مربی بدنساز که بی شباهت به گیلیدی نبود! دست هدویگ رو میگیره و به سمت اتاق در گوشه ی سالن بدنسازی میبره...
در طول راه هدویگ به افرادی که در حال ورزش کردن با انواع دم و دستگاه های مختلف بودند نگاه میکرد که در این بین دستگاهی زیبا توجه هدویگ رو به خودش جلب کرد!
فردی در حال قِر دادن بر روی صفحه ی گرد فلزی ای میباشد!

هدویگ از دستگاه خوشش میاد و در ذهنش فکر میکنه که حتما باید بعدا یه سری هم به این دستگاه بزنه!


-گوشه سالن-

مربی: خب ببین...اول باید یه برنامه ورزشی مناسب برات بنویسم...بعدشم یه برنامه غذایی...باید تک تکش رو رعایت کنی!
هدویگ: اگه رعایت کنم مثل اون گنده هه میشم؟!

و فردی قوی هیکل رو نشون میده که در حال کار کردن با دستگاهی عظیم است!

مربی: ایشون قهرمان جهان در رشته ی عضلات انگشت شصت هستن!!...چطور جرات میکنی در موردشون این شکلی صحبت کنی؟!
هدویگ:

هدویگ دوباره نگاهی به فرد مورد نظر میندازه که داره با انگشت شصتش یه وزنه ی شونصد کیلویی رو بلند میکنه!


مربی: خب ببین...اسمت چی بود؟

هدویگ فکر میکنه که بهتره خودش رو خفنز جلوه بده!

هدویگ: واالله دوستان بهم میگن هدی پشت بازو!!()...خوش ندارم شما هم بهم نگی!
مربی: آها...خب ببینی هدی پشت بازو!...این برنامه ی غذاییته...اینو داخل خونه حتما باید رعایت بکنی!

هدویگ کاغد رو از دست مربی میگیره و بهش نگاهی میندازه:

صبحانه: نون و پنیر و گردو و آب پرتغال
ناهار: دونه!!
عصرونه: اسفناج
شام: روغن قازقلنگ!!


هدویگ: ولی من این شکلی سوء تغذیه میگیرم!
مربی: باید تحمل کنی...یعنی توی جغد از شتر کمتری؟!...مگه تو در طول روز به غیر از دونه! چی میخوردی؟!
هدویگ: خب خیلی چیزا!...از آلوچه ی دیش دیش(!) گرفته تا پفک نمکی...از کاپوچینو گرفته تا نوشیدنی مادام رزمرتا!!...از فسنجون گرفته تا ماکارونی!...
مربی: خب خب بسه بسه!...منم اگر اینارو خورده بودم اندازه گاو! چاق میشدم!...دیگه نمیخوری اینارو!...همین برنامه ای که نوشتم رو رعایت میکنی...در ضمن مصرف روغن قازقلنگ رو بهت حتما پیشنهاد میکنم! (با تشکر از وزیر مردمی برای گرفتن اسپانسر!)


هدویگ بعد از گرفتن برنامه غذایی به لونش میره و زود میخوابه تا فردا صبح به سالن ورزشی بیاد!

_ اوا؟! مگه جغدا دل ندارن؟! مخصوصا من! خیلی خوش تیپم، نه؟!!
مربی بدن سازی به عضلات شل و ول و پر از چربی هدویگ نگاهی مینداره و میگه:
_ پسرم، شما برو داستانت رو بنویس! به تو این کارا نیومده! برو خدا روزیت رو جای دیگه حواله کنه!
هدی سرخورده و مغموم میشه، ولیچون خیلی آدم سیریشیه و میخواد که توجه مربی رو به خودش جلب کنه، چشماش رو پر آب میکنه و رو به مربی میگه:
_ آقا! زنمون گفته، اگه توی این مسابقات برنده نشیم، طلاقمون میده! آقا من 6 تا جوجه ی قد و نیم دارم(!) خواهش میکنم! آقا روی من رو زمین ننداز! بچه هام مادر میخوان!

مربی گوشش رو میخارونه و آهی میکشه و میگه:
_ خیله خب! فقط ببین، مسابقات آخر ماه بعده! خیلی باید تلاش بکنیا! قول میدی؟!!
هدی هم مثل پسرای خوب کلاس اولی، پلکی میزنه و میگه:
_ چشم آقا!

