فرهنگستان ريدل

بورگین کمی فکر کرد.حرفهای لرد را در ذهنش سبک و سنگین کرد و بالاخره شروع به حرف زدن کرد:من میخوام براتون از گذشته پر افتخار لرد سیاه بگم. از گذشته ای که توش لرد جسور و بی باک بود. کله شق، خودخواه و با اراده...بله بله.دقیقا همین کلمات بودن.
ایوان استخوان زانویش را با حالتی تهدید آمیز به بورگین نشان داد و پرسید:منظورت از دقیقا همین کلمات بودن چیه؟
بورگین با دستپاچگی جواب داد:هیچی هیچی.خب کجا بودیم؟بله.بی باک و با اراده.لرد هرگز به کسی کمک نمیکردن.شبا هم ویترین مغازه کاملا خشک بود.
بلاتریکس:ویترین مغازه؟
بورگین:آره خب.لرد ترجیح میداد شبا اونجا بخوابه.میگفت احساس راحتی میکنه.ضمن اینکه دزدا هم جرات نمیکردن وارد مغازه بشن.هرچند دو سه بار مشتریا اومدن و ازم قیمت تام، یعنی چیز، لرد سیاه رو پرسیدن ولی به هر حال حرکت مفیدی بود.حقوقش رو بصورت هفتگی بهش میدادم.هیچوقت نتونستم بفهمم با اون حقوق ناچیز چطوری همیشه رداهای مارک دار میپوشید و اونقدر به سرو وضعش میرسید.به جان شما هفت تا دوست دختر داشت.چه هدیه هایی که براشون نمیگرفت.از پاتیل جواهر نشان بگیر تا خرس قطبی به عنوان حیوان خانگی!خیلی شجاع و راستگو هم بود.نه نه...راستگویی صفت خوبیه.فکر میکنم اینو نباید میگفتم.بسیار دروغگو بود...اینم که نشد.خب بگذریم.من کاملا ازش راضی بودم.

ایوان که از نوشتن خسته شده بود قلم پرش را کنار گذاشت.کمی در چهره بورگین دقیق شد و پرسید:خب، وقتی اینقدر ازش راضی بودی میخوام بدونم چی شد که دیگه تو مغازه تو کار نکرد؟

بعد از اینکه همه محل رو ترک میکنن، لرد روی صندلی ای که رو به روی بورگین قرار داشت میشینه و به چشم های بورگین زل میزنه.
بورگین:اوه...چقدر دلم برات تنگ شده بود تا....لرد سیاه!
لرد با چشم های باریک شده اش به بورگین نگاه میکنه و میگه:مطمئنی؟
بورگین: خب آره، یعنی بله. کیه که دلش برای شاگرد قدیمیش تنگ نشه اونم وقتی شاگردش همچین جادوگر خفن و سیاهی شده باشه!

لرد صورتش را خاراند و گفت: بورگین...بورگین بیچاره!نگاش کن. حتی با وجود اینکه دست و پاش بسته است تمام بدنش داره میلرزه. میخوای کمی آب بخوری؟
...آی سالازار خیرت بده مردم از تشنگی! از بس حرف زدم دهنم کف کرد.
لرد لبخندی زد و گفت: میدونستم تشنه ای. ولی خب، ما اینجا فقط سرب داغ داریم. اگه میل داشته باشی برات یه ملاقه بیارم!

بورگین آب دهانش را قورت داد و گفت: نه راستش الان که فکر میکنم میبینم همچین هم تشنه ام نیست!
لرد دستی به روی چوب جادوش میکشه، کمی اون رو توی دستش جا به جا میکنه و میگه: خب بورگین. بذار برم سر اصل مطلب. تو قراره از گذشته من تعریف کنی. از گذشته پر افتخارم. از گذشته ای که توش من جسور و بی باک بودم. کله شق، خودخواه و با اراده. اما در عین حال قرار نیست دروغ پراکنی کنی و چرت و پرت تحویل مرگخوارام بدی، متوجه شدی؟

بورگین: جسور و بی باک، پس یعنی از شب ادراری ها و اینا حرفی نزنم؟
...کروشیو!
بورگین: خیلی خب بابا فهمیدم! پس باید بگم که با ادم ها مهربون بودی؟
...کروشیو!
بورگین: ای واااااای! چه گیری کردم من! خب ببین تو اصلا یه بچه خیلی خفن بودی که همیشه چشمات دنبال فرصت ها بوده و از هیچ فرصتی چشم پوشی نمیکردی و غیره و غیره و غیره. درسته؟

