کافه هاگزهد

-ارباب...بسیار...ترسناک...به نظر...می رسید!
-در این مورد کاری از دستمون بر نمیاد!
-می شه نرسید؟ یا حداقل کمتر برسید؟
-نمی شنویم چی می گی... در اثر صدای زنگ ممتد، دچار ناشنوایی موقت شدیم.

تام خطر را بطور کامل احساس کرده بود. تصمیم گرفت از در دیگری وارد بشود.
-ارباب من نبودم...اگلانتاین زد و در رفت.

لرد سیاه با ابروهایش به دست تام که هنوز روی زنگ بود اشاره کرد.
تام کمی دستپاچه شد.
-ارباب...قد خودش نمی رسید. اگلانتاین بسیار کوتاه قامته! از دست من استفاده کرد. حتی می تونم بگم سوء استفاده کرد. این کار به نظرتون درسته ارباب؟ سوء استفاده از یک مرگخوار وفادار و مستعد؟

لرد سیاه دستی را که روی زنگ بود جدا کرد...تام با خوشحالی دست دیگرش را برای گرفتن دستش دراز کرد... ولی چیزی نصیبش نشد.

-این پیش ما می مونه. بیست و چهار ساعت بعد می تونی بیایی و بگیریش. تو این مدت کارای خونه رو انجام می ده. تا تو باشی وقتی داری از دستت استفاده می کنی، قبلش از مغزت برای بررسی اوضاع استفاده کنی.

تام ناامیدانه به دستش خیره شد.
-ارباب...نمی دینش؟

-خیر!

تام چند قدم رفت...و برگشت.
-ارباب...بیست و چهار ساعت نشد؟

-دور شو تام!

خلاصه:

لرد سیاه به مرگخوارا ماموریت داده که کارای غیر قانونی انجام بدن تا مورد تشویق قرار بگیرند. مرگخوارا در ابتدا شروع می کنن به خیس کردن دمپایی های دستشویی و با نامه ای گزارش کارشونو به لرد میدن. حالا هم شروع کردن به چسبوندن آدامس خرسی روی زنگ خونه ملت برای ایجاد مزاحمت!


-این خونه یکم آشنا نیست؟
-راست میگیا! به نظرم قبلا یه جایی دیدمش.
-ولش کنید بابا...آدامستونو بجوید.

تام آدامس جویده شده اش را از دهانش در آورد. به سمت زنگ خانه رفت و آدامس را بر روی آن چسباند. اما مشکلی وجود داشت...دستش هم به آدامس چسبید و بر روی زنگ جا ماند!
-دستم! لعنت بهت رودولف با این تف نا مرغوبت!

خواست دستش را با استفاده دست دیگرش از آدامس جدا کند که فردی با قد بلند و چشمانی قرمز جلویش ظاهر شد.
-عه ارباب شمایین؟ میشه بی زحمت دستمو از زنگ جدا کنید؟
-بر روی زنگ خانه ما آدامس خرسی می چسبانید؟!
-عه اینجا خونه ریدل بود؟! چند روز نبودیم چقدر تغییر کرده ها!

صدای زنگ همچنان به شکل خطرناکی در فضا می پیچید و چشمان لرد هر لحظه قرمز و قرمز تر می شد.

-هاگرید؟! تو؟!
-تو؟! هکتور؟!

هاگرید از دیدن مرگخواران که خم شده بودند و می‌دویدند تعجب نکرد که هیچ، خنده‌اش گرفت. اما خیلی زود هکتور وصیتنامه‌ای ساخت و بلند بلند و با بغض خواند.
شاید هاگرید که محفلی بود، دلش برایش می‌سوخت!

-نه من زندگیمو می‌خوام! زندگی من پای دیگ‌های معجون‌م رفت و من پای این کار پیر شده‌ام. هیچ کس سوز و گداز آتش زیر پاتیل را درک نمی‌کند جز منی که ساعت‌ها، حتی پس از نیمه‌شب هم پای آن ایستاده‌ام، درک می‌کند. درد چشم‌هایم که با هر جرقه آتش بیشتر و بیشترمی‌شد و هرلحظه هیزم خشک قلبم، می‌سوخت. همان هیزمی که زیر پاتیل می‌سوخت، قلب من بود که با هر نگاه تمسخرآمیز مرگخواران می‌سوخت. آه زندگی، زندگی من با تو چه کردم که حالا باید اینگونه پایان مرا رقم بزنی؟ آیا قرار است این باشد... آخ!

هاگرید با بی‌حوصلگی آدامس را کند و روی زمین انداخت. همانگونه که آدامس را انداخت، هکتور را هم رها کرد. هکتور محکم زمین خورد و بدنش درد گرفت.