مربی دست هدی رو میگیره و میبردش پای دمبل و میگه:
_ اول این رو بلند کن ببینم چقدر توان داری! همهش 250 گرمه!
هدی میپرسه:
_ اسم این چیه؟؟
مربی:
_ دمبل! چطور مگه؟!!
هدی میزنه به سرش و میگه:
_ خاک وچوک! دامبل رو این ریختی کردین؟!!
مربی اخمی میکنه و هدی ضایع میشه و دست از خوشمزه بازی برمیداره. بعد عینک دودیش رو در می یاره، میزنه با چشماش و در یک حرکت انتحاری، دمبل رو بلند میکنه و این شکلی میشه:
اما هنوز یک صدم ثانیه از بلند کردن دمبل نگذشته بود که سنگینی دمبل، بر هدی چیره میشه و ییباره(!) از دستش می یفته!
مربی سرش رو از ناراحتی تکون میده و به این فکر میکنه که چجوری باید از این بشر یه قهرمان ساخت!!!

من به شخصه دوست ندارم تاپیکی به فنا بره . ناظر عزیز و لذیذ اگه ناظری تاپیک رو بدون سوژه نزار !(حالت خواهشی داره نه امری ... جسارت نباشه !)

====

هدویگ داخل دیاگون قدم می زد(همون پرواز می کرد) که اعلامیه ای رو روی دیوار دید :

مسابقات پاور لیفتینگ جادوگران . این مسابقات توسط داوران المپیک دیاگون داوری می شود . شرکت برای عموم آزاد است .

- هووومک ... بوی خوبی می ده !

هدویگ به فکر فرو رفت ...

***

هدویگ وزنه پونصد کیلوگرمی رو تا کمر بالا آورد ... ملت براش کف زدن ... بازوهای به طور خوفی جلوه خوبی به بدنش داده بود ... ساحره ها یکی یکی غش می کردن ... هدویگ وزنه رو گذاشت زمین ... غریو شادی!(ادبیوس!) همه جا رو فرا گرفته بود ... هدویگ یه بازو گرفت ... یکی از ساحره ها بلند شد براش گل بندازه ...

***

- هوی جغد بوقی چی کار داری می کنی ؟!
هدویگ از رویا بیرون اومد و به صاحب مغازه مجهول خیره شد که جلوش ایستاده بود .
- یه ساعته اینجا واستادی ... نکنه می خوای چیزی بدزدی ؟ ... نگاه کن لب و لوچش هم که خیس خیسه !
- مرتیکه بوقی رسیده بودم تیکه قشنگشا ... کم مونده بود تنفس مصنوعی بده بهم !
...
......
...
صاحب مغازه با جارو دنبال هدویگ افتاده بود !!!
هدویگ بعد از پیچوندن صاحب مغازه هه به سختی(!) ، با عجله به سالن ورزشی دیاگون رفت .
وارد سالن که شد ، بوی عرق تمام وجودشو پر کرد !

عده ای در حال بدنسازی دیده می شدن . یکی از اونها بازویی گرفت خووووف !
هدویگ :
- کاش می شد منم مثل این بشم ...

هدویگ به سمت صاحب باشگاه رفت .
صاحب باشگاه : امرتون ؟
هدویگ : می خوام بدنسازی کنم
صاحب باشگاه : یه جغد بدنسازی کنه ؟

================

بینز/ایگور بنقد بینم چه می کنی !

جای ارزشی شدن داره هر کی ارزشیش نکنه یه جایزه پیش من داره .

نقد پست هدویگ:
اول از همه پست بسیار قشنگی زده بودی.خیلی لذت بردیم.نکات طنز را به خوبی رعایت کرده بودی و غلط املایی نداشتی که این نشان دهنده دقت و وقتی که برای این پست گذاشتی.در تیکه خیالات هدویگ اگر وزنه را 500 کیلو فرض نمیکردی بهتر بود.مثلا وزنی انتخاب میکردی که واقعا یک جانور بتونه بلندش بکنه.نظرم اینه که اینجوری قشنگ میشد.
وسط رولت خط چین گذاشته بودی،من نفهمیدم دلیلش چیه چون دو جمله بالایی به هم ربط داشتند و وقفه زمانی هم بینشون نبود اصلا.
همین!چون واقعا رولت بی نقص بود و اگر این نکات رو هم رعایت کنی خیلی بهتر میشی!
نمره:19 از 20
ممنون،ایگور کارکاروف

30 دقیقه بعد!

