بررسی پست‌های انجمن مرگخواران

چه سری! چه شاخکی! عجب دست و پاهایی! تارت بشم آراگوگم می‌شی؟

پیرو صحبت‌های پخ ... زحمت این پستو بکشی ممنونت می‌شم روله جان!

سلام ای آراگوگ نا حشره(!) بعد از مدتی مدید رول زدم! نقد آوردم! زحمتشو میکشی؟

رز...


خانه ریدل ها! ریدل ها! بررسی پست های انجمن خانه ریدل ها!


نقل قول:وقتی اینو خوندم شدیدا دچار وحشت شدم! قسم ها هم کوچکترین تاثیری در کم کردن این وحشت نداشت!
بعد رفتم دیدم واقعا کوتاهه...و تصمیم گرفتم دیگه وحشت نکنم!


بررسی پست شماره 113 خانه سالمندان، رز زلر:


نقل قول:سوژه پست قبلی تموم نشده. البته ناقص هم نمونده، ولی هنوز جای کار داره.
سوالی که پیش میاد اینه که آیا ادامه دهنده مجبوره اونو ادامه بده؟
اصلا!
ولی به نظر من کار خوبی که می تونه صورت بگیره اینه که یه اشاره ای به اون سوژه بشه. یه اشاره کوتاه که به خواننده بگه، اگه بعدا خواستی می تونی اونو ادامه بدی.
شما این اشاره رو به صورت خیلی کوتاه انجام دادی. با نوشتن"اتاق کناری فیگ"...اینم خوبه. ولی اگه کمی بیشتر از یه تیتر می شد واضح تر بود.


نقل قول:لحن خشمگین و عصبی این قسمت خیلی جالبه. خشمشو تو دو تا صفت"پا لب گور" و "غیر قابل تحمل" که نظر مستقیم نویسنده اس نشون داده. ولی اصلا اشتباه نشده. چون با زیرکی این نظر رو به رز قالب کرده!
قسمت اول توصیف جالبیه. به نظر من برای جلب توجه بعضی جمله ها، باید دور و برشون رو کمی خلوت کرد! مثلا:
رز ویزلی می‌خواست یکی از آن جیغ‌هایش را به اجرا بگذارد و خودش را از زیر مالکیت این پیرزن پا لب گور کنار کشد...
اما نمی‌توانست!
او هم مثل بقیه‌ی مرگخوار ها مجبور به تحمل این موجودات غیر قابل تحمل بود.
این جوری این حالت احساس می شه که رز برای یک لحظه فکر کرده که می تونه این کار رو انجام بده یا نه...و بعد به این نتیجه رسیده که نمی تونه. ولی در اصل هدف همینه که جمله رو جدا کنیم که بیشتر جلب توجه کنه.


نقل قول:اصطلاح گیاهی خیلی بامزه بود. مخصوصا با توجه به این که به دیالوگ ها اکتفا نکردین و توی توصیفات هم نوشتین. اونم با تاکید:
نقل قول:


شکلک تکراری و تاکید آمیز و اعصاب خرد کن سالمند خیلی خوب بود. این تکرار شکلک ها فقط جای خاص و با هدف خاص باید انجام بگیره. وقتی در جای درستی باشه تاثیر خیلی خوبی می ذاره. بقیه شکلک ها خیلی خوب استفاده شدن. خیلی درست و به جا. اون جا نیستن که صرفا حضور داشته باشن و پست رو رنگی کنن! هستن که کاری انجام بدن و دیالوگ رو کامل کنن.


نقل قول:اصطلاح خیلی خوبی بود. اصطلاحای جادویی می تونن تو ایفای نقش جا بیفتن و استفاده بشن. به درد می خورن.


دیالوگ های شما فوق العاده هستن. خیلی خوبن. این جاست که تکرار می کنم، هیچوقت نمی شه قاعده و قانون خاصی برای پست تعیین کرد. که مثلا بیست در صدش باید فضاسازی باشه...یا بین دیالوگ ها و فضاسازی تعادلی برقرار بشه. همش بستگی به پست داره. موقع خوندن پست شما فکر نمی کنم کسی احساس کمبودی کنه. چون دیالوگ ها اونقدر خوب و قوی هستن که به تنهایی کل رول رو پر می کنن. مهم همینه که احساس خلاء نکنیم. احساس نکنیم جای چیزی خالیه.

