نههههههههه! مادر...چرا؟!!آخه چرا من؟خدااااااااا!نههههههه!
ملت:بسه! حالا شادی زنده موند.
کریچر یک دفعه به حالت عادی و کاملا جدی برمیگرده و با صدای آلن دلون میگه: خوب. کسی از جاش تکون نخوره ! به وینچر چیزی نگین،گناه داره!من به همه مشکوکم ،همه ی شما با هم این خیانت رو کردین!این نقشه ی شماها بوده،کسی حق خارج شدن از تالار رو نداره تا این زنده بشه ،من خودم قاتل رو پیدا میکنم.....
------------------------
کریچر حالا بیا بقیه ش با تو!چون فردا یک شنبه ست و میخوام زنده بمونم:دی

قرار بود این پستو تو خوابگاه دختران بزنم، دیدم پست خورده، شانس که نداریم! اینجا زدم!
_________________________________________________

***ساعت دو نیمه شب به وقت تهران، آنسوی دیوار خوابگاه دختران، حمام***
- : همینجاس.....همین دریچهه راست میخوره وسط خوابگاشون. برو اون شیر اصلی رو باز کن تا منم دریچه رو بدم کنار!
خررررررررررررت (کنار رفتن دریچه)
شــــــر.....شــــــــر (صدای ریزش و جاری شدن آب)
- : کو کو کو کو کو (دو خنده موذیانه)

***نیم ساعت بعد، خوابگاه دختران***
شاید برای اولین بار در تاریخ هاگوارتز، بچه ها عین بچه آدم گرفتن خوابیدن و صدای خروپفشون هم اصلا رو نِرو (nerve) نیس! اصلا! و از اونجایی که مدهوش خواب شدن، هیچ کدوم هم نفهمیدن که خوابگاه رو آب گرفته و به استخر شبیه شده.
وینکی رو زمین خوابیده و هنوز به طور کامل احساس خیسی بهش دست نداده و با دل راحت به انجام عمل مقدس «خروپف» مشغوله.
_: خـــررررر.....پفففففف......خرررررر.....پففففففف........خررررررر......ققققققققق!! اوهه اوهه! (آوای سرفه) قققققققق!! (آوای هجوم آب به حلق و خفه شدن)
دخترا که گوششون فقط به صدای خرناس عادت داشت، با شنیدن صدای عجیب «ققققق» و «اوهه اوهه» از خواب میپرن و وینکی رو مشاهده میکنن که زیر آبه و فقط نوک دماغش* بیرونه و داره دست و پا میزنه!
دخترا : جیـــــــــــــــــــــــــــــــــــغ!
در بیرون از خوابگاه، اون دو نفری که ابتدای رول موذیانه خندیده بودن : کو کو کو کو کو کو!

آنیتا از اونجایی که بچه دامبلدوره و تیریپ دختر شجاع و خفن و اینا، دلشو میزنه به دریا و میپره وسط آب و «شلپ شولوپ» کنان به وینکی میرسه و اونو نجاتش میده. دخترا هم جوزده میشن و شروع میکنن به دست زدن واسه آنیت و جمله هایی نظیر «آنیت......شیره!!!»
و بعدش که میبینن در چه موقعیت خطیری گیر افتادن جیغ و داد راه میندازن و صورتشونو چنگ میندازن و به زمین و زمان فحشای +18میدن و اصلا در نظر نمیگیرن که نه خودشون هیجده سالشون شده، نه اونایی که این فحشا رو میشنون!
و دخترا در کف این سوالا میمونن که «کی باعث و بانی این کار کثیف شده» یا «کی اینجا رو با استخر اشتباه گرفته» یا شایدم «خب ما امشب کجا بخوابیم»

*از اونجایی که وینکی یه جنه، دماغش به طرز عجیبی بر صورتش عمود بوده و طولی حدود ده سانت داشته، در نتیجه وقتی فقط نوک دماغش بیرونه واضحه که داره خفه میشه!

شرمنده اگه جالب نشد، مدت مدیدی بود رول نزده بودیم، رول نوشتنمان به فنا رفته است!

ها؟ ها؟ !
و هزاران های دیگر..
یهو دزیره از غیب کنار فنگ ظاهر میشه..
فنگ: هاپ هاپ..ها ها هاپ...( ترجمه: تو چی میگی نایت الفه بووق..)
دزیره: سلام سلام میدونم ترسیدین اما یه مسعله ی مهمیو میخواستم بگم...
جان اکتا و بقیه بوقا: ها؟
دزیره: من یه جایی رو تو تالارمون سراغ دارم که دست هیچ کس بهمون نمیرسه و خیلی بزرگ و مرفح هستش...
ققی: چه جوری پیدا کردیش
دزیره : مگه یادت رفته من خودم غیب میشم و چیزهای غیب هم میبینم...( مشکل بزرگیه !!)
همه خوشحال و ذوق زده : کجاست؟ چه جوری باید بریم اونجا...
دزیره: اروم باشین...عجله نکنین...یه مشکلی هست...
همه: چیی؟؟!؟!؟؟!
دزیره: برای رفتن به این مکان که من میگم فقط یک راه وجود داره اونم کنار استخر زیره کیسه خواب هریه...
ققی: خوب این که مشکلی نیست وقتی هری رفت دست به آب ما میریم اونجا...
دزیره: عزیزم فقط ساعت 12 شب میشه از اون دریچه عبور کرد...
در روز قفل میشه...
جان: خوب جادوش میکنیم...
دزیره: عقلتو از دست دادی؟ با بلدوزره ویولت هم نمیشه کاریش کرد...تازه واسه باز کردنشم یه تلسم وجود داره...
ققی: خوب حالا...
... ادامه دارد...