گورستان ریدل‌ها

...ناگهان چيز محكمي به شكم دراكو بر خورد كرد و اورا متوقف كرد. دستي در تاريكي يقه ي لباسش را گرفت و اونو به گوشه اي كشاند.
- اينجا چه......آخ....جلوتو نگاه كن....پام....چي كا.........
-سايلنسيو!
صداي قدم هاي چند نفر بر روي سنگ فرش ها به گوش مي رسيد.و بعد صداي گفتگوي يك زن و مرد.
- ببين سيريوس من بهش گفتم كه در اين شرايط خطراناكه ولي گوش نمي ده شايد اگر تو....
سيريوس حرف هاي زن را قطع كرد و با لحني كه نشان از ناباوري ساختگي مي داد گفت:
- من؟آه مينرواي عزيز فكر مي كنم دچار توهم شدي!اگر تو نتوني دامبلدور رو در راضي كني كه در اين زمان تخليه ي اينجا مناسب نيست پس هيچ كس نمي تونه...هيچ كس....
آن دو دور شدند و صدايشان كم كم در پيچ و خم راهرو ها گم شد.
لارا رو به دراكو كرد و طلسم سكوتش را باطل كرد.سپس با چهره اي متفكر به راه افتاد.دراكو نيز به دنبالش حركت كرد.چيزي نمي گفت حتي نسبت به بر خورد لارا هم اعتراضي نكرد.اون هم در فكر بود.اگر واقعا قرار بود همه از محفل برن پس چرا.........
- دراكو؟
- چيه؟
- به نظرت الان بريم؟واقعا نمي فهمم چرا بايد توي اين وقت كم عمل كنيم؟
دراكو با حواسپرتي سرش را تكان داد.اون هم متوجه نمي شد.شايد دليلي داشت.....لرد هيچ وقت توضيحي نمي داد.
- الان مي ريم!
در صدايش اراده اي بود كه لارا را مجبور به اطاعت مي كرد.در جهت مخالف حركت سيريوس و مك گونگال به راه افتادند.در وضعيت راهرو تغييري ايجاد نمي شد.همچنان دراز و باريك با روشنايي زيادي بود.در سمت راستاشان دري به چشم خورد.چيزي از زير رداي لارا به صدا در اومد.دراكو با تعجب بهش نگاه مي كرد.
- اينو بلا داده.....ميگه توش نوعي جادو داره كه هر وقت به محل مورد نظر برسيم بهمون اشاره مي كنه.
- يعني اين در....
لارا فرصتي نداد و بي مهابا در را باز كرد.وسيله صداي ممتدي كرد و بعد گويي خاموش شد.
توي اتاق هيچ چيز نبود.يا در نظر اول به ظاهر خالي مي آمد.در گوشه ي سمت راستش ميز كوچكي بود و بر روي آن يك ليوان چوبي ساده.
- ولي ما كه قرار نبود اينو....
- شايد نقشه تغيير كرده.
و ليوان را آهسته در جيب ردايش گذاشت.با همديگه به سمت در به راه افتادند.لارا صدايي را از داخل ذهنش شنيد:
- ماموريت تموم شده سريع به قرار گاه بر گردين!
با نگاهي به دراكو دريافت كه اون هم صدا رو شنيده.با خوشحالي از تموم شدن ماموريت و موفقيتشان به سمت در رفتند.دراكو در را باز كرد.
در مقابلشان چندين جادوگر و ساحره با چوبدستي هاي آماده ايستاده بودند.دراكو سريع و به موقع در را بست. در همان موقع صداي بر خورد طلسمي با در صدايي گنگ ايجاد كرد.
- شما در محاصره ي افراد محفل ققنوس هستيد.هر چه سريعتر تسليم بشيد.

