بررسی پست‌های انجمن مرگخواران

یا لردا! سلام!

مارا به یاد دارید؟ ویولتینا؟ همونا؟ بله بله... میریم سر اصل مطلب که سرتان درد نیاید.

ما کلا جدی نویس جالبی نبودیم اما بعد از مدتها که امدیم جذب این تاپیک شدیم. خواستم بدانم ایا با بررسی این پست همچنان قریحه ی نوشتنمان زنده اس یانه؟
با تشکرات فراوان.

نقل قول:
شما وقت گذاشتین و نوشتین. ما هم وقت می ذاریم و می خونیم. برای نوشتن هر رولی وقت صرف می شه...زحمت کشیده می شه. امکان نداره با خوندنش وقتمون تلف بشه.


بررسی پست شماره افسانه لرد ولدمورت، آملیا سوزان بونز:


نقل قول:
شروع خیلی خوبی بود. شروع با دیالوگ شروع جذب کننده ایه. ولی نه در هر حالت و به هر شکلی. اون دیالوگ باید هوشمندانه نوشته شده باشه. با هدف جذب خواننده. دیالوگ شما هم این ویژگی رو داره. دیالوگ جالبیه! مخاطبش یه پشه اس و جمله اونقدر جدی گفته می شه که خواننده کنجکاو می شه داستان رو دنبال کنه و گوینده رو بشناسه. همین موضوع فرصت کوتاهی برای شما ایجاد می کنه که به خواننده ثابت کنین نوشته تون ارزش خوندن رو داره.


نوشته هاتون خیلی پشت سر هم نوشته شدن. داستانی که می نویسین حتما در بعضی قسمت ها احتیاج به فاصله داره. جایی که قصد دارین درباره شخصیت دیگه ای بنویسین:
مرلین کاغذ را روی میز گذاشت و تکرار کرد:
-من تو این ماموریت شرکت نمی کنم.

لینی متوجه شد که مرلین در تصمیمش مصمم است. باید شخص دیگری را پیدا می کرد.

جایی که زمان یا مکان رو مشخص می کنین:

مرلین کاغذ را روی میز گذاشت.

پنج دقیقه بعد:

لینی همچنان منتظر جواب بود!
(اینجا قبل و بعد از زمان یا مکانتون فاصله بذارین)

جایی که در داستانتون مکثی وجود داره و لازمه خواننده این مکث رو حس کنه:

مرلین سکوت کرد...

لینی احتیاج به یک جواب واضح داشت. برای همین با لحنی جدی پرسید:
-با من میای یا نه؟

جایی که دیالوگتون مال شخصیتی که دربارش حرف زدین نیست. مثلا این قسمتی که خودتون نوشتین:
.نقل قول:
این دیالوگ رو وقتی بلافاصله بعد از "خود را پرتاب کرد" بنویسین، دیالوگ مال سوزان می شه. برای این که خواننده بفهمه دیالوگ از طرف سوزان نیست باید یه فاصله بذارین:
.گلدن - سگش - را نوازش کرد و خود را از پنجره به پایین پرتاب کرد.

-"هی تو!کجا میری؟"
تعجب کرد!معمولا کسی او را در شکل کلاغ سیاهی که با احتیاط پر و بال میزد نمیشناخت!


نقل قول:
دیالوگ بد نبود..ولی شکلک زیاد برای لرد مناسب نیست. البته شخصیت ها رو محدود نمی کنیم. نمی خوام درباره لرد خیلی بسته و محدود بنویسین. ولی لرد شخصیت خونسردی داره. کمتر پیش میاد که به این شکل عصبانی بشه.


سوزان رو مرگخوار حساب کردین...اصولا برای حفظ نظم اعضایی رو که در سایت مرگخوار هستن، در سوژه ها مرگخوار حساب می کنیم.
گذشته از این موضوع لحن حرف زدن سوزان زیادی شجاعانه و حتی گستاخانه اس. کسی نمی تونه با لرد اینجوری حرف بزنه. پشت سر لرد می شه حرف زد...تو ذهن می شه حرف زد...ولی مستقیم نمی شه!


نقل قول:
اگه شخصیتتون سفید باشه اشکالی نداره که به این شکل بنویسین. ولی اگه سیاه باشه اشکال داره. تمسخر مستقیم لرد در پست های سیاه جایی نداره.


