پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

137
نفر همین الان آنلاین‌اند 83 نفر در «انجمن»
0 عضو 137 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

بررسی پست‌های انجمن مرگخواران

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 2 کاربر مهمان
ماگل
تولد نقش
1395/04/07
آخرین ورود
یکشنبه 15 مهر 1397 19:50
عضویت
1395/04/31
پست‌ها
52
ارباب.

میشه اینپست ما هم نقد کنید بیزحمت؟
مرسی.

پ.ن:پایینی خیلی لسترنجی.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط بلوینا بلک در 1395/9/17 2:38:19
اصالت و قدرت برای لحظه اوج!
به یک باره خاموشی ما برای
دگرگونی شما...
بهتر است به یک باره خاموش شد تا ذره ذره محو شد...
جادوآموخته جادوگر
تولد نقش
1393/07/13
آخرین ورود
یکشنبه 20 تیر 1400 01:24
عضویت
1393/07/12
پست‌ها
1269
ارباب؟

میشه این و این و این رو نقد و در پایان من رو ببخشید؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 242 آموزشگاه مرگخواری، گویندالین مورگن:


نقل قول:
- ارباب فكر مي كنم با علاقه خاص هم ميشه كروشيو زد. - بله رودولف! ميشه كرشيو زد.
همیشه تاکید می کنم که جمله آخر پست قبل رو تکرار نکنین. خواننده اینا رو پشت سر هم می خونه و تکرار دوباره یه دیالوگ اتفاق جالبی نیست.
شما یک قدم جلوتر رفتین و جواب این دیالوگ رو عوض کردین. بهتر بود این کار رو انجام نمی دادین...دیالوگ پایانی پست قبل، می تونست همونطور که شما می خوایین ادامه پیدا کنه، ولی نباید عوض بشه.


نقل قول:
- عه؟چوبم كه الان اينجا بود! چوب عزيزم؟ چوبم؟ چوب با كمالاتم؟
- رودولف تو مخ چوب خودتم ميزني؟
- بله ارباب. آخه چوبم يه ساحره با كمالاته!
یکی از مهم ترین نکته های طنزنویسی اینه که بدونین کجا متوقف بشین...هر توضیح یا شکلک اضافی مزه شو از بین می بره. جوک رو بگیم...بعد شروع کنیم به توضیح دادن. چی می شه؟ دیگه خنده دار نمی شه!
این جا خط اول خوب بود. خواننده هم به سادگی می فهمید که رودولف داره چی می گه و منظورش چیه. دو دیالوگ بعدی تاکید و توضیح اون قسمت بود و مزه شو از بین برده!


روی "مخ زنی" رودولف اونقدر تاکید و تکرار کردین که خواننده ناخودآگاه حساس می شه. مواظب تکرار باشین. جالب ترین مطالب هم در اثر تکرار بی مزه می شن.


نقل قول:
روي تك تكشان برند "كمپاني مخ زني رودولف و با كمالات ها" هك شده بود، از جيب هاي رودولف بيرون مي ريختند.
ببخشيد، از جيب هاي وجود نداشته رودولف بيرون مي ريختند.
مجدداً ببخشيد. از رودولف بيرون مي ريختند.
این "ببخشید" ها از طرف نویسنده نوشته شدن. نویسنده نباید وارد ماجرا بشه...تا جایی که واقعا ورودش مفید یا لازم باشه. که این جا نبود.
این جا هم همون حالت وجود داره:
نقل قول:
نه چيزه... عــــه بلاخره از يك جايي بيرون مي ريختند خب!

شما باید صحنه ها رو توضیح بدین. از طرف خودتون نباید حرف بزنین و اظهار نظر کنین. نویسنده تا جایی که ممکنه باید یه شخص خنثی بمونه. نباید باشه! نویسنده شما، زیادی هست!


