پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

109
نفر همین الان آنلاین‌اند 42 نفر در «انجمن»
1 عضو 108 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

بررسی پست‌های انجمن مرگخواران

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 390 باشگاه دوئل، رودولف لسترنج:


نقل قول:
چرا ته نداش؟چرا داستان نداش؟چرا دارم هر روز بدتر مینویسم ارباب؟!
با یک سومش موافقم! البته ته داشت...ولی به نظر من ضعیف ترین قسمتش تهش بود. انگار نوشتی و نوشتی و یهو حوصلت سر رفته و خواستی تمومش کنی...
اگه اشتباه نکرده باشم اینو تو نقد یکی از پست های دیگه ات هم گفته بودم. اگه اینطوره یعنی گاهی دچار این حالت می شی. اگه مجبور نباشی پست رو همون موقع تموم کنی(مثل پست دوئل) وقتی حوصلت سر رفت بقیه شو بذار برای بعد.


و اما دو سوم دیگه!
داستان نداشت؟
داشت!...ولی فرض کنیم که نداشت. باید داشته باشه؟ شما هیچ فیلم خوبی ندیدی که داستان خاصی نداشته باشه و مثلا بخشی از زندگی یه نفر رو نشون بده؟ من دیدم...همچین کتابایی هم خوندم. پس لازم نیست همیشه داستان واضح و خفنی داشته باشیم.


هر روز داری بدتر می نویسی؟
امتیازای دوئلت که اینو نمی گن. این امتیازا حداقل منعکس کننده سلیقه من و دو نفر از اعضای ایفای نقش که به نظر من نویسنده های خیلی خوبی هستن هست. پس حداقل من و این دو نفر با نظرت مخالفیم.
ولی بازم بیا فرض کنیم حرفت درسته...بد می نویسی. چرا نمی تونی خودتو همین جوری قبول کنی؟ چرا فکر می کنی هر روز باید بهتر از روز قبل باشی؟ بهتر نیست هدفت رو عوض کنی؟ هدفت نمی تونه حضور داشتن باشه؟ فعالیت در ایفای نقش با همین سطح نوشته ای که داری؟ راضی بودن اونقدرا هم سخت نیست. چون اگه با این پست راضی نمی شی معنیش اینه که زیادی سخت گیری. این جلوی لذت بردنت رو می گیره. به خودت اجازه بده گاهی بد بنویسی...متوسط بنویسی...تو خالی بنویسی. صرفا چون دلت می خواد بنویسی!
و تکرار می کنم...گرچه می دونم تاثیری روی شما نداره ...خیلی خوب می نویسی.
غرور بی جا چیز خوبی نیست...ولی برعکسش هم خوب نیست! این که کارهایی که انجام دادیم یا ویژگی های خوبی که داریم رو دست کم بگیریم و رد کنیم. شما این بر عکسه رو داری. حداقل در مورد نوشتن!

نقل قول:
ارباب کمکم کنید!
خودت به خودت کمک کن! قبول کن که خوبی. واقعا خوب.



این که بچه این دو تا شبیه لرد بشه ایده ای بود که قبل از این که شما دربارش حرف بزنی حدس می زدم بنویسی! برای همین فکر نمی کردم برام جالب باشه. یعنی قرار نبود با این ایده غافلگیر بشم و به این سادگیا ازش خوشم بیاد. ولی شما با ریزه کاری ها و جمله هات طوری این ایده رو نوشتی که واقعا خوب از آب در اومده.


نقل قول:
_وققققققققققققق...وققققققققققققققق!
جمله اول معمولا معرفی کننده پست شماست...سبک و حال و هواش. این که خواننده باید انتظار چه جور پستی رو داشته باشه. و بعضیا همین اول پیام اشتباهی رو به طرف می رسونن و همین باعث نارضایتی خواننده می شه.
پیام شما کاملا درست بود. این نکته خوبیه!


نقل قول:
عقربه های ساعت دیواری خانه ریدل ها ساعت چهار صبح را نشان میداد،
نکته های ریزی وجود دارن که خیلی مهم نیستن ولی می شه ازشون استفاده کرد. ساعت های جادویی عدد نشون نمی دن. این ساعت می تونست ساعت آخرین مشنگی باشه که بلاتریکس کشته بود. یا ساعتی که یه خانم مشنگ به رودولف هدیه داده...و یا ساعت جادویی می موند و زمان گریه بچه رو نشون می داد! لازم نبود خواننده زمان دقیق رو بدونه.


نقل قول:
_چی شده؟!
این "چی شده" دیالوگ تکراری رودولفه...چیزی که باعث می شه هنوز قابل استفاده باشه اینه که شما تغییرش می دین. خود دیالوگ رو نه...موقعیت ها و روش هایی رو که ازش استفاده می کنین. مثلا این جا "چی شده؟" واقعا به معنی "چی شده؟" هست. همین باعث می شه این دیالوگ از اون حالت تکراری و بی معنی در بیاد. یا مثلا اینجا:
نقل قول:
_عم!قورت دادم ارباب....گفتم چی شده؟!



نقل قول:
رودولف جونیور سری طاس داشت،درست به مانند لرد...دماغی تقریبا نداشت،تقریبا به مانند لرد...و چشمانی قرمز رنگ،قرمز تر از چشمان لرد!
لرد بیچاره مادرزادی همین شکلی بوده که این شکلی بودن بچه تقصیر اون باشه آخه؟!
ولی به هر حال سوژه خوبی بود. همین مسخرگی جالبش کرده.


نقل قول:
هر چند لرد دامن زدن به شایعات مربوط به رودولف جونیور را ممنوع کرده بود،اما صحبت های رودولف مبنی بر اینکه شوهر خاله ی دختر دایی اش هم مبتلا به ریزش مو بود،و مادرِ جاریِ عمه اش هم یک بار صابون در چشمش رفته بود و چشمم قرمز شده بود،و همسایه خانه عموزاده اش در روستای اجدادی دماغش در گذشته شکسته بود، هم در قانع شدن ملت به اینکه این بچه فرزند بلاتریکس و رودولف است بی تاثیر نبود!
توجیه ها خیلی خوب و حساب شده بودن. این توجیه ها باید مسخره نوشته می شدن...که تاثیرشون بیشتر بشه. و فکر می کنم هیچ توجیهی نمی تونست مسخره تر از اینا باشه!


