محله پریوت درایو

دامبلدور که نفسش بند آمده بود گفت:

- حتما بر اثر فشار زیاد مسابقات دارد توهم میزند مگر نه من که همچین کاری نبه کردم!

هری از جا جست و دوباره گفت:

- الکی میگه! همش کار خودشه تا بتونه ولدرمورت رو عاشق بکنه!

هری:
دامبلدور:
ولدرمورت:
آمبریج:

در این لحظه آمبریج گفت:

- من به عنوان ناظر این مسابقه اعلام میکنم که این کار پروفسور دامبلدور یک کار خلاف، و نقص قوانین وزارتخانه است در نتیجه او به آزکابان میفته...یا بتونه در دور بعدی مسابقات امتیاز بیشتر از 30 بگیره!

دامبلدور خطاب به آمبریج و در جواب به سوالش گفت:

- بدون اکراه راه دوم را بر می گزینم!

آغاز دور دوم مسابقات بفرمایید شام پریوت درایو

آشپرخانه دامبلدور

دامبلدور با قلبی شکسته و چشمانی پر از اشک با خودش حرف میزد:

- ای فرزند روشنایی! دلم رو شکستی...

و شروع به خواند آهنگ:اگه یه روز بری سفر..." کرد.هری چطور می توانست به او خیانت کند؟... دامبلدور آن چنان در فکر بود که به جای نمک در غذا شکر ریخت.بی شک غذایش خوب از آب در نمی آمد.

آشپرخانه ولدرمورت

حتما خودتان میدانید که آشپزی ولدرمورت چگونه است:سیاه.با انواع و اقسام مواد خوراکی سیاه که اشتها آدم را کور میکرد.ولدرمورت با این کار هری داشت با خودش فکر میکرد که اگر هری را زیر بال و پر خودش می گرفت می توانست از او یک مرگخوار عالی بسازد.

دفتر ناظر - دلورس آمبریج

دلورس آبریج هم در اتاق خودش در حال خوردن چای با شیر بود...آمبریج است دیگه! چه انتظاری از او داشتید!

دامبلدوربرای چندمی باردرطول عمرش ازخشم ولدمورت ترسیدولی بازبرای اینکه وجهش خراب نشه یه لبخندمزخرف زد وبه هری خیره شدکه یعنی خودت یه جوری جمعش کن.

هری بادهان بازازحیرت اینکه دامبلدوربهش کمکی نکرده فکرکرد.هری کمی بیشترفکرکرد...هری بیشترترفکردکرد...هری احساس کردمغزپوکش داره پوکترکه میشه که باصدای ولدمورت یک مترودوازده سانتی مترازروی صندلی پریدهوا.
-کله زخمی!جرات میکنی ودرحضورمن به این فکرمیکنی که چجوری به ما,ارباب تاریکی,قدرتمندترین وپلیدترین جادوگرقرن حقه بزنی؟کروشیووووووو

هری بعدازازبین رفتن اثرات شکنجه صدای دامبلدوررو شنیدکه اکو وارتوذهنش میگفت:
-سیصدوهفتادبارگفتم چفت شدگی یادبگیرفرزندم.
هری دراین لحظات سخت حوصله ی نصیحت شنیدن نداشت بنابراین یه"خفه باباپیری"گفت وتصمیم گرفت باولدمورت صادق باشد,البته به نظرش رسیدکه شایدم بهتره اکبریاجاسم باشد.هری همچنان داشت فکرمیکردکه اکبرباشدیاجاسم,این همه فکرکردن ازهری واین همه صبوری ازلرد واقعابعیدبود.این همه سوژه راالکی پیش بردن ازنویسنده هم واقعابعیدبود.دراین لحظه...
آمبریج:هری پاتر!
-ها؟
دامبلدور:فرزندروشنایی!دلبندم ادب روفراموش نکن.
باگفتن این حرف لردوآمبریج وهری بااین هیبت بهش نگاه کردندکه باعث شد دامبلدورلبخندمزخرف دیگری بزندوخودش رابه کوچه علی چپ واگذارکند.
آمبریج:پاتر!همین الان توضیح میدی که چرااین معجون عشق روتوغذاریختی.زودبگوتا مجبورت نکردم بازم جریمه بنویسی.
-مانیزبرخلاف تصورهمگان صبرمان لبریزشده منتظریم کله زخمی.
هری باشدت آب دهانش راقورت داد,هری نذرکردکه اگرازدست لردخلاص شود5هیپوگریف قربانی خواهدکرد.
-راستش...راستش...
-راستش چی؟کله زخمی.
-راستش همش تقصیراین بود.وبادستش به دامبلدوراشاره کرد.