پست شما کوتاه و با کیفیته. این یعنی پست ایده آل! سوژه رو خوب و درست نوشتین. داستان رو بی دلیل کش ندادین.
شخصیت آشنای پست شما(رز) خوب بود... اشاره های خلاقانه و به جا به گیاه بودنش و نشون دادن خشمش و حتی دخالت نویسنده که به نظر می رسید به اندازه رز از دست پیرزن کلافه شده.
ولی یه شخصیت دیگه هم حضور داشت که نه اسمی داره و نه می شناسیمش و نه اهمیت خاصی برامون داره.
پیرزن!
نه توضیح طولانی داره نه دیالوگ مفصلی...ولی اونقدر خوب و درست برای خواننده ترسیم شده که کاملا قابل باور و خنده دار و اعصاب خرد کنه! شخصیتش کامل و قویه. دیالوگ آخرش هم که اوجشه!


این پستتون با وجود خاص بودن، بی نظم نیست. انتظار داشتم باشه! انتظار داشتم کمی از کنترل خارج بشه، ولی نشد. کاملا منظم و قابل فهم بود. خیلی خوبه. همیشه کنترل رول و شخصیت ها رو داشته باشین.


خیلی خوب بود.

خب تا وقتی آراگوگ اینجاست می شه لطف کنه و گیاه منو هم یه نگاهی بندازه بش؟ کوتاهه به جون تک تک آپشن ویبره هام!

لایتینا


نقل قول:ما(من و لرد) هم هنوز تصمیم قطعی نگرفتیم. فعلا هستم تا تصمیم بگیریم. اگه قرار شد برم همین جا اعلام می کنیم.


نقل قول:به نظر من طنز نویسی بیشتر از تمرین، دقت می خواد. فکر کردن می خواد. دقیق شدن به خصوصیات و موقعیت ها و توانایی تلفیق این دو تا با هم!
تو هر سوژه ای یه موقعیتی داریم...شما کافیه فکر کنین که تو این موقعیت چی می تونه جالب و غیر عادی باشه. این غیر عادی بودن خیلی مهمه. چیزی که به ذهن همه می رسه، نه خنده دار می شه و نه جالب. برای همین کمی بیشتر از حالت عادی باید دقیق شد و فکر کرد.
یکی از اشتباهایی که نویسنده ها مرتکب می شن اینه که زیادی روی خودشون و شخصیتشون تمرکز می کنن. همین باعث می شه موقعیت ها و شخصیت های به درد بخور تر رو از دست بدن. خیلی از سوژه ها ممکنه باشه که شخصیت ما توش به درد نخوره. اون جا باید بی خیال خودمون بشیم! بریم سراغ شخصیتی که می تونه جالب باشه.
یه مورد دیگه که باید کشف کنین اینه که تو کدوم شاخه طنز استعداد بیشتری دارین. که بعد تمرکزتونو روی همون قسمت بذارین.
مورد بعدی اینه که وقتی سوژه ای می خونین، قبل از این که جرقه ای توی ذهنتون زده بشه شروع به نوشتن نکنین(بجز جایی که مجبورین یا انجمنی که ناظرش هستین). اون جرقه اس که شما رو به جایی می رسونه. البته خیلی هم نباید منتظرش موند. می تونین ایجادش کنین. همزمان با خوندن فکر کنین که چیکار می شه کرد؟
این که کشف کنین تو چه زمینه ای بهتر طنز می نویسین، همین جا به کمکتون میاد. مثلا اگه در مورد شخصیت ها قوی تر باشین، همزمان با خوندن به این فکر می کنین که کدوم شخصیت می تونه تو این سوژه جالب باشه. یا اگه در سوژه نویسی و پیش بردن داستان خوب باشین می تونین فکر کنین که این سوژه به کدوم طرف بره جالب تر می شه؟ یا اگه صحنه های خوبی خلق می کنین، می تونین به همین فکر کنین.


