روان‌خانه سیاه - سفید!

دو ساعتی گذشت تا بر اثر تلاش های بی دریغ و متفکرانه محفلی ها و مرگ خوارا برق ها اومد! ولدی که با دیدن نور کمی به خودش آمده بود رو به هری که در کنار او نشسته بود کرد و گفت :
_هوی...خودتو جمع کن! یه ذره به روت خندیدم دیگه پر رو نشو ها!
هری :
ولدی که با دیدن قیافه هری بغض راه گلویش را بسته بود گفت :
_آخه مامانم بهم گفته با بچه های بد نگردم! مامان...مامان این آقاهه منو دعوا می کنه!
هری از جا بلند شد و گفت :
_خب دومبل جون ...من برم که زوپس بدجور منتظرمه! شما هم به کار خودتون ادامه بدید!
و سپس هری از اتاق خارج شد...همزمان با رفتن هری ، بلیز و بلا وارد اتاق شدند!
ناگهان ولدی با دیدن آن دو از جا بلند شد و به سوی آنها دوید!
_بابا...کجا بودی! من دلم واست تنگ شده بود!
بلیز : :no:
بلیز با دیدن صحنه دویدن ولدی به سویش پا به فرار گذاشت! زیرا اگه به دست ولدی می رسید دوباره خاطرات گذشته برایش زنده می شد و بعد هم یه طلسم خوشگل سبز رنگ کارش را می ساخت!

یک ساعت بعد

سارا شتابان وارد اتاق شد و گفت :
_پیدا کردم...بالاخره پیدا کردم! یه دکتر خوب...اون حتما می تونه ولدی رو معالجه کنه!
محفلی و مرگ خوارا :
_راست می گی؟
سارا یه نگاه مغرورانه به همشون میندازه و میگه :
_آره بابا..پس فکردین چرا به من میگن خفنز! از اول هم می دونستم کلید مشکلات در دستان اونه!
استر یه نگاه متعجبانه به سارا می کنه و میگه :
_خب حالا این یارو کی هست؟ کجاست؟ کی می آد؟
سارا روی یکی از صندلی ها می نشینه و میگه :
_سامانتا ولدمورت! تو راهه....الان می رسه!
ملت :
مرگ خوارا :
محفلی :
_حالا آدم قحط بود؟ چرا یه ولدمورت؟
سارا یه نگاه اینجوری می کنه و میگه :
_اون تنها کسی بود که یه جورایی با دو طرف پارتی داشت!

و سپس صدای نواختن در بود که به گوش رسید! سامانتا آمده بود.....

