جادوگران | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
خوش آمدید، Guest
نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج‹
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
آنلاینها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
×
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
×
آنلاینها
20 کاربر(ها) آنلاین هستند (14 کاربر(ها) در حال مرور انجمن هستند)
18
مهمانان
2
اعضا
×
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
×
شبکه پرواز
به شبکه پرواز خوش آمدید! شومینهها و دودکشها را باز کنید...
آخرین گروهبندیها
هافلپاف
ریونکلاو
گریفیندور
اسلیترین
در حالیکه پنج روز تا زمان حمله محفلیون به مرگخواران باقی مانده بود، گروه شکنجه گر به رهبری رز و مشارکت مستقیم سایر مرگخوارن هنوز موفق نشده بودند که "وزیر دیگر" را وادار به اعتراف کنند.
از انسو لرد سیاه که از نبود مرگخوار عزیزش بشدت ناراحت و گرفته بود، شخصا آموزش ویژه مرگخوارن را بر عهده گرفت و زندگی مرگخواران را علنا به جهنمی تبدیل بزرگ کرد.
شب بیست و پنجم در حالیکه مرگخواران نای راه رفتن نداشتند در استراحتگاه عمومی جمع شدند تا در مورد حوادث اخیر تصمیم نهایی را بگیرند.
رز خسته از تمرینات روزانه و شکنجه کردن های شبانه، خودش را به اولین مبل رساند و بر رویش افتاد. آنگاه با ناراحتی آهی کشید و گفت:
- اینیگو، به نظر من "وزیر دیگر" جاسوس محفلی ها نیست و هیچ نقشه ای برای نابودی مرگخواران نداره، البته این حرف من به این معنی نیست که افکار پلیدی نداره اما من یکی قانع شدم که جاسوس یا خرابکار نیست.
آنتونین و روفوس هم به تایید سری تکان دادند.
- پس پیشگویی تریلانی پی میشه؟
لونا با کمی من ومن که نشان میداد به حرفهایش اطمینان کاملی ندارد گفت:
- میگم شاید ما راه رو اشتباهی رفتیم. اصلا برای من یک سوال بزرگ پیش اومده و اونم اینه با توجه به اینکه تعداد محفلی ها خیلی کمتر از ماست، چطور می خوان ارتشی رو شکست بدن که در بالاترین سطح بکار گیری جادوی سیاه به سر میبره، تعدادش زیاده و رحم هم نداره؟!
ایوان کمی راستتر نشست و گفت:
- نکنه اونا اسلحه ای، طلسمی چیزی دارن که می تونه اونا رو پر قدرتمندتر از ما بکنه؟
با این شنیدن جمله ایوان زمزمه های تایید از هر سو بلند شد. اما جز فرضیه چه مدرکی در این مورد داشتند؟ چاره نبود باید برای اطمینان از این فکر هولناک، اطلاعات بدست می اوردند.
ایوان که موافقت جمع او را سر شوق اورده بود ادامه داد:
- چطوره همین امشب بریم و .... ام...بریم و ... این... بوی چیه داره میاد؟
بوی عجیبی فضا را احاطه کرده بود. مرگخوران شروع به جستجو برای یافتن سر منشا این بو شدند تا اینکه همه با شنیدن صدای خشم الود لینی به سمت مرلینگاه شتافتند.
- داری اینجا چه غلطی میکنی!
- من...خیلی ببخشیدا... ادم شوی دشت شویی چیکار میکنه!... نکن!؟ میگم من که کاری نمی کردم...فقط داشتم شمدد اعشاب می کردم!
- تمدد اعصاب هان!... بلند شو ببینم... اون چیزای سفید چیه پشتت قایم کردی! دوباره شروع کردی ... برم همین الان به ارباب بگم!!
- نه جون خودت هر کاری بگی می کنم فقط به لرد شیاه هیشی نگو!
لینی بی توجه به التماس های مرفین به سمت اتاق لرد سیاه براه افتاد اما درست وقتی در استانه خارج شدن از اتاق بود اینیگو دستش را گرفت و او را متوقف کرد.
- صبر کن لینی... یه فکر بکری به ذهنم رسیده!
-
- ما می تونیم از عملگی مورفین اینبار استفاده کنیم... چرا اینجوری نگام می کنید.... گوش کنید... مورفینو می فرستیم سمت جاییکه خانه گیریمولد اونجاست...
- که شی بشه؟؟؟!!!
اینیگو بی توجه به حرف مورفین ادامه داد:
- اونجا مورفین نقش یه آدم کاملا خمار رو بازی می کنه که زیاد مواد زده، خب اونا هم سفیدن دیگه، دل رحمن، با عاطفه و .. مطمئنا میان کمکش...
اینیگو رویش را به سمت مرفین کرد و گفت:
- اگه می خوای به لرد چیزی نگیم باید اینکارو به بهترین وجه انجام بدی... باید کاری کنی که اونا رو سر رحم بیاری تا ببرنت خونه... پات رسید اونجا باید بفهمی دارن چیکار می کنن... مفهمومه یا همه ما تفهیمت کنیم!
-
از انسو لرد سیاه که از نبود مرگخوار عزیزش بشدت ناراحت و گرفته بود، شخصا آموزش ویژه مرگخوارن را بر عهده گرفت و زندگی مرگخواران را علنا به جهنمی تبدیل بزرگ کرد.
شب بیست و پنجم در حالیکه مرگخواران نای راه رفتن نداشتند در استراحتگاه عمومی جمع شدند تا در مورد حوادث اخیر تصمیم نهایی را بگیرند.
رز خسته از تمرینات روزانه و شکنجه کردن های شبانه، خودش را به اولین مبل رساند و بر رویش افتاد. آنگاه با ناراحتی آهی کشید و گفت:
- اینیگو، به نظر من "وزیر دیگر" جاسوس محفلی ها نیست و هیچ نقشه ای برای نابودی مرگخواران نداره، البته این حرف من به این معنی نیست که افکار پلیدی نداره اما من یکی قانع شدم که جاسوس یا خرابکار نیست.
آنتونین و روفوس هم به تایید سری تکان دادند.
- پس پیشگویی تریلانی پی میشه؟
لونا با کمی من ومن که نشان میداد به حرفهایش اطمینان کاملی ندارد گفت:
- میگم شاید ما راه رو اشتباهی رفتیم. اصلا برای من یک سوال بزرگ پیش اومده و اونم اینه با توجه به اینکه تعداد محفلی ها خیلی کمتر از ماست، چطور می خوان ارتشی رو شکست بدن که در بالاترین سطح بکار گیری جادوی سیاه به سر میبره، تعدادش زیاده و رحم هم نداره؟!
ایوان کمی راستتر نشست و گفت:
- نکنه اونا اسلحه ای، طلسمی چیزی دارن که می تونه اونا رو پر قدرتمندتر از ما بکنه؟
با این شنیدن جمله ایوان زمزمه های تایید از هر سو بلند شد. اما جز فرضیه چه مدرکی در این مورد داشتند؟ چاره نبود باید برای اطمینان از این فکر هولناک، اطلاعات بدست می اوردند.