دامبلدورکه ازقدم زدن توکوچه علی چپ خسته شده بود داشت به کوچه علی راست میرفت که باشندیدن این حرف هری کلاپیاده روی روبیخیال شدوگفت:
-ای آدم فروش...
لرد:
آمبریج:
هری:

مسابقه از چند لحظه قبل آغاز و تیم فیلم برداری مشنگی، برای فیلم برداری آماده شده بود.اولین مهمان هری ولدومورت بود که همراه با نجینی، که دور گردنش جا خوش کرده بود وارد خانه شد و چند دقیقه بعد دلورس آمبریج، با همان ژاکت صورتی و سنجاق سری که مناسب یک دختربچه سه ساله بود وارد خانه شد.

پیش غذا در سکوت کامل سرو شد و بخاطر سکوت، کار گردان مشنگ ها تصمیم گرفت بعد از پایان فیلم برداری، صدای جیرییرک به این سکانس اضافه کند.!

بعد از پیش غذا، هری، با چوبدستی ضربه ای به میز زد و ظرف های خالی پر از خورشت قرمه سبزی شد.نجینی، از دور گردن ولدمورت پایین آمد و چند قطره زهر، در خورشت لرد ریخت.
بالاخره دامبلدور سکوت را شکست پرسید:
-تام...فرزندم...این کار برای چی بود؟

ولدمورت با دهان بی لبش، لبخندی زد و پاسخ داد:
-زهر ماره!نجینی از بقیه مار ها زهر خوشمزه تری داره!اگه خواستین اصلا تعارف نکنین !نجینی خیلی خوش حال میشه!مگه نه نجینی؟

نجینی به طرز وحشتناکی فش فش کرد.
هری و دامبلدور نگاه معنا داری کردند و به خوردن غذا ادامه دادند.چند لحظه بعد، دامبلدور پرسید:
-خب تام عزیز چرا راجع به آخرین پیروزیت چیزی برامون تعریف نمی کنی؟

ولدمورت گفت:
-بعد از آتیش زدن پناهگاه ویزلی ها هیچ موفقیت دیگه ای نداشتم!
-ولی تام عزیز،خانم رولینگ اینو تو کتاب ننوشته بودن!
-درسته!من می خواستم طلسم فرمانو روی خانم رولینگ اجرا کنم!ولی چون یک کم دیر رسیدم، مجبور شدم روی کارگردان طلسم فرمانو اجرا کنم!

همین که دامبلدور خواست شروع به صحبت کند، آمبریج شروع به صحبت کرد:
-برای اجرا طلسم فرمان از بازرس عالی رتبه هاگوارتز مجوز گرفتین؟

ولدمورت:جان؟!

آمبریج:مجوز از بازرس عالی رتبه!

دامبلدور:دلورس عزیز!همون طور که می دونی الان توی هاگوارتز نیستیم وشما هم خیلی وقت پیش از این مقام خلع شدین!

آمبریج:دوری از هاگوارتز مانع ایفای نقش من نمیشه آلبوس!

هری:ببخشید پروفسور آمبریج؛ این دیالوگ مربوط به ایفای نقش سوروس اسنیپ نیست؟!

آمبریج:مجازات میشین آقای پاتر!باید شنبه شب به دفتر من بیاین.فکر کنم باید یک جمله دیگه زیر زخم قبلیتون نوشته بشه!می تونین بنویسین من نباید احمق باشم!

هری زیر لب گفت:آخه دفترش کجا بود؟!

ده دقیقه بعد؛ خوردن شام به پایان رسید.این بار هری به آشپز خانه رفت تا دسر را بیاورد.
هری ، روی کیک و بستنی ولدمورت، معجون عشق ریخت و سپس ظرف ها را روی میز شام گذاشت و به دامبلدور چشمکی زد. و بعد روی صندلی اش نشست.