خب بعدش يهو ماهيه پريد
و ناگهان در همان زمان برق‌ها رفت و در باز شد...
به يكباره سكوتي مرگبار بر فضا حاكم شد و جمعيت مرگ خوار و محفلي داخل كمد نيز كه تا دو دقيقه پيش داشتند تو سر و مغز هم مي‌زدند با حاكم شدن سكوت، زبان به دهان گرفتند و با چوب دستي‌هاي كشيده، آماده به نبرد شدند.
ولدي كه همينطوريش هم روان پريش بود، با رفتن برق، خول‌تر هم شد و با چوب‌دستي آماده به آوداكداورا رفت زير پتو.
در راهرو تنها صداي قدم‌هاي سنگين و نفس نفس زدن‌هاي عصبي شخصي به گوش مي‌رسيد كه با گام‌هاي پيوسته و محكم به اتاق ولدي نزديك مي‌شد.
ولدي زير پتو كز كرده بود و از شدت وحشت مي‌لرزيد: يا مرلين، نه، يا خودم، منو نجات بده... منو نجات بده.
يكدفعه ولدي يه ريست اساسي شد و از زير پتو پريد بيرون و با سرعت روزگار جواني شروع كرد به شليك آوداكداورا و كريشيو و ....
يه چند‌تا طلسم به اطراف شليك كرد و يكي دو تا از طلسم‌هاش هم از زير در كمد داخل شد و صداي ناله چندتا از نفرات ملت بلند شد كه آي مردم... آي سوختم ... آي زير و رو شدم و ...
دوباره ولدي با شنيدن صداي پا ترس بهش غلبه كرد و پريد زير پتو و مادر خدا بيامرزش رو صدا كرد.
در اتاق به يكباره باز شد و در تاريكي يكي پا به درون اتاق گذاشت.
دامبل كه تا حالا ساكت نشسته بود، چوب‌دستي اش رو در آورد و رفت كنار ولدي رو تخت نشست و : ولدي جان، تا وقتي خل شدي و حالت بده خودم ازت محافظت مي‌كنم، اما بعدش ميزنم كله كچلت‌رو زه كشي مي‌كنم.
صداي پا قطع شد و دامبل با صداي لرزان پرسيد: هوي، تو كي هستي؟ اينجا چي مي‌خواي؟
يكدفعه صداي آشنايي به گوش رسيد: منم ولدي، هري پاتر. اومدم امشب انتقام پدر و مادرم رو ازت بگيرم. خودت رو براي خذف شناسه يا بلاك شدن يا مرگ يا پيروزي...( ببخشيد) آماده كن.
ولدي كه به صداي هري شديداً حساسيت داشت و اين اواخر هم هر از گاهي توي خواب يه ده بيست دفعه هري رو مي‌كشت: ا هري تويي؟
بعد با يه جهش رعدآسا از زير پتو پريد بيرون و: من چقدر منتظر اين لحظه بودم هري.
ديگه تموم شد.
حالا ديگه من موندم و تو ...
هري با صدايي گرفته و بغض‌دار: ولدي تو مامان و باباي منو كشتي... حالا من اومدم حالتو بگيرم...
ولدي رو به هري: من هميشه مي‌دونستم يه روز دوباره با هم رويرو مي‌شيم. بعد كتاب هري پاتر و جام آتش، همش منتظر يك چنين امروزي بودم.
در اين هنگام ملت مرگ‌خوار چراغ قوه بدست وارد اتاق شدند و در بين آنها ايگور با صدايي كه به گوش همه مي‌رسيد: ارباب، ما شنيديم كه محفلي‌ها اينجارو محاصره كردن.
اين رفتن برق هم كار اوناس. ظاهراً با بابا برقي دست به يكي كردن، برق‌رو قطع كردن.
ولدي كه دوباره با شنيدن صداي مرگ‌خواراي نابغش، تمام غمهاش يادش اومده بود با گريه و زاري: من از تاريكي مي‌ترسم. من مامانم رو مي‌خوام.
هري من مامانم رو مي‌خوام.
هري كه يكدفعه از اين رفتار ولدي جاخورده بود، با قلبي شكسته اومد سمت ولدي و: ولدي، من تورو همونطوري كه بودي دوست دارم. من مي‌خوام ولدي وحشي خودم رو بكشم... و شروع كرد به گريه كردن....
...
---------------------------------------------------------------------------
ارادتمند
پي‌ير