نقل قول:
- خودت طلسم مي كني خودتم آه و ناله مي كني؟ مگه تو هري پاتري كه خودتو طلسم مي كني؟
- خودشو طلسم نكرد.
- خب پس چكار كرد ليني؟
- ما قراره سياه باشيم پس هرچيزي كه توش علاقه و محبت و عشق و اين چيزا داشته باشه برعكس عمل مي كنه!
- آخ! ارباب چرا منو ميزنيد؟ من كه چتر دار شمام؟
- ساكت هكتور. اون خودشو طلسم نكرده بلا. شماها قراره سياه باشيد مثلاً بنابراين هر چيزي كه توش كلمات ممنوعه رو داشته باشه برعكس عمل ميكنه!
دیالوگ ها بی هدف نیستن...هدفشون نشون دادن آشفتگی اون صحنه و اون لحظه اس. ولی اولا خیلی خاص و متفاوت نیستن...دوما خیلی سعی کردن خنده دار بشن و همین باعث شده به دل خواننده نشینن.

شخصیت هاتون بد نیستن...لردتون کمی غیر عادیه!
ایده اصلی پستتون خیلی خوبه. این که داستان رو جلو نبریم و از یه سوژه در همون صحنه، برای نوشتن کل پست استفاده کنیم. همینو باید گسترش بدین. طنز شما احتیاج به تقویت شدن داره.
شخصیت ها تون احتیاج به به روز شدن دارن. شخصیت ها نمی تونن وارد داستان بشن و دیالوگ اصلی و تکراری خودشونو بگن و برن. یا مثلا "چتر دار بودن هکتور" مدتهاست که فراموش شده.
قضیه رودولف و چوب دستیش خوب بود. ولی می تونست خلاصه تر و تاثیر گذار تر نوشته بشه.


بد نیست...شما می دونین چی باید بنویسین. اصل ایده رو دارین. فقط جزئیات باید اصلاح بشه. بعضی قسمت ها باید قوی تر بشه.
خیلی وقته ننوشتین. طبیعیه که کمی پسرفت کرده باشین. هر چی بیشتر بنویسین راحت تر سوژه پیدا می کنین. خلاقیتتون هم به همون نسبت پرورش پیدا می کنه.


......................

بررسی پست شماره 98 زمان برگردان مرگخواران، آریانا دامبلدور:


نقل قول:
ديگه نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس رو بکند.
جمله رو که می خونی، به نظرت غیر عادی نمیاد؟
بعضی از کلماتش محاوره ای هستن(دیگه، رو) و بعضی کتابی( برود، بکند). کل نوشته باید یکدست باشه:
دیگه نزدیک بود مادرشوهر بره جلو و موهای فرفری بلاتریکس رو بکنه.
یا
ديگر نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس را بکند.


نقل قول:
ديگه نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس رو بکند. بلاتريکس بيافتد به جان مادرشوهر و حسابى دعوا شود. رودولف هم با آن همه ابهت نداند وسط دعواى دوتا خانم چه کار کند!
این از اون پاراگراف هاییه که بدترین موقعیت ممکن رو پیشگویی می کنیم. ویژگی اصلی این جور قسمت ها هم اینه که ناقص نذاریمش! وسط راه ولش نکنیم. احتیاج به اغراق داره. این صحنه رو باید خیلی جلوتر می بردی. تا حد مسخره و غیر قابل باوری.
خوب شروع شده، ولی ناقص مونده.


نقل قول:
رودولف مطمئن نبود چيزى که مى ديد واقعيت بود يا رويا. به همين علت در را بست.
دوباره باز کرد.
نه!
واقعيت بود!
این جاش قشنگ بود. یه موقعیت ساده. یه توضیح ساده. فاصله ها و علامت های درست. و در نتیجه یه صحنه خوب و جالب!


نقل قول:
- آريانا واس ما يه جغد فرستاد گفت تام والدينش رو مى خواد. منم دلم نيومد بچه ويزلى ها رو تو خونه تنها بذارم با خودم آوردم.
آریانا هم یکی از مرگخواراییه که برای این سوژه خیلی مناسبه. و مناسب ترین شخص برای نوشتن این قسمت شما بودی.


نقل قول:
- رون و هرمايني مون هم كه از قبل اومده بودن. اهم... منظوم اينه كه يعني اومده بودن.
استفاده جالب و قشنگی از شکلک ها کردی.


نقل قول:
. با وارد شدن محفلى ها، ولدمورت قطعا به لحظه اى که چنين دستورى داده بود لعنت فرستاد اما از آنجا که ارباب ها هيچگاه اشتباه نمى کنند اصلا از پشيمانى اش دم نزد. و حتى مجبور شد دستور بدهد سلاح ها را پايين بياورند.
طعنه غیر مستقیمی که به ولدمورت زده شده خیلی خوب و سنجیده بود. سیاه بود!


