راجر دیویس
از عمارت خانواده دیویس
شاغل
جادوگر
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1405/06/31
- آخرین ورود
- امروز ساعت 22:15
- عضویت
- 1405/06/31
- پستها
- 120
اولین مسابقه کوییدیچ راجر
( این پس یه جوری دنباله پست فلور بانو هست)
راجر هنوز تازه به تیم کوییدیچ ریونکلاو وارد شده بود که فهمید مدت تمرین ها گذشته و جستوجوگر ریون هم استعفا داده. اما بدتر از اون راجر فهمید فردا بازی دارند.
راجر نمیتوانست این حجم اخبار بد رو تحمل کنه، مخصوصا که ریون تمرین هاش تموم شده بود و حالا گرینفیندوری ها داشتن تمرین میکردند و راجر نمیتوانست تمرین کن.
راجر اعتقادی به نمیشه نداشت، برای یه دیویس همه چیز شدنیست. پس خودش دست به کار شد، آذرخش را برداشت، لباس آبی، برنزی کوییدیچ را پوشید و به سمت در خروجی هاگوارتس رفت.
از در که خارج شد با مشکل بدتری مواجه شد، بارون. بارون شدیدی گرفته بود ولی راجر با خودش گفت:
اشکال نداره، تمرین تو شرایط بد باعث میشه تو مسابقه قوی تر باشم! آره عالیه.
راجر به راهش ادامه داد تا با حیاط هاگوارتس رسید. سوار جارو شد و پا هایش را محکم کوبید به زمین و بلند شد. با سرعت بالا رفت و شتاب گرفت.
تا شب راجر در حال تمرین بود و شب خسته و کوفته خوابید.
صبح روز بعد با سر و صدای بچه ها که برای کوییدیچ هیجان داشتند بیدار شد. بدو بدو لباسش را پوشید، وسایلش را برداشت و با یک لقمه در دهان بدو بدو به طرف زمین رفت.
کاپیتان تیم که اون موقع بردلی بود نگاهی به تیمش انداخت.
- خب بچه ها استرس نداشته باشین، حواستون به تاکتیک ها باشه راستی لیلی از تیم گرینفیندور استعفا داده و فلور دلاکور جاش اومده.
با مهربانی سمت راجر برگشت.
- راجر تمام تمرکزت رو روی اسنیچ بگذار، بگو ببینم تا حالا تجربه پرواز داشتی؟
- بله، بچگیم تو حیات خونمون تمرین میکردم، بد نبودم.
- خوبه آفرین.
راجر و تیم ریون آماده شدند، دروازه باز شد و همه تیم با جارو هاشون با سرعت رفتند بیرون. راجر آخرین نفر بیرون رفت اما با چنان سرعتی بیرون رفت که برج لرزید. راجر همچنان اوج میگرفت و با سرعت دور حلقه ها و برج ها پیش میرفت.
از آن طرف تیم کوییدیچ گرینفیندور هم وارد زمین شدند. راجر، فلور را دید که با سرعت کم و آرام سعی میکرد به بقیه تیمش بپیوندد.
هر دو تیم به وسط زمین آمدند و با سوت مادام هوچ بازی آغاز شد. راجر ارتفاع گرفت تا همه چیز را دقیق ببیند که ناگهان.
- زیییینگ.ریونکلاو گل میخوره ده امتیاز برای گرینفیندور.
راجر با تعجب به مهاجم گل زننده نگاه کرد، فلور که تا همین چند لحظه پیش به زور وارد زمین شد حالا یک گل هم زده بود. این وضعیت برای راجر غیر قابل قبول بود.
راجر چشمانش را تنگ کرد و خوب اطرافش را دید.
اسنیچ رو پیدا کرد، یه گوشه برا خودش دور میچرخید. راجر شیرجه زد سمتش و انتظار داشت جستجو گر گرینفیندور هم همینکار رو انجام بده اما نداد، شاید فکر میکرد چون راجر تازه وارده اشتباه کرده و احتمالا یه پرنده کوچیک رو با اسنیچ اشتباه گرفته.
اما راجر همچنان به تعقیب اسنیچ ادامه میداد تا جایی که راجر فهمید اسنیچ خسته شده و آرام تر بال میزند. راجر با یه شتاب ناگهانی به سمت اسنیچ، او را قاپید و تیمش را برنده کرد.
بعد بازی در حالی که جستجو گر تیم مقابل هنوز نفهمیده بود راجر چطور اسنیچ را گرفت، راجر به سمت فلور رفت و با تحسین نگاهش کرد.
- آفرین واقعا عملکرد خوبی داشتی، موفق باشی.
راجر که حسابی خسته شده بود، دوباره سوتار جارویش شد و به سمت قلعه رفت.
( این پس یه جوری دنباله پست فلور بانو هست)
راجر هنوز تازه به تیم کوییدیچ ریونکلاو وارد شده بود که فهمید مدت تمرین ها گذشته و جستوجوگر ریون هم استعفا داده. اما بدتر از اون راجر فهمید فردا بازی دارند.