ایوان که موافقت جمع او را سر شوق اورده بود ادامه داد:
- چطوره همین امشب بریم و .... ام...بریم و ... این... بوی چیه داره میاد؟
بوی عجیبی فضا را احاطه کرده بود. مرگخوران شروع به جستجو برای یافتن سر منشا این بو شدند تا اینکه همه با شنیدن صدای خشم الود لینی به سمت مرلینگاه شتافتند.
- داری اینجا چه غلطی میکنی!
- من...خیلی ببخشیدا... ادم شوی دشت شویی چیکار میکنه!... نکن!؟ میگم من که کاری نمی کردم...فقط داشتم شمدد اعشاب می کردم!
- تمدد اعصاب هان!... بلند شو ببینم... اون چیزای سفید چیه پشتت قایم کردی! دوباره شروع کردی ... برم همین الان به ارباب بگم!!
- نه جون خودت هر کاری بگی می کنم فقط به لرد شیاه هیشی نگو!
لینی بی توجه به التماس های مرفین به سمت اتاق لرد سیاه براه افتاد اما درست وقتی در استانه خارج شدن از اتاق بود اینیگو دستش را گرفت و او را متوقف کرد.
- صبر کن لینی... یه فکر بکری به ذهنم رسیده!
-
- ما می تونیم از عملگی مورفین اینبار استفاده کنیم... چرا اینجوری نگام می کنید.... گوش کنید... مورفینو می فرستیم سمت جاییکه خانه گیریمولد اونجاست...
- که شی بشه؟؟؟!!!
اینیگو بی توجه به حرف مورفین ادامه داد:
- اونجا مورفین نقش یه آدم کاملا خمار رو بازی می کنه که زیاد مواد زده، خب اونا هم سفیدن دیگه، دل رحمن، با عاطفه و .. مطمئنا میان کمکش...
اینیگو رویش را به سمت مرفین کرد و گفت:
- اگه می خوای به لرد چیزی نگیم باید اینکارو به بهترین وجه انجام بدی... باید کاری کنی که اونا رو سر رحم بیاری تا ببرنت خونه... پات رسید اونجا باید بفهمی دارن چیکار می کنن... مفهمومه یا همه ما تفهیمت کنیم!
-
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آگوستوس پای در 1390/4/27 14:55:35
When the egg breaks by an external power, a life ends. When an egg breaks by an internal power, a life begins. Great changes always begin with that internal power
- خب من از کجا میدونستم! به نوچه هام گفتم برین وزیرو بیارین اینو آوردن. گفتن خیلی با ارزشه. داره نفت میشه انگار کم کم.
- برو بذارش همون جا که بود! ما وزیر دیگر رو میخوایم.
آنتونین بعد از دوبار کوبیدن سرش به دیوار به فنریر پشت کرد و به سمت حیاط به راه افتاد. برنامه ی روزانه شروع شده بود و اگر وزیر دیگر می فهمید که آنتونین غایب است ، مطمئنا از حکمش برای کشتن مرگخواران استفاده میکرد.
آنتونین پاورچین، پاورچین جلو اومد و پشت صف طویل مرگخواران ایستاد تا همراه آن ها شروع به دویدن کند. وزیر دیگر هم زیر چتری که راه راه سفید و قرمز بود ، روی صندلی راحت پیک نیک نشسته بود و به عینک آفتابی اش ور می رفت و آب پرتقالش را می خورد.
بالاخره موقع نرمش شد و وزیر از جا برخاست تا نرمش دهد. همین که چند حرکت کششی انجام شد ، چند نفر در حالی که جوراب زنانه روی سر خود کشیده بودند ، از دور دست نمایان شدند و جلو تر آمدند تا درست به پشت سر وزیر رسیدند. یکی از آنان که بی شباهت به فنریر نبود ، گونی سفیدی بالا برد و روی سر وزیر فرو آورد. وزیر در گونی گیر کرد و همه ی مرگخواران جلو پریدند.
فنریر با غرور گونی را روی شانه اش انداخت و جلو تر از همه به راه افتاد.
- دنبالم بیاین. یه جای امن برای قایم کردنش سراغ دارم.
10 دقیقه بعد - محل امن فنریر
صدای شلپ شلپ آب در فضا پیچیده و رز موهای وزیر دیگرو گرفته و هی سرشو توی آب فرو میکنه تا شکنجه ش بده.
و بقیه ی مرگخوارا نگاه میکنن.
- حالا اعتراف میکنی یا نه؟
وزیر دیگر موهایش را کنار میزند اما قبل از اینکه بتواند کامل بگوید من کاری نکردم ، بار دیگر آب را جلوی خویش می بیند.
رز بار دیگر وزیر را تا مرز خفگی پیش می برد.
- من ... هن هن...کاری ... هن هن...نکردم!
- که اینطور!
و بار دیگر شکنجه از اول!
- برو بذارش همون جا که بود! ما وزیر دیگر رو میخوایم.
آنتونین بعد از دوبار کوبیدن سرش به دیوار به فنریر پشت کرد و به سمت حیاط به راه افتاد. برنامه ی روزانه شروع شده بود و اگر وزیر دیگر می فهمید که آنتونین غایب است ، مطمئنا از حکمش برای کشتن مرگخواران استفاده میکرد.
آنتونین پاورچین، پاورچین جلو اومد و پشت صف طویل مرگخواران ایستاد تا همراه آن ها شروع به دویدن کند. وزیر دیگر هم زیر چتری که راه راه سفید و قرمز بود ، روی صندلی راحت پیک نیک نشسته بود و به عینک آفتابی اش ور می رفت و آب پرتقالش را می خورد.
بالاخره موقع نرمش شد و وزیر از جا برخاست تا نرمش دهد. همین که چند حرکت کششی انجام شد ، چند نفر در حالی که جوراب زنانه روی سر خود کشیده بودند ، از دور دست نمایان شدند و جلو تر آمدند تا درست به پشت سر وزیر رسیدند. یکی از آنان که بی شباهت به فنریر نبود ، گونی سفیدی بالا برد و روی سر وزیر فرو آورد. وزیر در گونی گیر کرد و همه ی مرگخواران جلو پریدند.
فنریر با غرور گونی را روی شانه اش انداخت و جلو تر از همه به راه افتاد.
- دنبالم بیاین. یه جای امن برای قایم کردنش سراغ دارم.
10 دقیقه بعد - محل امن فنریر
صدای شلپ شلپ آب در فضا پیچیده و رز موهای وزیر دیگرو گرفته و هی سرشو توی آب فرو میکنه تا شکنجه ش بده.
و بقیه ی مرگخوارا نگاه میکنن.- حالا اعتراف میکنی یا نه؟
وزیر دیگر موهایش را کنار میزند اما قبل از اینکه بتواند کامل بگوید من کاری نکردم ، بار دیگر آب را جلوی خویش می بیند.
رز بار دیگر وزیر را تا مرز خفگی پیش می برد.
- من ... هن هن...کاری ... هن هن...نکردم!
- که اینطور!
و بار دیگر شکنجه از اول!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
قررررررررررررررررررررررر
همزمان با صدای سوت وزیر دیگر در خوابگاه خانه ی ریدل صدها شمع روشن شد و ملت که بعضی کلشان به تخت، بعضی به کله ی دیگری و بعضی دیگر به دیوار خورد.