اما چون ولدی حتی در زمان دیوانگی هم عظمت داره تصمیم به اجرای طلسم اربازباک کرد ولی به علت دیوانگی چوبدستیش را به سوی مرگخواران گرفت
مرگخواران پیش از اجرای طلسم
مرگخواران پس از اجرای طلسم:
محفلی ها در هر دو زمان:
در همین وقت که هر کس به یک شکلی مشغول بود دامبی و ولدی مشغول بازی بودن. ولدی 3 تا از چوبدستی های دامبی رو به بیرون زمین هدایت کرده بود و از اونجا هم که دیوانه بود همه رو شکسته بود دامبلدور هم بسیار منتطقی آن را پذیرفته بود
حال ولدی تا آن زمان:
در همین حین بر اثر زد و خورد های به وجود آمده در بالا پرستار جیغ و ویغ کنان بالا آمد و با 5 تا لگد همه را خیلی آرام به بیرون فرا خواند و در اتاق ولدی را قفل نمود
درون اتاق ولدی
- خب بابا برو اون ورتر
- بیا پایین! آخ نه این ور نه اونور آی نه نکن
-....
این ها صدای چند تن از اعضای مرگخوار و محفل بودند که یواشکی در کمد لباس های ولدی قایم شده بودند که درونش 4-5 تا لباس گل گلی و چند تا تل بود. از قرار معلوم ولدی زمان های تنهایی مینشست و با خودش بازی میکرد.
در همان زمان وقتی اعضا فهمیدند که پرستار رفته آرام به بیرون رفتند. ولدی هم که خیلی خسته بود به خواب رفته بود. از قرار معلوم هنوز داشت خواب مادرش را میدید چون هی داشت عمل بغل کردن را انجام میداد که در این وسط ریش دامبلم بغل کرد و از اونجا که خیلی نرم بود، آن را با فرش های جادویی خانه ریدل ها عوضی گرفت و شروع کرد به گازگیری آن
آلبوس :آخ اوی وای آی وای
پس از 10 دقیقه
- خب ولدی جونم! چه قصه ای برات بگم؟؟؟
این صدای سارا بود که سعی داشت ولدی رو بخوابونه تا بتونه با بقیه برای مواظبت دقیق و خوب کردن ولدی نقشه بکشه و چگونگیش رو بفهمونه.
- قصه 7 سین جادویی
سارا که از این انتخاب ولدی حالش گرفته شده بود شروع کرد
1 ساعت بعد
خب بعدش یهو ماهیه پرید
و ناگهان در همان زمان برق ها رفت و در باز شد......
-----------------------------------------------------------------------------
هر کی میتونه ادامه بده!!

_ یا الله ! یا الله ! بفرمایید حاج آقا با ما کار داشتید؟
سارا و ایگور، مبهوتانه به ملا جلو خودشون نگاه می کرد که یک دفتر بزرگ عقد در دست داشت.
سارا متحیر و عصبی گفت : ما با پرستار کار داشتیم نه با شما!
حاج آقا که انگار هنوز متقاعد نشده بودخطاب به سارا گفت : حاجیه خانوم ایشون مرا احضار کرده و با دستور جناب از اینجا شرف یاب میشم( خوب چی کار کنم؟باید سوژه رو بچرخونم دیگه)
ایگور که انگار تازه داشت از موضوع خوشش میومد به پیروی از رئیس و ملا به سارا گفت: رئیس و حاج آقا راست می گن ! بعدشم از این خانوم به این خوش...
_ مرتیکه عوضی میخوای با دختر من ازدواج کنی؟ گمشو بیرون پدرسوخته
آلبوس در آستانه در ایستاده بود و چوبش رو به حالت هشدار گونه ای در برابر دیدگان ایگور تکون می داد.
آلبوس خشمگین ادامه داد : سریع دور شو!!گمشو
ایگور وحشت زده با یک بشکن غیب شد...
سارا از فرط خوشحالی به بغل باباش پرید و گفت : دستت درد نکنه بابایی!
ملت با دیدن این صحنه زدن زیر خنده :
آلبوس که شرمگین از این صحنه بود خیلی آروم سارا رو گذاشت زمین .
_ پیرمرد!نمیخوای احوال مارو بپرسی؟
آلبوس متحیر به دور و برش نگاه کرد تا بالاخره متوجه منبع صدا شد.
_ولدمورت!تو اینجا چه کار می کنی؟
ولدمورت در حالی که به سختی خودش رو راست کرده بود به آلبوس گفت : هیچی اومدم هوا بخورم بیا یک تخته ویزارد بازی کنیم ... شرطی باشه ها!
ناگهان لبخندی پهنای صورت آلبوس را در بر گرفت : عزیزم!بله که قبول می کنم
آلبوس به سرعت یک صندلی کنار تخت ولدی ظاهر کرد و بشکنی زد تا یکی از اعضای محفل براشون تخته ویزارد بیاره...
_خوب دیگه از زن و بچه بگو ولدی جون.
ولدمورت آهی کشید و گفت : ای بابا! چی بگم!؟ زنم که منو ول کرده رفته پسرمم اینقدر شیره کشیده ترکیده تو چی عزیزم؟
آلبوس گفت : والا زن ما که نمونه ترین زن خیابانی که تو دور و بر ولیعصر و آفریقا و انقلاب پیدا میشن شده دختر یکی در دونمون هم که داره زندگیشو می کنه دیگه...
تخته ویزارد حاضر شده و دو یار قدیمی پشت تخته نشسته و مشغول بازی بودند.
ولدی: راستی دامبی جون شرط چند بازی میکنی؟ دو گالیون خوبه؟
دامبی که ناگهان جا خورده بود گفت : مردک داری به من پیشنهاد رشوه میدی؟ به من؟
و رو به ملت کرد و گفت : تا حالا کسی به من پیشنهاد رشوه داده ؟
ملت:
آلبوس تخته ویزارد و ورداشت و کوبید تو سر ولدی...
ولدی که شوکه شده بود گفت : ای نالوتی ! ای تو ذاشتت
و چوبش رو بیرن کشید....
به حمایت ولدی تمام مرگ خواران نیز چوبشان را کشیده و همچنین محفلی ها هم تا بن دندان مسلح بودند.