نقل قول:
این قسمت کمی مبهم بود. احساس سوزان، نظری که درباره این اتفاق داره...واضح نیست. خواننده تشخیص نمی ده که سوزان ترسیده؟ اهمیتی نمی ده؟ از این که مرگخواره ناراحته؟ اونقدر وفاداره که دلش می خواد مرگخوار بمونه و بمیره؟
بیشتر جمله های شما واضح و روشن هستن. برای همین مطمئنم مشکل زیادی در رسوندن منظورتون نخواهید داشت. فقط کمی تجربه لازم دارین.


نقل قول:
توصیف های اولتون خیلی جدی بود. عبارت "موج ریدلی" کمی خرابش کرده و دلیل این که خوانند ه به همین عبارت هم نمی خنده حس و حال مرموز و جدییه که جمله های قبل ایجاد کردن. این قسمت یا از اول باید طنز نوشته می شد یا تا آخر جدی پیش می رفت. اینجا هم دو کلمه "گوگولی ناز" همین حالت رو داره:
نقل قول:


نقل قول:
صحنه خوبه...ولی خیلی سریع تر از چیزی که باید باشه پیش رفته. این صحنه باید خواننده رو شوکه کنه و برای همین باید کمی آروم تر پیش برین. مثلا: سوزان در تاریکی متوجه می شه که چیزی برق می زنه. کمی دقت می کنه و می فهمه اونا دو تا چشم هستن و بعد می بینه که با یه گرگ طرفه.


نقل قول:
آخر پست شما اهمیت زیادی داره. مخصوصا وقتی تکی باشه و مخصوصا وقتی جدی باشه. پایان شما خیلی مبهمه. من متوجه نشدم چه اتفاقی افتاد. صدا مال کی بود؟ با توجه به این که سوزان می تونست تغییر شکل بده و پرواز کنه چرا افتاد روی زمین؟ برای این اتفاق باید دلیل قانع کننده تری میاوردین. همینطور برای تعقیب گرگ. سوژه تون خوب بود. شما شخصیت های زیادی در دست نداشتین...فقط سوزان بود و گرگ...با وجود این همین سوژه رو خوب پرورش دادین ولی آخرش می تونست واضح تر و تاثیر گذارتر باشه. سوزان می تونست به دلیل قانع کننده تری گرگ رو تعقیب کنه. این دلیل حتی می تونست صرفا کنجکاوی باشه. ولی باید خواننده رو قانع کنیم که چرا سوزان کنجکاو شده. مثلا می تونستین بگین سوزان همیشه به گرگ ها علاقه داشت. یا مثلا جانور نمای یکی از نزدیکانش گرگ بوده و با تصور این که گرگ همون فرده دنبالش رفته. درباره سقوطش هم می شد بیشتر نوشت. یک لحظه حواس پرتی...یه دلیل برای انجام نشدن تغییر شکل! اینا می تونستن خواننده رو قانع کنن که گرگ همون مرگه که این بار سراغ سوزان اومده.

کارتون سخت بود. سوژه تون سخت بود.با وجود این در حد زیادی از عهده انجامش بر اومدین.با کمی تمرین و تجربه بهتر هم می شین.

موفق باشید.

سلام ارباب.
جسارت کردم خدمت شما اومدم تا بهتون زحمت نقدی رو بدم.
برای ایشون.
امیدوارم وقتتون بی خودی تلف نشه.
و ازش کمی هم شده لذت ببرید.
+الان که دارم اینو مینویسم اعتراف میکنم که دستام از ترس یخ کرده! -___-

اوه...مرگخوار ناگهانی ما!

بررسی پست شماره افسانه لرد ولدمورت، ریگولوس بلک:

اول اون کلمه "داغون" رو از ذهنتون دور کنین. شما مرگخوار هستین و من بیخودی کسی رو تایید نمی کنم. مطمئن باشین با صفت داغون خیلی فاصله دارین. خیلی طبیعیه که آدم مخصوصا بعد از مدتی فعالیت از نوشته های خودش زیاد راضی نباشه. منم کمتر پیش میاد از رولای خودم راضی باشم. البته اینم ویژگی خیلی خوبیه که فکر نکنیم کامل و عالی هستیم.