نقل قول:
- اوه تام! همين که آريانا جغد فرستاد راه افتادم.
- ارباب خان داداشم جزء والدين ها حساب مي شه؟
- آريانا خان داداشت براي ما جز هيچى ها حساب مى شه. از جلو چشممون دور شو با اين والدينت!
دیالوگ ها خیلی خوب و درست هستن. به اندازه هستن! مفید هستن. جایی که باید متوقف بشن متوقف می شن. وظیفه شونو انجام می دن و بدون شلوغ کردن پست، کنار می کشن. همین باعث می شه دقیقا همون تاثیری رو که مورد نظر شماست روی خواننده بذارن.
شخصیت ها خیلی خوبن. خیلی واقعی! خواننده احساس احساس نمی کنه نویسنده ای نشسته و داره بهشون شکل می ده. شخصیت های شما زنده و قابل لمس هستن. حتی با وجود یک دیالوگ کوتاه.


نقل قول:
ولدمورت دامبلدور را رسما دعوت کرده بود خانه ى ريدل. اما مشکل فقط اين نبود. هزاران ويزلى بچه، پخش شده بودند در خانه و در حال جويدن هر چيزى که قابل خوردن باشد، شده بودند.
در مورد مفید بودن حضور ویزلی ها زیاد مطمئن نیستم! کمی داره تکراری می شه و راستش فعلا ندیدم کار مفیدی در سوژه ها انجام بدن.
می شه کار مفیدی انجام داد! ولی نویسنده های بعدی(یا در سوژه های دیگه) باید کمی به خودشون زحمت بدن. فکر کنن. استفاده جدیدی از اینا بکنن.
ولی به هر حال توصیف شما از صحنه "جویدن هر چیزی" خیلی خوب بود. امیدوارم نفرات بعدی بتونن از این ویزلیا درست استفاده کنن.


سوژه دامبلدور خیلی خوبه. سوژه های قبلی این داستان هم خیلی خوبن. مثلا سوژه بلاتریکس و مادرشوهرش. برای همین این سوژه ها نباید فراموش بشن. کسایی که ادامه می دن در حین نوشتن داستان خودشون به این سوژه ها هم نیم نگاهی داشته باشن. اگه داستان خاصی ندارن کلا می تونن درباره همین سوژه ها بنویسن.


تموم شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1396/01/13
آخرین ورود
سه‌شنبه 26 مهر 1401 08:38
عضویت
1394/04/24
پست‌ها
371
ارباب نقد مى کنيد؟ مرسى.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
Do you hate people
I don't hate them...I just feel better when they're not around


ماگل
تولد نقش
1396/01/13
آخرین ورود
پنجشنبه 20 تیر 1398 22:24
عضویت
1394/12/14
پست‌ها
134
سلاااااام اربااااب

بعد از کلی دردسر و داستان من اینجام ^__^

ارباب میشه لطفا بهمبگید که اوضاع چه جوریه؟
با دست پر اومدم یا پسرفت کردم عایا آیا؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
تصویر تغییر اندازه داده شده


اینجا همه چی دراوجهـــ
جاییـــ که از همه بالاتره صاحب نداره
باید یاد بگیری فتحش کنی

*****

نزدیک غروب آفتاب است ...
و من...
صبح را دوست دارم


تصویر تغییر اندازه داده شده
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
بررسی پست شماره 96 زمان برگردان مرگخواران، رز جادویی:


یکی از نکته های اساسی برای خوب نوشتن اینه که به موقع وارد سوژه بشیم!
این "به موقع" گاهی وقتیه که سوژه رو می خونیم و احساس می کنیم ایده ای برای ادامه دادن یا نوشتن دربارش(بدون ادامه دادن) داریم...و گاهی هم موقعیه که سوژه درباره ماست یا می تونه درباره ما باشه. طبیعتا کسی دقیق تر از خودمون نمی تونه درباره شخصیتمون بنویسه. برای همینه که سوژه ها رو باید خوند...و جای درست رو برای ورود پیدا کرد...که شما پیدا کردی!


نقل قول:
- مامان بابای رز اومدن!
- وای من تا حالا دو تا گیاه جادویی از نزدیک ندیدم.
- درو باز کنین درو باز کنین!

