ققنوس میوزیک

صداى پاقى شنیده شد و قبل از اينکه اعضاى محفل بفهمند چى به چي است و چى شده .. ديش ديش

نویسنده در اينجا رودولف لسترنج را که در اعتراض به استفاده از ديالوگش وارد صحنه شده بود با لگد به بيرون پرت کرد.

قبل از اينکه اعضا بفهمند چه خبر است، ويولت پوستر به دست و عصبانی شروع به داد زدن کرد.
- يه جو شرف ندارن. همى که ديدن ما آلبوم داديم زرتى سليسيوم شون رو انداختن وسط. اى تف به اين شانس!
اعضا:

دامبلدور در حالي كه عينك هلالي خودش را تميز مي كرد و از شدت بيخيالي و فراغ بالى خلال دندون مى کشيد و به همين علت دهانش به اين حالت بود گفت:
- فرزندم چيزى شده؟

و نقل از اصحاب نزديک است که به خاطر اين جمله ى سنگین و پر معناى دامبلدور، جمعى از ممدويزلى هاى محفل جامه ها دریدند و سر به کوه و بيابان زدند.

- پروف نمى بينى؟ به اين پوسترى که حاجيتون آورده يه نيگا بندا! اين مرگخوارا کنسرت راه انداختن.
- فرزندم ناراحتى نداره ما هم کنسرت ميذاريم. مگه ما چيمون کمه. کنسرت تو بقالى پره ديگه.
اعضا:
بقالي محل: :vay:
ويولت:
كنسرت:

- پرفسور اون کنسروه! اينا کنسرت دارن يعنى يه خواننده مياد زنده مى خونه. اگه ما بخوايم کنسرت بذاريم بايد از اعضا تست صدا بگيريم و هر کى صداش بهتر بود کنسرت رو اجرا کنه. اوکى؟
- اوكي فرزندم پس حالا همه نوبتى بخونن ما هم هيئت داوران مى شيم.

در عرض چند دقیقه اعضا به صف جلوى دامبلدور ايستادند و چون ايده از فلورانسو بود اول او ميکروفن رو به دست گرفت. موهایش را تاب داد، ميکروفن رو مقابل دهانش گرفت و شروع به خواندن.. نه فرررررررياااااد زدن کرد.
- اي يار اي يار، يااااااار، يار بالا قدوم. دلمو به هيچکس به هيچکس… جز تو ندوم.

- بعععععدي!

چشمان ویولت گرد شد.
- تو چی گفتی؟
- گفتم اگه بیاد کسب و کار محفل کساد می شه. می دونی چقدر...
- نه. اونو نمی گم. اون قسمت سوپ پیاز.

فروشنده به سر تاپای ویولت نگاهی انداخت و زیر لب زمزمه کرد: اون وقت میگن برای مردا باید همه چیزو دوبار توضیح داد.

ویول جلوتر رفت و به پوستر دستی کشید و کمی آن را بویید. نگاهی کرد و گفت: یکی از اینا می خوام.
فروشنده که دیگر به تنگ آمده بود گفت: نمی شود خواهر من. به زودی! میبینی؟ ب.ه.ز.و.د.ی. بزودی! یعنی هنوز نیومده. پرواضحه، نه؟ های خدای من...
- اونو که نمی گم. پوسترو می خوام.
-چی می خوای؟

ویولت ادای فروشنده را در آورد: پ.و.س.ت.ر. پوسترو می خوام.

فروشنده می خواست بحث پوسترفروشی نیست و چرا هرچی آدم ِ سه نقطه هست باید گیر من بیاید و ... را شروع کند. اما به این نتیجه رسید اگر ورشکست (شایدم برشکست. من نمی دونم. ) هم شود بهتر از این است که این زن را دقیقه ای بیشتر تحمل کند.

ویولت هم نه گذاشت و نه برداشت و پوستر را نه با جادو، نه به آرامی، کند و فروشنده را خلاص کرد.

