چگونه کتابی مثل کتاب هر پاتر بخوانیم ؟
مثل یک بچه خوب. با دقت. محو در داستان.
چگونه ترجمه کنیم ؟
اول به کلاس زبان باید رفت ، جور دیگر باید دید. ( ابرفورث سپهری (
در ترجمه نباید مثل خانم اسلامیه این هم سانسور کرد.
اما برای نوشتن کتابی مانند کتاب هری پاتر :
مهمترین چیز برای شروع ، هدفه.
هدف برای نوشتن کتاب.
پول دراوردن.
سرگرمی ملت.
مشهور شدن.
آموختن آموخته های خود به دیگران.
بیان احساسات درونی در قالب داستان.
و ...
اما بهترینش ، نوشتن برای خود و خدای خود است.

نقل قول:

البته من از اینکه از خودم تعریف کنم بدم میاد ولی من داستان های زیادی نوشتم و حقا داستان های قشنگی هم شده که ضعیف ترین اون ها همون فن فیکشن هری پاتر به اسم هری پاتر و طلسم نابخشودنیه که ممکنه بعضی از هری پاتر دوستان خونده باشنش !
می خوام به لیندای عزیز بگم که داستان نوشتم هر گز کار آسونی نیست و به خاطر همین من در اواسط نوشتن ششمین داستانم از نوشتن و داستان نویسی زده شدم ! هنوز هم دوباره شروع به کار نکردم . در ضمن یکی از کمترین چیز هایی که داستان نویسی لازم داره دقت در اتفاقات کوچیکه چون باعث میشه خواننده داستان را خسته کننده بدونه ... البته این ها را فقط بر حسب تجربه میگم .... من رو ببخشید اگر پام رو از گلیمم دراز تر کردم ...

برای خوندن یه کتاب تخیلی که فقط کافی فکرمونو به دست نویسنده بسپاریم و سعی کنیم تمام موقعیت ها رو تجسم کنیم.
اما نوشتن....
به نظر من نوشتن اصلا کار ساده ای نیست. ما شاید اینجا بتونم نمایشنامه های کوتاه رو توی رول پلیینگ بنویسیم، ولی فکر می کنم نویسنده های بزرگ مثل رولینگ، مایکل کرایکتون، دن براون و .... به جز تخیل قوی و توانایی داستان پردازی ، از متدهای مهندسی تو کاراشون استفاده می کنن. یعنی یک داستانی که با ده ها و صدها نکته و شخصیت و رمز و راز باید جمع و جور بشه و حداقل تناقض رو هم داشته باشه.

فکر نمی کنم داستان نوشتن خیلی سخت باشه ولی داستانی مثل داستان هری پاتر ، ماندگار و جاودانه مطمئنا به فکر ، ذوق و تخیل احتیاج داره . باید اول مخاطب رو شناخت و دید که اون چی می طلبه بعد با توجه به نیاز فکر رو به کار گرفت
یه نکته مهم !!! باید از اتفاقات کچیک درس گرفت و استفاده کرد باید تیز بین بود

باید زیاد کتاب بخونه وتوی جامعه کمی روداری خوبه و قدرت تخیل زیادداشته باشه وهمیشه کتاب تخیل و فیلمهای زیاد نگاه کنه تا بتونه شخصیت درست کنه.

:oops:

سلام . از نظر من داستان نوشتن خيلي آسونه ولي داستان خوب نوشتن يه كمي سخته زيرا :
1- چون تخيل مي خواهد .
2- ذوق فكري مي خواهد .
3- و خيلي چيز هاي ديگر .
ارادتمند شما فرگوس فينيگان

با سلام
به نظر من کلا باید داستان زیاد خوند تا آدم بتونه داستان نویس بشه بعد در هر داستانی باید شخصیتها و جا و مکان رو بشناسه بعد (تو داستان تخیلی که این خیلی سخته چون آدم باید شخصیت بسازه )
داستان رو آروم آروم رو کاغذ بیاره طوری داستان رو پیش ببره که هنگ نکنه

به نظر من باید کتابهای تخیلی زیادی بخونی تا فکر خودت هم به کار بیفته و و همینطور علاوه بر تخیلاتت بتونی علاقه زیادی به اینکار داشته باشی چون علاقه باعث میشه که تخیلت فوران بشه درسته شاید اول خوب در نیاد ولی بعد از یه خورده تمرین مطمئن باش چیز توپی میشه

در مورد خواندن کتابی مثل کتابای هری به نظر من فرمول خاصی نداره فقط یه اصل داره اصلی که به نظر من از فاکتور تخیل هم مهمتره چون به تبعش تخیل هم بوجود میاد اونم:علاقه است.
وقتی به چیزی علاقه داشته باشی سعی میکنی که به تبعش لوازم لازمش هم در خودت بوجود بیاری مثلا اینقدر غرق کتاب میشی که انگار نه انگار که داری کتاب میخونی بلکه انگار داری با پاور دی وی دی فیلم میبینی همه چیز بوضوح در درونت جان میگیره/اصلا کلا کتاب بیشتر از هر چیز دیگه ای ذهن و تخیل را سامان میده بزارید مقایسه کنم:
وقتی تلوزیون میبینیم ذهنمون فعالیت بسیار کمی داره و اگر دقت کنید میبینید که یه حالت خلسه به ادم دست میده و چون انسان راحت طلب هست ممکنه در شبانه روز ساعتها پای تلوزیون باشه چون هم تصویر داری هم صدا.
وقتی رادیو گوش میدی یکی از فاکتورا یعنی صدا را داری ولی تصویر نداری که ذهنت مجبور میشه یک تصویر تخیلی بسازه یعنی فعالیت نصفه نیمه ای داره ولی وقتی کتاب میخونی نه صدا داری نه تصویر فقط خودتی و به عبارتی یک ذهن زیبا!
در مورد نوشتن کتاب هم باید بگم بنظر من چیزی نیست که بخواهی اکتسابی بدستش بیاری ببینید مثل فوتبال بازی کردن اگه کسی به فوتبال علاقه نداشته باشه ور مجبورش کنی چند سال هم 24 ساعت تمرین کنه 100% فوتبالو یاد میگیره ولی امکان نداره رونالدینیو بشه!و اگه بخواهیم بکتاب نوشتن تعمیمش بدیم باید بگیم ممکنه نویسنده بشه ولی بهیچ وجه رولینگ نخواهد شد!

برای نوشتن یه کتاب تخیلی نیاز به خوندن کتابهای تخیلی دیگه داری تا بتونی ذهن خودت رو تقویت کنی و در ضمن اول داستان بی معنا یا کوچیک هست اما اگر روش کار کنی می تونی یه کتاب بزرگ بنویسی