دراکو خواست شمشیر را بگیرد ولی ناگهان دستش خود به خود کنار کشیده شد و شمشیر در هوا چند ثانیه ثابت ماند...
لارا که به دراکو نگاه میکرد ناگهان نگاهش به شمشیر افتاد و ناگهان فکر کرد کسی ان را با طلسم در هوا نگه داشته است اما بعد از نگاه کردن به پیرامون خود فهمید که اشتباه می کند.و در همین زمان بود که دراکو به لارا رو کرد و گفت:لارا ببین واق....ولی دراکو از دیدن قیافه ی لارا حرفش را قطع کرد و نگاهش را دنبال کرد و او نیز یک لحظه شوكه شد....
لارا که کمی از حالت اولیه ی خود در امد و به خود امد رفت به طرف شمشیر تا ببیند چه اتفاقی برایش افتاده است بعد از چند قدم به شمشیر رسید و دستش را با ملایمت و احتیاط کامل به طرف شمشیر نزدیک کرد و تا دستش به شمشیر برخورد کرد صدایی از پشت به گوش رسید.... لارا که قلبش به تندیه قلب نوزاد می تپید برگشت تا منبع صدا را پیدا کند و ناگهان صدای اشنایی گفت:بچه ها یادم رفت این ادرس اتاقتون را به شما بدهم البته تقصیر شما هم بود...
لارا که تازه متوجه شد او کسی جز بلا نیست و به او نزدیک شد و گفت تو خيال نمی کنی که ما میترسیم هااا!!!
بلا که خنده اش گرفته بود سریعا از انجا رفت و در پشت بوته ها غیب شد...
لارا ادرس ها رو را که بلا بر روی زمین انداخته بود گرفت و با بی اعتنایی به محتوای ان انها رو در جیبش گذاشت و این بار با دل و جرعت بیشتری به طرف شمشیر رفت و دستش را بر روی ان قرار داد... در این زمان دراکو جز خیره ماندن به شمشیر کار دیگری نمی کرد ولی ناگهان به حالت اولیه ی خود در امد و به لارا با لحن تندی گفت اگه یه وقت طلسم شده باشه چیکار می کنی؟ لارا که به حرف دراکو بی اعتنایی کرد به کارش ادامه داد و با کمی تکان دادن شمشیر ناگهان شکافی در هوا ایجاد شد و کم کم این شکاف بازتر شد... دراکو که از حالت قبلی متعجب تر شده بود نا خداگاه از دهانش صدای:آآآآآآآآا... خارج شد ولی لارا سریعا دست او را گرفت و با دست دیگرش شمشیر را که تازه از هوا جدا شده بود گرفت و از لای شکافی که کناره هاي ان تکان می خردند رد شدند و بعد از چند ثانیه شکاف بسته شد و ان ها به روبه روی خود نگاهی کردند و شروع به حرکت به طرف قصر کردند...
دراکو از ترسش قدم هایش را کوتاه تر میگرفت تا دیرتر به قصر برسند اما در همین هنگام لارا ناگهان فکری به ذهنش خطور کرد و در هنگامی که از بین چند درخت می توانستند به حیاط قصر نگاه کنند لارا دراکو و خودش را در پشت درخت پنهان کرد و دراکو که کمرش محکم به تنه ی درخت خورده بود با لحن خشنی گفت:چته بابا!! مگه چی شده!!! لارا بدون توجه به دراکو دستش را در جیبش کرد و دو بطری در اورد و گفت: الان باید یکمی از این رو بخوریم چون ما نمی دانیم کی به شکل اولمون در میایم چون زمان را محاسبه نکردیم و ولی این دفعه بطریو نندازی مگرنه این دفعه میشکنه...
دراکو که قیافه اش اشفته شده بود گفت:امکان نداره این دفعه از اون بخورم....
اما لارا سریع یه بطری به دراکو داد و بطریه دیگر را خودش سريع نوشید و تلخیه مایع در چهره اش نمایان بود... دراکو که چاره ای جز نوشیدن ان مایع بد رنگ و لزج را نمیدید ان را سريع سر کشید تا مزه اش زیاد به حلقش نرود ولی او سریعا جیغ کوتاهی کشید و با تلخی گفت صد رحمت به لیمو ترشی که با پهن قاطي شده...
اما بعد از مدتی هردو اماده شدند و به سوی قصر حرکت کردند و بعد از چند دقیقه راه رفتن بدون اتفاق دیگر به در ورودیه قصر رسیدند که وقتی در را فشار دادند از بالای در صدایی به گوش رسید که می گفت نشانه ی روی زانوی خود را به دستگاه نشان دهید... دراکو که هول شده بود گفت مگه ما نشانه هم داریم... لارا سریع به او اشاره کرد که به زانویش یه نگاهی بیاندازد و بعد دراکو با تعجب گفت: چه نشانه ی مزخرف... نشانه به این صورت بود که یک چوب دستیه کهنه بود و بر روی ان نام دامبی هک شده بود .... در همین حال که دراکو در مورد نشانه اظهار نظر می کرد لارا زانویش را در دستگاهی که در پایین و سمت چپ در ورودی بود قرار داد و دراکو حرفش را نیمه تمام گذاشت چون در صدایی داد و باز شد هردو به سوی تاریکی پشت در در حرکت بودند که ناگهان لارا دراکو را به طرف حیاط هول داد و به دراکو گفت: اخه...تو که زانوتو رو دستگاه نگذاشتی... دراکو که تازه متوجه دلیل این حرکت لارا شد سریعا به سمت دستگاه رفت و نشانه را بر روی ان قرار داد وسریعا به ان طرف در که میشد همان طرف تاریکی رفت و به لارا پیوست...
_______________________________________________________________
من هر کار کردم کوتاهتر بنویسم نشد چون اونوقت موضوع خاصی پیش نمی اومد...
امید وارم خوب باشه اگه میشه بگین تا من به بدیه داستانم پی ببرم .... به تشکر