پست شما طبق معمول پر از دیالوگ بود...ولی دیالوگ های خوب و قوی و کافی!
دیالوگ ها جای توضیحات رو نگرفته بودن. جایی که لازم بود، توضیح داده بودین. قسمت هایی که قرار بوده خنده دار بشن، خنده دار شدن. این خیلی مهمه....این یعنی شما موفق شدین!
شخصیت های شما خیلی قوی هستن...بلاتریکس، لرد، رودولف و حتی بچه هایی که حضور ندارن! دلیلش هم دیالوگ های درست و کامله. شخصیت های داستان شما جا افتاده هستن. تکلیفشون روشنه. خواننده هم خیلی راحت قبولشون می کنه.
قسمتی که شاید خیلی جالب نبود(از نظر طنز) قسمت مربوط به دختر بزرگه بود! اون جا می تونستین کمی زیاده روی کنین! البته می دونم که با توجه به حساسیت داستان و سوژه کار سختیه که بعضی از حد و مرز ها رو رعایت کنیم.


نقل قول:
سکوتی آرامش بخش، بر سرتاسر خانه ریدل را حکم فرما بود...تنها استثنا صدای سوت زدن رودولف در کنار دکه دربانی بود که برای تک و توک ساحره هایی که از خیابان میگذشتند،و با دیدن رودولف بر سرعت قدمهایشان اضافه میکردند،بود...
اون "را" در جمه اول اضافیه. ولی چیزی که به خاطرش به این قسمت اشاره کردم این نبود. صحنه ساده ای بود که به شکلی ساده، ولی قشنگ توصیف شده بود. صحنه مربوط به ساحره ها و تند شدن قدم هاشون.


نقل قول:
فرزندان رودولف و بلاتریکس،چند وقت پیش به خانه ویزلی ها فرستاده شده بوندند،تا ویزلی ها سرپرستی آنها را بر عهده بگیرند...اما هدف اصلی فرستاده شدن فرزندان رودولف و بلا این بوده که یا آنها بتواند ویزلی ها را منقرض کنن،یا حداقل اصلاح نژادی در خاندان ویزلی حاصل شود!
در بدترین احتمال هم که ویزلی ها به دلیل کمبود غذا،فرزندان رودولف و بلاتریکس را بخوردند!

و در هر کدام از سه حالت،مرگخواران سودی میکردند...لرد جادوگر خوشفکری بود!
این قسمت قسمتی بود که من احساس کردم فقط نوشته شده که رول تموم بشه. ایده اصلیش هم جالب بود...ولی محتواش به قدرت بقیه پست نبود. می شد کمی متفاوت تر نوشتش. مثلا رودولف و بلاتریکس از یه شلوغی استفاده کنن و بچه هاشونو قاطی ویزلیا کنن. اونا هم که حساب تعداد بچه هاشونو ندارن اصلا متوجه نشن که اینا بچه های خودشون نیستن.
یعنی اینجا یه توضیح اضافی لازم داشت...می تونست کمی کامل تر باشه. برای یه پست معمولی پایان خوبی بود. ولی این یه پست خوب بود و احتیاج به پایان بهتری داشت. چیزی که این جا قشنگ بود جمله آخرش بود. یه قضاوت محکم و مقتدر و به وضوح جانبدارانه!


تکیه پست شما روی شخصیت ها بود. و وقتی پستتون به یک عامل تکیه می کنه اون عامل باید خیلی قوی باشه. شخصیت های شما هم اونقدر قوی و خوب بودن که پستتونو به اندازه کافی بالا کشیدن!


خوب بود...به جان نجینی خوب بود...به هورکراکسمون قسم که خوب بود.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
جادوآموخته جادوگر
تولد نقش
1393/07/13
آخرین ورود
یکشنبه 20 تیر 1400 01:24
عضویت
1393/07/12
پست‌ها
1269
ارباب!
چرا ته نداش؟چرا داستان نداش؟چرا دارم هر روز بدتر مینویسم ارباب؟!

ارباب کمکم کنید!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 389 باشگاه دوئل، ایرما پینس:


نوشتن پست دوئل دو تا قانون اساسی داره. پیدا کردن ایده جالب برای سوژه و نوشتن اون به بهترین و جالب ترین شکل ممکن!

سوژه شما خیلی جدید نبود. ولی جالب بود. با توجه به شخصیت ایرما این "جالب بودن" ایجاد شده بود. ولی در مورد قانون دوم کمی مشکل داشتین! اوایل پست خیلی توضیح دادین...توضیحایی که خواننده رو خسته می کنه. اگه قراره توضیحی داده بشه, باید قبل از اون توضیحا یه چیزی به خواننده بدین که دنبالتون بیاد! جذب بشه. یه دیالوگ مهیج...یه جمله جالب. بعد می شه گفت اینو داشته باش تا توضیحاتمو بدم و برم سر اصل مطلب!(منظورم از گفتن، گفتن واقعی نیست...رسوندن منظوره.)


نقل قول:
آفتاب ملایم صبحگاهی از فراز کوه ها به قلعه باستانی هاگوارتز میتابید و به همراه آوای خروس ها و ولوله گنجشکان بر شاخسار درختان نوید فرا رسیدن روز تازه ای را میداد.ناقوس مدرسه به صدا درآمد.
خروس ها و گنجشک ها؟ تو هاگوارتز؟

البته اشکالی نداره. ولی بهتر نیست به جای این موجودات از جانوران جادویی استفاده کنیم؟ این کار فضای پستمونو جادویی تر می کنه.


نقل قول:
دنگ...دنگ...دنگ....نوای زنگ هفت بار تکرار شد،هفت!عدد عجیبی بود گویی از زمان باستان بین جادوگران و این عدد رابطه ای راز آلود وجود داشت.
مکث ها و فاصله ها و علامتگذاری ها بهتر می تونن لحن شما رو برسونن:
دنگ...دنگ...دنگ....
نوای زنگ هفت بار تکرار شد...
هفت! عدد عجیبی بود. گویی از زمان باستان بین جادوگران و این عدد رابطه ای راز آلود وجود داشت.