لرد لبخند زنان از روی صندلی بلند میشه، در رو باز میکنه، تک تک مرگخوارها رو به داخل اتاق پرت میکنه و میگه: مصاحبه شوندنتون اماده است. زودتر باهاش مصاحبه کنین و چیزایی که باید بنویسین رو بنویسین. این از اولش هم خنگ بود. ممکنه اگه کارتون طول بکشه باز به چرت و پرت گویی بیفته.
ایوان و بلا با لبخند روی صندلی ها میشینن و به بورگین میگن: خیلی خب حیفه نون، بنال ببینم چی برای تعریف کردن داری!

بلا در حالی که بورگین آب دهانش را قورت می داد، گفت: چی گفتی؟ شب ادراری. هیچ میفهمی چی داری می گی؟ مای ارباب (من) دزد بوده؟ تو چطور جرات می کنی یه همچین حرف های ناپسندی رو به لرد سیاه نسبت بدی؟

ایوان با خنده گفت: خوب حتما راست میگه دیگه فکرشو کن ارباب و شب ادراری
بلا گفت: نیشتو ببند ایوان، این جونور داره دروغ میگه.
خطاب به بورگین: تو واقعا فکر کردی ما این چرند و پرند های تو رو تو زندگینامه ارباب ثبت می کنیم؟ ما میخوایم با چاپ این کتاب ارباب رو الگوی جامعه قرار بدیم، اونوقت بچه های مردم چه فکری می کنن وقتی بفهمن ارباب شبا نمیتونسته خودشو کنترل کنه؟
با گفتن این حرف همه ی مرگخوارها به خنده افتادن، ولی با فریاد بلاتریکس همه ساکت شدند.
بورگین گفت: شما منو اوسکل کردید. یه بار خالی میبندم، میگم کارهای خوبی کرده؛ عصبانی میشید. یه بار دیگه حقیقتو میگم که چه کارهایی کرده، دوباره عصبانی میشید، اصن بیاید یه کاری کنیم، بدون اینکه به اربابتون بگید یه کتاب با تمام ویژگی هایی که از نظر خودتون خوبه رو بنویسید و منتشر کنید، حالا یکی منو بزاره جلو در، میترسم یه وقت ساعت از نه بگذره، دیوانه سازا برن، من جا بمونم.
دراین زمان، ارباب وارد شد و خطاب به بلا گفت:
خوب این جنازه راست میگه، هرچی میگه باور نمی کنید، توقع دارید، از من چی بهتون بگه؟؟؟
بلا با ناراحتی سرش را به پایین انداخت و به ارباب گفت: ارباب من معذرت میخوام شما راست میگید، باید حرف هاشو باور میکردم.
ارباب گفت: باید چیکار میکردی؟ حرف هاشو باور میکردی؟ واقعا تو فکر کردی، من نمیتونستم شبا خودمو کنترل کنم، یا باور میکنی که من به مردم کمک می کردم؟؟
ایوان گفت: من که اولی رو باور میکنم.
یهو ارباب یه کروشیو به ایوان میزنه و به همه دستور میده که از اتاق برن بیرون.

-مثلا هری پاتر و دامبلدور و بلاتریکس؟
-بله.بله.
لرد ولدمورت با گفتن این جمله غیب شد و بعد از او،زنی با انبوه موهای آمازونی و صورتی گل انداخته ظاهر شد و در حالی که انگار اربابش را در کنار خود میدید شروع به صحبت کد:ارباب،از طرف اینا خیالتون جمع باشه.همشونو جمع و جور میکنم...
بعد تعظیمی رو به قبله(خانه ریدل) کرد و اینبار رو به مرگخواران گفت:به نام ارباب،شروع میکنیم.مورفین،اون نوشته هاتع رو رد کن بیاد.بعد از اندی فریاد بلاتریکس به هوا رفت.
-چی؟چی؟می دو نقطه؟واقعا که...یه چند جفت الاغ بی دست پا جمع شدن دور ارباب من.شما ها واقعا بلد نیستین یه م رو بنویسین.مگه نیمیدونین که م مو با م 3 نقطست؟
-نه.با همون دو نقطه درسته...
-نه.1 نقطست اصلا.
-اصلا از کجا اینقدر مطمئنین که 4 نقطه نیست؟