ماركوس عزيز
اگه يكي دو تا غلط املايي ديگه داشتي احتمالا ركورد آلبوس سابق سايت رو ميشكستي!!!كمي با دقت بنويس.
كمي بي خودي موضوع رو طولش دادي..توضيحاتت اضافي بود و همين پستت رو بيش از حد طولاني كرده بود كه خيليا حوصله خوندن پست به اين بلندي رو ندارن...گفتي اگه كوتاهترش ميكردي اتفاق خاصي نميفتاد ولي الانش هم اتفاق خاصي نيفتاده..پاراگراف بندي نداري واين خوندن نوشته تو سخت تر ميكنه...
بقيه چيزا خوب و سر جاشه...خوشحالم كه ميخواي بديهاي نوشتت رو بدوني و برطرفشون كني..منتظر نمايشنامه هاي خوبت هستم...
از دوستان عزيزي كه اين پست رو ادامه ميدن خواهش ميكنم اين موضوع رو زيادي كشش ندن..اين ماموريت بيش از حد طولاني شد..بهتره تمومش كنيم تا لرد بتونه به مرگخواراي ديگه خودش ماموريتهاي تازه اي بده...
با تشكر..لارا

دراکو که دوسه قدم جلوتر از لارا راه ميرفت تلوتلو خورد و گفت :
-تو به اين ميگی شانس .
-تو بلد نيستی راه بری . خوب این چه ربطی به شانس داره .
دراکو صورتش را پوشونده بود . و طوری روی صورتش دست ميکشيد انگار ميخواست لکه هايی را پاک کند.
لارا که از دست دراکو اعصابش خورد شده بود و ديگر طاقتش تمام شده بود گفت:
- تو داری چيکار ميکنی . نکنه ميخوای پوستتو غلفتی بکنی .
دراکو چند فحش زير لب به هرچی نيروی دفاعی نامرئی بود داد و رو به لارا گفت :
- انگاری معجون مرکب پيچيده نميتونه ديوار دفاعی اين پير مرد ديونه را گول بزنه خدا بگم چيکارت کنه دامبلدور .
لارا به صورت دراکو نگاه کرد .
صورت دراکو پر از نقاط سفيد بود و که هر لحظه نيز بيشتر ميشدن . ديوار دفاعی باعث از بين رفتن معجون شده بود .
لارا به بد بختی که بهش دچار شده بود فکر ميکرد و دراکو به چهره زيبای خود .( آره جون خودش) که صدايی توجه اونا رو به خودش جلب کرد
- پيشت . مياو . بياينو.
لارا به عقب نگاه کرد تو کوچه بلا بهشون اشاره ميکرد که برگردن .
رنگ بلا مثل کچ سفيد شده بود و به خودش ميلرزيد. قیافش شبیه کسانی بود که چند ديوانه ساز بهش حمله کردند.
- شما دوتا خیلی خنگین چرا شمشیرو از من نگرفتین.
لارا گفت : کودوم شمشیر.
دراکو در حالی که با خودش میگفت : خودش يادش رفته بود . برای اينکه ضايع نشه ببين چه فيلمی بازی ميکنه مطمئنم لرد گوشتماليش داده .
دراکو متوجه نگاه عميق بلا شد و سريع گفت :
- آخ معذرت .
و رو به لارا گفت :
چرا يادمون رفت .؟
بلا که از دست دراکو لجش گرفته بود به دراکو گفت :
- اگر زنده از اين ماموريت برگشتی .خودم حتما ميکشکت.
بلا شمشيرو به طرز خطرناکی به سمت دراکو پرت کرد و ناپديد شد
ريگلوس عزيز
شما فقط مشكل پاراگراف بندي داشتي كه اونو هم حلش كردي..
بقيه چيزا مشكلي نداشت..خوبه..همينطور ادامه بده...(لارا)