تمام حواس دامبلدور، به ولدمورت بود.مانند دفعه قبل نجینی، روی میز آمد تا روی غذای اربابش زهر بریزد اما ناگهان شروع به فش فش کرد.
دامبلدور، متوجه زبان مار ها نمی شد اما با دیدن چهره رنگ پریده هری می توانست حدس بزند نجینی چه چیزی به اربابش گفته است.

چشمان سرخ ولدمورت،ازخشم درخشید؛ دهانش را باز کرد و دو کلمه از آن خارج شد:
-معجون عشق؟!

چکیده:
هری پاتر همچنان در پریوت درایو ساکن است و ولدمورت هم که طبیعتا میخواهد او را بکشد به آنجا نقل مکان میکند. دامبلدور هم مثل همیشه به آنجا می آید تا مراقب هری باشد و در این حین یک مسابقه بفرمایید شام در پریوت درایو برگزار میشود که ولدمورت تصمیم میگیرد در این مسابقه هری را افقی کند. البته ماندانگاس فلچر هم برای دامبلدور نامه میفرستد و یادآوری میکند که دلوروس آمبریج قرار است برای نظارت بر مسابقه به پریوت درایو بیاید. از آن سو، فکری به ذهن هری خطور میکند، آن هم اینکه در شام زهرمار بریزند تا ولدمورت کشته شود ولی دامبلدور مخالف است. شایان ذکر است فلورانسو، موراک مک دوگال، جیمز پاتر و دالاهوف هم برای کمک به هری و دامبلدور به آن جا رفته اند.

دامبلدور که همچنان در شوک خواندن نامه ماندانگاس فلچر است برای بار سوم مجددا آن را میخواند تا متوجه شود افعال نوشته شده در نامه را درست خوانده و ماندانگاس شوخی کرده است یا واقعا ققنوس را فروخته است! البته دامبلدور مطمئن بود که ققنوسش هر جا باشد به پیش او باز خواهد گشت.

در فاصله کمی از دامبلدور، دادلی روی کاناپه لم داده بود، مشغول خوردن پف فیل بود و سریال محبوب مشنگیش یعنی بازی تاج و تخت را میدید که ناگهان یخ کرد، از تعجب موهایش سیخ شد، حدقه چشمانش بیرون زد و به سمت دامبلدور دوید، به روی او پرید و در حالی که از ریش های دامبلدور آویزان شده بود، فریاد زد:
_ پرفسور بالتازار، رووووووووووووح! روووووووووووح!

دامبلدور که به خودآمده بود و متوجه شده بود دادلی به وزن 120 کیلوگرم از ریش هایش آویزان شده و نیم تنه پایینی او در بغلش است، سعی کرد آرامش خود را حفظ کند و با لحن پدرانه مخصوص خودش گفت:
_ دادلی، فرزندم، برای بار دهم یادآوری میکنم که من اون پرفسور بالتازاری که توی کارتونای مشنگی دیدی نیستم. من پرفسور دامبلدورم. گذشته از اون، عزیزم، لطفا نیم تنه پایینی ات روی زمین بذار و ریش های منو ول کن چون عنقریبه که از ریشه در بیاد!

اما دادلی که خیلی گرخیده بود ریش های دامبلدور را ول نمیکرد و مدام فریاد میزد:
_ روووووووح! کمــــــــــک! روووووووح!

دامبلدور که دید گوش دادلی بدهکار نیست یک ضربه محکم در گوش او زد که دادلی با 120 کیلوگرم وزن شترق به زمین خورد و ریش های دامبلدور را رها کرد. بعد از آن نگاه دامبلدور به جیمز پاتر افتاد که در گوشه اتاق در حال کِرکِر خندیدن بود و دامبلدور خطاب به جیمز گفت:
_ جیمز عزیزم، یه کم جنبه داشته باش! آدم روحم میشه باید یه کم جنبه داشته باشه! یه بار دیگه این بچه مشنگو بترسونی و آویزون من بشه، امشب که ولدمورت میخواد بیاد اینجا میگم دقیقا روی صندلی کنار تو بشینه! فکر کنم یادآوری خوبی از خاطرات اون شبی باشه که اومد خونتون و خواست هری رو بکشه!
جیمز پاتر:

در همین لحظه هری پاتر جفت پا پرید تو اتاق و گفت:
_ پرفسور؟
_ بله هری؟ چرا توی آشپزخونه نیستی مگه نمیخوای شام امشب رو آماده کنی؟
_ بابا این فلورانسو همه ش میزنه زیر آواز که برو برو نیگام نکن عاشقونه صدام نکن!
_ آهان خب پس حق داری!
_ نظر آخرت چیه پرفسور؟
_ اووووم...
_ اوووووم نداره. یادت بیفته شصت سال پیش چیکار کردی! خودت ولدمورت رو آوردی به هاگوارتز!
_ چی بگم. باشه دیگه. فقط یه چیزی. مطمئنی اگه توی شام ولدمورت زهر مار بریزی اون میمیره؟!
_ راست میگی. حواسم به این نبود. اون خودش شبیه مارهاست!
_ بنظر من توی شامش معجون عشق بریز! بدنش بدجوری آلرژی داره به این قضیه!
_ پرفسور؟!
_ جانم؟!
_ چرا شیطانی خندیدی؟
_ یاد جوونیم و ماجراهایی که با گلرت گریندلوالد داشتم افتادم.
_ باشه پس من دوباره برم تو آشپزخونه فقط کاش بتونم یه هندزفری پیدا کنم! فلورانسو هنوز داره میخونه! راستی، این موراک مک دوگال و دالاهوف رو چرا فرستادی به ما کمک کنن؟ بابا این دالاهوف مرگخوار بوده قبلا. خطرناکه!
_ نه من بهش اطمینان دارم!
_ آره! تو که به همه اطمینان داری، بخصوص عمه دادلی.
_ جان؟!
_ هیچی پرفسور! من برم!

دامبلي يكي مي زنه تو گوش هرى.
تق
بعد هرى يکى مى زنه تو کمر دامبلى.
تقق
هرى عصبانی ميشه که چرا واسه دامبلى دوتا" ق" داشت پس دستش رو مى بره بالا و يکى مى زنه تو اون يکى گوش پيرمرد.
تتتتق
بعد دامبلى دوتا دستش رو بالا مى بره و مى کوبه تو سر هرى.
تتتتق تتتتق
هرى مى بينه دلش اينطورى خنک نمى شه، کفشش رو در مياره و شروع مى کنه به کوبيدن تو صورت دامبلى.
تق
- هرى!
تق
- هرى.:worry:
تق
- هرى.

هرى با فریاد دامبلدور از خيال بيرون مى آيد.
- جانم!
- کجا دارى سير مى کنى؟ بايد واسه شب آماده بشيم فرزندم..چه غذايى بپزیم؟ اصلا چطور بپزیم؟ ناسلامتى ولدمورت واسه کشتن تو مياد.

دادلى که مى بينه کسى حواسش نيست يه موز ديگه از رو ميز برمى داره و به ياد دوران کتاب اول و دوم زل مى زنه به تلويزيون تازه خريدشون. هرى يه نگاه تحقیر آميز به دادلى مى کنه و ميگه:
- پرفسور مى خواى ولدمورت رو بکشيم؟
- شرم بر تو فرزندم..اين چه حرفيه؟ مهمون حبيب مرلينه. ما نباید ولدمورت رو تو خونه ى خودمون بکشيم. تا نوبت اونا صبر مى کنيم.

دادلى پوست موز رو آروم ميذاره تو جيبش و چشمش رو مى دوزه به سيب سرخ وسط ميز. هرى زخمش رو مى خارونه و ميگه:
- خب ما نکشيم، اونا مارو مى کشن!
- فرزندم من يه فکرى دارم بايد طورى سرشون رو گرم کنيم که وقت کشتن پيدا نکنن. بايد يه سرگرمى خوب پيدا کنيم و يه غذای خوب هم درست کنيم.

آشپزخانه

- سپيده دددددم اوووومد و ووووقت رفتن..حرفى نداريم ما براااااى گفتن..
- فلو جان فقط يه کلمه حرف دارم..مى خوام شام بپزی!