ولدی که اصلا حال خوبی نداشت، در او ته تهای وجودش حس می کرد یه چیزی اینجا مشکل داره، ولی نمی تونست بفهمه اون چیه.
خلاصه بساطی به پا بود! بلیز و ریموس داشتن واسه گل کوچیک کوییدیچ یار کشی می کردن.لارتن داشت داروهای ساعت 6:30 ولدی رو بهش می داد. البته چون ولدی حاضر نبود داروشو بخوره بهش گفت:
-بخور خوشگلم! بخور کچلم! اگه داروهاتو بخوری ، می گم سارا واست لپ لپ بخره! ولی اگه نخوری می گم ولدی بیاد بخورتت ها!
اما وقتی یادش اومد طرف خودش ولدیه، جیغ کشان از اتاق بیرون رفت!
در این بین سارا متوجه شد درگیری شدیدی بین برو بچز به وجود اومده بود که از قرار معلوم هم ریموس بلا رو تو تیمش می خواست، هم بلیز. البته در اینجا پرستار بسی زحمتکش بیمارستان وارد عمل شد و با اردنگ همه رو به بیرون راهنمایی کرد. البته سارا و ایگور تو اتاق موندن.
ایگور با حالت گفت: آخه رئیس...چرا اینجوری شدی؟ ببین ما رو به چه فلاکتی انداختی؟
ولدی با نگاهی رمز آلود، به نرمی سرشو بالا می گیره و می گه :
-فرزندان من! بودن یا نبودن....مسئله این است! آیا این رسم روزگار است که عده ای گرسنه بخوابند و عده ای بر اوج کاخ های خود خون مردم را در شیشه کنند؟ من خودم با چشم خود اینجا دیدم که پرستاری بس عظیم! پای خود را روی مورچه ای نهاد! آخر آن مورچه چه گناهی مرتکب شده بود؟
سارا و ایگور:
ایگور: رئیس تو مثل اینکه حالت خیلی بده بگیر بخواب.
ولدی در حالی که به صورت های متعجب سارا و ایگور نگاه می کرد با حالتی پدر مابانه (امید وارم غلط ننوشته باشم!) گفت:
-فرزندان من! اکنون نفت چراغ عمر من به قطرات آخر رسیده! تنها آرزوی من اکنون این است که شما دو تا را در کنار هم و خوشبخت ببینم! زود عاقد را خبر کنید!
و سارا هم بدون معطلی کلید مخصوص خبر کردن پرستار رو فشار داد!
-----------------------------------------------------------
شرمنده سارا! سیر سوژه رو ریموس تغییر داد. من هم دیگه ادامه دادم!