هر سه گروه در حالی که زیر لب از خانواده ی جناب وزیر یادی میکردند() از جاشون بلند شدند و لک و لک کنان به سمت در خوابگاه راه افتادند.
تنها تفاوتی که روز اول با برنامه ی اعلام شده داشت این بود که بیدار باش ساعت 2 صبح بود و به مدت 2 ساعت سخنرانی خسته کننده ی وزیر دیگر را شنیده بودند. سر صبحانه به نصف افراد نون نرسید و برای تنبیه کل گروه زمان ناهار برداشته شد.
ساعت 10 شب که مرگخوارا به خوابگاه رسیدند و اکثرشان قبل از این که سرشون رو روی بالش بذارن خوابشون برد. اما چند نفر از اونا در گوشه ای زیر نور لرزان یه شمع جمع شده بودند.
آنتونین گفت: آخه باو اینطوری که نمیشه. این یارو دهنمونو امروز سرویس کرد. باید یه کاری بکنیم.
بلیز در حالی که خمیازه می کشید گفت: آنتونین، شاید باورت نشه ولی برای اولین بار توی عمرم این جمله رو میگم. به شدت باهات موافقم.
ملت:
نویسنده:
رز گفت: بچه ها اصلاً به نظر شما چرا وزیر باید بتونه ما رو نجات بده. این که دماغشو بگیری جونش در میاد.
مرگخواران پس از چشم غره رفتن به رز برای استفاده از کلمه ی بچه ها و نگاه کردن به هم به
حالت در اومدند.
در همین لحظه اینیگو که تا الان صورتش در تاریکی بود خیلی گولاخانه بیرون اومد و کلاه کابوییش رو بالا زد و گفت: خب. حالا فکر میکنم میتونم مشکلتون رو حل کنم. راستش من به طور اتفاقی صدای وزیر رو شنیدم که داشت با سیبل حرف میزد ....
و تمام داستان به جز پیشگویی دوم را برای بقیه تعریف کرد.
بلیز با حیرت گفت: ما باید خیلی سریع اینو به ارباب بگیم.
آنتونین جواب داد: نه. این زیر آب زنی ها همیشه وجود داشته و ارباب باور نمیکنه باید ضربتی عمل کنیم.
- یعنی بکشیمش؟
- نه، فقط میدزدیمش.
گری بک با لبخند شریرانه گفت: اونو به من و مزدور هام واگذار کنید.
روز بعد، دستشویی خانه ی ریدل
گری بک با یه کیسه گونی به سمت آنتونین اومد و اون رو به دستش داد و گفت: بیا. اینم از جناب وزیرتون.
آنتونین که داشت به سرعت گونی رو باز میکرد گفت: باریکلا فنریر. یادم باشه به لرد بگم ترفیع بهت بده.
اما وقتی گونی باز شد روفوس اسکریمجیور وسط دستشویی ولو شد.
بلیز داد زد: احمق این که وزیر نیست.
گری بک من من کنان گفت: چ... چ... چرا دیگه. خ... خ... خودشه. از و... و... وزارت اوردیمش.
آنتوین که کله اش را به هر جایی که سرش می رسید می زد فریاد زد: نه ابله اون وزیر دیگره. این که دیگر نیست. این مال خودمونه.
همزمان با صدای سوت وزیر دیگر در خوابگاه خانه ی ریدل صدها شمع روشن شد و ملت که بعضی کلشان به تخت، بعضی به کله ی دیگری و بعضی دیگر به دیوار خورد.
هر سه گروه در حالی که زیر لب از خانواده ی جناب وزیر یادی میکردند(
) از جاشون بلند شدند و لک و لک کنان به سمت در خوابگاه راه افتادند.تنها تفاوتی که روز اول با برنامه ی اعلام شده داشت این بود که بیدار باش ساعت 2 صبح بود و به مدت 2 ساعت سخنرانی خسته کننده ی وزیر دیگر را شنیده بودند. سر صبحانه به نصف افراد نون نرسید و برای تنبیه کل گروه زمان ناهار برداشته شد.
ساعت 10 شب که مرگخوارا به خوابگاه رسیدند و اکثرشان قبل از این که سرشون رو روی بالش بذارن خوابشون برد. اما چند نفر از اونا در گوشه ای زیر نور لرزان یه شمع جمع شده بودند.
آنتونین گفت: آخه باو اینطوری که نمیشه. این یارو دهنمونو امروز سرویس کرد. باید یه کاری بکنیم.
بلیز در حالی که خمیازه می کشید گفت: آنتونین، شاید باورت نشه ولی برای اولین بار توی عمرم این جمله رو میگم. به شدت باهات موافقم.
ملت:
نویسنده:
رز گفت: بچه ها اصلاً به نظر شما چرا وزیر باید بتونه ما رو نجات بده. این که دماغشو بگیری جونش در میاد.
مرگخواران پس از چشم غره رفتن به رز برای استفاده از کلمه ی بچه ها و نگاه کردن به هم به
حالت در اومدند.در همین لحظه اینیگو که تا الان صورتش در تاریکی بود خیلی گولاخانه بیرون اومد و کلاه کابوییش رو بالا زد و گفت: خب. حالا فکر میکنم میتونم مشکلتون رو حل کنم. راستش من به طور اتفاقی صدای وزیر رو شنیدم که داشت با سیبل حرف میزد ....
و تمام داستان به جز پیشگویی دوم را برای بقیه تعریف کرد.
بلیز با حیرت گفت: ما باید خیلی سریع اینو به ارباب بگیم.
آنتونین جواب داد: نه. این زیر آب زنی ها همیشه وجود داشته و ارباب باور نمیکنه باید ضربتی عمل کنیم.
- یعنی بکشیمش؟
- نه، فقط میدزدیمش.
گری بک با لبخند شریرانه گفت: اونو به من و مزدور هام واگذار کنید.
روز بعد، دستشویی خانه ی ریدل
گری بک با یه کیسه گونی به سمت آنتونین اومد و اون رو به دستش داد و گفت: بیا. اینم از جناب وزیرتون.
آنتونین که داشت به سرعت گونی رو باز میکرد گفت: باریکلا فنریر. یادم باشه به لرد بگم ترفیع بهت بده.
اما وقتی گونی باز شد روفوس اسکریمجیور وسط دستشویی ولو شد.
بلیز داد زد: احمق این که وزیر نیست.
گری بک من من کنان گفت: چ... چ... چرا دیگه. خ... خ... خودشه. از و... و... وزارت اوردیمش.
