بررسی
پست شماره 242 آموزشگاه مرگخواری، گویندالین مورگن:
نقل قول:
- ارباب فكر مي كنم با علاقه خاص هم ميشه كروشيو زد. - بله رودولف! ميشه كرشيو زد. 
همیشه تاکید می کنم که جمله آخر پست قبل رو تکرار نکنین. خواننده اینا رو پشت سر هم می خونه و تکرار دوباره یه دیالوگ اتفاق جالبی نیست.
شما یک قدم جلوتر رفتین و جواب این دیالوگ رو عوض کردین. بهتر بود این کار رو انجام نمی دادین...دیالوگ پایانی پست قبل، می تونست همونطور که شما می خوایین ادامه پیدا کنه، ولی نباید عوض بشه.
نقل قول:
- عه؟چوبم كه الان اينجا بود! چوب عزيزم؟ چوبم؟ چوب با كمالاتم؟
- رودولف تو مخ چوب خودتم ميزني؟
- بله ارباب. آخه چوبم يه ساحره با كمالاته! 
یکی از مهم ترین نکته های طنزنویسی اینه که بدونین کجا متوقف بشین...هر توضیح یا شکلک اضافی مزه شو از بین می بره. جوک رو بگیم...بعد شروع کنیم به توضیح دادن. چی می شه؟ دیگه خنده دار نمی شه!
این جا خط اول خوب بود. خواننده هم به سادگی می فهمید که رودولف داره چی می گه و منظورش چیه. دو دیالوگ بعدی تاکید و توضیح اون قسمت بود و مزه شو از بین برده!
روی "مخ زنی" رودولف اونقدر تاکید و تکرار کردین که خواننده ناخودآگاه حساس می شه. مواظب تکرار باشین. جالب ترین مطالب هم در اثر تکرار بی مزه می شن.
نقل قول:
روي تك تكشان برند "كمپاني مخ زني رودولف و با كمالات ها" هك شده بود، از جيب هاي رودولف بيرون مي ريختند.
ببخشيد، از جيب هاي وجود نداشته رودولف بيرون مي ريختند.
مجدداً ببخشيد. از رودولف بيرون مي ريختند.
این "ببخشید" ها از طرف نویسنده نوشته شدن. نویسنده نباید وارد ماجرا بشه...تا جایی که واقعا ورودش مفید یا لازم باشه. که این جا نبود.
این جا هم همون حالت وجود داره:
نقل قول:
نه چيزه... عــــه بلاخره از يك جايي بيرون مي ريختند خب!
شما باید صحنه ها رو توضیح بدین. از طرف خودتون نباید حرف بزنین و اظهار نظر کنین. نویسنده تا جایی که ممکنه باید یه شخص خنثی بمونه. نباید باشه! نویسنده شما، زیادی هست!
نقل قول:
- خودت طلسم مي كني خودتم آه و ناله مي كني؟ مگه تو هري پاتري كه خودتو طلسم مي كني؟
- خودشو طلسم نكرد.
- خب پس چكار كرد ليني؟
- ما قراره سياه باشيم پس هرچيزي كه توش علاقه و محبت و عشق و اين چيزا داشته باشه برعكس عمل مي كنه!
- آخ! ارباب چرا منو ميزنيد؟ من كه چتر دار شمام؟
- ساكت هكتور. اون خودشو طلسم نكرده بلا. شماها قراره سياه باشيد مثلاً بنابراين هر چيزي كه توش كلمات ممنوعه رو داشته باشه برعكس عمل ميكنه!
دیالوگ ها بی هدف نیستن...هدفشون نشون دادن آشفتگی اون صحنه و اون لحظه اس. ولی اولا خیلی خاص و متفاوت نیستن...دوما خیلی سعی کردن خنده دار بشن و همین باعث شده به دل خواننده نشینن.
شخصیت هاتون بد نیستن...لردتون کمی غیر عادیه!
ایده اصلی پستتون خیلی خوبه. این که داستان رو جلو نبریم و از یه سوژه در همون صحنه، برای نوشتن کل پست استفاده کنیم. همینو باید گسترش بدین. طنز شما احتیاج به تقویت شدن داره.
شخصیت ها تون احتیاج به به روز شدن دارن. شخصیت ها نمی تونن وارد داستان بشن و دیالوگ اصلی و تکراری خودشونو بگن و برن. یا مثلا "چتر دار بودن هکتور" مدتهاست که فراموش شده.
قضیه رودولف و چوب دستیش خوب بود. ولی می تونست خلاصه تر و تاثیر گذار تر نوشته بشه.
بد نیست...شما می دونین چی باید بنویسین. اصل ایده رو دارین. فقط جزئیات باید اصلاح بشه. بعضی قسمت ها باید قوی تر بشه.
خیلی وقته ننوشتین. طبیعیه که کمی پسرفت کرده باشین. هر چی بیشتر بنویسین راحت تر سوژه پیدا می کنین. خلاقیتتون هم به همون نسبت پرورش پیدا می کنه.
......................