لارا که به نظر می رسید از تبدیل شدنش به همچین کسی بدش نمی امد با خنده به دراکو گفت: نمردی و سیاه پوستی رو هم تجربه کردی
دراکو که کمی عصبانی شد گفت: من می دونم تو از قبل می دونستی که كدوممون شبیه کدوم ادم میشه
لارا بدون هیچ صحبتی از پشت بوته ها در امد و منتظر دراکو ماند...
هردو دیگر اماده ی رفتن شدن ولی در همین زمان بود که لارا با خنده ی ریزی به دراکو گفت: احساس نمی کنی که قدت خیلی کوتاهه کوچولو
دراکو که اخم کرده بود بدون هیچ حرفی شروع به راه رفتن کرد
انها هرچه به قصر نزدیکتر میشدند احساس خطر بیشتری میکردند...
در راه دراکو سوال های متعددی را از لارا می پرسید و این باعث کلافه شدن لارا می شد...
دراکو که خیلی بیشتر از لارا نگران بود گفت اگه یه وقت سوتی بدیم همون جا مارو خاک میکنن ها!!
لارا می خواست جوابش را بدهد ولی ناگهان دو نفر از رهگذران که خیلی شیک و با کت و شلوار سورمه اي و پیراهن سفید که هردو مثل هم پوشیده بودند به انها سلام کردند و یکی از انها گفت: جکسون حالتون چطوره؟
دراکو و لارا که هاج واج مانده بودند و مستقیم به ان دو نگاه می کردند
ناگهان لارا تنه ی ریزی به دراکو زد تا متوجه شود که حتما با او است چون لارا که دختر بود.
دراکو که هول شده بود گفت: خ..خ..خوبم
ان دو با خداحافظی از انجا دور شدند و در دو کوچه دورتر گم شدند...
لارا و دراکو به هم نگاهی کردند و لارا گفت: شانس آوردیم
____________________________________________________________________________
امیدوارم که این یکی بهتر از قبلی باشه
ماركوس عزيز
پيشرفتت كاملا مشخصه...پاراگراف بنديت خيلي بهتر شده..فضا سازيت هم به اندازه كافي خوبه.يكي دو تاغلط املايي و نگارشي كوچيك وجود داشت كه اصلاحشون كردم..
اشكالي كه به نظرم ميرسه اينه كه اتفاق خاصي توي پستت نيفتاديعني موضوع نداشت...با اينحال نسبت به قبلي خيلي بهتره..
موفق باشي(لارا)

بلا : خب فعلا مثل این که کار من اینجا تموم شده پس من میرم !!!
لارا : خیلی متشکرم بلا !
بلا لبخندي زد و گفت : به امید پیروزی سیاهان و شکست سفیدها
سپس بلا برای هر دویشان دست تکون داد و به سرعت در پیاده رو در جهت مخالف قصر شروع به حرکت کرد
لارا و دراکو برای مدتی به بلا چشم دوختند که با سرعت داشت از آنها دور میشد .
چند لحظه ای سپری شد و سرانجام بلا در پیچ جاده ناپدید شد . بلافاصله لارا دست دراکو رو گرفت و او را از جاده اصلی خارج کرد و او رو به پشت بوته ای برد که در خارج از خیابون قرار داشت !!!
دراکو با حیرت نگاهی به لارا انداخت
لارا نیز در جواب نگاهی به دراکو انداخت و تازه متوجه موضوع شد ! او با خشونت گفت : اینجوری نگاه نکن باید معجون هامون رو بخوریم !
دراکو سرش رو خاروند و گفت : خب چرا منو آوردی این پشت ؟
لارا لحظه ای با تعجب به دراکو خیره ماند سپس با ناباوری گفت : خب برای اینکه کسی نباید ما رو ببینه !
دراکو که متوجه منظور لارا نمیشد گفت : خب چرا همونجا تغییر شکل ندادیم ؟
لارا نگاه تندی به دراکو انداخت و در حالی که سر تاپای دراکو رو از نظر میگذروند گفت : مثل اینکه تو تا حالا از معجون مرکب پیچیده استفاده نکردی ؟
دراکو که در آن لحظه احساس بدی بهش دست داده بود ! در حالی که حق با لارا بود باعجله گفت : چرا استفاده کردم همینجوری گفتم
لارا چند لحظه صبر کرد تا مطمئن شود دراکو دیگه حرفی ندارد سپس با عجله دستش را در جیب ردایش کرد و دوتا شیشه معجون رو که قبلا بلا بهش داده بود رو دراورد و یکی را بدست دراکو داد .
دراکو شیشه را گرفت و بلافاصله در آن را باز کرد و در حالی که صورتش در هم رفته بود به ماده زرد رنگ درون آن نگاه کرد .
دراکو : اه اه اه باید اینو بخورم ؟
لارا که چشمانش از هیجان برق میزد نفس نفس زنان گفت : بله فکر میکنم همینطوره !
قبل از اینکه دراکو دوباره شروع به حرف زدن کند لارا دو تا تار مو از تو جیب ردایش دراورد . یکی موی طلایی بلندی بود و دیگری یک مشت موی وزوزی !!!
لارا موی سیاه وزوزی رو داد به دست دراکو و گفت : بگیرش اینو باید بریزی تو معجونت !!!
دراکو اخمی کرد و گفت : من اون و طلاییرو میخوام
لارا با خشونت گفت : نمیشه !
دراکو : چرا ؟
لارا که سعی میکرد این موضوع رو بی اهمیت نشان دهد گفت : برای اینکه این مو موی یک دختره پس بهتره که من این مو رو تو معجونم بریزم !
دراکو خواست مخالفت کند اما لارا زودتر گفت : بجنب وقت نداریم باید خودمون رو به شکل اونا در بیاریم !
دراکو و لارا برای لحظه ای به هم خیره شدند سپس لارا نفس عمیقی کشید و تار موی طلایی را درون معجونش ریخت ! دراکو دوباره به معجونش نگاه کرد که حالا حبابهایی بر روی سطح آن پدید آمده بود .
دراکو نیز لحظه ای مکث کرد سپس موهای وزوزی رو در معجونش ریخت هر دو دوباره به هم نگاه کردند . نگرانی در چهره هر دویشان موج میزد چند لحظه گذشت سپس هر دو با هم معجون رو سر کشیدند ......
معجون بی نهایت بد مزه و تلخی بود ! لحظه ای گذشت اما هیچ اتفاقی نیفتاد . دراکو دوباره با نگرانی به لارا نگاه کرد و خواست حرفی بزند اما ناگهان درد زیادی را در شکمش احساس کرد ! دراکو از فرط درد شیشه معجونش را روی زمین انداخت و از درد خم شد و روی زمین افتاد ! او دستش رو بالا گرفت وچشمش به پوست دستش افتاد که در حال تغییر شکل بود .
پوست دراکو یواش یواش تغییر رنگ میداد و به رنگ سیاه در میامد و ابعاد بدنش نیز لحظه به لحظه بزرگتر میشد . چشمش سیاهی میرفت یک لحظه تصویر اطرافش را واضح میدید و یک لحظه تیره و تار !!! او خدا خدا میکرد که آن درد هر چه زودتر متوقف شود و او به حالت اول برگردد .
ناگهان درد به همان سرعتی که آمده بود از بین رفت دراکو که تند تند نفس میزد آرام از روی زمین بلند شد و با تعجب به دستانش نگاه کرد که به رنگ سیاه درامده بود . او تبدیل به یک مرد سیاه پوست میان سال با قدی متوسط شده بود
ناگهان دراکو وجود کسی را در کنار خودش احساس کرد به همین دلیل با سرعت برگشت و در کمال تعجب چشمش به دختر مو طلایی قد بلندی افتاد که موهایش تا کمرش میرسید ! او کسی نبود به جز لارا ........
بليز عزيز
نمايشنامه تو مثل هميشه خوب بود.فضا سازي طنز و ديالوگها هم خوب بودن...در كل اشكالي نداشت جز اينكه احتمالا با عجله تايپ شده بود چون چند جا حروف جابجا شده بود يا جا افتاده بود..ضمنا براي سلامتي پست هات بهتره مواظب باشي از اين طولاني تر نشن...
موفق باشي (لارا)