آنتوین که کله اش را به هر جایی که سرش می رسید می زد فریاد زد: نه ابله اون وزیر دیگره. این که دیگر نیست. این مال خودمونه.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط گلرت گریندل والد در 1390/4/26 16:30:48
ویرایش شده توسط گلرت گریندل والد در 1390/4/26 16:46:48
ویرایش شده توسط گلرت گریندل والد در 1390/4/26 16:46:48
میون یه مشت مرگخوار/ زیر علامتی شوم
توی خ�
توی خ�
بعدازظهر همان روز-حیاط خانه ریدل
وزیر دیگر با لباس ورزشی یکدست سیاه و دست به کمر وسط حیاط خانه ریدل ایستاده بود و مرگخواران همانجوری که به دور ارباب حلقه می زنند، دور او جمع شده بودند.تنها صدایی که در محوطه ی حیاط می پیچید، صدای وزیر دیگر بود:
- از فردا تا آخر ماه برنامه اینه: ساعت 4 صبح بیدارباش! تا ساعت 9 نرمش و ورزش!10 دقیقه استراحت و صبحانه.تا ساعت 12 کلاس های تئوری مرگخواری! 10 دقیقه استراحت و ناهار! تا ساعت 5 تمرین رزمی. 5 دقیقه استراحت. تا ساعت 10 تمرین نظامی. بعد هم خاموشی!
- شام چی؟
-نداریم!
-10 دقیقه که برای صبحانه و ناهار خیلی کمه.
- مگه خوردن یه کف دست نون و پنیر چقدر طول میکشه؟
- نون و پنیر؟ پس گوشت و حبوبات و تخم مرغ و میوه و سبزی و هرم غذایی چی میشه؟
- نداریم!
- یعنی چی مرتیکه؟ من اعتراض دارم!
- آواداکداورا!
ملت مرگخوار:
وزیر دیگر در حالیکه چوبدستی اش را دوباره در جیب گرمکنش می گذاشت گفت:بله! همونطور که دیدید من از طرف ارباب حق تیر دارم. کس دیگه ای اعتراض نداره؟!... بسیار خب! برای امروز یه تمرین دستگرمی میدم و از فردا برنامه ی اصلی رو شروع می کنیم. دالاهوف! بیفت جلو! بقیه پشت سر دالاهوف صد دور، دور حیاط می دویین بعدش گری بک بهتون نرمش میده. اگه کار مهمی داشتین من تو دفتر، پیش اربابم... خب! شروع کنید!
بعد سوتش را در دهانش گذاشت و با قدرت در آن سوتید!
خانه گریمالد-دفتر دامبلدور
هری پاتر یکوری به دامبلدور نگاه کرد: اونوقت این چوبدستی ها فرقش با چوبدستی های معمولی چیه؟
دامبلدور از پشت میزش و از پشت وسایل غژغژو و فرفروی روی میزش و از پشت شیشه های عینک نیم دایره ایش و از پشت صندلی اش و از پشت پرده و از پشت پنجره... کات! دامبلدور پرت شد تو خیابون! از همون پشت عینک ادامه میدیم...
بله... از پشت شیشه های عینک نیم دایره ایش نگاه نافذش را به چشمان هری دوخت:
-هری! یادت میاد تو کتاب چهار وقتی با تام مبارزه می کردی چه اتفاقی افتاد؟
-همونجا که چوبدستی ها قاط زدن؟
-بله. و میدونی چرا اون اتفاق افتاد؟
-چون ماده ی جادویی هر دو چوبدستی یکی بود؟
- بله. و اون ماده ی جادویی چی بود؟
-پر فوکس!
-آفرین! حالا اگه کلی چوبدستی با پر فوکس درست کنیم وقتی با تام و مرگخواراش مبارزه می کنیم، چوبدستی اونا قاط میزنه و ما پیروز میشیم و عشق بر جهان حاکم میشه!
هری آهی کشید: خب چوبدستی های ما هم قاط میزنه نابغه!
-نه هری! من فکر اینجاشم کردم. یادته تو کتاب دو با چه هیولایی مبارزه کردی؟
- باسیلیسک؟
- یادته چه بلایی سرش اومد؟
- مرد!
- و بعد جسدش چی شد؟
- موند تو حفره.
- آباریکلا! من بچه ها رو فرستادم، لاشش رو کشیدن بالا. فلس هاش رو کندیم و پودر کردیم و دادیم به الیواندر که با پر فوکس قاطیشون کنه بزاره لای چوب دستیا!
- خب بعد چی میشه؟
-هوم؟... خب... حتما... یه طوری میشه دیگه! بالاخره ما عصاره ی دوتا موجود جادویی قدرتمند و افسانه ای رو با هم ترکیب کردیم. مطمئنم چوبدستی های ما خیلی قوی میشن و چوبدستی های تام و دار و دسته اش رو شکست خواهند داد و عشق را بر تمامی عرصه ی این گیتی پهناور حاکم خواهند کرد!
وزیر دیگر با لباس ورزشی یکدست سیاه و دست به کمر وسط حیاط خانه ریدل ایستاده بود و مرگخواران همانجوری که به دور ارباب حلقه می زنند، دور او جمع شده بودند.تنها صدایی که در محوطه ی حیاط می پیچید، صدای وزیر دیگر بود:
- از فردا تا آخر ماه برنامه اینه: ساعت 4 صبح بیدارباش! تا ساعت 9 نرمش و ورزش!10 دقیقه استراحت و صبحانه.تا ساعت 12 کلاس های تئوری مرگخواری! 10 دقیقه استراحت و ناهار! تا ساعت 5 تمرین رزمی. 5 دقیقه استراحت. تا ساعت 10 تمرین نظامی. بعد هم خاموشی!
- شام چی؟
-نداریم!
-10 دقیقه که برای صبحانه و ناهار خیلی کمه.
- مگه خوردن یه کف دست نون و پنیر چقدر طول میکشه؟
- نون و پنیر؟ پس گوشت و حبوبات و تخم مرغ و میوه و سبزی و هرم غذایی چی میشه؟
- نداریم!
- یعنی چی مرتیکه؟ من اعتراض دارم!
- آواداکداورا!
ملت مرگخوار:
وزیر دیگر در حالیکه چوبدستی اش را دوباره در جیب گرمکنش می گذاشت گفت:بله! همونطور که دیدید من از طرف ارباب حق تیر دارم. کس دیگه ای اعتراض نداره؟!... بسیار خب! برای امروز یه تمرین دستگرمی میدم و از فردا برنامه ی اصلی رو شروع می کنیم. دالاهوف! بیفت جلو! بقیه پشت سر دالاهوف صد دور، دور حیاط می دویین بعدش گری بک بهتون نرمش میده. اگه کار مهمی داشتین من تو دفتر، پیش اربابم... خب! شروع کنید!
بعد سوتش را در دهانش گذاشت و با قدرت در آن سوتید!
خانه گریمالد-دفتر دامبلدور
هری پاتر یکوری به دامبلدور نگاه کرد: اونوقت این چوبدستی ها فرقش با چوبدستی های معمولی چیه؟
دامبلدور از پشت میزش و از پشت وسایل غژغژو و فرفروی روی میزش و از پشت شیشه های عینک نیم دایره ایش و از پشت صندلی اش و از پشت پرده و از پشت پنجره... کات! دامبلدور پرت شد تو خیابون! از همون پشت عینک ادامه میدیم...