دوئل به پایان رسیده بود و هر دو گروه اعضای خود را به سختی به طرف بیرون و به طرف پناهگاه خود میبردند.
بیشتر آسیب جدی دیده بودند و تمام اشیای مغازه شکسته شده بود و بعضی نقاط دیوار سوراخ بود.

که ناگهان ایگور میپره وسط داستان و تمام شدن مرحله دوم المپیک را اعلام میکند.

-------------------------
ممنون از شما سه تا که واقعا رقابت عالیی داشتید و المپیک را پر هیجان کردید.

صدای ضرب و شتم تمام سالن رو پر کرده بود... در این بین صدای رودولف آمد که: من رو نزنین ... من زن و به دارم...
ناگهان صدای جیغ بلاتریکس اومد و سالن در سکوتی سنگین قرار گرفت...
بلاتریکس در تاریکی: پس دو تا شلوارد داری ... باید حدس میزدم ... خوب باید همین الان اون یکی شلوارتو در بیاری...
ردولف: ای بابا عزیزم ... شوخی نکن... الان این همه آدم اینجا واستادن...
بلاتریکس : خوب مثه اینکه زبون خوش حالیت نمی شه ... بچه ها شما به جنگ ادامه بدین ما هم میریم یک گوشه با هم حرف هامون رو میزنیم
دوباره جنگ آغاز شد...
در این بین صدای لرد: توبیاس لعنتی ، توبیاس لعنتی ، به کلاه گیس من کار نداشته باش ...
عجب جنگی بود بهتر بگم 10% جنگ 90% بی ناموسی...
در بین جنگ افتابه های قرمز رنگ مرلین دیده میشد که چپ و راست بر کله مرگ خواران فرد می آمد...
در این بین هیچ کس متوجه خارج شدن استر از جنگ نشد ...
استر به طرف یک گوشه خلوت رفت بعد جغدی سریع السیر برای دامبلدور فرستاد و بلافاصله به طرف میدان جنگ رفت تا به جنگ کردن ادامه دهد...
مرلین: ای نامردا مگه من چقدر تولیدی آفتابه دارم ؟ تا حالا بیست و سه تا آفتابه رو خراب کردین ، یا کله های شما همش از سنگه یا اینکه دیگه افتابه های من...
بببووووووووووف
مرلین باشدت به دیوار پرت شد ، و نتوانست جمله اش را کامل کند....
لرد از بین تاریکی خندید و گفت: مردک اومده با آفتابه به جنگ ما ، زرشک ...
صدایی از تاریکی آمد که شبیه صدای بلا بود : خوب بچه ها ، من اومدم ...
و در این بین یقه ی رودولف رو گرف و انداخت رو نوک هدویگ...
هدویگ: ای نامرد ، ای قوزفیش
و هدویگ همچون عقابی تیر خورده در دل شب سقوط کرد ( آرایه تشبیه رو داشتی ؟ )
ناگهان مرگ خواران و محفلی ها دست از جنگ کشیدن زیرا فردی با ریش و موهای بلند و سفید دیدند که احتمالا آپارات کرده و به اینجا آمده بود...
مرلین در حالی که سرش را میمالید با نگاهی خیره گفت: به خدا قسم ریش هاش از ریش های من هم بلند تره ، پس ریش های ما هم خز شد رفت...
لرد ولدمورت : دامبلدور ؟ خیلی منتظر این دیدار بودم ، با یک دست دوئل چطوری پیر مرد ؟
دامبلدور در حالی که چوبش را با لوموس روشن نگه داشته بود در بین محفلی ها و لرد ولدمورت در بین مرگ خواران ایستادند و آماده دوئل شدند...

اريك جان! واقعا كه بعد از مالدبر، استاد خراب كردن سوژه اى! من ميگم برق رفت تو دوباره برقو ميارى؟
===================================

مرگخوار فرياد زد: منو نكشيد منو نكشيد! بذاريد اين آخر عمرى‌ آبرومندانه كارمو انجام بدم!

اريك رو به استرجس: چيكار كنيم؟ بذاريم بره خودشو خالى‌كنه يا كارشو بسازيم؟

مرگخوار گفت: جون هر كى دوس دارين زودتر تصميم بگيرين چشام داره سياهي ميره!