فلورانسو که صداى هرى را شنيد، بى توجه ادامه داد.
- هر چى که بوووده بين ما تموم شد..
هرى:
- اينجا ديگه نيست ديگه جااااى موندن.
هرى:

هری لبخندی شیطانی زد و گفت :
-یه فکر مشتی زد به سرم
دامبولی که مشغول واکسِ ریش زدن به ریش هایش بود کاملا بی تفاوت پرسید:
-چه فکری پسرم؟
هری با همون خنده ی قبلی گفت:
-تو چند قطره زهرمار میسازی و من زحمت میکشم و اونو تو غذا میریزم و جمیعا پخخخ پخخخ
دامبولی از شدت تعجب واکس را از دست خود انداخت (فکر کرده ما خریم نمیفهمیم...میخواست بگه خودش افتادا ولی ضایع بود عاغاااااا اصلا این بازیگر نیس که...والاااااا)
دادلی که همچنان مشغول خوردن کیک ها بود سرش را به سمت دامبولی برگرداند و سپس به قوطیِ واکس خیری شد و پرسید:
-خوردنیه؟
دامبلدور به شتاب خم شد، قوطی واکس را برداشت و گفت :
-اگه 25 گالیون بدی میتونی بخوریش...اتفاقا خیلی هم خوشمزس...مزه آلوچه جنگلی و کاهو میده
دادلی سرش را برگرداند و زیر لب گفت :
-کاهو دوس ندارم
هری که همچنان لبخند مسخره اش را به لب داشت گفت :
-نگفتی موافقی یا نه دامبلدور ؟
دامبولی دستش را به میان ریش هایش برد و گفت :
-اینجوری کخ خودمونم نفله میشیم...
هری خنده ای افزون بر لبِ خویش آورد و گفت :
-من که رژیمم ... تورو نمیدونم
دامبولی به تفکری عمیق مشغول شد
پسری که زنده ماند رو به دوربین کرد و لبخند شیطانی اش را به نمایش گذاشت ( )
دادلی هم همچنان میلومباند

پ.ن :
((دوستای گلم این اولین پستِ من تو اینجور تاپیک هاس امیدوارم خوب باشه اگه هم نیس خیلی خیلی معذرت))

دامبلدور جغد رو از گردنش گرفت و پایین آورد و با خشونت همراه مهربونی بهش نگاهی انداخت و بعد نامه رو از پنجه هاش باز کرد و شروع به خوندن کرد.

نقل قول:

آلبوس دستی به ریشش کشید و چون کافی نبود کمی دست به لپ های دادلی کشید و باز چون فکری به ذهنش نرسید یه دستم به زخم هری کشید که یه دفعه چیزی به ذهنش رسید و فریاد زد:
-ماندانگاس گفت ققنوس رو فروخته ؟

هری که کمی تعجب نکرده بود ، دادلی هم تیکه ای کیک گوشه ای دیده بود و سریع به طرفش رفت تا اونو بخوره و اصلا به ماجراهای دور و اطرافش اهمیتی نداد. هری از هجوم دادلی هم تعجبی نکرد و به طرف دامبلدور رفت و دستی به ریش دامبلدور کشید و وقتی دید که دامبلدور همچنان در فکر فرو رفته بالاخره تعجب کرد و با کمی استرس گفت:
-پرفسور ؟ :worry:

دامبلدور نامه رو به هری داد و هری سریع به خوندن کرد و با این اتفاق تعجبش بیشتر از همیشه ، استرسش در حد زیادی بالا رفت و هر دو نفر به ریش های دامبلدور هجوم بردن تا شاید آرامش پیدا کنن. بعد که هر دو آروم شدن ، به طرف مبل های خونه رفتن و در حالی به دادلی خیره شده بودن که به سرعت کیک ها رو پشت سر هم میخورد و توجهی به دور و اطرافش نداشت. سکوت خونه رو فرا گرفت.
بعد از مدتی ، بالاخره دامبلدور از جاش بلند شد و به سمت شومینه خونه حرکت کرد. نگاهی به چوب های در حال سوختن انداخت و بعد برگشت و رو به هری گفت:
-پس امشب یه مهمونی اینجا داریم که باید آشپزی کنیم واسش ، ولدمورت برای کشتن تو میاد ، آمبریج واسه نظارت از اولین مسابقه بفرمایید شام جادوگری و شورای محله مشنگ ها هم واسه فیلم برداری ؟ :vay:

چکیده(البته تا جایی که من فهمیدم ):
هری پاتر همچنان در پریوت درایو ساکن است و ولدمورت هم طبیعتا میخواهد او را بکشد و به پریوت درایو نقل مکان میکند. دامبلدور هم مثل همیشه به آنجا می آید و در این حین یک مسابقه بفرمایید شام در پریوت درایو برگزار میشود که ولدمورت تصمیم میگیرد در این مسابقه هری را افقی کند و دامبلدور هم سعی میکند از هری پاتر محافظت کند و البته پای شورای محله پریوت درایو هم به قضیه باز میشود...