مرگخوارا همه انتظار دیدن دو تا گلِ جادویی بزرگ رو داشتن. هیچ کدوم چیزی به ذهنشون نرسید. انتظاری هم نمی رفت بلخره.
شما خیلی خوب بلدی خواننده رو کنجکاو کنی. زیاد هم طولش نمی دی که خسته و زده بشه. اصطلاح "دو تا گل جادویی بزرگ" خیلی خوب بود.


نقل قول:
تقریبا هیچ کس یادش نمی اومد رز ویزلی اولین بار از کجا اومده.
درسته...اینم سوژه خیلی خوبیه. فکر می کنم کسی که یه روزی، یه جایی، باید دربارش بنویسه خودت هستی!


نقل قول:
آرسینوس در رو باز کرد. پشت در دو تا توده ی بزرگ رز قرمز دیده میشد که بالای یکیشون یه توده ی موی قهوه ای و بالای اون یکی یک کله ی قرمز دیده میشد.
انتقال هیجان، علاوه بر جمله ها، با شکل نوشته ها هم ارتباط داره. این جا به نظر من نباید پشت سر هم نوشته می شد. احتیاج به مکث داشت:

آرسینوس در رو باز کرد...

پشت در دو تا توده ی بزرگ رز قرمز دیده میشد که بالای یکیشون یه توده ی موی قهوه ای و بالای اون یکی یک کله ی قرمز دیده میشد.


هم اون سه نقطه و هم فاصله ای که گذاشته شده، اون لحظه های مکثی رو نشون می دن که مرگخوارا در انتظار بار شدن در هستن. مثل حرکت آهسته که در داره باز می شه.


نقل قول:
- رون! اینجا خونه ی ریدله!
به مدت یکی دو دقیقه داشتم فکر می کردم که رون این جا چیکار می کنه!
و واقعا انتظار داشتم پدر و مادر رز دو تا دسه گل باشن!
فکر می کنم نفر قبلی هم همین فکرو کرده بود.
رز طوری تو ذهن ما به عنوان یه گیاه جا افتاده که پدر و مادرش رو که جزو شخصیت های اصلی کتاب بودن پس زدیم!
خوشبختانه خودت یادت نرفته بود پدر و مادرت چه کسانی هستن...و قضیه دو تا دسته گل رو خیلی خوب توضیح داده بودی و حل کرده بودی:
نقل قول:
محفلی ها دروغ نمی گفتن. حجم گل ها انقدر زیاد بود که واقعا انگار دو تا دسته گل اومده بودن و دو تا آدمو با خودشون آورده بودن!

همون طور که گفتم من فراموش کرده بودم پدر و مادر رز کیا هستن. این جا مقصر من(به عنوان خواننده) هستم. ولی احتمالا تعداد دیگه ای از خواننده ها هم همین فکر رو می کنن. و وقتی اینو ندونیم،مقداری از پست، برامون مبهم می شه. جاهایی که درباره محفل و دامبلدور و دفاع دربرابر جادوی سیاه نوشتی. و نکته جالب داستان این بود که مرگخوارا هم انتظار دو تا گیاه جادویی رو داشتن.
برای این که از اون اشتباه خواننده جلوگیری بشه و این قسمت جالب هم حفظ بشه، نوشته ها می تونستن کمی جابجا بشن.
اول درباره کنجکاوی مرگخوارا می نوشتی...در باز می شد. پدر و مادر رز وارد می شدن...و بعد درباره محفل و دامبلدور و این که رز پدر و مادرش رو از هشت سالگی ندیده بود می نوشتی.


هر چند دو دسته گل به عنوان پدر و مادر نصیبمون نشد، ولی خوشبختانه حضور دو تا محفلی هم سوژه بسیار خوبیه!


نقل قول:
رون اکسپلیارموس زنون شروع به لرزیدن کرد و چون توان جادوییش خیلی بالا بود طلسم از ته چوبدستیش در رفت و خورد به خودش و چوبدستی خودشو خلع سلاح کرد و خلاصه یک وضعی بود اصلا!
صرف نظر از جمله آخر(که به نظر من بهتر بود حذف می شد)، توضیح خیلی خوبی بود. نویسنده با جدیت داره شخصیت رو مسخره می کنه...همین جدیت باعث می شه این "مسخره کردن"، مسخره به نظر نرسه! خواننده قبولش کنه.