درباره ایرما خیلی توضیح دادین. حداقل رول دوئل برای این کار زیاد مناسب نبود. بالا گفتم که اگه قراره توضیحات طولانی و خسته کننده بدین، قبلش یه چیزی به خواننده بدین که جذب بشه. مثلا اول پست بگین که ایرما یه حفره مخفی پیدا می کنه... و بعد درباره زندگی روزانه ایرما توضیح بدین.


نقل قول:
آیا او خود این سرنوشت را خواسته بود،نه دقیقا!
علامت هاتونو درست بذارین...جمله اول شما سوالیه:
آیا او خود این سرنوشت را خواسته بود؟ نه دقیقا!


نقل قول:
پس از اتمام تحصیل وارد وزارتخانه شد

از این جا تا قسمت "ساعاتی بعد" پر از توضیحات بی دلیل و به درد نخوره! اینجا به درد نمی خورن. به این سوژه کمکی نمی کنن...جالبش نمی کنن. اینا فقط باعث می شن ایرما رو بهتر بشناسیم...که خب...جاش پست دوئل نیست. لازم نبود این قسمت کلا حذف بشه. می تونست خیلی خلاصه تر نوشته بشه.


قسمت باز کردن دریچه قشنگ بود. آروم و با دقت پیش رفته بودین. عجله ای برای باز کردن دریچه نداشتین. هر چند به نظر من بهتر بود وردی که موفق به باز کردن دریچه شه بود هم نوشته بشه(یه ورد ساختگی)...ولی به هر حال خوب بود. این جمله هم در انتها جالب ترش کرده بود:
نقل قول:
آموخته بود که طلسم خوب الزاما طلسمی پر سر و صدا و با حرکاتی نمایشی نیست.



نقل قول:
در حین گذر از راه مخفی ناگهان صدای خرناس وحشتناکی به گوشش رسید سریعا چوبدستی اش را روشن کرد و به دنبال منشا صدا گشت،کمی ترسیده بود
دوباره تاکید می کنم که علامت ها رو درست بذارین. مخصوصا از ویرگول اشتباه اشتباه می کنین. ویرگول برای وسط جمله هست. این جمله شما تموم شده.


اشتباهای تایپی تونو با یه بار خوندن پست می تونین اصلاح کنین. اشتباه تایپی روی پست جدی تاثیر منفی می ذاره. حس و حالش رو از بین می بره.


نقل قول:
گم شدن در جمعیت؟البته که نه به این شکل،آرزوی قلبی او گم شدن در جمعیت نبود،بلکه پذیرفته شدن در جمع بود.
آرزوی ایرما جالب بود.قشنگ بود. این قسمت رو می تونستین کمی بیشتر توضیح بدین. مثلا ایرما با دیدن تصویر خودش فکر کنه که آرزوش گم شدن در جمعیته...گیج بشه! و کمی بیشتر دقت کنه و متوجه بشه ایرمایی که توی آینه دیده می شه توسط جمع پذیرفته شده. این که یهو به این موضوع پی ببره می تونست جالب تر باشه.


نقل قول:
کسانی که به دنبالشان میگشت، در قاب آینه نبودند .
جمله آخر خیلی مهمه... و جمله آخر شما قشنگ بود.


اشکال عمده پست شما همین بود که احتمالا چون خیلی وقته نمی نویسین، احتیاج به کمی وقت دارین که دوباره مثل قبل بنویسین. مثل ماشینی که توقف می کنه و دوباره شروع به حرکت می کنه. برای رسیدن به سرعت قبلیش احتیاج به کمی زمان داره. شما هم صبور باشین. بخونین و بنویسین. بدون ترس از سوژه ها...بدون نگرانی از خراب کردن! سوژه ها مال اعضا هستن...اعضای قدیمی و جدید و قدیمی های دوباره برگشته! برای همین با خیال راحت برین سراغ سوژه ها. فعالیت اعضا از هر سوژه ای مهم تره. بیخودی چیزی رو کش ندین...توضیحاتتون به اندازه کافی و مربوط به داستان باشه...به درد بخوره. مفید باشه. توضیح بیش از حد هیجان ماجرا رو از بین می بره.


موفق باشید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1395/12/12
آخرین ورود
چهارشنبه 25 شهریور 1405 07:10
عضویت
1393/06/26
پست‌ها
185
تقاضایی دارم!
.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
Underfed Vulture


قبل از صحبت کردن فکر کنید.
قبل از فکر کردن مطالعه کنید.



شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 388 باشگاه دوئل، اورلا کوییرک:


نقل قول:
از نظر همه چی به عنوان یه پست دوئل. خیلی تند تند نوشتم
نکنین خب این کارو...چرا نگهش می دارین برای روز آخر؟ مهلت دوئل که زیاده...با عجله هیچوقت نمی شه چیز خوبی نوشت.


نقل قول:
و سوژه شم به نظرم معمولی بود.اصن کلا دیگه پستام به دلم نمیشینه :/
لازم نیست همیشه بشینه...هیچ وقت احساس نکن همه پستات باید تو یه سطح خاصی باشن. این جوری کم کم حساس می شی و فعالیتت کمتر می شه. یکی از مهم ترین دلایلی که باعث شده بعد از این همه سال، فعالیت من کم نشه اینه که حساسیت به خرج نمی دم. به نظر من فعالیت و بودنت مهم تر از کیفیت کارته. لازم نیست همه پست هامون خوب باشن. خیلی از اعضا بعد از مدتی توی این تله حساسیت میفتن! اینا یا کسایی هستن که مدت زیادی از عضویتشون می گذره و احساس می کنن باید "خفن" باشن...یا کسایی هستن که به هر نحوی اسمشون به عنوان نویسنده خوب در رفته و احساس می کنن دیگه باید خوب بنویسن. و هیچ عضوی نمی تونه همیشه خوب بنویسه. برای همین فعالیتشون کم می شه. دو سه ماه یه بار یه پست خیلی خوب می زنن و وانمود می کنن اگه بخوان می تونن هر روز و هر هفته این کار رو انجام بدن...ولی واقعیت اینه که نمی تونن!
حالا فکر کن اگه همه بخوان همین جوری خودخواهانه و برای حفظ موقعیت واسمشون فعالیت کنن چه بلایی سر سایت میاد.
(همه کم فعالیت ها و قدیمیا این حالت رو ندارن ها! مثلا یکی مثل تدی هیچ وقت تو این رده قرار نمی گیره. ولی خیلیا ناخودآگاه دچار این حالت می شن. شاید حتی خودشون هم متوجه نباشن!)