عکس ساحره ای زیبا با میکروفنی طلایی و ردایی به رنگ سبزیشمی با مهارت خاصی روی پوستر نقش بسته بود. ساحره با آرامش خاصی لبخند میزد و به نوشته پایین عکس که با جوهری به رنگ طلایی زینت پیدا کرده بود،اشاره میکرد.نوشته فقط یک کلمه بود:"بزودی"
ویولت محو تماشای پوستر بود و هیچ توجه ای به اطرافش نداشت.
فروشنده دوباره با صدایی بلند تکرار کرد:خانم با شما بودما پولتون!
فروشنده با ناامیدی از پاسخ ویولت تصمیم به امتداد دادن نگاه او گرفت و به پوستری رسید که خودش صبح به دیوار چسبانده بود.
-میشناسیش؟سلسیتنا واربکه بهترین خواننده تاریخ جادوگری،حاضرم به شلوار مرلین قسم بخورم که وقتی آلبومش بیاد کسب و کار محفل دوباره کساد میشه.آخ بیچاره ویزلی ها تازه داشتن مزه غذایی بجز سوپ پیاز میچشیدن،ای روزگار...

خانه ریدل

لردسیاه روی تخت سلطنتی سیاه خود تکیه داده بود و به خادمان و مهمان جدید خانه ریدل نگاه میکرد.

بلاتریکس گفت:چشم های باسیلیسک

-نه! مگه میخواین مردم از وحشت آلبومو حتی نگاهم نکنن!

آرسینوس درحالی که معجونی را در پاتیلی هم میزد گفت:
واقعا معجون ها به کدام سو میرون!؟

-نه اسم آلبوم باید هنری باشه؛باید جذاب باشه؛نباید انقدر طولانی باشه.

رودولف گفت:علاقه خاص به قمه تیز.

-اینم شد هنری!؟تازه احساسم نداشت.

بلاتریکس که از کوره در رفته بود با لحنی پرخاش جویانه گفت:احساس!صد دفعه بهت گفتم ما فقط به ارباب احساسمونو بروز میدیم.یه کاری نکن به شر و بدبختی بفرستمت.

لردسیاه:
جماعت مرگخوار:
سلسیتنا واربک:

بازنویسی!

ظاهرا ایده های روونا همیشه هم خوب از آب در نمی آمدند. دزدیدن محفلی ها یک ژانگولر بازی بی مورد بود. همین باعث شد تا سیورس یک «نه!» تحویلش بدهد و بازهم ملت به فکر فرو بروند.

اندکی بعد

- نمی خواین بگین که تا حالا هیچ کار مفیدی نکردین؟
- اربابا! ما تلاش خودمون رو کردیم... رحم کنید ارباب! :worry:

مرگخواران نمی دانستند رحم اربابانه ی ولدمورت گل کرده یا فقط به خاطر مشغله اش است که هنوز کروشیویی نثارشان نکرده. چند ثانیه ای، مرگخواران ِ زانوزده، در سکوت منتظر دستور یا طلسم او شدند، تا اینکه لبخندی شوم زد و گفت:
- شانس آوردید...

ولدمورت دستش را در جیب ردای سیاهش برد و تکه کاغذی بیرون کشید. مکثی کرد و ادامه داد:
- که مدتی قبل ایـــن درخواست نقد بدستم رسید..

مرگخواران که نمی توانستند روی کاغذ را از فاصله ی چندمتری که با ولدمورت داشتند بخوانند، ربط درخواست نقد و ورشکست کردن ققنوس میوزیک را نفهمیدند!
- ..و من با این فرد آشنا شدم. هرچه سریعتر این فرد رو برامون بیارید. مراسم داغ زدن هم لازم نیست. هرچه سریع تر بی هیچ تشریفاتی به ما ملحقش کنید، به نظر می رسه این فرد تنها راه مقابله به مثل باشه. مقابله به مثل!

مورگانا گلویش را صاف کرد و با لحن ملایمی پرسید:
- چه کسی رو ارباب؟
- سلسیتنا واربک!

سیورس زیرلب گفت: «درود بر هوش و ذکاوت ارباب! »

کوچه ی دیاگون

- آخرین و بهترین آلبومای محفل! بدو بدو! زیر قیمت! تخفیف ویژه!
ویولت با حالت به صف طولانی مقابلش نگاه کرد. دستی برسر ماگت کشید و یکی از آلبوم های «یه جوجه ی آتشین» را از کیسه ی بزرگ کنارش بیرون کشید و به ساحره ی روبرویش داد.
- سیصد گالیون!

ساحره کیف پولش را باز کرد و با طلسم ِ شمارش، دقیقا سیصد سکه ی طلایی از آن خارج کرد. با توجه به حجم کیف، واضح بود که با جادو گسترش پیدا کرده است.
- خانم، پولتون!