هر دو با تعجب به بلاتریکس نگاه کردن ...
لارا: تو اینا رو از کجا فهمیدی؟
بلاتريكس:بماند...
دراکو: اول که خواستیم با این لباسا بریم و بعدشم بدون اطلاع از فضای خارجی قلعه خواستیم به انجا بریم من مطمینم که با این همه استعداد ما میتونیم این ماموریت را با خوبی و خوشی به پایان برسونیم.
لارا و بلا یه خنده ریزی زدند بعد لارا رفت تا لباسش را عوض کند...
دراکو:بلاتريكس لرد تو رو فرستاده که اینا رو به ما بگی؟
بلاتریکس:اول خواست که خودتون با عقلتون این کار رو بکونین ولی وقتی دید که شما بدون اطلاعات دارین به قصر نزدیک میشین به من گفت که سری به پیشتون بیام...
در همین حال دیگر لارا هم لباسش را در مغازه ای عوض کرده بود و امد و بعد دراکو هم رفت تا لباس مشنگیش را در بیاورد...
لارا و دراکو آماده برای رفتن شدن.
ولی در همین حال بلا پرسید: الان شما میدونین که باید چکار کنین...
هر دو تاييد کردند و یک دور هم برای بلا توضیح دادند...
هرسه دیگر کمی جدی شده بودند و در همین حال بلاتریکس به انها گفت که باید راه بیافتن...
هر سه در حال حرکت بودند که بلا گفت: دیگه دیوار باید همین جا ها باشه من وقتی پیداش کردم می سپارمش به شما و میرم...
لارا: میری
مگه تو نباید با ما بیای؟
بلا: من فقط در جاهایی که اشتباه میکنید بهتون کمک میکنم و اگه من بیام داخل که همه من رو میشناسم و فاتحمون خوندست...
دراکو: یعنی به ما دو تا شک نمیکنن؟
بلا: امکانش هست که شک کنن ولی خوب من به خاطر محکم کاری هم که شده براتون معجون پیچید رو آوردم تا تبدیل به دو تا از کارکنان نا اشنای اینجا بشین... فقط هر یک ساعت یک بار دوباره از این بنوشینا مگر نه همون جا...
لارا: حالا اگه همون کارکنان الان باشن چی؟
بلا که از این حرف لارا خندش گرفته بود با حالت تمسخر آمیزی گفت: مگه میخوایم شما رو به سیاه چال بندازیم که بدون اطلاعات قبلی این کار رو بکنیم...
دراکو که کمی بهش بر خورده بود چون لارا خیلی بهش کمک کرده بود با کمی عصبانیت گفت: حالا مثلا چی کار کردین؟
بلاتریکس:ما میدونیم که اون کارکنان امروز غایبن و این هم میدونیم که اگه هم باشه کسی نمیفهمه...
در صورت لارا خنده ای کوچک ظاهر شد و بعد گفت: باید بریم خیلی دیر شده...
دراکو با لبخندی حرفش را تایید کرد و آماده ی رفتن شدن...
________________________________________________________________________
امیدوارم خوب باشه چون من رولم فکر نکنم خوب باشه....
من یه سوالی هم داشتم که ایا در اینجا شخصیت خودمان را هم میتوانیم در داستان بیاوریم

