من نظری مخالف اکثر دوستانی دارم که گفته اند خدا در همه داستانها نقش دارد چون میتوان برهان خلف این فرضیه را به راحتی در کتابهای:ایزاک اسیموف و یا جان کریستوفر یافت.
البته ممکنه این نقش مانند خود کتابهای هری باشد که در ادامه بهشان اشاره خواهم کرد.در کتب هری خدا در داستانها نقش دارد مانند جاهائی که جادوگران در مواجهه با خطر میگویند:یا مرلین/یا ریش مرلین...ولی این نقش صرفا سمبلیک است.
بذارید در دو قسمت مهم کتاب که هری میتونه از دست ولدمورت جون سالم بدر ببره که در دو مورد هم هری البته با کمی چاشنی شانس فراموشکاری و اشتباه خود ولدمورت تونست زنده بمونه این قضیه را تویح بدم:
1_جائیست که ولدمورت به خانه لیلی و جیمز میاد و میخواد هری را در بدو تولد بکشد که به گفته خود دامبلدور طلسمی باستانی که احتمالا عشق و ایثار میباشد مانع عمل او شد.
خوب ولدمورت به لیلی این شانس را داد که بتونه بره و زنده بمونه حالا بنا به هر دلیلی که ذکرش اینجا مناسب نیست ولی لیلی قبول نکرد و با قربانی کردن خودش باعث شد ان طلسم باستانی قوی فعال شود و هری نجات پیدا کند.
2_در جام اتش و هنگام مواجهه ی هری با ولدمورت تازه احیا شده و قدرتمند و البته خیل مرگخواران دوباره روحیه گرفته اش بود که این دفعه هم به خاطر فراموش کردن این نکته توسط ولدمورت که چوبدستی هری هم همسان خودش میباشد و کمک روحهای افراد کشته شده توسط ولدمورت به هری و ایجاد مزاحمت و سرگردان کردن خود ولدمورت هری توانست در یک لحظه ارتباط بین چوبدستیها را قطع کند و رمزتازو لمس کند و فرار کند

شما خیلی موضوع رو پیچیده می کنید ، خدا در داستان های رولینگ همون جاوئه که هری و همه اعضا داستان وقتی احتیاج به کمک دارن از اون یاری می گیرن ! درسته که خدا با جادو مغایرت داره ولی جادو در این کتاب ها تمثیلی از خداست که همه کاری می تونه بکنه و جادوی سیاه تمثیلی از شیطان و نیرو های پلید !
این یک چیز واضحه که توی هیچ داستانی نیست که مستقیم یا غیر مستقیم به خدا اشاره نشده باشه !

به نظر من تمام اون معجزه هایی که قبل از اینکه هری بفهمه جادوگره مثل رویش مجدد موهاش بعد از یک شب و خیلی از اتفاقات دیگر نمی تونه تصادفی فقط از روی وجود خون جادوگری در هری باشه بلکه معجزه یا چیزی شبیه اینه و معجزه هم به خدا بستگی داره.
همچنین خلوت های هری که در هر کتاب موجوده مشمول بر این می شه که اون اعتقاد داره خدایی وجود داره و چیزی شبیه درد و دل با خدای خودمونه!!

یکی از چیزای دیگه که خیلی مهمه ( از نظر من ) و فایرنز هم تو امضاش گزاشته ، همین ورد لوموس هست که در کتاب پنچ بدون در دست داشتن چوبدستی اجرا میشه.
در حالی که هری هنوز یاد نداره بدون چوبدستی طلسمی رو اجرا کنه.

یکی دیگه هم وقتی که هری در کتاب سه پدرش رو میبینه یا همون خودش. البته این مهم نیست چی دیده ، مهم اینه که یه نوری رو میبینه که باعث قوت قلب هری میشه.

برای این دو مطلب میشه گفت که :
یه جور کمک غیبی بودن و میشه رد پایی از وجود خدا رو در اون دید.

اینا فقط نظر منه

مگه ما گفتیم پیشنهاد تویه؟خب این پست ها همه نظر اعضا هست.
(البته شوخی بود جدی نگیر)

ببینین اصلأ نیازی نیست که رولینگ بیاد و مستقیمأ اعلام کنه که خدا هم تو کتاباش نقشی داره... همین که هری برخی اوقات از جملاتی خواهشانه استفاده می کنه کافیه. دیگه لازم نیست بیاد و حتمأ بگه : "ای خدا ! ای پروردگار جهانیان یاری ام ده از شر این لرد ولدمورت خبیث..." البتّه این مزاح بود چون هیچ وقت همچی کاری نمی کنه
مسلمأ رولینگ هم اعتقاد به خدا داره امّا نمی یاد که اونو به طور مستقیم بیان کنه
ما هستیم که اسم این جور کارها رو دعا کردن می ذازیم امّا از نظر من رولینگ خدا رو در قلب شخصیت های داستانش جای داده نه در ظاهر و حرفاشون
نظر شما چیه؟