اما حواس ویولت به چیز دیگری پرت شده بود! بر روی دیوار کناری، جایی که ویولت تازه به چشمش خورده بود یک پوستر ِ پر زرق و برق خودنمایی می کرد...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
امیدوارم بدتر نشده باشه!

خلاصه:

ملت مرگخوار توی خونه ی ریدل مشغول خوش گذرونی بودند و لرد هم داشت اعضایی که درخواست مرگخواری داده بودند رو رد می کرد که با کلیک روی صفحه با یک عدد پاپ آپ جادویی ( به یاد دافنه ) مواجه میشه که تبلیغ محفل برای موسیقی سبک محفلی خودشون بود. لرد هم که بینی چشم دیدن پول دار شدن محفل رو نداشت تصمیم می گیره تا با استفاده از یه راهی، جلوی پول دار شدن محفل رو بگیره! روونا طبق معمول با ایده های نابی که داره، ایده میده که مرگخواران آلبوم رو دانلود کنند و بعد با قیمت کم تر به مردم بفروشند. لرد هم دستور دانلود رو صادر می کنه و مرگخواران چون با تکنولوژی آشنا نیستند، تلاششون برای دانلود کردن آلبوم بی نتیجه پیش میره!

و حالا ادامه داستان با چاشنی ریتایانه:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

رودولف خودش را با سرعت به محل وقوع حادثه می رساند و با زدن دکمه ی ستاره ای شکل کروم مذکور، صفحه را " بوک مارک " نموده و سپس برای جلوگیری از شیلتر شدن سایت، صفحه را با زدن ضربدر می بندد.
- اِ.. حاجی می خواستم دانلودش کنم! چرا زدی بیرون؟

- خوبیت نداره ترو.. امشب با هم ردیفش می کنیم.

در آن سوی اتاق که روونا چشم هایش را تازه باز کرده بود، به رفتار بی شرمانه ی این جادوگران سیبیل کلفت یک « نچ نچ » گفت و تصمیم گرفت تا خودش کاری کند.

مایل ها آن طرف تر - محفل

- خب.. یک میلیون و شیش صد و نود و سه هزار و صد و هشتاد نسخه ی دیگه امروز فروش کردیم.

صدای ریتا در میان دست و جیغ و هورا های ملت محفلی گم شد. محفل اگر همین گونه پیش می رفت، تا آخر ماه می توانست از دست ننه ی سیریوس و این خانه ی قدیمی هم راحت شود و مرکز فرماندهی خودش را تغییر دهد.
دامبلدور بلند شد و صدای هم همه خوابید.
- فرزندان روشنایی من! بیدار باشید و از همه ی شما می خوام تا فردا تمامی سایت هایی که نسخه ی آلبوم ما رو توی سایت خودشون به صورت رایگان گذاشتند رو هک کنید.
محفلی ها که مبانی پیشرفته ی هک را نزد پروفسور هایی صاحب نام در چین به نام های « چینگ چون چینگ » و « تینگ چون چینگ » یاد گرفته بودند، کامپیوتر های شخصی خود را در گوشه ای پهن کرده و مشغول بن کردن تمامی این وب سایت ها شدند.

- آفرین فرزندانم.. به زودی ارتشی خواهیم ساخت که بدی و پلیدی را نابود خواهد کرد.

اینجا بود که ملت محفلی تکبیر گویان ادامه دادند:
- دامبلدور اکبر.. دامبلدور اکبر.. ریش اوست رهبر.. مگر بر ضد ولایت محفل.. درود بر پرسیوال بزرگ.. درود بر هکر های محفل..

برگردیم سر جای اول - خانه ی ریدل

- 68 درصد.. 69 درصد.. تراورز! این چرا قطع شد؟

تراورز که تازه موفق به دانلود آلبوم شده بود، دوباره برگشت تا ببیند باز مرگخواران چه گندی را روی سیستم اِکس پی لرد بالا آوردند.

تراورز نگاهی به سایت مذکور کرد و تفکرات عظیمی کرد. خیلی عظیم.. خیلی خیلی عظیم! سپس ادامه داد:
- فکر کنم محفلی های همه ی سایت ها رو هک کردند. هیچ سایتی رو نداریم که بشه دانلود کرد.
با شنیدن این حرف، ندای « وای، بدبخت شدیم! نجینی ما رو خواهد خورد.. » به گوش همه رسید.

- صبر کنید.. من یه راه بهتر سراغ دارم.