............................................
ماركوس عزيز!
هنوز براي پيشرفت خيلي جا داري.حتما سعي كن نوشته ي بقيه ي اعضاي سايت رو بخوني.
نوشتت فضاسازي مناسب رو نداشت.سعي كن حتما در اين زمينه فعاليت كني.ديالوگ هاي نوشتت ضعيف بودن.در خيلي از جاها با شخصيت دراكو و يا بلاتريكس نمي خوندن.
در ضمن چرا بلاتريكس رو نوشتي " بلات " يا از اسم به صورت كامل استفاده كن و يا اسامي رايج مثل "بلا " البته اين قسمت رو من درست كردم.
توي پستت غلط املايي زيادي داشتي.بعضي ها رو درست كردم چندتاش رو هم برات مشخص كردم!
پاراگرافبندي نوشتت بد نبود!به نسبت خيلي هايي كه قديمين و پاراگرافبنديشون خوب نيست خيلي خوب بود!البته هنوز در حد عالي نيست و بايد روش كار كني.
در ضمن نوشتت يه جور تكراري بود.داستان جديدي رو خلق نكرده بودي.

خب اميدوارم به هيچ عنوان از انتقادات من نرنجي بلكه هميشه سعي در پيشرفت داشته باشي.اين پست پاك نمي شه اما نفر بعدي خواهشا از پست قبل ادامه بده.
منتظر نوشته هاي خوبت كه توش اشكالاتت بر طرف شده باشن توي همين تاپيك هستم.

موفق باشي
پيتر پتيگرو..........ناظر انجمن!

لارا هر چقدر به قلعه نزديکتر ميشد بيشتر احساس حماقت ميکرد . حتی خودشم نمی دونست چرا به حرف گوش داده تجربه بهش ثابت کرده بود که ساختمونهای جادوگران از چشم مشنگا مخفيه پس این اصلا عاقلانه نبود که خودشونو به شکل مشنگها در بيارن .
لارا ايستاد و از تیردست پنجرههای قلعه دور شد و دراکو رو هم به ايستادن تشويق کرد و در يک لحظه باور نکردنی يه سيلی تو گوش دراکو خوابوند و اونو بشدت تکون داد.
- هی آقای با هوش نزديک بود مثل خنگها بي افتيم تو تله آخه تو بفکرت نرسيد که دوتا مشنگ چطوری ميتونن مقر سری سفيدا رو ببينن نکنه طلسم شدی دراکو خودتی .
حالا ديگه اون لباس اسپورت خوش دوخت بيشتر به قاب دستمال آشپزخونه شباهت داشت و صاحب لباسها به يک دورگرد بدبخت .تازه دراکو متوجه عمق فاجعه در حال وقوع پی برد.
دراکو در حالی که سعی ميکرد خودشو از دست لارا نجات بده گفت: خوب تو اگر نظر بهتری داشتی همون وقت ميگفتی تو فقط بلدی ايراد بگيری و ديگرونو کتک بزنی تو مريضی اگر مجبور به انجام اين ماموريت نبودم همين الآن .......
لارا پريد وسط حرفش : مثلا اگر مجبور نبودی چی ميشود . به مامانجونت ميگفتی دماغتو پاک کنه .
دراکو که ديگه رنگش به رنگ لبو گفته بود بروکنار من اومد چوبدستيشو بالا آورد و آمادهی حمله شد که يه نفر از پشت چند سطل آشغال ظاهر شد .

لارا و دراکو که از ورود بي موقع بلاتريکس بلک ترسيده بودن با ديدن اون خوشحال شدن دراکو در حالی که سعی ميکرد لبخند بزنه گفت :
- وای مارو ترسوندين شما اينجا چيکار ميکنيد
بلا که خشم در صداش موج ميزد گفت:
- اينجوری ميخواستين به اون قلعه نفوذ کنيد . اول از همه اون چوب دستياتونو بذارين کنار تو شعاع ۱۰۰ متری اين قلعه اگر جادو بشه اونا باخبر ميشن دوم اينکه دور اون قلعه يک بانکريز گرفته ( ديوار نامرئی بسيار قوی که تنها دو راه برای گذشتن از اون وجود داره .
۱ـ اجازه از داخل قلع ست
۲- ايجاد يک ویندناوه که یه نيرويی ذهنی بسيار قوی که به وسيله شمشير ميتونه توی بانکراز شکاف ايجاد کنه .
خوب شد من اومدم مگنه شما ماموريتو به خطر مينداختين.