بله... از پشت شیشه های عینک نیم دایره ایش نگاه نافذش را به چشمان هری دوخت:
-هری! یادت میاد تو کتاب چهار وقتی با تام مبارزه می کردی چه اتفاقی افتاد؟
-همونجا که چوبدستی ها قاط زدن؟
-بله. و میدونی چرا اون اتفاق افتاد؟
-چون ماده ی جادویی هر دو چوبدستی یکی بود؟
- بله. و اون ماده ی جادویی چی بود؟
-پر فوکس!
-آفرین! حالا اگه کلی چوبدستی با پر فوکس درست کنیم وقتی با تام و مرگخواراش مبارزه می کنیم، چوبدستی اونا قاط میزنه و ما پیروز میشیم و عشق بر جهان حاکم میشه!
هری آهی کشید: خب چوبدستی های ما هم قاط میزنه نابغه!
-نه هری! من فکر اینجاشم کردم. یادته تو کتاب دو با چه هیولایی مبارزه کردی؟
- باسیلیسک؟
- یادته چه بلایی سرش اومد؟
- مرد!
- و بعد جسدش چی شد؟
- موند تو حفره.
- آباریکلا! من بچه ها رو فرستادم، لاشش رو کشیدن بالا. فلس هاش رو کندیم و پودر کردیم و دادیم به الیواندر که با پر فوکس قاطیشون کنه بزاره لای چوب دستیا!
- خب بعد چی میشه؟
-هوم؟
... خب... حتما... یه طوری میشه دیگه! بالاخره ما عصاره ی دوتا موجود جادویی قدرتمند و افسانه ای رو با هم ترکیب کردیم. مطمئنم چوبدستی های ما خیلی قوی میشن و چوبدستی های تام و دار و دسته اش رو شکست خواهند داد و عشق را بر تمامی عرصه ی این گیتی پهناور حاکم خواهند کرد!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
هورکراکس را به خاطر بسپار؛ ولدمورت مردنیست!
بلا رژ لبش را کنار گذاشت و کرم پودرش را برداشت.
- چرند نگو آنتن! لرد از ورزش متنفره!
- آره.. اما پس چیکارمون داره؟
- برو بیرون سیریش یکی دیگه شو. من کار دارم. ریمل هم هنوز نزدم.
آنتونین طبق دستور بلا بیرون رفت. اما سیریش کس دیگری نشد و یک راست به سالن اصلی رفت. تعداد زیادی از مرگخواران آن جا بودند. رز برای اولین بار زبان به دهان گرفته بود و لونا برای اولین بار گوشواره های تربچه ای را در آورده بود. لینی هم برای اولین بار از وظایف مدیریتش زده بود و دیگر مرگخواران هم اولین بار های متفاوتی انجام داده بودند. مهم تر از همه اینکه وزیر برای اولین بار بر کول لرد سوار بود و اینیگو و فنریر هم برای اولین بار سر به زیر بودند.
- مرگخواران قیرگون من! آه برو پایین مرگخوار وفادارم... مرگخواران من! قصد داریم از امروز بار دیگر کلاس آموزش های سیاه را آغاز کنیم.
طبق معمول ، مرگخواران شروع به پچ پچ کردند.
- و معلم شما ، مرگخوار وفادار و با تجربه و گل من ، وزیر جونمه!
بار دیگر پچ پچ ها شروع شد.
- دههه! ینی چی هی وسط حرف من پچ پچ می کنین؟ کلاس از امروز بعد از ظهر شروع میشه و بقیش با وزیر جونمه! وزیر بپر بالا رو کولم تا بریم با هم بفرستمت اتاقت.
مرگخواران :
محفل ققنوس
دامبلدور ، رویا های شیرینش را در کمد گذاشت و در را بست. از پله ها بالا رفت و بار دیگر به سالن اصلی رسید.
- ایول الیواندر! خیلی چوبدستی های باحالی هستن! 10 تا دیگه که بسازی و من غنی شون کنم ، روزی یکی ، تا سی ام تموم میشه!
- آلبوس! بهتره قبل از 30 ام کارمون تموم بشه!
- چرا؟
- ولدمورت چند تا گرگینه توی مرگخواراش داره. 30 ام این ماه ممکنه باهاشون رو به رو بشیم!
آلبوس از اینکه بدر کامل ماه به ماه های میلادی بستگی ندارد ، صرف نظر کرد و قیافه ای نگران به خودش گرفت!
- چرند نگو آنتن! لرد از ورزش متنفره!
- آره.. اما پس چیکارمون داره؟
- برو بیرون سیریش یکی دیگه شو. من کار دارم. ریمل هم هنوز نزدم.
آنتونین طبق دستور بلا بیرون رفت. اما سیریش کس دیگری نشد و یک راست به سالن اصلی رفت. تعداد زیادی از مرگخواران آن جا بودند. رز برای اولین بار زبان به دهان گرفته بود و لونا برای اولین بار گوشواره های تربچه ای را در آورده بود. لینی هم برای اولین بار از وظایف مدیریتش زده بود و دیگر مرگخواران هم اولین بار های متفاوتی انجام داده بودند. مهم تر از همه اینکه وزیر برای اولین بار بر کول لرد سوار بود و اینیگو و فنریر هم برای اولین بار سر به زیر بودند.
- مرگخواران قیرگون من! آه برو پایین مرگخوار وفادارم... مرگخواران من! قصد داریم از امروز بار دیگر کلاس آموزش های سیاه را آغاز کنیم.
طبق معمول ، مرگخواران شروع به پچ پچ کردند.
- و معلم شما ، مرگخوار وفادار و با تجربه و گل من ، وزیر جونمه!
بار دیگر پچ پچ ها شروع شد.
- دههه! ینی چی هی وسط حرف من پچ پچ می کنین؟ کلاس از امروز بعد از ظهر شروع میشه و بقیش با وزیر جونمه! وزیر بپر بالا رو کولم تا بریم با هم بفرستمت اتاقت.
مرگخواران :
محفل ققنوس
دامبلدور ، رویا های شیرینش را در کمد گذاشت و در را بست. از پله ها بالا رفت و بار دیگر به سالن اصلی رسید.
- ایول الیواندر! خیلی چوبدستی های باحالی هستن! 10 تا دیگه که بسازی و من غنی شون کنم ، روزی یکی ، تا سی ام تموم میشه!
- آلبوس! بهتره قبل از 30 ام کارمون تموم بشه!
- چرا؟
- ولدمورت چند تا گرگینه توی مرگخواراش داره. 30 ام این ماه ممکنه باهاشون رو به رو بشیم!
آلبوس از اینکه بدر کامل ماه به ماه های میلادی بستگی ندارد ، صرف نظر کرد و قیافه ای نگران به خودش گرفت!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
محفل ققنوس:
محفلی ها در حالی که دور میز مستطیلی شکل آلبوس دامبلدور جمع شده بودند مشتاقانه به او نگاه میکردند.
دامبلدور عینک نیم دایره ای خود را روی بینی اش تنظیم کرد و بعد از بالای آن به محفلی ها نگاهی انداخت.
- کم کم زمانش داره میرسه ... بیستم ماه پیش بود که تو آزمایشگاهمون شروع به ساختنش کردیم و حالا که داره آماده ی کار میشه ما میتونیم تقریبا آخرای همین ماه اونا رو نابود کنیم!