صدای روونا راونکلاو همه ی زمزمه ها رو قطع کرد. او ادامه داد:

- بهتر نیست به جای اینکه بریم سراغ دانلود فایل ها، بریم سراغ خود محفلی ها و اعضای گروه ـشون رو بدزدیم؟

ترس و وحشت ، مرگخواران دور از تکنولوژی را فرا گرفته بود. لحظاتی پیش، لرد ولدمورت که خود هم در امر دانلود مهارتی نداشت، جمع را پیچانده و به سمت افق گریخته بود.
مرگخواران پشت کامپیتور نشستند تا تراورز که ظاهرا از همه ی آنها مهارت بیشتری داشت اعمال دانلود را انجام دهد.
-خوب گوش کنید... حاجیتون حال نعاره دوبار يه چيزيو بگه.اول باید این دکمه رو بزنیم.

تراورز دکمه مذکور را زد ولی در کمال تعجب هیچ اتفاقی نیافتاد.
-ععع اشتباه کردم. فک کنم این دکمه بود...

مرگخواران ساعت ها مشغول بازی با دکمه ها بودند که ممد مرگخواری از آن دور دور ها پریز به دست وارد کادر شد و گفت:
-اول باید اینو بزنی توی برق تراو.
-خودم میدونستم.خووب حالا دوباره دکمه ها رو میزنیم و بعلهه.

گفتن "بعله" همانا و پریدن مرگخواران به کیلومتر ها آنور تر همانا.
-آي قلبم.این چه وضعشه چرا یهو نور داد؟
-این رنگ ها بی معنی نیستن بچه ها بدبخت شدیم.اولش صفحه سیاه بود بعد سفید شد یعنی آینده سفیدی در انتظارمونه.
-تراورز که ظاهرا یک چیزهایی میفهمید قهقهه خنده سر داده و گفت:
-حاجیون!بیاین باو چیز خاصی نیست.چرا فرار میکنین.

مرگخواران ترسان و لرزان و ویبره زنان به کامپیوتر نزدیک شدند.
از آنجایی که خانه ریدل ها بسیار به روز بود، ساعت ها طول کشید تا سیستم عامل مشنگی بالا بیاید. تراورز لبخندی زد و با سرعت لاک پشت،نشانگر موس را بر روی گوگل کروم برد. زیرا این مرورگر جادوگران را بدون مشکل باز می کرد و این نشان از خفن بودن مرورگر مذکور است.
تراورز که از اينجا به بعد را بلد نبود، رو به مرگخواران کرد و گفت:
-حاجیون!یه نکته پزشکی میگم همتون ملتفت شین. استفاده زیاد از کامپیوتر باعث آسیب به چشم و کمر و گردن و پا و... میشه. به همین دلیل 5 دقیقه استراحت.

5دقیقه بعد
ترس مرگخواران از کامپیوتر اندکی کمتر نشده بود.زیرا تراورز با تعریفات خود،ازین دستگاه مشنگی غولی ساخته بود که استفاده از آن،جان آدم را به خطر می انداخت. استدلال مرگخواران برای تایید صحت حرف های تراورز این بود که در خانه ریدل، همه وسایل کشنده و شوم هستند.
تراورز که خود نیز باید دانلود کردن را آموزش میدید اما به رويش نمي آورد گفت:

-خوب ! برای اینکه دانلود کردن رو با عکس یاد بگیرید. من الان براتون آموزشش رو جست و جو میکنم ببینیم چن چندیم.
تراورز با افکت "" کلمه دانلود را تایپ کرده و در کمال از خدا بی خبری وارد اولین نتیجه جست و جو شد...
همانطور که می دانید اینترنت انگلیس شيل.ترين.گ ندارد و برعکس ، سرعت بالایی نیز دارد.اینگونه شد که در کسری از ثانیه ساحره ها چشمان خود را گرفتند.جادوگران از خجالت قرمز شدند و تراورز مات و مبهوت گفت:
-رودولف!ح... ح... حاجی بدو بیا.
- drool:

خانه ریدل ها

مرگخواران ترسان و لرزان به اربابِ عصبانیشان نزدیک شدند...بلاتریکس که نمیتوانست ناراحتی لرد را ببیند،با بغض گفت:
_ارباب...از کدوم یک از یارانتون خطایی سرزده؟!بگین تا یه کروشیو نثارش کنم!
_ارباب...معجون ضد عصبانیت بدم خدمتتون؟!
_ارباب...اونی که عبانیتون کرده رو نشون بدین تا بندازمش آزکابان!
_ارباب...میخوایین برای اینکه آروم بشین کسی رو بلاک کنم یا از گریفندور امتیاز کم کنم؟
_ارباب...اسم بده جنازه تحویل بگیر مشتی!حاجی وار میکنمش تو گونی میام!
_ارباب...تیرک چوبی قیر مالی شده حاضره...یه فندک میخواد فقط!
_ارباب...این عصبانیت رو توی مرگخوار نامه ثبت کنم یا نه؟!
_ارباب...روی قمه همیشه میتونید حساب ویژه باز کنید!
_ارباب...کتاب"راه هایی برای کنترل خشم"رو بهتون پیشنهاد میدم مطالعه کنید!
_ارباب...میخوایین آینده کسی رو سفید و پر نور تشخیص بدم؟!آخه سفیدی اوج زشتی هست!:sibyll:
_ارباب...یه آیه دریافت کنم در این مورد؟!
_ارباب...میخوایین که...
_بسه دیگه!

با این فریاد لرد،سکوت خانه ریدل ها را فرا گرفت...لرد چند ثانیه ای با خشم به مرگخوارانش نگاه کرد و بعد ادامه داد:
__محفل ققنوس داره با فروش آلبوم های موسیقی پولدار میشه...و این فاجعه است...اگه محفل پولدار بشه کلی سوژه خنده در مورد فقر و نداری و بدبختی و سوپ پیاز مالی ویزلی رو از دست میدیم...باید جلوی پولدار شدن محفل رو بگیریم!
_من یه راه حل دارم ارباب...مثل همیشه!

همه نگاه ها به سمت گوینده این دیالوگ،یعنی روونا راونکلاو برگشت...
_خب...راه حلت چیه روونا؟!
_الان عرض میکنم ارباب...ببینین...ما تو انگلیس هستیم...تو ایران نیستیم که قانون کپی رایت داشته باشیم...اینجا میتونیم این البوم ها رو دانلود کنیم و بعد آلبوم رو بزنیم رو سی دی...سی دی ها رو هم با قیمت کمتر میفرستیم تو بازار...اینجوری مردم میان سی دی هایی که ما زدیم رو میخرن...اینجوری هم ما کسب درآمد میکنیم و هم محفل ورشکست میشه!

به نظر لرد این راه حل روونا هوشمندانه به نظر میرسید...پس چانه اش را خاراند گفت:
_خب...راه حل بدی نیست...شروع کنید به دانلود کردن...

لرد این جمله را گفت ولی هیچ کدام از مرگخوارها از سر جایشان تکان نخوردند...
_چیه عینهو تسترال من رو نیگاه میکنید؟!گفتم برید دانلود کنید...نکنه بلد نیستین چه جوری؟!
_خب...اِم...راستش ارباب...به دستور شما ما از وسایل و تکنولوژی مشنگی دوری کردیم...واقعیتش اینه که بلد نیستیم!
_به ما مربوط نیست...من میرم استراحت کنم...شما باید یه جوری این البوم رو دانلود کنید...حالا میخواین برین یاد بگیرید،میخواین برین یه محفلی رو بدزدین و بیارین بهتون یاد بده یا دانلود کنه خودش،میخواین هر کاری کنید،بکنید...من این آلبوم رو دانلود شده میخوام!

جدیدش!

خانه ی ریدل، مانند همیشه پر بود از شلوغی های خاص خودش. شاید این شلوغی به خاطر یکجا جمع شدن افرادی بود که هیچ سنخیتی باهم نداشتند!

وسط تالار اصلی خانه ی ریدل، آتش بزرگی برپا شده بود. ساحره ای با تشویق کسانی که دور آتش جمع شده بودند، داخل آن می پرید و از آن بیرون می آمد. سمت دیگر دو دختر جوان بر سر مردی که بی ملاحظه به آنها خیره می شد و ماهیچه های بازویش را باحالتی نمایشی منقبض می کرد، فریاد می کشیدند.
در گوشه ای هم پیرمردی چشمانش را بسته بود و با صدای بلند کلمات نامفهومی را تکرار می کرد، انگار که چیزی به او وحی می شد..

شاید تنها کسی که در این شلوغی دیده نمی شد، لرد ولدمورت بود! در گوشه ای، پشت یک میز قدیمی نشسته بود و در لپ تاپش، پست های جدید ِ« خادمان لرد سياه به او مي پيوندند» را می خواند. اصلا رضایت بخش نبود!
-اینا هیچ کدوم به درد نمی خورن.. این هم که هنوز یه رول هم ننوشته..


