لرد ولدمورت
از ما گفتن...
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1387/08/11
- آخرین ورود
- چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
- عضویت
- 1386/08/08
- پستها
- 6961
بررسی پست شماره 390 باشگاه دوئل، رودولف لسترنج:
نقل قول:با یک سومش موافقم! البته ته داشت...ولی به نظر من ضعیف ترین قسمتش تهش بود. انگار نوشتی و نوشتی و یهو حوصلت سر رفته و خواستی تمومش کنی...
اگه اشتباه نکرده باشم اینو تو نقد یکی از پست های دیگه ات هم گفته بودم. اگه اینطوره یعنی گاهی دچار این حالت می شی. اگه مجبور نباشی پست رو همون موقع تموم کنی(مثل پست دوئل) وقتی حوصلت سر رفت بقیه شو بذار برای بعد.
و اما دو سوم دیگه!
داستان نداشت؟
داشت!...ولی فرض کنیم که نداشت. باید داشته باشه؟ شما هیچ فیلم خوبی ندیدی که داستان خاصی نداشته باشه و مثلا بخشی از زندگی یه نفر رو نشون بده؟ من دیدم...همچین کتابایی هم خوندم. پس لازم نیست همیشه داستان واضح و خفنی داشته باشیم.
هر روز داری بدتر می نویسی؟
امتیازای دوئلت که اینو نمی گن. این امتیازا حداقل منعکس کننده سلیقه من و دو نفر از اعضای ایفای نقش که به نظر من نویسنده های خیلی خوبی هستن هست. پس حداقل من و این دو نفر با نظرت مخالفیم.
ولی بازم بیا فرض کنیم حرفت درسته...بد می نویسی. چرا نمی تونی خودتو همین جوری قبول کنی؟ چرا فکر می کنی هر روز باید بهتر از روز قبل باشی؟ بهتر نیست هدفت رو عوض کنی؟ هدفت نمی تونه حضور داشتن باشه؟ فعالیت در ایفای نقش با همین سطح نوشته ای که داری؟ راضی بودن اونقدرا هم سخت نیست. چون اگه با این پست راضی نمی شی معنیش اینه که زیادی سخت گیری. این جلوی لذت بردنت رو می گیره. به خودت اجازه بده گاهی بد بنویسی...متوسط بنویسی...تو خالی بنویسی. صرفا چون دلت می خواد بنویسی!
و تکرار می کنم...گرچه می دونم تاثیری روی شما نداره
...خیلی خوب می نویسی.
غرور بی جا چیز خوبی نیست...ولی برعکسش هم خوب نیست! این که کارهایی که انجام دادیم یا ویژگی های خوبی که داریم رو دست کم بگیریم و رد کنیم. شما این بر عکسه رو داری. حداقل در مورد نوشتن!
نقل قول:خودت به خودت کمک کن! قبول کن که خوبی. واقعا خوب.
این که بچه این دو تا شبیه لرد بشه ایده ای بود که قبل از این که شما دربارش حرف بزنی حدس می زدم بنویسی! برای همین فکر نمی کردم برام جالب باشه. یعنی قرار نبود با این ایده غافلگیر بشم و به این سادگیا ازش خوشم بیاد. ولی شما با ریزه کاری ها و جمله هات طوری این ایده رو نوشتی که واقعا خوب از آب در اومده.
نقل قول:جمله اول معمولا معرفی کننده پست شماست...سبک و حال و هواش. این که خواننده باید انتظار چه جور پستی رو داشته باشه. و بعضیا همین اول پیام اشتباهی رو به طرف می رسونن و همین باعث نارضایتی خواننده می شه.
پیام شما کاملا درست بود. این نکته خوبیه!
نقل قول:نکته های ریزی وجود دارن که خیلی مهم نیستن ولی می شه ازشون استفاده کرد. ساعت های جادویی عدد نشون نمی دن. این ساعت می تونست ساعت آخرین مشنگی باشه که بلاتریکس کشته بود. یا ساعتی که یه خانم مشنگ به رودولف هدیه داده...و یا ساعت جادویی می موند و زمان گریه بچه رو نشون می داد! لازم نبود خواننده زمان دقیق رو بدونه.
نقل قول:این "چی شده" دیالوگ تکراری رودولفه...چیزی که باعث می شه هنوز قابل استفاده باشه اینه که شما تغییرش می دین. خود دیالوگ رو نه...موقعیت ها و روش هایی رو که ازش استفاده می کنین. مثلا این جا "چی شده؟" واقعا به معنی "چی شده؟" هست. همین باعث می شه این دیالوگ از اون حالت تکراری و بی معنی در بیاد. یا مثلا اینجا:
نقل قول:
نقل قول:لرد بیچاره مادرزادی همین شکلی بوده که این شکلی بودن بچه تقصیر اون باشه آخه؟!
ولی به هر حال سوژه خوبی بود. همین مسخرگی جالبش کرده.