------------------------------
ريگولس عزيز!
جدا آفرين!توي همين چندتا پستي كه زدي خيلي پيشرفت داشتي!
اين واقعا خيلي خوبه.استعداد خوبي داري با كمي تمرين بيشتر و مطالعه ي نوشته هاي ديگران حتما جزو بهترين ها مي شي.
خب..خب...نوشتت يكي دو تا ايراد داشت.پاراگراف بنديش خوب نبود.سعي كن حتما در اين ضمينه تمرين كني.ديالوگهاي نوشتتم خيلي قوي نبودن.ديالوگ بايد تاثير گزار باشه و به شخصيت داستان هم بياد.
ولي در كل خوب بود مرسي

موفق باشي
پيتر پتيگرو.........ناظر انجمن!

لارا و دراکو در میدان خشکیده گریمولد ظاهر شدند. هیچ کدام نتوانستند از تحسین کردن آن قصر با شکوه جلوگیری کنند.
دراکو: پایگاه دشمنای ما تو همچین جاییه؟
لارا: می بینی که...
دراکو: پس بهتره ما بریم بمیریم...
لارا: ظاهرش غلط اندازه. فکر نکنم اونا بتونن همچین جایی رو اداره کنن.
دراکو: این دامبلدوری که من می شناسم...
لارا: وظیفه ما اینه که بریم تو. نظری داری؟
دراکو: آره... در می زنیم و می ریم تو!
لارا نگاه عاقل اندر سفیهی به دراکو می اندازد و می گوید: اول باید قصر رو بررسی کنیم. بعد می تونیم یه نقشه خوب بکشیم و بریم تو.
لارا و دراکو راه می افتاتند و به قصر نزدیک می شوند. ناگهان دراکو می گوید: اگه ببینمون چی؟
لارا: اونا ما رو نمی شناسن.
دراکو: چرا می شناسن. بیا تغییر قیافه بدیم.
لارا: چه جوری؟
دراکو: اون با من!
و لارا را کشان کشان با خود به طرف خیایبان اصلی می برد.

چند دقیقه بعد

لارا: تو پول مشنگی داشتی و به ما نگفته بودی؟
دراکو: احتیاط شرط عقله!
لارا با احتیاط کلاه گیش مشکی براق را روی سرش صاف کرد و دستی هم به لباس های پر زرق و برقش کشید. با آن آرایش تند محال بود شناخته شود.
دراکو: خب ما دو تا توریستیم که در مورد اون قصر کنجکاویم و دوست داریم که توش رو هم ببینیم...
لارا نگاهی به لباس های اسپرت دراکو می اندازد و می گوید: واقعا فکر می کنی گول می خورن؟
دراکو: ممکنه رامون ندن تو ولی در عوض بهمون مشکوک نمی شن.
لارا: ببینیم و تعریف کنیم.
و هردو به طرف قصر به راه افتادند.

--------------------------------------------------------
دوست عزيز!
نوشتت بد نبود ولي فاقد يكي از فاكتور هاي اصلي يعني فضاسازي بود.اين نوع نوشته ديگه توي سايت مخاطب زيادي رو جذب نمي كنه.من پست شما رو پاك نمي كنم ولي اميدوارم كه سعي كنيد در شيوه ي نوشتنتون تجديد نظر كنيد!

موفق باشيد
پيتر پتيگرو......ناظر انجمن!

اين صدا که خيلی شبيه جير جير بود مال کسی نبود به جز پتيگرو .
- من به ارباب گفته بودم که شماها زيادی خنگين ولی نميدونم چرا اون شما را انتخاب کرد مخصوصا برای همچين ماموريتی.
دراکو در حالی که از خشم سياه شده بود گفت : هه هه هه.. واقعا مرديم از خنده مسخره اين چه کاری بود .
-اين نقشه ارباب بود تا به شما ياد آوری کنه که شما بايد منتظر هر چی باشين.
- لارا که ديگه مجبور نبود وزن دراکو تحمل کنه با سمت پيتر خيز برداشت و اونو به زمين انداخت و روی سينه پريد و چوب دستيشو به سمت قلب اون نشونه گرفت
- تو چی فکر کردی فکر کردی خودت خيلی لايقي هان چطور جرئت ميکنی اينجوری با من حرف بزنی در صورتی که حتی نتونستی یه برگرو تو جیبت نگه داری
پيتر در حالی که از ترس دیگه به مرد ه ها شباهت داشت گفت : چی شده مگه من دستورو اجرا کردم فقط نمی دونم چرا طلسم رو تو اثر کرد در حالی که به زور نيششو باز ميکرد گفت : پسره از تو قوی تره و در همون لحظه تبديل به يک موش شد و در رفت لارا در حالی که خون خونشو ميخورد چند طلسم به طرف اون پرت کرد و بايد اعتراف کرد پيتر زمانی که به شکل موش در مياد واقعا سريعه . دراکو در حالی که نميتونست نيششو ببنده گفت : حالا ميای بريم يا نه ولی فکر کنم پاداشت تبديل به مجازات شد .
لارا در حالی که سعی ميکرد خودشو کنترل کنه از شونه دراکو به عنوان پله استفاده کرد و از اون اتاق جهنمی خلاص شد دراکو خودش رو به زور بالا کشيد و گفت نمی خوای کمک کنی ولی انگار لارا حرف اونو نشنيد و به سرعت از اون دور شد و راه خروج در پيش گرفت دراکو بيرون در اون کلبه به اون رسيد و تا خواست حرفی بزنه لارا گفت بجنب و باهم به سمت میدان گریمولد غيب شدن
------------------------------------------------------------
ببخشيد اگر ضعيفه
......................................
ريگولوس جان!
اتفاقا پستت ضعيف نبود.ديگه نبينم از اين حرفها زده بشه!!!همه بالاخره بايد از جايي شروع كنن!