آلبوس بعد از گفتن این جملات از جایش برخاست و بدون حرفی با پیچی بر ردا از اتاق خارج شد.
دامبلدور خونسرد و آرام از پله های فرسوده اما تمیز آزمایشگاه پایین رفت و کمی بعد در سالنی بزرگ با اشاره ی چوبدستی چراغ ها را روشن کرد.
با نگاهی چوبدستی را کناری انداخت و به سمت کمدی کوتاه و تماما فلزی رفت و روبروی آن نفس عمیقی کشید.
سپس نگاهی به دور و بر خود کرد و چوبدستی را از روی زمین برداشت.
- هوف ... من نباید مغرور بشم! من هنوز هم به این چوبدستی نیاز دارم، حداقل تا چند روز دیگه ...
حرکتی به چوبدستی داد و در جعبه به آرامی باز شد ...
درون جعبه تعداد زیادی چوبدستی که ظاهرش با چوبدستی های دیگر فرق زیادی داشت در نظر دامبلدور شروع به برق زدن کرد.
- این چوبدستیا کلید پیروزی ما برای شکست مرگخوارا و ایجاد آرامش دوباره به جامعه ی جادوگریه!
حیاط خانه ی ریدل:
بلا در حالی که به سرعت رژ سیاهش را به لب میزد زیر لب گفت: چرا ارباب این وقت صبح ما رو خواسته؟ ارباب نباید منو بدون آرایش ببینه!
آنتونی در حالی که چرت میزد گفت: نمیدونم ... وزیر یه سوت به گردنش اویزونه! نکنه باید ورزش کنیم؟
محفلی ها در حالی که دور میز مستطیلی شکل آلبوس دامبلدور جمع شده بودند مشتاقانه به او نگاه میکردند.
دامبلدور عینک نیم دایره ای خود را روی بینی اش تنظیم کرد و بعد از بالای آن به محفلی ها نگاهی انداخت.
- کم کم زمانش داره میرسه ... بیستم ماه پیش بود که تو آزمایشگاهمون شروع به ساختنش کردیم و حالا که داره آماده ی کار میشه ما میتونیم تقریبا آخرای همین ماه اونا رو نابود کنیم!
آلبوس بعد از گفتن این جملات از جایش برخاست و بدون حرفی با پیچی بر ردا از اتاق خارج شد.
دامبلدور خونسرد و آرام از پله های فرسوده اما تمیز آزمایشگاه پایین رفت و کمی بعد در سالنی بزرگ با اشاره ی چوبدستی چراغ ها را روشن کرد.
با نگاهی چوبدستی را کناری انداخت و به سمت کمدی کوتاه و تماما فلزی رفت و روبروی آن نفس عمیقی کشید.
سپس نگاهی به دور و بر خود کرد و چوبدستی را از روی زمین برداشت.
- هوف ... من نباید مغرور بشم! من هنوز هم به این چوبدستی نیاز دارم، حداقل تا چند روز دیگه ...
حرکتی به چوبدستی داد و در جعبه به آرامی باز شد ...
درون جعبه تعداد زیادی چوبدستی که ظاهرش با چوبدستی های دیگر فرق زیادی داشت در نظر دامبلدور شروع به برق زدن کرد.
- این چوبدستیا کلید پیروزی ما برای شکست مرگخوارا و ایجاد آرامش دوباره به جامعه ی جادوگریه!
حیاط خانه ی ریدل:
بلا در حالی که به سرعت رژ سیاهش را به لب میزد زیر لب گفت: چرا ارباب این وقت صبح ما رو خواسته؟ ارباب نباید منو بدون آرایش ببینه!
آنتونی در حالی که چرت میزد گفت: نمیدونم ... وزیر یه سوت به گردنش اویزونه! نکنه باید ورزش کنیم؟
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لونا لاوگود در 1390/4/25 23:01:48
ویرایش شده توسط لونا لاوگود در 1390/4/26 18:14:58
ویرایش شده توسط لونا لاوگود در 1390/4/26 18:14:58
Only Raven !
چند دقیقه بعد اینیگو و فنریر به پشت در اتاق وزیر رسیدند.فنریر با پنجه هایش چند ضربه به در زد.
-بفرمایین!
دو مرگخوار وارد اتاق شدند.
-سلام ...اممم...سلام...ببخشید، اسم شما چی بود؟!
-وزیر!
-وزیر؟این که نشد اسم.فامیلیتون چیه؟
-دیگر!
اینیگو نگاه تعجب آمیزی به فنریر انداخت.
-باشه باشه...مهم نیست.حالتون چطوره آقای دیگر؟
وزیر درحالیکه کلاه جدیدش را در مقابل آینه امتحان میکرد لبخندی زد.
-حالم خیلی خوبه.شما فکر میکنین پر طاووس سفید بیشتر به رنگ چشمای من میاد یا دم روباه قطبی؟
فنریر حریصانه دنبال جسد روباهی که دمش روی کلاه وزیر قرار داشت گشت ولی موفق به پیدا کردن آن نشد.
-خب جناب وزیر...شنیدم شما قهرمان جدید ارتش سیاه هستین و قراره باعث پیروزی ما در جنگهای بعدی بشین...درسته؟
وزیربالاخره از مقابل آینه کنار رفت.
-دقیقا همینطوره.شما میتونین به من و کلاه جادوییم اعتماد کنین.تا من هستم هیچ خطری تهدیدتون نمیکنه.من بهترین، فوق العاده ترین،برترین؛زیرکترین؛قدرتمند ترین،فرزترین...
درحالیکه ترین های وزیر همچنان ادامه داشت اینیگو و فنریر از اتاق وزیر خارج شدند.
-فنریر، نمیتونیم دست روی دست بذاریم.اگه ماجرا رو تعریف کنیم احتمالا کسی حرفمونو باور نمیکنه.مخصوصا با توجه به اینکه تو یه نیمه مرگخوار رده پایین بیشتر نیستی!
فنریر غرش کوتاهی کرد.اینیگو ادامه داد:
-آروم باش...من یه فکری دارم.باید بریم سراغ ارباب!
چند دقیقه بعد...اتاق لرد سیاه:
-به نظر شما پر طاووس سفید بیشتر به رنگ چشمهای وزیر میاد یا دم روباه قطبی؟
اینیگو مجددا نگاهی به فنریر انداخت!
-نمیدونم ارباب...ولی این سوال چه اهمیتی داره؟ما برای مسائل مهمتری مزاحم شما شدیم!
لرد سیاه فرم نظر سنجی وزیر دیگر را روی میز گذاشت.
-مزاحم شدین؟شما دو تا بی کفایت به چه جراتی مزاحم ارباب شدین؟اصلا این جونور که حتی ردای مرگخواری هم نداره به چه جراتی وارد اتاق ارباب شده؟
اینیگو که کمی وحشتزده شده بود جواب داد:
-ارباب...امروز بیستمه!
-خب باشه...تولد ارباب که نیست.تولد نجینی هم که نیست.بقیه مناسبتها هم برای ارباب اهمیتی نداره!
فنریر کمی به خود جرات داد.شاید این فرصت خوبی برای نشان دادن لیاقتش بود.شاید بالاخره موفق به دریافت ردای مرگخواری میشد.