به نظر من پست های شما وقتی به دلت نمی شینه که سوژه به دلت ننشسته باشه.
شما بری تو یه انجمن...یه سوژه ای رو بخونی و به نظرت خیلی جالب باشه. دلت بخواد ادامش بدی. اینجا تقریبا غیر ممکنه پستت به دلت نشینه.
ولی مشکل اینجاس که خیلی از اعضای سایت با خودشون می گن من الان می خوام برم یه پست بزنم...دو تا سوژه می خونن. یکی رو اجبارا انتخاب می کنن و اجبارا پست می زنن. طبیعیه که پست به دلشون نشینه. برای همینه که محفلیا و مرگخوارا هم هیچ وقت نباید فکر کنن که مجبورن انجمن گروه خودشونو اجبارا فعال کنن. اینجور پستا نه به درد انجمن می خوره نه گروه.
بیشتر پست های نظارتی یا گاهی ماموریتی ای که من می زنم هم به دلم نمی شینن. چون اجباری هستن. برای انجام وظیفه. یا برای اصلاح سوژه هستن. یا برای خلاصه کردن. یا به هر دلیل دیگه ای. دلیلش جذب سوژه شدن نیست. ولی پست هایی که آزادانه و بدون دلیل خاص می زنم به دلم می شینن.

در مورد دوئل ها، ما همچین اختیاری نداریم که سوژه انتخاب کنیم.البته یادآوری می کنم که می تونین با سوژه آزاد دوئل کنین. ولی در حالت عادی که سوژه تعیین می شه مجبوریم با اون سوژه بنویسیم. محدود می شیم. اینجا بهترین راهی که می تونیم اون "جذب شدن" رو ایجاد کنیم اینه که ایده خوبی برای این سوژه پیدا کنیم.
نمی دونم بقیه چطوری دوئل می کنن. ولی من وقتی دوئل یا هر مسابقه ای داشتم، دو سه روز اول فقط به سوژه فکر می کردم. برای این کار فرصت های خالی زیادی داریم. همه لحظه هایی که بیکاریم...وقتی سوار تاکسی شدیم...وقتی داریم می ریم جایی...داریم کاری انجام می دیم که احتیاج زیادی به مغزمون نداره و مغز بیکار مونده(مثلا ظرف شستن!)...اینا وقتای خالی هستن که می شه تو این فرصتا فکر کرد. به ایده هایی فکر کنین که خیلی معمولی و پیش پا افتاده نیستن. اولین سوژه ها رو کنار بذارین...برین سراغ سوژه هایی که به ذهن هر کسی نمی رسه. خلاقیتتون همین جوری فعال می شه و روز به روز این کار براتون راحت تر می شه.
نمی دونم این کار برای بقیه هم مفیده یا نه...ولی من معمولا اول، جالب ترین و هیجان انگیز ترین بخش پستم رو می نویسم و بعد فکر می کنم که چطوری به اونجا برسم. پست های دوئل و مسابقه هامو معمولا از آخر به اول می نویسم. پاراگراف به پاراگراف.


نقل قول:
من به عنوان یکی از کسانی که هیچ وقت از ماشین استفاده نکرده و نخواهد کرد در این باره نظراتی دارم...
اتفاقا به نظر من سوژه شما قشنگ بود. این که المیرا ادعا کرده هرگز یه کاری رو انجام نمی ده و به همون کار متهم می شه...این سوژه معمولی و پیش پا افتاده ای نیست. جالبه. ولی بعد از پیدا کردن سوژه جالب کار دیگه ای باید انجام بدیم. باید فکر کنیم چطوری این سوژه رو بنویسیم که جذابیتشو از دست نده.


یکی از اشکالای پست شما ترتیب زمانیشه. این ترتیب زمانی خیلی مهمه. هیجان داستان در بیشتر موارد به همین بستگی داره.
یه داستان رو در نظر بگیر که درباره زندگی یه دختری نوشته شده.
نویسنده از تولد دختره شروع کنه و مرحله به مرحله بره جلو. بدون هیجان...بدون هدف.
ولی نویسنده اول بیاد یه قسمت هیجان انگیز از وسط یا آخر زندگی دختره بنویسه...و بعد تعریف کنه که چی شد دختره به اینجا رسید.
این جوری خواننده هیجان زده می شه. هدف پیدا می کنه.
البته همیشه نمی شه این کار رو انجام داد. گاهی لازمه آینده داستان غافلگیر کننده باشه. ولی معمولا این روش به درد می خوره.

پست شما هم به نظر من نباید از اینجا شروع می شد:

نقل قول:
با رضایت روزنامه پیام امروز را برداشت و به صفحه‌ی اول آن نگاه کرد، به جمله‌ای که بزرگ و پررنگ به چشم میخورد. جمله ای که تکه‌ای از مقاله‌ی بود که خودش آن را گفته و سپس به چاپ رسانده بود.

وقتی جارو های پرنده‌مون هست چه نیازی به ماشین های مشنگی داریم؟ من به عنوان یکی از کسانی که هیچ وقت از ماشین استفاده نکرده و نخواهد کرد در این باره نظراتی دارم...

کوچه دیاگون- یک ماه بعد
این شکل نوشتن و جلو رفتن معمولیش کرده. به نظر من داستان باید از جایی شروع می شد که همه می ریختن سر المیرا و بهش اعتراض می کردن که چرا سوار ماشین مشنگی شده. بعد المیرا روزنامه پیام امروز یک ماه قبل رو می دید(الان دوباره نگاه می کرد که خواننده بفهمه جریان چی بوده) که توش گفته این کار رو انجام نمی ده.