ناگهان یکی از شاگردان بورگین گفت:م نقطه نداره.
ایوان گفت:احسنت!احسنت!بارک الله!بارک الله!
-زبون جدیده ایوان؟

بلاتریکس گفت:اهم..اهم..خب،بورگین،منتظریم.هرچی بیستر زر زر کنی،بیشتر زنده میمونی.
بوریگن بدبخت فلک زده با ناراحتی اضافه کرد:تام پسر خیلی مهربونی بود و همیشه همه چیز رو بخشش میکرد.م همیشه میدیدم که بعد از گرفتن حقوقش اونو با مستمندان تقسیم میکرد.اون هیچ وقت زیاد غذا نمیخورد و همیشه هم به من بیش از حد کمک میکردبا اومدن اون مغازم پر رونق شده بود.اما روزی که رفت...
تری دماغش رو بالا کشید و های های از این بخشش بی حد و اندازه اربابش گریه کرد و به حال و روز او غصه خورد.اما بلاتریکس بلند شد و فریاد زد:مردک بی همه چیز،چرا به اربا من فوش میدی؟ارباب من کی چنین کار های ناپسنمدی رو انجام داده؟
-آخه من فکر کردم که از اون اگه بیشتر تعریف کنم خوشتون میاد.مگه..مگه نه؟
بورگین خودش رو تا جایی که میتونست جمع کرد و سرش رو پایین انداخت.بلاتریکس گفت:راستشو بگو.من میدونم که مای لرد هیچ وقت تو زندگیش کاری نکرده که مایه تمسخر آدم ها بشه...
بورگین پس از شنیدن این حرف،روحجیه گرفت و گفت:راستش رو بگمن؟اوه.،خاطرات خرابکاریاش یواش یواش داره پررنگ میشه.وای...نمیدونین چند بار مجبور شدم بخاطر اون از شیرینی فروشی کنار مغازم مهضرت بخوام.هر دفعه که پاش میرسید اونجا یه چیزی میدزدید دیگه.فقیر بود دیگه.نمیدونین این قضیه شب ادراریش چقدر برای ما مشکل درس کرد...نمیدونین...

خلاصه:

لرد از مرگخوارای با سواد میخواد که زندگینامه شو بنویسن و هزار نسخه شو چاپ کنن و بدن بچه های هاگوارتز حفظش کنن. مرگخوارا سعی میکنن این کارو انجام بدن ولی موفق نمیشن.تصمیم میگیرن از کسایی که لرد رو در گذشته میشناختن کمک بگیرن و درباره گذشته لرد تحقیق کنن.
در قدم اول به پرورشگاهی که لرد اونجا بزرگ شده میرن.مسئولای پرورشگاه برای مرگخوارا توضیح میدن که لرد چه بچه شرور و غیر قابل کنترلی بوده.گزینه بعدی بورگینه که لرد مدتی در مغازش کار کرده بود.مرگخوارا بورگین رو دستگیر میکنن و برای بازجویی و تحقیق به خانه ریدل میارن.بورگین از ترس همونطور که مرگخوارا میخوان به سوالاشون جواب میده.حین تحقیق فرد ناشناسی سر میرسه.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

-پرسیدم تو کی هستی؟قیافت خیلی غلط اندازه.زود باش حرف بزن.
-به چه جراتی تمرکز ما رو به هم زدی؟ما الان در حال خلق مهمترین اثر ادبی تاریخ جادوگری هستیم.... دماغت کو؟

رنگ کاملا سفید شخص ناشناس کمی به سرخی گرائید.کپه ای مو از پشت سر ناشناس خارج شد.
-ارباب همینا بودن.اونقدر پشت سر شما حرف زدن که من مجبور به ترک این محل شدم.

ایوان که تازه متوجه هویت مخوف تازه وارد شده بود فورا قلم و کاغذش را در دستهای مورفین گذاشت و ردای لرد را گرفت.
-ارباب ببخشید.بجا نیاوردم.تو سایه وایسادین.سر نورانیتون دیده نمیشه.این بلا هم دروغ میگه.خودش گذاشت رفت.ظاهرا طاقت نداشت داستان سختیهایی رو که شما برای رسیدن به این مرحله سپری کردین بشنوه.