استرجس: يه دقه زبون به دهن بيگير ببينم تو فكرم چى‌داره ميگذره بابا! اريك جون بپر برو پشت در دستشويى وايسا يه وقت فرار نكنه!

مرگخوار كه ديگر چيزى به مرگش نمانده بود با سرعت به داخل دستشويى كنار پريد و پس از به گوش رسيدن صداهاى گوش و دل خراش و پس از آن صداى سيفون، با رنگ و رويى باز بيرون آمد.

- آخيش!! داشتم ميمردما!

اما چوبدستى هاى محفلي ها اين بار مصممتر از قبل به سمت صورتش نشانه رفته بود.

تخخخخخخخخخ!!!

كنتر برق پشت سر همگان به جرقه زنى افتاد. همه برگشتند و متوجه شدند كه انسان يا انسان نمايى دستش را در كنتور برق بخش سرويس بهداشتى فرو برده است و با هر الكترونى كه از سيم كنتر ميگذرد يك موى بدنش سيخ ميشود!

مالدبر پس از چند لرزش برق نواز ديگر به سمتي پرتاب شد و همزمان برق كل ساختمان ورزشى دياگون قطع شد. (حالا ببينم كي ميتونه برقو وصل كنه!)

صدايى در تاريكى به گوش رسيد:

- يكي بره شمع بياره روشن كنه! چوبدستي من نم كشيده لوموسش كار نميكنه!

- اتفاقا چوبدستي ما هم لوموسش نم كشيده! يوهاهاهاها! مرگخواراي دلبندم! بريزيد تا ميخورن كتكشون بزنيد!

(اين آخري صداي ولدمورت بود)

...

ناگهان اریک با صدای بلندی فریاد زد:
_نه اونوری که شما دارید میرید میرسه به حموم.
استر سر جایش خشکش زد و گفت:
_اینجایی که ما اومدیم کجاست؟
اریک با حالتی متفکرانه گفت:
نقشه که ما رو توی سیرویس بهداشتی نشون میده.
ناگهان مرلین با لباس های خیس از درون توالت در آمد و تمام محفلی ها مات و مبهوت سر جاهای خود خشکشان زد.
محفلی ها:
مرلین:
توبیاس با صدایی که معلوم بود در حال مسخره کردن مرلین است گفت:
_مرد به این بزرگی واقعا زشته!!واقعا زشته!!
مرلین با حالتی که خوشحالی در آن داد میزد گفت:
_خوب من چیکار کنم این دکمه رو زدم آب از توش فوران کرد نتونستم کاری کنم که از توش آب نیاد آخرش خیسم کرد.
اریک با تعجب پرسید:
_بلد نیستی استفاده کنی؟
استر با حالتی شرمسارانه گفت:
_واقعا که این هدویگ بلده استفاده کنه تو هنوز یا نگرفتی.
هدویگ:
مرلین:
ملت:
ناگهان یکی از مرگخواران از داخل سرویس های بهداشتی درآمد.تمام محفلی ها او را نشانه گرفتند.....

توبیاس در حالی که میرقصید رو به اریک گفت : اگه خواستی دیگه سوژه رو ببند ، این هم شد پست آخه مرد حسابی؟

اریک در حالی ه همچنان به خواندن ادامه میداد گفت: خیکتو بالا بکش ، حالا برقص...

عجب بزن بکوبی بود... ملت رفتن تو کف بی ناموسی... اما غافل از اینکه آرامینتا دوباره دزدکی به طرف فیوز میرفت تا دوباره برق رو قطع کنه...

بعد از یک دقیقه...
سیاهی مطلق...

مرلین: اااااااااه ه ه ه ه ه ه، من می ترسم...

توبیاس در حالی که چوبش رو بیرون می آورد گفت: لوموس ، خوب بچه ها ، اوهوی اریک ، بسه بسه ... مرلین جان با شما هم هستم ، بسه بی ناموسی... خوب داشتم میگفتم ...

که در همین هنگام در زیر نور چوبش متوجه نگاه خشمگین استر می شود...

توبیاس: اوه ، الان شما باید برین بالا منبر ، من عذر میخوام...
و از بالا منبر اومد پایین و گذاشت که استر بره بالا...

استر بعد از چند سرفه گفت: خوب این مرگ خواران ور پریده خیلی دارن رو اعصابم راه میرن... باید یک بار برای همیشه از بین ببریمشون.. ختم سخنرانی...