ونقل قول:
قتی جارو های پرنده‌مون هست چه نیازی به ماشین های مشنگی داریم؟ من به عنوان یکی از کسانی که هیچ وقت از ماشین استفاده نکرده و نخواهد کرد در این باره نظراتی دارم...
این جاش باید کمی تند تر(از نظر لحن) نوشته می شد! کمی غلیظ تر! یعنی المیرا کمی سفت و سخت تر با این کار مخالفت می کرد که وضعیتی که بعدا دچارش می شه بدتر به نظر برسه.


نقل قول:
به این فکر کرد که اگر هم به سوار شدن به ماشین هم علاقمند بود حالا دیگر نمیتوانست سوار آن شود چون خبرش مثل بمب صدا میکرد.
این جاش خیلی قشنگ بود...خیلی قابل درک. احساس المیرا احساسی بود که خواننده خیلی راحت می تونه قبولش کنه. این که حرفی می زنه که بعدا مجبور می شه پاش وایسه. حتی اگه اونقدرا هم در موردش جدی نبوده باشه.


نقل قول:
- خانم سوزا... خانم سوزا!

المیرا سوزا سرش را بلند کرد و به پسرکی نگاه کرد که روزنامه‌ای که دردستش بود. پسرک جلو آمد و در حالی که هنوز نفس نفس میزد گفت:
- عه خانم... سوزا... شما... سوار... ماشین مشنگی... شدید؟

المیرا با تعجب به روزنامه‌ی پسرک نگاه کرد که تیتر اول آن " خانم الیمرا سوزا سوار ماشین مشنگی شد! " بود.
- اینو از کجا آوردی؟
- همه دارن و در واقع همه هم دنبالتون میگردند.

چیزی در قلبش ریخت. باید کاری میکرد آبرویش در خطر بود.
- خانم سوزا...
- بدویین الان میره...

تا به خود آمد جمیعتی به سرعت به سمتش میدویدند و تنها کاری که به نظرش درست می‌آمد رفتن از آنجا بود.

پاق!

خانه
این جاش برای شروع پست خیلی قشنگ بود. بعدش می تونست بره خونه و روزنامه یک ماه قبل رو ببینه و به خواننده بگه که چرا احساس خطر کرده.


نقل قول:
باید هرچه سریع تر به دفتر روزنامه‌ی پیام امروز میرسید. خواست آپارات کند که به یاد آورد دفتر روزنامه ضد آپارات است و فقط باید با جارو به آنجا رفت اما جاروی او که دست دوست قدیمی اش بود تا با آن پرواز کند. پس تنها راه او استفاده از چیزی بود که از آن متنفر بود.

از در پشتی بیرون رفت با کسی او را نبیند سپس در کنار خیابان اصلی لندن ایستاد و منتظر تاکسی شد تا با آن به دفتر روزنامه نگار های دروغ گو برود.
این قسمت می تونست کمی شلوغ تر بشه. المیرا خیلی راحت می ره سراغ تاکسی...بهتر بود کمی بیشتر مجبور می شد.
دفتر ضد آپارات بود. المیرا فکر می کرد جاروشو تو خیابون پارک کرده و وقتی می رفت بیرون متوجه می شد اونو به دوستش داده...وقتی قصد داشت برگرده تو خونه یکی از خبرنگارا می دیدش و به بقیه خبر می داد و المیرا اجبارا توی اولین تاکسی می پرید. این جوری منطقی تر می شد.



نقل قول:
- اشکال نداره خانم سوزا. شما همین الان در راه اینجا سوار ماشین شدید و قطعا دوربین های سطح شهر لندن تصاویری ضبط کردن که با چند طلسم ساده میتونیم اونها رو به دست بیارید.
این خونسردی اعصاب خرد کن سردبیر خیلی خوب بود.


نکته دیگه ای که تو پست شما وجود داشت این بود که هیچ شخصیت آشنایی توش نبود. شخصیت های آشنا(از کتاب و سایت) خواننده رو جذب می کنن. حتی همون سردبیر هم می تونست "سردبیر" خالی نباشه...یکی از شخصیت هایی باشه که می شناسیمشون. این جوری شما سوژه های بیشتری برای جذب خواننده در دست دارین.


سوژه شما خوب بود. این خیلی مهمه....داستانی که خلق کردی هم قشنگ بود. اینم مهمه. اگه شکل نوشتنش کمی اصلاح می شد می تونست خیلی جالب تر هم بشه.


موفق باشید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1394/05/05
آخرین ورود
جمعه 23 شهریور 1397 20:08
عضویت
1394/05/05
پست‌ها
477
سلام؛
میگم میشه اینو نقد کنین؟ از نظر همه چی به عنوان یه پست دوئل. خیلی تند تند نوشتم و سوژه شم به نظرم معمولی بود.اصن کلا دیگه پستام به دلم نمیشینه :/
پیشاپیش ممنون :))

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
خودم، آخرین چیزی بودم که برایم باقی می‌ماند تصویر تغییر اندازه داده شده

Onlyتصویر تغییر اندازه داده شدهaven
تصویر تغییر اندازه داده شده

شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 386 باشگاه دوئل، آریانا دامبلدور:


نقل قول:
مي خواهم بخشى از داستان زندگى آريانا دامبلدور را برايتان تعريف کنم. بخشى که براى او بيشتر شبيه خواب بود. آنقدر شبيه که شک داشت شب قبل از اينکه زندگى اش متحول شود، وقتى خوابيد، صبح فردايش بيدار شد... يا نه... هنوز خواب است و در يک رويا زندگى مى کند.
لحن صمیمی و خاطره وارد شروع پستت قشنگه. آرامش بخشه. اعتماد خواننده رو جلب می کنه. مثل دوستی که می گه بشین یه چیزی برات تعریف کنم.
ولی تاکیدی که روی " شبیه خواب بودن" قضیه داشتی توقع خواننده رو بالا می بره. و این اصلا خوب نیست. خواننده منتظر اتفاق بسیار عجیبیه. اتفاقی که فقط بشه تو خواب دیدش. از این مرحله به بعد اگه شما بتونی توقعش رو برآورده کنی کار خاصی انجام ندادی. چون قبلا برای این اتفاق آماده اش کرده بودی. غافلگیر نمی شه. و اگه نتونی توقعش رو برآورده کنی هم که دیگه کلا ناامید می شه! برای همین بالا بردن توقع خواننده در شروع پست به هر حال به ضررت تموم می شه!