- خب ببینید ما باید ازش نگهداری کنیم. میدونید! ممکنه که اون واقعا دیوونه شده باشه و کارهای بر خلاف مغز انسان انجام بده.
این صدای لوپین بود که داشت پیشنهادی برای خوب کردن ولدی و کساد نشدن کار آنها میداد
سارا گفت: خوبه. پس همه با هم بریم بالا؟؟؟
ناگهان در یک ثانیه همه اعضای محفل غیب شدن. سارا گفت: ای ترسوها! خیلی خب بابا! خودم میرم. شماها که خفن نیستین
و به سوی پله ها رفت. وقتی به اتاق ولدی رسید با اینکه میلرزید وارد شد و گفت: سلام ولدی جون
ولی ناگهان از ترس از جا پرید. وضع ولدی واقعا وحشتناک بود. پستونکی در دهان داشت و بالشی خنک را مانند بچه ها در دستانش گرفته بود. دماغ مارمانندش را هم چنان بالا میکشید که هی بالا و پایین میرفت
سارا:
ناگهان محفلی ها بالا آمدند و سارا رو دیدند که داره هی میزنه تو سرش.
در همان زمان صدای پاقی که خبر از ظاهر شدن مرگخواران را میداد آنها را از جا پراند آنها گفتند: اگه ولدی نباشه هم کار و کاسبی ما کساد میشه هم کار و کاسبی شما! بیاید با هم دوست باشیم البته تا زمانی که ولدی خوب بشه
استرجس که دیده بود سارا نیست خودش رو رئیس فرض کرد وگفت: باشه. کجا رو باید امضا کنیم؟؟؟
مرگخوارها یک کاغذ ظاهر کردند و بر روی آن پیمان دوستی را نوشتند و خودشان پای آن را امضا کردند. استر هم که از خدا خواسته تا حالا هیچ کار مهمی انجام نداده بود() همینجوری آب از دهنش چکه میکرد ولی با هر زور و زحمتی که بود آن را نگه داشت و کاغذ را امضا کرد
ناگهان استر بر روی زمین ولو شد و سارا را بالای سر خود دید که با عصبانیت داره بهش نگاه میکنه.
سارا:
استر:
مرگخوارا و دیگر محفلیا:

_خسته شدم از دستتون! از اتاقم بریــــــــــــــــــد بیـــــــــــــــــــــــرون!
در عرض چند ثانیه اتاق ولدی از وجود مرگ خوارانش پاک شد! ولدی به طرف تخت خواب کهنه اش رفت و بروی آن دراز کشید! چه می توانست انجام دهد! باید آن ها را تحمل می کرد! با خود گفت :
_مریدان دست و پا چلفتی!
و سپس چشمانش را بست و سعی کرد که بخوابد!

در خواب

_مامان چرا منو تهنا گذاشتی؟ نمی دونستی که من بزرگ میشم عقده ایی می شم به گیر چند تا موجود لا موجود می افتم! مامان منو با خودت ببر...من دیگه نمی تونم تحمل کنم!
_پسرم تو بزرگترین جادوگری...تو باید زنده بمونی! اگه تو بمیری مرگ خوارات از گرسنگی می میمیرن...اونها رو می برن آزکابان بهشون غذا نمی دن! تو باید سایه بالا سرشون باشی!
_مامان نه...من می خوام بیا پیش تو! نه...مامان..نرو....مامــــــــــــــــــــان!