بررسی پست شماره 588 خانه ریدل ها، لایتینا فاست:


نقل قول:اینا خیلی خوب بودن.
"خیلی خوب بودن" همیشه به معنی خیلی خاص بودن یا خیلی خنده دار بودن یا خیلی عجیب و غریب بودن نیست. گاهی اگه یه چیز ساده رو تو جای مناسب استفاده کنیم، خیلی خوب محسوب می شه. این دیالوگا ساده و به جا و خوب بودن. شخصیت آلکتو رو خوب پیاده کردی. آلکتو شخصیت جدیدیه. بهش توجه کردی و سعی کردی بشناسیش. شکلک ها هم کمک کردن و نتیجه خوب از آب در اومده.


نقل قول:چیزی رو که مشخصه، توضیح نده. این جور چیزا رو بهتره خود خواننده بفهمه. که فهمیدنش هم سخت نیست. اگه سخت بود می شد کمی به خواننده سر نخ داد. کلا وقتی مستقیم بگیم زیاد موثر نمی شه. مثل این که یه نفرو نصیحت کنن...یا خودش چیزی رو تجربه کنه. دومی همیشه موثر تره.


نقل قول:خیلی خوب بود...خب...فکر می کنم می تونیم بگیم شما دیالوگ نویسیت خوبه! این یه بخشیه که می تونی روش حساب کنی.نکته ای که باید بهش توجه کنی اینه که این بخش وقتی خراب می شه که زیادی "سعی" کنی! نباید سعی کنی. باید اجازه بدی دیالوگا خودشون بیان تو ذهنت و وصل بشن به شخصیت.


نقل قول:این توضیح هم خوب بود. صحنه خنده داری خلق کردی. از شخصیت های خوب و درستی استفاده کردی. انتخاب درست خیلی مهمه.


نقل قول:این قسمت هم خوب بود. ساده و خوب. خسته کننده نیست. تکراری و بی مزه نیست. شخصیت ها سر جاشونن و نقششونو خوب بازی می کنن. بدون اغراق و بدون تلاش برای بیشتر دیده شدن.
فقط یه موردی هست.
دیالوگ های پشت سر هم رو نوشتی...و بعد فاصله دادی و اسم هکتور رو آوردی. به نظر من اون جا هم باید بدون فاصله نوشته می شد و به جای اسم هکتور باید خط تیره قرار می گرفت.
شکلک، دیالوگ نیست. ولی اصولا ما در حالت عادی در نوشته ها از شکلک استفاده نمی کنیم. برای همین این جا باید فکر کنیم که چی مهم تره و چی مفید تره. به نظر من جدا کردن اون قسمت و آوردن اسم هکتور، یکپارچگی متن رو از بین می بره. اون حالت پشت سر هم بودن و بدون وقفه رو از بین می بره. که این مهم تره!


نقل قول:سوژه اصلا پیش نرفته. اینم یعنی یک انتخاب درست. تا جایی که موضوعی برای نوشتن وجود داشته باشه بهتره کاری به کار سوژه نداشته باشیم.
گفتی فکر می کنم پیشرفت نکردم...به نظر من اشتباه می کنی. حداقل در مسیر درستی قرار داری. این خیلی مهمه. شخصیت ها رو می شناسی. شخصیت های خوبی برای موقعیت موجود انتخاب می کنی. الان از شخصیت های هکتور و آرسینوس و وینکی و ریگولوس استفاده کردی. اینا تو این موقعیت به درد می خوردن. جالب بودن. بنابراین می تونی انتخاب درستی داشته باشی. در مورد سوژه های دیگه هم همینجوری فکر کن. که الان موقعیت اینه...زمان و مکان اینه...چه شخصیتی می تونه وارد بشه(یا کدوم شخصیت حاضر) که جالب باشه.


صحنه کلاه و وینکی خوب بود. در مورد صحنه ها هم می تونیم امیدوار باشیم.


خوب بود.

............

سلام پاملا...خوش اومدی.


بررسی پست شماره 590 خانه ریدل، پاملا آلتون:


کوتاه نوشتی. کوتاه خوبه. با دیدن پست های طولانی فکر نکنی که پستت باید طولانی باشه. اگه دلیل خاصی برای طولانی نوشتن داری یا مثلا قصد داری داستان رو به جای خاصی برسونی طولانی بنویس. در غیر این صورت کوتاه بهتره. در پست های تکی هم که طولش اصلا مهم نیست. هر چقدر دوست داری و هر چقدر لازمه، طولانیش کن.