نقل قول:
رز از مسئول پرورشگاه نگهداری از حیوانات تشکر کرد و همین که برگشت تا به سمت در بره، با هکتوری مواجه شد که تعداد زیادی گربه و روباه و عنکبوت و مانتیکور و مار و میوکی سوجی(!) داشتن از سر و کولش بالا می رفتن.

- هکتور چرا به من نگفته بودی که یه جانور جادویی هستی؟ من اگه میدونستم، به عنوان یه گیاه جادویی باهات رفتار بهتری میکردم!
- من یه جانور جادویی نیستم رز. من یه معجون ساز جادویی ام.
- معجونات روی حیوانات اثر نداره؟

من متوجه نشدم که چرا این اتفاق افتاده! دنبال دلیل گشتم...یا دنبال نتیجه...ولی پیدا نکردم.
چرا موجودات از سرو کول هکتور بالا رفتن؟!
اشاره به "میوکی سوجی" به عنوان یه "نوع" خیلی خوب بود.


نقل قول:
در رو باز کرد و با بستر خشک رودخونه یه کم اون طرف تر مواجه شد.
سوژه هکتور و رودخونه سوژه خوبیه. تا این جا هم خوب پیش رفته. خشک بودنش یه مانع کوچیکه که سرعتشو کم می کنه. کم شدن سرعت سوژه اتفاق خوبیه. اینا راه های زیادی در مقابل دارن که ادامه دهنده باید پیداشون کنه. می تونن از همون رودخونه خشک به راهشون ادامه بدن...می تونن سعی کنن به روش های کاملا مسخره و غیر منطقی رودخونه رو پر آب کنن.
چیزی که باید بهش توجه بشه اینه که فراموش نکنیم که این یه سوژه فرعیه...هر کاری که انجام می دیم، بیش از حد نباید کش داده بشه...یا پررنگ بشه. باید فرعی بمونه. سوژه های فرعی برخلاف سوژه اصلی کمی باید سریع پیش برن. این سرعتی که می گم، نسبت به سوژه اصلیه. یعنی این سوژه هکتور، تا آخر نباید همراه و پا به پای سوژه جلو بره.


اشتباهی رو که احتمالا تا پایان سوژه ادامه پیدا می کرد اصلاح کردی...و سوژه رو کمی پیش بردی. اگه قسمت مربوط به هکتور کمی واضح تر نوشته می شد بهتر می شد ولی به هر حال خوب بود!


افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1389/07/24
آخرین ورود
پنجشنبه 16 آذر 1402 21:10
عضویت
1389/08/13
پست‌ها
1473
ارباب ارباب ارباب ارباب!

سلام!
ارباب من دچار دشواری در پست زدن و درگیری با خویشتن بودم. پس لطفا اینو نقد کنین.

مرسی مرسی.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

ارباب جان، جان جانان اند اصلا!




شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
سوجی!!!

ما سر انجام حین یاد گرفتن این که کدوم اسم شماست و کدوم فامیلیتون، جان به جان آفرین تسلیم خواهیم کرد.

نقل قول:
اربااااااب!
ارباب من بعد کلی این در و اون در زدن فهمیدم که اسم و فامیلیمم مثل قیافم عجیب و غریبه! از آخر به اوله.
این چه حرفیه! ما هیچ عجابت و غرابتی در قیافه شما مشاهده نمی کنیم!


نقل قول:
ارباب امروز سرتون میدرخشه. شامپوتونو عوض کردین؟
خیر! امروز تصمیم گرفتیم نوربیشتری ساطع کنیم، یارانمون استفاده کنن.


بررسی پست شماره 93 زمان برگردان مرگخواران، میوکی سوجی سوجی میوکی:


اول درباره سوژه ها یه چیزی بگم که تازگیا چند بار دیدم که در موردش اشتباه کردن(شما اشتباه نکردین!).

موقع نوشتن، قبل از هر چیز باید نوع تاپیک و سوژه رو شناسایی کنیم.

تاپیک ها یه چارچوب و شکل خاصی دارن...سوژه ها هم همین طور. باید دقت کنیم این چه جور سوژه ایه؟ مسخره؟ جدی؟ منطقی؟ طنز؟ چه جور طنزی؟!