من این رول شما رو با اولین رولی که ازتون خوندم(و البته اصلا بد نبود) مقایسه می کنم.
نوشته های شما و سبک نوشتنتون خیلی عوض شده. الان خیلی واضح تر و روشن تر می نویسین. الان کلمه ها رو خیلی بهتر و درست تر انتخاب می کنین. دیگه از توضیحات طولانی و گیج کننده خبری نیست.همونقدر توضیح می دین که لازمه. این عالیه.


نقل قول:
فراموش نکنین که این شمایین که می دونین جمله تون باید با چه لحنی خونده بشه. خواننده برای درست خوندن جمله ها به راهنمایی احتیاج داره و این علامت ها هستن که راهنماییش می کنن. بعد از "صدای جیغ" باید یه ویرگول گذاشته بشه. وگرنه خواننده اون قسمت رو سریع و یکسره میخونه...و یهو متوجه می شه جمله بی معنی شده.و مجبور می شه برگرده دوباره بخونه.


نقل قول:
جمله های شما خیلی زیبا و تاثیرگذار هستن. ولی کمی باید پررنگ تر بشن. کمی باید قوی تر بشن. اون احساسی رو که لازمه کمی مصمم تر باید ایجاد کنن.لحن شما مردده.

مرگ پی در پی خادمان لرد سیاه،کم کم داشت تبدیل به اتفاق روزمره ای میشد...
شاید هم برای خیلی از مرگخواران شده بود!
مدت زیادی بود که هر یک به نوبه خود، فقط برای آرامش روحشان دعا میکردند.

جمله اول تردید داره. نویسنده هم نمی دونه که این اتفاق افتاده یا نه. در جمله دوم نویسنده به این نتیجه می رسه که ظاهرا این اتفاق افتاده(حتی با وجود کلمه "شاید"). اینجا باید از بین رفتن تردید رو نشون بدیم. و در جمله سوم جمله باید طوری نوشته بشه که نشون بدیم دعا کردن برای روح اینا ناشی از بیچارگی و ضعف مرگخواراس که نمی تونن اوضاع رو تغییر بدن.


نقل قول:
جمله اول خیلی خوب بود...ولی جمله دوم...مگه قبلا احساس کرده بود مرگخوار نیست؟ به نظر من برای نشون دادن حالت بی حس و مسخ شده ریگولوس جمله مناسبی نبود. البته در پایان پستتون هم اشاره کردین که ریگولوس همیشه می گفت مرگخوار نیست...من متوجه نشدم که چرا خودشو از مرگخوارا جدا می دید. شاید منظورتون این بود که ریگولوس تازه مرگخوار شده بود. ولی به هر حال این نکته کمی مبهم بیان شده. می تونست واضح تر باشه.


نقل قول:
شکل روایت کردن شما خیلی جذابه...قبلا همونطور که گفتم گیج کننده بود. ولی الان روشن و واضحه و خواننده رو دنبال خودش می کشه.

صحنه و شکل مرگ ریگولوس و لیلی جالب و هیجان انگیز و متفاوت بود. شما هم خیلی خوب از عهده توصیف این صحنه بر اومدین. هر چند اون عبارت "چیز سرخ رنگ" کمی با فضای نوشته ناهماهنگ بود. می تونست با لباس سرخ رنگ، پارچه سرخ رنگ، ردای سرخ رنگ یا حتی شیء سرخ رنگ جایگزین بشه. با وجود این صحنه زیبایی بود.

فراموش نکنین که من در نقد هام شما رو با خودتون مقایسه می کنم. ممکنه کلی ایراد از یک رول بگیرم ولی اون رول بالاتر از سطح متوسط سایت باشه. و ممکنه از یکی تعریف کنم...چون نسبت به نوشته های قبلیش خیلی بهترنوشته.
شما قبلا هم بالاتر از سطح متوسط بودین. الان هم چه نسبت به سطح سایت و چه نسبت به رول های قبلی خودتون بهتر شدین. مستقیم به ماجرا پرداختین. جایی که لازم بوده درباره فضا و احساسات شخصیت هاتون توضیح دادین...ولی نه در حدی که خواننده فرار کنه! تعادل رو به خوبی برقرار کردین. اوج داستان شما صحنه مرگ ریگولوس بود که هیجان انگیز و جالب بود و احساسات ریگولوس در اون لحظه رو هم به خوبی بیان کردین. جمله آخر کمک کوچکی به سوژه می کنه. جمله تاثیر گذار و مفیدیه و برای پایان رول کاملا مناسبه.