این سوژه کمی اشکال پیدا کرده. به نظر من آراگوگ اصلا نباید قاطی قضیه می شد. باید برای خودش تو یه اتاق دیگه زندگی می کرد و گاهی وارد سوژه می شد.
آراگوگ تو پست قبل از پست شما تصمیم گرفته دخالت کنه. این توضیح رو برای این دادم که بعدا هم به این موضوع توجه کنی. مهم نیست سوژه اصلی چیه. سوژه اصلی باید یه گوشه ای بمونه...ما خیال نداریم سریع بریم جلو و به هدف برسیم. سوژه های جزئی سر راه هستن که برامون جالبن. که قراره درباره شون بنویسیم. الان این جا این جالبه که مرگخوارا راه های مختلفی رو امتحان کنن. این که آراگوگ از نقشه شون مطلع بشه سوژه رو خراب می کنه.


نقل قول:کلمات رو درست بنویس. مهم نیست کتابی می نویسی یا محاوره ای. ولی کلمات باید درست باشن. مثلا "دیقه" درست نیست. "چی سودی داره" درست نیست.
وقتی داریم درباره یک شخصیتی حرف می زنیم لازم نیست هی اسمشو تکرار کنیم یا از "او" استفاده کنیم. این جا مشخصه که داری درباره آراگوگ توضیح می دی. لازم نیست بگی "او فکری کرد".
مورد بعدی درباره نقشه ایه که آراگوگ می کشه...و فوری رد می کنه.
این جا اینطور به نظر می رسه که این نقشه مال نویسنده(شما) هست، نه آراگوگ! چون سریع می گه و سریع رد می کنه. اگه بخوای این تاثیر رو از بین ببری باید توضیحت رو بیشتر کنی. که حواس خواننده از شما پرت بشه و به شخصیت(آراگوگ) جلب بشه. مثلا باید بگی که آراگوگ فکر کرد که بهتره تار پرتاب کنه...ولی کمی بیشتر فکر کرد و مثلا متوجه شد نمی تونه با همه این کار رو انجام بده. یا تارش تموم می شه. یا نمی تونه هدف گیری کنه...بعد منصرف می شد.


نقل قول:چرا از شکلک استفاده نکردی؟ این جا به درد می خورد. البته "یوهاهاهاها" هم بد نشده.


نقل قول:این جاش خوب بود. دو تا عبارت ساده نوشتی: "گرون تر از همه"...و "گرون تر از قبلی"...که وقتی پشت سر هم استفاده شدن معنیشون بامزه شده.


نقل قول:ایده پرتاب تار، ایده بدی نبود. ولی یه مشکل هنوز سر جاشه. تو پست قبلی هم اشاره شد:
نقل قول:واقعا آراگوگ چطوری می خواد این کار رو انجام بده؟
البته می تونه از جادو استفاده کنه. ولی این موضوع باید توضیح داده بشه که خواننده فکر نکنه به بن بست رسیده. یه پیشنهادی برای حل مشکل می شد داد. مثلا آخرش می نوشتی که چوب دستیشو در آورد.
تو معرفی شخصیت آراگوگ گفته شده که از چوب دستی استفاده می کنه...برای همین اشکالی نداره. ولی در حالت عادی حتما به شخصیت ها دقت کنین که چطوری معرفی شدن. چطوری اجرا می شن. ممکنه یه شخصیتی اصلا جادو نکنه.


اگه قبل از این، شناسه ای نداشتی، کار مهمی که الان باید انجام بدی اینه که شخصیت های سایت رو بشناسی. این کار موقع نوشتن خیلی بهت کمک می کنه. که بدونی هر شخصیتی چطوری حرف می زنه و چطوری رفتار می کنه. شوخیاشونو...اخلاقشونو...


شروع ساده و کوتاه و خوبی بود. بازم بخون و بازم بنویس.

سلام.
میشه لطفا اینو نقد کنید.