سپس تمام محفلی ها چوبشان را توسط طلسم " لوموس" روشن کردند و در راهرو طولانی به راه افتادند...
راهرو طولانی و سیاه ولی باز و وسیع بود...

توبیاس متوجه مرلین شد که داشت راه اشتباهی میرفت بهش
گفت: برادر مرلین اشتباه داری میری ، اونجا دستشوییه مردانست...
مرلین: اتفاقا دنبال همین میگشتم

استر از این موقعیت استفاده کرد و گفت: خوب بچه ها ، باید بگم این شبیه یک مامویت هست... حالا تقسیم وظایف میکنیم... من و الستور میریم سمت چپ توبیاس و اریک میرن سمت راست مرلین و هدویگ هم میرن مستقیم چو هم همین جا وا میستده و هر فردی از مرگ خواران را که شما دستگیر میکنید به اینجا میارین تا بتونیم اونها رو یک جا جمع کنیم... موفق باشین...

ناگهان برق بار دیگر وصل شد.مرگخوارها به تابلوی برق نگاه کردند و استر را دیدند که در حال نگاه کردن به مرگخواران است.مرگخواران از ترس به یکدیگر نگاه می کردند.اریک با صدای بلندی توی میکروفن گفت:
_مرگخواران ناشی بفرمایند وسط مجلس برای رقص.
مرگخواران دو دستی بر سر کله خود می کوبیدند که چرا به این بلا دچار شده اند.
اریک:
مرگخواران:
اریک با تمام قدرت شعرش را شروع کرد.
بیا بریم به مزار ملا ممد جان....
مرگخواران که مانده بودند چگونه باید با این شعر برقصند سر جایشان میخکوب شده بودند و با التماس به محفلی ها نگاه می کردند.اریک که بسیار جو گیر شده بود چشم هایش را بسته بود و اصلا به مرگخواران نگاه نمی کرد.ناگهان توبیاس و مرلین شروع به رقصیدن به شکل محفلی کردند.مرگخواران که از حرکات موزون خوششان آمده بود به وسط مجلس پریدند و شروع به رقصیدن کردند.بعد از 10 دقیقه رقص اریک با صدای بلندی گفت:
_خوب....حالا مریم تو پایه بندری...
که ناگهان مرلین و توبیاس شروع به لرزیدن کردند و اریک هم شعرش را شروع کرد.مرگخواران هم به مانند آن دونفر شروع به رقصیدن کردند.اریک که از شادی سر از پا نمی شناخت،شلوار ورزشی اش را در دستانش کرده بود و کلاهش را به پایش کرده بود.
ملت:
اریک:
مرگخواران و محفلی ها:

مرلين مانيتور بزرگي ظاهر كرد كه در گوشه بالا سمت راستش بزرگ نوشته بود:

AC-WC

يعني كمپاني آفتابه سازي- wc تقديم ميكند!!‌
چندين دستگاه ساب و اسپيكر و باند و يك مشت از اين چرنديات كه واقعا خفن بودند دور تا دور اريك ظاهر شد. اريك ميكروفون به دست شد و شروع به خواندن كرد.

- آهاهاهاهاهاي واي واي هاي واي هاي هاي هاي واي واااهاهاهاهاهايي !!!

مرگخواران گوش خود را گرفتند و فرياد زدند: يكي اونو خفه كنههههه!!!!

از صداي اريك كه به مراتب از فرياد سرژ هم بلندتر بود هالترها و دمبل ها از قفسه هاي بالا بر سر مردم بي ناموسي گر فرود آمدند و در جا بيست كشته بر جاي ماندند.

بلاتريكس كه از بقيه عاقلتر بود چوبدستي اش را به سمت كنتر اصلي برق گرفت و سيم ثانيه برق رفت.

سكوت... سكوت محض!

همه جا تاريك..

عده اي همچنان مشغول رقص بودند و در حاليكه ييهو همه جا تاريك گشت با يكديگر تصادف كردند وبا مخ بر زمين فرود آمدند.

بعد از لحظاتي همه از حال و هواي موسيقي و رقص بيرون آمدند و يادشان آمد كه كجا هستند و چه خبر است!

مرگخواران به دنبال در خروجي ميگشتند و محفلي ها به دنبال مرگخواران
...