موفق باشید.

اهم... فکر میکردم درخواست نقد این رو دادم... یادم رفت ظاهرا

راستش خودم فکر میکنم پست های جدی م بشدت ضعیف شدن،ینی نشدن،بودن،هستن البته میگم جدی هام داغونن منظورم این نیست که طنز هام قوین،اونام داغونن

بررسی پست شماره 85 افسانه لرد ولدمورت، آرسینوس جیگر:


نقل قول:
با اولین خوندن، جمله رو نفهمیدم...این اتفاق خوبی برای شروع پستتون نیست. می دونین چی کم داشت؟...فقط یه ویرگول! یه علامت ساده می تونست جمله رو اصلاح کنه:
در همان حین که پیچک های قبرستان بدن ریگولوس و لیلی را له میکردند، در داخل خانه مرگخواران بی خبر به کار های خود مشغول بودند...


نقل قول:
درباره عادی بودن وضعیت در این پاراگراف و پاراگراف قبلش کمی بیشتر از حد لازم توضیح دادین. کاری که ایرما و وندلین انجام دادن جالب بود. ایده خوبی بود. این که مرگخوارا به کارای عادیشون(که به نحوی به مرگ مربوط می شد) بپردازن. کاش بیشتر در مورد این قسمت می نوشتین. می تونست جالب باشه. پستتون تکی محسوب می شه. برای همین اشکالی نداشت اگه کمی هم طولانی می شد.


نوشتن درباره مالسیبر به نظر من ایده خوبی نبود. با توجه به این که مالسیبر در سایت مرگخوار نبود. سوژه های جالبی داشت..ولی مرگخوار بودنش حداقل برای من قابل هضم نبود. از این مورد بگذریم...مالسیبر رو انتخاب کردین و روی ویژگی اصلیش که ساختن شناسه بود اشاره کردین. به نظر من باید به این توضیحتون وفادار می موندین! مرگ مالسیبر رو می شد یه جوری به همین شناسه ها ربط داد.


نقل قول:
همیشه تاکید می کنم که جمله ها باید هدفدار باشن. پیش بردن سوژه و معرفی شخصیت ها و تاکید روی موضوع و یا صرفا طنز! اینا می تونن هدف باشن. ولی هدف این دیالوگ بالا چی بود؟
این قسمت این رو به خواننده القا می کنه که اتفاقی برای مالسیبر افتاده. داره کارایی انجام می ده که در حالت عادی ازش بعیده و بعد دیگه اشاره ای به این موضوع نمی شه.


نقل قول:
مرگ ناگهانی و پیش بینی نشده مالسیبر خوب بود. ولی قبلش خواننده رو به اندازه کافی آماده نکردین. جایی که مالسیبر برای قدم زدن می ره! اونجا جاییه که باید بیشتر درباره افکار و احساساتش حرف می زدین. درباره این که اصلا فکر نمی کنه به این زودیا بمیره. با اعتماد به نفس قدم می زد و یهو با دو تا جسد برخورد می کرد.


نقل قول:
آخر پستتون خیلی خوب بود. اون حالت تک پستی که برای این سوژه مهمه حفظ کردین.

_____________________

بررسی پست شماره 86 افسانه لرد ولدمورت، سلینا ساپورثی:


نقل قول:
این تاپیک تک پستی نیست...ولی این سوژه به حالت تک پستی پیش می ره. شما هم به همین شکل نوشتین. با وجود این در شروع پستتون ارتباطتونو با پست قبلی حفظ کردین. این کارتون خوب بود.
جمله هاتون زیبا و رسا هستن. فقط برای اینکه تاثیر خودشونو بهتر بذارن احتیاج به چند فاصله دارن:
روونا کاغذ مچاله شده را در دستش گرفته بود.طوری آن را فشار میداد که انگار جزوی از وجودش است . نگاهش به اجساد روبه رویش دوخته شده بود.به آسمان نگاه کرد و ناگهان چشمانش را تا نیمه بست! نور ناگهانی چشمانش را کمی آزار داد.
خورشید!
صبح شده بود...اصلا متوجه گذر زمان نشده بود.