-دلم نسوخ که هیچ، بیشتر عصبی شودم. شومام با این شوخیاتون!

هکتور وقتی هاگرید دوباره وارد خانه شد، با خوشحالی کاغذ وصیتنامه را تا کرد و در جیبش گذاشت.
هکتور همیشه یک وصیتنامه در جیبش داشت!
-خب بریم دنبال خونه بعدیمون!
-
-نظرتون چیه؟

مرگخواران برای خانه‌ی بعدی باید درست انتخاب می‌کردند تا دوباره به این دردسر دچار نشوند.

سدریک در حالی که داشت بالشش را زیر بغل میزد گفت:
_آدامس چسبوندن روی زنگ مردم.
_خودشه. حالا بریم آدامس بخریم.

مرگخواران به سمت سوپر مارکت دکتر بزی راه افتادند و وقتی به مغازه رسیدند
رودولف قمه خود را روی ویترین گذاشت و گفت:
_آدامس بادکنکی رد کن بیاد.

مغازه دار وقتی قمه رودولف را دید با ترس و لرز گفت:
_آاااادامس خرسی میخوای یا آدامس گلرخ؟
_گلرخ؟ کو؟کجاست؟
_چشماتو درویش کن رودولف. منظورش آدامس گلرخ بود.آدامس خرسی لطفا.

وقتی آدامس را خریدند و به پیتر دادند تا آنرا بجود،در کوچه پس کوچه های هاگزمید به دنبال زنگ در یک خانه گشتند تا اینکه هکتور گفت:
_اونجا فقط زنگش دوربین داره مارو میبینه.
_دولا دولا میریم تا مارو نبینن.

مرگخواران به سمت زنگ در خانه رفتند و آدامس را روی زنگ چسباندند تا صدای زییییینگ مداوم زنگ در گوش آنها را کر کرد:
_اوهوی الدنگ.زنگ در سوخت.

مرگخواران در حالی که با صدای بلند قهقه میزدند،فرار کردند و صاحب خانه آنها را ندید.دوباره به دنبال خانه ای دیگر رفتند تا اینکه خانه ای فرسوده دیدند که زنگش بسیار ساده بود.دوباره پیتر تکه آدامسی که جویده بود را روی زنگ در چسباند و مرگخواران دوباره فرار کردند اما اینبار صاحبخانه آنها را دید.
_وایسید.مردم آزارا.

مرد بلند قد در حالی که به سرعت دنبال مرگخواران میرفت ناگهان به هکتور رسید و او را از یقه اش بلند کرد.
_کمک کنید.منو تنها نزارید.
_کوجا؟کوجا؟شوخی شوخی با هاگریدم شوخی؟

مرگخواران به سرعت سرشان را برگرداندند.هکتور در دست هاگرید اسیر شده بود.

تام به مسئول خشک کردن دمپایی ها نزدیک شد.
- ببین داداش. شما چرا خونتو کثیف می‌کنی؟ تازه از لحاظ علمی دمپایی خیس بهترم هست. چون خیس که باشه، ترکای پای ملتو پر می‌کنه. جون بهشون میده. روح پاشونو...

تام همانطور که تمام قوانین بهداشتی، سلامتی و غیره را برای متقاعد کردن مرد زیر پا می‌گذاشت، علامتی به پیتر داد.
- بله، داشتم می‌گفتم خلاصه که اینطوری بهتره.
- مطمئنی؟
- کاملا! و... شب بخیر.

تام شب بخیر را گفت و پیتر دستمالی حاوی وایتکس را جلوی دهان مرد گرفته و بیهوشش کرد.
- سریع جمع کنید که بریم. کارمون عالی بود. ارباب حتما خوشحال میشن.

مرگخواران آب هارا در باقی دمپایی های باقی مانده ریختند و از محل دور شدند.

"دقایقی بعد، کنار خیابان"

- تموم شد؟
- آره.
- بخونش.

نقل قول:

و نامه را به پای جغدی بسته و روانه ی خانه ی ریدل ها کردند تا نظر اربابشان درمورد کار شرورانه شان را بدانند.
- خب، حالا دیگه چه کارایی می‌تونیم بکنیم؟

پیتر که نمی دانست چه بگوید، لبخندی گشاد زد و گفت:
- ما واسه ی... آمممم...