موفق باشي
پيتر پتيگرو.........ناظر انجمن!

لارا هراسان به دراكو نگاه مي كنه... دراكو نفس عميقي مي كشه و ميگه: فكر مي كردم... اون همه تمرين بيخودي نبود... آماده اي ؟ بريم؟
لارا: فكر مي كني اون جاسوسي كه قراره به ما بپيونده كيه؟
دراكو بهش نگاه مي كنه و مي گه: نمي دونم... اميدوارم از جادوگراي قويمون باشه...
لارا: خوب... بريم ديگه... زيادوقت تلف نكنيم...
دراكو: امّا... چطوري؟ غيب شيم؟
لارا: آره... ولي فكر نكنم تو اين كلبه بشه غيب و ظاهر شد... بايد بريم بيرون...
دراكو: آره... بريم..
و به سمت در اتاق تاريك به راه مي افتن...
به در نزديك شده بودن كه نوري از گوشه‌ي ديگر اتاق توجهشون رو جلب مي كنه...
نوري سبز رنگ كه باعث شد از شدت روشنايي چشاشون رو ببندن... دراكو: اه... اين از كجا اومد...؟
لارا كه حالا برقي قرمز رنگ تو چشاشه مي گه: بريم ببينيم... شايد يه پاداشي واسمون گذاشتن... نه؟
و به سمت منبع نور به راه مي افته... در چهره‌ي لارا طمع ديده مي شه و دراكو با حيرت به اون نگاه مي كنه... چطور تو اين موقعيت مي تونست به يه چيز قيمتي فكر كنه... اونا دارن به سمت مرگ مي رن ولي لار اداره به منبع نوري نگاه مي كنه كه شايد چيزي قيمتي توي اون باشه...
باز هم به لارا نگاه مي كنه... چشاش حالتي غير طبيعي داشت... و مستقيم به جلو نگاه مي كرد... گويا... گويا طلسم شده بود...
اين فكر باعث مي شه دراكو احساس كنه موهاي تنش سيخ شده... ولي كي مي تونسته لارا رو طلسم كنه؟
دراكو با خودش مي گه: بايد جلوش رو بگيرم... نبايد بذارم به دام مرگ بره...
ولي ديگه دير شده بود... اونا به منبع نور رسيدن... لارا دستش رو به سمت جامي كه بالاي كمدي بود مي بره...
دراكو: نـــــه...
ولي لارا چيزي رو توي اون لمس مي كنه، وصداي عجيبي از پشت به گوش مي رسه... دراكو در حالي كه صورتش رو عرق سردي پوشونده، به عقب نگاه مي كنه و مي بينه چند تا تيغ تيز و بزرگ از توي در زده بيرون كه باعث مي شه كسي نتونه به در نزديك بشه...
لارا كه حالت چهره‌اش باز به حال طبيعي برگشته مي گه: د...دراكو... گير افتاديم...
دراكو با وحشت و نااميدي سرش رو به نشانه‌ي تاييد تكون مي ده...
دراكو: بيا بالاي كلبه رو آتيش بزنيم و از اونجا بريم..
برقي از شادي تو چشاي لارا ديده مي شه... لارا بلافاصله چوبدستي رو به سمت سقف مي گيره و مي گه: اينسنديو...
سقف آتيش مي گيره... لارا و دراكو عقب مي رن تا قسمتي از سقف روشون نيفته... بعد ا اين كه به حد كافي جا براي عبور باز مي شه، آتيش رو خاموش مي كنن....
دراكو: خوب... بريم...
و مي پره و از كناره‌هاي اون سوراخ مي گيره... لارا هم از پايين پاهاش رو مي گيره...
در همين اوضاع بود كه صدايي از پشت آن ها رو بر جاي ميخكوب كرد... صدايي كه خشونت و تمسخر در وان واضح بود...
- : مي خواين كمكتون كنم؟!