نقل قول:توجیه ها خیلی خوب و حساب شده بودن. این توجیه ها باید مسخره نوشته می شدن...که تاثیرشون بیشتر بشه. و فکر می کنم هیچ توجیهی نمی تونست مسخره تر از اینا باشه!
پست شما طبق معمول پر از دیالوگ بود...ولی دیالوگ های خوب و قوی و کافی!
دیالوگ ها جای توضیحات رو نگرفته بودن. جایی که لازم بود، توضیح داده بودین. قسمت هایی که قرار بوده خنده دار بشن، خنده دار شدن. این خیلی مهمه....این یعنی شما موفق شدین!
شخصیت های شما خیلی قوی هستن...بلاتریکس، لرد، رودولف و حتی بچه هایی که حضور ندارن! دلیلش هم دیالوگ های درست و کامله. شخصیت های داستان شما جا افتاده هستن. تکلیفشون روشنه. خواننده هم خیلی راحت قبولشون می کنه.
قسمتی که شاید خیلی جالب نبود(از نظر طنز) قسمت مربوط به دختر بزرگه بود! اون جا می تونستین کمی زیاده روی کنین! البته می دونم که با توجه به حساسیت داستان و سوژه کار سختیه که بعضی از حد و مرز ها رو رعایت کنیم.
نقل قول:اون "را" در جمه اول اضافیه. ولی چیزی که به خاطرش به این قسمت اشاره کردم این نبود. صحنه ساده ای بود که به شکلی ساده، ولی قشنگ توصیف شده بود. صحنه مربوط به ساحره ها و تند شدن قدم هاشون.
نقل قول:این قسمت قسمتی بود که من احساس کردم فقط نوشته شده که رول تموم بشه. ایده اصلیش هم جالب بود...ولی محتواش به قدرت بقیه پست نبود. می شد کمی متفاوت تر نوشتش. مثلا رودولف و بلاتریکس از یه شلوغی استفاده کنن و بچه هاشونو قاطی ویزلیا کنن. اونا هم که حساب تعداد بچه هاشونو ندارن اصلا متوجه نشن که اینا بچه های خودشون نیستن.
یعنی اینجا یه توضیح اضافی لازم داشت...می تونست کمی کامل تر باشه. برای یه پست معمولی پایان خوبی بود. ولی این یه پست خوب بود و احتیاج به پایان بهتری داشت. چیزی که این جا قشنگ بود جمله آخرش بود. یه قضاوت محکم و مقتدر و به وضوح جانبدارانه!
تکیه پست شما روی شخصیت ها بود. و وقتی پستتون به یک عامل تکیه می کنه اون عامل باید خیلی قوی باشه. شخصیت های شما هم اونقدر قوی و خوب بودن که پستتونو به اندازه کافی بالا کشیدن!
خوب بود...به جان نجینی خوب بود...به هورکراکسمون قسم که خوب بود.
نقل قول:
چرا ته نداش؟چرا داستان نداش؟چرا دارم هر روز بدتر مینویسم ارباب؟!
اگه اشتباه نکرده باشم اینو تو نقد یکی از پست های دیگه ات هم گفته بودم. اگه اینطوره یعنی گاهی دچار این حالت می شی. اگه مجبور نباشی پست رو همون موقع تموم کنی(مثل پست دوئل) وقتی حوصلت سر رفت بقیه شو بذار برای بعد.
و اما دو سوم دیگه!
داستان نداشت؟
داشت!...ولی فرض کنیم که نداشت. باید داشته باشه؟ شما هیچ فیلم خوبی ندیدی که داستان خاصی نداشته باشه و مثلا بخشی از زندگی یه نفر رو نشون بده؟ من دیدم...همچین کتابایی هم خوندم. پس لازم نیست همیشه داستان واضح و خفنی داشته باشیم.
هر روز داری بدتر می نویسی؟
امتیازای دوئلت که اینو نمی گن. این امتیازا حداقل منعکس کننده سلیقه من و دو نفر از اعضای ایفای نقش که به نظر من نویسنده های خیلی خوبی هستن هست. پس حداقل من و این دو نفر با نظرت مخالفیم.
ولی بازم بیا فرض کنیم حرفت درسته...بد می نویسی. چرا نمی تونی خودتو همین جوری قبول کنی؟ چرا فکر می کنی هر روز باید بهتر از روز قبل باشی؟ بهتر نیست هدفت رو عوض کنی؟ هدفت نمی تونه حضور داشتن باشه؟ فعالیت در ایفای نقش با همین سطح نوشته ای که داری؟ راضی بودن اونقدرا هم سخت نیست. چون اگه با این پست راضی نمی شی معنیش اینه که زیادی سخت گیری. این جلوی لذت بردنت رو می گیره. به خودت اجازه بده گاهی بد بنویسی...متوسط بنویسی...تو خالی بنویسی. صرفا چون دلت می خواد بنویسی!
