فرستنده: آیلین پرنس
گیرنده: سوروس اسنیپ
موضوع: دلتنگی
سلام بر پسر بی مهرم.
شاید هنوز اگر گوشه های ذهنت را به خوبی جستجو کنی نشانی از نام من بیابی و به خاطر آوری روزگاری مادری به این نام داشتی. هرچه بیشتر می اندیشم کمتر به نتیجه می رسم. نمی فهمم چرا همه چیز یکباره به هم ریخت. شاید در این میان بیشترین تقصیر به گردن من است که برای ازدواج پدر تو را برگزیدم. البته در آن زمان رسم بود دختر زود به خانه شوهر برود و من به خاطر ظاهر بیش از اندازه جذابم هنوز نتوانسته بودم همسری متناسب برگزینم و کم کم باید خودم را برای گزینه کوزه ترشی اماده می کردم که پدرت چون گدایی پابرهنه و بی سرو پا بر سر راه من سبز شد. پسرم، قبول کن که در آن شرایط چاره ای برایم باقی نمانده بود. بعضی وقتها به این فکر می کنم که اگر پدرت از معجون عشق برای به دام انداختن من استفاده کرده بود شاید تا این اندازه تاتیر نداشت که مفهوم دختر ترشیده مرا وادار به این ازدواج کرد.با این همه اشتباه همواره اشتباه است و ماهیتش مفهوم اجبار را درک نمی کند و بالاخره نتیجه ی شومش را روی زندگی آدم می گسترد. ازدواج با پدر چلغوز و یک لاقبای تو بزرگترین اشتباه تمام زندگیم بود. و بزرگتر از آن این بود که ما هم برای عقب نماندن از غافله پای تو را به میدان جنگمان باز کردیم و در اینجا باید عمیقترین تاثرات و عذر خواهی های مرا از تحمیل آن بپذیری.
زندگی با این مشنگ یقینا ننگ بزرگی بود که آثار خفت بار آن(حتی بعد از اینکه او را با یک طلسم به چندین تکه مساوی تقسیم کرده و سگانی را که همواره در کوچه امان پرسه میزدند، را مفتخر به خوردن گوشت ناپاک آن نمودم) هنوز از دامان پر غرور اصالتم پاک نشده است. با این همه امید داشتم بعد از کشتن پدرت که حضور بی مقدارش (با تمام مشکل آفرینی هایش که از مشنگ بودنش نشات می گرفت) تنها مانعی بر سر راه رابطه مادر و فرزندیمان بود بالاخره بتوانم از داشتن پسری چون تو به خود ببالم و تو نیز از داشتن مادری چون من. به خوبی می دانستم همواره از به زبان آوردن نام این مشنگ به عنوان پدر شرم داشتی و متناسب با خون پاکی که از من به ارث برده بودی با نامیدن خود به عنوان پرنسی نیمه اصیل از ننگ این رابطه خود را مبرا می دانستی.
پسرم یقین داشته باش فقط به خاطر تو بود که دستانم به خون ناپاک این مشنگ نابکار آلوده شد. پس چگونه است که یادی از مادر خون پاکت نمی کنی؟ شاید فراموش کرده ای زمانی برای گریز از رابطه ات با این مشنگ به نام خاندان پرغرور من پناه می بردی؟ چه بر سر آنهمه غرور و افتخار متناسب با یک اصیل که در رگ های تو جریان داشت آمد؟ آیا این حقیقت دارد که به خاطر عشقت به آن دختر گیس بریده ی بی اصل و نسب به همه ی این ارزش ها پشت کردی؟ یعنی باید باور کنم تو همه چیز از جمله مرا به خاطر عشق دختری که شنیده ام حتی علاقه ات را به هیچ گرفت فراموش کردی؟ آیا این موضوع حقیقت دارد که به عشق این مشنگ زاده بی رگ و ریشه که با دشمنت پیوند زناشویی بست و در نهایت پسر دورگه اش را به تو تحمیل کرد از جبهه پر قدرت و شکوه سیاهی ها روی برگرداندی و به صفوف دشمن پیوستی؟ باور کردنی نیست که تو قدرت و عظمت طلسم های سیاه را به اکسپلیارموس محفل فروخته باشی. وای بر من که پسرم با این همه غرور به خاطر این عشق به امر بزرگترین دشمن محفلی گردن نهاد و خود را به بازیچه ای در دستان ناپاک او تبدیل کرد و مهمتر اینکه جان خود را به خاطر پسری که باید زنده نمی ماند اما به خاطر علاقه ی نویسنده اش به طرزی کاملا قاچاقی و شانسی زنده ماند، به خطر انداخته است. نمی دانی به خاطر این حرکت عجیب و باورنکردنی تو چقدر مورد غضب و بی مهری مرگخواران و به ویژه شخص لرد سیاه واقع شده ام. هیچ متوجه هستی تن به چه خفتی سپرده ای؟ پسرم به خودت بیا و به سمت جبهه ای بازگرد که شایسته توست.
سخن را کوتاه کنم. مرا ببخش. در این شب تاریک درحالیکه پشت پنجره اتاقم نشسته ام و به درخشش تابناک ماه می نگرم دوری و دلتنگی از تو مرا واداشت تا این نامه را بنویسم. با این همه امیدوارم هرچه زودتر موفق به دیدار تو شوم.
می دانم به احتمال زیاد در خوابی. امیدوارم به عادت دیرین نخوابیده و خودت را به خوبی پوشانده باشی. برایت آرزوی خواب هایی رنگین می کنم.
از طرف مادر تنها و دلشکسته ات
آیلین پرنس.
گیرنده: سوروس اسنیپ
موضوع: دلتنگی
سلام بر پسر بی مهرم.