لرد بلا را بطرف مرگخواران هل داد.
-هوم...ردامو نکش ایوان.تو دکمه ای، زیپی چیزی روی این ردا میبینی؟...نکش!...بلا رو هم بازی بدین.دیگه نبینم کسی بیاد شکایت کنه.تحقیقاتتونو ادامه بدین.اگه کسی حرف بدی درباره ارباب زد باور نکنین.مطمئنا داره دروغ میگه.کارتون که با بورگین تموم شد بذارینش دم در.ساعت 9 دیوانه سازا ببرنش.ضمنا فراموش نکنین که تحقیق از همه کسایی که در گذشته ارباب حضور داشتن مجازه.حتی اگه محفلی باشن.

مورفین که در حال نت برداری بود پرسید:ام...مو با چه م ایه؟
ریگولس بعد از چندی گفت:ام...میشه یه راهنمالیی بکنین؟
مورفین گفت:الان من چی کار کنم؟
ایوان راه حلی اندیشید.
-یافتمـ!یافتمـ!مو با میم دو نقطه ست.
مورفین با لبخند چندش آوری روی لبش گفت:به افتخارش!

ریگولس گفت:خب؟
-همین دیگه.تموم شد.
مرگخوار ها یک جور خاصی به بورگین نگاه کردند.بورگین با گیجی و دست پاچگی نالید:همین دیگه.چیز دیگه ای نمیدونم.
ایوان گفت:مهم نیست بورگین.اصلا مهم نست.هر چیزی که دلت میخواد بگو.واقعیتش مهم نیست.اسمش که از زبون تو شنیدیم مهمه.بورگین بگــــو.
-ام...خیلی خوب.اون پسر خیلی خیلی...من چیزی به ذهنم نمیرسه.
یک دفعه یکی از شاگردای بورگین سر رسید و از پشت سر بورگین رو به مرگخوار ها جوری که بورگین نشنود گفت:اون از اولم خنگ بوده.
لودو ایستاد و گفت:من تو رو نمیشناسم؟
ایوان سرشو خاروند و گفت:چهرش خیلی آشناست!
-تو کی هستی؟

باز جویی (باز پرسی از سر گرفته میشه )

ریگول: خب داشتی میگفتی هیپزیا اسمیت ؟

بورگین : بله تام با اون آشنا میشه و . تام خودشو عاشق پیشه جلوه میداد معمولا بی خود و بی جهت میرف
پیش هیپزیا .

روفوس: خب سوالی مونده ؟

ایوان : بله حالا که بلا نیستش مث اینکه اونم موقع رسم بوده واسه استخدام کارت سلامت از سن مانگو بگیرن ؟ درسته؟

بورگین : اوهوم

ایوان ارباب کاملا سالم بودن ؟

بورگین : نه ایدز و هپاتیت و جنون داشت .

ریگول : یکی یکی . ایدز ارباب چرا ایدز داشتن ؟

بورگین : من چمیدونم ایدز و هپاتیت مال دوران مدرسشه .

ریگول : جنون؟

بورگین : خود آزاری داشت خودشو کروشیو میکرد خودشو گاز میگرفت واسه نوامیس مردم مشکل ایجاد میکرد.

روفوس : همه ی این کارارو با هم میکرد

بورگین : آره تازه همش کتاب میخوند .

ریگول : کتاب مورد علاقه ی ارباب چی بود ؟

بورگین : 1001 روش کاشت مو

ایوان : مگه ارباب اون موقع مو نداشتن ؟

بورگین : موداشت دلش می خواس کچل بشه بعد وقتی که خیلی ترسناک شد مو بکاره ولی دیگه نتونس مو بکاره

مزگخواران لبخند زدند و یکی از نکات مهم زندگی ازبابو با آب طلا نوشتن

-همیشه مشتری جمع میکرد.همیشه راجع به وسایل داخل مغازه فضو..
بال اشاره ایوان در هم شکسته بورگین جملشو طور دیگه ای ادامه داد.
-کنجکاوی میکرد.امکان نداشت وسیله جدیدی بیارم و در موردش سوال نپرسه.تا وقتی که اون برام کار میکرد مشتری هام خیلی زیاد شده بودن.خیلی پسر خوبی بود.