با سرعت پاسخ سوالات را از نظر می گذراند.
نقل قول:- نچ نچ نچ! هیچ طنز خاصی تو پاسخ دادن به سوالا به کار نبرده. اصلا خلاقیت به خرج نداده. فعالیت هم که نداره!

صدای فریاد آرسینوس که «گاف مکســـور!» را اعلام می کرد، باعث شد ولدمورت سری بلند کند و به اطراف نگاه کند.
واقعا" خانه ی ریدل به کدام سو می رفت؟!
دیگر حوصله اش سر رفته بود. یک «تایید نشد!» ِ خشک و خالی نوشت و روی دکمه ی ارسال کلیک کرد. اما نگهان یک پنجره ی جدید باز شد!


نقل قول:

کلمه ی «مسخره ها!» اولین کلمه ای بود که از ذهن ولدمورت گذشت.. اما صدم ثانیه ای طول نکشید که چشمانش بر روی اسم دامبلدور قفل شد. به یاد پاسخی افتاد که به فرم عضویتش داده بودند!
- لعنت! پس محفل از اینجا درآمد کسب می کنه! نـــــه، من همچین اجازه ای نمیدم...!

ملت مرگخوار از کارهای عجیب و غریبشان دست برداشتند و متعجب به ولدمورت نگاه کردند!

اندر خانه ی شماره ی 12
- سیصد گالیون دیگه! این آلبوم آخریه عجب فروشی داشته پروفسور!

هری این را گفت و پشت میز نشست تا به بقیه ملحق شود. آثار گالیون هایی که دقیقه به دقیقه به حساب محفل واریز می شدند در چهره ی همه نمایان بود! هری به خیالبافی های تدی و جیمز در آنسوی میز گوش داد.
- می تونم یه یویوی جدید با شتاب رفت و برگشت بالا بخرم!
- می تونیم شیون آورگان رو بدیم بره و من یه جای بهتر واسه گرگ شدنم پیدا کنم!
- می تونم یه تنگ گنده ی جدید.. اصن یه استخر اختصاصی واس ِ آقای بلوپ بگیرم!
- می تونم دو تا بلیط مستقیم به جزایر قناری بگیرم.. من و ویکی!

جیمز جیغی کشید و گفت:
- منم میام! منم میـــام!
- باشه، همگی باهم!

هری لبخندی زد، چه چیزی می توانست این شادی را از محفل بگیرد؟!

بالاخره بعد مدتی طولانی توانستند وارد سالن شوند اما جمعیت آنقدر زیاد بود که نتوانستند جلو بروند و همون جا کنار باجه بلیط ایستادند تا کنسرت را تماشا کنند.

بعد از یک ساعت مردی به سکو آمد و میکروفن را گرفت تا صحبت کند اما قبل از اینکه صحبت کند کمی موهایش را تکان داد و باعث شد تمام دختران و زنان حاضر در سالن قش کنند. ()

-به نام آفریننده ققنوس ... سلام بر جادوگران عزیز ... امروز آهنگ هایی رو خواهیم خوند که مطمئنم باعث می شه تمام زنانی الان در زمین غلت می خورند بیدار بشن و شما مردان قش کنید! ... خب کنسرت از همین الان آغاز می شه ...

مرد به سمت گیتار خود رفت و پنج نفر دیگر نیز به سکو آمدن ...

مردی که جلوتر از همه قرار گرفته بود و اتفاقا" اسمش آلبوس بود بعد از امتحان کردن میکروفن کار خود را شروع کرد:

نازی نازی امشب دلم مست تویه ... نازی نازی امشب دلم مست تویه ...

مردی که کمی عقب تر ایستاده بود و قیافه ی فشنی هم داشت جلوتر آمد و رپ خواند:

-بیابیانترسآرهمنهمونمکهخیلی
دوستدارهمنهمونیمکهخیلیدوست
داشتاماحالادیگهدوستندارمنامردچرا
منوترککردی؟

سیریوس با تشویق تماشاگران عقب تر رفت و گودریک گریفندور که باعث قش زنان حاضر شده بود ، جلوتر آمد و بار دیگر باعث شدن زنان و دخترانی که تازه به هوش آمده بودند ، بار دیگر قش کنن.()

-من از خدا نمی گزرم اگه از تو بگزره و آتیش به جون من بزنه ... شب تا صبح پیش کی سر می کنی؟ ... بوی هوس می ده تنت ...