نقل قول:
بوس بوس، آلبوس
ساده ولی بامزه بود. همیشه لازم نیست دنبال طنزای سنگین و پیچیده بود. گاهی دیالوگای ساده و صمیمی هم می تونن بامزه باشن.


نقل قول:
آريانا مطمئن بود که اين بار اکسپليارموسش درست کار مى کند اما نمى داند چرا چوبدستى اش خراب شد و ديوار اتاقش را داغان کرد. آريانا مطمئن است که مشکل از چوبدستى بوده.
این همراه شدن راوی با شخصیت اصلی کار حساس و جالبیه. این که داستان رو طوری تعریف کنین که بی طرف به نظر برسین ولی نظر شخصیت اول به وضوح لابلای جمله هاتون مشخص باشه. از این نظر حساسه که ظاهر قضیه باید حفظ بشه. این همراهی و هم عقیده بودن نباید اونقدر واضح باشه که توجه خواننده رو بطور مستقیم جلب کنه. در این صورت حالت دافعه پیدا می کنه. باعث می شه خواننده جبهه بگیره. مال شما واضح و آزار دهنده نبود. حساب شده و خوب بود.


نقل قول:
- اينجام.
این شکلک بی ربط نبود؟ من برگشتم بالا ببینم آریانا کجا رفته بود حموم؟!


نقل قول:
- داداش نمى شه من از سال بعد مدير بشم؟
این عکس العمل مضحک و مسخره، فقط می تونست از شخصیتی مثل آریانا سر بزنه! خیلی خوب بود که آریانا هیچ مشکلی با مدیر شدن نداره. فقط می خواد از سال بعد مدیر بشه. شخصیت آریانا پخته و جا افتاده شده.


نقل قول:
. در آخر رمز ورودى را هم به" اکسپليارموس هاى فوق العاده ى من" تغيير داد.
این یکی به نظر من اضافه بود. با اون همه تاکید و تکرار روی اکسپلیارموساش(که قبلیا به اندازه بودن) دیگه لازم نبود رمز هم همین باشه. می تونست بیشتر تغییر کنه. اینقدر مستقیم نباشه.


نقل قول:
- ايشون يه سلول جهش يافته ى اکسپليارموس هستش و با کمک معجون هاى جناب هکتور دگورث گرنجر تونستيم ازش يه شبه انسان بسازيم.
اکسپلیارموس چیزی بود که همه از آریانا انتظار داشتن دربارش بنویسه. تا اینجاش چیز جدیدی نداشت. ولی سلول جهش یافته و ترکیبش با معجون هکتور خوب بود.


نقل قول:
تركيب اكسپليارموس هاى بى خطاى آريانا با معجون هاى فوق العاده ى هکتور:
این قسمت قضاوت به جای خواننده بود. ولی اگه لازم بود می تونستی این جاشو از طرف خبرنگارا بگی. خبرنگارا عکس العملاشونو قبل از این قسمت نشون داده بودن. البته به نظر من احتیاجی به این کار هم نبود. چون سوژه ها کاملا واضحن...اکسپلیارموس آریانا و معجون هکتور چیزایی هستن که خواننده ها به خوبی باهاشون آشنا هستن.


نقل قول:
" به علت آتش سوزى که در هاگوارتز شد اين مدرسه ى جادو و جادوگرى امسال از ارائه ى دروس معذور است. مدير مدرسه، آريانا دامبلدور، از اين مقام ازل شد. و همچنين آقاى اکسپليارموسيان در اين حادثه تركيدند. ايشان که يک طلسم متحرک بودند با برخورد طلسم دانش آموزان خود ترکيدند. در کمال ناباورى، خوشبختانه اين آتش سوزى کشته اى به جا نذاشته و فقط باعث ويرانى هشتاد درصد مدرسه شده است."
این قسمت خیلی سریع و خلاصه اتفاق افتاده...می تونست بیشتر طول بکشه. بیشتر شرح داده بشه. اکسپلیارموسا باعث اتفاقای بدتر و عجیب تری بشن. بعد از اون همه مقدمه چینی، این قسمت که نتیجه محسوب می شد، کافی نبود.


سوژه طلسم جهش یافته شما خوب بود...ولی محتواش کمی ساده بود.


بی اکسپلیارموس این مکان رو ترک کن آریانا.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1396/01/13
آخرین ورود
سه‌شنبه 26 مهر 1401 08:38
عضویت
1394/04/24
پست‌ها
371
سلام ارباب

ارباب اين رو نقد مى کنيد. مرسى ارباب. تعداد پياماتون هم3552 هستش.

ويرايش: الان تعداد پياما شد 3553 که دوتا پنج بين دوتا سه گير کرده. از طرفى 3+5=8 و 3+5=8 كه ميشه 88. از طرفى 8+8=16 كه تاريخ تولد منه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آریانا دامبلدور در 1395/2/14 0:37:53
Do you hate people
I don't hate them...I just feel better when they're not around


شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
روونا

نقل قول:
ارباب منو یادتونه عصن؟:)))
اصلا!

این اصلاح بود...در جواب باید بگم یه چیزایی یادم میاد!


نقل قول:
ارباب بعد مدتها رول زدم ارباب، ارباب اصلا شکل رول نشد خودمم هی نیگاش می کنم بد و بیراه می گم بش:))
الان اشکالش قیافه شه؟ ...اشکال خودت هم قیافه ته...ما چیزی بهت می گیم؟ همین جوری که هستی قبولت کردیم.