شاید هنوز اگر گوشه های ذهنت را به خوبی جستجو کنی نشانی از نام من بیابی و به خاطر آوری روزگاری مادری به این نام داشتی. هرچه بیشتر می اندیشم کمتر به نتیجه می رسم. نمی فهمم چرا همه چیز یکباره به هم ریخت. شاید در این میان بیشترین تقصیر به گردن من است که برای ازدواج پدر تو را برگزیدم. البته در آن زمان رسم بود دختر زود به خانه شوهر برود و من به خاطر ظاهر بیش از اندازه جذابم هنوز نتوانسته بودم همسری متناسب برگزینم و کم کم باید خودم را برای گزینه کوزه ترشی اماده می کردم که پدرت چون گدایی پابرهنه و بی سرو پا بر سر راه من سبز شد. پسرم، قبول کن که در آن شرایط چاره ای برایم باقی نمانده بود. بعضی وقتها به این فکر می کنم که اگر پدرت از معجون عشق برای به دام انداختن من استفاده کرده بود شاید تا این اندازه تاتیر نداشت که مفهوم دختر ترشیده مرا وادار به این ازدواج کرد.با این همه اشتباه همواره اشتباه است و ماهیتش مفهوم اجبار را درک نمی کند و بالاخره نتیجه ی شومش را روی زندگی آدم می گسترد. ازدواج با پدر چلغوز و یک لاقبای تو بزرگترین اشتباه تمام زندگیم بود. و بزرگتر از آن این بود که ما هم برای عقب نماندن از غافله پای تو را به میدان جنگمان باز کردیم و در اینجا باید عمیقترین تاثرات و عذر خواهی های مرا از تحمیل آن بپذیری.
زندگی با این مشنگ یقینا ننگ بزرگی بود که آثار خفت بار آن(حتی بعد از اینکه او را با یک طلسم به چندین تکه مساوی تقسیم کرده و سگانی را که همواره در کوچه امان پرسه میزدند، را مفتخر به خوردن گوشت ناپاک آن نمودم) هنوز از دامان پر غرور اصالتم پاک نشده است. با این همه امید داشتم بعد از کشتن پدرت که حضور بی مقدارش (با تمام مشکل آفرینی هایش که از مشنگ بودنش نشات می گرفت) تنها مانعی بر سر راه رابطه مادر و فرزندیمان بود بالاخره بتوانم از داشتن پسری چون تو به خود ببالم و تو نیز از داشتن مادری چون من. به خوبی می دانستم همواره از به زبان آوردن نام این مشنگ به عنوان پدر شرم داشتی و متناسب با خون پاکی که از من به ارث برده بودی با نامیدن خود به عنوان پرنسی نیمه اصیل از ننگ این رابطه خود را مبرا می دانستی.
پسرم یقین داشته باش فقط به خاطر تو بود که دستانم به خون ناپاک این مشنگ نابکار آلوده شد. پس چگونه است که یادی از مادر خون پاکت نمی کنی؟ شاید فراموش کرده ای زمانی برای گریز از رابطه ات با این مشنگ به نام خاندان پرغرور من پناه می بردی؟ چه بر سر آنهمه غرور و افتخار متناسب با یک اصیل که در رگ های تو جریان داشت آمد؟ آیا این حقیقت دارد که به خاطر عشقت به آن دختر گیس بریده ی بی اصل و نسب به همه ی این ارزش ها پشت کردی؟ یعنی باید باور کنم تو همه چیز از جمله مرا به خاطر عشق دختری که شنیده ام حتی علاقه ات را به هیچ گرفت فراموش کردی؟ آیا این موضوع حقیقت دارد که به عشق این مشنگ زاده بی رگ و ریشه که با دشمنت پیوند زناشویی بست و در نهایت پسر دورگه اش را به تو تحمیل کرد از جبهه پر قدرت و شکوه سیاهی ها روی برگرداندی و به صفوف دشمن پیوستی؟ باور کردنی نیست که تو قدرت و عظمت طلسم های سیاه را به اکسپلیارموس محفل فروخته باشی. وای بر من که پسرم با این همه غرور به خاطر این عشق به امر بزرگترین دشمن محفلی گردن نهاد و خود را به بازیچه ای در دستان ناپاک او تبدیل کرد و مهمتر اینکه جان خود را به خاطر پسری که باید زنده نمی ماند اما به خاطر علاقه ی نویسنده اش به طرزی کاملا قاچاقی و شانسی زنده ماند، به خطر انداخته است. نمی دانی به خاطر این حرکت عجیب و باورنکردنی تو چقدر مورد غضب و بی مهری مرگخواران و به ویژه شخص لرد سیاه واقع شده ام. هیچ متوجه هستی تن به چه خفتی سپرده ای؟ پسرم به خودت بیا و به سمت جبهه ای بازگرد که شایسته توست.
سخن را کوتاه کنم. مرا ببخش. در این شب تاریک درحالیکه پشت پنجره اتاقم نشسته ام و به درخشش تابناک ماه می نگرم دوری و دلتنگی از تو مرا واداشت تا این نامه را بنویسم. با این همه امیدوارم هرچه زودتر موفق به دیدار تو شوم.
می دانم به احتمال زیاد در خوابی. امیدوارم به عادت دیرین نخوابیده و خودت را به خوبی پوشانده باشی. برایت آرزوی خواب هایی رنگین می کنم.
از طرف مادر تنها و دلشکسته ات
آیلین پرنس.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آیلین پرنس در 1392/1/25 18:53:04
ویرایش شده توسط آیلین پرنس در 1392/1/25 19:55:43
ویرایش شده توسط آیلین پرنس در 1392/1/25 23:17:39
ویرایش شده توسط آیلین پرنس در 1392/1/25 19:55:43
ویرایش شده توسط آیلین پرنس در 1392/1/25 23:17:39