نقل قول:
کلمه "ارباب" یه طرز فکر رو می رسونه...جبهه رو مشخص می کنه. برای همین بهتره از این لقب فقط در دیالوگ ها و افکار مرگخوارا استفاده کنین. جاهایی غیر از این قسمت ها افکار نویسنده رو می رسونه. و اصولا بهتره نویسنده بی طرف جلوه کنه.
بهتره بگین به فکر لرد سیاه یا لرد ولدمورت افتاد. البته به فکر "اربابش" افتاد هم درسته. چون به کمک اون "ش" ارباب رو به روونا متصل می کنیم.

"ینی" خیلی محاوره ایه. ازش فقط در دیالوگ های خیلی صمیمی استفاده کنین. برای افکار جدی و سنگین زیاد مناسب نیست.

توضیحاتتون خیلی زیادن. در رول جدی خواننده باید احساسات شخصیت ها رو درک و لمس کنه. باید تقریبا همه چیز رو براش توضیح داد...ولی بیش از حدش خسته اش می کنه. مثلا فرض کنیم روونا ناگهان متوجه چیزی شده:

در حالی که به طرف جنگل می رفت ناگهان جرقه ای در ذهنش زده شد. چرا تا آن لحظه به این موضوع فکر نکرده بود؟ راه حل ماجرا در دست های خودش بود.
خسته ولی مصمم به راهش ادامه داد. او می توانست مشکل را حل کند.

از جا بلند شد. قدم زنان به طرف جنگل رفت. درختان انبوه در مقابلش سر به فلک کشیده بودند. باد خنکی می وزید و موهایش را به آرامی تکان می داد. با دستش موهایش را که مانع دیدش می شدند از روی صورتش کنار زد. درست در همین لحظه بود که فکری به ذهنش خطور کرد. متعجب و خشمگین سر جایش متوقف شد. چطور تا آن لحظه به این موضوع فکر نکرده بود؟ با خودش فکر کرد: "بله! خودشه. همینه. ماجرا باید همینجوری حل بشه." از دست خودش عصبانی بود. در تمام این مدت کلید ماجرا در دست خودش بود و او این را نمی دانست. باید مشکل را حل می کرد. باید به راهش ادامه می داد. خسته بود ولی تمام توانش را جمع کرد و با قدم های مصمم راهش را به طرف جنگل ادامه داد.

هر دو پاراگراف بالا یک موضوع رو بیان می کنن...ولی برای خوندن دومی خواننده باید صبرو حوصله زیادی داشته باشه. فراموش نکنین که مخاطباتون کیا هستن. اعضای اینجا معمولا دنبال متن سنگین نمی گردن. دنبال نوشته های مفرح و سرگرم کننده می گردن. اینجا منظورم طنز نیست. رول جدی هم می تونه سرگرم کننده باشه. ولی باید مواظب باشین که خواننده رو خسته نکنه. همچین توضیحاتی در حد یک بار و یک پاراگراف هم قابل قبول هستن. مثلا در قسمت مهم داستان که قراره خواننده غافلگیر بشه. ولی دیگه نباید تکرار بشن.


رولتون خیلی طولانیه...در تاپیک های تک پستی اشکالی نداره طولانی باشه. ولی در تاپیک های ادامه دار تا وقتی مجبور نبودین بهتره طولانیش نکنین. توضیحاتتون اونقدر زیاده که به جای روشن کردن قضیه می تونه خواننده رو گیج کنه.

نقل قول:
به زمان فعل هاتون دقت کنین. کل رول باید بصورت یکدست و هماهنگ نوشته بشه.


نقل قول:
ایده تون فوق العاده بود. این که روونا متوجه موضوعی شده بود ولی هیچوقت نتونست چیزی بگه. از اول رولتون نگران بودم که نکنه روونا بیاد راه حلی بده! که در این صورت سوژه کاملا منحرف می شد و همه می رفتن دنبال راه حل. خوشبختانه این اتفاق نیفتاد و روونا به موقع مرد!