بررسی پست شماره 385 باشگاه دوئل، روونا ریونکلاو:


تبدیل شدن به هر چیزی که دوست دارین...هیجان انگیز نیست؟ هر چیزی...
و شما به یه جادوگر تبدیل می شی؟
این همون اولین چیزیه که به ذهن هر نویسنده ای می رسه. و شما یکی از خلاق ترین نویسنده های سایتی. انتظار تبدیل های عجیب تری داشتم! ما برای سوژه دادن اعضا رو دسته بندی می کنیم. این یکی مخصوص اعضای خلاق بود...اعضایی که می دونن باهاشون چیکار کنن.
البته این "انتظار داشتن" رو تو امتیازا دخالت نمی دیم. موقع دوئل عضو قدیمی و جدید و ضعیف و قوی مساوی هستن.

این دونقطه چیه؟ اشتباه تایپی شو قبول دارم. ولی همه جا می ذاری آخه! سخته یک کلیک دیگه بکنی، یه نقطه هم بهش اضافه شه؟


نقل قول:
- ما از شما نظر نپرسیدیم روونا.

این که منم!
لرد ولدمورت کتاب بی ادب نیست...ولی اینقدر هم فکر نمی کنم احترام بذاره که بگه "شما". این جوری اون مفهوم تحقیر آمیز جمله از بین می ره. اینجا هم همین طوره...داره مرگخوار رو سرزنش می کنه. ولی فعل و مخاطبش رو جمع می بنده:
نقل قول:
- روونا! آخرین ماگلی که شما کشتید برمیگرده به ماه ها پیش. شما یک عضو بی خاصیت در گروه محسوب می شید و الآن... ما رودولف رو از دست دادیم! یکی از اعضای فعال در گروه. متوجه می شید؟



نقل قول:
- ارباب.. حداقل بگید که چرا!
اینم کمی طلبکارانه اس...برای کسی که در مقابل لرد داره حرف می زنه. یه کمی ترس...یه کمی مکث لازمه.


نقل قول:
- همیشه از خودم می پرسیدم رودولف چی توی آینه می بینه که این همه اعتماد به نفس داره..
چشم هایش را در حدقه چرخاند.
- درسته! همون موجودی رو میدیده که ما در طول روز می دیدیم!
اینجاش بامزه بود.


نقل قول:
روونولف نشست روی کاناپه ای نزدیک به بلاتریکس و سعی کرد که لبخندِ مردانه بزند.
نوشتن رودولف به صورت "رونولف" ایده خوبی بود که خواننده در طول پست فراموش نکنه که این کیه. بولد(ضخیم) کردنش هم ایده خوبی بود که به خواننده می گفت:" من اینو عمدا اینجوری نوشتم!"...اینجور ریزه کاری ها خوندن پست رو برای خواننده خیلی راحت تر می کنن.


نقل قول:
- میدونستم خودم.. تا ده بشمار اومدم!
همین باعث شده پستت معمولی بشه! روونا رفته تو جلد رودولف...و داره سعی می کنه نقشش رو بازی کنه و موفق هم هست! اگه نمی تونست و همه چی به هم می ریخت یا حداقل یکی دو تا خرابکاری می کرد جالب تر نمی شد؟
اینجا انگار با رودولف طرفیم که فقط کمی حواسش پرته! و این نمی تونه جذابیت لازم رو ایجاد کنه.
تا وسط پست این حالت وجود داره...از وسط به بعد هم انگار روونا واقعا باورش شده که رودولفه! چه موقع خرید که حوصلش از خرید های جینی سر می ره و چه اینجا:
نقل قول:
- من اومدم بلا! من اومدم سوزان! من اومدم رز! من اومدم سیبل! لینی؟ وینکی؟ وندلین؟ آماندا؟ دافنه؟ ماری؟ آملیا؟ ایلین؟ آندرومدا؟ سلستینا؟ من اومدما! ینی هیچکس نیست؟ حتی مورگانا و فلور و آریانا؟
اصلا بهتر!



مهم ترین اشکال پستت بعد از ایده، سر در گمی شخصیت اصلیه! رفتارش ثابت نیست. جا نیفتاده! می تونست سر در گم باشه...ولی بصورت ثابت. مثلا رودولفی می شد با رفتار زنانه...یا روونایی می شد که ناشیانه سعی می کنه قلدر بازی در بیاره. ولی اینجا هر لحظه عوض می شه.


نقل قول:
- خوبه رودولف.. بسیار خوبه.. فقط می تونید برای ما توضیح بدین که چرا باید روی اون ناحیه از بدن شما پر از برچسب های صد آفرین باشه؟!
این دیالوگ هم کمی عجیب بود...لرد خودش روونا رو تبدیل کرده. چرا با اصرار رودولف خطابش می کنه؟ اونم وقتی که کسی اونجا نیست.
و چی بسیار خوبه؟ برچسبا؟ تغییر؟
به نظر من این پایان اونقدر قوی نبود که "پایان" باشه.


فراموش نکنین که اگه سوژه عادیه، باید داستانمون خاص باشه! خاص تر و متفاوت تر از همیشه.


------------
لاکرتیا


نقل قول:
سلام ارباب
ارباب....امممممم...من بالاخره جرأت کردم و دوئل جدی ننوشتم...میشه این پست جرأت مارو نقد بفرمایید؟
سلام!
آفرین! کار خیلی خوبی کردی. جدی نویسی به درد می خوره... خوب هم هست. ولی به نظر من کسی که می خواد تو سایت فعالیت کنه باید بتونه طنز بنویسه. وگرنه خیلی محدود می شه.
پستای دوئل طنز رو همیشه با اشتیاق بیشتری می خونم. جرات شما رو هم تحسین می کنم. همیشه شجاع باشین.