مثلا سوژه هایی وجود دارن که طنزشون بی منطقه. ماجرا به شکل مسخره ای پیش می ره. این مسخره که می گم بد نیست. اتفاقا بیشتر سوژه ها و پست های خیلی خوب مال همین تاپیک ها هستن.
بعضی از سوژه ها هم منطقی هستن. سوژه ای که داده می شه پایه و اساس درست و حسابی داره و باید مسیر درستی رو براش طی کنیم.
این که بریم وسط یه سوژه منطقی، پست مسخره بزنیم(یا برعکس) ممنوع نیست...ولی کار جالبی هم محسوب نمی شه.
بهتره یا بریم سراغ تاپیک ها و سوژه هایی که با سبک ما سازگار هستن...و یا سعی کنیم خودمونو با اون سبک تطبیق بدیم. امتحان کردن سبک های جدید بهمون کمک می کنه استعداد های خودمونو بشناسیم.

این یکی، سوژه ایه که کمی ساده باید پیش بره. ماجراش نباید پیچیده بشه.تمرکزش باید روی شخصیت ها باشه. روی مرگخوارها و پدر و مادرشون.
این که این سوژه رو بخواییم تبدیل کنیم به ماجرای هاچ زنبور عسلی که دنبال مادرش می گرده، هدر دادن پتانسیل سوژه اس. هدر دادن فرصتیه که برای معرفی پدر و مادر شخصیت هایی که خیلی خوب می شناسیمشون پیدا کردیم.
پس سوژه ها رو بشناسیم!


نقل قول:
در بالای ساختمون، تابلوی رنگ و رو رفته ای که برخی از حروف و کلمات نوشته شده روی اون بر اثر گذشت زمان ناخوانا شده بودن، خود نمایی می کرد.

نقل قول:
"مرکز نگ_دار_ از ______ بی خانم_ن"

یه سری نکات به ظاهر بسیار بی اهمیتی در مورد ظاهر پست وجود داره که یه جور استرس اضافه به نوشته وارد می کنه. روی خواننده اثر منفی خفیفی می ذاره.

بی فاصله نوشتن...فاصله گذاشتن بی جا...لینک دادن...عکس گذاشتن!
در دو مورد آخر گاهی ارزششو داره که این استرس رو وارد کنیم.
نقل قول هم یکی از همین موارده. چون اون قسمت رو کلا از بقیه نوشته جدا می کنه.
این جا هم احتیاجی به نقل قول نبود. می تونستین فقط فونت یا اندازه شو عوض کنین. کافی بود.


نقل قول:
موج ویبره ای از بالا تا پایین بدن هکتور رو در بر گرفت.
_ چه اهمیتی داره! بوی کودکیامو حس میکنم!
_ صبر کن...منم دارم یه بویی حس میکنم!


همون لحظه صدایی از سمت چپشون شنیده شد.
_ دستتو از جلوی دماغت بردار بیلو بگیر دستت تا من کودو بریزم پای درخت!

رز با ابرویی بالا رفته روشو از دوتا باغبونی که مشغول کود ریختن پای درختا بودن گرفت و به هکتور نگاه کرد.
_ بریم تو بهتره.
صحنه خیلی خوب بود...هکتور هیجان زده...رز...کود!
ولی ناقص مونده. خواننده با ترکیب رز و کود انتظار نتیجه داره. ولی اینا همین جوری می رن تو! یعنی اشاره به بوی کود کلا بی دلیل و بی نتیجه مونده. این نتیجه می تونست یه دیالوگ کوتاه از رز باشه که با حس کردن بوی کود ابراز گرسنگی می کنه...یا بی اختیار به اون طرف کشیده می شه و هکتور سعی می کنه جلوشو بگیره.


نقل قول:
پاشونو که از در تو گذاشتن، باشنیدن صداهای عجیب و غریبی که به طرز عجیب و غریب تری، آشنا می زدن سرجاشون میخکوب شدن.
_هاپ، هاپ!
_مـــــیـــو!
_بــــَــع!
ایده خیلی خوب بود. از اون ایده هایی که نباید رد بشه! باید ادامه داده بشه.