و ناگهان از خواب پرید!
_مامان...مامان...مامـــــــــــــــــــــان!
مرگ خوارا همه ریختن توی اتاق!
_من مامانمو می خوام!
و سپس نگاهی به دور و برش کرد! ناگهان چشمش به بلا افتاد! از جا بلند شد به سمتش رفت :
_مامان...من تو رو خیلی دوست دارم! منو با خودت ببر!
بلا که بدجور ترسیده بود عقب عقب می رفت! باید چه کار می کرد! ناگهان ولدی تغییر مسیر داد و به سوی بلیز رفت :
_تو اصلا بابای خوبی نبودی! تو مامانم رو تهنا گذاشتی! من هیچ وقت تو رو نمی بخشم...الان می کشمت!
و سپس چوب دستی اش را بالا آورد!
_نه..ارباب...نه...منو نکش...من باباتون نیستم! ارباب...به من رحم کن!
ناگهان ولدی زد زیر گریه و همان جا روی زمین نشست :
_من نمی تونم بابامو بکشم! نمی تونم...من بابامو دوست داشتم! ولی اون منو دوست نداشت!
سپس ناگهان از جا بلند شد و یقه بلیز چسبید و گفت :
_تو منو دوست نداشتی! چرا منو دوست نداشتی...الان می کشمت!
_نه...من دوستت داشتم! بخدا دوستت داشتم! بابا این دیوونه شده! یکی اینو کنترلش کنه...الان می زنه منو می کشه! بلا...هی ...بلا! کمــــــــــــــــک!
اما همان طور ولدی جلو می آمد و مرگ خوارا هم مرده بودن از خنده!

روز بعد...روانخانه :

_ولدی در طبقه دوم بستری شده! حالا باید چی کار کنیم؟
_بهتره مراقبش باشیم..شاید این هم یکی از کلکاشون باشه!
محفلی ها با هم سر دیوانه شدن ولدی بحث می کردند و راه حل جست و جو می کردند..زیرا می دانستند مرگ خواراش هیچ کاری نخواهند کرد! و اگه ولدی به همین حالت می ماند کار و کاسبی آن ها هم کساد می شد!
باید چه می کردند؟؟؟؟؟

من توبیاس اسنیپ هستم ، ( گفتم یاد آوری بشه بعدا به مشکل بر نخوریم ! )

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ولدی در حالی که چپ چپ به هدویگ نگاه میکرد در گوش اسکاور گفت: این ****** چجوری میخواد مارو بکشه بالا؟
اسکاور : اونو ولش ، من سر طناب رو دوباره گم کردم...
لرد در حالی که اخم کرده بود به اسکاور گفت: راست میگی ها ، سر طناب که دست هدویگه!
هدویگ: مردم ، اوهوی کچل ، با تو هم هستم اسکی ، الان حمیده سر میرسه ، آآآآآیی
سنگی دقیقا به وسط نوک هدویگ برخورد کرد و نوکش به طور خوفی سر بالا رفت... و از اون طرف دیوار پرت شد پایین!
برادر حمید در حالی که نفس نفس میزد ، بسیار سرخ شد که ناشی از عصبانیت بیش از حد او بود...
برادر حمید: ای بیناموس ، ای ضعیفه ، تو منو حمیده صدا میکنی؟ تو غلط میکنی...
سپس مکثی کرد و این بار با همان نگاه رو به اسکاور و لرد کرد و گفت: خوب ، حالا از دست من فرار میکنین؟!
سپس یکی کوبید تو سر ولدی و اسکاور رو هم چلوند گذاشت تو جیبش به عنوان لنگ اش!
سپس یک طناب دور گردن لرد انداخت و با هم به طرف روان خانه حرکت کردند....
بعد از پنج دقیقه * داخل روان خانه!
حمید رو به نگهبان: بیگانه کجاست؟
نگهبان در حالی که صورتش قرمز بود و مست شده بود ، سرش را خواراند و اظهار بی اطلاعای کرد.
حمید همچنان لرد رو دنبال خودش میکشید ، به اتاق عم های جراحی رفتن و بیگانه رو اونجا پیدا کردن...
حمید با خشم به دستیارش ، بیگانه گفت : کجا غیبت زده بود؟ من دنبالت گشتم ، نبودی ، دفعه ی آخرت باشه .
سپس نگاهی به لرد انداخت که با نگاهی معصوم به برادر حمید خیره شده بود!
حمید: دلم برات سوخت ، حالا چون تویی از اسکاور شروع میکنیم...
پس دستش رو تو جیبش کرد تا اسکاور مچاله شده رو پیدا کنه ولی تو جیبش نبود ، تو جیب های کتش هم نبود ، تو تک جیب خیکش هم نبود.
از روی صندلی اش بلند شد و با خشم فریادی زد :اسکاور !
اینبار هم اسکاور فرار کرده بود!