مرد نگاه مشکوکی به پیتر انداخت و چشمانش را باریک کرد. اما پیتر که انگار چیزی به ذهنش رسیده بود، گفت:
-آهان واسه ی چیز اومدیم، اومدیم که دمپایی ها رو ضد عفونی کنیم، میدونین که جدیدا جرونا اومده و خیلی خطرناکه.
- حالا چرا فقط دمپایی ها؟ یعنی جرونا از در و دیوار منتقل نمی شه؟
- آمممم...
پیتر لب و لوچه اش آویزان شد و با پایش، محکم پای سدریک را لگد کرد تا او چیزی بگوید. سدریک فریاد زد:
-آخخخ!
-چی؟
- آخ یعنی اونا رم تمیز می‌کنیم ولی اول باید کار دمپایی ها رو تموم کنیم.
- پس وسایل ضد عفونی کجاست؟
- امممم...
- ؟؟؟

پیتر گفت:
- اونا رو یه گروه دیگه داره برامون میاره.
-آهان. پس من اینجا می‌مونم تا کارتون تموم بشه.

پنج نفری با هم فریاد زدند:
- چی؟
- هان؟
- یعنی برای چی می خواین خودتونو خسته کنید. کار ما ممکنه طول بکشه!
- من مسئول نظافت این دستشویی و خشک کردن دمپایی هام. آخه چند روز پیش از اداره مبارزه با دمپایی‌خیس‌کن‌ها اومدن اینجا و گفتن نظارت کنم که کسی دمپایی‌ها رو خیس نکنه.
- یعنی چی؟
- یعنی وقتی آخرین دمپایی رو خشک کردین، می تونین از اینجا برین.

_اممم...تام یه چیزی میخوام بهت بگم...دستشویی عمومی دمپایی داره؟
پیتر به تام خیره شد و لبخندی شیطانی زد.

ولی او،تامی بود سوتی جمع کن! پس گفت:
_نه پیتر،معلومه که نه! من منظورم این بود که بریم...

ولی نطق هردو با فریاد ادوارد که با قیچی هایش به مکانی اشاره میکرد و حرف میزد قطع شد.
_هی! اونجا دمپایی هم هست! بریم برای کاری خفناک!

تام به پیتر که حالا با حالت پوکرفیس به دمپایی های دستشویی عمومی زل زده بود نگاهی کرد. پیتر با خودش گفت:
_آخه این چه شانسیه! تا میام یکی رو ضایع کنم، اصلا سوتی اون از بین میره!

رودولف که با دهن باز به ساحره ها نگاه میکرد به تام گفت:
_تام... به نظرت دستشویی اونجا مختلطه؟
_مگه عروسیه که مختلط باشه؟! بیاین بریم دیگه!

و به این ترتیب مرگخواران بدون ترس و واهمه از کسی شروع به حرکت به طرف دستشویی عمومی کردند.

_خب... ما میریم تو و دمپایی ها رو خیس میکنیم،رودولف تو مواظب باش کسی نیاد.
_عمرا! شاید ساحره اون تو بود!
_خب... پیتر تو برو نگهبانی...
_ابدا! من باید به ارباب ثابت کنم مرگخوار بدی نیستم!
_ ، خب همتون بیاین بریم تو،فقط اگه کسی اومد وسط عملیات... تقصیر شماست!

بعد از خیس کردن چند جفت دمپایی...
_ایول! چه حالی میده!حس خبیث بودن بهم دست داد!
_

مرگخواران در حال خیس کردن دمپایی با شلنگ آب بودند که صدایی اومد.
_چرا هیچکدوم از دمپایی ها نیستند؟ صدای شرشر آب میاد؟ وای!

مردی آنها را در حال انجام آن جنایت مخوف دید و مرگخواران همان کاری را کردند که همیشه در هر دردسری می افتادند انجام میدادند. یکی رو شوت کردند جلو تا بهونه ای سر هم کنه.
و اون پیتر بود!

اما سریع به هوش آمد! تامی بود بدون ثبات! بعد از به هوش آمدن، بلند شد.
- خواستم بگم که دزدی از گرینگوتز دیگه خز شده. هرکی می‌خواد اسمی بدر کنه از گرینگوتز شروع می‌کنه. شماهم می‌خواین تازه کارِ خز باشین؟

تام می‌خواست تا غرور مرگخواران را برانگیزد.