با 3 کروشیو فرستاده شده از بلاتریکس بورگین بیهوش شد.
-اربا هیچم پسر خوبی نیست.اون پسر شرور و بدی بود.تازه اون پسر نیست.اون مافوق مافوق یک پسر بود.مگه نه دوستان؟

مرگخوار ها قبل از جواب دادن به چوبدستی اماده بلا نگاه کردند و همه سرشونو به نشونه تایید تکون دادند.بلا گفت:
-خب حرفای بورگینو جوری که من میگم بنویس.ارباب سیاه از کودکی کنجکاو بودند و علاقه بسیار زیادی به علم داشتند.ایشون در مورد هر چیز جدیدی در دنیا اطلاع داشت و مردم از اون خوششون میومد.مثلا اگه به عنوان مثال خدایی نکرده خدایی نکرده فرض کنیم که شایعات در مورد ارباب درست بودن و ارباب در مغازه ای کار میکردن، اون مغازه به سرعت پر طرفدار میشده.به ارباب میلیارد ها گالیون پیشنهاد میشد تا بیاد و لحظه ای چهره زیباشون رو به نمایش بگذارن.وقتی که صورتشون در تمام روزنامه کشیده شدف کسی اون روزنامه رو نمی انداخت و باید سالم به روزنامه فروشی اون نسخه باارزشو تحویل میداد یا نگه میداشت.ارباب...

-بلا،میشه بپرسم این گفته های تو چه ربطی به گفته های بورگین داشت؟
-بورگین کیه باو؟اصلا من خودم زندگی نامشو مینویسم.خوبه؟

مرگخوار ها به هم نگاه کردند.
-بلاتریکس...
-شرور ترین و بدترین مرگخوار...
-وفا دار ترین انسان...
-طرفدار لرد سیاه...
-ای بانو لسترنج بزرگ،میخواهید خودتون زندگی نامه اربابو بنویسین؟

بلاتریکس روشو رو به مرگخوار ها کرد وگفت:چرا که نمیخوام.من رفتم مرگخوار های الکی خوش!
مورفین پرسید:یعنی واقعا رفت؟
ایوان با نگاهی امیدوار به جایی که بلا در اون غیب شده بود، نگاهی کرد و گفت:امکانش هست!

آب دهنشو غورت داد و گفت:حالا میتونیم زندگی نامه رو تنهایی بدون چرت و پرت های بلا بنویسیم.

سالازار : کیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه کیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

ایوان : بخشید دستم خورد به چراغ بلا چراغو روشن میکنه و چوبدستیشو میگیره به سمت ایوان

بلا : رداکتو رپارو رداکتو رپارو رداکتو رپارو
و اسکلت ایوان هی میشکنه و هی به هم می چسبه

روفوس بلا رو رو آروم می کنه و میگه : ادامه بده

بورگین : بله من گفتم به صورت آژزمایشی هفته میتونه کار کنه تو اون یه هفته کار کنه

تو این یه هفته فروشمون بالا رفت

روفوس : چرا ؟

بورگین : با قیافه هیکل تام کلی زن میومدن چیز بخرن چیزی نمی خواستن و واسه دیدن صورت تام

ازمون خرید میکردن

بلا : به به بنویسین ارباب از کودکی شم اقتصادی فراوان داشت و از جمله خوب رویان علم بود

ایوان که نمی خواد ذیگه بشکنه همشو مینویسه
بورگین ادامه میده : اون مشغول به کار شد و از من سوالایی راجب به هیپزیا اسمیت میکرد اون کسی بود که از ما

قاب آویز اسلیترینو خرید

-همین؟چی میشد تو مغازم میگفتم؟
-ما فهمیدیم که تو تو مغازت زیاد دروغ میگی.کسی اربابو اذیت کنه؟تو خدایی اربابو میشناختی؟من مطمئنم تو برای اون کار میکردی.اصلا برای ارباب پاپوش درست کردن.ارباب بره اینجا کار کنه؟عمرا..
-بلا،باز شروع نکن.آقای بورگین،میفرمودین.
بورگین گفت:
-شمارش معکوس اغاز میشه.10،9،8
مورفین کاغد و قلمو آماده کرد.ییک از مرگخوار ها پاپکورن آورد.مونتی با خوش حالی برق ها رو خاموش کرد و چراغ قوه ای رو زیر صورت بورگین گرفت و خوهش کرد.
-بورگین،لحنتو ترسناک کن.
مورفین اضافه کرد.
-اگه جایی بود که اربابو اذیت کردی، بگو تا گوش بلا رو بگیریم.برای سلامت خودت میگم.
-2،1،0.شروع میکنم.یکی بود یکی نبود.

مرگخوار ها هشدار دادن:
-داری زندگی نامه میگی.
-لحنتو خش دار کن و ترسناک.

-باشه.دیه چیزری نگین.پسری برای من کار میکرد به نام...
چراغ قوه ای که برای ابهت ماجرا آورده بودند، خاموش شد و همه تو خاموشی فرو رفتند.