پست خوبي بود...اما مي تونستي بيش تر روش کار کني و از توصيفات و چيز هاي طنز بهتر و سوژه هاي جالب تري براي خنده دار کردن نوشتت به کار ببري...
داستان رو زياد جلو نبرده بودي و از يه سوژه تکراري استفاده کرده بودي....
گفتن اينکه اسکاور توي جيب بود هم اصلا جالب نبود..مي تونستي يه جور ديگه اونو بگي و يه داستان ديگه رو وارد کني!
ولي مشخص بود که با عجله و بدون فکر کردن زده بودي...اينجوري پست زدن زياد قشنگ نيست!
اگه يه موضوع بهتر مي دادي و داستان رو جذاب مي کردي بهتر بود!
بهر حال مي دونم که جاي پيشرفت داري!

3 از 5

ملت به ظاهر محفلی حداقل از ناظرا خجالت نمی کشید از من خجالت بکشید بیاید پست بزنید ... اینهمه زحمت کشیدم آخرش هیچی ؟ ... واقعا که

==============

- با ما کاری نداشته باش

این صدای اسکی بود که داشت به دنبال دستمال مناسب موقعیت می گشت تا از خودش دفاع کنه !

بعد کمی جستجو دستمالی از جیبش در آورد و گفت :
- این دستمال مخصوص قزوینیاست تازه بوی عصاره بوق هم می ده !!!

ولی برادر حمیدتوجهی نداشت و با حالت مخوف و موحشی به سمتشون می خزید ... ولدی و اسکی به آرومی عقب عقب رفتن تا آخر سر از لوله خارج شدن .

صدای مامورا از دور شنیده می شد ..
- بگیرینشون .
- نزارین در رن .

ولدی و اسکی به سرعت بلند شدن و به اطراف نگاه کردن تا شاید راه حلی پیدا کنن .

- هی ... پیست پیست ... هوووی !

بالاخره اسکی به سمت هدویگ که بالای دیوار دویست و خورده ای متری بود برگشت و اونو دید .

هدویگ : سر این طنابو بگیرید بیاید بالا !

هر دو با هم : باشه !

و به سمت طناب اومدن .

اسکی رو به ولدی : ببینم سر طناب دقیقا کجاشه ؟
ولدی : اینجا .
و با انگشتش یه نقطه از وسطای طناب رو نشون می ده .
اسکی : اینجا که می شه ته طناب ! ... یه خورده پایینتره ... نگاه کن اینجا !
ولدی : نه خیرم اونجا نیست ...

یکی از نگهبانا از پشت بهشون می رسه :
- ایست ! از جاتون تکون نخورین .

ولدی : آها ایول اصلا از این می پرسیم ... نگهبان بیا اینجا .
نگهبان :
اسکی : ببین اینجا سر طنابه یا اینجا ؟
نگهبان : هیچ کدوم بابا اونی که رو زمینه سر طنابه !

و سر طناب رو می گیره و به دست اسکی می ده .
هدویگ از اون بالا : ولدی اسکی رو سفت بچسب .

و شروع می کنه به کشیدن طناب ...
(نکته : فکر نکنم زورش برسه !)