بررسی
پست شماره 98 زمان برگردان مرگخواران، آریانا دامبلدور:
نقل قول:
ديگه نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس رو بکند.
جمله رو که می خونی، به نظرت غیر عادی نمیاد؟
بعضی از کلماتش محاوره ای هستن(دیگه، رو) و بعضی کتابی( برود، بکند). کل نوشته باید یکدست باشه:
دیگه نزدیک بود مادرشوهر بره جلو و موهای فرفری بلاتریکس رو بکنه.یا
ديگر نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس را بکند.نقل قول:
ديگه نزديک بود مادرشوهر برود جلو و موهاى فرفرى بلاتريکس رو بکند. بلاتريکس بيافتد به جان مادرشوهر و حسابى دعوا شود. رودولف هم با آن همه ابهت نداند وسط دعواى دوتا خانم چه کار کند!
این از اون پاراگراف هاییه که بدترین موقعیت ممکن رو پیشگویی می کنیم. ویژگی اصلی این جور قسمت ها هم اینه که ناقص نذاریمش! وسط راه ولش نکنیم. احتیاج به اغراق داره. این صحنه رو باید خیلی جلوتر می بردی. تا حد مسخره و غیر قابل باوری.
خوب شروع شده، ولی ناقص مونده.
نقل قول:
رودولف مطمئن نبود چيزى که مى ديد واقعيت بود يا رويا. به همين علت در را بست.
دوباره باز کرد.
نه!
واقعيت بود!
این جاش قشنگ بود. یه موقعیت ساده. یه توضیح ساده. فاصله ها و علامت های درست. و در نتیجه یه صحنه خوب و جالب!
نقل قول:
- آريانا واس ما يه جغد فرستاد گفت تام والدينش رو مى خواد. منم دلم نيومد بچه ويزلى ها رو تو خونه تنها بذارم با خودم آوردم.
آریانا هم یکی از مرگخواراییه که برای این سوژه خیلی مناسبه. و مناسب ترین شخص برای نوشتن این قسمت شما بودی.
نقل قول:
- رون و هرمايني مون هم كه از قبل اومده بودن.
اهم... منظوم اينه كه يعني اومده بودن. 
استفاده جالب و قشنگی از شکلک ها کردی.
نقل قول:
. با وارد شدن محفلى ها، ولدمورت قطعا به لحظه اى که چنين دستورى داده بود لعنت فرستاد اما از آنجا که ارباب ها هيچگاه اشتباه نمى کنند اصلا از پشيمانى اش دم نزد. و حتى مجبور شد دستور بدهد سلاح ها را پايين بياورند.
طعنه غیر مستقیمی که به ولدمورت زده شده خیلی خوب و سنجیده بود. سیاه بود!
نقل قول:
- اوه تام! همين که آريانا جغد فرستاد راه افتادم.
- ارباب خان داداشم جزء والدين ها حساب مي شه؟ 
- آريانا خان داداشت براي ما جز هيچى ها حساب مى شه. از جلو چشممون دور شو با اين والدينت! 
دیالوگ ها خیلی خوب و درست هستن. به اندازه هستن! مفید هستن. جایی که باید متوقف بشن متوقف می شن. وظیفه شونو انجام می دن و بدون شلوغ کردن پست، کنار می کشن. همین باعث می شه دقیقا همون تاثیری رو که مورد نظر شماست روی خواننده بذارن.
شخصیت ها خیلی خوبن. خیلی واقعی! خواننده احساس احساس نمی کنه نویسنده ای نشسته و داره بهشون شکل می ده. شخصیت های شما زنده و قابل لمس هستن. حتی با وجود یک دیالوگ کوتاه.
نقل قول:
ولدمورت دامبلدور را رسما دعوت کرده بود خانه ى ريدل. اما مشکل فقط اين نبود. هزاران ويزلى بچه، پخش شده بودند در خانه و در حال جويدن هر چيزى که قابل خوردن باشد، شده بودند.
در مورد مفید بودن حضور ویزلی ها زیاد مطمئن نیستم! کمی داره تکراری می شه و راستش فعلا ندیدم کار مفیدی در سوژه ها انجام بدن.
می شه کار مفیدی انجام داد! ولی نویسنده های بعدی(یا در سوژه های دیگه) باید کمی به خودشون زحمت بدن. فکر کنن. استفاده جدیدی از اینا بکنن.
ولی به هر حال توصیف شما از صحنه "جویدن هر چیزی" خیلی خوب بود. امیدوارم نفرات بعدی بتونن از این ویزلیا درست استفاده کنن.
سوژه دامبلدور خیلی خوبه. سوژه های قبلی این داستان هم خیلی خوبن. مثلا سوژه بلاتریکس و مادرشوهرش. برای همین این سوژه ها نباید فراموش بشن. کسایی که ادامه می دن در حین نوشتن داستان خودشون به این سوژه ها هم نیم نگاهی داشته باشن. اگه داستان خاصی ندارن کلا می تونن درباره همین سوژه ها بنویسن.
تموم شد!