شخصیت لرد ولدمورت شما خوب از آب در اومده. با وجود این که نقش زیادی نداره و خیلی هم درباره احساساتش توضیح داده نمی شه خواننده کاملا این شخصیت رو درک و قبول می کنه. لرد شما جدی و خونسرده...ولی در اعماق قلبش به مرگخوارا اهمیت می ده. به زندگیشون...به وفاداریشون. مرگشون براش سخته. و این همون لرد ولدمورتیه که حداقل در ذهن من شکل گرفته.کارتون خیلی خوب بود.

رولتون خوب بود. این تاپیک شکل خاصی داره الان و درکش کمی سخته. چون نه تک پستیه و نه ادامه دار...و باید یه شکل خاصی پیش بره. خوشبختانه شما همه موارد رو رعایت کردین.

ظاهرا یه جدی نویس دیگه به ایفای نقش اضافه شده. این روزا تعداد جدی نویس های سایت زیاد شده. این اتفاق خوبیه...ولی حتما در کنارش طنز نویسی رو هم تجربه و تمرین کنین. چون لازمه. شما اشاره کردین که می خوایین مرگخوار بشین. مرگخوارا ماموریت هایی دارن. ممکنه سوژه ماموریت کاملا طنز باشه. کسی نمی تونه شما رو مجبور کنه طنر بنویسین...ولی اگه بتونین به هر دو سبک هم بنویسین کارتون خیلی راحت تر می شه.
برای مرگخوار شدن نوشته های شما باید سیاه باشه. این جمله ایه که خیلی سخت می شه توضیحش داد. ولی خوشبختانه مجبور نیستم برای شما توضیح بدم! چون رول شما سیاه بود. باید مشخص باشه نویسنده به جبهه سیاه تمایل داره. معنیش این نیست که سوژه ها رو به نفع سیاها پیش ببره. سیاه بودن رول از احترامی که نویسنده بطور غیر مستقیم به لرد و بقیه مرگخوارا می ذاره، از طنزی که درباره اعضای محفل و مرگخوارا بکار می بره و از شکل احساسات رول مشخص می شه.اگه بعدا رول طنزی بنویسین در این مورد هم توضیح می دم.


خوب بود.


موفق باشید.

درود بر لرد ولدمورت!
میخواستم ازتون درخواست نقد این پست در جهت تنها هدفم ، یعنی بودن در خدمت شما و مرگخوار شدن رو داشته باشم.
ممونم

سلام و درود بر سرورمان!

اربابا... اگر میشود یک نگاهی به ایشون بندازید!

بررسی پست شماره 201 خانه باستانی گانت ها، مروپ گانت:


نقل قول:
شروع پست مهمه...ولی شروع سوژه جدید مهم تره. چون اینجا خواننده پیش زمینه ای در مورد داستان نداره. و در واقع فرصت و شانس زیادی برای جذبش نداریم. برای همین چند خط اول خیلی مهمن. اینجا شما درباره یک شخص ناشناس صحبت کردین. این نکته جذب کننده ایه. کنجکاور درباره هویت این فرد می تونه خواننده رو تا حدودی جذب کنه...ولی کافی نیست. چیزی که کاملش می کنه یا باید جمله جذابی باشه و یا طنز جالبی...و شما مورد دوم رو به خوبی انجام دادین:
نقل قول:
شروع خیلی خوبی بود.


نقل قول:
فضاسازی نداشته شما در این قسمت عالی بود!


نقل قول:
این قسمت هم عالی بود. از این بهتر نمی شد هویت ناشناس رو مشخص کرد! اون "نامرد" آخر جمله تون چیزی بود که نویسنده به داستان اضافه کرده و من معمولا با حضور مستقیم نویسنده مخالفم...ولی اینجا واقعا جالب و بجا بود.


نقل قول:
جریان پذیرش خواستگار سوژه خیلی جالبی بود. شخصیت مروپ سوژه های زیادی داره. با توجه به این که ظاهر جالبی نداره و برای این که همسرش رو کنار خودش نگه داره از معجون عشق استفاده کرده...قبلا مروپی داشتیم که این ویژگی ها رو کنار گذاشت و شخصیت جدیدی تعریف کرد. اتفاقا ایفای نقش خیلی خوبی هم داشت. شما ظاهرا قراره به اصل مروپ برگردین. اون شکلک چکش شکلکیه که سالهاست دارم سعی می کنم بگم کاربرد کمی داره! کمتر پیش میاد که درست ازش استفاده بشه و یکی از موارد استفادش تمسخر خودمون به عنوان نویسنده اس! یعنی همین کاری که شما انجام دادین.