نقل قول:
_ من شاخکامو دارم شونه میکنم!
دیالوگ خیلی ساده، ولی قشنگی بود. همین ضربه های کوچیک هستن که پست رو بالا می کشن.


نقل قول:
وقتی درو باز کرد، گله ای از موجودات نارنجی به داخل سرازیر شدند.
_ خواهر و برادرام اومدن!
این قسمت خوب بود. می تونست طولانی تر بشه. می تونستین بیشتر درباره خواهر برادرتون توضیح بدین. که در اون صورت باید قسمت مربوط به رز و هکتور کوتاه تر نوشته می شد. ولی به هر حال خواهر برادرای سوجی نکته گنگ و مبهمی ندارن. نفر بعدی هم خیلی راحت می تونه بهشون بپردازه.
البته به نظر من تشریح دو شخصیت(پدر و مادر) خیلی مفصل تر و کامل تر از یه گله جونور نارنجی رنگ می شه. ولی اینم انتخاب بدی نیست. فقط احتمالا درباره اینا بصورت گروهی نوشته می شه. اینم باعث می شه زیاد به جزئیات پرداخته نشه.


یکی از نکات خوب نوشته های شما اینه که یقه طنز رو نمی گیرین که بچپونینش وسط نوشته ها! صبر می کنین که خودش بیاد و بشینه. مثل دیالوگ لینی...مثل دیالوگ هکتور...مثل هیجان زده شده سوجی. این کار آرامش خاصی به نوشته و به تبع اون به خواننده می ده.


به صورت هلی کوپتری دور شو سوجی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
اربااااااب!
ارباب من بعد کلی این در و اون در زدن فهمیدم که اسم و فامیلیمم مثل قیافم عجیب و غریبه! از آخر به اوله.

میشه به خاطر این کشف عظیم، این پستمو نقد کنید؟
ارباب امروز سرتون میدرخشه. شامپوتونو عوض کردین؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
نقل قول:
ارباب میدونم نباس پشت سر هم درخواست نقد داد،لاکن اجازه دادین دیه!😶
نباس؟! دیه؟
ما اجازه دادیم؟ هر انسانی ممکنه اشتباه کنه. ولی ارباب نه! بنابراین اجازه دادیم دیگه. کاریش نمی شه کرد.


بررسی پست شماره 742 دژ مرگ، رودولف لسترنج:


نقل قول:
_چی شده؟کی برهنه اس؟

مرگخواران همگی پوکرفیس وار به رودولف خیره شدند...شاید رودولف تنها جادوگر تاریخ بود که میتوانست در حالی که بین شاخ های گاومیشی گیر کرده و میبایست منتظر حلول کردن یک روح درون او و سپس شکنجه شدنش شود،ناگهان با جمله ای به دنبال شخص برهنه ای بگردد!
دیالوگ ساده بود...و شاید حتی اونقدر تکراری که خواننده رو ناامید کنه! ولی توضیحات بعدش اون حالت تکراری رو کاملا از بین برده. خلق کردن یه صحنه جالب و جدید به همین سادگیه. کافیه کمی فکر کنیم! توضیحات شما خیلی ساده و در عین حال روشن و جالب بودن.


نقل قول:
_خودم دیدم...یکی توی پست قبل گفت چند ثانیه پیش برهنه بود!
_پابرهنه رودولف...پابرهنه!
رودولف کاری به اصل ماجرا نداره. کلا از مرحله پرته...و کل حواسش معطوف به همون کلمه برهنه شده. پس می بینیم که سوژه ها تموم نمی شن. تو هر موقعیت و داستان جدیدی، برای هر شخصیتی یه سوژه جدید وجود داره. کافیه حوصله، و البته کمی ذوق داشته باشیم و بگردیم و پیداشون کنیم.



نقل قول:
_اصلا فرضا روح درون رودولف حلول کرد...چجوری شکنجه اش کنیم؟
_قمه هاش رو جلو چشاشش بشکونیم؟
_یه کاری کنیم نتونه چشم چرونی کنه؟
_نذاریم غر بزنه؟
_یه کاری کنیم بخنده اصلا؟
_قلقلکش بدیم!
_ببندیم به تیر چراغ برق بگیم کوچه بغلی یه لشکر ساحره با کمالات دارن رد میشن!
پیشنهادا خوب بودن. بعضیاشون بهتر بودن. مثل آخری. متفاوت تر بود. ولی مثلا "نذاریم غر بزنه" مستقیم بود. ساده بود. این جوری می شه که پست داری " پستی و بلندی" می شه. یعنی یه جاش خوب می شه و یه جاش کمی ضعیف تر. اگه این قسمت های نسبتا ضعیف تر رو هم کمی تقویت کنیم، متفاوت تر بنویسیم، پستمون بهتر می شه.