-ارباب من و اینیگو فکر کردیم ارتش سیاه خیلی وقته وارد یه جنگ واقعی نشده.بچه ها کمی سست شدن.بهتره آموزشهای رزمی سیاه رو مجددا شروع کنیم.و البته اینیگو بشدت معتقده که به نفعمونه که این آموزشها تا آخر ماه تموم بشه!
چشمان سرخ رنگ لرد برقی زد.
-هوووم...منم همین فکرو میکردم.مرگخوارا به کمی آموزش احتیاج دارن...ارتش سیاه دوباره باید اوج بگیره.مرگخوار محبوب و با لیاقتم رو مسئول این آموزش میکنم...به وزیر دیگر بگین بیاد اتاق من!
-بفرمایین!
دو مرگخوار وارد اتاق شدند.
-سلام ...اممم...سلام...ببخشید، اسم شما چی بود؟!
-وزیر!
-وزیر؟این که نشد اسم.فامیلیتون چیه؟
-دیگر!
اینیگو نگاه تعجب آمیزی به فنریر انداخت.
-باشه باشه...مهم نیست.حالتون چطوره آقای دیگر؟
وزیر درحالیکه کلاه جدیدش را در مقابل آینه امتحان میکرد لبخندی زد.
-حالم خیلی خوبه.شما فکر میکنین پر طاووس سفید بیشتر به رنگ چشمای من میاد یا دم روباه قطبی؟
فنریر حریصانه دنبال جسد روباهی که دمش روی کلاه وزیر قرار داشت گشت ولی موفق به پیدا کردن آن نشد.
-خب جناب وزیر...شنیدم شما قهرمان جدید ارتش سیاه هستین و قراره باعث پیروزی ما در جنگهای بعدی بشین...درسته؟
وزیربالاخره از مقابل آینه کنار رفت.
-دقیقا همینطوره.شما میتونین به من و کلاه جادوییم اعتماد کنین.تا من هستم هیچ خطری تهدیدتون نمیکنه.من بهترین، فوق العاده ترین،برترین؛زیرکترین؛قدرتمند ترین،فرزترین...
درحالیکه ترین های وزیر همچنان ادامه داشت اینیگو و فنریر از اتاق وزیر خارج شدند.
-فنریر، نمیتونیم دست روی دست بذاریم.اگه ماجرا رو تعریف کنیم احتمالا کسی حرفمونو باور نمیکنه.مخصوصا با توجه به اینکه تو یه نیمه مرگخوار رده پایین بیشتر نیستی!
فنریر غرش کوتاهی کرد.اینیگو ادامه داد:
-آروم باش...من یه فکری دارم.باید بریم سراغ ارباب!
چند دقیقه بعد...اتاق لرد سیاه:
-به نظر شما پر طاووس سفید بیشتر به رنگ چشمهای وزیر میاد یا دم روباه قطبی؟
اینیگو مجددا نگاهی به فنریر انداخت!
-نمیدونم ارباب...ولی این سوال چه اهمیتی داره؟ما برای مسائل مهمتری مزاحم شما شدیم!
لرد سیاه فرم نظر سنجی وزیر دیگر را روی میز گذاشت.
-مزاحم شدین؟شما دو تا بی کفایت به چه جراتی مزاحم ارباب شدین؟اصلا این جونور که حتی ردای مرگخواری هم نداره به چه جراتی وارد اتاق ارباب شده؟
اینیگو که کمی وحشتزده شده بود جواب داد:
-ارباب...امروز بیستمه!
-خب باشه...تولد ارباب که نیست.تولد نجینی هم که نیست.بقیه مناسبتها هم برای ارباب اهمیتی نداره!
فنریر کمی به خود جرات داد.شاید این فرصت خوبی برای نشان دادن لیاقتش بود.شاید بالاخره موفق به دریافت ردای مرگخواری میشد.
-ارباب من و اینیگو فکر کردیم ارتش سیاه خیلی وقته وارد یه جنگ واقعی نشده.بچه ها کمی سست شدن.بهتره آموزشهای رزمی سیاه رو مجددا شروع کنیم.و البته اینیگو بشدت معتقده که به نفعمونه که این آموزشها تا آخر ماه تموم بشه!
چشمان سرخ رنگ لرد برقی زد.
-هوووم...منم همین فکرو میکردم.مرگخوارا به کمی آموزش احتیاج دارن...ارتش سیاه دوباره باید اوج بگیره.مرگخوار محبوب و با لیاقتم رو مسئول این آموزش میکنم...به وزیر دیگر بگین بیاد اتاق من!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لرد ولدمورت در 1390/4/25 15:56:48
اينيگو در يكی از اتاق های كوچك و تارعنكبوت گرفتهی خانهی ريدل، روی يك تخت كوچك و بدنما، دراز كشيده بود و چشمانش را بدون پلك زدن به سقف پر از تار عنكبوت اتاق دوخته بود. بعد از مدتی كوتاه، اينيگو از روی تخت بلند شد و در حالی كه شديدا" به تفكر مشغول بود، به سمت آينهی قدی گوشهی اتاق رفت كه قسمتهای مختلفش به لطف گربهها، به انواع مختلف كثافت كاری مزين شده بود .
- حالا وقتشه كه ماموريتت رو شروع كنی اينيگو! وقتشه كه پوزهی وزير ديگرِ خائن رو به خاك بمالی! امروز بيستمه و تو فقط ده روز وقت داری اينيگو، فقط ده روز، و بايد دنبال مرگخوارهای وفادار بگردی.
اينيگو يك آدامس مستطيلی شكل با طعم توت فرنگی را از جيب ردای بلند و سياه رنگش بيرون آورد و آن را در دهانش انداخت و به سبك تبهكاران آمريكايیِ ورژنِ آلكاپون ( )، مشغول جويدن آدامسش شد. با دقت خودش را در آينه برانداز كرد و بعد از چند ثانيه لذت بردن از چهرهی زيبای خودش ، عينك دودی بزرگی را از جيب پشتی ردايش بيرون آورد و رو به تصويرش در آينه لبخند زد. عينك دودی را روی صورتش صاف كرد و با حالتی خوف انگيز، به سبك كيانوريوز در ماتريكس، با يك ردای بلند مشكی و عينك دودی، به همراه يك لبخند پت و بهن روی صورت، به سمت درب اتاق حركت كرد و با صدايی خفن آلود و كلفت، زير لب گفت:
- اينيگو وارد میشود .
كمی بعد:
اينيگو رو به روی اسنيپ روی يك مبل قرمز رنگ و راحت لميده بود، و در حالی كه آدامسش را در زير زبانش نگه داشته بود، سيبی را كه اسنيپ به او تعارف كرده بود گاز میزد.
- ببين سوروس، وزير ديگر و يحتمل يه سری مرگخوار ديگر و اعضای ديگر ، قصد دارن سر ارباب رو شيره بمالن. الآن من دنبال مرگخوارهای وفادار لرد هستم تا بتونم ازشون برای خنثی سازی طرح وزير ديگر كمك بگيرم.