و تکرار می کنم...گرچه می دونم تاثیری روی شما نداره
...خیلی خوب می نویسی.غرور بی جا چیز خوبی نیست...ولی برعکسش هم خوب نیست! این که کارهایی که انجام دادیم یا ویژگی های خوبی که داریم رو دست کم بگیریم و رد کنیم. شما این بر عکسه رو داری. حداقل در مورد نوشتن!
نقل قول:
ارباب کمکم کنید!
این که بچه این دو تا شبیه لرد بشه ایده ای بود که قبل از این که شما دربارش حرف بزنی حدس می زدم بنویسی! برای همین فکر نمی کردم برام جالب باشه. یعنی قرار نبود با این ایده غافلگیر بشم و به این سادگیا ازش خوشم بیاد. ولی شما با ریزه کاری ها و جمله هات طوری این ایده رو نوشتی که واقعا خوب از آب در اومده.
نقل قول:
_وققققققققققققق...وققققققققققققققق!
پیام شما کاملا درست بود. این نکته خوبیه!
نقل قول:
عقربه های ساعت دیواری خانه ریدل ها ساعت چهار صبح را نشان میداد،
نقل قول:
_چی شده؟!
نقل قول:
_عم!قورت دادم ارباب....گفتم چی شده؟!
نقل قول:
رودولف جونیور سری طاس داشت،درست به مانند لرد...دماغی تقریبا نداشت،تقریبا به مانند لرد...و چشمانی قرمز رنگ،قرمز تر از چشمان لرد!
ولی به هر حال سوژه خوبی بود. همین مسخرگی جالبش کرده.
نقل قول:
هر چند لرد دامن زدن به شایعات مربوط به رودولف جونیور را ممنوع کرده بود،اما صحبت های رودولف مبنی بر اینکه شوهر خاله ی دختر دایی اش هم مبتلا به ریزش مو بود،و مادرِ جاریِ عمه اش هم یک بار صابون در چشمش رفته بود و چشمم قرمز شده بود،و همسایه خانه عموزاده اش در روستای اجدادی دماغش در گذشته شکسته بود، هم در قانع شدن ملت به اینکه این بچه فرزند بلاتریکس و رودولف است بی تاثیر نبود!
پست شما طبق معمول پر از دیالوگ بود...ولی دیالوگ های خوب و قوی و کافی!
دیالوگ ها جای توضیحات رو نگرفته بودن. جایی که لازم بود، توضیح داده بودین. قسمت هایی که قرار بوده خنده دار بشن، خنده دار شدن. این خیلی مهمه....این یعنی شما موفق شدین!
شخصیت های شما خیلی قوی هستن...بلاتریکس، لرد، رودولف و حتی بچه هایی که حضور ندارن! دلیلش هم دیالوگ های درست و کامله. شخصیت های داستان شما جا افتاده هستن. تکلیفشون روشنه. خواننده هم خیلی راحت قبولشون می کنه.
قسمتی که شاید خیلی جالب نبود(از نظر طنز) قسمت مربوط به دختر بزرگه بود! اون جا می تونستین کمی زیاده روی کنین! البته می دونم که با توجه به حساسیت داستان و سوژه کار سختیه که بعضی از حد و مرز ها رو رعایت کنیم.
نقل قول:
سکوتی آرامش بخش، بر سرتاسر خانه ریدل را حکم فرما بود...تنها استثنا صدای سوت زدن رودولف در کنار دکه دربانی بود که برای تک و توک ساحره هایی که از خیابان میگذشتند،و با دیدن رودولف بر سرعت قدمهایشان اضافه میکردند،بود...
نقل قول:
فرزندان رودولف و بلاتریکس،چند وقت پیش به خانه ویزلی ها فرستاده شده بوندند،تا ویزلی ها سرپرستی آنها را بر عهده بگیرند...اما هدف اصلی فرستاده شدن فرزندان رودولف و بلا این بوده که یا آنها بتواند ویزلی ها را منقرض کنن،یا حداقل اصلاح نژادی در خاندان ویزلی حاصل شود!
در بدترین احتمال هم که ویزلی ها به دلیل کمبود غذا،فرزندان رودولف و بلاتریکس را بخوردند!
و در هر کدام از سه حالت،مرگخواران سودی میکردند...لرد جادوگر خوشفکری بود!
یعنی اینجا یه توضیح اضافی لازم داشت...می تونست کمی کامل تر باشه. برای یه پست معمولی پایان خوبی بود. ولی این یه پست خوب بود و احتیاج به پایان بهتری داشت. چیزی که این جا قشنگ بود جمله آخرش بود. یه قضاوت محکم و مقتدر و به وضوح جانبدارانه!
تکیه پست شما روی شخصیت ها بود. و وقتی پستتون به یک عامل تکیه می کنه اون عامل باید خیلی قوی باشه. شخصیت های شما هم اونقدر قوی و خوب بودن که پستتونو به اندازه کافی بالا کشیدن!
خوب بود...به جان نجینی خوب بود...به هورکراکسمون قسم که خوب بود.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!