بررسی پست شماره 387 باشگاه دوئل، لاکرتیا بلک:


نقل قول:
عطر خاص و دلپذیر لاک مارک "فلان" دفتر را پر کرده و هوش از سر هر جنبنده ای میپراند.
از فرصت ها استفاده کنین...چه برای طنز نویسی و چه معرفی هر چه بیشتر شخصیت ها. الان این کلمه "فلان" یه فرصت بود. هر چیزی می تونست جاشو بگیره. لازم نیست اسم مارک باشه. عطر هر چیزی می تونست باشه. هر چیزی که شخصیت رو به خواننده نزدیک تر کنه.ببین...مثلا اینجا همین کارو کردی:
نقل قول:
موسیقی عجیبی که فقط شامل صدای یکنواخت گربه ها بود نواخته می شد و به جز مدیر هاگوارتز و گربه هایی که در راهرو شلنگ تخته می انداختند هیچکس معنای آهنگ را نمیفهمید.
با شرح دادن موسیقی غیر عادی و عجیبی که پخش می شد، شخصیتت رو معرفی کردی.


نقل قول:
لاکرتیا بلک روی صندلی زهوار در رفته مدیریت کمی وول خورد و با لبخند دوستانه ای که بر لب داشت به مرد ژولیده و کثیفی که مگس ها دور و برش رژه میرفتند و با اشتیاق دست هایشان را به هم میمالیدند چشم دوخت.
اینجاش خوب بود. هم توصیف کوتاه و خلاصه, ولی کافی ای که از تازه وارد داشتی و هم صحنه به هم مالیدن دست های مگس ها! موقع توصیف یک شخصیت همیشه لازم نیست جزء به جزءش رو توصیف کنیم. گاهی فقط کافیه به یه ویژگی اصلی یا مورد تاکید خودمون اشاره کنیم و بیخودی خواننده رو خسته نکنیم. شما هم همین کارو کردی.


معذب درسته.
به اشتباهای املایی اشاره می کنم که درستش رو ببینین...این جور اشتباها اگه خیلی اساسی نباشن و شورشون در نیاد روی امتیازا تاثیری ندارن.


نقل قول:
-من میخوام کار کنم...قاتل گفت شما میتونید به من کمک کنید.
این جاش خیلی خنده دار بود. آقای مارت طوری بی مقدمه و با جدیت درباره توصیه قاتل حرف می زنه که انگار قاتل شخصیت عاقل و بسیار مهمیه! این پاراگراف هم همینطور:
نقل قول:
لاکرتیا نفس عمیقی کشید و در دلش قاتل را لعنت کرد. از وقتی که مدیریت هاگوارتز را به عهده گرفته بود هردفعه یک نفر با ذکر این که آشنای مویرگی اش قاتل است یا تقاضای وام کرده بود، یا عاشق فلان معلم بود و برای تحقیق تشریف آورده بود، یا میخواست او پادرمیانی کند و چوب جارویش را بدون پرداخت جریمه از پارکینگ در بیاورد و یا این که مثل حالا دنبال کار میگشت.
شما خوب طنز می نویسی! طنزت بی مزه نیست. بی تفاوت می نویسی! انگار حرف دلت رو نوشتی...نه این که بشینی و بگی من الان تصمیم دارم یه چیز خنده دار بنویسیم! این حالت خوبی به طنزت می ده.


نقل قول:
لاکرتیا چشمانش را در حدقه چرخاند و با پوزخند جمله "هرکاری که تو اینجا لازمه" را "هیچ کاری" معنا کرد و گفت:
صحنه ها و احساسات رو خیلی خوب توصیف می کنی! با کوتاه ترین و خلاصه ترین جمله ها. و این جمله های کوتاه و خلاصه کاملا واضح و کافی هستن.


نقل قول:
-من از شما تقاضا دارم که به عنوان یک استاد مسئولیت کلاس جدیدی رو که اسمش چگونه گربه هارا موش کش کنیم هست به عهده بگیرید!
اولین و اصلی ترین ویژگی لاکرتیا...
به نظر من کلاس می تونست خیلی عجیب و غریب تر باشه...خیلی مسخره تر. خیلی دور از انتظار تر.
ریسک کنین! برین سراغ موضوع های دور از انتظار. موضوع اصلی شما معمولی بود. ولی یک قسمت از سوژه جالب و هیجان انگیز بود که اون قسمت رو خیلی خلاصه کردین:
نقل قول:
از بچگی دلش میخواست معروف شود و یک روزی اسمش تیتر همه مجله ها و در صدر خبرهای جوامع جادوگری باشد اما نه به دلیل زیاد شدن تعداد گربه های خشن و وحشی ای در مدرسه که پس از تمام شدن موش ها به آدم خواری روی آورده بودند.
این جاش حیف شده! لازم نبود خیلی توضیح داده بشه. ولی مثلا می تونستی با صحنه ورود مجدد آقای مارت به دفتر لاکرتیا درباره این موضوع بنویسی. که بیاد و توضیح بده که موشا تموم شدن و گربه ها رفتن سراغ بچه ها. می شد درباره صحنه هایی که گربه ها به وجود آوردن هم نوشت. مثلا همین چند دقیقه پیش دماغ یه پسر اسلیترینی رو کندن...همه با دیدنش فکر کردن ولدمورت به مدرسه حمله کرده و دارن فرار می کنن و همه چی از کنترل خارج شده! یا همون آقای مارت روی دو تا دستش وارد دفتر لاکرتیا بشه و بگه گربه ها پاهاشو خوردن!
این وسط آقای مارت بی تقصیر به نظر می رسید! خب به گربه ها کشتن موش ها رو آموزش داده بود. موشا تموم شدن، گربه ها خل شدن!


موضوعت قشنگ بود. ولی همونطور که گفتم قسمت آخرش خیلی جالب تر بود. می تونستی به جای قسمت استخدام، بیشتر درباره این قسمت بنویسی.
طنزت سبک و قشنگ بود. شخصیت هات محدود بودن. این باعث می شد خواننده با خیال راحت روی داستان تمرکز کنه.


اصلا مهم نیست که نتیجه و امتیاز چی باشه. کار خوبی کردی که جرات به خرج دادی و طنز نوشتی.


تموم شد!


افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1393/11/25
آخرین ورود
چهارشنبه 4 اسفند 1395 15:46
عضویت
1393/11/25
پست‌ها
430
سلام ارباب
ارباب....امممممم...من بالاخره جرأت کردم و دوئل جدی ننوشتم...میشه این پست جرأت مارو نقد بفرمایید؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
تصویر تغییر اندازه داده شده

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.