اينيگو به اسنيپ چشم دوخت كه در جوابش فقط پوزخندی را تحويل او میداد:
- اينيگوی بوقی! من میخوام بدونم تو كتابهای هری پاتر رو اصلا" ورق زدی ؟ آخه بچه، مگه نديدی كتاب هفت معلوم شد من محفلی ام؟ آخه چرا بازم فكر میكنی من مرگخوارم؟ بچه جان برو كتابها رو يه دور بخون، ببينی چی به چيه! عهه!
اينيگو در حالی كه با سردرگمی سرش را میخاراند، گفت:
- آخه میدونی، من تازه فصل پنجم كتاب هری پاتر و محفل ققنوسم. هنوز مونده تا به كتاب هفت برسم.
چند دقيقه بعد:
بلاتريكس اينيگو را نگاه میكرد كه يك ردای بلند مشكی پوشيده بود، به طرز خز و خيلی عينك دودی بزرگی را روی صورتش قرار داده بود و گوسفند وار آدامسی را میجويد.
- اينيگو، كاری داری كه مزاحم يك خانم محترم شدی؟ من حوصله ندارما!
اينيگو در حالی كه سعی میكرد مجرای خروجی جلويی خود را از شدت ترس از نگاه خصمانهی بلاتريكس كنترل كند ، گفت:
- ببين بلاتريكس، تو يكی از ياران وفادار ارباب بودی. وزير ديگر به تريلانی گفته...
- خودم قضيه رو ميدونم اينيگو! همهی مرگخوارها ميدونيم، همه پيشگويی تريلانی رو شنيديم. حالا ديگه من مرگخوار محبوب ارباب نيستم، ولی چی كار ميشه كرد؟
اينيگو در حالی كه از نارضايتی بلاتريكس خشنود به نظر میرسيد، ادامه داد:
- خوب، ببين بلاتريكس، اصل قضيه اينه كه من مطمئنم وزير ديگر تريلانی رو برای اين پيشگويی خر كرده!...
- ببين اينيگو، همين الآن از اتاقم برو بيرون، حال جر و بحث ندارم. همين الآن اين چرنديات رو فنرير تحويلم ميداد. اونم مثل تو فكر ميكنه وزير ديگر تريلانی رو خر كرده، ولی مطمئن باش يه پيشگويی رو با اين شايعات نميشه كاريش كرد!
- گفتی فنرير؟
چشمان اينيگو برقی زد و او از اتاق خارج شد... میتوانست برای رو كردن دست وزير و مطرح ساخت پيشگويی دوم تريلانی، حداقل روی يك گرگينه حساب باز كند، حداقل از بیهمياری كه بهتر بود...
.- حالا وقتشه كه ماموريتت رو شروع كنی اينيگو! وقتشه كه پوزهی وزير ديگرِ خائن رو به خاك بمالی! امروز بيستمه و تو فقط ده روز وقت داری اينيگو، فقط ده روز، و بايد دنبال مرگخوارهای وفادار بگردی.
اينيگو يك آدامس مستطيلی شكل با طعم توت فرنگی را از جيب ردای بلند و سياه رنگش بيرون آورد و آن را در دهانش انداخت و به سبك تبهكاران آمريكايیِ ورژنِ آلكاپون (
)، مشغول جويدن آدامسش شد. با دقت خودش را در آينه برانداز كرد و بعد از چند ثانيه لذت بردن از چهرهی زيبای خودش ، عينك دودی بزرگی را از جيب پشتی ردايش بيرون آورد و رو به تصويرش در آينه لبخند زد. عينك دودی را روی صورتش صاف كرد و با حالتی خوف انگيز، به سبك كيانوريوز در ماتريكس، با يك ردای بلند مشكی و عينك دودی، به همراه يك لبخند پت و بهن روی صورت، به سمت درب اتاق حركت كرد و با صدايی خفن آلود و كلفت، زير لب گفت:- اينيگو وارد میشود
.كمی بعد:
اينيگو رو به روی اسنيپ روی يك مبل قرمز رنگ و راحت لميده بود، و در حالی كه آدامسش را در زير زبانش نگه داشته بود، سيبی را كه اسنيپ به او تعارف كرده بود گاز میزد.
- ببين سوروس، وزير ديگر و يحتمل يه سری مرگخوار ديگر و اعضای ديگر
، قصد دارن سر ارباب رو شيره بمالن. الآن من دنبال مرگخوارهای وفادار لرد هستم تا بتونم ازشون برای خنثی سازی طرح وزير ديگر كمك بگيرم.اينيگو به اسنيپ چشم دوخت كه در جوابش فقط پوزخندی را تحويل او میداد:
- اينيگوی بوقی! من میخوام بدونم تو كتابهای هری پاتر رو اصلا" ورق زدی
؟ آخه بچه، مگه نديدی كتاب هفت معلوم شد من محفلی ام؟ آخه چرا بازم فكر میكنی من مرگخوارم؟ بچه جان برو كتابها رو يه دور بخون، ببينی چی به چيه! عهه!اينيگو در حالی كه با سردرگمی سرش را میخاراند، گفت:
- آخه میدونی، من تازه فصل پنجم كتاب هری پاتر و محفل ققنوسم. هنوز مونده تا به كتاب هفت برسم.
چند دقيقه بعد:
بلاتريكس اينيگو را نگاه میكرد كه يك ردای بلند مشكی پوشيده بود، به طرز خز و خيلی عينك دودی بزرگی را روی صورتش قرار داده بود و گوسفند وار آدامسی را میجويد.
- اينيگو، كاری داری كه مزاحم يك خانم محترم شدی؟ من حوصله ندارما!
اينيگو در حالی كه سعی میكرد مجرای خروجی جلويی خود را از شدت ترس از نگاه خصمانهی بلاتريكس كنترل كند
، گفت:- ببين بلاتريكس، تو يكی از ياران وفادار ارباب بودی. وزير ديگر به تريلانی گفته...
- خودم قضيه رو ميدونم اينيگو! همهی مرگخوارها ميدونيم، همه پيشگويی تريلانی رو شنيديم. حالا ديگه من مرگخوار محبوب ارباب نيستم، ولی چی كار ميشه كرد؟
اينيگو در حالی كه از نارضايتی بلاتريكس خشنود به نظر میرسيد، ادامه داد:
- خوب، ببين بلاتريكس، اصل قضيه اينه كه من مطمئنم وزير ديگر تريلانی رو برای اين پيشگويی خر كرده!...
- ببين اينيگو، همين الآن از اتاقم برو بيرون، حال جر و بحث ندارم. همين الآن اين چرنديات رو فنرير تحويلم ميداد. اونم مثل تو فكر ميكنه وزير ديگر تريلانی رو خر كرده، ولی مطمئن باش يه پيشگويی رو با اين شايعات نميشه كاريش كرد!
- گفتی فنرير؟
چشمان اينيگو برقی زد و او از اتاق خارج شد... میتوانست برای رو كردن دست وزير و مطرح ساخت پيشگويی دوم تريلانی، حداقل روی يك گرگينه حساب باز كند، حداقل از بیهمياری كه بهتر بود...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط كينگزلی شكلبوت در 1390/4/25 7:11:01