نقل قول:
دیالوگ هاتون واقعا خنده دارن! و این خیلی مهمه. چون این طنزیه که درست نوشتنش کار سختیه. دیالوگ باید با شخصیت هماهنگ باشه...هوشمندانه و با هدف خاصی نوشته بشه...تازه و خلاقانه باشه. برای همین نوشتنش کار ساده ای نیست.
بهتره بین شخص و دیالوگ خودش فاصله نذارین.


نقل قول:
در مورد ایفای نقش شما دخالت نمی کنم...ولی این شکل حرف زدن در مورد لرد سیاه کمی کار رو سخت می کنه. به هر حال لرد شخصیت خاصیه و احتمالا عکس العمل خوبی نشون نمی ده. می تونین امتحانش کنین. شاید بشه تعادل رو برقرار کرد.


نقل قول:
این اشاره به فضا سازی اینجا اضافه بود. مثل جوکی که شنیدنش یک بار جالبه. برای بار دوم همون مزه رو نداره.
با توجه به جمله آخرتون "اوج هنر فضاسازی، ای تازه وارد ها یاد بگیرین، یاد بگیرین!" احساس کردم شما فکر می کردین این پست باید فضاسازی بیشتری می داشته! ولی همیشه اینطور نیست. ما هیچ معیار خاصی برای این مورد نداریم که هر پست حتما باید فضاسازی داشته باشه. حتما باید دیالوگ یا شکلک داشته باشه. پست بنا به اقتضای خودش می تونه فقط یکی از اینا رو داشته باشه یا یکی رو کمتر و یا هر دو رو با هم داشته باشه. خودتونو درگیر اون قوانین نکنین. در این پست می تونستین کمی بیشتر درباره فضای داخل خونه توضیح بدین. احتمالا برای خواننده جالب بود که بدونه داخل خونه مروپ و جایی که نشستن چه وضعیتی داره. لازم هم نبود که خیلی طولش بدین. در حد یکی دو جمله کافی بود.


بزرگترین اشکال پست شما مهمترین قسمتشه...سوژه!

نقل قول:
سوژه خیلی مبهمه...هم خود سوژه مبهمه و هم دلیل انجام این کار.
اینا معجون رو بخورن و برن خانه ریدل که چی بشه؟! عاشق لرد بشن؟...خب این به تنهایی برای سوژه شدن کافی نیست.احتیاج به کمک داره. مخصوصا با توجه به اینکه شدیدا در خطر "لوس شدن" قرار داره. کلا سوژه هایی که به عشق و عاشقی و لرد مربوطن معمولا به جایی نمی رسن. مگه این که شدیدا کنترل بشن و جایی که لازمه مسیرشون اصلاح بشه. سوژه شما به توضیح بیشتری احتیاج داشت. به یه عامل هیجان انگیز احتیاج داشت. حتی به نظر من اگه از این حالت کلی درش میاوردین بهتر می شد.
وقتی همه محفلیا معجون عشق رو بخورن اوضاع خیلی شلوغ می شه. شما می تونستین یک هدف برای خودتون مشخص کنین. این دو تا تصمیم می گرفتن معجون رو به خورد شخص خاصی بدن. اینجوری پیدا کردن اون شخص و وادار کردنش به خوردن معجون و اتفاق های بعدیش سوژه های جالب تری می شدن. اینجوری سوژه کمی مبهم و کلی باقی مونده. برای خواننده کمی سخته که واردش بشه و ادامه بده.

طنزتون خوب و قویه. و این مهارت خیلی مهمیه که می تونه خیلی از اشکالات دیگه رو جبران کنه. فقط مواظب قسمت هایی که خودتون به عنوان نویسنده می نویسین باشین. توضیحات داخل پرانتز و توضیحات خارج از داستان. اینجا خوب بودن...ولی بهتره در همین حد بمونن. بیشترش می تونه برای خواننده آزار دهنده باشه.


موفق باشید.

سیلام پسرکم، تامی جیگر! تامی عسل!
اینو: -Link- بگیر، فقط به غلط املایی گیر نده پلیز، وقت بازخوانی نداشتم.