هدویگ جان..عزیز بابا...چرا اینقدر عصبانی می شی...ایشالله محفل هم متحول میشه...شما جوش نخور از دست میری یه دفعه ها؟؟
!اما در مورد پستت....
اولای پست معلوم نشد که اسکاور و ولدی چجوری از دست بردار حمید در رفتن و این یه ذره تردید ایجاد می کنه...فکر نکنم بردار حمید اجازه می داد که اون دو تا به سادگی از دستش در برن....!

بعد در مورد اون طناب...
خوب به نظرم اگه از یه چیز جادویی استفاده می کردی بهتر بود...چون درپست قبلی هم گفته شد که یه چوب جادویی حقیقی دست ولدیه...فکر می کنم اینجوری بهتر بود....
زیاد هم داستان رو جلو نبرده بودی....اما در کل برای تنوع خوب بود...مخصوصا که چند وقت بود پست نخورده بود!....
با تشکر از استاد!!
(معلومه که زورش نمی رسه!!)

5/3از 5

صداهای افسون ها و اخگر های متفاوت در تمام فضا پر شده بود... و هم اکنون روان خانه نورافکن هایشان را برای پیدا کردن دو روانی که فرار کرده بودند روشن کرده بودند...
لرد در حالی که همچنان فرار میکرد کروشیوی را نثار روان خانه کرد که متوجه بشه از اون چیز های بوقی نیست...
اسکاور نیز در حال دویدن بود و هر از گاهی به پشت سرش نگاه میکرد که ناگهان متوجه چیزی شد و گفت: اوهوی کچله ، یک ده بیست نفر دارن دنبالمون میان...
لرد: کچل باباته! ( بد دهن ! ) چیزی نمونده دارم دیواری رو جلوم میبینم شاید از روش بشه پرید...
بعد از چند دقیقه ... پای دیوار
لرد در حالی که به دیوار نگاه میکند صورتش به شکل مخوفی حیران ماند...
اسکاور:منتظر چی هستی ؟ بپر دیگه...
لرد:مگر نمی بینی؟ دیواره دویست و بیست و دو متر ارتفاع داره!
اسکاور: خوب آپارات ممیکنیم دیگه...
لرد در حالی که یقه اسکاور را گرفته بود صورتش را به طرف یک تابلو برد که روش اینجوری نوشته بود:
اینجا آپارات کردن غیر ممکن است پس زور نزنین!
اسکارو: گاومون زایید...
لرد در حالی که سرش را میخواراند گفت: یافتم اونجا یکلول بزرگه ، میبینی؟
اسکاور در جواب سوال لرد سرش را به طور تصدیق تکان داد...
لرد: خوبه ، پس میریم و اونجا قایم میشیم...
اسکاور و لرد همراه باهم با عجله به طرف لوله میرفتند که در سمت چپشان قرار داشت...
اکنون فقط ششصد متر نگهبانان از آنهاعقب تر بودند...
بعد از یکی دو دقیقه....
لرد: اینجا خوبه ، ولی بعدش رو چی میگی؟ بعدش چی کار کنیم؟
اسکاور :
واااااااااااااااااااایییییییییییییییییی
صدای جیغ لرد تمام فضا را پر کرده بود...
وااااااااااااااااااایییییییییییییییییی
سپس صدای جیغ اسکاور...
برادر حمید با خنده ای که دندان زردش را نشان میداد به روی آنها لبخند میزد...



اولای پستت جالب بود...نسبتا خوب بود....
اما وسطاش یک کلمه اونجا بود که من متوجه نشدم منظورت چیه...
نوشته بودی " یکلول!" نمی دونم منظورت یک سلول بوده و یا یه چیزه دیگه...بهتره دیگه از این غلط املایی ها نداشته باشی.....
آخر پستت هم معمولا صدای جیغ " وای " نیست...صدای داد زدن " وایه " و این نکته رو توجه کن!
دیگه چیزی نیست...فقط اینکه خوشحالم می بینم داری پیشرفت می کنی....
بیش تر تلاش کن...منتظر پستات با اسم جدید توی محفل هستم!

5/3 از 5