در این هنگام دختری وارد سکو شده و پرید تو بغل گودریک پرید و کنسرت را بهم زد.

دامبلدور: با تشکر از همه ی کسانی که در کنسرت ما حضور یافتن و باعث بهتر شدن کنسرت گروه ما شدن ... اونطور که می بینید دیگر نمی توانیم کنسرت را ادامه دهیم اما شما برای شنیدن بقیه آهنگ ها می تونید به همین بقالی سر کوچه برید و آلبوم ما رو بخرید ... خدانگهدار

ولولی در میان جمعیت افتاد و همه به سمت بقالی سر کوچه هجوم آوردن اما در این میان آنتونین و ایوان با نگاه هایی کینه توزانه به اعضا گروه ققنوس نگاه می کردند که حالا در حال جدا کردن دختر ناشناس از گودریک بودن ، اما بارتی در میان آن ها نبود!

-بارتی کجاست؟

آنتونین هراسان به این ور و اون ور نگاه کرد و در آخر بارتی را که دوان دوان به سمت بقالی سر کوچه می رفت ، یافت اما روی پیشانیش هم یک امضا درشت خود نمایی می کرد.

-زود باش ... باید جریان رو به لرد بگیم ...

بارتی به همراه دو مدیر کله گنده خود به دیاگون آپارت کرد.
تق

- هوی یارو... برو پایین!

به دلیل جمعیت بسیار زیادی که در کوچه دیاگون جمع شده بودند، آنها درست روی سر یک بنده خدا فرود آمدند. بارتی از او معذرت خواهی کرد و به همراه آنتونین و ایوان به گوشه ای رفتند و نظاره گر جمعیت شدند. درست در کنار بانک گرینگوتز، مکانی ایجاد شده بود و در کنار آن دکه ای قرار داشت که بلیط می فروخت.

بارتی:
- آنتونین برو سه تا بلیط بگیر بیار بریم.

او به سمت جمعیت رفت و بعد از ده دقیقه با سه بلیط و سه کاسه لوبیای داغ () بازگشت. آنتونین لوبیا ها را به ایوان و بارتی داد و گفت:
- بخورین تا از دهن نیفتاده. کنسرت تا بیست دقیقه دیگه شروع میشه. گفتم اینا رو بزنیم تو رگ بیکار نباشیم.

بارتی:
- دمت جیز!

- آخه من چه گناهی در حق تو کردم؟ پنجاه بار بهت نگفتم؟ تو نمی دونی معده من به لوبیا حساسه نفخ می کنم؟ من اصلا" لوبیا می بینم معدم شروع می کنه به تولید گاز! امشبم نوبت منه برم نجینی رو ماساژ بدم. می دونی که از بوی بد خوشش نمیاد. اربابم که با کوچکترین صدایی عصبی میشه. من از دست تو چیکار کنم؟

این ایوان بود که با عصبانیت این حرف ها را زد. آنتونین که سعی می کرد جلوی خنده اش را بگیر گفت:
- حالا خودشو ناراحت نکن. یه شب که هزار شب نمیشه. تو بخور امشب من میرم جات.

بعد از خوردن لوبیا ها به سمت جمعیت رفتند تا وارد سالن شوند.

قسمت ورودی که به سالن اصلی راه داشت با عکس های مختلفی از ققنوس و عبارت های ققنوس میوزیک تزیین شده بود. دیوار ها سرخ جگری بوده و از سقف بلند آن چلچراغی عظیم و سرخ رنگ آویزان شده بود که نور قرمز و سفید می تاباند. میان هر چراغ، مجسمه های کوچک کریستالی از ققنوس قرار داشت.
وسط سالن باحه هایی به صورت خطی کنار هم قرار گرفته بودند و مسئولان داخل آن با گرفتن بلیط اجازه عبور می دادند. میان باجه ها توسط میله و زنجیر جدا شده بود. در طرف دیگر سالن (پشت با جه ها) در دو لنگه عظیم و طلایی رنگی قرارداشت که به سالن اصلی باز می شد.
بارتی، ایوان و آنتونین در صف یکی از باجه ها قرار گرفتند تا بلیط خود را بدهند و وارد سالن شوند...

----------------

پوستم کنده شد واسه همین چهار خط