هوا کم کم سرد میشود و اعضای شورای محله پالتوهای گرمشان را پوشیده اند و پشت در خانه آقا و خانم دورسلی جمع شده اند. رییس شورا که سبیل های به غایت بلند و کلفتی دارد دستی روی سبیل هایش میکشد و زنگ در خانه را میزند و ناگهان با صورت بشاش و ریش ها و قد بلند و شنل آبی و نارنجی دامبلدور مواجه میشود...

رییس شورا: اممممممـــــ....
دامبلدور: بگو مشنگ عزیز! نترس!
رییس شورا: جانم؟!
دامبلدور: منظورم این بود که میدونم تعجب کردی ولی بوگو
رییس: من...من... با آقای ورنون دورسلی کار دارم!
دامبلدور: ورنون رفته مسافرت. الان ما اینجا ساکنیم.
رییس: پس چرا اعضای شورای محله از این نقل و انتقال با خبر نشدند؟
دامبلدور: اووووم...بنظرم دم در بده. بیاین تو تا بهتر بتونم براتون توضیح بدم.

ده دقیقه بعـــــــــــد

اعضای شورای محله در حال خروج از خانه دورسلی ها...
رییس: جناب آقای بارتازال، خیلی از دیدنتون خوشبخت شدم. خدا نگهدار.
دامبلدور: منم همینطور. بابای.

دامبلدور به داخل خانه بازگشت...
هری: دامبلدور یه خرده خفیف تر حافظه هاشونو اصلاح میکردی خب! گناه داشتن!
دامبلدور: پسرم تو خفه شو!
هری: جان؟!
دامبلدور: منظورم اینه که عزیزم تو تا طرز کار طلسم هایی غیر از اکسپلیارموس رو یاد بگیری هنوز راه زیادی در پیش داری و بهتره تا اونموقع اظهار نظر نکنی. من برای مراقبت از تو مجبورم بعضی وقتا بعضی کارهارو بکنم. میدونی که الان ولدمورت در مجاورت ماست!

در همین حین دادلی پرید رو کاناپه ای که هری روی آن نشسته بود و بعد از اینکه هری را له کرد، گفت:
_ عمو بالتازار! میشه منم با ولدمورت دوست شم؟ خیلی دوست دارم با جادوگرای جدید دوست شم!
دامبلدور: اولا که بالتازار باباته عزیزم! اون اسم مستعاری بود که به مشنگ ها گفتم وگرنه اسم من آلبوسه و فامیلیم دامبلدور. بعدشم اگه با ولدمورت دوست شی بعدش با هیشکی نمیتونی دوست شی

دادلی یه وشگون محکم از هری گرفت و گفت:
_ اینکه این ریش درازه گفت یعنی چی؟!

هری: اولا از من فاصله بگیر بادکنک! اگه زیاد به من نزدیک شی میگم عمو هاگرید همون غوله رو میگم! دوباره بیاد برات دمب خوک بذاره ها!
دادلی: نه...نه... چشم!
هری: باریکلا! بعدشم منظور آلبوس اینه که تو تازه با دنیای جادوگرها آشنا شدی و نمیدونی قضیه چیه. ولدمورت سیاه ترین و پلیدترین جادوگر دنیای ماست و مطمئنم دوست نداری باهاش دوست شی چون بعدش میمیری!

در همین لحظه یک جغد سفارشی از طرف ماندانگاس فلچر از دودکش پایین آمد و نشست روی کله دامبلدور...

دادلی: عمو بالتازارو!