نقل قول:
سریع اماده شو روح رو در تو فرو ببریم!

رودولف به نظر با جمله "اماده شو تا فرو ببریم" زیاد خوشحال نشد...برای او سوال بود که روح چگونه میتواند در بدن یک شخص فرو برود؟به احتمال زیاد باید از سوراخی وارد شود...اما از سوراخ گوش و یا سوران دماغ و یا سوراخ...
_رودولفِ منحرف!بیا از فکر و ذکر بیرون...روح رو با یه ورد میفرستن تو بدن یه انسان...نگران نباش!
این جاش می تونست خیلی بد باشه. خیلی سطح پایین! سَبُک!...ولی نشده. چون نویسنده می دونه چطوری بنویسه و کجا متوقف بشه. خوب بود.


یکی از بهترین کار هایی که انجام دادی این بود که درگیر سوژه نشدی...دگیر رودولف شدی! این که تو همچین موقعیتی رودولف چیکار می کنه. به چی فکر می کنه. این تمرکز درست بود. و جالب تر از اصل سوژه بود. اگه همه سوژه ها رو همین جوری پیش ببریم داستان ها سریع تموم نمی شن. سریع مصرف نمی شن. هر داستانی جزئیاتی داره. مهم اینه که به اونا توجه کنیم. این که شخصیت ما تو این داستان چه کار جالبی می تونه انجام بده. و اگه شخصیت ما نمی تونه، کدوم شخصیت می تونه؟ کدوم شخصیت این جا جالب و جذاب می شه. تو پست های خیلی قدیمی سایت، سوژه و داستان مشخصی وجود نداشت. همه با توجه به موقعیت و بیشتر از اون، شخصیت ها می نوشتن.
داشتن یه داستان مشخص خوبه. اصل و چارچوب کار رو تعیین می کنه. ولی نقشش باید در همین حد بمونه. تمرکز باید روی شخصیت ها باشه. و اتفاق هایی که می تونن رقم بزنن.


من می تونم یک چهارم پست شما رو حذف کنم...چیزی ازش کم نشه و کیفیتش بره بالا! پست های شما قسمت های "سیاهی لشکری" دارن. قسمت هایی که نقش خاصی ندارن. فقط هستن! ولی باعث می شن نقش های قوی کم رنگ تر بشه. اینا قسمت های طولانی ای نیستن. مثلا یه جمله از یه پاراگرافه! موقع نوشتن سعی نکن! بذار خودش بیاد!
من گاهی یکی دو ساعت برای یه پست وقت می ذارم...و کسی اهمیتی بهش نمی ده.
گاهی در عرض ده دقیقه یه پست می زنم. یکی میاد می گه چقدر خوب بود.
شاید دلیلش همین باشه. که برای پست ده دقیقه ای فکر نمی کنم. سعی نمی کنم. خودش میاد! جمله ها و موقعیت ها خودبخود خلق می شن.
شاید راه درست همین باشه.
برای پست های ادامه دار به نظر من ذهن باید جرقه بزنه. سوژه ها رو که می خونیم، یه جایی باید احساس کنیم می خواییم اینو ادامه بدیم. می تونیم ادامه بدیم.
ولی برای پست هایی مثل دوئل که احتیاج به فکر دارن باید فکر کنیم. قبل از نوشتن. تا این که اون جرقه برای پیدا شدن ایده، زده بشه. ولی موقع نوشتن باز باید سریع بنویسیم. اجازه بدیم کلمات خودشون راهشونو پیدا کنن و بیان بیرون(البته بجز اصلاحات جزئی که بعدا باید بخونیم و انجام بدیم.)


رودولف داستان شما خیلی خوب بود. این نکته امیدوار کننده ایه که بهمون می گه رودولف تموم نشده! این خیلی خوبه.


برو!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لرد ولدمورت در 1395/8/30 16:41:18

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.