- آره.
- اصلا معنی خز رو می‌دونی؟
- نه.
-

اما مرگخواران دانشی درمورد "خز" نداشتند که بخواهد به غرورشان هم لطمه ای بزند مرلینی ناکرده! پس تام از دری دیگر وارد شد.
- ببینید، اونایی که از گرینگوتز دزدی می‌کنن، کسائین که ملت نمی‌شناسنشون. ما مرگخوارا اسم و رسمی برای خودمون داریم. مگه نه؟
- آره.
- پس یعنی دیگه گرینگوتز کنسله.
- نه.
-

تام بعد از دقایقی برروی زمین حرکات ناموزون رفتن، فهمید تک مرگخوار مذکور در چرخه ی "آره" و "نه" گیر کرده است، پس با ضربه ای دقیق، او را از صحنه ی سوژگار محو کرد!
- خب. حالا که موافقین، من یه نقشه ی بکر دارم. جایی که ملت بیشترین ترس رو تجربه می‌کنن. یه شرارت واقعی.
- چی؟
- می‌ریم و دمپایی های دستشویی هارو خیس می‌کنیم! ارباب بهمون افتخار خواهند کرد.

تام این را گفت و به اولین دستشویی عمومی آن حوالی خیره شد.

مرگخواران شال و کلاه کردند و از کافه هاگزهد خارج شدند.آن روز زمستان خیلی سرد و برفی بود.مردم کمی در خیابان های هاگزمید قدم میزدند.گروه مرگخوارانی که در هاگزهد به سر می بردند،پنج نفر بودند.سدریک،رودولف،پیتر،ادوارد و تام. دست تام شکسته شده بود و برای همین از خودش سر و صدا های عجیب در می آورد که باعث جلب توجه مردم به گروه مرگخواران شده بود.در این میان رودولف گفت:
-دو دیقه لال مونی بگیر ،نمیتونی وایسی تا شفا دهنده پیدا کنیم؟
-آی آخ اوخ دستم.

در میان جر و بحث رودولف و تام،پیتر گفت:
-راستی،به نظرتون چه کاری مونده که تا حالا نکردیم؟

ادوارد گفت:
-دعوا با محفلیا؟
-کردیم اونم زیاد.

هکتور گفت:
-خوراندن معجونای من به محفلیا؟
-معجونات حتی برای خودیم ضرر داره چه برسه به محفلیا.

رودولف گفت:
-قمه کشی و دید زدن دخترای مردم در انظار عمومی؟
-به نظرت ارباب این کارو غیر قانونی می دونه؟

تام ایده ای در ذهن داشت اما به دلیل رو ندادن مرگخواران به او و درد دستش اصلا نمی توانست حرف بزند. تا اینکه سدریک توجه سدریک به او جلب شد و گفت:
-بچه ها بیاید اینجا.تام داره نفسای آخرشو میکشه.

مرگخواران با سرعت به سوی تام که روی زمین از درد غلت میزد رفتند تا حرفهای او را بشنوند:
-بگو تام.ایدت چیه؟
-گرین......
-سبز کردن دامبلدور؟
-گوتز.......
-گرین گوتز؟ تو گرین گوتز چیکار کنیم؟حساب باز کنیم؟
-نهههههههه.سرقت از گرین.....گوتز......

پیتر از خوشحالی بالا پایین پرید و گفت:
-خودشه. سرقت از گرین گوتز خفن ترین کاریه که میتونیم بکنیم.

اما مشکلات از همین جا شروع شده بود.تام در اثر درد دست بیهوش شده بود.

کافه هاگزهد طبق روال هر روز پر بود از انسان هایی با چهره های عجیب و غریب که به شکل مشکوکی پشت میز های گرد و غبار گرفته کافه نشسته و مشغول گفتگو با یکدیگر بودند.

در میان آن همه شمایل و لباس های عجیب، میزی که گروه مرگخواران پشت آن نشسته بودند بیش از همه خودنمایی می کرد.

-کمی از نیکلاس فلامل فقید بیاموزید!
-یعنی اسپم بزنیم؟
-خیر...عمیق تر در کار آن بزرگوار تفکر کنید! ببینید که کافه تاسیس می کند برای کار های غیر قانونی آن وقت شما نشسته اید بر و بر ما را تماشا می کنید...انگار نه انگار که مرگخوار هستید!

مرگخواران با وحشت به چهره لرد که بسیار خشمگین به نظر می رسید چشم دوخته بودند.

-ا...ا...ارباب؟ منظور شما دقیقا چه کار غیر قانونی هست؟

لرد با مشت تام بر روی میز کوبید که باعث شد مچ تام خرد شود و از صدایش مرگخواران وحشت زده بر روی زمین بیفتند‌.
-این را هم ما باید بگوییم؟ خودتان خلاقیت انجام کار غیر قانونی هم ندارید؟

مرگخواران شرمسار شدند و به فکر فرو رفتند.

-دستان خود را به کارهای غیر قانونی آلوده کنید و نتیجه آن کار را به ما نشان دهید تا مورد تشویق و رضایت ما واقع شوید.