كينگزلی شكلبوت
از ن، لايه ای كه زمين را فرا گرفته!
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- پنجشنبه 19 بهمن 1391 09:31
- عضویت
- 1387/10/21
- پستها
- 842
ولدمورت حوله ی بلندش را بر تن كرد و با عصبانيت هميشگی اش به سمت اتاقی حركت كرد. بخاری درون اتاق خاموش بود. ولدمورت با ناراحتی خاصی به سمت آن حركت كرد و آن را روشن كرد. شعله ی آبی رنگ بخاری اوج گرفت و گرمای خاصی را به ولدمورت هديه كرد. ولدمورت با حوله اش بدن خيسش را خشك كرد. لباس های جديدی را برای خود آماده كرد. زير پيرهنی سفيدی كه بلاتريكس به او هديه كرده بود را پوشيد و برروی آن با توجه به هوای سرد، بلوز پشمی قهوه ای رنگی را بر تن كرد. پيژامه ی راه راه و زيبايش را پوشيد سپس شنل خوش رنگ و خوش دوخت گلی رنگش را پوشيد. در اتاق را باز كرد و به سمت طبقهی پايين آرام آرام پايين رفت. ميز، پر از قضاهای خوش بو و خوش مزه بود كه به ولدمورت چشمك می زدند. مرگخواران پشت ميز جمع شده بودند و به طرز ابلهانه ای به غذاها نگاه می كردند و زبانشان را دور لبشان حركت می دادند. غذاها آن قدر مرگخواران را به خود جلب كرده بودند كه متوجه حضور ولدمورت نشده بودند. ولدمورت كه انتظار داشت استقبال بيشتری از او شود سرفه ی كوتاهی كرد. پس از اين سرفه، مرگخوارها نگاهشان را از غذاها به سمت او برگرداندند. بلاتريكس گفت:
-چقدر تميز شدين ارباب، بوی شامپوتون تا اينجا مياد!
-ممنون بلا، شرمنده ام نكن...
آنی مونی به ميان حرفهای ولدمورت پريد و گفت:
-عالی شدين...
-چقدر تميز...
-حسابی تو حموم به خودتون رسيدين...
-كافيه، بهتره غذا بخوريم.
-خيلی خوب شدی...
-كافيه، بريم غذا...
-ارباب، مای لرد، چه بوی خوبی ميدين.
ولدمورت با ناراحتی سرش را تكان داد و گفت:
-غذا بخوريم بهتره.
-ارباب چقدر...
-بهتره غذا بخوريم.
-چقدر تميز شدين ارباب، بوی شامپوتون تا اينجا مياد!
-ممنون بلا، شرمنده ام نكن...
آنی مونی به ميان حرفهای ولدمورت پريد و گفت:
-عالی شدين...
-چقدر تميز...
-حسابی تو حموم به خودتون رسيدين...
-كافيه، بهتره غذا بخوريم.
-خيلی خوب شدی...
-كافيه، بريم غذا...
-ارباب، مای لرد، چه بوی خوبی ميدين.
ولدمورت با ناراحتی سرش را تكان داد و گفت:
-غذا بخوريم بهتره.
-ارباب چقدر...
-بهتره غذا بخوريم.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!