ممنون.

ارباب؟ آراگوگ؟ الان چی‌ شد؟ مخاطب من کیه الان؟ من که نفهمیدم.
به هرحال...

میشه این نقد شه؟
راستش یه زمانی که من گفتم با طنز نویسی مشکل دارم، گفتن که تو طنز نویسی نباید تنبل شد و باید بنویسم که بهتر شم توش.
راستش من نوشتم، بیشتر رو طنز تمرکز کردم تو این مدت؛ اما خب. خودم اصلا تغییری حس نمیکنم، یعنی طنزنویسی برام راحت‌تر شده. ولی با این حال حس میکنم خیلی وقته دارم درجا میزنم و پیشرفتی نکردم.
میشه یه پیشنهادی بهم بدین که درست شم؟

دافنه


نقل قول:خوش اومدی!

نقل قول:این دور و برا رنگی جز آبی نمی بینم... همین که دوست داری کافیه. دوست داری آبی باشی. آبی باش.


بررسی پست شماره 340 قصر خانواده مالفوی، دافنه مالدون:


نقل قول:اونا نه! خانواده مالفوی.


نقل قول:بازم دیالوگ های زیاد پشت سر هم.
اینجور دیالوگ ها گاهی به درد می خوره. مثلا جایی که دو یا چند نفر دارن بحثی می کنن. بی وقفه و پشت سر هم. و این پشت سر هم بودن یه فایده ای داشته باشه. مثلا خنده دارش کنه. این جا همچین حالتی نبود. بر عکس...به نظر من بدون توضیح بودن دیالوگ ها، این قسمت رو بی روح کرده. الان بجز دیالوگ آخر، بقیه با یه لحن خنثی نوشته شدن. حتی می شه گفت دیالوگ های دراکو زیاد متناسب با شخصیتش نبود.
این جا دراکو وضعیت خاصی داشت. می خواست آستوریا رو راضی کنه که برگردن. حالتش چی بود؟
اضطراب...دستپاچگی...کمی ترس!
اینا رو باید توصیف کنین. بدون توصیف حالت، صحنه خام می مونه! و صحنه خام رو هم تا یه جایی می شه به خورد خواننده داد. بعدش دیگه ادامه نمی ده!


نقل قول:این همش یه جمله اس؟
نه!
بنابراین وسطش به علامت احتیاج داره. اونم نه یکی:
-دراکو این حرفا چی بود تو زدی؟ ما تازه از دست این ماجراها خلاص شده بودیم که تو گند زدی دوباره به همه چیز! نکنه دلت واسه ناخونام تنگ شده؟


نقل قول:زمان و لحن این قسمت درست نیست. یه چیز دیگه که درست نیست اینه که از زبون نویسنده نوشته شده. خیلی مستقیم توضیح داده شده. مثل این می مونه که وسط یه فیلم، نویسنده بیاد بگه این جاش زیاد جالب نیست. تند تند براتون تعریف می کنم بریم جلو.
می تونست غیر مستقیم تر و کند تر بره جلو. مثلا:
دراکو جرات نمی کرد به آستوریا بگه که پدرش روز قبل بهش گفته بود که هرجور شده باید جسیکا عروسش بشه! حتی تهدیدش کرده بود که اگه این اتفاق نیفته از ارث محرومش می کنه. فقط به همین دلیل بود که اینقدر پافشاری می کرد. دراکو هیچ وقت نمی تونست روی حرف پدرش حرفی بزنه.


نقل قول:صحنه برگشتنشون می تونست خیلی خنده دار باشه. این که خواستگارها تا دم در برن و یهو دوباره برگردن صحنه بامزه ایه. ولی خیلی ساده و سریع نوشتیش. طوری که این صحنه اهمیت خودش رو از دست داده. حیف بود.
قسمت مربوط به جسیکا و اسکورپیوس واقعا عجیب بود.
شما فکر کن یه جلسه خواستگاری باشه. یهو عروس به داماد بگه وای فلانی. نمی دونستم از وسایل مشنگی خوشت میاد. بیا بریم با هم بازی کنیم!
می شه؟
اینا دو تا بچه که نیستن. دو تا آدم بزرگن که دارن ازدواج می کنن! حتی اگه لازم بود جسیکا اسکورپیوس رو ببره جایی، باید بهانه منطقی تر و قابل قبول تری پیدا می کرد.