-اين منوي آلبوسه
-نه سرورم امكان نداره .مردا نميتونن قرمه سبزي درست كنن اصن آشپزيشون خوب نيست
-خفه مثل اين كه ما هم مرد هستيم . دستپختمون بده؟
-ببخشيد سرورم. منظوري نداشتم.
- حالا كه اينطور شد تصميم داريم غذايي درست كنيم كه مهمانان انگشتانشون رو هم ببلعن. غذايي كه خادممون لودو به ما ياد داده ،نيمرو
-آفرين به شما
-خب
-خب
-خب
-خب
-كروشيو
-چرا ميزنيد ارباب؟
-ابله نميخواي بپرسي از كجا فهميديم منوي آلبوسه؟
-نه
-كروشيو
-ببخشيد زبونم نچرخيد ميخواستم بگم چرا
-چون ميخواد هممون شكل اون پاتر شيم بعد شما مرگخواراي خنگ بيايد اشتباهي منو به جاي پاتر بكشيد

لرد سياه فرياد ميزند:
-به چه حقي ارباب خودتونو به اشتباه ميكشيد ؟؟؟؟؟ كروشيو ماكسيما
-ولي ما هنوز اشتباهي مرتكب نشديم سرورم . ما رو عفو كنيد
-باشه ميبخشيم.
از اين مورتال كمبات بس خسته شديم
برويد و برايمان كال آف ديوتي اختيار كنيد



خانه خانم فيگ

دامبلدور بدليل شكي كه به برخي محفليون دارد افشا نميكند كه منو متعلق به او هست
-دابي خواست با پروفسور پس ٢٠١٤ زد
-الان نه دابي
-دابي جن آزاد بود.شرطي زد
-گفتم نهه
-١٠٠گاليون
-روشن كن :ي دسته يك هم واسه من
-پروفسور سوراخ بود

رينگ رينگ
يك عدد ويزلي به سمت در ميرود.
-بله
-بزرگترت خونه هست؟
-بله
-بگو بياد
-باشه.
پروفسوووور
-دامبلدور دكمه استاپ را زده و به سمت در مي آيد
-سلام جناب من مدير شوراي محله پريوت درايو هستم شما ميهمان خانم فيگ هستين؟
-اا.. بٓ
هنوز حرف پروفسور كامل نشده كه مدير شورا اضافه ميكند
-پس هزينه شارژ اين ماه خانم فيگ يكم زياد ميشه
اما غٓرٓز از مزاحمت اين سگ بود كه داشت چمن هاي پياده رو رو لگد مال ميكرد با توجه به اينكه قبلاا اينجا نديده بودمش حدس زدم واسه شما باشه
-سيريوس
-پس اسمش سيريوسه.
اميدوارم به سيريوس ياد بدين كه چطور بايد رفتار كنه
ببخشيد وقتتونو گرفتم
خدانگهدار




خانه خانم همسايه

پوف
شعله هاي آتش بخاري به رنگ سبز در آمده و چهره اي مخوف در آن ظاهر ميشود
-سلام
-سلام قربان حالتون چطوره
-خوبم نقشه چطور پيش ميره

خانه شماره 13خیابان پریوت درایو
-این منوی پاتر نیست.چون عمرا پاتر بتونه همچین غذاهایی رو درست کنه. نظرتون چیه ؟؟؟

-هرکی هست امیدواریم غذاشون خوشمزه باشه که به مزاجتون بسازه ارباب.

-اصلا نظرتونو نخاستم احمق ها.حالا بقیه نقشه رو مرور میکنیم شما باید به جای من برید به خونه هری پاتر و اونو به اینجا بیارید من وقتی برگشتم هریو اینجا میخوام.

ولدمورت دوباره فکر میکنه"اگه این احمقا تاالان نتونستن هریو تو اون موقعیت های خوب برام بیارند چی جوری میتونن الان این کارو برام بکنم ."

-این وضع غیرقابل تحمله.یه فرد درست وحسابی هم نداریم دورمون که بتونیم بهش اعتمادکنیم .اخه این چه وضعیه.

-یعنی ارباب شما به مااعتماد ندارین؟؟؟

-ما بهتون قول میدیم ارباب که هریو براتون بیاریم .قول میدیم ارباب.

-قولتون به درده....به درده .....اصن قول شما احمقابه درده کسی میخوره؟؟
خانه خانم فیگ

-سلیقه ی خوبی داره،اشپزی اش هم به نظر خوب می اید،به نظر میادبیوه س؟

-دابی فکر میکنه مهم نیس کی به جای ولد مورت میاد،مهم اینه که شما یه جوری ازارباب پاتر محافظت کنین.

-درسته .ولی اینم مهمه که من جلوی نماینده ی ولدی کم نیارم.باید تمام تلاشمو برای شکست اون بکنم.