راجر نمیتوانست این حجم اخبار بد رو تحمل کنه، مخصوصا که ریون تمرین هاش تموم شده بود و حالا گرینفیندوری ها داشتن تمرین میکردند و راجر نمیتوانست تمرین کن.
راجر اعتقادی به نمیشه نداشت، برای یه دیویس همه چیز شدنیست. پس خودش دست به کار شد، آذرخش را برداشت، لباس آبی، برنزی کوییدیچ را پوشید و به سمت در خروجی هاگوارتس رفت.
از در که خارج شد با مشکل بدتری مواجه شد، بارون. بارون شدیدی گرفته بود ولی راجر با خودش گفت:
اشکال نداره، تمرین تو شرایط بد باعث میشه تو مسابقه قوی تر باشم! آره عالیه.
راجر به راهش ادامه داد تا با حیاط هاگوارتس رسید. سوار جارو شد و پا هایش را محکم کوبید به زمین و بلند شد. با سرعت بالا رفت و شتاب گرفت.
تا شب راجر در حال تمرین بود و شب خسته و کوفته خوابید.
صبح روز بعد با سر و صدای بچه ها که برای کوییدیچ هیجان داشتند بیدار شد. بدو بدو لباسش را پوشید، وسایلش را برداشت و با یک لقمه در دهان بدو بدو به طرف زمین رفت.
کاپیتان تیم که اون موقع بردلی بود نگاهی به تیمش انداخت.
- خب بچه ها استرس نداشته باشین، حواستون به تاکتیک ها باشه راستی لیلی از تیم گرینفیندور استعفا داده و فلور دلاکور جاش اومده.
با مهربانی سمت راجر برگشت.
- راجر تمام تمرکزت رو روی اسنیچ بگذار، بگو ببینم تا حالا تجربه پرواز داشتی؟
- بله، بچگیم تو حیات خونمون تمرین میکردم، بد نبودم.
- خوبه آفرین.
راجر و تیم ریون آماده شدند، دروازه باز شد و همه تیم با جارو هاشون با سرعت رفتند بیرون. راجر آخرین نفر بیرون رفت اما با چنان سرعتی بیرون رفت که برج لرزید. راجر همچنان اوج میگرفت و با سرعت دور حلقه ها و برج ها پیش میرفت.
از آن طرف تیم کوییدیچ گرینفیندور هم وارد زمین شدند. راجر، فلور را دید که با سرعت کم و آرام سعی میکرد به بقیه تیمش بپیوندد.
هر دو تیم به وسط زمین آمدند و با سوت مادام هوچ بازی آغاز شد. راجر ارتفاع گرفت تا همه چیز را دقیق ببیند که ناگهان.
- زیییینگ.ریونکلاو گل میخوره ده امتیاز برای گرینفیندور.
راجر با تعجب به مهاجم گل زننده نگاه کرد، فلور که تا همین چند لحظه پیش به زور وارد زمین شد حالا یک گل هم زده بود. این وضعیت برای راجر غیر قابل قبول بود.
راجر چشمانش را تنگ کرد و خوب اطرافش را دید.
اسنیچ رو پیدا کرد، یه گوشه برا خودش دور میچرخید. راجر شیرجه زد سمتش و انتظار داشت جستجو گر گرینفیندور هم همینکار رو انجام بده اما نداد، شاید فکر میکرد چون راجر تازه وارده اشتباه کرده و احتمالا یه پرنده کوچیک رو با اسنیچ اشتباه گرفته.
اما راجر همچنان به تعقیب اسنیچ ادامه میداد تا جایی که راجر فهمید اسنیچ خسته شده و آرام تر بال میزند. راجر با یه شتاب ناگهانی به سمت اسنیچ، او را قاپید و تیمش را برنده کرد.
بعد بازی در حالی که جستجو گر تیم مقابل هنوز نفهمیده بود راجر چطور اسنیچ را گرفت، راجر به سمت فلور رفت و با تحسین نگاهش کرد.
- آفرین واقعا عملکرد خوبی داشتی، موفق باشی.
راجر که حسابی خسته شده بود، دوباره سوتار جارویش شد و به سمت قلعه رفت.
افرادی که لایک کردند
ویرایش شده توسط راجر دیویس در 1405/8/27 15:43:08
اگر تا آخر خوندی افرین 
اگر نه
از اول بخون.کاریت ندارم

اگر نه
از اول بخون.کاریت ندارم
























.

زوارووو!
چند نفر از بچه های هافل ، به تشویق کردن ماتیلدا می پرداختن. اما بقیه بچه های هلگا، با جاروهاشان در کنار ماتیلدا پرواز می کردن که حواس او رو پرت کنن که ماتیلدا حواسش از توپ طلایی پرت شود و به اونا معطوف بشه. بعضی وقت ها هم کسایی مثل رز و دورا به او تنه میزدن( البته که آروم. بالاخره او همگروهی اونا بود.)
. ماتیلدا هم با تعجب به بقیه نگاه کرد. اصلا متوجه اومدن بقیه نشد.