اشکالاتی که تو نقد قبلی گفتم برطرف نشده. انتظار هم نداشتم برطرف بشه. اصولا اشکالات به این سرعت نمی تونن برطرف بشن. برای همینه که همیشه توصیه می کنیم پشت سر هم درخواست نقد نکنین. چون فایده خاصی نداره. همون حرفا و همون ایرادا رو باید تکرار کنیم.


شخصیت ها ویژگی خاصی نداشتن. صحنه ها و حالت ها و شخصیت ها به اندازه کافی توصیف نشده بودن.


اوضاع سوژه زیاد خوب نیست...این که اینا داشتن می رفتن و یهو برگشتن. به نظر من باید چیزی بهش اضافه می کردی. یه نکته جالب. مثلا دراکو به پدر جسیکا می گفت که هر طور شده می خواد این ازدواج سر بگیره و همه شرط هاشون رو قبول داره. یا رفتن جسیکا و اسکورپیوس چه فایده ای برای سوژه داره؟ برای این می شد یه فایده ای پیدا کرد. مثلا جسیکا اسکورپیوس رو ببره و بهش بگه که خودش هم از اسکورپیوس خوشش نمیاد و می خواد جلسه خواستگاری به هم بخوره.


این پست در مقایسه با قبلیا کمی ضعیف تر بود.

سلام اراگوگ!
من دوباره اومدم.
میشه لطفا اینو نقد کنین، ممنون.

یه سوال من واقعا خیلی ابیم؟
اخه خودم رنگ ابی رو خیلی خیلی دوست دارم.

نقل قول:پالی!

اینم احتمالا لرد بود...ولی چیکار کردی! چرا خب؟ پالی خیلی خوب داشت پیش می رفت. چیزی رو که تازه داره خوب پیش می ره یهو ول می کنن و می رن سراغ یه چیز جدید؟
امیدوارم این یکی هم خوب بشه...ولی پالی کمی حیف بود!

بزرگ نیستم...عنکبوت کوچیکی هستم.


بررسی پست شماره 586 خانه ریدل، پالکتو چپرو!

نقل قول:الکتو دختر بود؟! اسمش شبیه پسره.
این اولین پستته با این شخصیت(یا حداقل اولین پستی که من می تونم بخونم). و با همین دیالوگ و توضیح کوتاه شخصیتشو خوب معرفی کردی.
لحن خاص الکتو یه انتخابه. درباره اون حرفی نمی زنم. امیدوارم نوشتنش برات سخت نباشه. دو گزینه بعدی درباره الکتو که جلب توجه می کنه، چوب بیس بال و آدامسشه!
از هر دو می شه استفاده کرد...ولی عجله نکن. چه تو چت باکس، چه پست هات، هر جا الکتو وارد شد لازم نیست به این عنصرها اشاره کنی. این جوری خیلی زود کهنه می شن. تکراری می شن. نکته مهم در استفاده از سوژه ها همینه که زیاد خرجشون نکنی! و جایی وارد ماجرا کنیش که خواننده انتظار نداره. نه این که بخونه و بگه باز الکتو و بازم چوب و آدامس!
یه نکته دیگه اینه که اینا رو از معمولی بودن در بیاری!
مثلا الکتو می تونه برای ناهار آدامس موزی بخوره و وقتی ازش بپرسن برای شام چی رو ترجیح می ده آدامس نعنایی اولین انتخابش باشه. یا ملت هر جا بشینن آدمس به کفش و لباسشون بچسبه. چوب بیس بال هم علاوه بر ایجاد خشونت(!) می تونه به خیلی دردا بخوره.
فقط کافیه مواظب باشی سوژه رو زود و بی خودی کهنه نکنی.