اوه دوستان لازم نیست این همه سخت بگیریم...
بهتره که وارد مسایل خدایی نشیم و همون جور که فایرنز گفت به سوال دقت کنیم...دو سوال طرح شده به این اشاره داره که ایا خدا در پیش برد کتاب نقشی موثرتر از قسم دادن بهش داره یا نه. و الا که بحث در مورد خداوند اونقدر وسیع هست که در چنین جاهایی نمیشه انجامش داد و بهتره هم که نشه....اصولا اماکن عمومی جای مناسبی برای وارد شدن در حیطه ی خدا نیست.
اما در مورد هری پاتر و تاثیر خدا...
اصولا اینکه هری و سایرین به خدا اعتقادی داشته باشن هیچ گاه بعید می دونم به وضوح مشخص بشه چراکه الزامی درش نیست.
اما اینکه خداوند بخواد کاری مستقیم انجام میده به نظرم می ده.
شاید نه به اون خدایی که ما می شناسیم اما همین که به نیرویی بالاتر از همه معتقد باشیم یعنی خدا که توی هری پاتر هم همون شانس هایی که احیانا هری میاره و این جور چیزها رو می شه به حساب خدا گذاشت...چراکه اصولا وقتی با خرافه برخورد می کنیم مصلحت حکم میکنه خدا رو دخیلش نکنیم و همون جوری که بعضی دوستان گفتن رولینگ هم همین مصلحت اندیشی رو کرده...
اگه به زندگی خودمونم نگاه کنیم همه جا دست خدا توشه اما حالی که هیچ جا هم مشهود عقلی نیست.
جامعه ی جادوگری تمثیلی از جامعه ی عادی ماست...همون طور که دربین جوامع مشنگ و ماگل حکومت های مذهبی و لاییک و همین طور افراد معتقد به خدا و بی خدا وجود دارن در هری پاتر هم همین طور.
عیار و گواه مشهودش هم همین ولدمورت. شخصیتی مثله ولدمورت جزو کسانی هست که خدا رو فراموش کرده و یا اصولا قبول نداره...و دامبلدور جزو دسته ای که خدا رو قبول دارن اما توکل به اون رو به معنای ایستادن و حرکت نکردن نمی دونن بل خدا رو ناظر میدونن. و تموم تلاششون و می کنن و خدا رو هم در ذهنشون دارن.
خدا چیزیه که لازم نیست حتما بگیم که خدا این کارو کرد و فلان کارو نکرد...همه ی وجودیت نشان خداست.
که اگه بخوایم وجودش رو متذکر بشیم زندگی مختل میشه چراکه هر نفسی و دمی که بره و بیاد خودش نام خدا رو می طلبه...پس میبینیم که لازم نیست خدا رو همش فریاد بزنیم.
...
و خیلی حرفهای دیگر که ...

در کل ماجرا های هری پاتر مواقعی که هری به تنهایی با مشکلات دست و پنجه نرم می کنه همیشه امداد های غیبی به کمکش میاد و اون رو نجات میده که این رو میشه نشانه ی وجود خداود در داستان های اون و نشانه ی ایمان و اعتقاد رولینگ به خداوند دونست هر چند که مسیحیه!!

و در كتاب دو هم دامبلدور خبر داشت كه هري تو تالار اسرار

نقل قول:


دوست من معجزه كدومه؟
توي كتاب اول ديديم كه دامبي از همه چيز خبر داره پس قضيه ققنوس رو ميشه به حساب اين گذاشت.
درمورد روح پدر و مادر هري هم چند فصل بعد دامبي توضيح ميده كه اين يه جادوست و ... .
پس اين دوتا كه گفتي دليل دارن

اگه معجزاتی که در کتاب ها اتفاق افتاده رو ، نوعی اشاره به وجود خداوند بدونیم.
در کتاب 2 جایی که ققنوس شمشیر رو برای هری میاره و به کمک هری میاد. در حالی که هیچکس جز رون از اومدن هری به تالار اسرار خبر نداشت.
در کتاب 4 در گورستان. جایی که ولدمورت و هری با هم دوئل میکنن و روح پدر و مادر هری اونو نجات میدن.
کلا هر جا که هری از زیر دست ولدمورت زنده بیرون اومده ، معجزه بوده.
دو تایی هم که گفتم برای این بود که هیچ دلیل دیگه ای براش نیست.