نقل قول:من مخالف پرش ناگهانی به داخل سوژه نیستم. این که یهو شخصیت خودتونو یا هر شخصیتی رو وارد کنین. ولی یه سری چارچوب و اصول باید رعایت بشه. همونطور که مرگخوارا اعتراض کردن، الکتو خیلی ناگهانی و راحت وسط خانه ریدل ظاهر شده. خودمم آراگوگ رو راحت وارد همه جا می کنم. ولی اون عنکبوته. از در و دیوار می تونه بره تو. برای الکتو می شد بهانه دیگه ای پیدا کرد.
ورود های بیش از حد مسخره و شدیدا غیر منطقی هم می تونه جالب باشه.


نقل قول:خیلی خوب بود. چقدر هم خوش شانسی که شکلک مناسبی برای شخصیتت داری!


نقل قول:همین جا جاش بود که بهانه رو پیدا کنی. خیلی ساده. مثلا داشتم رد می شدم، در باز بود، شنیدم که می خوایین این کارو بکنین و اومدم.
دلیل اصلیش هم اینه که این کار عادی نشه که هر شخصیتی یهو بپره وسط خانه ریدل یا محفل.


نقل قول:به دو تا سوژه دو شخصیت، خیلی مستقیم و پشت سر هم اشاره کردی. این کار اصولا باید بد باشه...ولی خیلی تاثیر بدی نذاشته. فکر می کنم دلیلش اینه که اشاره هات رو لای یه جمله دیگه پنهان کردی. جمله اصلی شما الان اینه که آستوریا گفت:... و اون دو تا اشاره رو لای همین جمله پیچیدی. برای همین بد نشده.


نقل قول:ایده چوب بیسبال خیلی خوب بود. خیلی مسخره و خنده داره که یه عده مرگخوار بخوان با چوب بیسبال بیفتن دنبال یه عنکبوت. و این یعنی ایده خوبیه. ولی یه چیزی این وسط هست که مهم تره. یه کاری انجام دادی که هیچوقت نباید انجام داده بشه:
نقل قول:این جمله آخر پست قبله...و خیلی راحت ایده قبلی رو رد کردی. این کارو هرگز نباید انجام بدین. حتی اگه به نظرتون ایده خودتون بهتر باشه. معنی تاپیک ادامه دار همینه. همکاری! احترام به نوشته های قبلی.
در یک صورت می شه این کار رو انجام داد. اونم اینه که ایده خودتو بنویسی و تمومش کنی و در پایان دوباره برگردی به ایده پست قبلی. یعنی جریان چوب بیسبال تموم می شه و آخرش می پرسیدی خب اسپری عنکبوت دورکن رو از کجا می شه گیر آورد؟
اگه این مورد رو در نظر نگیریم سوژه رو خوب ادامه دادی. ایده خوبی دادی. شخصیت خودت رو هم خوب معرفی کردی. ورودش می تونست بهتر باشه ولی به هر حال شخصیتش خوب بود.


شکلکات خوب و به جا بودن.


پالی رو دوست داشتیم...ولی شاید الکتو رو هم بشه دوست داشت...ادامه بده.

....................

دافنه

تو نقد قبلی اسم شما رو دافته نوشتم. الان دیدم!

امضا و آواتار شما اونقدر آبیه که آدم(و حتی عنکبوت) می تونه قسم بخوره که با یه ریونکلاوی طرفه!


بررسی پست شماره 584 خانه ریدل، دافنه مالدون:



نقل قول:پست قبلی جایی تموم شده که یه نفرو بیرون کردن و الان تقریبا قراره از صفر شروع کنن.

برای از صفر شروع کردن به چی احتیاج داریم؟

به صحنه!

من هیچوقت معتقد نبودم که توی پست ها حتما و اجبارا به فضاسازی(توصیف فضا و مکان) احتیاج داریم. یا مثلا فضاسازی و دیالوگ باید با هم متعادل باشن. همش بستگی به پستی که می خونیم داره. به سبک و روند ماجرا. الان تو این صحنه به نظر من لازم بود قبل از شروع دوباره بحث ها، کمی حالت شخصیت ها توصیف بشه. که چیکار می کنن و چه حالتی دارن. لازم هم نیست طولانی بشه. یکی دو خط. که مثلا آستوریا که خانم فیگ رو پرت کرده بود بیرون با خوشحالی دستاشو به هم می ماله و به طرف جمع بر می گرده...در همین حد. فقط برای این که خواننده رو آروم به فضا برگردونیم نه این که یهو پرتش کنیم وسط.


نقل قول:دیالوگ و شکلک لینی جالب بود. این حالت بدبختی و بیچارگی اصولا جزو شخصیت لینی نیست. ولی چون حشره اس و ریزه، بهش میاد.
ایده اسپری مال شما بود پس...ایده خوبیه.


نقل قول:خیلی روی دیالوگ ها تکیه کردی... دیالوگ خوبه. سرگرم کننده اس. ولی وقتی از یه مقداری بیشتر می شه، خواننده توشون گم می شه! یه حالت تکرار ایجاد می کنه. این وسط برای استراحت خواننده و ایجاد تمرکزش، باید صحنه خلق کنیم.
الان اینا دارن با هم حرف می زنن. خیلی از این حرف ها می تونن تبدیل به صحنه بشن. شما ویژگی های شخصیت ها رو می شناسی. می دونی آستوریا چطوری حرف می زنه. می دونی آرسینوس کیه و لینی چیکار می کنه. ولی همه رو به شکل دیالوگ نوشتی. از همین ویژگی ها می تونی صحنه در بیاری. مثلا وقتی حرف از اسپری زده می شه لینی می تونه نگران بشه...هر چی باشه اسپری ممکنه روی اونم تاثیری بذاره. لینی می تونه یهو شروع کنه به مخالفت کردن با این ایده. می تونی نگرانیشو توصیف کنی.
به شخصیت ها و موقعیتی که توشن دقت کن. مطمئنم سوژه ها و صحنه های خوبی به ذهنت می رسه.


نقل قول:این صحنه خوب بود. آستوریا همیشه تهدید می کنه. بد نیست که گاهی به تهدیدش عمل کنه. لازم نیست دلیل خاص و منطقی ای داشته باشه. طنز همینجوری ایجاد می شه. که خواننده رو غافلگیر کنی. مثلا هیچ اشکالی نداره که یکی تو خیابون به آستوریا سلام کنه و آستوریا با ناخوناش اعضای داخلی طرف رو بکشه بیرون!


سوژه رو خوب پیش بردی. یه پیشنهاد دادی که پیشنهاد خوبی هم بود. مرگخوارا می تونستن درگیر این ماجرا بشن که این وسیله رو از کجا تهیه کنن. شاید بعضیاشون سعی می کردن خودشون اینو بسازن. به نظر من شخصیت های داستان رو تا جایی که می شه نباید از هم جدا کرد. مثلا این جا گفتی که هر مرگخوار بره یه اسپری بخره! ادامه دهنده ها نمی تونن اینا رو جدا جدا بنویسن. معمولا درباره یکی دو نفر می نویسن و بعد داستان رو گم می کنن...کلا بهتره گروهی کار کنن. همشون دنبال یک اسپری باشن. بخوان بخرن...بدزدن یا درست کنن. اینجوری شخصیت ها و سوژه ها یه جا جمع هستن و قابل استفاده تر می شن.


کمی بیشتر درباره صحنه ها فکر کن. درباره موقعیت و شخصیت ها. دیالوگ هات خوبن. صحنه ها هم می تونن خوب باشن. جایی که لازمه درباره شخصیت ها توضیح بده. لازم نیست اینا روی سوژه و حرفای اصلی تمرکز کنن. می تونن تو پست شما فقط با هم گپ بزنن. لازم نیست داستان جلو بره. تو پست شما مثلا می تونست این اتفاق بیفته:
اول پست اینا برگردن سر جلسه و آرسینوس اشتباهی روی لینی بشینه! لینی هی سعی کنه خودشو نجات بده ولی نتونه. صداشم کسی نشنوه. چون صداش ضعیفه و همه غرق در بحث درباره عنکبوت و روش های دفع عنکبوت شدن.
اتفاق ساده و بی اهمیتیه...ولی همین سوژه های بی اهمیت معمولا جالب تر از اصل سوژه می شن. لابلاشون می شه به سوژه اصلی هم اشاره کرد. دنبال این سوژه ها و اتفاق های فرعی و بی اهمیت بگرد. سعی کن درباره شون بنویسی.


موفق باشید.